Overgave

In de blog Heiligheid schreef ik over het boek Heiligheid is geen optie, dit is een boek wat me enorm prikkelt en me tot nadenken zet. Toen ik daar mee bezig was kreeg ik van iemand anders het boek Algehele overgave van Andrew Murray. Ik bleek het al in m'n kast te hebben staan, maar het liet me wel weten dat het tijd was om ook dat boek te lezen. God legde ze naast elkaar en dat maakte aardig wat los. Ik ervaar zo dat het voor God alles of niets is. Met iemand die niet bereid is zich volkomen in te zetten en er alles voor te geven is het heel lastig samenwerken. Hij kan alleen werken tot de hoogte waarin ik mijzelf overgeef aan Hem. Daar los van staat de gave die Hij op je leven legt. Het voorbeeld van Petrus dat Andrew aanhaalt raakte me enorm. Petrus had zieken genezen, demonen uitgedreven, en daarna wanneer Petrus vol vuur vanuit zijn vlees reageert dat Jezus niet moet zeggen dat Hij gedood gaat worden, want dat zal niet gebeuren volgens hem, zegt Jezus tegen hem in Mattheus 16:23 : "Ga weg achter Mij, satan ! U bent een struikelblok voor Mij, want u bedenkt niet de dingen van God, maar die van de mensen."

Best heftig. Ons vlees moet in algehele overgave onderworpen zij aan de Heilige Geest. Ons vlees is met Christus gekruisigd, dood. Niet mijn vlees stond met Jezus op uit de dood. In de doop stond ik op in het nieuwe leven met Christus. 1 Korinthe 6:19-20 zegt : "Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, Die in u is en en Die u van God hebt ontvangen, en dat u niet van uzelf bent ? U bent immers duur gekocht. Verheerlijk daarom God in uw lichaam en in uw geest, die van God zijn." Deze woorden gingen mij steeds dieper raken en ik proefde een steeds dieper verlangen om Hem waardig te leven, in volkomen overgave aan Hem, geleid door Zijn Heilige Geest, niet leunend op mijn eigen inzichten of het denken van deze wereld. Afgezonderd, apart gezet voor Hem. Andrew haalt de tempel aan die door Salomo werd gebouwd aan, die was compleet aan de God van Israël toegewijd, alles aan dat gebouw stond symbool voor Die God en Zijn Heiligheid. Er was totaal geen ruimte voor iets of iemand anders op die plaats, alles stond in dienst van God. Zo zijn wij ook een tempel voor God. 

Toen hoorde ik iemand zeggen : Heiligheid kan niet zonder eerlijkheid. Deze uitspraak raakte me enorm. Volkomen eerlijkheid, transparantie van mij naar God toe, maar ook naar mezelf. Eerlijk kijken naar wat er in mijn hart is, eerlijk onder ogen zien wat ik nou werkelijk geloof en me daar waar nodig is bekeren. 

Dit houd mij enorm bezig en ik verlang hierin te ontwikkelen tot eer van God, uit mijzelf kan ik dat niet, maar ik geef Hem toestemming dit in mij uit te werken. Ik kan mijzelf niet veranderen, dat is iets waar ik me meer en meer bewust van word, wat ik wel kan is me uitstrekken naar Hem en Hem toestemming geven Zijn werk in mij te doen. Vorm mij naar Uw beeld Heer, op Uw manier, Uw tijd en de plaatst die U verkiest om te werken. Laat me nooit meer vergeten dat dit leven dat ik leef van U is, dat U het hebt gegeven en tot nu toe in stand hebt gehouden, help mij het te leven tot Uw eer ongeacht de omstandigheden waarin ik terecht kom. 

Het is of U me steeds meer aanmoedigt dag bij dag te leven, en soms is het bij het dagdeel, in het volle vertrouwen dat U bij me bent, van me houdt en voor me zorgt en dat er niets zal gebeuren dat mij van U kan scheiden. Dat ook alles wat ik tegenkom op mijn weg U dat zal laten meewerken te goede. Dat ik mag leren ontspannen te leven omdat ik veilig ben in/bij U.

Ik heb nu bijna 5 jaar geblogd (3 Februari 2018 kwam m'n eerste blog online) over wat God gedaan heeft en doet in mijn leven. Het afgelopen jaar begon ik het lastig te vinden het in woorden te vatten die geen aanstoot zouden geven, die niet veroordeelde. Dit is mijn proces, heel persoonlijk, ik ben er enorm dankbaar voor en wil niet liever dan hierin groeien en ontwikkelen. Ik heb ook de indruk dat ik met de wekelijkse blog zoals het tot nu toe was mag stoppen. Eind september, misschien begin oktober, schreef ik deze blog, denkend dat het mijn laatste zou zijn. Het was voor mij een opluchting dat ik mocht stoppen. 

Maar.........alleen het bovenstaande stuk is gebleven en het onderstaande stuk heb ik herschreven.

Na een maand of twee ging het toch bij me knagen, mede omdat ik 2 reacties kreeg (en ik krijg weinig reactie en vind dat ook helemaal prima, het is ook geen makkelijk, luchtig blogje, wat moet je er op zeggen) waarin werd aangegeven dat mijn blog iets in mensen raakte en dat raakte mij. Is het niet waardevol om de lessen die ik mag leren in mijn eigen proces door te blijven geven, we ontvangen om uit te delen Mattheus 10:8 zegt "U hebt het voor niets ontvangen, geef het voor niets." Ik weet dat dit over de gaven van genezing en demonen uitdrijven gaat, maar ik denk dat het op alle gebieden geld. Je ontvangt van God om door te geven, zo verspreid je Zijn licht.

Het was of God zei : Wat wil jij, wat je ook besluit, Ik zal altijd van je houden. Dit was de 2e keer dat God me zo vroeg wat ik wilde en mij de keus liet. De eerste keer kwam dat enorm binnen, God vroeg aan mij wat ik wilde ??? ik kon daar niet bij. Ik vroeg niet eens aan mezelf wat ik wilde, en blijkbaar was dat nou precies wat Hij wilde dat ik ging doen. Hij heeft mij geschapen met een vrije wil en met een persoonlijke voorkeur. Ook nu raakte het me weer. Zijn liefde zou ik hoe dan ook niet verliezen. Het is best nog wennen om te bedenken wat ik wil. Het was of Hij zei : Je hoeft het niet te doen als opdracht, Ik zoek jou hart, ik verlang naar jou liefde, niet het werk van jou handen, niet naar jou eigen kracht. 

Ik heb een tijdje zitten denken aan 1 keer per maand een blog te plaatsen, maar ik wist ook niet zo goed hoe ik dat dan het beste kon invullen, er gebeurd zo veel en het is zo'n intens proces, hoe ga ik dat vatten  in minder woorden ? Ik weet het nog niet precies. 

Uiteindelijk kies ik er toch voor om inderdaad te stoppen met deze blog, het is goed geweest zo. Schrijven blijf ik zo en zo doen, maar voor nu weer voor mezelf. Er zijn in de afgelopen tijd verschillende keren woorden uitgesproken over een boek, mij klinkt dat als veel te groot voor mij in de oren, maar bij God is iets nooit te groot. Als dat Gods weg is met mij dan zal Hij dat leiden, ik zie nog niet hoe of wat. Maar als ik terug kijk zijn er meer dingen gebeurd die ik nooit had gedacht dat ze zouden gebeuren, neem bijvoorbeeld deze blog. Deze blog is in mijn ogen altijd Zijn blog geweest, en als er een boek komt zal ook dat ook Zijn boek zijn, ik ben van Hem en alles wie ik ben en wat ik doe vloeit daar uit voort, wil ik geven als eer aan Hem. Een ding weet ik zeker I can trust Jesus, dit lied komt de laatste tijd regelmatig in me opborrelen. Waar de weg ook gaat, ik kan Jezus vertrouwen, aan Hem wil ik leven in volledige overgave.

