Zoeken in deze blog

dinsdag 17 mei 2022

Laat (het) zijn en wees stil

Ik heb al verschillende keren in m'n blogs (Les van een kamerplantTwijfel niet !Twijfel niet (vervolg)) verteld dat God tegen me heeft gezegd : Twijfel niet. Sinds Hij tegen me sprak over de orphan spirit (wees-geest) was het of Hij ook zei : Twijfel niet aan Wie IK BEN. Ik wil dat jij dieper doordrongen bent van Wie Ik ben. Twijfel niet aan hoe groot Ik ben, twijfel niet aan hoe goed Ik ben, twijfel niet aan Mijn trouw, twijfel niet aan Mijn goedheid, twijfel niet aan Mijn liefde, twijfel niet aan wat Ik kan doen, twijfel er niet dat jij Mijn geliefde dochter bent. Twijfel er niet aan, Ik laat jou nooit in de steek, twijfel er niet aan, ik zal nooit teleurgesteld in jou raken, twijfel er niet aan, Ik weet alles, Ik ken je pijn, Ik ken je strijd, Ik weet hoe je naar Mij verlangt, Ik zie je worsteling en Ik houd van je.

Sinds ik weer een gitaar heb, ik schreef daarover in de blog Maak Mij groot zit ik regelmatig wat te spelen en op die manier God groot te maken, gewoon uit m'n hoofd en uit m'n hart. Uit een boek spelen lukt me niet zo best, maar ik denk dat God zegt : Ik wil jou hart. Het repertoire is niet groot, maar ik ben er blij mee, het helpt me mijn liefde voor Papa God uit te drukken. There is no better place, een liedje van Don Francisco is één van mijn favorieten. Er is geen betere plaats dan voor Zijn troon, opkijkend naar Zijn aangezicht, God van barmhartigheid en vertroosting. Het lied is gebaseerd op Johannes 4:13-14 en 2 Korinthe 1:3, en daar houd ik van. Ik wil Gods woord zingen, en zo kwam er een melodietje in me op bij de woorden van Psalm 46:10 (uit de AMPC vertaling) Let be en be still, know that I am God. Let be and be still, know that I am God. I will be exalted among the nations, I will be exalted among the earth.  

In was in die dagen regelmatig aan het stoeien met mijn gevoelens over mezelf, over hoe dingen gingen en keer op keer kwam de eerste zin van dit vers in me op : Let be and be stil, laat (het) zijn en weest stil, laat het zijn. Het is wat het is en het mag er zijn. Oei het is heel wat makkelijker om dat op te schrijven en met je verstand denken te weten dan om het ook echt te voelen. Maar het was of God zei : Het is wat het is en Ik houd van je, je bent geliefd, weet dat, mag dat tot je doordringen ? 

Heer hoe laat ik dat tot me doordringen ? 

Ik begon me af te vragen wat het betekent om God God te laten zijn, ik denk dat het te maken heeft met alle controle los te laten en die over te geven aan Degene die als Enige écht controle heeft. Ik moet denken aan het onderwijs wat ik heb bekeken van Leif Hetland over de Orphan spirit (ik schreef daarover in m'n vorige blog) en dat je op stoel 2 zo enorm je best kan doen om het op het leven op stoel 1 te doen lijken,  maar waar het nog steeds om "mij" draait, vanuit mijn pijn, vanuit mijn angst, waar ik me nog steeds gedraag als wees in plaats van als zoon (dochters zijn daarbij ingesloten in de Bijbel) Leif haalt Lucas 15:11-32, het verhaal dat Jezus vertelde over de wachtende vader, Hij liet hierin het hart van Zijn en onze Vader zien, die altijd op de uitkijk staat om Zijn kind in Zijn open armen te sluiten en het beste van wat Hij heeft te geven omdat Hij zo blij is dat zijn kind besluit terug te komen. Eigenlijk hebben de meeste van ons beide zonen in ons, en ze gedroegen zich beide als wees. In het huis van de vader gedroeg de oudste zoon zich als een wees, ik vind dit zo'n lastige. 

Ik las ergens een mooie zin : Give control to the Only One who can set you free, geef de contole aan de Enige die je vrij kan zetten. De HSV vertaling zegt "Geef het op en weet dat Ik God ben..." de Bijbel in gewone taal zegt "Stop de strijd, en weet dat de Heer God is...."  de NBG'51 zegt "Laat af en weet dat Ik God ben..." de Basis Bijbel zegt "Houd op ! want Ik ben God..." Eigenlijk zeggen deze vertalingen allemaal : hou op met het zelf te doen ! Dan vind ik Het Boek ook wel erg mooi, die legt de vinger voor mij nu op de zere plek en zegt "Word rustig en weet dat ik God ben..." Word rustig, met alles wat er in mij rondgaat is het niet rustig en kan ik eigenlijk ook niet stil worden. Maar ook de TPT vertaling raakt een gevoelige snaar "Surrender your anxiety. Be still and realize that I am God..." geef je angst over, en daar heb je denk ik de wortel : angst, de angst van een wees die zich niet veilig weet als zoon van Papa God.

Eigenlijk is deze tekst uit de Bijbel, het Levende Woord van God geen optie, maar een opdracht. En dan komt er een zin in mijn gedachten : Stil, mijn ziel, wees stil. Ik ben blij dat Papa God me hierop gewezen heeft, maar het haalt heel wat overhoop in mij......... maar Hij zegt ook, laat het er maar zijn, en weet Ik ben God.  Heer dank U wel dat U goed bent en dat U mijn arglistige hart kent, dank U wel dat U mijn hart doorgrond, en dat U in Uw liefde mij wil laten zien wat er in mijn hart is zodat ik het aan U kan uitleveren. Help me, leer me de strijd te staken en te wéten dat ik weet dat ik weet dat U God bent. Een goede God en Vader wiens hart van liefde overloopt voor mij Zijn kind, ook als dat kind zich nog regelmatig als een wees gedraagt. Heer wilt U mij verlossen van die verweesde delen want ze eren U niet als de geweldige Vader die U bent, het zijn plekken waar Uw leven nog niet voluit kan stromen, en het zijn plekken waar de boze zijn leugens kan rondstrooien en dat is niet iets waar ik blij van wordt. 

Stil mijn ziel, stop de strijd, geef het op, word rustig en wees stil, geef je angst maar aan Papa en weet Hij is God.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 10 mei 2022

Orphan spirit

In de gebedsgroep waar God mij geplaatst heeft zijn we bezig gegaan met het boek Vrijspraak. Het is zo belangrijk dat je jezelf laat reinigen, heiligen, genezen, want dit ontneemt de boze gebieden waarop hij je kan aanvallen en zijn leugens kan planten in je denken waardoor je verlamt raakt en geen bedreiging meer voor hem bent. Gods Geest openbaarde dingen uit de bloedlijn van mijn voorgeslacht die ik behoorlijk heftig vond, maar Hij is een genadige God en Hij zet vrij. Dit boek is zo praktisch en samen met Heilige Geest wil Hij ons laten zien waar nog genezing nodig is. Ik ontdekte dat afwijzing, angst en boosheid diepgewortelde waren in mij, ik dacht dat ik al flinke stappen had gezet maar er zaten nog wortels en waar wortels zitten blijft het groeien. Op een gegeven moment sprak Heilige Geest : Orphan spirit (wees-geest) en ik ging zoeken naar onderwijs over dit onderwerp en ik vond een serie met (Engelstalig) onderwijs van Leif Hetland die me heeft geholpen om hier inzicht in te krijgen. op de plekken waar ik er niet doordrongen ben dat ik een geliefde dochter gedraag ik me als wees. 

Een wees doet erg zijn best om ergens bij te horen, om goed genoeg te zijn om geaccepteerd te worden, een wees is bang om afgewezen te worden, wil gezien worden. Als je niet weet wie je bent en waar je vandaan komt blijft er iets in je altijd op zoek. Ik moest mezelf bekennen dat mijn bewustzijn van het zijn van Gods geliefde dochter toch een wankel evenwicht was. Daarom vind ik de uitleg van Leif zo mooi over de drie stoelen. Stoel 1 is het Koninkrijk van God. Je weet je dat je een zoon/dochter van de Koning bent, dat Hij in alles voor je zorgt en dat je bedoeld bent om de ander te dienen, je focus is niet op jou maar op de ander. Stoel 2 is het koninkrijk van "mij", van de wees geest, alles draait om mij en daar word ik enorm beïnvloed door stoel 3, het koninkrijk van de wereld. Heel veel christenen switchen van stoel 1 naar stoel 2 en terug als ze door het leven gaan, en dat herken ik ook bij mezelf. Dit inzicht was best confronterend want ik leef meer op stoel 2 en breng bezoekjes aan stoel 1.

We zijn geschapen en bestemd voor stoel 1, en vanaf deze positie beïnvloeden we stoel 3. God verlangt ernaar dat alleen stoel 1 overblijft, dat was het gebed van Jezus in Mattheus 6:8-15 "Wordt dan aan hen niet gelijk, want uw Vader weet wat u nodig hebt, voordat u tot Hem bidt. Bid u dan zo : Onze Vader, Die in de hemelen zijt. Uw Naam worde geheiligd. Uw Koninkrijk kome, Uw wil geschiede, zoals in de hemel als op aarde. Geef ons heden ons dagelijks brood. En vergeef ons onze schulden, zoals ook wij onze schuldenaren vergeven. En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze. Want van U is het Koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid. Amen. Want als u de mensen hun overtredingen, zal uw hemelse Vader u ook vergeven. Maar als u de mensen hun overtredingen niet vergeeft, zal uw Vader uw overtredingen ook niet vergeven."

En dan haalt Leif Efeze 3:16-17 aan : "Opdat Hij u geeft, naar de rijkdom van Zijn heerlijkheid, met kracht gestekt te worden door Zijn Geest in de innerlijke mens, opdat Christus door het geloof in uw harten woont en u in de liefde geworteld en gefundeerd bent." Een andere vertaling zegt : geworteld en gegrondvest in de liefde. Gegrondvest, het woord dat God me gaf voor dit jaar. En ineens raakte het me weer, al dit opruimen van mijzelf en ook namens mijn voorgeslacht had als doel dieper geworteld en gegrondvest te raken in Zijn Liefde, God is liefde zegt 1 Johannes 4:1-12

Jezus bad in Johannes 17:20-26 nog een gebed, het enige gebed van Jezus dat nog niet verhoord is. "En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor hen die door hun woord in Mij zullen geloven, opdat zij allen één zullen zijn, zoals U Vader, in Mij, en Ik in U, dat ook zij in Ons één zullen zijn, opdat de wereld zal geloven dat U Mij gezonden hebt. En Ik heb hun de heerlijkheid gegeven die U Mij gegeven hebt, opdat zij één zijn, zoals Wij Eén zijn. Ik in hen, en U in Mij, opdat zij volmaakt één zijn en opdat de wereld erkent dat U Mij gezonden hebt en hun liefgehad hebt, zoals U Mij hebt liefgehad. Vader, Ik wil dat waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn die U Mij gegeven hebt, opdat zij Mijn heerlijkheid zien, die U Mij gegeven hebt, omdat U Mij hebt liefgehad vóór de grondlegging van de wereld. Rechtvaardige Vader, de wereld heeft U niet gekend, maar Ik heb U gekend en deze hebben erkend dat U Mij gezonden hebt. En Ik heb hun Uw Naam bekendgemaakt, en zal die bekendmaken, opdat de liefde waarmee U Mij hebt liefgehad in hen is, en Ik in hen."

