Zoekend leren

De lessen die God mij heeft geleert in de afgelopen periode en waar ik verschillende blogs (Liefdevolle Heelmeester, Andere waarden, Andere waarden (vervolg))  over heb geschreven, over Hem danken voor alles, ook voor de menselijk bijna onverteerbare dingen kunnen bij mensen zeer gemengde gevoelens oproepen. Ik snap dat, ik heb die ook gehad, maar steeds druppelde mijn liefdevolle Vader druppeltjes van Zijn Waarheid voor mij in mijn hart. Ik wil echt benadrukken dat het mijn persoonlijke proces is en dat kan en mag je denk ik dan ook niet op een ander drukken en dat is ook zeker niet wat ik wil doen.

Op een gegeven moment had ik het idee dat er even wat adempauze kwam om alles te laten bezinken. Ik kwam bij een boek wat alweer een tijdje onderop de stapel lag : Goliath de baas van Max Lucado, en eigenlijk was ik blij dat het even wat luchtiger werd. Maar dan lees ik dat satans primaire doel is ons van onze vreugde te beroven en ineens gaat er bij mij een licht op. Als je je vreugde verliest ligt moedeloosheid op de loer, dan ben je geneigd om op te geven en ga je niet meer vooruit. Stilstand is achteruitgang. Je wandelt niet meer in je bestemming, je dreigt weg te drijven bij God vandaan omdat je op de omstandigheden gaat zien, en dan heeft satan je precies waar hij je hebben wil. Ineens zag ik waarom God zegt : Wil je mij danken voor.....al die enorme moeilijke dingen. Dankbaarheid zet vreugde vrij. Als je dankbaar bent kies je voor vertrouwen dat Hij alles in Zijn machtige hand heeft en dat het Hem niet uit de hand loopt en dat Hij alles doet meewerken ten goede. Of zoals ik het later ergens las : Vreugde is meer dan een gevoel, het is volkomen tevredenheid in God ongeacht je omstandigheden.

Het is pas klaar als Hij zegt dat het klaar is. Papa weet wat Hij doet en Papa weet hoe het moet. Ik heb Hem het roer van mijn leven in handen gegeven, Hij mag bepalen wat Hij aanraakt, of ik me er bewust van ben of dat het iets is wat verborgen zit in het duister omdat ik er geen raad mee weet. Hij mag het aanraken waar, wanneer en hoe Hij wil, en dat geeft nogal eens wat verassingen die ik niet aan zag komen zoals nu ook weer. Het is of ik langzaam af en toe inkijkjes krijg van waar het heengaat en dat geeft me vreugde : mijn liefdevolle Vader is zo te vertrouwen ! Al een tijd geleden zei God tegen me : Kijk naar m'n ogen, niet naar mijn handen, ik schreef daarover in de blog Zien wat het word. Als je vertrouwd dan stel je geen vragen, dan geloof je dat het allemaal goed komt, dat degene/Degene die de zaken regelt alles onder controle heeft. 

Ik begon me af te vragen : vertrouw ik God echt ? Als ik Hem echt vertrouw, waarom is er dan nog zorg over mijn benen, en twijfel ik zo of ik het wel goed doe door ervoor te kiezen me hierin alleen door Zijn Geest te laten leiden ? Wat je gelooft, heeft invloed op hoe je bid. Ik weet dat God mij geroepen heeft voor gebed en ik kreeg steeds meer iets van : dan wil ik ook dat mijn gebeden naar Zijn wil zijn, dat het gebeden zijn die uit Zijn hart komen. Ineens viel het me op dat God me al bezig was te brengen naar boeken over gebed, en ik kwam ineens een artikel tegen bij Zij lacht over voorbidder Corrie ten Boom, ze vertelt daarin hoe Betsie haar zus hardop bid terwijl ze voor een bunker staan midden in een concentratiekamp en ze verwachten gedood te zullen worden. Als ik daaraan denk zou ik op die plaats waarschijnlijk al in tranen zijn uitgebarsten bij het eerste woord dat ik zou willen bidden, als ik het zou willen weet ik niet of ik het zou kunnen. Mijn emo's kunnen soms zo hoog zitten als ik hardop wil bidden, ook al heb ik daar nu iets minder moeite mee, soms vind ik het nog lastig. 

Ik begon te lezen in boeken als Bidden door de kracht van de Heilige Geest en De vrolijke voorbidder, wat ik daarin las was dat bidden gaat om Hem groot maken, Zijn hart zoeken en dat uitbidden, stil zijn en vragen wat Hij je door Heilige Geest in gedachten wil brengen of wil laten zien waar je voor mag bidden, waar je mee mag instemmen. Laat je eigen agenda, je eigen verlanglijstje thuis. Dit was best confronterend want ik moet eerlijk bekennen dat mijn eigen noden toch regelmatig over mijn lippen komen in gebed. Ja ik kies ervoor Hem te danken, maar ondertussen wil ik heel graag dat Hij het voor me oplost omdat het me soms beangstigd. Dat is geen volkomen tevredenheid, vertrouwen dat bij Hem niets uit de hand loopt. Dat is best een worsteling voor me, want ik wil het op Zijn manier doen. 