Ik dank degene die hier hebben gelezen voor het lezen, misschien zelfs wel volgen. ook wens ik jullie een mooie jaarwisseling en een bijzonder nieuw jaar met Papa God. Geniet van elkaar en het leven dat God geeft, koester je in Zijn liefde. Ik bid jullie Gods zegen op alle terreinen van je leven toe en een jaar waarin je je liefhebben Vader nog beter mag leren kennen en mag genieten met en van Hem.

ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Vernieuwing van denken over geloof

 In de blog Waar gaat het heen ? van vorige week vertelde ik iets over dat ik last van m'n knieën en heupen heb. Heel bewust wil ik er weinig woorden aan vuil maken omdat ik goed op letten wil wat ik erover zeg. Woorden hebben kracht, en ik geloof dat het enorm belangrijk is dat mijn focus op de Heer Jezus licht en niet op de natuurlijke dingen. Ik ben een geest en wil leven geleid door de Heilige Geest en me niet laten afleiden daarvan door wat er in natuurlijke wereld gebeurd. Ik moest denken aan een blog van een tijdje geleden Danken voor alles, ik beschreef daarin de lessen die God me had geleerd over lofprijs en dankbaarheid, en ik zocht het boek Van kramp naar kracht weer op om daarin verder te lezen. 

Hoe makkelijk zakken die kostbare lessen weer weg realiseerde ik me. Je hebt geproefd van de rijkdom van wat je geleerd hebt van Heilige Geest en het versloft weer. Hoe jammer is dit, maar ook hoe menselijk. Nieuwe patronen hebben tijd nodig om een onderdeel van je denken/leven te worden en oude ingesleten patronen hebben misschien nog wel meer tijd nodig om omgebogen te worden, om overschreven te worden met Gods Waarheid. 

Ik ging weer lezen, maar o wat vind ik dat boek confronterend. God danken voor al die dingen die ik zo enorm moeilijk vind, waar mijn ziel zo van gaat steigeren omdat ik ze eigenlijk gewoon niet wil, het ook zoveel moeilijke herinneringen in relatie met mijn moeder oproept, ik er geen raad mee weet. En dan God danken zoals de Bijbel zegt in 1 Thessalonicenzen 5:18 "Dank God in alles. Want dat is de wil van God in Christus Jezus voor u." Dat vind ik een heel lastig onderdeel van Gods wil voor mij, maar dat is wel wat de Bijbel zegt. Maar ik weet ook dat mijn hemelse Vader intens veel van mij houd en het allerbeste met mij voor heeft en mij in al deze processen vormt naar Zijn beeld. Dat al deze situaties groei kansen en mogelijkheden zijn waar Hij mij doorheen wil helpen.

Hoe liefdevol is Vader God, Hij voed me zo geduldig op, corrigeert me keer op keer. Hij zei : dit is niet van Mij, maar Ik ben bij je, Ik wijs je de weg, Ik wil je helpen de draad van Mijn manier weer op te pakken. Ik verlang ernaar dat je wandelt in Mijn weg, Mijn waarheid, Mijn leven (Johannes 14:6) Via een leesrooster las ik 2 Korinthe 5:16 "Zo kennen wij vanaf nu niemand naar het vlees....." dit raakte me want het was of God zei : Focus niet naar je vlees, dat is niet wie jij bent, kijk niet naar je vleselijke omstandigheden, kijk naar Mij. Jij bent in Mij een nieuwe schepping (2 Kortinthe 5:17) je bent geënt in/op Mij de ware wijnstok (Johannes 15:1-8) jij in Mij, Ik in jou, dat is de waarheid voor jou waar jij je op mag focussen, en laat de rest aan Mij over, Mij loopt het niet uit de hand. 

Hij herinnerde me aan een oud lied wat Don Moen lang geleden heeft geschreven : God can do it again, and again and again. God kan het doen, opnieuw en opnieuw en opnieuw. Gelijk moest ik denken aan het lied dat God mij de week voor Pasen 2016 gaf It is no secret what God can do, what He has done for others, He'll do for you. Het is geen geheim wat God kan doen, wat Hij voor anderen heeft gedaan zal Hij ook voor jou doen.

Geloof is een geestelijke kracht. Maar ook twijfel, angst en zorgen (vormen van ongeloof)  kunnen geestelijke krachten zijn, en deze krachten maken je geloof krachteloos. In Mattheus 14:22-32 lezen we dat Petrus vol geloof in het Woord van Jezus : Kom ! uit de boot op het water stapt. Toen hij op de storm ging letten, op de natuurlijke omstandigheden kwam er twijfel in z'n hart en zonk hij weg in de golven. Twijfel draaide het geloof van Petrus de nek om. Jezus greep hem  gelijk vast, Hij liet Petrus niet verdrinken, maar Hij zegt ook tegen hem : Kleingelovige, waarom hebt u getwijfeld ? 

Dit was een enorme eyeopener voor mij. 

Niet ons geloof moet groter worden, we moeten het geloof dat we van Hem hebben ontvangen planten als dat mosterdzaadje zodat het kan ontkiemen en uit kan groeien tot die enorme boom. In Mattheus 13:31-32 zegt Jezus "Een andere gelijkenis hield Hij hun voor. Hij zei : Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een mosterdzaad, dat iemand nam en in zijn akker zaaide. Dat is wel het kleinste van al de zaden, maar als het opgegroeid is, is het het grootste van de tuingewassen en het wordt een boom, zodat de vogels in de lucht een nest komen maken in zijn takken."  We moeten ons geloof aan het werk zetten, we moeten er iets mee gaan doen.  Toen de discipelen in Marcus 11:22 Jezus om meer geloof vroegen gaf Hij hun niet meer geloof, Hij legde uit wat ze moesten gaan doen : in geloof gaan spreken zonder te twijfelen. Dit heeft me een flinke tijd bezig gehouden. 

In mijn hart moet alleen geloof leven en niets anders. En dan kom ik weer bij Spreuken 4:23, een tekst die een periode steeds weer bij me bovenkwam "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is." Zorg dat je hart vrij blijft van twijfel, angst en zorgen. Als dingen niet gebeuren is het antwoord nooit : je moet meer geloof hebben, het antwoord is : je moet afrekenen met je ongeloof.  Ik moet bekennen dat er nog heel wat verandering nodig was en is in mijn denken om daar te komen. Uit eigen kracht kan ik dat niet, daarom ben ik zo enorm dankbaar voor Heilige Geest die mij leert en onderwijst. Jezus heeft alles al volbracht aan het kruis, Hij heeft al mijn ziekte , zwakte, pijn, verdriet gedragen en overwonnen. Aan mij om het in geloof aan te pakken. Faith School Live was behoorlijk confronterend, maar ik heb er ook zo enorm van geleerd, het was zo alle tijd en inzet waard om daar echt de tijd voor te gaan nemen zoals God mij had gezegd om er met pen en papier voor te gaan zitten. Hij wist wat ik nodig had. 

In die tijd hoorde ik Dutch Sheets in het Engelstalige filmpje Mercy in the midst of the shaking iets zeggen wat me raakte omdat ik daar ook bij de Faith School over had gehoord : 

Geloof is niet het ontkennen van bestaande dingen of feiten en realiteit. Geloof is het weigeren om hen te accepteren als het uiteindelijke vonnis. Het is een sterke overtuiging dat God niet is overgeleverd aan feiten, kwaad en destructieve omstandigheden. Geloof is een onwankelbaar vertrouwen dat deze kunnen veranderen door gebed, Gods kracht en geloof in Zijn Woord. 

Ik heb het zo nodig om genadig voor mezelf te zijn in dit proces, want m'n emoties vliegen regelmatig alle kanten op en proef ik bij mezelf hoe wettisch/religieus ik kan denken, en dat is niet het hart van Vader God die mij vanuit Zijn liefde in lijn wil brengen met Zijn denken en kijken naar mijn omstandigheden. Het voelt regelmatig als een enorme worsteling, en soms zijn daar wat neigingen om me (tijdelijk) terug te trekken gaat dat het oplossen ? 