Door dit onderwijs begon mij langzaam maar zeker iets te dagen en ging ik deze Bijbelteksten met heel andere ogen bekijken. Wij zijn bedoeld om in twee dimensies te leven. Onze voeten lopen op deze aarde, maar ons hart, ons denken, onze emoties, elke vezel van ons wezen is bedoeld om te leven in en vanuit het Koninkrijk van God waar wij door geloof in de Heer Jezus Christus onderdeel van zijn geworden. Wij zijn geschapen voor stoel 1, het Koninkrijk van God. Daar is de eenheid zoals Jezus één is met Zijn en onze Vader. De pijn en verdeeldheid die wij in deze wereld onder christenen zien komt vanuit stoel 2, het koninkrijk van "mij" van "ikke" "ikke", vanuit de pijn van de "wees-geest", het niet doordrongen zijn van wat het inhoud een kind te zijn van God.

Papa God ik heb het zo nodig meer en meer doordrongen te raken van wat het inhoud Uw geliefde kind te zijn, om van daaruit te leven in stoel 1 en niet steeds terug te schieten naar een leven vanuit stoel 2. Het is Uw verlangen dat elke vezel van mijn wezen tot een eenheid verweven is met U. Dan moet ik denken aan Johannes 15:1-8 waar U het leven verbonden met U zo mooi uitlegt aan de hand van de wijnstok, ik heeft daar in de afgelopen periode ook zo vaak door tot mij gesproken. Eigenlijk is dat het leven vanuit stoel 1. Grondvest mij dieper in U Papa God, breng mij dieper in U, geworteld en gegrondvest in de Liefde. 


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 3 mei 2022

Maak Mij groot

De laatste dag van het (Engelstalige)leesplan  Guide your mind, guard your heart, grace your tongue kwam ook weer erg bij me binnen. God gaf ons een tong om Hem de hele dag door eer te bewijzen, we zijn geschapen om God te loven. Dat is ook iets waar God me steeds weer aan herinnert : Maak Mij groot. Wij hebben een stem gekregen om Hem lofliederen te zingen. Zingen.....ja ook dat wilde God terug brengen in mijn leven. In mijn jonge jaren zong in in een zanggroep in de kerk waar ik opgroeide, soms zelfs solo's, later zong ik in een koor waar een best wel kritische dirigent me al heel snel een solo gaf, en van deze man was dat echt een compliment. Eens in een kerkdienst stond ik tijdens de samenzang bij iemand in de buurt die mij later aansprak en vroeg : doe jij iets met die stem ? Natuurkijk kreeg ik niet alleen positieve reacties en was ik zelf ook niet echt positief, ik wist heel goed wat er niet goed ging en daar legde ik vaak de nadruk op.

Toen ik op mijn 16e m'n diploma van de huishoudschool behaalde kreeg ik van mijn ouders een gitaar, zo'n groot cadeau had ik nog nooit gehad en ik leerde mezelf met een boekje van van Youth for Christ waar gitaarakkoorden in uitgetekend stonden zelf wat gitaar spelen, genoeg om mezelf wat te begeleiden. Ik schreef zelf wat eigen liedjes, maar degene aan wie ik ze lied horen zag er niet veel in dus ook daar ging ik niet in verder. Het stelde toch niets voor. Nu ik dit schrijf realiseer ik me dat eigenlijk hier hetzelfde gebeurde als met de verhaaltjes die ik schreef, ik schreef daarover in de blog Schrijven.

Toen onze kinderen klein waren heb ik vooral met onze dochter veel gezongen met de gitaar, die vond dat een periode heel leuk, de rest van ons gezin vond dat toch wat minder. De topkam van m'n gitaar sleet op den duur zover in dat de snaren vreselijk begonnen te trillen tegen de fretten dat er niet goed meer op te spelen was. Repareren was geen optie werd mij verteld toen ik er mee naar een muziekhandel ging. Daarbij was ik enorm bezig in die tijd om me los te maken van mijn verleden en heb op een gegeven moment besloten de gitaar weg te gooien, en ik deed ook alle muziek boeken weg, daar had ik ook niks meer aan. Ja ik weet dat klinkt erg rigoureus maar dat was ook wel een beetje mijn aard, zeker toen. Met dat ik de kerk de rug toekeerde hield het muziek maken eigenlijk ook op.

Al vanaf het moment dat ik terug kwam bij God begon Hij muziek te gebruiken om door de muren die ik om mijn hart had gebouwd te verweken. Al jaren word ik zeer regelmatig wakker met een zin uit een lied. Sinds een tijdje ben ik onderdeel van een gebedsgroep en we beginnen onze tijd met zingen, en daar wordt gitaar gespeeld. Dat maakte langzaam iets in me los, er begon weer wat te kriebelen en eigenlijk wist ik dat ik een gitaar moest kopen. Ik vroeg God of ik als tiener zelf toen een gitaar wilde hebben en of ik 'm daarom had gekregen, ik wist het niet meer, en het was of God zei : Ik heb je moeder dat idee gegeven, en dat raakte me. Ook muziek maken voor Hem was van me gestolen. God grootmaken met gesproken woorden is prima, maar God had mij een stem gegeven en vingers en ik had heel sterk het idee dat Hij zei dat Hij graag wilde dat ik weer zou gaan zingen om Hem groot te maken. Gewoon thuis met m'n gitaar. 

Het boekje De effecten van lofprijs van Andrew Wommack, las ik ook rond dat was ook enorm verhelderend voor me. Lofprijs is een onderdeel van intimiteit met God, Hem loven geeft ook waarde en een doel aan je eigen leven. Lofprijs heeft de kracht om een gewoon leven te verandering in een veelbetekenend leven. In Psalm 22:4 zegt David "Maar U bent heilig, U troont op de lofzangenen van Israël" en in Psalm 103:1 spreekt hij tot zijn eigen ziel : "Loof de Heer, mijn ziel, en al wat in mij is, Zijn heilige Naam." Ik leer hier van David, en door het lezen van zo'n leesplan en zo'n boek dat ik een keus heb. Als ik ga lofprijzen zullen er dingen veranderen. Hoe mijn omstandigheden ook zijn, ik heb altijd een keus, wat ga ik uitspreken, uitzingen. Zo lang ik leef en ik van God adem krijg om in mijn longen te zuigen en ademen heb,  is het mijn opdracht Hem groot te maken. Als ik Hem groot maak dan komt Hij, Hij kan niet anders dan reageren op de lofzangen van Zijn volk, Zijn kinderen, Zijn kind, mijn lofzang voor Hem. 

Ik denk dat het dé sleutel is waarmee ik door de modder van het leven en z'n processen heen kom, want soms voelt het als modder. Ik ben heel dankbaar voor het werk dat Hij doet in mijn leven maar mijn ziel (verstand, emoties, gevoel) staan regelmatig nou niet bepaald te springen van enthousiasme en het lijkt wel of de strijd wat taaier word. Maar toen deelde een wijze vriendin iets met me wat binnen kwam. Johannes 10:10 zegt "De dief komt alleen om te stelen en te slachten en verloren te laten gaan....." de dief, de boze, komt alleen maar om te stelen als er wat te stelen valt. Je hebt iets kostbaars waar hij jaloers op is en wat hij je niet gunt. Het is ook zo dat hij het alleen kan stelen als hij erbij kan komen omdat wijzelf een raam of deur open hebben gezet door onze daden of woorden. Dat was iets waar ik flink op moest kauwen, ik ben daar ook nog niet uit, maar eigenlijk weet ik dat er een grote kern van waarheid in zit maar ik worstel daar nog mee. Het zegt ook iets over mijn waarde, over de waarde van de gaven die God ons geeft, over de waarde van Zijn vreugde, genade, goedheid, over Zijn....... vul maar in. Ik die waarde dus ook zelf zien en me realiseren dat het van waarde is en het waarderen, koesteren en het bewaren in mijn hart. En dan moet ik weer denken aan Spreuken 4:23 "Bescherm je hart boven alles wat te beschermen is, want daaruit zijn de uitingen van het leven."

Heer maak mij diep intens bewust van wie ik ben in U, breng elk stukje van mijn wezen tot Leven in U, doordring mij van de waarde die U ziet en open mijn hart, open mijn mond dat daaruit Uw lof zal vloeien, Lof waar U op troont. Vanaf een troon word geregeerd, regeer in mijn leven Heer, regeer over mijn denken, regeer in mijn hart, regeer over mijn mond. Dan komt het lied Regeer in mij in m'n gedachten, Ja Heer, Regeer in mij, met al Uw kracht, in mijn mooiste droom, in mijn zwartste nacht. Er is een ding dat ik U vraag, o Heer regeer in mij vandaag.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 26 april 2022

Afwijzing

Ook al heeft dit blog een andere titel, het is het vervolg van het blog van vorige week. Als ik dacht dat ik klaar was met het onderwerp "afwijzing" dan had ik het mis, daar zaten blijkbaar meer haken en oogjes aan. God had terwijl ik buiten wandelde met mijn jongste kleinzoon in de kinderwagen 3 dingen tegen me gezegd : God zei : Ik heb een persoonlijkheid in jou gelegd, en ik moest gelijk denken aan hoe Hij mij geleidt had naar de DISC test, ik schreef daarover in de blog Wie ben ik ?. Ook zei Hij : Ik heb "sensoren" in jou gelegd om te voelen, en ik dacht aan het proces van het wakker maken van mijn emoties en het met Hem daarna leren kijken. Iets wat ik overigens nog een hele uitdaging vind en waar ik nog regelmatig mee in oude mechanismen schiet helaas en dat vind ik heel lastig.  En Hij zei : Ik heb jou lichaam gevormd om daarmee te kunnen doen wat Ik in je hart leg. Dat laatste dat vond ik de lastigste en ik wist dat dat nog dieper doorgewerkt moest worden, dat dat nog niet klaar was.

God heeft me hele dierbare vriendinnen gegeven, en deze twee zeiden beiden dingen waarvan ik wist : God legt nu de vinger op de zere plek. Ik ontdekte dat ik mezelf ergens diep in mij nog steeds niet goed genoeg voelde, een gevoel van waardeloosheid, niet bruikbaar voor Gods plan. M'n lichaam dat sporen draagt (slappe huid) van jaren overgewicht en wat ik heel moeilijk vind om te omarmen. M'n vriendin zei begon over Kintsugi een Japanse kunstvorm waar stukken gebroken porselein worden gerepareerd met goudlijm. Als iets kapot is geweest en wordt hersteld blijven er littekens/sporen zichtbaar die herinneren aan de gebrokenheid. Die tijd is niet waardeloos geweest, niet voor niets. Hij was erbij in die tijd, Hij keert de pijn uit die tijd om ten goede dat is wat Romeinen 8:28 "En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken te goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn." en dan schrijft Paulus verder "Want hen die Hij van te voren gekend heeft, heeft Hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zou zijn onder vele broeders. En hen die Hij er van te voren toe bestemd heeft, die heeft Hij ook geroepen en hen die Hij geroepen heeft, die heeft Hij ook gerechtvaardigd, en hen die Hij gerechtvaardigd heeft heeft Hij ook verheerlijkt." 

Op een avond zat ik wat gitaar te spelen (dat is weer een heel ander verhaal en waarschijnlijk wel een keer een blog) en wat wel meer gebeurd is dat ik dan overga in zingen wat er in me op borrelt en ik zong : U bent goud, en ineens flitste het Kintsugi verhaal door mijn gedachten en het was of God zei : Mag ik die plekken met goud bedekken, wil je Mij zien als je daarnaar kijkt.

Ik weet dat ik niet meer de vraag moet stellen : Heer weet U het zeker, want ik weet dat Hij zeker weet wat Hij doet. Ik twijfel aan mezelf en dat doet Hem verdriet, Hij heeft mij gekocht en betaald met Zijn kostbaar bloed en mij zoals Paulus zegt gerechtvaardigd, rechtvaardig verklaard, smetteloos, goed genoeg in Gods oog.  En ik denk dat het ook een landingsplaats creëert  voor de boze en dat is geen verstandig plan. Waar wij een leugen van de boze geloven over onszelf is daar een opening om nog meer leugens in ons te planten en geloven we niet Gods Waarheid. Ik vond dat heel confronterend, er moest nog een laagje vuil van mijn denken worden geschept in de opgestookte smeltkroes van van het leven. En dan realiseer ik me weer dat God mijn gebeden beantwoord want ik heb Hem regelmatig gevraagd mijn denken in lijn te brengen met Zijn denken, me te reinigen en te heiligen, wilt U me mijzelf, mijn lichaam laten zien zoals U het ziet. Soms vind ik het best een lastig en pijnlijk, verwarrend proces, maar ik weet dat Hij het is en dat het goed is wat Hij in mij uitwerkt, dat Hij goede plannen met mij heeft.