Corrie ten Boom zei : Zelf als wij door ons gebed geen verschil zien ontslaat het ons niet van onze opdracht om te bidden. Tot nu toe heb ik die opdracht van God om te bidden als wat ongemakkelijk ervaren, maar het laat me ook niet los, Hij bracht me zelfs in een gebedsgroep. En eigenlijk weet ik pas sinds kort dat dat ik daar ook echt op m'n plaats ben, dat heeft bijna een jaar geduurd, een jaar waarin ik regelmatig dacht : ik zit God hier alleen maar in de weg, wat doe ik hier. Ook al weet ik nu dat ik daar op mijn plaats ben betekent niet dat het nu gesneden koek is. Ik heb eerder het idee dat de reis nu pas gaat beginnen. Bidden is God zoeken, Amos 5:4 raakt mij dan ook "Want zo zegt de Heere tegen het huis Israël : Zoek Mij en leef !" Dit geld niet alleen voor het fysieke volk Israël, maar voor alle gelovigen in Jezus Christus, door het geloof in Jezus zijn we geënt op het volk Israël. Er is maar één manier om te leven, dat is door God te zoeken, Hem zoeken op Zijn manier, met een zuiver hart, los van je eigen agenda. je kan God niet voor ons karretje spannen. Heer help me mijn agenda los te laten en U te vertrouwen ongeacht de omstandigheden.

Dank U wel Vader dat U mij de ruimte geeft om te zoeken, dat ik mag leren, mag struikelen en weer mag opstaan. U vind het fijn als ik U zoek want U wilt niets liever dan dat ik leef.

ONDERWEG naar Hem en met Hem 

Stop worrying !

Maak je geen zorgen !

Een opdracht die heel vaak uit Gods mond komt in de Bijbel.

Verblijd je in de Heer, een andere opdracht uit de Bijbel die staat in Filippenzen 4:4 "Verblijd u altijd in de Heer; ik zeg het opnieuw: Verblijd u."

Als je het ene doet : je verblijden in Hem, blijft er geen ruimte meer over om je zorgen te maken.

Voor 2020 gaf God mij het woord vertrouwen en al snel ontdekte ik dat Hij niet het vertrouwen bedoelde wat ik tot dan kende, maar dat Hij het op wilde voeren, dieper, volgend niveau, stapje erop, en nog een stapje, groeiend vertrouwen, een groter gebied waarin Hij mij vroeg Hem te vertrouwen.

Toen ik hier laatst zo over nadacht moest ik denken aan de ladder in de droom van Jacob, dat maakte dat ik het opzocht in de Bijbel, omdat ik dan wil weten wat er echt staat en wat God me ermee wil zeggen. Ik geloof dat als ik de Bijbel open en Hem vraag me te laten zien wat Hij tegen me wil zeggen ik iedere keer weer iets zie wat me op dat moment raakt. Gods Woord is Levend en Krachtig en spreekt door Zijn Geest tot onze geest die gevuld is met Zijn Geest. Ik vind dat zo geweldig, er is niets doods aan dat eeuwenoude boek, het is vandaag de dag nog net zo springlevend als op de dag dat God het inspireerde. Ik hou van dit Boek.

Genesis 28:12-15 "Toen droomde hij, en zie, op de aarde was een ladder geplaatst, waarvan de top de hemel raakte, en zie, de engelen van God klommen daarlangs omhoog en omlaag. En zie, de Heere stond boven aan die ladder en zei: Ik ben de Heere, de God van uw vader Abraham en de God van Izak; dit land waarop u ligt te slapen, zal ik u en uw nageslacht geven. Uw nageslacht zal talrijk zijn als het stof van de aarde en u zult zich uitbreiden naar het westen, het oosten, het noorden en het zuiden. In u en uw nageslacht zullen alle geslachten  van de aardbodem gezegend worden. En zie, Ik ben met u, Ik zal u beschermen overal waar u heen zult gaan, en Ik zal u terugbrengen in dit land, want Ik zal u niet verlaten, totdat Ik gedaan heb wat Ik tot u gesproken heb !"

Woorden die er voor mij uitsprongen waren: uw nageslacht en Ik zal u niet verlaten tot ik gedaan heb wat Ik tot u gesproken heb.

God heeft belooft dat Hij ons nageslacht zal zegenen en daar mogen we ons aan vast houden, Hij is bij ons en zal doen wat Hij gesproken heeft.

