Zoeken in deze blog

dinsdag 30 november 2021

Geloof je écht ?

Ik borduur nog even verder op de afgelopen 2 blogs.

Was hiermee de strijd gestreden ? Absoluut niet. Ik moest de volgende ochtend heel bewust tegen mijn denken zeggen : mijn denken kom onder de leiding van Heilige Geest, mijn emoties kom onder de leiding van Heilige Geest, mijn lichaam kom onder de leiding van Heilige Geest, mijn ziel wat ben je onrustig in mij : hoop op God (Psalm 42:12) richt je op Jezus, Hij is de Leidsman en de Voleinder van mijn geloof (Hebreeën12:2) want er was zoveel chaos in mij. Maar daar tussendoor was daar ook de zin "I can trust Jesus" uit het gelijknamige lied. Het was of God zei : Kijk niet naar mijn handen, kijk naar Mijn ogen, kijk naar Wie IK BEN. Ook een stukje uit een (Engelstalige) profetie die in 2019 over mij werd uitgesproken kwam in mijn gedachten dus ik zocht die op : "....Healing rivers. For those creaks were not of My Spirit says the Lord, not of My making. But yet I work within all things to bring forth good. I work in them, I didn't necessarily work and made them all, but work in them, nonetheless for your good, to make them work together...."

Ik kon alleen maar bidden : Heer U weet alles, U ziet alles in het juiste perspectief en Uw ogen zijn onafgebroken op mij gericht, U verliest niets, ook in dit proces niet, uit het oog. U werkt door alles heen, het loopt U niet uit de hand. Ik realiseerde me dat dit alles heel veel met mijn denken te maken had, met wat er werkelijk in mijn hart was. Ik werd niet blij van wat ik zag. Angst probeerde steeds de kop op te steken, zelfs paniek, een oude emotie die me in het verleden flink op de hielen had gezeten en waar ik niet blij van werd. Ik bad : Heer laat me maar zien waar ik nog leugens geloof over wie U bent, dan wil ik me daarvan bekeren, openbaar mij Uw Waarheid over U, die wil ik geloven, laat me maar zien welke bolwerken er moeten worden geslecht. Ik las 1 Korinthe 13 en in de TPT vertaling vond ik bij vers 4 een aantekening die mijn aandacht trok : Love transforms the spirit (liefde transformeert de geest) Efeze 4:23 zegt "En dat u vernieuwd wordt in de geest van uw denken."

Ik bad : Heer verander met Uw Liefde mijn denken, U bent de Weg, U bent de Waarheid, U bent het Leven dat ik voluit wil leven, en (alleen) door Uw genade is dat mogelijk, Heer geef me genade, Uw genade is mij genoeg (2 Korinthe 12:9) Heer ik geef U toestemming mijn denken volledig in lijn te brengen met Uw denken, confronteer de leugens maar en geef mij genade me nederig te buigen en te verootmoedigen, ik ben volkomen afhankelijk van U, uit mijzelf kan ik het niet, ik heb U nodig, laat elke vezel van mijn wezen daar van doordrongen zijn Heer. Ik herinnerde me dat God nadat mijn psychotherapeut in 2017 plotseling overleed tegen mij zei : Nu ga Ik zelf met je verder, en ik zei weer : het is goed Heer wat U doet, U bent erbij, U houd mij vast, help me alstublieft.

Tussen de gewone dagelijkse dingen die ook gewoon doorgingen richtte ik me steeds weer bewust op Papa God, ik kon het alleen maar van Hem verwachten. Het was of Hij aan me vroeg : Geloof je écht dat Mij niets uit de hand loopt ? Twijfel begon aan me te knagen. Heer heb ik Uw stem toen wel goed verstaan ? Wat als ik ben misleid en God dat helemaal niet gezegd heeft, wat als het de boze was die zich voordeed als een engel van het licht ?! Dat gaf paniek. Ik zag dat mijn hart niet alleen op Hem gericht was, er was nog een dubbele agenda in mijn hart : mijn ik, mijn 'ik" had last van paniek, omdat dat stuk niet volledig op God vertrouwde. Nee Heer ik wil niet op mezelf gericht zijn, ik wil op U gericht zijn. Ik begon te snappen dat God wel degelijk door dit hele onaangename proces heen werkte.

Het was of God zei : En wat als je het verkeerd verstaan hebt, als het Mijn stem niet was, dan is daar niets meer aan te veranderen, het is gebeurd, het is nu wat het is en Ik ben bij jou, en Mij loopt niets uit de hand. Vertrouw Mij. In mijn hart borrelde weer de zin op uit een lied dat in de laatste dagen zo vaak in mij opkwam "All my life You have been faithful, all my life You have been good, so good, with every breath that I am able, I will sing of the goodness of God", uit het lied Goodness of God. Toen ik de tekst nog eens goed doorlas raakte de woorden van het begin me : I love You Lord, for Your mercy nerver fails me, all my days I've been held in Your hands, from the moment that I weak up, until I lay my head, I will sing of the goodness of God. Altijd, altijd heeft God me vast gehouden, altijd is Hij erbij geweest, nooit heeft Hij me in de steek gelaten, dat zal Hij ook nu niet doen. 

Soms voelde het alsof ik een paniekerige drammerige kind was, en God liet me zien, die tijd ligt achter je, je bent aan het opgroeien naar volwassenheid, dan moet je hier ook als een volwassene mee omgaan : Vertrouw Mij, richt je met alles wat in je is op Mij, Ik heb de boze overwonnen, jij bent van Mijn. 

Met mijn kleinzoon keek ik een filmpje over Noach en  aan het eind is daar een liedje waarvan de tekst bij me binnen kwam : "I'm gonna believe in the Lord and the Power...", ik nam me voor : I'm gonna believe in the Lord and His Power, ik ga me niet door angst, twijfel van Zijn spoor af laten brengen, ik ga me niet bang laten maken, Heb ik een fout gemaakt ? Het kan maar eigenlijk ben ik daar ook niet heel zeker van. God wist hoe dit bezoekje aan de dokter zou verlopen, Hij wist ook dat het heel anders zou lopen als dat ik had gedacht, alles paste in Zijn perfecte plan. Papa weet hoe het moet, Papa weet wat Hij doet. Het was een turbulente tijd, maar ik leerde dat Papa écht niets uit de hand loopt en dat ik Hem weer dieper mocht leren vertrouwen, maar ook dat ik me niet als een klein kind moet gedragen. Ook als volwassene ben ik nog steeds Zijn kind en mag ik met alles bij Papa komen, ik hoef niet te paniekeren, ik mag weten wie ik bent in Hem, Hij voed op tot volwassenheid en daar hoort ook een zeker gedrag bij. 

Laat ik heel duidelijk stellen dat Gods toon niét veroordelend was, maar aanmoedigend : ik heb het je geleerd, je kan het, doe het, hier heb ik het je voor geleerd zodat jij in Mij meer dan overwinnaar kan zijn. In Hebreen 5:12-14  en 1 Korinthe 3:2-3 spreekt Paulus ook over vooruit ontwikkelen naar vast voedsel en niet terug keren naar de melk voor baby's. God wil niets liever dan Zijn kinderen zien opgroeien tot sterke volwassenen die weten wie ze zijn en waar ze voor kunnen staan omdat ze doordrongen zijn van wie hun Papa is, welke positie te bekleden als Zijn kind en welke  autoriteit daarbij hoort. 

Heer dank U wel voor deze weg, dat U erbij bent, dat U mij opvoed tot volwassenheid. Ik ben er nog lang niet, maar ik ben onderweg...


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 23 november 2021

Omweg (vervolg)

De dag na het bezoek aan de dokter werd ik wakker met de woorden : Your goodness is running after, it's running after me, with my life laid down, I'm surrounded now, I give You evrything, Your goodness is running after, it's running after me",  uit het lied : Goodness of God. Ik richt heel bewust mijn gedachten op God en vertel Hem dat ik Hem met elke vezel van mijn wezen Hem wil vertrouwen en vraag Hem om alles in me wat daar moeite mee heeft te overtuigen met Zijn liefde. Regelmatig denk ik over Zijn Koninkrijk en dat Hij er zo naar verlangt dat zichtbaar te zien hier op aarde. Zijn Koninkrijk is heelheid, shalom. Geest, ziel en lichaam is niet gescheiden, het is een eenheid, Zijn heelheid is bedoeld om ieder terrein van ons wezen/leven te doorstomen, dus ook mijn lichaam. Mijn gebed is dat Zijn Koninkrijk in en door mij zichtbaar word. 

Ik krijg het idee dat God me duidelijk maakt dat ik op het moment meer op Zijn handen let dan op Zijn ogen, ik schreef daarover in : Zien wat het word. En het is of Hij zegt : Zoek Mij om Wie Ik ben, en ik begin uit te spreken dat Hij de Morgenster is, de Alfa en Omega, de Zoon van de Levende God, de Goede Herder, mijn Leidsman, mijn Heelmeester...en dan ben ik weer bij Zijn handen. En dan borrelen de woorden : Lord have Your way, Lord have Your way with me, in me op uit het lied : I surrender, ja Heer doe maar wat U wilt met mij, ga Uw weg maar met mij, ik kies ervoor U te vertrouwen en ik wil naar Uw ogen kijken en U groot maken, daar gaat het om in de relatie tussen U en mij, niet om wat ik van U krijg of gedaan kan krijgen. U zorgt voor mij, U houd me vast, Uw arm is om mij heen en mijn voeten staan op Uw voeten en samen dansen we door dat diepe dal wat zo donker is, maar daar hoef ik niet op te letten. U vraagt mij me op Uw ogen te richten.

Hij herinnert me aan hoe Hij me in overgave en overwinning heeft gebracht met eten en hoe veilig Hij daar nu in is. En ik bedenk me dat er onbewust nog zoveel leugens zijn die ik geloof, en hoe nodig het is om me af te keren, te bekeren van die leugens. Eén zo'n leugen is dat de weg naar bekering en genezing zo zwaar en moeilijk is/kan zijn. Het is of God zegt : Ik sta aan jou kant, jij bent in Mij en Ik in jou, Heilige Geest is Mijn wind in jou zeilen die je naar de haven blaast. Er is vreugde in Mij, verheug je, vertrouw Mij, kijk in Mijn ogen, dan zie je Mijn liefde voor jou en voor Mijn schepping die ik door jou heen wil bereiken om Mijn Koninkrijk zichtbaar maken.

De hele tijd praat ik afwisselend met Papa, lees een boek van Derek Prince, en pak geregeld de Bijbel erbij. Na een aantal uur zit m'n hoofd best vol en ik kom op het idee de tv aan te zetten en val bij Family7 in een aflevering van Van binnenuit met Esther Vorsterman, het is de herhaling van de aflevering waar iemand me de dag voor het doktersbezoek iets over vertelde en ik blijf even luisteren. Het gaat o.a. over beschikbaar zijn - had God het daar 2 dagen geleden ook niet over tegen mij in mijn tijd met Hem. En het gaat over niet parkeren in je verdriet - oké Heer, U wilt niet dat ik hier parkeer, we zijn bezig met een omweg. En dan zegt ze : we willen van glorie naar glorie, maar dat is van de weg van de top door het dal naar de top, via een omweg - weer die omweg.  En dan haalt ze teksten aan uit Psalm 84:6-7 "Gaan ze door het dal van de moerbeibomen, dan maken zij God tot hun bron, ook zal de regen hun overvloedig bedekken. Zij gaan voort van kracht tot kracht, zij zullen verschijnen voor God in Sion." en Psalm 23:4 "Al ging ik ook door een dal vol schaduw en dood, ik zou geen kwaad vrezen, Uw stok en Uw staf die vertroosten mij." De omweg maakt me sterker. 