De ander vriendin hielp mij te zien dat ik complimenten langs me heen laat gaan om maar zo snel mogelijk naar God te wijzen : Je ontkent je eigen aandeel. Ja het is Gods Geest door jou heen, maar jij, Zijn maaksel bent onderdeel van Zijn werk. Als jij een compliment op een gezonde manier in ontvangst neemt word Zijn maaksel en Zijn werk geëerd en dat eert Hem en jij geeft Hem daar de eer voor. Hoe noemen ze dat ? Valse nederigheid. Die bleef ook haken. Jezelf afwijzen is geen nederigheid. Jezus zegt in Mattheus 11:28-30  "Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht." Jezus was ons voorbeeld in nederigheid, maar Hij wees zichzelf niet af, Hij wist wie Hij was en wuifde dat niet weg. 

Eigenlijk komt dit hele proces weer neer op : weet wie je bent, en dat is dus best nog een uitdaging, en is er nog heel wat in mijn hart waar ik me niet eens van bewust was en wat ik best confronterend vind. Is dit denken van : verbeeld je maar niks, (stukje Calvinisme ?), religieus (aan wetten en regels voldoen) zit dit dieper in me dan me lief is ? Dank U wel Heer dat U van mij houd zoals ik ben, U houd zelfs van de sporen die ik in het leven heb opgelopen, ook door mijn eigen toedoen. U omarmd ze en wil mij leren ze door Uw ogen te bekijken, en dat raakt me. U wilt de leugens in mijn denken overschrijven met Uw Waarheid, zodat ik aan de binnenkant zal gaan opstaan in de wetenschap wie ik ben door U, door Uw genade en door Uw Geest, maar ik mag daar staan stralen, ik ben Uw schepping waar U met zoveel liefde naar kijkt en van geniet. Laat dat alstublieft heel diep in elke vezel van mijn wezen landen en verankert raken, dat ik daar met ieder vezel van mijn wezen van overtuigt zal raken. U zegt : wijs jezelf niet af, je bent waardevol, geliefd, kostbaar en mooi, van binnen en van buiten.


ONDERWEG naar Hem en met Hem 

dinsdag 19 april 2022

Mediteren

Mediteren, ik heb het altijd een beetje iets gevonden waarvan ik me afvroeg : wat moet ik er mee. Waarschijnlijk omdat het in eerste instantie aan vage oosterse dingen doet denken en dat is gericht op een ander god dat de God die hemel en aarde schiep, die mij schiep, die ik dien. In Exodus 20:3-6 is God heel duidelijk "U zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben. U zult voor uzelf geen beeld maken, geen enkele afbeelding van wat boven in de hemel, of beneden op de aarde of in het water onder de aarde. U zult zich daarvoor niet neerbuigen, en die niet dienen, want Ik, de Heere uw God, ben een na-ijverig God, Die de misdaad van de vaderen vergeldt aan de kinderen, aan het derde en vierde geslacht, van hen die Mij haten, maar Die barmhartigheid doet aan duizenden van hen die Mij liefhebben en Mijn geboden in acht nemen." In mijn opvoeding heb ik heel duidelijk meegekregen : blijf uit de buurt van occultisme. Een hele goede en waardevolle raad, maar het bracht ook een angst voor die onbekende wereld. Satan is de "aap" van God, hij doet God na, neemt de dingen van God en geeft er een eigen verdorven draai aan. Ik ben dus altijd met een zekere boog om meditatie heen gelopen.

Op een gegeven moment hoorde ik over Bijbels mediteren en begon me steeds meer af te vragen of meditatie ook van oorsprong van God kwam. Ik ging eens zoeken naar de betekenis/definities van mediteren en vond van alles. Wat mij opviel was dat het een methode is, een methode om dingen te overdenken en tot rust komen. In het Engels is het het woord mediteren meditate dat overdenken, reflecteren, overwegen betekent. Wie is de bron van mijn rust : God/Jezus. Jezus zelf verwijst in Mattheus 6:33 naar Deuteronomium 6:5 "Daarom zult u de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht." Als je iemand écht liefhebt ben je helemaal vol van die persoon. Jozua 1:8 zegt  "Dit boek met deze wet mag niet wijken uit uw mond, maar u moet het dag en nacht overdenken (mediteren) zodat u nauwlettend zult handelen overeenkomstig alles wat daarin geschreven staat. Dan immers zult u uw wegen voorspoedig maken en dan zult u verstandig handelen." Dan zou ik me dus op Zijn Woord moeten richten om tot rust te komen. 

Zoals wel vaker gebeurd laat God ineens een boek in mijn kast oplichten en weet ik dat ik daar mee aan de gang "moet" gaan, dat gebeurde ook bij het boek Rust bij Jezus van Willem de Vink. Toen ik het open sloeg stond ik nou niet direct te trappelen om daar mee aan de gang te gaan. Ik had al verschillende pogingen tot mediteren achter de rug en geen van alle erg succesvol, ik kreeg het gewoon niet te pakken om me op m'n ademhaling te richten, m'n denken stil te krijgen. Maar dit zei me wel dat God zei : Ik nodig je uit, Ik daag je uit, om in de rust komt bij Mij, zullen we het samen doen , durf je het aan met Mij, ga je mee op deze ontdekkingsreis met Mij ? Ik realiseerde me dat het een logisch gevolg was van een Tandje langzamer en Woorden en Woorden (vervolg) 

Ik vind het heerlijk om rond 5.30/5.45 mijn bed uit te komen, dan is de wereld nog redelijk stil, ik houd van die vroege uurtjes, en zo de dag met God te beginnen, tijd door te brengen met Hem. Ik had daar zo mijn eigen invulling aan gegeven met verschillende dagboekjes en leesplannen in de Bijbel-app, en die beviel me eigenlijk best goed. Maar als je het je streven is om te luisteren naar Zijn Stem en Zijn leiding wil volgen dan heeft Hij regelmatig hele andere ideeën heb ik ontdekt, en ik besloot dat ik me wilde laten leiden door Zijn ingevingen......daar ging mijn bekende vastgelegde invulling.... Die tijd met Hem werd iedere keer weer een verrassing en Hij begon me te leren me om stil te worden bij Hem. Als ik neigde te denken : doe ik het nou wel goed, zei Hij : ssttt, wees maar stil, Ik ben bij je, fluister Mijn Naam maar. Ik ben op weg, met Hem, zoekend mag leren om gewoon in Zijn aanwezigheid te zijn. Kan ik uitleggen wat er precies gebeurd, nee, het is niet te verklaren, te beredeneren, dat is ook niet de bedoeling. Gewoon zijn, dat is genoeg.

Op een gegeven moment realiseerde ik me dat nu ik in een langzamer tempo leer leven het lijkt of er juist in mijn geest/geestelijk leven veel meer gebeurt. Dingen beginnen echt dieper binnen te komen en dat mag ook, ik leer daar de waarde van inzien. Op één van die ochtenden vroeg ik God n.a.v. Vrijspraak : Heer waar is er in mijn leven of voorgeslacht sprake van toverij en Hij zei : Je wijst jezelf nog steeds af. Ik wist gelijk : Hij heeft gelijk. Ik wist dat Hij mijn lichaam bedoelde, maar ook het niet omarmen van de roeping die Hij op mijn leven heeft gelegd, niet geloven dat dat mogelijk zou zijn. Ja ik ben er een eind in gekomen, maar er bleef een wortel achter en ik liep daar steeds tegenaan. Ik ervoer ook dat mijn beide ouders zichzelf hadden afgewezen. Als afwijzing overgaat in controle is dat toverij. 

Ik ben dat gaan belijden en moest enorm huilen, toen bracht God me Psalm 139 in gedachten die ik hardop voor mezelf ben gaan lezen en die kwam enorm binnen : Hij kent mij, Hij heeft mij gevormd. Maar er kwam ook een zin uit een liedje van Elly & Rikkert in mijn gedachten : Jij bent jij. Jij bent jij, zo heb Ik jou geschapen, zo mag jij zijn. Ik zocht de tekst op en werd getroffen door de woorden :  Maar samen zal het wel gaan mijn zoon, Hij en jij, jij en Hij, onthoud dat mijn zoon, je bent buitengewoon, jij bent jij. 

Later wandelde ik buiten met m'n jongste kleinzoon en God zei : Ik heb een persoonlijkheid in jou gelegd, en ik moest gelijk denken aan hoe Hij mij geleidt had naar de DISC test, ik schreef daarover in de blog Wie ben ik ?. Ook zei Hij : Ik heb "sensoren" in jou gelegd om te voelen, en ik dacht aan het proces van het wakker maken van mijn emoties en het met Hem daarna leren kijken. En Hij zei : Ik heb jou lichaam gevormd om daarmee te kunnen doen wat Ik in je hart leg. Daar werd ik stil van en heb er later nog vaak over na lopen denken (mediteren) Mediteren is niet anders als nadenken over, niet jou hersencellen hebben de leiding maar je geest, je hebt een keuze waarover je nadenkt, je kan je gedachten sturen en zelfs tot stilte manen. 

Ik dacht "sensoren"..... we noemen ze toch zintuigen ? En er kwam in mij op : zin-(werk)tuigen, werktuigen om je (vleselijke)zin te doen, en het was of God zei : daar heb Ik ze niet voor bedoeld. Sensoren nemen waar. Neem je emoties waar, maar je hoeft er niet naar te handelen, je mag ze bij Mij in het Licht brengen en Mij vragen wat ze zeggen. Daar moest ik toch eens flink op kauwen, en niet alleen daarop, ook maar weer eens op hoe ik naar mijn lichaam kijk. Mediteren, maar dan wel terwijl ik Hem vraag het me te laten zien door Zijn ogen en Zijn hart.

En dan komt Psalm 46:11 in mijn gedachten "Wees stil en weet dat Ik God ben, hoog verheven boven de aarde en volken verheven" een andere vertaling zegt "Geef het op en weet dat Ik God ben, Ik zal geroemd worden onder de heidenvolken, Ik zal geroemd worden op de aarde." Stil zijn, worden, is een opdracht van God, houd op met je eigen inspanningen, wéét dat je in alles afhankelijk bent van Mij, Ik ben God, en niet iemand anders, zelfs jijzelf niet mens.

Heer U weet alles, U wilt als ik daarom vraag de dingen openbaren die ik zelf niet kan zien, U wil God zijn in mijn leven, wees mijn God Heer, van elke vezel van mijn wezen, of die mij bekent is of niet, elke vezel is U bekend en daar dank ik U voor. Ik wil leren om stil te worden en Uw Stem nog beter te verstaan, ik wil niets missen van wat U wilt spreken tot mij, U zegt zelf in Johannes 6:63 "De Geest is het Die levend maakt, het vlees heeft geen enkel nut. De woorden die Ik tot u  spreek, zijn geest en leven." U bent een levende en sprekende God die met ons leven bewogen is en een relatie met ons wil hebben, tijd en aandacht met ons wil doorbrengen. Ook dat is mediteren, tijd en aandacht geven aan.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 12 april 2022

Woorden (vervolg)

Nadat ik m'n blog van vorige week had afgeschreven bedacht ik me dat ik me twee boeken - gerelateerd aan woorden - in m'n kast had staan die ik zou kunnen gaan lezen, om er meer over te leren. Maar Papa God had andere plannen. Op het moment dat ik naar de kast liep om één van deze boeken te pakken viel mijn oog op een ander boek Vaders liefdesbrief van Barry Adems, nog niet zolang daarvoor had ik dat aangeschaft. Ik had wel een het filmpje van  Vaders liefdesbrief gebaseerd op Bijbelteksten gezien, maar wist niet dat er ook een boek van was. Toen ik dat dus ontdekte wist ik dat ik die moest kopen, en dat deed ik legde 'm in de kast om ter zijner tijd te lezen, en nu was blijkbaar de tijd die Papa God daar voor uitkoos.