Papa God houd van mij en Hij is bij mij. Henk Binnendijk heeft een mooie uitspraak : je zal daar zijn wat Hij hier van je heeft kunnen maken. Ik heb God toestemming gegeven dat in mijn leven aan te raken wat Zijn aanraking nodig heeft, op de plaats, de tijd en de manier waar Hij voor kiest, daar wil ik niet op terug komen, ik kies ervoor vol te houden, te leren volharden in Zijn kracht, ook als mijn vlees het er moeilijk mee heeft.  Romeinen 8:28 zegt  "En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn." Ook al zie ik niet hoe, Hij ziet het wel en ik kies ervoor om Hem te danken, Hij past het in in Zijn plan voor mijn leven. 

Het klinkt misschien zwaar, en soms voelt het ook zo, maar toch is het voor mij ook een getuigenis van Gods goedheid en genade, Zijn liefde en de verandering die Hij al in mijn leven gewerkt heeft. Ik wil niet meer opgeven omdat ik weet (hoofdkennis die steeds meer in mijn hart begint te landen) dat ik zo intens geliefd ben door mijn Vader in de hemel, Degene die mij schiep, en Die mij in leven heeft gehouden al deze jaren, die mij heel bijzonder heeft laten weten dat Hij mij ziet en mijn hart wil genezen. Hij is zo goed en alle lof en eer waard.  Hij droeg mij op te delen wat Hij heeft gedaan en doet in mijn leven, en dat zal ik doen ook als het moeilijk is en het ongemakkelijk voelt. Hij is goed, altijd. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Vier Mijn overwinning

Als deze blog online komt is het inmiddels augustus, maar ik schrijf 'm op 5 mei. Ik ben vol verwondering en verbazing over wat God doet in mijn leven en hoe Hij mijn kijk op 4 en 5 mei herziet. Jaren heb ik op 4 mei de vlag halfstok gehangen als eerbetoon en dan gingen mijn gedachten ook naar het oorlogstrauma van vooral mijn moeder en hoe dat een grote invloed heeft gehad ook op mijn leven. Maar op 4 mei 2021 veranderde dat radicaal door Gods stem die heel duidelijk tegen me zei : Jij viert de dood. Ik had net de vlag buiten gehangen en was op mijn bank gaan zitten en zag de vlag buiten op ons balkon hangen. Ik schrok van deze woorden en wist niet hoe snel ik die vlag weer binnen moest halen. Ik haalde de vlag van de stok - iets wat ik eigenlijk nooit deed omdat dat de enige dag van het jaar was dat ik de vlag buiten hing - en heb die opgevouwen en in de kast gelegd en de stok ook in de kast gezet. 

In het jaar daarna gingen we in de gebedsgroep waar ik deel van uitmaak aan de slag met het boek Vrijspraak en maakte God mij duidelijk dat ik m'n DVD collectie moest opschonen, ik schreef daar de blog Opschonen over. Ook nu weer was God heel duidelijk, ook de DVD's over de oorlog moesten weg. Later liet God me nog meer dingen zien die weg moesten, daaronder zaten ook boeken over de oorlog. 

4 mei 2022 zei God tegen me : Ik heb mijn volk nooit opgedragen 400 jaar slavernij te gedenken. Ik droeg ze op te gedenken dat Ik heb uit Egypte heb geleid. Gedenk wat Ik gedaan heb.

Ik vertelde al dat ik nooit op 5 mei wilde vlaggen omdat ik wat vrijheid genoemd word zo enorm dubbel vind. Vrijheid word gebruikt om te doen waar men zin in heeft terwijl ik denk dat vrijheid bedoeld is om het goede te doen. 5 mei 2022 sprak God toen ik op het punt stond om weg te gaan : Hang je vlag buiten. Ik was lichtelijk verbaast en dacht even, is dit God ? En die stem die ik herken als de Zijne zei : Hang de vlag buiten voor Mijn overwinning. Ik had niet zo heel veel tijd meer en vroeg me af waar ik dat ding gelaten had, en ineens wist ik het, deed de kast open waarin ik de stok wist en zag direct ook de vlag liggen, bond 'm aan de stok en ging op pad. Later liep ik langs m'n huis en zag de vlag hangen en verwonderde me. Hoe bijzonder is mijn God, voor Hem doe ik dingen die ik anders nooit zou hebben gedaan. 

Rond deze dagen kwam steeds het lied  In Jesus' Name in mij op, vooral de woorden : God is fighting for uw, He is on our side, He has overcome, yes, He has overcome.... God is fighting for us, pushing back the darknes, lighting up the Kingdom that cannot be shaken, in the Name of Jesus, enemy's defeted, and we will shout it out, shout it out..... We will not be shaken, we will not be moved, Jesus You are here (God strijd voor ons, Hij staat aan onze kant, Hij heeft overwonnen, ja Hij heeft overwonnen...God strijd voor ons, Hij duwt de duisternis terug, in de Naam van Jezus is de vijand verslagen, en wij roepen het uit, roepen het uit....Wij worden niet geschut, wij worden niet verplaatst, Jezus U bent hier) God strijd voor ons, Hij staat aan onze kant. Het was of God deze woorden door het herhalen in mij wilde etsen : vergeet dit niet : Ik strijd voor jou, Ik sta aan jou kant, Ik heb overwonnen, ook al voelt het alsof je geschut word, je word niet verplaatst want je bent gegrondvest in Mij de Rots, Ik ben bij je. Een ander stuk van dat lied wat steeds in me opkwam was : I will live, I will not die, the resurrection power of God alive in me and I am free in Jesus' Name (Ik zal leven en niet sterven, de opstandingskracht van God leeft in mij en ik ben vrij in Jezus' Naam) En ik wist in mijn hart : Ik kom hier doorheen, Jezus heeft de werken van de duivel overwonnen, ik zal leven en niet sterven. Iedere vezel van mijn wezen zal leven voor Hem.

Het feit dat ik heel veel dingen heb weggedaan omdat God mij erop wees dat het niet zuiver was en het een landingsbaan voor de boze was op ons huis, op onze levens, heeft dingen in de geestelijke wereld verschoven. Wij zijn ons niet genoeg bewust van hoe doorweven onze maatschappij is met occulte zaken, hoe de geest van dood wordt verheerlijkt, hoe dat wat de Bijbel kwaad noemt goed wordt genoemd en hoe wat de Bijbel goed noemt kwaad word genoemd. Het boek Vrijspraak is echt een aanrader, ik zou bijna zeggen een must voor iedere christen die oprecht schoon schip wil maken in zijn/haar leven en bloedlijn van het voorgeslacht, en in lijn wil komen met de wil van God.   

Als je hier oprecht mee aan de gang wil gaan gaat God je dingen laten zien waar je jezelf nooit bewust van bent geweest, maar ik heb ook gezien hoe Hij het hart van mijn man aanraakte - terwijl deze niet met dit boek bezig was - en hij meeging in de weg die God mij wees. Ook daar heb ik met verwondering naar gekeken en God gedankt, want daardoor kon ik doen wat Hij van mij vroeg. God zei tegen mij : Geef hem de ruimte. Dat heb ik gedaan, ik heb niet mijn overtuiging aan hem opgelegd, God overtuigde zijn hart en ik deed wat Hij van mij vroeg en het ging heel natuurlijk. 

Toen mijn man op 5 mei 2022 de vlag buiten zag hangen keek hij nog eens goed om te zien of dat wel echt bij zijn huis was, en ja het was bij hem. Toen ik 's avonds aan tafel vertelde wat er was gebeurd vertelde hij dat het hem had verbaast om de vlag buiten te zien hangen maar verder zei hij er niet veel op en was het oké. Ik wil mijn man hier ook voor eren, hij kent z'n vrouw wel een beetje na al die jaren samen, en hij heeft haar enorm zien veranderen. Hij houd van haar en ik ben enorm dankbaar voor deze man en houd van hem. Maar bovenal houd ik van mijn God en Vader, mijn Papa die zo goed is en die Overwinnaar is, die aan mijn/onze kant staat in de strijd. Hem wil ik eren ook door de vlag buiten te hangen.