Wat ik in de wachttijd moet doen is Zijn opdrachten opvolgen, me geen zorgen maken en Hem groot maken.

Ik vond een filmpje (in het Engels) van een R.W Schambach, een man die groot gebruikt is door God. Met klare taal sprak hij over triomferen over je omstandigheden, de  is zeker de moeite waard is om er de tijd voor te nemen om te beluisteren.

Om je geen zorgen te maken is het broodnodig om je denken te vernieuwen, dat gebeurd door je gedachten te vullen met het woord van God. Het vraagt om hele duidelijke keuzes waar je je gedachten laat gaan, bewustwording van je denken. Ik vind het zo mooi wat deze man zegt: je zorgen maken is verkeert denken. 

Aandacht geven aan dingen die er nog niet zijn maar die nog moeten komen, en door het aandacht te geven trekken we het naar ons toe.

Daarom staat er een paar verzen verder in dezelfde brief "Verder broeders, al wat waar is, al wat eerbaar is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat welluidend is, als er enig deugd is en als er iets prijzenswaardig is, bedenk dat."

Je zorgen maken is niet rusten in Hem.

Vanuit de plaats van rust in Hem, intimiteit, komt al het goede dat God voor ons heeft, je bent een kind van God en Hij zegt: als je doet wat Ik zeg zijn alle zegeningen van Abraham voor jou, je kan ze vinden in Deuteronomium 28:1-14. Mag je je dat wel toe-eigenen ? 

Ja, want Galaten 3:9 zegt "Daarom worden zij die uit het geloof zijn, gezegend samen met de gelovige Abraham." 

God is een goede Vader en Hij zorgt voor Zijn kinderen en hun nageslacht, de zegen die op Zijn kinderen rust zal ook hun nageslacht raken. In een gezonde relatie vertrouwd een kind z'n vader blindelings. Als de relatie tussen ons en onze hemelse Vader niet gezond is, wij Hem niet volledig vertrouwen, ligt dat niet aan Hem maar aan ons. Naarmate wij Hem meer en dieper gaan vertrouwen omdat Hij ons heeft laten zien dat Hij betrouwbaar is zal er meer genezing en herstel in ons leven komen en zal dat onze relatie met onze Vader ten goede komen. 

Maar het begint met een keus, een keus om Hem je Vader te laten zijn, je Vader te vertrouwen, ervoor te kiezen Hem te bedanken voor je ook nog maar iets ontvangen hebt, je Vader toestaan op alle terreinen van je leven betrokken te zijn, een keuze om je geen zorgen meer te maken, om Zijn waarheid tegenover de leugens van de boze te zetten, om je niet meer te laten bestelen, om Vader groot te maken, om alles met Vader te bespreken en het dan bij Hem te laten. 

Vader wil geeft ons alles wat we nodig hebben, ook rust te midden van moeilijke dingen, maar het is onze verantwoordelijkheid het in ontvangst te nemen en er mee aan de gang te gaan.

Het is niet iets wat je zo even doet, het is een groeiproces, het is volhouden, volharden, doordrukken en ik heb besloten dat te willen ontvangen wat Vader voor me heeft en met niets minder meer genoegen te nemen.

Aan Hem, Vader God zal het niet liggen, het ligt altijd aan mijn gedachten over Hem. M'n gedachten vernieuwen gaat door tot de dag dat ik bij Vader zal zijn. Elke dag krijg ik nieuwe hersencellen en die cellen moeten gevuld worden, en als ik dat niet bewust doe dan gebeurd het onbewust, maar dan worden ze niet gevuld met waar ik voor kies, ook hier dus weer de keus en een verantwoordelijkheid.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Een sprekende God

Wij hebben een sprekende God, onze God is niet van steen, hout, goud of zilver met oren die niet horen, ogen die niet zien en een mond die niet spreekt.
Psalm 115 spreekt daarover in de verzen 5-7 "Zij hebben een mond, maar spreken niet; zij hebben een neus, maar ruiken niet; hun handen, die tasten niet; hun voeten, die gaan niet; er komt geen geluid uit hun keel."

Onze God hoort ons, Hij verstaat zelfs ons zuchten, Hij ziet alles, Zijn ogen zijn onafgebroken op ons gericht, en wil tot ons spreken.
Maar zijn wij bereid te luisteren, willen wij ons erin oefenen om Zijn stem te verstaan, ook als dat betekend dat mensen om ons heen daar niks van begrijpen, ons misschien dan wel vreemd vinden.
Geven we dan op of zetten we onze zoektocht door.

Ik vind het heerlijk om te ervaren dat God tot mij spreekt, en dat vind ik zo bijzonder, Het maakt me blij, ik geniet ervan, natuurlijk hoor ik ook wel eens dingen die ik lastig vind, maar ik ben er van overtuigd dat Hij alles zegt vanuit Zijn enorme liefde voor mij. 