Het was of Hij zei, nee niet versnellen, je leert zo goed om rustiger aan te gaan, weet je nog dat Ik heb gezegd : Ik heb alle tijd die je wilt ? Ik wil alle tijd met jou, ik verlang ernaar dat je leert om stil te zijn bij mij. In die tijd was ik ook begonnen in een boek met 90 meditaties van Willem de Vink : Rust bij Jezus. Het was of Papa zei : Kom, neem je tijd, bij Mij. Laat Mij je onderdompelen in Mijn Liefde. Ik moest denken aan mijn one-word voor dit jaar : gegrondvest. Efeze 3:16-17 "Moge Hij vanuit zijn rijke luister u innerlijk kracht en sterkte schenken door de Geest, zodat door uw geloof Christus kan gaan wonen in uw hart, en u geworteld en gegrondvest blijft in de liefde." Gegrondvest in de Liefde (God zelf) En ik kon alleen maar zeggen : Ja Heer, Papa, hier wil ik de tijd voor nemen, samen met U. 

Ik vind dat rustigere tempo best wennen, maar ik begin ook de rijkdom ervan te zien, dingen komen zoveel dieper binnen als je er de tijd voor neemt en er de ruimte aan geeft. Ja soms is dat ook spannend, maar Papa God weet precies hoe Hij mijn hart moet winnen, veroveren. 

Een lied wat in die tijd vaak in mij opborrelde was : Er is meer, alsof Papa steeds zei : Ik heb meer voor jou, Ik wil meer met jou delen, Ik kan nog veel meer in jou uitwerken. Je vind Mij nu al zo bijzonder en geweldig, maar Ik wil je nog veel meer laten zien. Ik moest denken aan Johannes 11:40 "Jezus zei tegen haar : Heb Ik u niet gezegd dat u, als u gelooft, de heerlijkheid van God zult zien ?" Het was of Hij zei : Ik wil je nog veel meer van Mijn heerlijkheid laten zien. 

Papa God spreekt, gebruikt Woorden die mijn mensenhart raken, woorden van Liefde, woorden van Leven, Zijn woorden brengen Licht, en Zijn Woorden geven kracht en moed om op te staan, m'n rug te rechten, m'n kin omhoog te heffen, mijn ogen op Zijn ogen gericht, stevig te staan op Zijn voeten en op weg te gaan aan met Hem. Een zin die terug grijpt op heel wat eerdere blogs, teveel om te gaan linken. Ik ben zo verwonderd over hoe Papa God heel teder, liefdevol, geduldig alles in elkaar weeft. Hij weet precies welke woorden Hij wanneer moet spreken, Hij heeft heel duidelijk een doel voor ogen van wat Hij wil bereiken met het proces wat Hij in en door mij heen uitwerkt. 

Langzaam raak ik steeds meer onder de indruk van Zijn Liefde en helpt Hij me die Liefde binnen te laten druppelen, de barrière tussen mijn hoofd en mijn hart wordt dunner en er ontstaan steeds meer verweekte plekken waar Zijn Liefde doorheen kan dringen. Zijn Liefde, Zijn bloed is het transportmiddel van Wie Hij is, het spreekt boekdelen. Ik merk dat ik het in het proces soms een hele uitdaging vind om er goed woorden aan te geven, en ik leer dat dat ook niet direct hoeft. Ik mag het er gewoon laten zijn en het toelaten en ervan genieten, me erin koesteren, het heel diep binnen laten dringen, erin soaken, er totaal van doordrongen worden. Dat is een proces van leren openstellen wat soms best eng is, enorm wiebelig voelt, maar het is mooi om te merken dat ik daarin liefdevoller leer kijken naar mezelf en het proces meer leer te waarderen.

Ik begrijp nu waarom Hij zei : rustig aan, langzamer, leer het van Mij. Mattheus 11:28-30 "Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht."  Papa weet hoe het moet, Papa weet wat Hij doet. Papa geeft het ritme aan en ik mag leren me daar in te voegen, ik mag de waarde daarvan leren inzien en leren genieten, van Zijn ritme, Zijn aanwezigheid, Zijn Woorden vol liefde en het effect dat Zijn Woorden hebben op mijn leven en door mijn leven heen op de mensen die ik onderweg tegenkom.

Spreuken 18:21 zegt "Dood en leven zijn in de macht van de tong, wie hem liefheeft, zal de vrucht ervan eten." Ik moest eraan denken dat de woorden die wij accepteren, waar we mee instemmen zullen manifesteren. Het kan nodig zijn om woorden van ongeloof heel bewust af te wijzen. Woorden profeteren, woorden spreken leven of dood, ze zijn nooit neutraal. Heer maak me diep bewust van hoe ik omga met woorden, ik wil leven spreken en kiezen en dood afwijzen want dat is niet uit U.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 5 april 2022

Woorden

Iets waar ik me steeds meer van bewust word is de kracht en het gevolg van de woorden die er uit mijn mond komen. Het was of God het echt van allerlei kanten onder m'n aandacht bracht, o.a. door het Engelstalige leesplan uit de Bijbel-app : Guide your mind, guard your heart, grace your tongue. Met de woorden die je spreekt plant je zaad dat vrucht zal dragen in je toekomst. Vroeg of laat komt het gevolg van de woorden die je uitspreekt op je bord terecht, of op het bord van de ander waarover jij ze uitspreekt. Wat een verantwoording hebben we dan !

Ik hoorde iemand vertellen dat hij een karikatuur had getekend met grote ogen (zien), grote oren (horen) en een grote neus (onderscheden) en een kleine mond. Ik zie daar een geestelijke wijsheid in. Het is zo belangrijk om te leren zien in de geest, Gods Waarheid leren zien, om te leren horen in de geest, Gods Stem duidelijk leren verstaan, om te leren onderscheiden in de geest, wat is zuiver, wat is van God en wat niet. Dit is dan ook een gebed wat ik regelmatig bid : Heer geef mij een scherp en zuiver onderscheidingsvermogen, maak mij heel gevoelig voor Uw Stem, open mijn geestelijke ogen en oren zodat ik zal leren zien zoals U ziet en wil dat ik zie, dat ik Uw Stem scherp zal horen zodat ik die zal volgen. 

Is stil worden dan een optie, nee dat denk ik niet. God is een sprekende God, door te spreken schiep Hij de aarde. Genesis 1:3 "En God zei ...." vers 6 "En God zei...." vers 9 "En God zei..." vers 11 "En God zei...." vers 14 "En God zei....." vers 20 "En God zei....." vers 24 "En God zei...." vers 26 "En God zei : Laten Wij mensen maken naar Ons beeld, naar Ons gelijkenis, en laten zij heersen........" De eerste twee verzen van Genesis 1 vertellen dat de Geest van God over de wateren zweefde boven een aarde die woest en leeg was. God begon daarover te spreken en schiep op die manier de aarde met planten, gewassen, dieren in de zee, de lucht en op het land zoals wij die vandaag de dag nog kennen, waar wij in rondwandelen. Dan scheppen Zij mensen naar Hun beeld, mensen die dus met hun woorden scheppen. 

Ik geloof dat wij bedoeld zijn om Gods Woorden te spreken, om het goede te scheppen dat in lijn en in overeenstemming is met Gods plan voor deze wereld, over de mensen waar we mee in aanraking komen, mee samenleven, over ons eigen leven. Jezus spreekt in Mattheus 15:1-20 over rein en onrein, vers 18 : "Maar de dingen die uit de mond komen, komen voort uit het hart, en die verontreinigen de mens." Dan moet ik gelijk weer denken aan Spreuken 4:23 wat al zo vaak tot me gesproken heeft "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitgangen van het leven." En Deuteronomium 30:14-20 "Want dit woord is heel dicht bij u, in uw mond en in uw hart, om het te doen. Zie, ik heb u heden het leven en het goede voorgehouden, maar ook de dood en het kwade. Want ik gebied u heden de Heere, uw God lief te hebben, in Zijn wegen te gaan en Zijn geboden, Zijn verordeningen en Zijn bepalingen in acht te nemen. Dan zult u leven en talrijk worden, en zal de Heere, uw God, u zegenen in het land waar u naartoe gaat om het in bezit te nemen. Maar als uw hart zich afkeert en u niet luistert en u zich laat verleiden.......Ik roep heden en de aarde tot getuigen tegen u : het leven en de dood heb ik u voorgehouden, de zegen en de vloek ! Kies dan het leven, opdat u leeft, u en uw nageslacht, door de Heere, uw God, lief te hebben, Zijn stem te gehoorzamen en u aan Hem vast te houden - want Hij is uw leven en de verlenging van uw dagen - om te blijven in het land dat de Heere uw vaderen, Abraham, Izak en Jacob, gezworen heeft hun te geven." 

Onze woorden hebben niet alleen effect op ons persoonlijke leven maar ook op ons nageslacht. Ik geloof dat wij geroepen zijn Leven te spreken in situaties die dood zijn, en dan bedoel ik niet de fysieke dood, maar in dat wat geestelijk dood is. Onze woorden hebben kracht en als wij Gods Woorden spreken, ons door Heilige Geest laten leiden om de woorden te spreken die Hij wil dat we spreken zal dat Leven voortbrengen. "En God zei : Laat er licht zijn ! En er was licht." (Genesis 1:3) In Johannes 8:12 zegt Jezus van zichzelf  "..Ik ben het Licht der wereld, wie Mij volgt, zal beslist niet in duisternis wandelen, maar het licht van het leven hebben." Jezus het Licht brengt Leven overal waar Hij komt, waar Hij toegelaten wordt. In ieder stukje van mijn leven waar ik Hem toelaat en Zijn Woorden van Leven begin te spreken wijkt de duisternis/dood. "....God is liefde" zegt 1 Johannes 4:8, en een stukje verder in vers 18 "Er is in liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit. De vrees houdt immers straf in, en wie vreest, is niet volmaakt in de liefde." Liefde word o.a. geuit door woorden, woorden zijn het gevolg van wat er in het hart is, net als daden, ook die komen voort uit wat er in het hart is, en gaan vaak gepaard met woorden. 

Heer leer en onderwijs mij maar dieper over woorden, Uw Woorden, maak me bewuster van mijn eigen woorden. Maak mij ontvankelijker voor Uw aanwezigheid, gevoeliger voor Uw communicatie. Leer mij, train mij Uw Woorden te spreken, woorden van geloof, woorden van leven/Leven, woorden van liefde/Liefde. Dank U wel voor de leerzame wandeling die ik met U door dit leven mag maken.  