's Avonds ga ik lezen uit m'n dagboek Gods beste geheimen van Andrew Murray en lees 2 Kronieken 16 over koning Asa, God houd hem voor dat toen hij op Hem vertrouwde dat ie grote vijandelijke machten had verslagen dan nu hij zijn hulp verwachte van een aarde koning, en ik moet weer denken aan Zijn weg met mij rond eten en Zijn weg waar Hij me in geleid heeft van 3 maaltijden en verder niets en hoe goed dat gaat en ik nu kan zeggen als het eten trekt : nee, ik heb U liever dan eten Heer Jezus, en dan is het klaar. Ga ik zo ook deze weg met Hem, ik heb liever Hem dan een oplossing op menselijke wijze. En dan komen weer de woorden uit een lied wat vaak in mij opborrelt in mijn gedachten : Met mijn ogen op U gericht, Heer toon mij Uw aangezicht, ik bouw mijn geloof op U, vertrouw U mijn leven toe, uit het lied : U wil ik kennen. Ja Heer ik kies ervoor door te gaan met wat U zei : Stop maar met smeren, en te vertrouwen dat U hebt gedaan wat U gezegd hebt dat U mij genezen hebt - niet gaat, maar heeft gedaan - Dat het nog niet manifest is in deze natuurlijke wereld wil niet zeggen dat U niet aan het werk bent en dat er niets gebeurd is. 

De natuurlijke en de geestelijke wereld is een wereld van verschil en voor mij is de geestelijke wereld realiteit, de Bijbel zegt in Efeze 2:5-6  "Ook toen wij dood waren door de overtredingen, met Christus levend gemaakt - uit genade bent u zalig geworden - en heeft ons met Hem opgewekt en met Hem in de hemelse gewesten gezet met Christus Jezus." Ik zit nu met jezus aan de rechterhand van de Vader en leer van Hem door Zijn autoriteit te regeren, te beginnen over mijn eigen gedachten, emoties, lichaam, leven. En dat is een weg van glorie naar glorie, door het dal heen, via een omweg, maar ik kom wel thuis en uiteindelijk Thuis.

Even terug naar het lied waar ik mee begon : All my life You have been faithfull. all my life You have been good, so goed, with every breath that I am able, I will sing of the goodness of God. Papa God U bent mijn hele leven trouw geweest, en dat bent U nu ook en zult U altijd zijn. Hebreeën 13:8 zegt "Jezus Christus is gisteren en heden Dezelfde en tot in eeuwigheid." Ik kies deze weg met U te gaan, op Uw manier en U hebt de leiding, geef me genade Heer te genieten van de omweg, te genieten van de extra lange weg met U in Uw aanwezigheid. 


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 16 november 2021

Omweg

Dit delen voelt zo enorm kwetsbaar, maar ik heb de opdracht van God gekregen om te vertellen wat Hij heeft gedaan en doet in mijn leven en dat wil ik dan ook in alle eerlijkheid doen.

Soms lopen dingen zo heel anders dan je denkt, dan toch niet gaan twijfelen of je misschien Gods stem verkeerd hebt verstaan, maar God blijven vertrouwen en danken kan een hele uitdaging zijn.  Het leren verstaan van Gods stem is voor mij vooral sinds Pasen 2016 heel belangrijk en natuurlijk geworden, ik bedoel daar niet mee dat het appeltje eitje is geworden, maar wel iets wat groeit en wat je steeds meer leert te vertrouwen omdat je Zijn stem leert verstaan. In het begin was Zijn stem voor mijn gevoel duidelijker, maar na verloop van tijd werd ie zachter en kwam er meer vertrouwen bij kijken. Ik denk dat dat ook onderdeel van het leerproces was. 

In de dagen na die bewuste 1e Paasdag wist ik heel zeker dat God zei : en bouw die antidepressiva ook maar af want daar heb ik je ook van genezen, en dat heb ik zonder twijfelen gedaan. Zo'n jaar geleden had ik het idee dat God sprak ik m'n LS : stop maar met smeren, Ik heb je genezen, en stop ook maar met je incontinentie materiaal want daar heb ik je ook van genezen. Dat eerste deed ik gelijk, het tweede heeft me een paar dagen gekost om er in geloof gehoor aan te geven. Ik mocht leren in geloof te gaan. Ik was niet van plan ooit nog naar de gynaecoloog terug te gaan, maar God dacht daar anders over en ik maakte een afspraak. En toen kreeg ik meer en meer symptomen, ik wist dat dat een aanval van de boze was en bleef proclameren dat God mij had genezen en dat de dokter dat zou bevestigen. Ik wilde niet geloven dat God me naar de dokter zou sturen en me het deksel op m'n neus zou geven. 

In de dagen voor de afspraak kwam mijn blog Dansen online, en iemand stuurde mij het lied Dansen op Papa's voeten en een ander stuurde me in die dagen een berichtje : Hij heeft de leiding. Op de ochtend van de dag voor het doktersbezoek werd ik wakker met de zinnen : Dansen op Papa's voeten.....want Papa weet hoe het moet. en ik moest gelijk denken aan : Hij heeft de leiding, als je op Papa's voeten staat kan je Hem alleen maar laten leiden. 
Op het plekje waar ik mijn tijd met God heb staat een mooi glas met een ingegraveerde vlinder, ik steek 'm weinig aan maar die ochtend had ik het idee dat ik dat moest doen. 



Terwijl ik wat naar naar de vlam keek kwam Joh.3:8 in mijn gedachten, ik las 'm in de TPT vertaling 'For the Spirit-Wind blows as it choose. You can hear its sound, but you don't know where it came from or where it's going. So it is the same with those who are Spirit-born !" Ik las de aantekening die erbij stond en die kwam binnen : The Spirit moves you as he chooses.... (de Geest beweegt jou waar Hij wil) En het was of God zei : Mijn Geest beweegt jou naar de dokter. Daar gelijk achteraan vroeg Hij : Mag Ik jou bewegen waar Ik wil ?  De avond ervoor had ik een stukje gelezen uit het boek Koninklijk & krachtig over koningin Ester : Misschien zit jij wel juist voor deze tijd op deze plaats, zei haar oom Mordechai, en over een haan die als ze 'm het zwijgen op willen leggen in een nachthok stoppen waar hij geen zonsopgang kan zien, en als dat niet help verlagen ze het plafond zodat hij zich niet uit kan strekken om te kraaien. Doe je je mond open of laat je je het zwijgen opleggen door angst. Best een pittige vraag, en ja ik wil wel dat God mij door Zijn Geest beweegt maar ik vind het ook flink eng en dan moet Hij me helpen en heel veel moed geven om m'n mond open te doen. 

Ik ging naar het ziekenhuis en de dokter vroeg hoe vaak ik smeerde en heb eerlijk gezegd dat ik dat niet meer deed. In de stoel zag ze van alles, maar bevestigde niet wat ik hoopte. Ze vroeg waarom ik niet meer smeerde en ik zei eerlijk dat ik geloofde dat God had gezegd dat Hij me had genezen en flapte er achteraan uit dat niets en niemand me daar vanaf kon brengen. Ze maakte er een aantekening van en dan hoefde ik niet meer terug te komen. Zo verliet ik het ziekenhuis en ben een eind gaan fietsen. Ondanks alles was er toch een rust in me en ik zei tegen God dat ik niet teleurgesteld was in Hem, Ik wist dat Hij goed is en dat Hij erbij was. Maar toen kwamen toch ook de emoties en gedachten. Ik vroeg God om opnieuw tot me te spreken, maar wist ook dat vertrouwen niet om bewijs vraagt. 

De weg die ik reed was onderhevig aan werkzaamheden dus ik volgde de pijlen van de omleiding en het was of God zei : Zo is ook Mijn weg met jou, maar je komt wel thuis. Toen ik thuis kwam had ik een appje met het lied Vragen : wat eindigt met de woorden : U bent trouw Heer, U bent trouw Heer, U bent trouw Heer tot aan het eind. Alsof God zei : Vertrouw Mij, Papa weet hoe het moet, Papa weet wat Hij doet. 

Symptomen, twijfel, lichte paniek, het gierde allemaal door me heen, maar één ding stond voor mij vast : Ik ga door op de weg die God mij heeft gewezen, ik stel Zijn woord boven dat van de dokter. Hij is erbij en Hij heeft de leiding en Hij heeft me geleerd : Dank Mij in en voor alles, ook voor die hele moeilijk dingen die je niet begrijpt. Vertrouw je dat ze in Mijn perfecte plan voor jou leven passen ? Durf jij jezelf helemaal aan Mij toe te vertrouwen en alles helemaal los te laten, je aan Mij toe te vertrouwen ?  

Ik schreef over deze lessen in m'n blogs HerkauwenHerkauwen (vervolg)De ladder op klimmen en Danken voor alles.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 9 november 2021

Gegrondvest

Ook dit jaar begon God weer rond Rosj Hasjana (6 -8 September) tegen me te spreken over een nieuw One-Word, net als de afgelopen 3 jaren. Dit jaar kies ik ervoor niet te wachten tot 1 Januari om mijn nieuwe woord te delen omdat het woord nu al zo leeft. Het woord dat God me heeft gegeven is Gegrondvest. In eerste instantie vroeg ik me af of ik Hem goed begreep, maar het kwam een paar dagen later weer in me op en toen moest ik denken aan de tekst uit Efeze 3:17 "Opdat Christus door het geloof in uw harten woont en u geworteld en gegrondvest blijft in de liefde" Wortelen was trouwens mijn One-Word voor 2018. Ik ging wat zoeken op wat Van Dale er van zegt : de grondslag voor iets leggen, stichten, oprichten. Dat deed me denken aan Jesaja 43:19 "Zie, Ik maak iets nieuws. Nu zal het ontkiemen. Zult u dat niet weten? Ja, Ik zal een weg aanleggen in de woestijn, rivieren in de wildernis." Pasen 2016 begon God een nieuw werk in mij, een werk van herstel, van oprichten en me op mijn voeten gaan zetten op Hemzelf, de Rots. 

Ik keek ook naar definities op Encyclo.nl, en daar werd ik verrast, daar stond "enten" tussen, en daar stond o.a. bij : laten voortgroeien op, dat vond ik heel mooi. Enten was trouwens een woord wat iemand in die tijd over over mij uit bad : Ent haar Heer. Dan is daar gelijk Johannes 15 in mijn gedachten, de Ware Wijnstok. Ik vond een leuke uitleg : Enten van planten, bomen en rozen, door het enten wordt er versterkt, de grotere onderstam kan veel meer voeding opnemen en die doorgeven aan de kwetsbare ent, het gevolg is een mooier resultaat, ze worden er dus beide beter van. Het is of God zegt : Ik word mooier/beter zichtbaar als jij op Mij geënt bent en Mijn Levenssappen door jou heen kunnen stromen, en tegelijkertijd word jij mooier door Mij. Zonder Mij kom jij niet zo optimaal in bloei en zonder jou word ik minder groot/zichtbaar in de wereld. 