Hier is mijn hart, Heer.
Hier is mijn hart, Heer.
Spreek uw waarheid
binnen in mij.

Ik ben van U. Ik ben aanvaard.

Ik ben geliefd en puur gemaakt.
Ik leef opnieuw. Ik adem in.
Ik vind herstel, een nieuw begin.

Hier is mijn hart, Heer.
Hier is mijn hart, Heer.
Spreek uw waarheid
binnen in mij.

Ik ben van U, ik ben aanvaard
Ik ben geliefd en puur gemaakt.
Ik leef opnieuw. Ik adem in.
Ik vind herstel, een nieuw begin

U bent sterk. U behoudt.
U vergeeft. U bent trouw.
U bent licht. Schijn in mij.
U die leeft, leef in mij.

Hier is mijn leven.
Hier is mijn leven.
Spreek uw waarheid
binnen in mij.

U bent meer dan genoeg.
U bent hier. U bent goed.
U bent hoop. U die redt,
U bent al wat ik heb

Spreek uw waarheid
binnen in mij.

Wat een prachtig gebed is dit lied, een lied wat ik wel kende, maar wat God nog eens extra onder mijn aandacht bracht doordat iemand mij het op het juiste moment toestuurde.

Soms bespeur ik ook strijd in mij en wil ik liever even niet luisteren.

Vluchten is zo´n menselijk trekje en zo begrijpelijk, als het even te lastig is geweest of er teveel pijn werd opgerakeld heb ik die neiging om me terug te trekken, alsof ik zeg `Nu even niet Heer`, en dat mag, God forceert ons niet. Maar Hij verlangt er zo naar dat we bij Hem schuilen ook als het pijn heeft gedaan als Hij het vuil uit de wond heeft gespoeld, Hij verlangt ernaar om ons te troosten. 

Hij wil ons zo graag laten weten, laten voelen dat we veilig zijn in de Zijn sterke armen, de veilige armen van Vader.

Liefdevolle Vader help mij niet meer weg te kruipen op andere plekken, maar bij U te kruipen en me te koesteren in Uw liefdevolle veilige armen.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Horen versus luisteren

Op de huishoudschool hadden we een Engels leraar die ik door één van zijn uitspraken nooit vergeten ben. 
Meneer Antonius was een grote bruine man met een vriendelijk gezicht, hij straalde rust uit, ik zie hem zo weer voor me staan.
Ook al was Engels niet mijn sterkste vak en waren m'n cijfers vanwege m'n dyslexie maar magertjes, ik zat graag bij hem in de les.
Ik herinner me zijn lachende ogen, maar hij was ook consequent, hij verwachte dat je bij de les bleef, dat je oplette. 

De uitspraak die altijd bij me is blijven hangen was:

Jullie horen me wel, maar jullie luisteren niet.

Een rondje Google leerde me dat horen het met je oren waarnemen is en  luisteren is je aandacht erop richten om het te horen, hem gehoorzamen. 

Meneer Antonius wilde dus dat iets zouden opsteken van zijn lessen.

Ik moest hier weer aan terug denken toen ik in het boek "Zittend aan de voeten van Rabbi Jezus" van Ann Spangler & Lois Tveberg over het Sjema, het gebed begint met:  

 "Luister Israel ! De HEERE, onze God, de HEERE is één !" 

Dit gebed is opgebouwd uit teksten uit Deutronomium 6:4-9 en 11:13-21 en Numeri 15:37-41.

Sjema betekent "hoor", "luister" maar dan in de actieve vorm: let op, neem het ter harte, voer het uit, gehoorzaam !

Het boek legt uit dat het Sjema bidden is jezelf toewijden aan een liefhebbende God en het gehoorzamen van Zijn geboden. 

Als in Mattheus 22 de wetgeleerden Jezus proberen te vangen op zijn woorden vragen ze hem wat volgens hem de belangrijkste wet uit de wet van Mozes is, Jezus geeft ze dan twee teksten, te beginnen met de Sjema "Daarom zult u de HEERE, uw God liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht (Deutronomium 6:5) en "U mag geen wraak nemen of wrok koesteren tegen uw volksgenoten, maar u moet uw naaste liefhebben als uzelf. Ik ben de HEERE" (Leviticus 19:18) 

Deze twee zijn aan elkaar verbonden, alleen God dienen en niet naar je naaste omzien dan mis je de essentie van God want Hij is liefde, Zijn hele zijn word gedreven door liefde.

Als we alleen naar je naaste omziet en God vergeten zul je ontdekken dat het niet vol te houden is, Hij is de bron van liefde.

1 Korinthe 13:3 zegt "Stel dat ik alles weggaf aan de arme mensen, en stel dat ik er trots op kon zijn dat ik mijn lichaam opofferde [vanwege mijn geloof in de Heer] Maar als ik dat zonder liefde deed, had ik er niets aan."