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

dinsdag 29 maart 2022

Opstaan (vervolg)

Ik borduur even verder op het blog van vorige week, en ik vind het een hele uitdaging om het in de juiste woorden te gieten, maar Hij helpt me, ik zie deze blog dan ook als Zijn blog. Daar gaan we...... Ik realiseerde me dat mijn denken dieper vernieuwing nodig had, maar ik begon me ook steeds meer te realiseren dat ik dat niet zelf kon, dat ik daarin zo afhankelijk ben van leiding van Heilige Geest in wat Hij wil dat ik kijk, luister, lees, tot me neem door de poorten van mijn ogen en oren. Daar ligt mijn verantwoording, Hij geeft mij met Zijn zachte liefdevolle stem de ideeën, aan mij weer de verantwoording om die Stem steeds beter te leren kennen en te volgen. Eerlijk gezegd merk ik dat ik mezelf er regelmatig op betrap dat er een glimlacht om mijn mond komt tijdens dit leerproces, Hij verrast me regelmatig, dan stuurt Hij het zo anders dat ik had gedacht, dat vind ik leuk. Waarschijnlijk dwaal ik nu helemaal af, maar met dat ik dit schrijf bedenk ik me dat mijn man het heel leuk vind om mij te verrassen, dan regelt hij iets bijvoorbeeld voor een speciale gelegenheid waar ik niets van af weet en dan straalt hij als hij me verrast en ziet hoe ik reageer. Zo voelt het met Papa God ook een beetje, ik stel me zo voor dat Hij er lol in heeft mij te verrassen door het net even anders te doen dan ik verwachtte. Dit is denk ik onderdeel van de intimiteit in onze relatie.

Uit ons denken komt alles voort in ons leven, onze daden, onze emoties. Ik vind het bijzonder hoe Papa God zo liefdevol, teder en geduldig mijn kijk op het leven, mijn kijk op mezelf, mijn kijk op Hem bijstelt en in lijn brengt met hoe Hij het bedoeld heeft. Ook dat vraagt een opstaan van mij in mijn hart, een doelbewuste houding en instelling : Dat wil ik hebben ! Dat is wat Papa God voor mij bedoeld heeft ! Dat is mijn rechtmatige erfenis die ik heb verkregen door de dood en opstanding van de Heer Jezus. Ik ontdekte dat Hij ook bezig ging met mijn kijk op het avondmaal, of in het Engels communion - gemeenschap, dat vind ik nog veel mooier verwoord, daar spreekt ook weer die intimiteit uit. Ik moet ineens denken aan het lied Goodness of God, God is zo liefdevol, zo goed, Hij faalt nooit in Zijn zorg en liefde voor mij/ons, Hij verlangt intens naar intimiteit met mij/ons mensen, Zijn creaties, Zijn schepselen. 

Aangeboden liefde, de vraag naar het delen van je leven, naar intimiteit vraagt om een antwoord, daar moet de ander op ingaan, daar moet die ander voor in actie komen. Zo werkt het in het natuurlijke maar ook in het geestelijke. Het was of Hij me vroeg, durf je te gaan staan ? Ik sta naast je, en ik moest weer denken aan het beeld dat ik kreeg van dat bange meisje wat door Jezus achter Zijn rug werd weggehaald en naast Hem werd gezet, ik schreef daarover in de blog Zijn weg. Jij mag er zijn, jij mag gezien worden, durf je op te staan met Mij naast je ? Hij zei er te zijn, maar ik moest op staan, m'n schouders gaan rechten, m'n borst vooruit, kin omhoog, niet meer timide, niet meer angstig, niet meer passief, maar actief, vol van (Zijn) kracht staan, en Zijn Waarheid sprekend in de geestelijke wereld : Dit ben ik en ik mag er zijn omdat Papa God zegt en de Heer Jezus de prijs heeft betaald.

Ik merk dat ik langzaam maar zeker steeds meer durf te gaan staan zoals ik net hierboven beschreef, ik begin vertrouwen te krijgen, langzaam land het steeds dieper in elke vezel van mijn wezen en raak ik dieper gegrondvest (mijn one-word voor dit Joodse kalenderjaar 5782 wat loopt van september 2021 t/m oktober 2022) in de Rots, in de Liefde zoals Efeze 3:16-17 zegt.

Om te staan is het nodig dat je jezelf accepteert, dat je accepteert wat God in Zijn Liefde en Wijsheid in jou gelegd heeft toen Hij je schiep in de schoot van je moeder. Dit raakte me toen ik las in het (Engelstalige) leesplan Promises for your everyday life  n.a.v. het gelijknamige boek van Joyce Meyer, waar Joyce zegt : Hoogmoed is niet goed, maar het is wel belangrijk om door zelfacceptatie je beeld van jezelf bij te stellen. Dit kwam bij me binnen. Ze gaf de waardevolle tips : * Spreek niet negatief over jezelf, erken het goede in jezelf door de Heer Jezus. * Voorkom dat je jezelf gaat vergelijken met anderen. Ze haalt daar Johannes 21:21 bij aan, en dat is ook precies wat God jaren geleden tegen mij heeft gezegd ".....wat gaat dat jou aan ? Volgt u Mij!" * Laat God je waarde bepalen, herinner je dat je al door Hem bent geaccepteerd. * Houd je gebreken in het oog, het is goed om te zien waar verbetering nodig is, maar waardeer wel je vooruitgang. * Ontdek je ware Bron van zelfvertrouwen. Plaats je vertrouwen in God, dan zal je een gezonde houding ontwikkelen. Doe je best en laat het resultaat aan Hem over. 

Mij helpen deze adviezen wel om een gezonde kijk op dit hele proces te hebben en te houden. Dat ik mag staan, dat ik sta, komt door Hem, Hij is Degene waardoor ik kan staan, Hij is Degene die mij zegt te staan. Heer doordring mij dieper en dieper van het feit dat ik zonder U niets kan doen en dat ik door U alles kan wat U zegt dat ik mag/moet doen. Maak mij met elke vezel van mijn wezen gewillig om in totale afhankelijkheid van U alleen te leven, werkt U het maar in me uit Heer, dan zal ik staan op de plaats en op de manier die U van mij vraagt.


ONDERWEG naar Hem en met Hem. 

dinsdag 22 maart 2022

Opstaan

Al een aardig poosje geleden, in 2020 schreef ik de blog Regeren, een jaar later rond diezelfde tijd kwam de blog Woede online, blijkbaar wilde God me iets duidelijk gaan maken over één van de basis emoties waar Hij de mens mee heeft geschapen : Boosheid. Ik ben opgegroeid met teksten uit Efeze 4:26-27 "Word boos, maar zondig niet, laat de zon niet ondergaan over uw boosheid, en geef de duivel geen plaats." Er staat "word boos" maar dat hoorde ik er niet bij, ik hoorde Niet boos worden, dat is zonde, dan geef je de duivel plaats. Ik kan me niet meer herinneren of het ook zo gecommuniceerd werd, maar ik heb het zo opgepakt. Toen ik opgroeide was er een hoop boosheid in mij die afgekeurd werd, waar geen plaats voor was, je hoorde lief te hebben, te vergeven. 

Toen ik op internet ging zoeken vond ik een heel rijtje met Bijbelteksten over boosheid en vele kwamen me erg bekend voor, de boodschap waar ik mee opgroeide was : vermeid ruzie, niet dat me dat erg lukte, ik moet eerlijk zeggen dat ik vreselijk veel ruzie heb gemaakt thuis met mijn vader. Ik was zo verschrikkelijk boos in mijn jonge tienerjaren. Op mijn 16e greep God in in mijn leven en maakte ik een zichtbare verandering door, ik schreef daarover in de blog De Geestelijke Wapenrusting. Maar ik leerde nog niet om om te gaan met emoties van boosheid. Ik vergaf mijn vader, en dat was een flinke hobbelige weg, maar aan de andere kant begon ik boosheid steeds meer weg te stoppen, dat was niet goed, dat mocht er niet zijn. Maar zo werkt het niet, als je niet naar je emoties luistert, en niet met Papa God er naar leert kijken en ze niet in het licht brengt bij Hem gaat het rommelen en word het een beerput die vroeg of laat open klapt. Dat is dan ook wat er bij mij gebeurde en dat bracht me niet veel goeds.

Toen God begon te spreken over m'n emoties vond ik dat best spannend, de meeste daar zag ik het nut wel van in, maar boosheid....... Oei wat vond ik die lastig, waarschijnlijk omdat er schaamte aan kleeft voor mij, angst dat het niet te hanteren is en uit de hand loopt, waarschijnlijk heeft het ook te maken met een vertekend beeld dat ik er van heb. En ik bad : Heer help, ik vind dit zo verschrikkelijk eng. 

Ik kwam weer bij het (Engelstalige) onderwijs van Audrey Mack The violent take it by force wat me de eerste keer dat ik het hoorde al enorm raakte. Nu realiseerde ik me hoe de boze had gemaakt dat ik passief en stil was geworden omdat ik geloofde dat die emotie niet goed was. Deze emotie was minder makkelijk weg te stoppen voor mij dan andere, misschien wel omdat ie zo sterk was en me dat ook wel bang maakte. Ik heb deze emotie nooit leren om in te zetten waar hij voor bedoeld was, om datgene wat de emotie in me opriep een halt toe te roepen, om te zeggen : STOP, tot hier toe en niet verder. Om te gaan staan voor dat wat mij rechtmatig toebehoord en dat niet langer te laten roven. Boosheid zegt : geef je grenzen aan. 

In die tijd kwam regelmatig opwekkingslied 358 in me op : Uw tederheid genas, wat bitter in mij was, Uw heil neem ik aan o Heer. Uw liefde overwon, keerde al mijn boosheid om, Uw heil neem ik aan o Heer. Deze tekst raakte me steeds weer, God veroordeelde mijn boosheid niet, Hij zag mijn onvermogen en vragen hoe ik er dan mee om moest gaan, mijn pijn en verdriet, ook omdat ik mijn boosheid zo vaak tegen mezelf keerde. Hij liet me zien dat ik mijn boosheid in mocht zetten tegen de daadwerkelijke vijand, de dief die komt om te roven en te stelen (Johannes 10:10) wat ik rechtmatig door de dood van Jezus heb geërfd : Leven, gezondheid, vrede, goedheid. Ik hoef niet langer te accepteren dat de boze mij beroofd van...... omdat Jezus door Zijn dood aan het kruis alles voor mij (ons) heeft vrijgekocht wat de Vader voor ons bedoeld had om te hebben. 

Ik heb wel eens gebeden : Heer leer me dan maar boos zijn op Uw manier. Toen ik Audrey Mack weer  beluisterde realiseerde ik me dat ik inderdaad last heb van passiviteit, omdat ik niet goed weet hoe ik op zijn aanvallen d.m.v. symptomen in mijn lichaam moet reageren reageer ik niet of heel zwakjes en drukt hij me langzaam maar zeker in een hoek waar ik helemaal niet wil wezen. In de blog Omweg en Omweg (vervolg) vertel ik hoe ik geloof dat God sprak dat ik mocht stoppen met smeren van een bepaalde zalf op een specifieke plek van mijn lichaam omdat Hij me had genezen. In geloof stopte ik daarmee. Ik denk dat Hij deed wat alleen Hij kon doen en dat het toen aan mij was die genezing ook vast te houden. Daarvoor was het nodig dat ik diep doordrongen raakte van mijn positie die ik van Hem heb gekregen en ik moest denken aan Jozua 1:3 "Elke plaats die uw voetzool betreedt, heb Ik u gegeven, overeenkomstig wat Ik tot Mozes gesproken heb." maar ook aan Lucas 17:14 ".......En het gebeurde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden." Zowel Jozua als de 10 melaatsen moesten in beweging komen. Dat zien we op meer plaatsen in de Bijbel, geloof is niet passief, geloof is actief, doelbewust en doelgericht. 

God heeft het laatste woord, niet de dief die Zijn Koninkrijk geweld aan doet. Vanaf dat Johannes de Doper de komst van het Koninkrijk der hemelen aankondigde in Mattheus 11, ik lees vers 12 graag in de AMPC vertaling : "And from the days of John the Baptist until the present time, the kingdom of heaven has endured violent assault, and violent men seize it by force (as a precious prize-a share in the heavenly kingdom is sought with most ardent zeal and intense exortion)" De boze heeft de aanval geopend op dat Koninkrijk omdat hij weet wat dat Koninkrijk inhoud en dat hij dat beter weet dan de meeste onderdanen van dat Koninkrijk. Ik had en heb het nodig me meer bewust te worden van de houding die ik moest aannemen om te staan voor mijn erfenis inclusief gezondheid, heelheid. Daar bereik ik niets met passiviteit, dat vraagt inspanning, niet in eigen kracht maar in Zijn kracht, het vraagt een doelbewust uitstrekken van mijn kant naar Hem en Zijn Koninkrijk. Wij hebben de opdracht gekregen er beslag op te leggen. Mattheus 6:33 zegt niet voor niets "Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden." 