ONDERWEG naar Hem en met Hem 

P.S. Wat ik in deze blog deel is heel persoonlijk, het is absoluut niet mijn bedoeling iemand hiermee te oordelen, ik deel gewoon mijn weg met God. Hij gaat met ieder van Zijn kinderen zijn/haar persoonlijke weg, vraag Hem wat Hij tegen jou te zeggen heeft. 

Keuzevrijheid

De Blog Opstaan (vervolg) die al een tijdje geleden online kwam is nog steeds zo actueel, het is dan ook een levenslang proces denk ik om Hem meer en meer te leren kennen, maar ook jezelf, zoals Hij je gemaakt hebt te leren kennen, te weten wie je bent in Hem. Ik ben zo blij en dankbaar voor het diepe proces wat ik doormaak hierin, dat ik leer zijn, m'n lach en m'n traan er leer te laten zijn, maar ook de wiebeligheid, mijn niet zeker weten. Ik merk ook dat ik niet zo nodig altijd meer een mening hoef te hebben en 'm zeker ook niet altijd hoef te ventileren. Ik heb zo genoeg aan mijn eigen straatje, mijn eigen hart, om dat in overeenstemming te brengen en houden met het hart van Papa God.  Het raakt me hoeveel liefde Hij geeft, hoe onvoorwaardelijk Hij is.

Ik heb ontdekt dat er zo enorm veel wettisisme in mij verweven en verborgen zat, wat ben ik dankbaar dat Papa daar mijn ogen meer en meer voor opent en zegt : jij bent vrij, jij mag kiezen, Ik leg jou niks op, leg dan ook jezelf niks op en je hoeft je ook niks op te laten leggen door een ander. Ik wil met jou samenwerken, Ik vraag jou om met Mij samen te werken, maar jij hebt de vrijheid om te kiezen. Ik wijs je niet af als je "nu even niet" of "nee" zegt. Ik veroordeel je niet, Ik manipuleer je niet. Vorige week haalde ik het boek Een God van mogelijkheden ook al aan, hoe verder ik kwam in dit boek hoe meer ik Gods liefde proefde voor mij, Zijn schepping die Hij als vrij mens schiep. Hij nam een enorm risico door daar voor te kiezen, en Hij is nooit op die beslissing terug gekomen, en dat raakt me zo enorm. Hoe liefdevol is Hij. In die enorme liefde heeft Hij ook heel veel klaarliggen voor hen die met Hem op weg willen gaan en zich door Hem willen laten leiden.

Twee andere boeken die ik in diezelfde tijd las sloten daar op aan voor mij. Ik begon in De kracht van verbeelding van Andrew Wommack en daarin verwees hij naar een ander boek van hem : Beperk God niet, en ook dat bleek in mijn kast te staan dus begon ik ook daarin. Papa God heeft zo ontzetten veel voor ons klaarliggen wat Hij ons aanbied, waar Hij met ons mee aan de gang wil, waarmee Hij wil samenwerken met ons, maar de keuze is aan ons. Wat was ik onwetend van de enorme rijkdom Papa God voor mij heeft. In Hosea 4:6 zegt God tegen de priesters "Mijn volk is uitgeroeid, omdat het zonder kennis is. Omdat u de kennis verworpen hebt, heb Ik u verworpen om als priester voor Mij te dienen. Omdat u de wet van uw God hebt vergeten." God spreekt hier tot de priesters, maar ik geloof dat we ook zelf een grote verantwoordelijkheid hebben Gods wil te zoeken en open te staan voor wat Hij ons als Zijn kinderen wil leren. 

Ik heb ontdekt dat als je Hem vanuit het verlangen meer en meer openbaring van Hem te ontvangen en wijsheid en onderscheidingsvermogen, Hij het geeft. Ik vind het een feest om met Hem op deze ontdekkingstocht te zijn, wat een bevrijding ervaar ik door het veranderd worden in mijn denken, de genezing en bevrijding die daarmee hand in hand gaat. Maar elke volgende stap begint met een keuze die ik vanuit de vrijheid die Hij mij geeft maak. Hij nodigt me uit, stimuleert me, ik kan bij wijze van spreken het verlangen en de plezier in Zijn ogen zien, Hij geniet hier nog veel meer van dan ik. Maar ik zie ook Zijn liefde en bewogenheid. Tegelijk met de vreugde is er ook regelmatig pijn en op een keer was het of Hij zei : Ik weet hoe pijn het doet. Ik realiseerde me dat Hij dat inderdaad wist want Hij heeft mijn pijn aan het kruis gedragen. Het doet me zo goed te weten : Ik ben nooit alleen, dit (kinder)liedje borrelt dan ook regelmatig in me op. Papa is bij me, Papa weet alles, Papa weet wat Hij doet, Papa weet hoe het moet. En ik, ik leer Papa steeds dieper vertrouwen en geniet van de vrijheid die ik heb om zo enorm veel keuzes te mogen maken. 

De last van : zo en niet anders, geen andere mogelijkheid, het moeten, het beklemmende van : je hebt geen keus, het zal voor jou niet veranderen, je hebt je beste tijd gehad, je doet het er maar mee, glijd steeds meer van me af naarmate ik er voor kies te zeggen : Nee ! Stop ! Dit is een bolwerk van leugen en ik neem je nu gevangen en breng je onder onder Gods Waarheid, daar buig ik voor en voor niets anders. Ik kom in de Vrijheid die Jezus voor mij kocht aan het kruis van Golgotha, wat een liefde en genade dat ik daarin mag leren leven. Dat gaat niet vanzelf, dat vraagt actie, actief zoeken, keuzes maken en in beweging komen. Ja dat is regelmatig eng, dat vraagt dat je uit je comfortzone komt, achter je laat wat je je leven lang hebt meegekregen, wat zo vertrouwd was. Maar ik laat me niet langer beroven door het zogenaamde goede, of onwetendheid van het beste dat Papa God voor me heeft.

Ik ben vrijgekocht, ik ben bedoeld om in vrijheid, vrede, vreugde, liefde, hoop te leven. Ik ben geliefd, gewenst, hoog geschat, bevoorrecht en bemind, deze woorden spreek ik dan ook regelmatig hart op over mezelf uit als proclamatie in de geestelijke wereld. Ik weet wie ik ben en wie ik bedoeld ben te zijn. Ik ben nog niet waar ik wezen zal maar ik ben ook niet meer waar ik geweest ben, ik ben onderweg en geniet van de wandeling samen met Papa God. Ondertussen word ik getest en getraind en word duidelijk wat er écht in mijn hart leeft en wil Papa God daar samen met mij naar kijken en wil Hij me helpen verder te groeien en ontwikkelen en raak ik dieper gegrondvest in Zijn liefde. 

In het boek Een God van mogelijkheden las ik  iets wat ik toch nog wil delen : God heerst door liefde, niet door alles onder de duim te houden. Gods heerlijkheid wordt juist zichtbaar door het feit dat Hij zich door ons laat beïnvloeden. En Zijn soevereiniteit bestaat ook uit Zijn openheid voor ons en de toekomst die wij mede vormgeven. Hoe bijzonder is dat, ik mag mee vormgeven aan mijn eigen toekomst, net als het volk Israël door z'n gedrag hun toekomst mee vormde (b.v. 40 jaar in de woestijn i.p.v. een veel kortere reis) maar ook individuen als Abraham, Mozes. Ik had dat nooit eerder zo gezien, zo dankbaar voor deze eyeopener.  Ondertussen jubelt mijn hart : Groot is Hij !