"Als je oren hebt, moet je goed luisteren." zegt Jezus is Mattheus 13:9 

Hoor je of kies je er bewust voor om te luisteren ?

Eerlijk gezegd betrap ik me er regelmatig op dat mijn luisteren terug loopt naar horen en moet ik mezelf weer aansporen om bij de les te blijven en heel bewust te luisteren, en bid ik dat God me leert en helpt ook te gehoorzamen.

Toen ik deze blog die ik al even geleden had voorbereid gisteren weer terug las voordat hij geplaatst zou worden moest ik denken aan een blog dat ik eerder schreef over mijn ervaring Pasen 2016 toen God die dag bij het woord "eatingdisorder" mijn aandacht trok en zei "hé let je ff op". 

God verlangt naar mijn (onze) volle aandacht, als wij Hem die aandacht geven waar Hij recht op heeft en bij de les blijven gebeuren er dingen. Dan is er contact, communicatie, actie en reactie, dan bewegen dingen, dan komen we vooruit, gaat het proces dieper en dieper, dan kan Hij tot mij doordringen. 
Dat is dan ook regelmatig mijn gebed als God mij dingen duidelijk maakt : "Heer grif dit heel diep in mijn hart, doordring mij hier zo van dat ik het nooit meer vergeet." 

Zo makkelijk vergeet ik weer wat God me heeft gezegd of heeft laten zien, mijn geheugen heeft daarin echt een probleem en ik moet daar alert op zijn. De boze vind het helemaal prima als ik me laat afleiden of geestelijk in slaap sukkel, maar dat is niet wat ik wil. Het is mijn verlangen te luisteren, allebei mijn oren gespitst te houden op Zijn zachte stem die mij de weg wijst en Hem lief te hebben boven alles. 

P.S.
Over God liefhebben boven alles hoorde ik deze week een hele mooie preek over van Henk Binnendijk en die wil ik toch nog even delen hierbij.

ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Test Mij

Weer was er zo'n zin uit een lied die mijn aandacht vroeg, voor mij zo'n vingerwijzing van boven.

Al een aantal keer was de zin  "open the floodgates of heaven" (open de sluizen van de hemel) me opgevallen, een ieder geval een keer in een preek die ik had geluisterd, het is een zin uit een lied dat wist ik maar meer deed ik er niet mee.

Tot ik een einde aan het fietsen was en deze zin uit een lied dat van Michael W. Smith blijkt te zijn steeds in mijn hoofd kwam terwijl ik met God aan het praten was over dingen die ik moeilijk vond, iets wat met vertrouwen te maken had.

Eenmaal thuis zocht ik het lied op en zocht ik met Google of het misschien ook een Bijbeltekst was, en jawel, het komt uit Maleachi 3:10 "Stel mij maar op de proef - zegt de Heer van de hemelse machten. Breng alle tienden naar mijn voorraadkamer, zodat er voedsel in mijn tempel is, en zie dan of ik niet de sluizen van de hemel voor jullie open en zegen in overvloed op jullie land laat neerdalen." 

Vertrouwen.....in vertrouwen Hem geven waar Hij recht op heeft.

In dit lied worden de eerste 6 verzen uit Psalm 97  voorgelezen "De Heer is koning - laat de aarde juichen, laat de vreugde heersen van kust tot kust. In de wolken en duisternis is hij gehuld, zijn troon stoelt op recht en gerechtigheid. Vuur gaat voor hem uit, rondom verterend wie tegen hem opstaan. Zijn bliksems verlichten de wereld, de aarde ziet het en beeft. De bergen smelten als was voor de Heer, voor de Heer van de hele aarde. De hemel vertelt van zijn gerechtigheid, alle volken aanschouwen zijn majesteit."

Deze verzen vertellen over de grootheid en almacht van onze God, de God die alles gemaakt heeft en voor wie de schepping beeft. 
De zin over de bergen die smelten deden me denken aan een ander lied waarin dit zinnetje ook voorkomt en waar ik me steeds van afvroeg wat God me daar toch mee wilde zeggen als dat in mijn gedachte kwam. 

Ik denk dat Hij zegt: vertrouw me maar, al die zorgen en problemen die jij ziet en die je angst aanjagen, zijn voor mij bergen die smelten voor Mijn grootheid. 
Hij maakte een verbond gebaseerd op liefde en niets kan Hem daar vanaf houden, Hij is vastbesloten Zijn beloften te houden, maar vertrouw ik Hem genoeg om ook te willen / durven / kunnen ontvangen ?

Test Mij en geef mij alles, jezelf, helemaal, zonder reserve en zie of ik niet de sluizen van de hemel zal open zetten en je zal zegenen. 