Papa God ik heb nog zo ontzettend veel te leren hierin, dit gaat zo in tegen mijn menselijk denken en ik realiseer me dat ik tegen een volgende valkuil aan liep, de valkuil van : niet op mensen hun tenen te willen trappen, mensen niet willen kwetsen, want dit is een heel gevoelig onderwerp. Heer help me in liefde en wijsheid, zonder veroordeling te delen wat U in mijn leven doet, wat ik denk dat U me leert. Dit voelt eng en kwetsbaar. Dank U wel dat U steeds op dingen terug blijft komen tot het moment dat ik in lijn kom met Uw Waarheid voor mijn leven. Dank U wel dat U mijn denken veranderd. 


ONDERWEG naar Hem met Hem.

dinsdag 15 maart 2022

Laat ze er zijn

Degene die mijn blog een beetje volgen zal het niet ontgaan zijn dat ik de laatste tijd flink aan het stoeien ben rond het onderwerp emoties. Ze er laten zijn, er naar kijken zonder er een goed of fout label aan te hangen, veel verder kwam ik er nog niet mee want dit vond ik regelmatig al ingewikkeld genoeg. Regelmatig schoot ik in oude mechanismes zoals vluchten in eten, of m'n emoties weer op slot gooien : even niet voelen, of maar tot op zekere hoogte, wat ik niet kon of wilde handelen op dat moment moest gewoon wegwezen. Toch geeft me dat systeem geen bevrediging meer. Het Engelstalige leesplan - ik haalde het al eerder aan -  Accepting where you're at, surrender the journey van maar 3 dagen heeft mij veel langer bezig gehouden, telkens kwam het zo enorm binnen en moest ik het later weer opnieuw lezen en kwam ik weer een stukje verder, en zo ging het maar door. 

Ik merkte dat God me steeds vaker liefdevol aanmoedigt tijd te nemen en er met Hem naar binnen te kijken, wat was daar, wat voelde ik. Hij zegt : Ik heb jou zo gemaakt, voel maar, en op de 3e dat las ik : Pay attantion to what I am doing in your heart - with your emotions, your thoughts. Ask Me to show you dicipher them. Ask Me to show you why you feel the way you feel. But these emotions ? Feel them. And show them to Me. The open-hearted surrender of your emotions to Me will help you to see Me in the storm, in the madness you feel when emotion is all you know and nothing else makes any sense. Will you let Me inside ? Geef aandacht aan je emoties, laat ze aan Mij zien, vraag Mij je te laten zien en waarom je ze voelt, vraag Mij ze te ontcijferen, vraag Mij waarom je je zo voelt. Met een open hart je emoties overgeven aan Mij zal je helpen Mij te zien in de storm, als alles krankzinnig voelt en je alleen nog maar emoties voelt en je er niets meer van begrijpt. Wil je Mij binnen laten. ?

Het heeft me echt een paar dagen gekost voor ik dit door durfde laten dringen. Vragen stormde door me heen, vragen als :  Help, word het zo heftig ? Is dit Uw bedoeling ? Moet dit ? Is dit nodig ? Maar meer en meer kwam de overtuiging in me : Met U kan ik dit aan. Met U is het veilig. Hoe mooi kan dit worden ? En dan moest ik weer denken aan het liedje  Dansen op Papa's voeten wat ik deelde in m'n blog : Wie ben ik ? Papa heeft me zo gemaakt, met die hele verscheidenheid aan emoties.

Een ander Engelstalig leesplan waar ik mee bezig was : Guide your mind, guard your heart, grace your tongue, heeft me ook geholpen (het lezen van dit plan verliep overigens net als het andere plan wat ik eerder deelde, het koste me soms dagen om verder te komen of liet het ook weer een tijd rusten, het kwam zo binnen bij me) Het bracht me bij Efeze 4:25-26 en ik deel 'm in de TPT vertaling omdat die me erg aansprak : "So discard every form of dishonesty an lying so that you will be known as one who always speaks the truth, for we all belong to one another. But don't let the passion of your emotions leed you to sin ! Don't let anger control you or be fuel for revange, not for even a day." Twee dingen sprongen er voor me uit : spreek altijd de waarheid, ook tegen jezelf. Het was of God zei : je emoties wegstoppen is liegen tegen jezelf, wees eerlijk naar jezelf. Wat er ook uitsprong was : de passie van je emoties. In andere vertalingen staat het woord emoties niet maar gaat het daar over boosheid, maar het was of God zei : dat geld al je emoties. Laat ze er zijn, maar laat je er niet in meeslepen, denk ook niet dat het dan pas goed is. Het is goed als je ze signaleert, ze ziet, ze erkent, ze er laat zijn en ze naar Mij ophoud en Mij Mijn waarheid erover laat spreken, meer vraag ik niet van je.

Op een gegeven moment liet God me zien dat mijn emoties er mochten zijn zolang een ander er maar geen "last" van had, en eigenlijk bedoelde ik met "last" dat een ander ze niet in die mate zou opmerken dat ik ze zou moeten uitleggen. Mijn verstand weet dat een ander best mijn emoties mag zien en dat ik ze niet hoef uit te leggen. Toen ik hier over nadacht ontdekte het dat het te maken had met emoties die ik zelf minder acceptabel vond, of maar tot op zekere hoogte. Ik vind het best een flinke uitdaging om eerlijk te zijn naar mezelf over m'n emoties. 

De lastigste emotie vind ik wel boosheid, ik heb geleerd dat je niet boos mocht zijn, alleen nu begint God mij te leren dat Hij die woorden uit de Bijbel anders heeft bedoeld. Laat ik dat maar voor een ander blog bewaren, voor volgende week, ik hoop dat het me lukt om dat goed te gaan verwoorden. Je emoties er te laten zijn is één ding, maar ze verwoorden vind ik ook een uitdaging.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 8 maart 2022

Accepteer waar je nu bent

In mijn vorige blog linkte ik naar een Engelstalig leesplan van 3 dagen met als titel (even naar het Nederlands vertaalt) : Accepteer waar je nu bent, geef je over aan de reis. Ik realiseerde me dat overgave inhoud dat je los laat. Op internet vond ik de volgende betekenis/definitie in het "Groot woordenboek der Nederlandse taal -1950" : niet vasthouden, vrijlaten, met rust laten, toelaten dat iets in beweging komt, niet vast blijven zitten. 

In die periode kwam ik steeds weer uit bij vooral Johannes 15 waar Jezus zegt dat Hij de Ware Wijnstok is en Zijn Vader de Landman is en wij de ranken. Maar regelmatig trok Hij het breder : Johannes 14 tot en met 17, de laatste woorden, onderwijzingen van Jezus voor Hij gevangen werd genomen en Hij als het perfecte, smetteloze lam van God leed en stierf voor de zonden van de hele wereld. 

Wat een GENADE !

Genade is meer dan een onverdiende gunst, het is Gods inwonende Kracht in ons die ons in staat stelt om te leven onder leiding van Heilige Geest. Hebreeën 4:16 zegt : "Laten wij dan met vrijmoedigheid naderen tot de troon van de genade, opdat wij barmhartigheid verkrijgen en genade vinden om geholpen te worden op het juiste tijdstip." 

Jezus deed nooit Zijn eigen wil, Hij deed alleen maar de wil van de Vader, de Vader en Jezus zijn één, de Vader werkte door Jezus heen. Johannes 14: 10 zegt dat heel duidelijk :  "Gelooft u niet dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij is ? De woorden die Ik tot u spreek, spreek Ik niet uit Mijzelf, maar de Vader, Die in Mij blijft, Die doet de werken."  

In het dagboek "Gods beste geheimen" van Andrew Murray las ik het volgende en dat raakte me : Vrucht is dat wat de boom of wijnstok opbrengt ten goede goede van zijn eigenaar. Precies zo moet alles wat de Heere Jezus ons geleerd heeft over Zijn blijven in ons en wij in Hem, ons doen begrijpen dat het niet tot ons voordeel is, maar dat het tot Zijn welbehagen en de eer van de Vader is.....U bent vergeten dat het doel van de gemeenschap en omgang is : vrucht dragen door het redden van anderen. Hebt u niet teveel aandacht geschonken aan uw eigen heiligheid en vreugde, terwijl u zich niet herinnerde dat, zoals Christus Zijn zegen en heerlijkheid van de Vader zocht in het opofferen van Zichzelf voor ons, ook wij geroepen zijn alleen te leven om Christus aan anderen te brengen ? Tot dit doel worden wij takken aan de hemelse Wijnstok, met als doel het werk dat Hij begon op dezelfde manier, dus met ons hele hart, voort te zetten. 

Ik heb het zo nodig om me dieper bewust te zijn van wat het betekend dat Hij in mij is en ik in Hem, zoals Hij (Jezus) in de Vader is en de Vader in Hem en wat dat voor effect heeft in het leven van alle dag. In het boek De priesterlijke bruid van Anna Rountree (een boek dat echte eyeopener was voor mij) las ik : God heeft de mens geschapen opdat Zijn Zoon door de mens openbaar zou worden, zoals de Zoon alleen de Vader geopenbaard heeft. 2 Korinthe 4:10-11 zegt "Wij dragen altijd het sterven van de Heere Jezus in het lichaam mee, opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam openbaar wordt. Want wij die leven, worden voortdurend aan de dood overgegeven om Jezus' wil, opdat ook het leven van Jezus openbaar wordt in ons sterfelijk vlees." Ik heb hier aardig op moeten kauwen want ook hier komt weer zo'n : Geloof je het écht ? vraag, ben ik hier echt van doordrongen, en van de gevolgen daarvan. Dat gaat mijn vlees niet leuk vinden, dat weet ik wel zeker. 

In de waterdoop stierf ons oude leven met Jezus in de dood en stond met Hem op in nieuw leven, Zijn leven. In mijn geest werd ik een nieuw mens, maar het moet nog wel door m'n ziel en lichaam heen om zichtbaar te worden voor deze aardse wereld, en dat ik een proces Een proces dat niet altijd prettig en comfortabel is, helemaal niet eigenlijk en ik ben regelmatig erg ongeduldig en ongenadig naar mezelf hierin, en ik zal absoluut niet de enige zijn. Maar ik denk dat we mogen accepteren wat het is op dit moment, accepteren dat ik nu ben waar ik nu ben en ook dat is een leerproces. 

Iemand die me daar regelmatig aan herinnert is Johanneke van Waardevol en Uniek, ik kan haar als mens, mede blogger en coach enorm waarderen, zo bijzonder hoe ze zich laat leiden door Heilige Geest in het vooruit helpen van mensen. Ga ervoor zitten, sluit je ogen, kijk naar binnen, wat is daar, wat voel je, geen oordeel, alleen waarnemen en het er laten zijn. Deze vrouw is echt een cadeautje voor mij, zo bijzonder hoe God mensen in elkaars leven brengt, ook al is het contact op afstand, Hij werkt er doorheen en laat zo een kostbare relatie ontstaan en daar ben ik Papa God heel dankbaar voor en op deze manier wil ik Johanneke eren als Zijn schepsel en de manier waarop zij zich uitstrekt om te leven voor Hem. 