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Zelfbeeld

In de blog Ik wil meer schreef ik over hoe ik het idee had dat Papa God me steeds liet merken : Ik wil meer van jou, maar dat er tegelijk ook een verlangen in mij groeide om meer van Papa te hebben. Natuurlijk is het zo dat Hij alles al heeft gegeven en dat alles van Hem beschikbaar is voor Zijn kinderen en ieder mens die Hem wil aannemen als zijn Redder en Verlosser, Hem wil erkennen als Heer. Zijn onvoorwaardelijke intense liefde is enorm confronterend voor het beeld dat ik van mijzelf heb. 

Een mens is alleen niet één massief stuk, een mens is opgebouwd uit laagjes, net als een boom uit ringen bestaat die je pas ziet als je die boom omzaagt. Die ringen worden ook wel groeiringen genoemd, aan die ringen is af te lezen hoe oud die boom is, maar ook onder welke omstandigheden die boom is (op)gegroeid. En zo is het bij een mens ook. Al groeiend worden we "beschreven" door de dingen die we meemaken, worden we "getekend" 

Terwijl ik las in het boek : Groeien naar volwassenheid van David A. Seamands wat ik 2e hands gevonden had, en het vervolg was van een boek dat ik in m'n kast had staan, wist ik dat ik dat 1e deel wat nog bij m'n moeder vandaan kwam weer moest lezen : Genezing van beschadigde emoties. Ik had het jaren geleden gelezen, nog voor ik God de rug toekeerde, en ik herinner me dat ik het toen best een pittig boek vond, waarschijnlijk omdat ik behoorlijk wat beschadigde emoties had en daar totaal geen raad mee wist. Na wat gedraal heb ik het toch maar opgepakt en begon het te lezen, en wat een eyeopener was dat. Ik realiseerde me hoe liefdevol Papa is en Hij precies weet wanneer de tijd rijp is om dingen onder je aandacht te brengen. 

Wat mij enorm heeft geholpen is de uitleg die David in dit boek geeft over het ontstaan van je zelfbeeld. Er zijn vier factoren die je helpen een beeld van jezelf op te bouwen : de buitenwereld, de innerlijke wereld, Satan met alle machten van het kwaad, en God en Zijn Woord. 

De eerste bron : de buitenwereld zien we beelden en gevoelens over onszelf gereflecteerd in onze familieleden/de mensen uit onze naaste omgeving, die als een spiegel functioneren. We komen tot een opvatting over wie we zijn door onze allereerste relaties, door de manier waarop we worden behandeld en verzorgt, liefdevol of niet, en de taal van de relaties die we leren terwijl we opgroeien.  

De tweede bron : de binnenwereld bestaat uit ons fysieke, emotionele en geestelijke dat we meebrengen in deze wereld. Hierbij horen onze zintuigen, onze zenuwen, ons vermogen om te leren, te constateren, te reageren. Maar we zijn niet echt een onbeschreven blad, ons DNA is al beschreven door onze (voor)ouders waar we uit voort komen. Op het materiaal dat we meebrengen bij onze geboorte word er verder geschreven en schrijven we ook zelf verder als reactie op de boodschappen die wij oppakken van onze omgeving. Kinderen nemen enorm veel informatie op, maar zijn nog niet instaat informatie op de juiste waarde te schatten maar op die informatie die binnen komt vormen ze zichzelf wel een zelfbeeld. 

Romeinen 3:10 is duidelijk "Zoals er geschreven staat: Er is niemand rechtvaardig, ook niet één." net als Psalm 14:3 "Zij allen zijn afgedwaald, tezamen zijn zij verdorven, er is niemand die goed doet, zelfs niet één." Als gevolg van wat er gebeurde in de Hof van Eden, waar onze eerste voorouders keuzes maakte, die wij echt niet beter zouden hebben gemaakt, heeft ieder mens de neiging tot het kwaad in zich. Juist daarom hebben we onze Hemelse Papa ook zo nodig, zo heeft Hij ons niet bedoeld, en Hij wil ons zo graag terug vormen naar Zijn beeld.

De derde bron : Satan gebruikt ons gevoel van zelfverachting als afschuwelijk wapen in drie rollen die hij speelt. Satan is een leugenaar zegt Johannes 8:44 "....die was een mensenmoordenaar van het begin af, en staat niet in de waarheid. Wanneer hij de leugen spreekt, spreekt hij het vanuit wat van hemzelf is, want hij is een leugenaar en de vader van de leugen." Satan is een aanklager zegt Openbaring 12:10 "En ik hoorde een luide stem in de hemel zeggen: Nu is gekomen de zaligheid en de macht van Zijn Christus, want de aanklager van onze broeders, die hen dag en nacht aanklaagde voor onze God is neergeworpen.", en hij is het die ons verstand verblind zegt 2 Korinthe 4:4 "Van hen, de ongelovigen, geldt dat de god van deze eeuw, hun gedachten heeft verblind, opdat de verlichting met Evangelie van de heerlijkheid van Christus, Die het beeld van God is, hen niet zou bestralen." In deze drie rollen gebruikt hij minderwaardigheidsgevoelens en zelfverwerping om christenen de nederlaag toe te brengen en te voorkomen dat ze zich volledig gaan gedragen als Gods kinderen. 

De vierde bron : God zelf en Zijn Woord. Hij is in staat en is de Kracht in ons als wij Hem hebben aangenomen als Heer en Heiland om al de leugens - de informatie die niet overeenkomt met Zijn Waarheid over ons - te overschrijven zoals Efeze 4:23-24 zegt "En dat u vernieuwd wordt in de geest van uw denken, en u bekleedt met de nieuwe mens, die overeenkomstig het beeld van God geschapen is, de ware gerechtigheid en heiligheid." 

Ik geef toe, dit proces, want het is een levenslang proces, is een hele klus, en het vraagt hele bewuste keuzes die flink pijn kunnen doen maar nu ik al een tijdje op dit pad loop aan Papa's hand heb ik ook ontdekt dat het alle (tijdelijke) pijn en moeite zo waard is. Ik zou het voor geen goud meer willen missen. Het zelfbeeld wat ik had daar werd ik absoluut niet gelukkig van, het beeld dat Papa van mij heeft is zo enorm mooi. Het kost me best regelmatig heel wat moeite om Zijn visie te omarmen en als Waarheid over mezelf aan te nemen, dan moet ik weer door een stukje pijn heen, maar nogmaals, het is zo de moeite waard want ik word er zo blij van. En ik merk ook dat Papa er blij van word en daar word ik nog blijer van. 

Lucas 10:20 zegt "Verblijd u echter niet daarover dat de geesten aan u onderworpen zijn, maar verblijd u erover dat uw namen opgeschreven zijn in de hemel." Verblijd je, verheug je, dat je naam is opgeschreven in de hemel. Het was of Papa zei : Het gaat niet om wat je doet, het gaat erom dat je je verblijd, geniet van jou en Mij, Mij en jou, dat wat wij samen hebben. Ik - jou Vader -, Jezus - jou Bruidegom, jou Vriend - en Heilige Geest - jou Helper, jou Trooster -, Wij zijn blij met jou en willen niets liever dat jij met elke vezel van je wezen doordrenkt ben van Onze/Mijn Liefde, en dat jij je daar in verheugd, blij bent met onze verbondenheid, onze relatie en dat jij jezelf ziet zoals Wij/Ik jou zie. Ik doe alles om jou van Mijn beeld van jou te overtuigen en Ik geef jou alles - handvaten, wijsheid, kracht - wat je nodig hebt om jou denken te vernieuwen, maar je hoeft het niet alleen te doen, Ik help je.  

Papa ik ben zo enorm dankbaar dat ik anders naar mezelf mag leren kijken, en Uw Waarheid over mijzelf mag leren omarmen en geloven. Ik moet ineens denken aan een oude Country Gospel song : My life's story started once upon a hill. Mijn levensverhaal begon eens op een heuvel Golgotha, wat daar gebeurde maakt dat mijn levensverhaal herschreven kan worden. Mijn Heer keert alles om ten goede, mijn pijn keert Hij om in vreugde, en dat proces is nog steeds gaande. En dan moet ik aan nog zo'n oude Country Gospel song denken : Me and Jesus. En dan moet ik lachen, Hij en ik, en onze "liefdestaal" muziek.