Toen bracht God mij in gedachten dat Hij me had uitgenodigd op Zijn voeten te komen staan, ik schreef daarover in de blog Dansen Die ent kan alleen vergroeien met die stevige onderstam en tot z'n recht komen als hij op de onderstam blijft staan : gegrondvest, de ent is de grondslag voor iets nieuws, een nieuwe vruchtbare tak aan het geheel van een prachtige boom.

Het viel me bij het zoeken in de Bijbel-app op Bijbelteksten waar dit woord in voorkomt op dat er in de psalmen verschillende keren verwezen werd naar de schepping waar God de aarde grondvestte, bijvoorbeeld in Psalm 119:90 "Uw trouw duurt van generatie op generatie, U hebt de aarde gegrondvest, zodat zij blijft staan." Wat God grondvest blijft staan, dat raakt me. Hij doet een goed werk en Hij maakt het af (Filipenzen 1:6) Wat me in dit vers ook raakt zijn de woorden : generatie op generatie. Onze trouwtekst is Lucas 1:50 "En Zijn barmhartigheid is van geslacht op geslacht over hen die Hem vrezen." Hij is trouw, ook voor ons nageslacht, net als Hij dat is geweest in de geslachten voor ons en voor ons. 

Eén ding is noodzakelijk : onlosmakelijk met elkaar verbonden blijven, vergroeid zijn met elkaar. Blijf op Mijn voeten staan ! Houd je ogen alleen op Mijn ogen gericht ! Ik houd je vast, Ik leer je dansen. De wind waait om ons heen, en kan flink tekeer gaan, maar jij bent stevig met Mij verbonden, niets kan jou van Mij scheiden (Romeinen 8:38-39) Ik ga jou nóóit loslaten (Hebreeëns13:5) Vertrouw Mij (One-Word voor 2020 : vertrouwen) Hou vol ! Volhard (One-Word 2121: volharden) in vertrouwen. Hoe bijzonder hoe al die Woorden van de afgelopen jaren in elkaar overlopen en een mooi koord vormen waar ik met Jezus overheen loop. Het koord waar ik over schreef in de blog Zien wat het word, het was de eerste keer dat God zo met een "beeld" tot me sprak en het lijkt inmiddels wel een soort vervolgverhaal, het is me zo dierbaar. 

Toen ik het laats aan iemand vertelde zei deze persoon : Dat is Zijn liefde, zo laat Hij jou Zijn liefde voor jou zien, hoe liefdevol. Waar ik het meer zag als "richtingaanwijzers" herkende deze persoon Gods liefde en dat raakte me. Ja Hij toont mij op een hele bijzondere manier Zijn liefde en dat raakt me diep. Ik die me ooit zo waardeloos en niet liefde waardig voelde word zo bijzonder hersteld en zo enorm diep en intens geliefd door Papa God en Zijn Zoon Jezus. Daarmee kom ik dus ook bij de laatste woorden uit Efeze 3:17 : "....gegrondvest in de liefde." God is liefde (1 Johannes 4:8)

Voor nu heb ik heel sterk het idee dat Volharden en Gegrondvest nog een stukje hand in hand oplopen. Het vraagt tijd, geduld, volharding om een ent met de onderstam te laten vergroeien en de volle vrucht daarvan te gaan zien. Dan grijp ik nog even terug op m'n blog van vorige week, het vraagt opzettelijkheid, heel bewust opzettelijk de ogen van Jezus blijven zoeken, heel bewust opzettelijk besluiten op Zijn voeten te blijven staan. Heel bewust opzettelijk blijven handelen, heel bewust opzettelijk alert blijven, en dat alles op een ontspannen manier terwijl ik leer genieten van mijn "danslessen"


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 2 november 2021

Opzettelijk (vervolg)

Na mijn vorige blog bleven er wat open eindje realiseer ik me, dus die hoop ik in deze blog af te ronden.

Heel praktisch heb ik besloten me echt te gaan houden aan war God mij eens heel duidelijk heeft gemaakt : 3 maaltijden met matige koolhydraten per dag is genoeg voor mij. Ik heb dus besloten het tussendoor eten weer te stoppen, ook ben ik weer een eetdagboek gaan bijhouden om een goed overzicht te krijgen en daar op te kunnen acteren en te zien wat voor verandering vatbaar is ('meten" is weten) Dit gaat me ook zeker helpen de kilo's die er aan gekropen zijn weer kwijt te raken. Dat zal mijn gezondheid zeker ten goede komen en het is denk ik goed om me daar ook weer bewuster van te zijn. Als je een ander resultaat wilt zien zal je andere dingen moeten doen, en wel met opzet. Maar dat betekend tegelijk ook heel opzettelijk mijn blik op de ogen van Jezus richten en niet op de weegschaal of mijn lichaam. Als ik Hem gehoorzaam zorgt Hij ook voor het resultaat en mag ik mijn eigen verwachtingen daarover los laten. 

Daarbij wil ik met opzet me bewust worden van de plaatsen waar ik landingsbanen voor de boze creëer want daar wil ik heel opzettelijk niet langer aan meewerken. Dit heeft alles te maken met leiding geven aan je eigen leven, de plaats waar leiderschap begint. Ook daar heb ik eerder over geschreven in de blog Leiderschap Leiding nemen op een liefdevolle, geduldige manier, ontspannen, het is wel een uitdaging, maar het werkt net als de les van de kamerplant Eigenlijk verwonder ik me meer en meer over de enorme verandering die God in mijn leven heeft gewerkt en daar wordt ik zo blij van, en ook wel een beetje enthousiast, tekenen van het leren genieten, en ook dat vind ik bijzonder. 

Het voelt als verdiepen en tegelijk verbreden, gelijktijdig effect, als het dieper gaat word het ook breder. Het effect van Zijn werk in mijn leven word dieper en breder. Geen idee of dat ook voor de de buitenwereld zichtbaar is maar voor mij wel en die beleving hoef ik met niemand anders te vergelijken. God gaat met mij Zijn unieke weg voor een uniek doel en met een uniek resultaat. Hoe meer ik dit tot me door laat dringen hoe meer ik dat mooi en bijzonder begin te vinden. En zo werkt God met ieder mens, met ieder mens heeft Hij zo'n doel, zo'n weg uitgestippeld, voor een speciale taak, met een speciaal effect, voor een speciaal onderdeeltje van het/Zijn grote geheel, Zijn Koninkrijk dat komt op deze aarde waar wij rondlopen. Daarom zette Hij precies ons als mens op deze aarde, met bewuste opzet. Hij wist en weet precies wat Hij doet, Hij weet precies wat er op die speciale persoon z'n pad komt en hoe dat die persoon zal vormen en hoe Hij daar doorheen kan werken en hoe Hij het dan precies met opzet kan laten passen in Zijn met opzet uitgedachte plan.

Ik ben heel dankbaar dat God voor dat Hij de link tussen dansen en de omheinde grazige weiden waar ik vorige week over schreef heel duidelijk tegen me heeft gezegd : Twijfel niet ! want twijfel lag absoluut op de loer. Maar steeds weer waren daar een aantal liederen die steeds maar weer in me opborrelde : Through all my day's, een lied van Don Francisco die ik in mij jeugd graag luisterde, "I worship You, through all my day's, I raise my hands and sing Your praise. I bless Your name and lift it high, with hart and soul and voice I cry. Jesus I worship You, my God and my King" Een andere was ook al zo'n oud lied I sing praises to Your Name, beide deden één ding : Hem aanbidden en grootmaken. 

In die tijd zat ik een oud "dagboek" terug te lezen uit 2017 en daar las ik dat God ooit tegen me gezegd had : Maak jij Mij nou maar groot, Ik zorg voor de rest. Dat was precies wat Hij door Zijn Geest in mij op liet borrelen, liederen die Hem groot maakte.

Als ik opzettelijk Hem aanbid, mijn ogen opzettelijk in Zijn ogen gericht houd, ik opzettelijk op Zijn voeten blijf staan, opzettelijk me bewust ben van Zijn arm die om mij heen is, opzettelijk niet twijfel, opzettelijk ontspan en opzettelijk geniet, doet Hij al het andere en loopt niets Hem uit de hand.  Dat is wel een hele andere manier van omgaan met omgaan met omstandigheden, emoties die daarbij loskomen, gedachten die in je opkomen. Opzettelijk de automatische-piloot uitzetten. 

Wiebelig ? 

Absoluut ! 

Blijf ik altijd staande ?

Heel vaak wel, maar niet altijd.

Maar er is zo'n enorm verschil in hoe ik nu reageer, er mee omga. En ik meer vastberaden geworden om staande te blijven. Hij is mij meer waard dan alles.

Ging het ineens gemakkelijk ?

Nee, maar het werd steeds makkelijker, ik bleef steeds weer uitspreken : Heer ik wil U, liever dan eten, ik wil Jezus, Koning Jezus.

Het was en is een avontuur, en ik wil dit avontuur bewust en met opzet aangaan omdat ik in mijn hart weet dat Hij veilig is, en dat Hij van mij houd en het beste met mij voorheeft, Hij houdt mij vast, Hij zal mij bewaren, Hij leert mij dansen op Zijn voeten door het dal van diepe duisternis, en ondertussen raken we meer en meer met elkaar verweven, gaan we in elkaar op, verdrinken we in elkaars ogen en groeit de liefde. En vanuit die basis stroomt het naar de mensen om mij heen die ik tegen kom in het dagelijkse leven en dat vind ik nou juist zo mooi. Ik ben niet bedoeld als vat om alles in te bewaren, maar als een pijplijn waar Hij doorheen stroomt. Het is mijn verantwoordelijkheid om die pijplijn zo schoon mogelijk te houden door binnen Zijn grenzen te blijven en geen landingsplaatsen voor de boze te creëren, heel opzettelijk, en dat vraagt volharding, mijn woord voor dit jaar.

Het gaat om het hart, mijn hart. Ik heb Spreuken 4:23 al regelmatig gedeeld in m'n blogs "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven." of zoals de AMPC vertaling zegt : "Keep and guard your heart with all vigliance and above all that you guard, for out of it flows the spring of life." of de TPT vertaling : "So above all, guard the affections of your heart, for they affect all that you are. Pay attention to the welfare of your innermost being, for from their flows the wellspring of life." In de TPT vertaling vond ik de aantekening dat het woord dat vertaalt word met hart is in het Hebreeuws levav dat sluit ook onze gedachten, onze wil, ons inzicht, onze genegenheden. Dat is heel veel om zuiver te houden, daar heb ik Zijn hulp bij nodig en ik ben heel dankbaar dat Hij zelf het verlangen in mijn hart heeft gelegd om me daar naar uit te strekken. Daarvoor moet ik opzettelijk heel dicht bij mezelf blijven om alert te zijn en blijven op wat er in mijn hart roert.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 26 oktober 2021

Opzettelijk

Iets wat mij van alle kanten steeds meer duidelijk word is hoe belangrijk het is bewust te leven en God heel serieus te nemen. Ik zag een (Engelstalig) filmpje en één zin daaruit haakte in mij vast : Live on-purpose, not on auto-pilot - Leef opzettelijk, niet op automatische piloot. Hoe vaak ga je als mens op automatische piloot, gewoonte, zonder na te denken. Een groot deel van ons leven verloopt op deze manier, je aankleden, eten drinken, je tanden poetsen, je denk er niet eens bij na. 1 Korinthe 10:31 zegt "Of je nu eet of drinkt of iets anders doet, doe alles tot eer van God." Dit is toch altijd een beetje een tekst geweest waar ik een "oei" gevoel had, waarschijnlijk door het woordje "eet" omdat dat toch wel een heikel puntje is geweest in mijn leven. 

