Zoeken in deze blog

dinsdag 23 februari 2021

Uitbreken

Op een gegeven moment begon ik iets bij mezelf te ontdekken, ik ben aan het uitbreken. Wat bedoel ik daarmee, ik ga het proberen uit te leggen. Toen God Pasen 2016 zei : Ik zie jou en Ik wil jou hart genezen, begon Hij de zware last die op me lag - en die ik wel ervoer maar niet kon duiden wat het allemaal precies was - langzaam maar zeker van me af te pellen, ik ontving op bijzondere en voor mij compleet nieuwe manieren diepe innerlijke genezing. Ik begon dat "nieuwe" te herkennen en begon er beetje bij beetje vertrouwder mee te raken, dat gaf vertrouwen, in Hem maar ook in mezelf, in wat ik kon zijn omdat Hij het in me heeft geweven in de schoot van mijn moeder zoals we lezen in Psalm 139. 

Ik kreeg de smaak te pakken van dat nieuwe, van de ruimte die er ontstond. Ik werd me daardoor ook bewuster van de gebieden die nog niet zo nieuw en vrij voelde, ik wilde het daar ook. Ik wist nu dat het kon, dus waarom het dan niet willen. 

In het proces van herstel in mijn emoties ontdekte ik dat ik nieuwsgierig en leergierig ben en dat was voor mij een verrassende ontdekking. Ik wil m'n grenzen verleggen en dat heeft God in mij gelegd, zo heeft Hij mij met opzet bedoeld. Ik word daar zo blij van.

Ik begon me bewust te worden van de geest van armoede. Een geest die zegt dat dingen niet mogelijk zijn, dat je iets niet kan, dat daar de middelen niet voor zijn. Eigenlijk zegt deze geest die vaak verweven is met een gedachtenpatroon : blijf zitten waar je zit en verroer je niet. Maar wat nou als dat hoekje waar je zit niet is waar je bedoeld bent om te zitten. God schiep niemand voor gevangenschap, God schiep Zijn schepping en schepselen voor vrijheid, groei en ontwikkeling. Hij schiep mensen om een beelddrager te zijn van Hem, en ieder gedachte die denkt in beperking is geen afspiegeling van de God voor wie álles mogelijk is, die álles kan bedenken en scheppen door Zijn woord te spreken. Eerst kon Hij het zich helemaal voorstellen, Hij zag het al helemaal voor zich, toen sprak Hij uit wat Hij zag en het was er, Zijn gedachten werden realiteit. Wat een creatieve Geest ! En de mens vormde Hij eigenhandig, Hij zag in Zijn verbeelding hoe het eindresultaat worden moest en ging aan de slag, en toen Hij klaar was blies Hij de levensadem in die mens zegt Genesis 2:7, de enige levensadem die er was, Zijn Levensadem, daar was deze bijzondere creatie die wij kennen als de mens voor bedoeld. En na die eerste mens is God niet van gedachten veranderd want dat kan Hij niet, de mens is nog steeds bedoeld om te leven. Leven doe je in vrijheid, als je niet vrij bent maak je het beste van je situatie en ben je aan het overleven. 

Naarmate het dieper tot mij door begon te dringen dat God mij had geschapen om vrij te zijn van alles wat mij gebonden houd begon er in mij iets te borrelen, en toen las ik ergens een zin die voor mij oplichtte en die ik op heb geschreven en aan de muur heb geprikt op het plekje waar ik 's morgens mijn tijd met God heb.

De zin zegt : Ik zal niet angstig rondrennen, maar vooruit gaan naar alles wat God voor me heeft !

En dat is precies wat ik aan het leren ben om te doen. Waar God begon me los te maken van wat me bond, wakkerde Hij ook het verlangen aan daar actief aan mee te gaan meewerken. Dat vind ik ook juist zo mooi, we doen het samen, Hij en ik, dat was Zijn bedoeling. Jezus kwam naar deze wereld om het ons voor te leven, om te laten zien hoe God het bedoeld had voor de mens. Hij haalde in Zijn dood de sleutels terug van de boze die ze op een slinkse manier had ontfutseld van de mens in de hof van Eden. Hij gaf ze terug aan de mens en zei : doe nu wat Ik je heb voorgeleefd,  breek vrij zodat je anderen kan vrij zetten en zorg dat deze hele aarde, Mijn hele Schepping in vrijheid hersteld word zoals Ik hem bedoeld heb.

Ik word daar meer en meer enthousiast van, ik wil daar ook steeds enthousiaster voor worden en geef Hem daarom ook toestemming me daar enthousiast voor te maken. Ik wil de dingen gaan zien zoals Hij ze voor zich ziet en er aan meewerken om dat gerealiseerd te zien worden.

Armoede denken zegt dan : Wie denk jij nou wel helemaal dat je bent ?

God zegt : Mooi hè !? Ik wil dit zo graag gerealiseerd zien, maar daar heb Ik mensen voor nodig, daar heb Ik jou (de mens) voor nodig, daar heb Ik jou (de mens) voor geschapen. Doe je mee ?

Dank U wel Heer dat U alles zo mooi hebt uitgedacht, gevisualiseerd en geschapen hebt, mij incluis. Dank U wel dat ik onderdeel mag zijn van Uw plan met deze wereld en dat U me daar enthousiast voor maakt. Ik weet ook dat het op Uw manier zal gaan en dat ik daarvoor en daarin opgevoed moet worden, het zal discipline van mijn kant vragen, gehoorzaamheid, sterven aan mijn vlees, het heeft een prijs, maar help me Heer in dat alles mijn oog alleen op de prijs gericht te houden zoals Filippenzen 4:14 zegt "Maar één ding doe ik, vergetende wat achter is, mij uitstrekkend naar wat voor is, jaag ik naar het doel: de prijs van de roeping van God, die van boven is, in Christus Jezus." U zult het altijd doen gemotiveerd vanuit Uw liefde, U kunt niet anders, want U bent Liefde.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

2 opmerkingen:

  1. Herkenbaar, je verhaal. Dat armoedige denken als het over God gaat, raar eigenlijk. het zijn religieuze gedachten, geen Bijbelse gedachten. Mooi dat je die openbaring hebt gekregen van Hemzelf!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. We hebben een bijzondere God en Vader die alles wat Hij in ons (de mens) heeft gelegd tot bloei wil zien komen. Hij oermensen in om mensen te bereiken.

      Verwijderen

Wat leuk dat je mijn blog hebt gelezen, laat gerust een reactie achter dat vind ik altijd leuk.

Doe je dat liever privé dan begrijp ik dat en kan dat via het volgende mailadres

danielle.hoogendijk@live.nl

Laat (het) zijn en wees stil

Ik heb al verschillende keren in m'n blogs ( Les van een kamerplant ,  Twijfel niet ! ,  Twijfel niet (vervolg) ) verteld dat God tegen ...