Dank U wel Papa voor dit mooie proces van U dieper leren kennen, van wie U werkelijk bent, bewustwording van wie U zegt dat ik ben, innerlijke genezing en het herschrijven van mijn "groeiringen", verandering van mijn denken waar al mijn daden hun oorsprong hebben. Het is zoals Jeremia 29:11 zegt "Ik immers, Ik ken de gedachten die Ik over u koester, spreekt de Heere. Het zijn gedachten van vrede en niet van kwaad, namelijk om u een toekomst van hoop te geven."  

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Laat (het) zijn en wees stil

Ik heb al verschillende keren in m'n blogs (Les van een kamerplant, Twijfel niet !, Twijfel niet (vervolg)) verteld dat God tegen me heeft gezegd : Twijfel niet. Sinds Hij tegen me sprak over de orphan spirit (wees-geest) was het of Hij ook zei : Twijfel niet aan Wie IK BEN. Ik wil dat jij dieper doordrongen bent van Wie Ik ben. Twijfel niet aan hoe groot Ik ben, twijfel niet aan hoe goed Ik ben, twijfel niet aan Mijn trouw, twijfel niet aan Mijn goedheid, twijfel niet aan Mijn liefde, twijfel niet aan wat Ik kan doen, twijfel er niet dat jij Mijn geliefde dochter bent. Twijfel er niet aan, Ik laat jou nooit in de steek, twijfel er niet aan, ik zal nooit teleurgesteld in jou raken, twijfel er niet aan, Ik weet alles, Ik ken je pijn, Ik ken je strijd, Ik weet hoe je naar Mij verlangt, Ik zie je worsteling en Ik houd van je.

Sinds ik weer een gitaar heb, ik schreef daarover in de blog Maak Mij groot zit ik regelmatig wat te spelen en op die manier God groot te maken, gewoon uit m'n hoofd en uit m'n hart. Uit een boek spelen lukt me niet zo best, maar ik denk dat God zegt : Ik wil jou hart. Het repertoire is niet groot, maar ik ben er blij mee, het helpt me mijn liefde voor Papa God uit te drukken. There is no better place, een liedje van Don Francisco is één van mijn favorieten. Er is geen betere plaats dan voor Zijn troon, opkijkend naar Zijn aangezicht, God van barmhartigheid en vertroosting. Het lied is gebaseerd op Johannes 4:13-14 en 2 Korinthe 1:3, en daar houd ik van. Ik wil Gods woord zingen, en zo kwam er een melodietje in me op bij de woorden van Psalm 46:10 (uit de AMPC vertaling) Let be en be still, know that I am God. Let be and be still, know that I am God. I will be exalted among the nations, I will be exalted among the earth.  

Ik was in die dagen regelmatig aan het stoeien met mijn gevoelens over mezelf, over hoe dingen gingen en keer op keer kwam de eerste zin van dit vers in me op : Let be and be stil, laat (het) zijn en weest stil, laat het zijn. Het is wat het is en het mag er zijn. Oei het is heel wat makkelijker om dat op te schrijven en met je verstand denken te weten dan om het ook echt te voelen. Maar het was of God zei : Het is wat het is en Ik houd van je, je bent geliefd, weet dat, mag dat tot je doordringen ? 

Heer hoe laat ik dat tot me doordringen ? 

Ik begon me af te vragen wat het betekent om God God te laten zijn, ik denk dat het te maken heeft met alle controle los te laten en die over te geven aan Degene die als Enige écht controle heeft. Ik moet denken aan het onderwijs wat ik heb bekeken van Leif Hetland over de Orphan spirit (ik schreef daarover in m'n vorige blog) en dat je op stoel 2 zo enorm je best kan doen om het op het leven op stoel 1 te doen lijken,  maar waar het nog steeds om "mij" draait, vanuit mijn pijn, vanuit mijn angst, waar ik me nog steeds gedraag als wees in plaats van als zoon (dochters zijn daarbij ingesloten in de Bijbel) Leif haalt Lucas 15:11-32, het verhaal dat Jezus vertelde over de wachtende vader, Hij liet hierin het hart van Zijn en onze Vader zien, die altijd op de uitkijk staat om Zijn kind in Zijn open armen te sluiten en het beste van wat Hij heeft te geven omdat Hij zo blij is dat zijn kind besluit terug te komen. Eigenlijk hebben de meeste van ons beide zonen in ons, en ze gedroegen zich beide als wees. In het huis van de vader gedroeg de oudste zoon zich als een wees, ik vind dit zo'n lastige. 

Ik las ergens een mooie zin : Give control to the Only One who can set you free, geef de contole aan de Enige die je vrij kan zetten. De HSV vertaling zegt "Geef het op en weet dat Ik God ben..." de Bijbel in gewone taal zegt "Stop de strijd, en weet dat de Heer God is...."  de NBG'51 zegt "Laat af en weet dat Ik God ben..." de Basis Bijbel zegt "Houd op ! want Ik ben God..." Eigenlijk zeggen deze vertalingen allemaal : hou op met het zelf te doen ! Dan vind ik Het Boek ook wel erg mooi, die legt de vinger voor mij nu op de zere plek en zegt "Word rustig en weet dat ik God ben..." Word rustig, met alles wat er in mij rondgaat is het niet rustig en kan ik eigenlijk ook niet stil worden. Maar ook de TPT vertaling raakt een gevoelige snaar "Surrender your anxiety. Be still and realize that I am God..." geef je angst over, en daar heb je denk ik de wortel : angst, de angst van een wees die zich niet veilig weet als zoon van Papa God.

Eigenlijk is deze tekst uit de Bijbel, het Levende Woord van God geen optie, maar een opdracht. En dan komt er een zin in mijn gedachten : Stil, mijn ziel, wees stil. Ik ben blij dat Papa God me hierop gewezen heeft, maar het haalt heel wat overhoop in mij......... maar Hij zegt ook, laat het er maar zijn, en weet Ik ben God.  Heer dank U wel dat U goed bent en dat U mijn arglistige hart kent, dank U wel dat U mijn hart doorgrond, en dat U in Uw liefde mij wil laten zien wat er in mijn hart is zodat ik het aan U kan uitleveren. Help me, leer me de strijd te staken en te wéten dat ik weet dat ik weet dat U God bent. Een goede God en Vader wiens hart van liefde overloopt voor mij Zijn kind, ook als dat kind zich nog regelmatig als een wees gedraagt. Heer wilt U mij verlossen van die verweesde delen want ze eren U niet als de geweldige Vader die U bent, het zijn plekken waar Uw leven nog niet voluit kan stromen, en het zijn plekken waar de boze zijn leugens kan rondstrooien en dat is niet iets waar ik blij van wordt. 

Stil mijn ziel, stop de strijd, geef het op, word rustig en wees stil, geef je angst maar aan Papa en weet Hij is God.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Maak Mij groot

De laatste dag van het (Engelstalige)leesplan  Guide your mind, guard your heart, grace your tongue kwam ook weer erg bij me binnen. God gaf ons een tong om Hem de hele dag door eer te bewijzen, we zijn geschapen om God te loven. Dat is ook iets waar God me steeds weer aan herinnert : Maak Mij groot. Wij hebben een stem gekregen om Hem lofliederen te zingen. Zingen.....ja ook dat wilde God terug brengen in mijn leven. In mijn jonge jaren zong in in een zanggroep in de kerk waar ik opgroeide, soms zelfs solo's, later zong ik in een koor waar een best wel kritische dirigent me al heel snel een solo gaf, en van deze man was dat echt een compliment. Eens in een kerkdienst stond ik tijdens de samenzang bij iemand in de buurt die mij later aansprak en vroeg : doe jij iets met die stem ? Natuurkijk kreeg ik niet alleen positieve reacties en was ik zelf ook niet echt positief, ik wist heel goed wat er niet goed ging en daar legde ik vaak de nadruk op.