Door het onderwijs van o.a. Robert Henderson over de Hemelse rechtbanken werd het me steeds meer duidelijk dat ons gedrag heel veel plekken creëert voor de boze om ons aan te vallen. Elke plek waar wij niet vergeven, waar wij ons niet houden aan de grenzen die God in liefde aan de mens gesteld heeft, elke plek waar bewust even iets doen -omdat het maar een keer moet kunnen, of waar we onszelf wijs maken dat het niet uitmaakt, of omdat we het nu gewoon zo graag willen, of ...... - waarvan we eigenlijk weten in ons hart dat we dat beter niet kunnen doen, en we het toch doen, waar we onze eigen wil boven Zijn wil plaatsen, daar zetten we een deur open, al is het maar op een kier. Of zoals ik het ook wel mooi heb horen benoemen : we creëren een landingsplek voor de boze in ons leven waar hij zijn kwaad kan laten landen, we geven hem op die manier legale grond.

Dit heeft te maken met Gods principe van zaaien en oogsten, oorzaak en gevolg, als je dezelfde dingen blijft doen moet je geen andere gevolgen verwachten. Eigenlijk is God in Zijn liefde heel geduldig hierin blijven druppelen in mij, heel veel druppeltjes worden een plasje, en een plasje word een plas en op een keer kun je er niet meer omheen en zal je moeten erkennen : hier moet iets anders. 

God was een tijdje geleden begonnen met te spreken over : Kijk in Mijn ogen, ik schreef daarover in de blog Zien wat het word. En later over op Zijn voeten staan terwijl mijn ogen in Zijn ogen bleven gehaakt, ik schreef daarover in de blog Dansen God begon tegen me te spreken over de veiligheid van grenzen. Ik hoorde eens vertellen dat kinderen bij een school waar er geen begrenzing staat om het schoolplein de neiging hebben dichter bij de te blijven spelen. Als er wel een begrenzing staat zijn ze meer geneigd tot de begrenzing te gaan en alle terrein erbinnen te benutten om te spelen. Grenzen zijn niet bedoeld als beperking maar als vrijheid om alle terrein erbinnen te benutten en uit te buiten. 

Het was of God zei : binnen Mijn begrenzing ben je veilig, in dat gebied mag je ontspannen, ik heb daar over geschreven in de blog Ontspannen en genieten, ook dat is een uitdaging. Ontspannen en genieten zijn niet dingen die ik mee heb gekregen als kind dat van jongs af aan alert was op zorgen (voor mijn ouders). Dat is niet bewust op me gelegd maar wel zo in mij gegroeid en zijn deze terreinen die God voor een mens bedoeld heeft ondergesneeuwd. Nu is het tijd om ook deze terreinen te ontwikkelen omdat God het bedoeld heeft dat je ontspannen mag leven en ook mag genieten van het leven, van Hem, van je leven met Hem. God heeft niet bedoeld dat we het leven alleen maar serieus nemen en ik heb wel een behoorlijk serieuze inslag en daar mag best wat meer ontspanning in komen en dat is Gods wens voor mij, dat vind ik zo mooi, zo liefdevol. Ontspannen en genieten gaan denk ik hand in hand, en het hoopvolle is dat het aan te leren is, nieuw inzicht en nieuw gedrag is aan te leren. 

Dingen veranderen niet vanzelf, als je andere resultaten wil hebben zal je andere dingen moeten gaan doen, zal je dingen opzettelijk anders aan moeten gaan pakken. Er is een bewuste opzettelijke keus nodig om God alle ruimte te geven om dat wat Hij in de mens gelegd heeft te laten ontplooien in het leven. Hij wil niets liever dan alle beperking die het leven/de boze op ons heeft gelegd ontwarren en van ons af nemen, genezing en herstel brengen, Hij wil niets liever dan ons in de vrijheid te zetten waarin we ontspannen kunnen genieten, kunnen dansen op Zijn voeten. En toen realiseerde ik me dat ik pas echt kan leren dansen als ik ontspannen geniet van het leerproces. 

Toen ik op een mooie middag weer eens door de polder fietste en de koeien in de wei stonden viel het mij ineens op dat er een omheining/begrenzing omheen stond en kwam er een herinnering in mijn op aan een beeld dat iemand een aantal jaar geleden voor mij had van dat ik aan het dansen was - als een kind aan het ronddraaien was met m'n armen uitgespreid - en nu ik dit schrijf moet ik denken aan een uitbundige lacht op m'n gezicht - in de grazige weiden van Psalm 23. Binnen Gods beschermende beperkingen mag ik elke millimeter van die groene weide benutten om te dansen en te genieten, te ontspannen van het leven met en voor Hem. 

Dank U wel Heer dat U zo liefdevol, zo geduldig aan het werk bent in mijn leven, mij leert en onderwijst, dingen voor mij ontvouwd en visualiseert, me dingen leert uitspreken en mag weten dat daar kracht aan verbonden is. U schiep door te spreken en wij mogen doen wat U deed, opzettelijk scheppend woorden van leven spreken, woorden die door het gehoor bij mij binnen komen - de Bijbel zegt in Romeinen 10:17 "Zo is het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God."- en die dan rondgaan in mijn denken en die invloed gaan hebben op mijn daden. U spreekt Uw woord heel bewust opzettelijk in mijn leven en daar wil ik U voor bedanken.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 19 oktober 2021

Twijfel niet !

In mijn blog van vorige week vertelde ik al dat God tegen me had gezegd :  Twijfel niet ! Daarna leek het wel of God het vanaf allerlei kanten op andere manier bevestigde, en me steeds zei : jij kunt Mij vertrouwen, Ik ben betrouwbaar, altijd, vergeet dat niet, twijfel daar niet aan ! 

Hij gebruikte een paar zinnen uit verschillende liederen, ik ga ze met je delen. "Hij draagt mij, Hij draagt mij" woorden uit het kinderliedje Elke morgen van Elly en Rikkert, daar werd ik verschillende ochtenden mee wakker, alsof Hij het me in wilde prenten : Vergeet dat niet, vergeet dat nooit, Ik draag je. en dan moest ik denken aan Dansen op Zijn voeten waar ik over schreef in de blog Dansen Een vriendin deelde het lied Ways for me met me, en toen ik het begon te luisteren kwam het heel diep binnen. God had al zo vaak tegen me gezegd : Ik ben de Way Maker, of jij het nu voelt of niet, of je het ziet of niet, Ik ben de Way Maker. En dan zegt het lied dat mijn vriendin met me deelde "You keep on making, keep on making ways for me. For everything You've promised, I know I ain't seen a thing, You keep on making, keep on making was for me." U blijft maken, U blijft de weg voor mij maken. Alles wat U hebt beloofd, Ik heb nog niets gezien, U blijft maken, U blijft wegen voor mij maken. Alsof God zei : ga dit in vertrouwen uitspreken, Ik ben een weg begonnen en Ik maak het af, vertrouw Mij, belijdt het met je mond, spreek het uit. Romeinen 10:17 zegt "Zo is het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God." Spreek/preek tegen jezelf, tegen je ziel, net als David. 

Ook werd ik dagen achter elkaar wakker met verschillende woorden uit het lied The blessings, gebaseerd op de zegebede uit Numeri 6:24-26 "De Heere zegene u en behoede u ! De Heere doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig ! De Heere verheffe Zijn aangezicht over u en geve u vrede !" Die uitroeptekens staan er echt bij in de HSV vertaling. Dit zijn Gods Woorden tegen Mozes die hij tegen Aaron en zijn zonen moet zeggen, zo moesten ze de Israëlieten zegenen. In Titus 1:2 staat een heel belangrijk tussenzinnetje ".....God, Die niet liegen kan....." en daar is dan die stem weer in mijn achterhoofd : Twijfel niet ! 

Samen met twee andere mooie vrouwen (we hebben ook een zussen-app)doe ik al een aantal jaar het ene Bijbel leesrooster na het andere op doordeweekse dagen, zo kostbaar. Het samen doen is zo stimulerend, en we leren zo enorm veel van elkaar. Het bijzondere is dat we alle drie uit een totaal ander christelijke hoek komen, en misschien is dat juist de kracht wel. We ervaren het alle drie als een cadeau van God dat Hij ons aan elkaar heeft gekoppeld op deze manier. We wonen zelfs niet bepaald bij elkaar om de hoek en hebben elkaar dus ook nog nooit ontmoet, maar dat hindert ons niets. Het leesrooster Houd moed heeft veel los gemaakt, ook bij mij. Er is moed voor nodig om niet te twijfelen. Dat woordje moed komt ook steeds vaker bij me terug en het deed me weer denken aan een kaartje dat ik Pasen 2019 bij een Paasontbijt kreeg met een tekst gebaseerd op 1 Korinthe 16:13 "Wees waakzaam, volhard in het geloof, wees moedig en sterk" en dat wees moedig staat er dan ook in grotere letters tussen. Het is niet een optie maar een opdracht. 

Tijdens dit leesrooster deelde een van deze zussen het lied Yes and Amen, een lied naar aanleiding van 2 Korinthe 1:20 "Immers, zovele beloften van God als er zijn, die zijn in Hem ja en in Hem amen, tot verheerlijking van God door ons." Het begon te klinken als : haal het niet eens in je hoofd ! Twijfel niet !! Alles wat Ik zeg is Ja en Amen, Ik kan niet eens liegen. Dit alles komt neer op keuzes maken, ook zo'n onderwerp waar God zeer regelmatig met mij over heeft onderwezen, ik heb daar over geschreven in de blog Keuzes Ik kom steeds weer terug bij vertrouwen, volharden in vertrouwen, niet twijfelen. Daar heb je geloof voor nodig, geloof is niet passief, ook niet iets wat je hebt en klaar, geloof is een werkwoord hoorde ik eens iemand zeggen. 

Ik lees meerder boeken door elkaar heen, en regelmatig beland er een boek op een stapel. Ik heb er twee, één naast m'n bed (de grootste) en één op een tafel in de woonkamer bij het plakje waar ik meestal zit. En dan ineens moet je weer eens door die stapel kijken en springt er een boek uit waarvan je weet : die moet ik weer oppakken. Dat gebeurde met het boek "Gehazie, hoe hij zijn bediening miste" van Jan Zijlstra. Gehazie was de knecht van Elisa en we lezen over hem in 2 Koningen 3 t/m 5, ik ging verder waar ik was gebleven. Geloof moet groeien, hoe groeit geloof, door er mee aan de slag te gaan, het in de praktijk te brengen, en dan lees ik de zin : Altijd komt de vraag : Wat doen wij met het Woord van God ? Een ding is zeker : Hij die het beloofd heeft is betrouwbaar. Jan schrijft : er is geen excuus voor ongeloof. Als je niet ten volle gelooft is het ongeloof. Klein geloof is zwak geloof, is geloof dat twijfelt. Ja Jezus spreekt in Mattheus 13 over geloof als een mosterdzaad, maar Hij zegt nergens dat het zo klein als mosterdzaad moet blijven, als dat alles is wat je hebt mag je ermee naar Jezus komen en heb je een verantwoordelijkheid om het te -laten- voeden en met liefde te -laten- verzorgen zodat het gaat groeien en een boom word waar de vogels in nestelen. Dat mosterdzaad moet sterven zodat er nieuw leven uit voort kan komen en er een boom uit komt, net als bij die Les van de kamerplant waar ik het vorige week over had.