Als ik heel eerlijk ben vind ik dat best eng, maar in kleinere dingen heeft Hij al zo vaak laten zien dat ik Hem kan vertrouwen.
Helemaal alles overgeven is nogal wat, als ik diep van binnen heel eerlijk ben houd ik zelf toch nog graag wat controle, maar zelf wat controle houden is geen volledige overgave.

Hij wil meer van mij, Hij wil alles, dat kom ik in de Bijbel steeds weer tegen. 
Durf ik de volgende stap te nemen en dieper te gaan en meer van Hem aan te nemen, want Hij bied mij (ons) zoveel aan. 
Die enorme grote God die mij op deze manier tot mij spreekt en mij uitnodigt, aanmoedigt.......

Het raakt me dat Hij me steeds maar blijft overtuigen van Zijn enorme liefde voor mij, als een regen blijft Hij Zijn liefde in druppels gestaag op mij vallen, net zo lang tot ik er helemaal van doordrongen ben.
Niets kan Hem tegenhouden, zelfs mijn enorme twijfel en de strijd die ik met mezelf voer niet.
Zijn goedheid, Zijn genade, Zijn beloften drijven Hem mij (de mensheid) nooit op te geven. Niet omdat wij het verdienen, maar omdat Hij goed is.
In Zijn liefde wil Hij alles herstellen, alles nieuw maken, mooi maken zoals Hij het in eerste instantie bedoeld had.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Een stem vol liefde

Voor mijn verjaardag had ik boekenbonnen gevraagd, ik had best een leuk lijstje met wensen. Maar het gebeurd me ook regelmatig dat als ik dan het boek inkijk in de boekwinkel ik het minder interessant vind om aan te schaffen, het is dan anders dan ik dacht of bevat onderwerpen die ik al in ander boeken heb gelezen.

Toen ik dus op pad ging met een vriendin en met mijn bonnen wist ik niet goed wat ik nu wilde kopen ondanks dat ik best een aardig "verlanglijstje" had.
Ik heb gebeden of God mijn aandacht wilde trekken met boeken die Hij wilde dat ik zou kopen en zo kwam ik dus thuis met 5 boeken die geen van allen op mijn lijstje stonden. 

Een van die boeken was "Verbonden met Gods Hart" van Paul Wilber.

Ik las een aantal hele mooie beschrijvingen voor woorden die we regelmatig gebruiken maar waar je dan van denkt dat je weet wat ze betekenen, die me raakte.
(de beschrijvingen zijn niet van Paul zelf maar hij had ze ook van anderen en deelde ze in zijn boek)

Zoals het woord zegen "door God begiftigd met kracht omwille van succes, voorspoed, lang leven en blijvende vrucht."

Maar vooral de beschrijving van het woord genade raakte me, het was een statement van John Bevere die zei :  "genade niet Gods kracht om onze zonden te vergeven betekent, maar eerder Gods heilige kracht was die in ons werkt om zonden te overwinnen !"

Het meest raakte me nog hoe Paul vertelde hoe God hem iets leerde over de leiding van de Heilige Geest door een filmpje wat hij keek op YouTube (alleen het feit dat hij ook dit soort ervaringen heeft, dat God op zo'n manier spreekt met Zijn kinderen maakte me blij) 

In het oude verbond werd de mens gestuurd door de wet (zadel, bit, breidel, teugels) die wet geld trouwens nog steeds als morele richtlijn voor het leven, maar Jezus heeft met Zijn dood de wet vervuld, niet afgeschaft.
In het nieuwe verbond leid God ons door Zijn Geest.
In dit filmpje zien we hoe Stacy zonder enig tuig, alleen met haar liefdevolle stem haar paard stuurt en een perfecte routine. 
Toen ik dit filmpje opzocht om te kijken kreeg ik er tranen van in mijn ogen.

Is het niet bijzonder dat God ons in Zijn genade zo wil leren luisteren naar Zijn stem, dat Hij zo een team met mij wil zijn om Zijn werk te doen op de plaats waar ik ben.

Dat leren luisteren is denk ik een proces wat nooit ophoud, ik schreef er ook al eerder een ander blog over : Leren luisteren.

Steeds als ik er over nadenk blijft het me verbazen, en eigenlijk is het meer verwonderen dat Hij die grote God met mij wil communiceren, dat Hij mij zo kostbaar vind dat Hij mij heeft uitgekozen. Johannes 15: 16 zegt dat "Het is niet zo dat jullie Mij hebben uitgekozen. Ik heb jullie uitgekozen..." 
Zo vaak voelt dat onwaardig, voel ik mij zo tekort schieten als Zijn kind maar dat doet Hem niet van gedachten veranderen. Hij wist wat Hij zou krijgen toen Hij mij uitkoos. Hij wist welk maaksel ik ben zegt Efeze 2:10 "Want zijn maaksel zijn wij..."