Toen ik op mijn 16e m'n diploma van de huishoudschool behaalde kreeg ik van mijn ouders een gitaar, zo'n groot cadeau had ik nog nooit gehad en ik leerde mezelf met een boekje van van Youth for Christ waar gitaarakkoorden in uitgetekend stonden zelf wat gitaar spelen, genoeg om mezelf wat te begeleiden. Ik schreef zelf wat eigen liedjes, maar degene aan wie ik ze lied horen zag er niet veel in dus ook daar ging ik niet in verder. Het stelde toch niets voor. Nu ik dit schrijf realiseer ik me dat eigenlijk hier hetzelfde gebeurde als met de verhaaltjes die ik schreef, ik schreef daarover in de blog Schrijven.

Toen onze kinderen klein waren heb ik vooral met onze dochter veel gezongen met de gitaar, die vond dat een periode heel leuk, de rest van ons gezin vond dat toch wat minder. De topkam van m'n gitaar sleet op den duur zover in dat de snaren vreselijk begonnen te trillen tegen de fretten dat er niet goed meer op te spelen was. Repareren was geen optie werd mij verteld toen ik er mee naar een muziekhandel ging. Daarbij was ik enorm bezig in die tijd om me los te maken van mijn verleden en heb op een gegeven moment besloten de gitaar weg te gooien, en ik deed ook alle muziek boeken weg, daar had ik ook niks meer aan. Ja ik weet dat klinkt erg rigoureus maar dat was ook wel een beetje mijn aard, zeker toen. Met dat ik de kerk de rug toekeerde hield het muziek maken eigenlijk ook op.

Al vanaf het moment dat ik terug kwam bij God begon Hij muziek te gebruiken om door de muren die ik om mijn hart had gebouwd te verweken. Al jaren word ik zeer regelmatig wakker met een zin uit een lied. Sinds een tijdje ben ik onderdeel van een gebedsgroep en we beginnen onze tijd met zingen, en daar wordt gitaar gespeeld. Dat maakte langzaam iets in me los, er begon weer wat te kriebelen en eigenlijk wist ik dat ik een gitaar moest kopen. Ik vroeg God of ik als tiener zelf toen een gitaar wilde hebben en of ik 'm daarom had gekregen, ik wist het niet meer, en het was of God zei : Ik heb je moeder dat idee gegeven, en dat raakte me. Ook muziek maken voor Hem was van me gestolen. God grootmaken met gesproken woorden is prima, maar God had mij een stem gegeven en vingers en ik had heel sterk het idee dat Hij zei dat Hij graag wilde dat ik weer zou gaan zingen om Hem groot te maken. Gewoon thuis met m'n gitaar. 

Het boekje De effecten van lofprijs van Andrew Wommack, las ik ook rond dat was ook enorm verhelderend voor me. Lofprijs is een onderdeel van intimiteit met God, Hem loven geeft ook waarde en een doel aan je eigen leven. Lofprijs heeft de kracht om een gewoon leven te verandering in een veelbetekenend leven. In Psalm 22:4 zegt David "Maar U bent heilig, U troont op de lofzangenen van Israël" en in Psalm 103:1 spreekt hij tot zijn eigen ziel : "Loof de Heer, mijn ziel, en al wat in mij is, Zijn heilige Naam." Ik leer hier van David, en door het lezen van zo'n leesplan en zo'n boek dat ik een keus heb. Als ik ga lofprijzen zullen er dingen veranderen. Hoe mijn omstandigheden ook zijn, ik heb altijd een keus, wat ga ik uitspreken, uitzingen. Zo lang ik leef en ik van God adem krijg om in mijn longen te zuigen en ademen heb,  is het mijn opdracht Hem groot te maken. Als ik Hem groot maak dan komt Hij, Hij kan niet anders dan reageren op de lofzangen van Zijn volk, Zijn kinderen, Zijn kind, mijn lofzang voor Hem. 

Ik denk dat het dé sleutel is waarmee ik door de modder van het leven en z'n processen heen kom, want soms voelt het als modder. Ik ben heel dankbaar voor het werk dat Hij doet in mijn leven maar mijn ziel (verstand, emoties, gevoel) staan regelmatig nou niet bepaald te springen van enthousiasme en het lijkt wel of de strijd wat taaier word. Maar toen deelde een wijze vriendin iets met me wat binnen kwam. Johannes 10:10 zegt "De dief komt alleen om te stelen en te slachten en verloren te laten gaan....." de dief, de boze, komt alleen maar om te stelen als er wat te stelen valt. Je hebt iets kostbaars waar hij jaloers op is en wat hij je niet gunt. Het is ook zo dat hij het alleen kan stelen als hij erbij kan komen omdat wijzelf een raam of deur open hebben gezet door onze daden of woorden. Dat was iets waar ik flink op moest kauwen, ik ben daar ook nog niet uit, maar eigenlijk weet ik dat er een grote kern van waarheid in zit maar ik worstel daar nog mee. Het zegt ook iets over mijn waarde, over de waarde van de gaven die God ons geeft, over de waarde van Zijn vreugde, genade, goedheid, over Zijn....... vul maar in. Ik die waarde dus ook zelf zien en me realiseren dat het van waarde is en het waarderen, koesteren en het bewaren in mijn hart. En dan moet ik weer denken aan Spreuken 4:23 "Bescherm je hart boven alles wat te beschermen is, want daaruit zijn de uitingen van het leven."

Heer maak mij diep intens bewust van wie ik ben in U, breng elk stukje van mijn wezen tot Leven in U, doordring mij van de waarde die U ziet en open mijn hart, open mijn mond dat daaruit Uw lof zal vloeien, Lof waar U op troont. Vanaf een troon word geregeerd, regeer in mijn leven Heer, regeer over mijn denken, regeer in mijn hart, regeer over mijn mond. Dan komt het lied Regeer in mij in m'n gedachten, Ja Heer, Regeer in mij, met al Uw kracht, in mijn mooiste droom, in mijn zwartste nacht. Er is een ding dat ik U vraag, o Heer regeer in mij vandaag.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Mediteren

Mediteren, ik heb het altijd een beetje iets gevonden waarvan ik me afvroeg : wat moet ik er mee. Waarschijnlijk omdat het in eerste instantie aan vage oosterse dingen doet denken en dat is gericht op een ander god dat de God die hemel en aarde schiep, die mij schiep, die ik dien. In Exodus 20:3-6 is God heel duidelijk "U zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben. U zult voor uzelf geen beeld maken, geen enkele afbeelding van wat boven in de hemel, of beneden op de aarde of in het water onder de aarde. U zult zich daarvoor niet neerbuigen, en die niet dienen, want Ik, de Heere uw God, ben een na-ijverig God, Die de misdaad van de vaderen vergeldt aan de kinderen, aan het derde en vierde geslacht, van hen die Mij haten, maar Die barmhartigheid doet aan duizenden van hen die Mij liefhebben en Mijn geboden in acht nemen." In mijn opvoeding heb ik heel duidelijk meegekregen : blijf uit de buurt van occultisme. Een hele goede en waardevolle raad, maar het bracht ook een angst voor die onbekende wereld. Satan is de "aap" van God, hij doet God na, neemt de dingen van God en geeft er een eigen verdorven draai aan. Ik ben dus altijd met een zekere boog om meditatie heen gelopen.