Als je niet bereid bent om de dingen op Gods manier te doen, als je niet bereid ben je eigen ideeën en verwachtingen los te laten - Gehazie had zo zijn eigen ideeën over het handelen van Elisa, en die ideeën maakte dat hij tegen Elisa inging en dat kwam hem duur te staan. Hij liep alles mis wat God voor hem had en hij werd gestraft met melaatsheid, niet alleen hijzelf maar ook zijn nageslacht. Rebellie heeft verstrekkende gevolgen, niet alleen voor jezelf maar ook voor je nageslacht. We roepen in deze maatschappij zo makkelijk : dat maak ik zelf wel uit, maar er zijn in de geestelijke wereld geestelijke wetmatigheden die net zo werken als de zwaartekracht op deze zichtbare aarde. Best wel iets om me bewuster van te zijn en goed om eens over na te denken. Heer wat heb ik nog een hoop te leren.

God heeft al verschillende keren tegen mij gesproken over Zijn beloften en daar vanuit Zijn Woord teksten bij gegeven, maar me ook gezegd, dat het alleen op Zijn manier  tot uitvoer zal komen, met mijn voeten op Zijn voeten, met mijn ogen in Zijn ogen en Zijn armen om mij heen. Dat betekend dat ik alle controle, al mijn manieren en ideeën los moet laten en in lijn moet brengen met Zijn plan en daar geen moment aan moet twijfelen. Dan komt er weer een zin uit een lied in mijn gedachten, het lied One day at a time, sweet Jesus, "Lord help me today, show me the way, one day at a time" Heer help me vandaag, wijs me de weg, één dag tegelijk. Heer help.


ONDERWEG naar Hem en met Hem  


dinsdag 12 oktober 2021

Les van een kamerplant


Hoe bijzonder, God ging één van mij kamerplanten gebruiken om mij iets te leren, of eigenlijk verschillende dingen te leren. Ik heb overigens geen idee hoe deze plant heet, maar ik kreeg hem jaren geleden van een ernstig zieke man die heel veel indruk op mij maakte. Hij zei : God is goed, altijd, altijd is God goed, en dat raakte me diep omdat Hij het leefde op zijn sterfbed.
Ik wist dat deze plant zelf stekjes maakt vanuit zaad dat hij voortbrengt alleen bij mij had ik het nog niet vaak gezien en was het niet erg succesvol, een stek die best wel groot was geworden ging zomaar ineens dood, en dat vond ik zo jammer. In mijn kinderlijke geloof heb ik God om stekjes gevraagd.... en ik kreeg ze, inclusief geestelijke lessen die heel diep bij me binnenkwamen omdat ze zo tastbaar werden.


Zo'n zaadje word pas een stekje nadat het in de grond is kapot gegaan, opengegaan zodat het kiemplantje eruit kan komen. Het grappige van deze plant is dat de zaadjes soms wegspringen, ik hoor ze dan op de vloer vallen, pak ze op en leg ze in de potgrond en spuit er wat water op met de plantenspuit. Met dat ik dit schrijf bedenk ik me dat God al voor het zaadje ontkiemt extra aandacht aan het zaadje geeft , het bevochtigt zodat het in de goede conditie komt om kapot te gaan, te sterven om open te breken om nieuw leven ruimte te geven. Het komt als eerste als met een kromming boven de grond, de toekomstige blaadjes zitten nog in het velletje van het zaadje. Pas als het kopje omhoog komt en de blaadjes groter worden valt dat schilletje eraf. Dat is het moment dat ik een klein potje of beker neem, vul met potgrond en er met m'n vinger een diep gat in prik waar ik het stekje inzet. 


Dan krijgt ie een plekje in de vensterbank zodat ie wat meer licht krijgt in onze best donkere kamer omdat er grote bomen voor ons raam staan. Dit beeld van donker deed me ineens denken aan dansend door het dal van diepe duisternis waar ik over schreef in m'n blog Dansen


Op een  avond, toen de boze erg z'n best deed leugens in mijn hoofd te planten zag ik ineens weer een klein groen begin van een stekje, en het was of God zei : Het maakt niet uit hoe jij je voelt, Ik ben aan het werk, Ik maak iets nieuws. "Ik ben aan het werk" was voor mij een link naar het lied Way Maker en "Ik maak iets nieuws" naar Jesaja 43:19 "Zie, Ik maak iets nieuws. Nu zal het ontkiemen. Zult u het niet weten ? Ja, Ik zal een weg aanleggen in de woestijn, rivieren in de wildernis."  Ik werd hier zo door getroost en bemoedigd. Inmiddels staan er 6 stekjes, 1 al wat groter bij de moederplant in de pot en 5 in aparte potjes waar ze in mogen wortelen en opgroeien. 

Zo voelt het op het moment een beetje voor mij, een stekje : leren voelen, een stekje : dieper vertrouwen wat zichtbaar word in dieper los laten, een stekje : danken voor en in alle omstandigheden - zelf voor een hoop stekjes wat zo wiebelig voelt - Een stekje : gezin (waar ik heel bewust niet over schrijf),  een stekje : ontwikkeling (zelf)leiderschap, een stekje : volharden. Aan volharden voegde God iets voor mij toe toen ik het filmpje Don't doubt it van Dutch Sheets luisterde : Twijfel niet, of eigenlijk TWIJFEL NIET ! Twijfel niet aan Mijn werk in jou, twijfel niet aan wat je kunt/zult zijn door Mij (Filippenzen 4:13), twijfel niet aan wat Ik in je gelegd hebt. 

Deze laatste herinnerde me aan woorden die in februari 2019 over mij uit zijn gesproken waarin God zei : Over de droge gescheurde grond van jou leven giet Ik Mijn water (dat staat voor Zijn Woord)  en in eerste instantie verdampt het op de warme grond, maar Ik blijf gieten net zo lang als nodig en langzaam verdwijnen de scheuren uit de grond. Ik maak de grond weer vruchtbaar en dan zal het zaad dat Ik erin geplant heb ontkiemen. En dan herinnerd God me aan Psalm 1, de boom geplant aan waterstromen die op zijn/Zijn tijd vrucht draagt en waarvan de bladeren niet zullen verdorren. Bij de waterstromen moet ik ook denken aan Ezechiel 47, zwemmen in Gods rivier, kopje onder, doorweekt : soaken. Ook daar heeft God al vaak over tegen me gesproken en het word me steeds meer duidelijk dat Hij daar voor mij Zijn Woord daarmee bedoeld, dompel je onder in Mijn Woord, doordring je met Mijn Woord. 

Heer dan heb ik Uw openbaring nodig, Uw Heilige Geest die Uw Woord levend en krachtig in mijn hart doet landen en tot leven brengt. Dank U wel dat U de zaadjes die U laat ontkiemen in mij met Uw liefde en zorg zult omringen en dat ze mogen uitgroeien tot bomen die U eren. Met dat ik dit schrijf moet ik denken aan een oud lied uit mijn jeugd : God's volk word uitgeleid naar aanleiding van Jesaja 55:12, waar gesproken wordt over bomen die klappen voor U. De natuur gehoorzaamd en eert U en zo zal ik dat ook doen. En dat brengt me bij een ander lied : So will I


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 5 oktober 2021

Ontspannen

Het is of God de laatste tijd steeds tegen me zegt : ontspan. Alsof Hij zegt : doe nu eens iets minder hart je best. Ik houd van je, Ik zie je als goed genoeg, je hoeft niet zo verschrikkelijk hart je best te doen. Papa God ziet jou "in Christus", Hij ziet Mij, jou in Mij, aanvaard, omarmd - weet je nog, Mijn arm is om jou heen terwijl wij elkaar in de ogen kijken - Je hoeft niets te bewijzen, geniet gewoon lekker met en van Mij. Ik verlang naar ontspannen tijd doorbrengen met jou, gewoon van elkaar genieten door de dag heen. 

Eén van de oudere dames waar ik mag helpen is daarin een enorm groot voorbeeld, ze kan zo smaakvol vertellen hoe ze dan met God door de dag heen "keuvelt", hoe ze dan zegt : o Heer wat is het toch gezellig zo met U.....ik ga even lekker dit of dat doen, heb ik zin in..... Hoe ze heel simpel zegt : Hij neemt weg wat weg moet, en Hij geeft je zin in wat goed is. Dan vertelt ze hoe ze ontdekte dat ze ergens ineens geen zin meer in had in wat ze vroeger zo leuk vond, hoe ze dat ook bij haar man zag gebeuren. Ze leerde me : dat kan je zelf niet veranderen, je kan ook de ander niet veranderen, dat doet Hij. Bid er maar voor, praat maar gewoon met Hem, niet met een hele boel woorden maar simpel. O wat houd ik van dat lieve mensje, zo'n cadeautje dat God ons in elkaars leven heeft gebracht. 

Ik las de blog Doorrennen of de stilte opzoeken op Waardevol en Uniek en daarin deelde Johanneke een stukje uit Koester je hart van Mirjam van der Vegt en dat begon met : Je hart wil geen afleiding maar liefde. BAM dat kwam binnen. Liefde, ook zo'n onderwerp waar God steeds weer op terug komt bij me : Ik houd zo enorm veel van je, je bent geliefd, je bent mooi, je bent waardevol, je bent door Mij aanvaard, je bent kostbaar, je bent uniek - en zo heb Ik je ook bedoeld, wees ook maar wat liever voor jezelf, iets minder streng. En dan zit ik op een donderdagochtend met een bakje thee bij mijn geliefde kostbare oudje op de bank en die zegt heel wijs : als je dat nooit hebt geleerd gaat dat ook niet vanzelf, maar nu mag je het leren, gewoon lekker ontspannen. 

Nee, ik heb het nooit geleerd, zowel vroeger thuis bij mijn ouders als later in mijn huwelijk toen onze kinderen nog thuis woonde liep ik altijd "op scherp", opletten, alert om in te kunnen springen. En nu is het of Papa God zegt : Ik wil zo graag dat je dat leert, Ik verlang ernaar jou te zien ontspannen, jou te zien genieten, met Mijn Zoon Jezus, met de mensen die Ik je heb toevertrouwd, van de natuur die Ik heb geschapen en waarin Mijn grootheid gereflecteerd word, Ik wil jou zien genieten van Mijn liefde voor jou, van het werk dat Ik in en door jou heen doe terwijl jij het niet eens door hebt. Ik ben bij je, altijd, Ik laat je nooit alleen, ontspan maar, geniet maak, geloof Me maar.

En dan moet ik denken aan Johannes 11:40 "Jezus zei tegen haar : Heb Ik u niet gezegd dat u, als u gelooft, de heerlijkheid van God zult zien." Geloven is vertrouwen, Vertrouw je Mij ? Geloof je dat je Mij kunt vertrouwen ? Ik heb toch gezegd dat als je Mij vertrouwd je de heerlijkheid van God zult zien, de glorie van God zegt een andere vertaling. Ik zocht synoniemen van heerlijkheid op en vond o.a. blijdschap, genot, ingenomenheid, plezier, tevredenheid, vreugde, voldoening, vrolijkheid, bevrediging. Als jij mij gelooft zal Ik jou Vervulling zijn op alle terreinen van je leven. 