Voor iemand die ooit een enorm laag zelfbeeld had en een diep geworteld gevoel van er niet bij te horen is dat heel erg bijzonder.
God herstelt mij op zo'n liefdevolle en diepe manier waar ik stil van word, vol verwondering zie ik Zijn grote en oneindige liefde voor mij en realiseer me dat Hij zo naar ieder mens kijkt en dit voor ieder gewond mens wat op deze aarde rondloopt wil doen. 

Hij is mijn Vader en met Zijn stem vol liefde  leid Hij mij en oefent en traint Hij mij om te luisteren naar Zijn aanwijzingen.


ONDERWEG naar Hem en met Hem. 

Leren luisteren

Ik verbaas me steeds weer over de manier waarop God me dingen duidelijk maakt, leert, tot ons spreekt in hele gewone alledaagse dingen. 
Nee ik hoor absoluut geen verstaanbare stem, het is zoals de Bijbel zegt een zachte stem, een gedachte of idee, maar op de een of andere manier weet ik dan gewoon dat het Hij is.

Die stem leren verstaan is een proces, een oefening en meestal in hele kleine dingen.

Laatste las ik een aantal boeken van en over Corrie ten Boom, wat een voorbeeld is deze hele gewone en toch zo bijzondere vrouw geweest en nog steeds, voor mij in ieder geval.
Het begon met een klein boekje dat ik leende van mijn schoondochter, en dat maakte me zo nieuwsgierig naar deze vrouw dat ik meer van haar wilde lezen.

Als ik lees hoe haar relatie met God was moest ik denken aan wat er in de Bijbel over Henoch en Noach staat, ze leefde in nauwe verbondenheid met God.

Nauwe verbondenheid daar word ik toch wel een beetje nieuwsgierig naar, hoe deden ze dat ?  
Overlegde ze ook alles met God, net als Corrie.
Haar voorbeelden van de meest eenvoudige gebeden  heeft me enorm geraakt. 
Bidden is praten met God, een gesprek gaat twee kanten op, je praat maar moet op z'n tijd ook luisteren, anders is er geen echte communicatie.
De Bijbel verteld ons ook dat God helemaal niet op een omhaal van woorden zit te wachten, gewoon kort en duidelijk zeggen wat je wilt zeggen of vragen.

Ik moet bekennen dat ik in mijn proces van leren de stem van God te verstaan regelmatig vraag "Begrijp ik U goed, zegt U nu dit of dat ?"

Hoe ver ga je in alles aan God vragen ? 

Ik moet denken aan Johannes 15:5 waar Jezus zegt "IK BEN de ware wijnstok en jullie zijn de takken. Als jullie in Mij blijven en Ik in jullie blijf, zal er veel vrucht aan jullie groeien. Want zonder Mij kunnen jullie niets doen."

In Lucas 16:10 houd Jezus de mensen een principe voor "Wie in zeer weinig getrouw is, is ook in veel getrouw. En wie in zeer weinig onrechtvaardig is, is ook in veel onrechtvaardig."

Trouw is voor God heel belangrijk, om trouw te zijn moet je goed luisteren naar de opdracht. Leren doe je in kleine stapjes dus zal ik dat leren moeten oefenen in hele kleine dingen, dingen waarin ik me bijna afvraag of God zich daar wel mee bemoeid, of Hij daar nou moeilijk over zou doen. 

Een voorbeeld : ik maak regelmatig een flinke wandeling en die wandelingen gebruikt God nogal eens om mij wat te leren. Zo liep ik laats ergens en ik kreeg het idee dat ik een pad in moest slaan waarvan ik absoluut niet wist waar dat uit zou komen. en dan komt daar mijn vraag "Bent U dit Heer, bedoelt U dat ik hier heen moet ?" en dan komt er een vraag in mij op "Vertrouw je Mij ?" "Ja ik vertrouw U" en ik sla de weg in waarvan ik niet weet waar die me gaat brengen en geniet van de zon en de mooie omgeving waarin in loop in de polders om Delft heen en uiteindelijk herken ik een bepaalt punt en zie waar ik uit kom. 

Zo mag ik leren te luisteren naar die zachte stem die me  nooit de verkeerde kant zal opsturen. 
Henoch, Noach en Corrie zullen ook ongetwijfeld met kleine stapjes zijn begonnen, zouden zij ook zulke gesprekjes hebben gevoerd........


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Ik en mijn lijf.

Ik en mijn lijf.........een combinatie die best gevoelig ligt, vind het lastig om naar mijn lijf te luisteren. Eigenlijk luister ik gewoon het liefst niet eens naar 'm.