God sprak in mijn leven over verbinden en dan brengt Hij ook de mensen op je weg waar Hij mee wil dat je verbind, en zo bracht Hij er meer, dat was best spannend voor mij, maar ik mocht leren het te zien als een mooie wandeling de berg op, met in m'n rugzak alles wat ik onderweg nodig heb en een staf om het wandelen te veraangenamen, Al gaande kom ik mensen tegen waar ik vriendelijk naar mag lachen om te groeten, soms met woorden, met sommigen mag ik verbinden voor kortere of langere tijd. Bij elke stap mag ik leren aanvaarden dat die is zoals die is en mag ik aanvaarden waar ik ben. Mag ik leren om met de liefdevol ogen van Papa God naar mezelf te kijken. 

Ook dat is genade, God leert me dat Hij me die ruimte heeft gegeven, dat ik de tijd mag nemen, en dat ik  mag zijn er van mag leren genieten. Hij heeft geen haast, Hij heeft geen last van ons tijdsbesef, Hij staat boven de tijd. Hij moedigt me aan om me heen te kijken, de mensen te zien die hun eigen mooie wandeling maken. En het mooiste is dat Papa God met ieder persoonlijk meewandelt, ik weet dat kan ons menselijke verstand niet bevatten maar dat mag ik loslaten en gewoon als waarheid aannemen, geloven heet dat, en er met volle teugen van leren genieten.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Ik kan het onderwijs van Andrew Wommack erg waarderen, zijn uitleg heeft me regelmatig enorm geholpen om de diepte van Gods Woord te begrijpen, daarom deel ik als toegift op m'n blog nog een artikel van hem over dit onderwerp : Genade : de kracht van het Evangelie.

dinsdag 1 maart 2022

Geloof je het écht ? (vervolg)

Een tijdje geleden deel dik de blog Geloof je het écht ? Toen deze blog online kwam raakte de titel me, want ik worstelde enorm met Gods genade, geloofde ik echt dat Zijn genade niet afhangt van wat ik doe, hoe ik me gedraag, van mijn gehoorzaamheid en inzet. Dat niets van wat ik doe of laat iets veranderd aan Zijn genade voor mij. Natuurlijk is het belangrijk dat we de juiste dingen doen, daarvoor kregen we een eigen wil en de vrijheid die in te zetten. Natuurlijk is gehoorzaamheid belangrijk en een sleutel in het Koninkrijk van God. Johannes 14:21 is duidelijk "Wie Mijn geboden heeft en die in acht neemt, die is het die Mij liefheeft, en wie Mij liefheeft, hem zal Mijn Vader liefhebben en Mijzelf aan hem openbaren." Zijn geboden houden doe je uit gehoorzaamheid gemotiveerd door liefde, je wilt niet anders, je wilt je Geliefde geen pijn doen.  Maar ik merkte dat het toch wat anders is om er diep van doordrongen te zijn dat Zijn liefde en Zijn genade niet afhangt van wat ik doe. Hij is genadig zegt Psalm 116:5 "De Heere is genadig en rechtvaardig, onze God is een Ontfermer." 

God ging me laten zien hoe diep nog de drang om goed genoeg te zijn in mij verankert zat en hoe dat mijn vrij ontvangen van Zijn genade me in de weg zat. Ik worstelde daarmee, ik proefde in mezelf iets van mezelf niet goed genoeg voelen, en zo kijkt Papa God niet naar mij, dat wist ik heel zeker. Papa God houd van me, Hij heeft mij gewild, Hij heeft me geschapen, me samengesteld zoals ik ben, met liefde en met een doel : mij te voorzien van alles wat ik in deze wereld nodig heb om de opdracht uit te voeren waarmee ik naar deze aarde ben gekomen om uit te voeren voor Hem, om Zijn Koninkrijk zichtbaar te maken op deze aarde waar de boze nog rondgaat als een brullende leeuw. Als, hij doet zich voor als, maar hij is het niet, want Jezus is dé, de enige echte brullende Leeuw, de Leeuw van Juda. Maar zijn pogingen om als een brullende leeuw te zijn kunnen mij flink van m'n stuk brengen. De leugens die hij brult, daar zijn mijn oren niet altijd zo doof voor als dat ze zouden moeten zijn. Met die leugens weet hij leugens te raken die ik nog steeds geloof, het "voor wat hoort wat" systeem waar de hele wereld van doordrongen is in alle lagen van de bevolkingen, en waar op een afschuwelijke manier misbruik van word gemaakt. Ik denk dat daar een wortel van trots in zit en de Bijbel is daar heel duidelijk over in Spreuken 8:13 "Wie ontzag heeft voor de Heer, haat het kwaad. Ik verafschuw trots en hoogmoed, valsheid en leugens." 

In die tijd las ik een (Engelstalig) leesplan Accepting where you're at, surrendering the journey en in de 2e van de 3 dagen stond een stukje waar ik tegenaan liep. Het is geschreven vanuit God : I have already rescued you from yourself. I have already rescued you from your sin. Mij Son was the cost. There is no other debt to pay -the dept of rescue, the dept of failure, of failing, of pride, of disbelief- that He did not take care of with His death. With the death of my Son, your sin was washed clean....." De woorden mislukken en falen haakte er bij me in. Zijn Zoon, het perfecte offer, het Lam van God dat voor mij geslacht werd was genoeg. Ergens in mij was er iets dat daar tegenaan knalde, wat steigerde, wat het blijkbaar niet écht kon geloven. Geloven is niets anders dan Gods Woord voor waarheid aannemen. De boze wil niets liever dat ik zijn leugen geloof dat ik (net) niet goed genoeg ben, hij fluistert : je bent een eind gekomen -en dat is knap- maar net niet ver genoeg, net voor de streep faal je omdat de prijs toch te hoog is, je gebruikt je vrije wil om op te geven, dat mag, dat recht heb je, het is genoeg geweest, ergens is de grens, en die is hier. Vuile leugens die blijkbaar nog meer wortel in mijn denken heeft dan ik dacht.

En dan stuurt iemand me een potcast waarin Jorieke in gesprek is met Jan Pool, en op het eind van het gesprek er word gelinkt naar zijn boek Buitensporige genade en dat blijkt in m'n kast te staan en ik weet dat het tijd is om het te gaan lezen. Het maakt heel wat in me los. Ik denk dat God tegen me zei : laat de leugens los. Hij had al heel vaak gesproken over m'n ogen alleen op Hem gericht te houden, maar nu sprak Hij over m'n oren, om die alleen op Hem afgestemd te hebben. Onze ogen en oren zijn poorten waar van alles door binnenkomt, bewaak je poorten ! Wat geloof je, wat neem je aan als waarheid. 

Het vraagt een heel scherp onderscheidingsvermogen om stemmen te onderscheiden. De liefdevolle Stem van Heilige Geest, de Geest van Papa God en Koning Jezus, of de stem van de leugenaar die zo logisch klinkt en waar altijd wel een kern van waarheid in zit als we eerlijk zijn. Dat is nou juist het probleem, een kern van waarheid is niet de volle Waarheid van God. 

Als je Iemand écht kent wéét je wat Diegene zou zeggen, en herken je Zijn liefdevolle Stem. Johannes 10:27 zegt "Mijn schapen horen Mijn stem en Ik ken ze en ze volgen Mij." in vers 5 zegt Jezus : "Maar een vreemde zullen zij beslist niet volgen, maar ze zullen van hem wegvluchten, omdat zij de stem van de vreemde niet kennen." De leugenaar van de beginne kent de Bijbel beter dan mij, en met mij  waarschijnlijk dan heel veel mensen. Is dat een excuus, nee, absoluut niet. Het was of Papa God zei : Leer Mijn Woord beter kennen, leer Mijn Stem beter kennen. Hoe doe je dat, hoe leer je iemand/Iemand beter kennen ? Door meer tijd met elkaar te besteden. 

Is dit waarom Hij me maande om een tandje langzamer te gaan, om te leren ontspannen, gewoon te zijn, te zijn bij Hem. Ik denk dat ik in de laatste bijzondere jaren met Hem ook best op mezelf gericht ben geweest als ik heel eerlijk ben. Het was of ik zoveel wilde inhalen, en dat sputtert nog steeds in me. Maar Papa God zegt : kom nou eens rustig bij Mij zitten, aan de voeten van Jezus. En dan schiet er een zin door m'n gedachten die me verbaasd : Gezellig rond de troon. En ik moet denken aan tijd met elkaar nemen, genieten van elkaars aanwezigheid. Ik mag genieten van de Zijne en Hij wil genieten van de mijne. Geloof ik dat écht ? En eigenlijk hoeven we niet eens altijd te praten, we kunnen ook genieten van gewoon stil bij elkaar zijn. Papa God is niet bang voor de stilte, ik vind het soms best ongemakkelijk, maar Hij niet, Hij geniet van de rust, Hij is rust, vrede. In Johannes 14:27 zegt Jezus zelf : "Vrede laat ik u, Mijn vrede geef Ik u, niet zoals de wereld die geeft, geef Ik die u." 

Hij zegt er nog iets achteraan : "Laat uw hart niet in beroering raken en bevreesd worden.", Mijn hart was flink in beroering, steeds was daar weer die twijfel of ik het wel goed deed, of ik niet tekort was geschoten. Dat is niet Gods rust. Ik ben vrij van aanklacht door het offer wat de Heer Jezus bracht op Golgotha. Vrij, helemaal vrij, geloof ik dat écht ? Dat is een vraag waar ik nog flink op door kauw regelmatig. Ook hier klinkt weer Spreuken 4:23 "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven."

Dank U wel Heer dat U me zo bewust maakt van wat er in mijn hart is en van de manier waarop het in mijn hart terecht komt en dat U mij leert mijn oog en oor poorten te bewaken en te beschermen. U hebt me daar voor toegerust met een bovennatuurlijke wapenrusting (Efeze 6:10-16) Wat heb ik nog een hoop te leren Heer, en wat bent U liefdevol en geduldig om dat proces met mij aan te gaan en te verdiepen. Dan moet ik denken aan een oud lied uit mijn jeugd : Dieper, dieper, laat mij dieper zinken uit de bundel Glorieklokken. Ja Heer laat mij dieper zinken, doordrenk mij van een kennen van U dat mijn verstand te boven gaat en maak dat ik Uw Waarheid geloof met elke vezel van mijn wezen.


ONDERWEG naar Hem en met Hem 

dinsdag 22 februari 2022

Vrije wil

In de vorige blog Les van mijn kleindochter schreef ik hoe God me liet zien dat ik Hem nog steeds niet vertrouwde, ja ik verlangde ernaar Hem te vertrouwen, het was mijn intentie, maar niet elke vezel van mijn wezen was in staat om Hem te vertrouwen en ik begreep niet waarom. Met zulke vragen, het niet begrijpen mag je naar Papa God en ik vroeg Hem : Heer wilt U me maar laten zien wat daar nog zit, waarom durf ik U niet volledig te vertrouwen ? Hij bracht het woord "misbruik" in mijn gedachten en mijn eerste reactie was : maar dat seksueel-misbruik heb ik toch al met U doorgewerkt, dat ligt toch al achter me ? Toen moest ik denken aan mijn moeder, die link begreep ik niet gelijk.

Maar gelukkig kent God mij beter dan ik mijzelf ken, Hij weet hoe en waar dingen gelopen zijn en waarom. Ik realiseerde me (omdat God het me liet zien) dat ik ergens al heel vroeg onbewust heb besloten mijn gevoel af te sluiten, en daarbij ook mijn wil, om de ander (in dit geval mijn moeder) maar gelukkig te maken. Door gehoorzaam te zijn (daarvoor sloot ik mijn gevoel en wil af) maakte ik het voor mijn moeder gemakkelijker, volgzaamheid vermijd wrijving. 