Ik moest denken aan het verlangen dat Hijzelf in me gelegd heeft om meer en meer op de Heer Jezus te gaan lijken. Jezus is Volmaakt, Heel, Shalom, ik heb dat eens heel mooi horen verwoorden als : nothing lacking, nothing broken, nothing missing - niets ontbreekt, niets kapot, niets missend. Hoe meer ik op de Heer Jezus ga lijken, hoe meer heel ik word, want Hij is heel. Dat zal helemaal en alleen Zijn werk in mij zijn, en Hij kan alleen werken als ik me ontspan en rust in Hem. 

Heer ik snap waarom U zo graag wilt dat ik me ontspan, dat geeft rust en juist in die rust kunt U in alle rust Uw werk aan en in en door mij heen doen.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 28 september 2021

Leiderschap

Inmiddels ben ik in het 2e jaar (track) van de online-Bijbelschool van Frontrunners begonnen en de de 2e module gaat over leiderschap. Daar heb ik best even tegenaan zitten hikken want ik zag mezelf absoluut niet als (potentiele) leider. Maar God begon me te laten zien dat iedereen een leider is, in eerste plaats te beginnen over zijn of haar eigen leven. Je bent niet bedoeld om willoos met elke beweging van de golven mee te bewegen en zo op de levenszee te dobberen. Je hebt meer invloed dan je denkt !

Opgroeiend heb ik dat niet bewust meegekregen, het is naar om te zeggen maar ik groeide eigenlijk op in een omgeving waar een zekere mate van slachtoffer sfeer hing, de onmogelijkheden waren heel duidelijk en wat kon je er aan doen, je moest er maar het beste van maken. Onbewust neem je dat over en ook al begin je te horen dat het anders kan is het in praktijk brengen een volgende stap die je niet één, twee, drie zet. Ja ik ben enorm anders gaan denken de afgelopen 5 jaar, en heb daarin ook zeker stappen gezet, maar dit voelde als een hele grote stap, alsof de volgende trede op de ladder ineens veel groter was. Een wijze vriendin zei tegen me : Waarom maak je er dan geen kleine stapjes van, en die opmerking liet me niet los. 

Ik besloot een moment te prikken waarop ik met deze module zou beginnen. Omdat we in die tijd vol spanning op ons 4e kleinkind wachtte en wij in zouden springen om grote broer als het moment daar zou zijn op te vangen besloot ik na de geboorte m'n studie weer op te pakken. Een week na zijn geboorte heb ik de keuze gemaakt me aan mijn voornemen te houden en het weer op te pakken, en één van de eerste dingen die ik hoorde dat leiderschap voor iedereen is en dat het begint bij je eigen leven, precies wat God me al had duidelijk gemaakt. 

Leiders maken keuzes, laat God daar nu al een tijdje met me bezig zijn over bewust-worden en -zijn, keuzes maken. Leiders hebben oog voor de lange termijn, ze kijken verder dan korte termijn oplossingen. Kijken naar de lange termijn i.p.v. op korte termijn verlangens bevredigen, ook dat onderwerp was God  begonnen in mij aan te aan te stippen. Toen kwam ik een (Engelstalig) filmpje tegen met een gesprek met Helen Roseveare, een vrouw die voor de WEC (Worldwide Evangelisation for Christ) in Congo had gewerkt en daar hele heftige dingen had doorgemaakt. Deze vrouw vertelde dat God haar een vraag had gesteld : Can you thank Me for trusting you with this experiance even if I never tell you why ? Kun jij me danken dat Ik jou heb vertrouwd met deze ervaring, ook als Ik je nooit uitleg waarom ? 

Ik moest weer denken aan mijn blogs Herkauwen, Herkauwen (vervolg)De ladder op klimmen en Danken voor alles) God danken in situaties waar je menselijker wijs niet echt vrolijk van wordt, maar kiezen om God te danken en te vertrouwen dat het alles in Zijn perfecte plan pas. Ineens realiseerde ik me : dat is leiding geven, regeren, jijzelf bepaalt hoe je reageert. En omdat de wereld om je heen ziet hoe jij door Gods kracht en hulp kan reageren zien ze iets van Wie Hij is, dan zien ze het verschil en dat is Zijn getuigenis in deze wereld. Jezus riep ons op om Zijn getuige te zijn, gewoon op de plek waar God jou geplaatst heeft, midden in deze wereld. En op die plaats word zichtbaar dat jij niet ván deze wereld bent omdat jij anders reageert, niet vanuit je pijn, boosheid, frustratie, maar vanuit Zijn liefde. Jij hebt Iemand die al jou pijn, boosheid en frustratie voor je gedragen heeft aan het kruis van Golgotha en daarom hoef jij er niet zelf mee rond te zeulen, je brengt het bij Hem en je krijgt er rust, vrede, vreugde voor terug te midden van jou omstandigheden. 

Dat is een heleboel om op te kauwen voor mij, en ik realiseer me dat ik nog een hele weg te gaan heb, dat ik me meer bewust mag worden van mijn afhankelijkheid van Hem. Dat ik op moet passen dat ik mezelf niet op de borst sla dat ik al ben gekomen waar ik nu ben, want ik heb nog maar een paar baby stapjes gezet, er ligt nog een hele weg voor me en daar heb ik Hem enorm hart bij nodig. Maar wat een bijzondere weg ook. Wat mij enorm raakte in het verhaal van Helen was dat ze zei : het is een voorrecht, dat lijden, die moeilijke dingen zijn een voorrecht, ik vind het heel wat dat ze dat kon zeggen. Maar is dat ook niet precies wat wat de Bijbel ons in 1 Petrus 4:12-16, 19 leert, je niet te verbazen over de vuurproef. En dan zegt Paulus in 2 Korinthe 12:9-10 "Maar Hij zei tegen mij : Je hebt niet meer dan Mijn genade nodig, want kracht wordt zichtbaar in zwakheid. Dus laat ik mij veel liever voorstaan op mijn zwakheid, zodat de kracht van Christus mij kracht schenkt, schep ik vreugde in mijn zwakheid : in beledigingen, nood, vervolging. In mijn zwakheid ben ik sterk."

Om in de Geest van God te reageren op zulke zware dingen in het leven, of zoals ik het iemand wel eens heb horen noemen : in een tegenovergestelde geest, dwars tegen je eigen gevoel in, dat vraagt leiderschap, leiderschap over jezelf. Ik heb nog een hele boel om op te herkauwen, om bewust mijn denken in te vernieuwen, om te leren, erin te groeien. Gelukkig is leiderschap ook niet iets wat je ineens zomaar even doet, je mag erin groeit. Ik heb besloten dat ik dat wil, te beginnen in mijn eigen leven en daar heb ik al een hele kluif aan als ik eerlijk ben.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 21 september 2021

In het verborgene

Het gebeurt me vaker, maar bij deze blog dacht ik echt : Heer hoe leg ik dit uit...... Soms vind ik het zo lastig om dingen onder woorden te brengen, en juist dat is waar God mij enorm in aan het aanmoedigen is. Hij begon tegen me te zeggen als m'n gevoel me teveel werd en het lastig werd om er verder naar te kijken : Vertel het maar aan Mij, en er kwam een zin uit een oude hymn in mijn gedachten : Tell it to Jesus, tell it to Jesus, He is a Friend that's well known, you've no other such a friend or brother, tell it to Jesus alone. (Vertel het aan Jezus, vertel het aan Jezus, Hij is een hele bekende Vriend, je hebt niet zo'n andere vriend of broer, vertel het aan Jezus alleen)  Alles, alles kunnen we Hem vertellen, en als we niet uit onze woorden kunnen komen is Hij nog vol aandacht en neemt Hij alle tijd om naar ons te luisteren. Ik ben in mijn onmacht en wanhoop geneigd het maar op te geven uit m'n woorden te komen, maar Hij geeft het niet op om te luisteren. Hij weet al lang wat er in mij roert, maar Hij weet dat het voor mij belangrijk is dat ik het onder woorden leer brengen naar Hem toe. 

Spreuken 4:23 "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven." is een tekst die ik al vaak gedeeld heb in m'n blogs, steeds brengt God me daar terug, en steeds meer gaat Hij mij de diepte van dat vers laten zien. Het gaat om wat er in het verborgene gebeurd, alles wat in het verborgene gebeurd heeft invloed op het zichtbare. 

God ging me heel erg laten zien wat Hij graag zou willen in het verborgene tussen Hem en mij, in een intieme relatie die Papa God met mij (ons) Zijn geliefde kind(eren) wil hebben. Over oogcontact, vertrouwen, niet opgeven, volharden, ook in leren onder woorden te brengen wat je bezighoud, vertellen wat gebeurtenissen in je los maken. In die intimiteit ga je ook steeds meer ontdekken wie Hij is en wie jij bent in Hem. Door Johannes 15 liet Hij me steeds weer en meer zien hoe de enige weg was door verbondenheid met Hem, zonder enige barrière die die stroom zou hinderen, er is geen andere manier om ten volle te leven met - in - en door Hem, en Hij door mij. 

Jezus droeg de dood die ik verdiende en gaf mij het leven dat Papa God voor mij bedoeld had, toen ik dat offer aanvaarde betekende dat het einde van mijn oude leven waarin mijn vlees regeerde als gevolg van de zondeval, dat leven stierf aan het kruis samen met Jezus. En met Jezus mocht ik opstaan in een nieuw leven. Romeinen 6, ik vind de Bijbel in gewone taal hier heel mooi en duidelijk, vers 12 zegt : "We leven nog als sterfelijke mensen met verkeerde verlangens. Maar daar mogen we niet aan toegeven ! Want dan zou de zonde opnieuw macht over ons krijgen. Wij zijn vanuit de dood naar het leven gegaan. Doe daarom geen verkeerde dingen mee. Want daarmee leef je in dienst van de zonde. Maar doe het goede, want alleen dan leef je in dienst van God." Romeinen 12:21 zegt dan ook : "Laat je niet overwinnen door het kwaad. Maar overwin het kwaad door het goede." Dat brengt me bij de keuzes waar ik vorige week over schreef. 

Dat eeuwige leven is Jezus kennen zegt Johannes 17:3, je leert iemand alleen echt kennen in een intieme relatie, in zo'n relatie zijn geen geheimen, geen onuitgesproken dingen. Ik begon te begrijpen dat als ik dingen niet verwoord naar Hem ik ze eigenlijk geheim houd voor Hem. Natuurlijk weet Hij het wel, Hij weet en ziet alles, maar Hij wil het zo graag uit mijn eigen mond horen. Hij houd zo enorm veel van mij dat Hij geïnteresseerd is in ieder detail van mijn leven, in alles wat mij bezig houd. Er is niets waarvan Hij zegt : dat hoef ik niet te weten, teveel informatie, daar kan Ik niets mee, sorry nu even niet.  Dat  geldt voor mijn lichaam, mijn gewicht, mijn eten, tot dan toe had ik dat wel met Hem gedeeld, maar vond het vaak ook een lastige, ik vertelde meer niet dan wel. Ik moffelde het graag weer uit het zicht als ik de kans kreeg en dan was het weer in het verborgene waar schuld en schaamte er weer op doken en die maken het niet mooier. 