Bij het eten volgens de GOK manier is het ook belangrijk dat je leert luisteren naar je lijf, genoeg is genoeg, vol is vol en dan stop je met eten. Leren te onderscheiden of je echt honger hebt, of je lichaam echt voedsel nodig heeft of dat je hoofd-honger (emotionele honger) hebt. Dat onderdeel heb ik tot nu toe eigenlijk nog niet onder de knie gekregen.

Inmiddels heb ik wel ontdekt dat God mijn eetgewoontes gebruikt om mij heel veel te leren.
Ik heb iemand ooit eens horen zeggen dat God je van een eetstoornis geneest maar dat je wel aan de gang moet met de achterliggende oorzaken, redenen waarom je die eetstoornis had. 
Hij doet wat ik niet kan : mij genezen van mijn eetstoornis, en daarna moet ik aan de gang met waar ik wel wat aan kan doen, de gedragspatronen onder ogen zien en ze met Zijn hulp aanpakken en veranderd worden in mijn denken.

Eerst leerde God me dat Hij me niet veroordeeld als ik me weer vol heb gedouwd. 
Dan leert Hij mij dat Hij me ook de rug niet toe keert, niet bij me weg gaat als ik weer de mist in ga en over m'n grenzen heen eet omdat ik goed genoeg ben zoals ik ben en dat er niets is wat ik kan doen of laten wat Zijn liefde voor mij zal veranderen, of ik me nou vol prop op niet, Hij houd van me, onvoorwaardelijk.
Daarna leert Hij me dat ik het niet altijd heel geestelijk hoef te maken en het als een aanval van de boze hoef te zien waar ik tegen moet vechten. 

Als ik deze onderdelen doorhad ging het weer beter en dan ging ik later toch weer de mist in, en vroeg ik "Heer waarom, waarom gebeurd dit ?
En dan lees ik een blog van Judith Stoker en haar strijd met luisteren naar haar lichaam en ik denk, of beter gezegd, wéét ik  : Bam !"
Ik herinner mij dat God na de dood van mijn psychotherapeut tegen mij zei "nu ga IK met jou verder" 

Hij is met mij bezig, daar ben ik van overtuigd maar o wat vind ik dit een lastig stukje.
Judith beschrijft in haar blog over de lege-stoel-techniek, ik ben blij dat ik daar niet zit maar ik zie het helemaal voor me en kan het bijna voelen maar dat wil ik niet.
Wat zou mijn lijf zeggen, ik kijk weg van die legen stoel, wil m'n ogen dicht stoppen, wil het antwoord niet horen want dat mijn lichaam niet gelukkig is dat hoeft ie me niet te vertellen, dat weet ik zo ook wel.

God ik vind dit zo moeilijk !!

En terwijl ik dit schrijf komt er een lied in mijn gedachten

U leert me lopen op het water, 

de oceaan is weids en diep.

U vraagt mij alles los te laten,

daar vind ik U en ik twijfel niet.

Refrein: 

En als de golven overslaan, 

dan blijf ik hopen op Uw Naam.

Mijn ziel vind rust

want in de storm bent U dichtbij,

Ik ben van U en U van mij.

De diepste zee is vol genade.

Uw sterke hand, die houd mij vast.

En als mijn voeten zouden falen,

dan faalt U niet want Uw trouw houd stand.

(Refrein)

Bridge 4x:

Geest van God, leer mij te gaan over de golven, 

in vertrouwen U te volgen,

te gaan waar U mij heen leidt.

Leid me verder dan mijn voeten kunnen dragen.

Ik vertrouw op Uw genade, 

wan ik ben in Uw nabijheid.

(Refrein)

De tekst is wel heel erg toepasselijk want  dit voelt als een storm en hier doorheen gaan vind ik doodeng, maar ik weet ook dat ik dit moet gaan doen. 
Maar eigenlijk weet ik inmiddels ook heel zeker dat ik niet alleen door die storm hoef omdat Hij bij mij is.

Mattheus 14 vertelt dat Petrus tegen Jezus zegt die door een storm over het water naar de boot loopt waar hij met nog andere discipelen doodsbang inzit  "Heer als U het bent zeg me dan dat ik over het water naar U toe moet komen" en dan zegt Jezus "Kom"
Petrus hoeft hier niet zijn geloof te bewijzen, Jezus geeft Hem hier antwoord op zijn vraag of Hij echt Jezus is, en ja het is Jezus.

Als Hij mij vraagt deze volgende stap te nemen, de confrontatie met mijn pijn en onvermogen om naar mijn lijf te luisteren aan te gaan, dan weet ik ook dat Hij hier bij mij zal zijn en blijven, dat Hij mij hand zal vast grijpen als ik het gevoel heb dat ik wegzak in de golven want Zijn trouw houd stand ook als ik denk te falen. 
Met vallen en opstaan mag ik ook de volgende les gaan leren.


ONDERWEG naar Hem en met Hem.