Structureel over iemands grenzen gaan is denk ik misbruik maken van. Ik realiseerde me dat mijn houding om mensen op afstand te houden hier mee te maken had. Het leven had mij geleerd : mensen doen pijn, zelfs de mensen waar je heel veel van houd, meestal doen ze het niet bewust of met opzet, maar het gebeurd wel. Daarom was ik mensen op afstand gaan houden, maar ook God. In mijn gehoorzaamheid naar God toe vroeg ik mezelf ook niet af wat ik daarbij voelde, ik deed wat Hij van me vroeg. Natuurlijk is gehoorzaamheid goed en een Bijbels principe, maar God vraagt geen slaafse gehoorzaamheid, of gehoorzaamheid vanuit angst. Hij verlangt naar gehoorzaamheid gemotiveerd door liefde als antwoord op Zijn liefde voor mij.

Mijn moeder heeft nooit met opzet "misbruik" van me gemaakt, zelf zou ik het ook nooit zo benoemd hebben, maar het was Gods Geest die het me zo liet zien en dat vond ik best een heftige. Ik denk dat het iets is wat zij zelf ook had meegekregen, ook haar stem werd niet gehoord, en ik denk dat ook zij weinig ruimte kreeg om te voelen en het zichzelf ook niet echt toestond. Ik heb veel verborgen verdriet bij mijn moeder gezien en dat is waarschijnlijk de rede waarom ik mijn gevoel afsloot om het voor haar dragelijker te maken. Er was niemand schuldig aan, maar het is wel gebeurd en het heeft gevolgen voor mijn leven en relatie met God en Hij wil dat in Zijn liefde zo graag veranderen. Het is Zijn verlangen dat een mens heel is, genezen, vrij om te kiezen, vrij om te zijn.

Ik mocht mijn moeder vergeven, en ik mocht mijzelf vergeven, niemand heeft dit zo gewild, en ik mocht Hem danken dat Hij dit knelpunt had blootgelegd, het was zo bevrijdend. Ja God verlangt er naar dat wij Hem volgen in gehoorzaamheid, maar Hij vind het vreselijk als wij daar het van Hem gekregen gevoel het zwijgen voor opleggen. Hij wil onze genegenheid, ons hart dat kan voelen, dat Zijn liefde kan toelaten, waar Zijn liefde doorheen kan stromen. 

Hij heeft ons zo bijzonder en mooi gemaakt ! Marja Verschoor-Meijers scheef  in de Week van het Leven 2021 een blog en daar las ik over haar boek Levensadem, wat ik overigens gelijk heb aangevraagd en gekregen, ik ben er heel erg blij mee dus nogmaals bedankt Marja ! Dit blog samen met de blog en gedicht dat Coby Poelman naar aanleiding van het boek schreef hebben mij echt getriggerd om de tijd en vooral de moed te nemen om me open te stellen voor wat God hierin mede door dit boek tegen me wilde zeggen. Hij riep mij (en iedere geest die geweven werd in de schoot van zijn/haar moeder tot een mens), die al een geest was in de hemel om naar de aarde te gaan (voor een specifieke taak, met een missie, Hij heeft een plan voor ieder mensenleven)  Hij heeft me met zoveel liefde en creativiteit gemaakt met een vrije wil, met voorkeuren, wat ik fijn vind, wat ik leuk vind, ik mag daar over nadenken, naar kijken, naar luisteren, Hij wil niet dat ik al die mooie hulpmiddelen het zwijgen op leg en mezelf daarmee geweld aandoe, Zijn schepping geweld aandoe. En dan niet eens alleen mijzelf maar vanuit die beschadiging ook anderen, mensen waarmee Hij mij verbind in dit leven hier op aarde.

Verbinden, dat is nu juist Zijn verlangen, verbinden met Hem, maar ook met de mensen die Hij aan ons heeft toevertrouwd op deze aarde, door bloed banden, emotionele banden, sommigen voor het leven, sommigen voor een langere of kortere periode. Het is Zijn verlangen dat het gezonde verbindingen zijn, vanuit vrije wil aangegaan, in erkenning van die ander als Zijn schepping, alleen al daarom verdienen we onze Schepper voor hen te eren en hen te behandelen zoals onze Schepper dat doet, vanuit liefde, genade, vergeving.  

Dank U wel Papa God dat U mij hiervan bewust maakt, dat U mij helpt om al die gevoelens en emoties die hierbij loskomen te omarmen en er te laten zijn zonder daar een oordeel aan te verbinden. Ik mag me gewoon verwonderen over hoe uniek en bijzonder U mij geschapen hebt, en niet alleen mij maar al die miljoenen mensen, de mensen waar ik deze wereld mee deel en naast mag leven. Dat U me helpt hen te eren als Uw schepsel en hen lief te hebben zoals U van mij houd. Hen te vergeven als ze dingen doen die ik moeilijk vind, mijn oordeel over wat ze doen los te laten omdat U het oordeel toekomt, niet mij. Me te laten leiden door Uw Heilige Geest die mijn Gids is in dit aardse bestaan en die me helpt de missie en het plan dat U hebt bedacht voor mijn leven hier op aarde uit te wandelen. 


ONDERWEG naar Hem en met Hem. 

dinsdag 15 februari 2022

Les van m'n kleindochter

God heeft ons gezegend met 4 kleinkinderen, 3 kleine jongens en 1 klein meisje. God heeft ze alle vier al gebruikt om mij lessen te leren. In deze blog wil ik de lessen die God mij heeft geleerd door dit mooie meisje delen.

Het leven heeft mij geleerd dat ik mensen, zelfs de mensen waar ik van houd, op veilige afstand moet houden, want mensen doen pijn. Niet dat ze altijd opzettelijk pijn doen, maar ook met de beste bedoelingen en vanuit liefde bedoeld kunnen mensen je pijn doen. In de blog Wie ben ik schreef ik dat God mij een mensenmens gemaakt heeft en dat ik heel wat moeite had mezelf daarin te herkennen. Een mensen mens is gericht op mensen, verbonden met mensen, en dat is dan ook precies wat God op een dag tegen mij zei : Ik wil dat je (dieper) gaat verbinden met mensen. Hij begon bij m'n eigen gezin, Hij vroeg me meer interesse te gaan tonen in het werk van mijn man, echt te gaan luisteren en belangstelling te tonen.

Hij vroeg mij me meer open te stellen voor de liefde van mijn man, kinderen, kleinkinderen, te geloven dat ze écht van me houden, écht geïnteresseerd in me zijn, ze me serieus nemen. Maar ook mezelf dieper open te stellen voor Zijn liefde, te geloven dat Hij écht van me houd, écht te geloven dat Hij altijd bij me is en voor me wil en zal zorgen. Hij legde hiermee een hele pijnlijke plek bloot in de diepere lagen van mijn ziel. Hij wees me hoe te bidden en de pijn van afwijzing aan Hem te geven en Hem die eruit te laten tillen zodat daar ruimte kwam voor Zijn Liefde, Zijn zalfolie die geneest, Hij wilde met Zijn kostbaar bloed de pijn en het vuil uit die diepere lagen wassen. 

Hoe liet God me zien dat dat er zat ? Hij gaf me een prachtige kleindochter en stuurde haar op missie. Dit meisje heeft een bijzonder plekje in mijn hart en ik zal uitleggen waarom. Toen ik nog zo worstelde met mijn zelfbeeld sprak God : Toen de zaadcel van jou vader in de eicel van jou moeder zwom, was Mijn hand daarbij. Toen ik enorm worstelde met onze dochter zei God : Toen de zaadcel van Frans in jou eicel zwom, was Mijn hand daarbij. En toen onze dochter kwam vertellen dat ze zwanger was zei God : Toen zijn zaadcel in haar eicel zwom, was Mijn hand daarbij. Ik moet eerlijk zeggen dat ik me begon af te vragen of ik dit nu echt God was of dat ik dat zelf verzon. En dan krijg je een appje met een foto en daar staat bij : De eerstvolgende keer dat jij bij me komt moet ik je dit geven.



Toen wist ik genoeg, nee het waren niet mijn gedachten, God was erbij, Hij heeft een plan met onze levens, Hij heeft ons gewild en Hij liet en laat hele moeilijke, pijnlijke en bij mensen onmogelijke situaties meewerken ten goede zoals Romeinen 8:28 zegt "En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn." 

Al de eerste dag hield ik dit meisje in mijn armen en heb ik haar in stilte gezegend en aan God opgedragen naast het ziekenhuisbed van haar moeder en God gedankt voor haar/hun/onze leven(s). Na de eerste week verwaterde het contact weer en ik wist dat ik los moest blijven laten, moest bidden, zegenen en vertrouwen dat Hij het goede werk dat Hij begon af zal maken zoals Filippenzen 1:6 zegt "Ik vertrouw erop dat Hij Die in u een goed werk begonnen is dat voltooien zal tot op de dag van Jezus Christus." Het contact begon aarzelend te herstellen, we leren te verbinden, het is kwetsbaar maar we zijn er blij mee en ik dank God ervoor. Toen kwam de vraag of ik op dit mooie meisje wilde passen en ja dat wilde ik. Ik vond het ook een enorme uitdaging omdat het ook heel veel herkenning (zo moeder, zo dochter, zo dochter) ook heel veel pijn bloot legde, pijn die ik bij de Heer Jezus mocht brengen, dieper en opnieuw mocht vergeven zodat er ruimte kwam voor herstel. Mezelf mocht leren kwetsbaar op te stellen zowel voor onze dochter als onze kleindochter.

In het begin raakte dit meisje helemaal in paniek als mama weg was, schoppen, slaan, bijna niet troost baar, diep huilen tot ze zo uitgeput was en dan toch op schoot in slaap viel. Ik had ik God zo nodig om door mijn eigen tranen heen haar te troosten en beide in Zijn rust te blijven/komen. Ik vertelde haar dat het goed was, dat oma veilig was en dat mama straks weer terug zou komen, ik zegende haar,  en God zei : Zo ben Ik veilig voor jou maar jij kan Mij ook niet echt vertrouwen. Het raakte me, want ik wist : Hij had gelijk. Nadat het nog twee  keer ongeveer zo was verlopen als ik op haar paste, en we haar ook een aantal keer hadden gezien zonder dat mama weg hoefde werd oma blijkbaar iets vertrouwder voor haar. Op haar 2e verjaardag, toen we naar huis gingen kwam ze zelf naar me toe en stak haar armpjes naar me op voor een knuffel, dat raakte oma diep. En God zei : Zo verlang jij naar mij maar je vind het nog steeds eng om me helemaal te vertrouwen. Zijn liefdevolle manier waarop Hij "het probleem" bij mij bloot legde raakte me. 

De keer daarop dat ik op deze schat mocht passen heeft me verrast, ja natuurlijk was ze verdrietig dat mama weg ging, maar oma was veilig, ze liet zich troosten, ging lekker ontspannen spelen en kwam naar me toe als ze weer even troost zocht, we hebben zelfs heerlijk samen gelachen. Oké slapen en eten doen we niet als mama er niet is, want je moet wel opletten of ze komt, maar het was zo'n enorme verbetering en stap in het groei/hechtings proces. Bij elk geluidje, of deurbel was er de vraag : mama ? en was er soms de teleurstelling dat het mama (nog) niet was, maar dan was het ook zo weer over. Maar ze deed het zo geweldig en oma's hart liep over van dankbaarheid, want zoals dit mooie meisje oma leert vertrouwen leer ik Papa God dieper vertrouwen. 

En dan moet ik denken aan een les die God me leerde door onze middelste kleinzoon die eens zei : Hoeft niet bang te zijn. God zette dagen achter elkaar die woorden op repeat in mijn gedachten. Nee, Papa God ik hoef niet bang te zijn, U bent volkomen betrouwbaar en U leert mij liefdevol hele kostbare lessen en gebruikt daar ons nageslacht voor, Uw zegen, de zegen van de zegen die ons gaf in onze kleinkinderen. Wat een genade, wat een genezing, ik mag leren kwetsbaar te zijn, te genieten, is dit geluk.......


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Laat (het) zijn en wees stil

Ik heb al verschillende keren in m'n blogs ( Les van een kamerplant ,  Twijfel niet ! ,  Twijfel niet (vervolg) ) verteld dat God tegen ...