Ik ontdekte dat als er dingen in het verborgene zijn het dan lastiger is om Hem in de ogen te kijken, ik schreef daar over in de blog Dansen dat was dat verborgene me niet waard ! In het blog van vorige week had ik het ook even over nieuwsgierigheid, Edith Eva Eger zegt daar boek Het geschenk verder over : Nieuwsgierigheid is van levensbelang. Dat is wat ons in staat stelt risico's te nemen. Als we vol angst zitten, leven we in het verleden dat al heeft plaatsgevonden of in de toekomst die nog niet is. Als we nieuwsgierig zijn, zijn we hier in het heden, we zijn enthousiast om te ontdekken wat er hierna gaat gebeurden. Het is beter om risico's te nemen en te groeien, en dan misschien te mislukken, dan dat je gevangen blijft zitten zonder te weten hoe het had kunnen zijn." Schaamte, schuld in het verborgene geeft angst. 

Jan Sjoerd Pasterkamp zei het in dit  filmpje heel duidelijk, als je de meest intieme gevoelens van je hart niet uit naar God, en ze verborgen houdt, word dat het werkterrein van de vijand. Nou die kwam wel even binnen moet ik je eerlijk zeggen. Voor mij rede genoeg om te willen leren al mijn gevoelens te verwoorden naar God toe, want de vijand, de dief die komt om te roven en te stelen legale grond geven was ik niet van plan, dat is een heel bewuste keuze.

Heer dank U wel dat U mij uit het verborgene in het Licht lokt met Uw Liefde, met Uw aanzoek om alles met U te delen in een intieme relatie. Ik ben U zo dankbaar voor Uw geduld en Uw genade, voor wat U mij allemaal leert en nog wil leren. Ik mag leren genieten van deze reis, op Uw voeten staan, in Uw armen, met mijn ogen in Uw ogen gehaakt, leren dansen, zelf in de regen. U leert mij kiezen om uit het verborgene te komen en U helpt mij woorden te vinden voor mijn gevoelens die er mogen zijn om mij te helpen. 


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 14 september 2021

Keuzes

 In m'n vorige blog kon je het er al een beetje doorheen proeven, keuzes maken, wel of niet iets toelaten in je denken, wel of niet iets doen. Ik word me steeds meer bewust van de duizenden keuzes die je op een dag maakt, vaak onbewust, maar het is juist zo belangrijk om je ervan bewust te worden. Spreuken 4:23 is toch wel een steeds terugkerende tekst in mijn gedachten "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van je leven." Dit heeft met constante bewuste keuzes te maken. 

Een tijdje geleden schreef ik al een aantal blogs zoals Kostbare lessen en Confronterende lessen waarin ik vertelde over Edith Eva Eger en dat haar boeken De keuze en Het geschenk flink bij mij binnen zijn gekomen, dat laatste boek heb ik toen halverwege even onderop de stapel gelegd omdat het me op dat moment iets teveel werd, maar als God er mee verder wil brengt Hij het weer onder je aandacht. En het was gelijk weer raak, ik deel gewoon even een paar zinnen die bij me binnen kwamen : Als we boos zijn, komt dat vaak omdat er een gat zit tussen verwachting en realiteit. Gelijk wist ik dat ik naar mijn verwachtingen moest gaan kijken, wat waren/zijn mijn verwachtingen, wat is reëel en kies ik er voor om ze bij te stellen.

Nog zo'n zin die binnen kwam : Aan elke keuze hangt een prijskaartje ; iets wat je erdoor wint, en iets wat je erdoor verliest. De keuze die we altijd kunnen maken is niets doen, om te besluiten geen besluit te maken om op dezelfde manier door te gaan. Wegkijken is ook een keuze, net zo goed als geen keuze maken, ook dat is een keuze, maar de consequentie is dat als je je hart vergelijkt met een glazen vaas met helder water (een schoon hart dus) er vuil in je hart terecht komt omdat je wegkijkt en geen keuzes maakt over wat er in de heldere water terecht komt. Eigenlijk is ons hart van nature een glazen vaas met vuil water, en is het aan ons te zorgen dat er schoon water in komt waardoor het vuile water steeds meer wijkt voor het schone water en je uiteindelijk omdat er geen vuil meer bij komt alleen maar schoon water er een schoon hart over blijft. Edith zegt : Elk gedrag bevredigt een behoeft. Iedere keuze bevredigt dus een behoefte, welke behoefte wil ik bevredigen, de behoefte van mijn oude vlees of de behoefte van Gods Geest die in mij woont en die verlangt naar een schoon hart in Zijn kind waardoor Zijn beeld vrij heen kan stromen naar de mensen om Zijn kind heen.

De tijden veranderen, en wij veranderen met de tijd mee. Wij zitten niet vast in het verleden, of in onze oude patronen en gedrag. We zijn hier in het heden, en wij bepalen waar we aan vasthouden, wat we laten gaan, en waar we naar streven. Alles is jou keus. Misschien heb je niet altijd wat te kiezen in de omstandigheden, maar je hebt wel altijd wat te kiezen in de manier waarop je er op reageert, ik heb altijd een keus. Als ik hier over nadenk realiseer ik me dat ik zo vaak in het leven als het me te moeilijk werd gekozen heb om weg te kijken omdat blijven kijken en bewust keuzes maken te moeilijk voor me was geworden, dit was een patroon geworden in mijn leven. Maar het is een patroon waar ik dus niet aan vast zit, ik ben de enige die in staat is dat patroon te doorbreken, en dan lees ik de volgende zin die inslaat als een bom.

Ik heb het boek inmiddels al een aantal keer weg gelegd om even wat anders te gaan doen, maar ik kies ervoor om het weer op te nemen en de confrontatie met wat het in me losmaakt aan te gaan. "Ik kan niet"....is een leugen,...het betekent dat je hulpeloos bent, dat geldt alleen als je een peuter bent, anders niet. Als we zeggen "Ik kan niet" zeggen we eigenlijk "Ik wil niet "Ik wil dit niet accepteren.....Als we ons verzetten, doen we heel erg hard ons best om nergens heen te gaan. We ontzeggen onszelf groei en nieuwsgierigheid. We draaien in kringetjes rond, ontwikkelen ons niet, sluiten ons af voor mogelijkheden om te veranderen" Waren de uitspraken die ik eerder deelde al flink confronterend, deze sloeg in als een bom. 

Dit wilde ik niet meer ! 

Ook al zei ik niet "Ik kan niet", vluchten, wegkijken, heeft hertzelfde effect. Als ik niet bewust kies ontzeg ik mezelf groei en nieuwsgierigheid, de mogelijkheid om te veranderen. Juist door dit woord nieuwsgierigheid sloeg dit zo in, niet zo heel lang geleden ontdekte ik dat dit dus nieuwsgierigheid (een onderdeel van de emotie verbazing) een emotie in mij is die God in mij gelegd heeft, en die lang onderdrukt is geweest in mij, daar ging ik niet meer aan meewerken, ik vind 'm juist zo leuk, die wil ik wakker houden en verder ontwikkelen. Maar als ik wegkijk en geen keuzes maak beperk ik weer de ruimte voor deze emotie. 

Het boek, waar ik dus ook een gelijknamig blog over schreef Goed voelen, brengt nog steeds dingen bij me boven, het heeft dus heel wat los gemaakt bij me en God werkt er nog steeds mee door. Ik vind het nog steeds een pittige, maar ik realiseer me ook dat het betekent dat ik leef. Ik kreeg een nieuwe kans toen God Pasen 2016 zei : Ik zie jou, en Ik wil je hart genezen. Geen keuzes maken is eigenlijk op de rem trappen, is dat wat ik wil, alleen omdat het regelmatig zo verschrikkelijk oncomfortabel is. Aan de andere kant laat God me op zulke bijzondere manieren weten dat Hij erbij is , dat Hij voor me zorgt, dat Hij verlangt naar een leven van genieten en intimiteit met mij, Zijn kind. Hij wil me leren dansen in dit leven, zelfs in de regen. Leren vraagt training om te ontwikkelen, te groeien, het vraagt volharding, het gebeurd allemaal in de strech-zone. Nee dat is niet comfortabel, maar daar gebeurt het wel, daar vind het leven plaats, daar voel je en ben je je bewust dat je leeft.

Heer help me alert te blijven, bewust te worden, en te zijn, te blijven, van alle keuzemogelijkheden die er voorbij komen op een dag, in het leven. Vaak moet ik dan weer denken aan wat ik leerde van een hele kostbare wijze oudere vrouw uit mijn leven : Je kruis opnemen en Jezus volgen doe je op elk kruispunt van je leven. Elke keuze die je maakt is een kruispunt waar je kiest om te kiezen of niet te kiezen, ook niet kiezen is een keuze, neem ik mijn kruis op en volg ik Hem of ga ik mijn eigen weg, waar ik op dat moment zin in heb, de gang van het vlees. Niet kiezen is denk ik je vlees volgen, vuil toelaten, je hart niet bewaken. Ik wil leven Heer met en voor U, dank U wel voor de lessen die U me leert, voor waar U me bewust van wil maken.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 7 september 2021

Roer recht

God heeft me in de afgelopen tijd hele mooi, maar ook hele moeilijke dingen laten zien en steeds borrelde het door elkaar weer op en bleef het bij me rommelen. Ik vroeg wel eens : Heer hoe dan, wat bedoeld U precies, laat het me maar zien. Op een gegeven moment waren er twee liederen die steeds bij me opkwamen en waar ik ook regelmatig mee wakker werd : Nimmer alleen, vooral de zin : Neen, nimmer alleen, neen, nimmer alleen, Hij zal u nimmer verlaten, nimmer laat Hij u alleen. Voor mij een heel bekent lied omdat ik opgroeide met o.a. Johannes de Heer. Ook het lied Blessings dat gebaseerd is op Numeri 6: 24-25 "De Heere zegene u en behoede u ! De Heere doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig ! De Heere verheffe Zijn aangezicht over u en geve u vrede !" Alsof God steeds maar zei : Ik ben bij je, Ik laat je nooit alleen, Ik zegen je. Terug naar de beelden die God me in de afgelopen tijd gaf : Houd je oog alleen op Mij gericht, ga maar op Mijn voeten staan, Ik houd je vast, Ik leer je te dansen, zo gaan we samen door dit donkere dal.....als jij wilt. Hij weet van de situatie maar Hij kan niet de juiste keuzes voor mij maken, dat moet ik zelf doen, maar als ik die juiste keuze maak is Hij daar om kracht te geven om erin te volharden. 

Toen bracht Hij me ook Jacobus 1:6-8 in gedachten "Maar laat Hij er in geloof om vragen en daarbij niet twijfelen. Immers, wie twijfelt, lijkt op een golf van de zee, die door de wind voortgestuwd en op- en neergeworpen wordt. Want zo iemand moet niet denken dat hij iets ontvangen zal van de Heere. Hij is een dubbelhartig man, onstandvastig in al zijn wegen." God liet me zien dat dat niet alleen voor gebed geld maar ook voor het bepalen van de richting in ons leven. Als je aan het roer van een schip staat en je manoeuvreert steeds van links naar rechts dan vaar je geen rechte koers, dat is niet stabiel en de kans dat je valt als je erop moet lopen is veel groter dan wanneer je een stabiele koers vaart. Even naar het koord uit het beeld waarop Jezus met mij liep (ik schreef daarover in Zien wat het word) als het koord heen en weer zwabbert lig je er heel snel af. 

Toen las ik in het leesrooster Vrij van schaamte het volgende : God heeft een doel met alles wat we meemaken.....ongeacht het specifieke doel van onze omstandigheden, God wordt in alles geopenbaard. Als we Hem groots liefhebben, mogen we ernaar streven Hem in alle omstandigheden te eren en te verheerlijken. God danken in alles (ik schreef daarover in de blogs Herkauwen, Herkauwen (vervolg), De ladder op klimmen en Danken voor alles) is Hem eren in alle omstandigheden. God bracht me weer terug bij mijn lichaam, beter gezegd mijn houding, denken ten opzichten van mijn lichaam. Ik heb mijn koerst niet recht, niet vast, vanuit....???.... begin ik steeds weer heen en weer te zwabberen, en zo ga ik niet het doel dat God voor mij heeft bereiken, zo blijf ik heen en weer zwerven over de -woeste- golven en de boze zweept de golven met liefde nog wat op. 

Ik moest denken aan Deuteronomium 6:4-5 "Luister, Israel ! De Heere onze God, de Heere is één ! Daarom zult u de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht." met heel je hart, resoneerde het in me. Met alles, blijkbaar is er nog een stuk van mijn hart hierin dat nog niet volledig aan Hem was toevertrouwd, nog niet volledig het roer had overgegeven aan Hem om het door Hem te laten besturen. Heer wat, waar, waar wringt het nog, wat zit er nog verborgen, bang, in de verdediging, misschien wel in rebellie. Soms zou ik zo graag met een vingerknip het opgelost zien, maar het is een weg er door heen, een lange weg, veel langer dan mij lief is, maar er bestaat onkruid wat je hele tuin overneemt als je het niet grondig tot het laatste stukje wortel uitroeit en zo voelt dit proces met eten en mijn lichaam. 

In het lied van Blessings staan de woorden : He is for you (Hij is voor jou) Heer U bent niet tegen mij, U bent voor mij, U heeft met deze weg een heel bewust doel. Ever verder met een stukje tekst uit dit lied wat ik gemakshalve maar gelijk een beetje vrij vertaal in het Nederlands omdat het voelt alsof Hij dat tegen me zegt : Mijn aanwezigheid gaat voor je uit, Ik ben achter je, Ik ben naast je, overal om je heen, Ik ben binnenin je. In de ochtend, in de avond, als je komt, als je gaat, als je huilt, als je blij bent, Ik ben voor je. (May His presence go before you, and behind you, and beside you, all around, and within you. He is with you, He is with you. In the morning, in the evening, in your coming, and your gaing, in your weeping, and rejoicing, He is for you) Alsof Hij zegt : Deze weg heeft een doel, je leert terwijl je deze weg gaat, het zal uiteindelijk tot vreugde leiden, tot heelheid, het zal je in staat stellen om te ontvangen en van daaruit zal je weer uit kunnen delen. 

Heer help, leer me, vorm me, breng me maar daar waar het goed is voor mij en waar ik in de juiste positie ben voor U om alles te ontvangen wat U voor mij heeft en door mij wil doorgeven aan de ander. Dank U wel voor Uw tedere liefde en leiding, dat U me zo bijzonder laat weten dat U erbij bent en me nooit alleen zal laten.

Wat ook wel enorm bij me binnen kwam in deze context was een boodschap van Marjon Rijswijk, ik had nooit eerder van haar gehoord, maar als God wil dat je iets hoort/ziet brengt Hij je er wel. Ik deel 'm gewoon erbij.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 31 augustus 2021

Dansen

Het is 1e Pinksterdag als ik deze blog schrijf. Midden in mijn strijd met mijn lichaam en God die me mijn boosheid, woede zoals Hij het noemt laat zien gebeuren er ook hele bijzondere dingen. Al in 2018 sprak God voor het eerst tegen me over dansen. Iemand zag een beeld waarin ik danste - met mijn armen wijd rondjes draaide als een kind - in groene weide (Psalm 23) Ik had toen geen idee wat ik daar mee moest. Later was er iemand die een beeld deelde wat ze had gehad met de groep in het algemeen en God zei : Toen je een baby was heb ik Ik je opgepakt en heb ik met je gedanst. Ik wist dat Hij tot mij sprak. Kort daarvoor had God een geboorte trauma bij mij open gelegd en mij genezen. In de blog Samen dansen heb ik al geschreven geschreven dat God toen al bezig was met mij over dansen. 

Op een gegeven moment lied God me mij en Hem "zien" (ik zie geen plaatjes maar een soort beeld in mijn gedachten) op een koord, Hij zei dat ik mijn ogen alleen gericht moest houden op Zijn ogen, zelfs niet op Zijn handen, alleen op Zijn ogen. Weken kwam steeds dit beeld weer bij me boven en was het of Hij zei : Kijk naar Mijn ogen, blijf naar Mijn ogen kijken, zo kom je hier doorheen. Ik schreef daar over in de blog Zien wat het word

Op een gegeven moment zat m'n hoofd zo vol dat ik op m'n fiets gestapt, regelmatig heb ik daar hele gesprekken met Papa en juist omdat ik dan bezig ben kan ik het veel dichterbij laten komen. Terwijl ik daar door de polder reed was het weer alsof Hij mijn aandacht trok met Zijn ogen, van een afstandje. Van een afstandje vind ik dat ook helemaal prima, net als op dat koord, dat voelt veilig. Maar Hij kwam steeds dichterbij en ik begon het wat ongemakkelijk te vinden, maar Hij bleef liefdevol oogcontact met mij zoeken. Ik vroeg hoe dichtbij Hij eigenlijk was en Hij zei : M'n arm ligt om je heen, en Hij lachte liefdevol. Oei dat is wel heel dichtbij. Ik zei dat ik het best eng vond, zo dichtbij, en ik begreep niet waarom. Hij was toch veilig voor mij ? 

Toen vroeg Hij me op Zijn voeten te gaan staan, en ik moest denken aan hoe een kind zijn voeten op de voeten van papa of mama zet en zo mee loopt. Mijn eerste reactie was : Maar dat is toch veel te zwaar !  Ineens realiseerde ik me dat ik het eng vond om in Zijn ogen te kijken door het beeld dat ik van mijzelf had. Zijn beeld en mijn beeld kwamen niet overeen en dat gaf frictie. 

Ik schaamde me voor mijn lichaam, ik was boos op mijn lichaam, mijn lichaam paste niet in mijn plaatje van wat een lichaam zou moeten zijn (ook al heb ik ook geen idee van wat het dan wel zou moeten zijn) Zijn liefdevolle antwoord was : Ik ben sterk. Hij kon mij wel dragen. Daarna was het weg, maar het had behoorlijk wat in mij los gemaakt, en ook dat bleef weer weken bij me, er was er die vraag in mij : durf ik het aan om op Zijn voeten te gaan staan ? En dan proefde ik weer Zijn verlangen om samen met mij zo te dansen. 

Op Zijn voeten gaan staan houd in dat Hij het ritme en de passen bepaalt en zet, Hij krijgt de volledige leiding. Alleen op die manier kunnen we volmaakt samenvloeien in één dans, gefocust op elkaar door oogcontact, stralen, genieten, blij zijn. In de vroege ochtend van 1e Pinksterdag ging dit beeld verder : Ik stond op Zijn voeten en we danste, ik schaterlachte het uit, dolle pret, volmaakte vreugde, compleet veilig, het was vertrouwd veilig op Zijn voeten en mijn handen stevig in Zijn handen. Hij liet me niet los. Onbevangen was het woord dat bij me opkwam.  

Ik moest denken aan Psalm 23:4 "Al ging ik ook door een dal vol schaduw van de dood, ik zou geen kwaad vrezen, want U bent bij mij...." Het was of Hij zei : Ik dans met jou door dat dal, door die donkere enge kloof tussen de rotsen. (Ik heb ooit een uitleg gehoord van dit dal en het is een nauwe doorgang tussen de hoge rotsen waar geen licht komt.) Hij zei : Ik zie de uitgang en ik dans je daar heen en Ik breng je eruit. Het was of Hij zei : Laten we dansen. Ik heb niet zo veel met Nederlandse muziek en zeker niet de seculiere maar ik wist dat ik deze zin moest opzoeken en vond  Laten we dansen, en het ging om het eerste stukje : "Ik ben hier als je me nodig hebt, hier als je me zoekt. Pak m'n hand vast nog een keer, nog één keer op verzoek. Laten we dansen tot je voeten niet meer kunnen. Dansen tot het licht wordt en opnieuw beginnen. Laten we dansen." Tegelijk moest ik denken aan het lied Dansen in de regen, een lied wat ik een paar dagen daarvoor had gezien en wat enorm bij me binnen was gekomen, vooral de woorden : "Je hoeft niet te schuilen. Je hoeft niet te schuilen voor het leven. Zoek je geluk maar bij de Levende. Als de wolken huilen, hoef je niet te schuilen, maar mag je leren dansen in de regen." En terwijl dit allemaal gebeurde goot het buiten van de regen......

Jezus bood mij aan te leren dansen in de regen, op Zijn voeten, in Zijn armen, Zijn handen die de mijne stevig vasthielden. Zijn ogen, Zijn hele gezicht lachte terwijl Hij naar mij keek en me onbevangen zag stralen en genieten terwijl we danste. 

Ik moest denken aan dansles, leren, ontwikkelen, het doen en doen en nog eens doen, steeds weer opnieuw. Genieten van de dans en ondertussen is het ook een oefening, het je volledig eigen maken zodat het iets natuurlijks word. Ook dit is wat ik beschreef in de blogs Eng maar goed en Eng maar goed (vervolg) eng maar goed, ik durf nu te zeggen : Ja Heer ik wil leren dansen, dansen met U in de regen en er zo van genieten dat ik niet meer gehinderd word door de regen en de donkere rotsen die me overschaduwen in het dal van de schaduw. Dat vers uit Psalm 23:4 gaat verder met woorden die God al zo vaak ik mijn gedachten heeft gebracht en waar ik me aan vast mocht houden "....Uw stok en Uw staf die vertroosten mij." en vers 5 "U maakt voor mij een tafel gereed voor de ogen van mijn tegenstanders." Dan moet ik weer denken aan Louie Giglio's (Engelstalige) preek: Don't give the enemy a seat at your table. De Heer richt voor ons die dis aan voor de ogen van onze vijanden maar wij hebben ook een verantwoordelijkheid die vijand niet aan onze tafel toe te laten. 

Als mijn ogen gericht zijn op de ogen van Jezus, mijn voeten staan op Zijn voeten en mijn handen in Zijn handen kan ik geen oog hebben voor wat om mij heen gebeurd, kan de boze geen oogcontact met mij maken en me niet afleiden. Met dat ik ik dit schrijf valt het kwartje : het gaat om oogcontact ! Helemaal opgaan in de Ander, of een ander, aan mij de keus.


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Geloof je écht ?

Ik borduur nog even verder op de afgelopen 2 blogs. Was hiermee de strijd gestreden ? Absoluut niet. Ik moest de volgende ochtend heel bewus...