Op een gegeven moment hoorde ik over Bijbels mediteren en begon me steeds meer af te vragen of meditatie ook van oorsprong van God kwam. Ik ging eens zoeken naar de betekenis/definities van mediteren en vond van alles. Wat mij opviel was dat het een methode is, een methode om dingen te overdenken en tot rust komen. In het Engels is het het woord mediteren meditate dat overdenken, reflecteren, overwegen betekent. Wie is de bron van mijn rust : God/Jezus. Jezus zelf verwijst in Mattheus 6:33 naar Deuteronomium 6:5 "Daarom zult u de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht." Als je iemand écht liefhebt ben je helemaal vol van die persoon. Jozua 1:8 zegt  "Dit boek met deze wet mag niet wijken uit uw mond, maar u moet het dag en nacht overdenken (mediteren) zodat u nauwlettend zult handelen overeenkomstig alles wat daarin geschreven staat. Dan immers zult u uw wegen voorspoedig maken en dan zult u verstandig handelen." Dan zou ik me dus op Zijn Woord moeten richten om tot rust te komen. 

Zoals wel vaker gebeurd laat God ineens een boek in mijn kast oplichten en weet ik dat ik daar mee aan de gang "moet" gaan, dat gebeurde ook bij het boek Rust bij Jezus van Willem de Vink. Toen ik het open sloeg stond ik nou niet direct te trappelen om daar mee aan de gang te gaan. Ik had al verschillende pogingen tot mediteren achter de rug en geen van alle erg succesvol, ik kreeg het gewoon niet te pakken om me op m'n ademhaling te richten, m'n denken stil te krijgen. Maar dit zei me wel dat God zei : Ik nodig je uit, Ik daag je uit, om in de rust komt bij Mij, zullen we het samen doen , durf je het aan met Mij, ga je mee op deze ontdekkingsreis met Mij ? Ik realiseerde me dat het een logisch gevolg was van een Tandje langzamer en Woorden en Woorden (vervolg) 

Ik vind het heerlijk om rond 5.30/5.45 mijn bed uit te komen, dan is de wereld nog redelijk stil, ik houd van die vroege uurtjes, en zo de dag met God te beginnen, tijd door te brengen met Hem. Ik had daar zo mijn eigen invulling aan gegeven met verschillende dagboekjes en leesplannen in de Bijbel-app, en die beviel me eigenlijk best goed. Maar als je het je streven is om te luisteren naar Zijn Stem en Zijn leiding wil volgen dan heeft Hij regelmatig hele andere ideeën heb ik ontdekt, en ik besloot dat ik me wilde laten leiden door Zijn ingevingen......daar ging mijn bekende vastgelegde invulling.... Die tijd met Hem werd iedere keer weer een verrassing en Hij begon me te leren me om stil te worden bij Hem. Als ik neigde te denken : doe ik het nou wel goed, zei Hij : ssttt, wees maar stil, Ik ben bij je, fluister Mijn Naam maar. Ik ben op weg, met Hem, zoekend mag leren om gewoon in Zijn aanwezigheid te zijn. Kan ik uitleggen wat er precies gebeurd, nee, het is niet te verklaren, te beredeneren, dat is ook niet de bedoeling. Gewoon zijn, dat is genoeg.

Op een gegeven moment realiseerde ik me dat nu ik in een langzamer tempo leer leven het lijkt of er juist in mijn geest/geestelijk leven veel meer gebeurt. Dingen beginnen echt dieper binnen te komen en dat mag ook, ik leer daar de waarde van inzien. Op één van die ochtenden vroeg ik God n.a.v. Vrijspraak : Heer waar is er in mijn leven of voorgeslacht sprake van toverij en Hij zei : Je wijst jezelf nog steeds af. Ik wist gelijk : Hij heeft gelijk. Ik wist dat Hij mijn lichaam bedoelde, maar ook het niet omarmen van de roeping die Hij op mijn leven heeft gelegd, niet geloven dat dat mogelijk zou zijn. Ja ik ben er een eind in gekomen, maar er bleef een wortel achter en ik liep daar steeds tegenaan. Ik ervoer ook dat mijn beide ouders zichzelf hadden afgewezen. Als afwijzing overgaat in controle is dat toverij. 

Ik ben dat gaan belijden en moest enorm huilen, toen bracht God me Psalm 139 in gedachten die ik hardop voor mezelf ben gaan lezen en die kwam enorm binnen : Hij kent mij, Hij heeft mij gevormd. Maar er kwam ook een zin uit een liedje van Elly & Rikkert in mijn gedachten : Jij bent jij. Jij bent jij, zo heb Ik jou geschapen, zo mag jij zijn. Ik zocht de tekst op en werd getroffen door de woorden :  Maar samen zal het wel gaan mijn zoon, Hij en jij, jij en Hij, onthoud dat mijn zoon, je bent buitengewoon, jij bent jij. 

Later wandelde ik buiten met m'n jongste kleinzoon en God zei : Ik heb een persoonlijkheid in jou gelegd, en ik moest gelijk denken aan hoe Hij mij geleidt had naar de DISC test, ik schreef daarover in de blog Wie ben ik ?. Ook zei Hij : Ik heb "sensoren" in jou gelegd om te voelen, en ik dacht aan het proces van het wakker maken van mijn emoties en het met Hem daarna leren kijken. En Hij zei : Ik heb jou lichaam gevormd om daarmee te kunnen doen wat Ik in je hart leg. Daar werd ik stil van en heb er later nog vaak over na lopen denken (mediteren) Mediteren is niet anders als nadenken over, niet jou hersencellen hebben de leiding maar je geest, je hebt een keuze waarover je nadenkt, je kan je gedachten sturen en zelfs tot stilte manen. 

Ik dacht "sensoren"..... we noemen ze toch zintuigen ? En er kwam in mij op : zin-(werk)tuigen, werktuigen om je (vleselijke)zin te doen, en het was of God zei : daar heb Ik ze niet voor bedoeld. Sensoren nemen waar. Neem je emoties waar, maar je hoeft er niet naar te handelen, je mag ze bij Mij in het Licht brengen en Mij vragen wat ze zeggen. Daar moest ik toch eens flink op kauwen, en niet alleen daarop, ook maar weer eens op hoe ik naar mijn lichaam kijk. Mediteren, maar dan wel terwijl ik Hem vraag het me te laten zien door Zijn ogen en Zijn hart.

En dan komt Psalm 46:11 in mijn gedachten "Wees stil en weet dat Ik God ben, hoog verheven boven de aarde en volken verheven" een andere vertaling zegt "Geef het op en weet dat Ik God ben, Ik zal geroemd worden onder de heidenvolken, Ik zal geroemd worden op de aarde." Stil zijn, worden, is een opdracht van God, houd op met je eigen inspanningen, wéét dat je in alles afhankelijk bent van Mij, Ik ben God, en niet iemand anders, zelfs jijzelf niet mens.

Heer U weet alles, U wilt als ik daarom vraag de dingen openbaren die ik zelf niet kan zien, U wil God zijn in mijn leven, wees mijn God Heer, van elke vezel van mijn wezen, of die mij bekent is of niet, elke vezel is U bekend en daar dank ik U voor. Ik wil leren om stil te worden en Uw Stem nog beter te verstaan, ik wil niets missen van wat U wilt spreken tot mij, U zegt zelf in Johannes 6:63 "De Geest is het Die levend maakt, het vlees heeft geen enkel nut. De woorden die Ik tot u  spreek, zijn geest en leven." U bent een levende en sprekende God die met ons leven bewogen is en een relatie met ons wil hebben, tijd en aandacht met ons wil doorbrengen. Ook dat is mediteren, tijd en aandacht geven aan.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Woorden (vervolg)

Nadat ik m'n blog van vorige week had afgeschreven bedacht ik me dat ik me twee boeken - gerelateerd aan woorden - in m'n kast had staan die ik zou kunnen gaan lezen, om er meer over te leren. Maar Papa God had andere plannen. Op het moment dat ik naar de kast liep om één van deze boeken te pakken viel mijn oog op een ander boek Vaders liefdesbrief van Barry Adems, nog niet zolang daarvoor had ik dat aangeschaft. Ik had wel een het filmpje van  Vaders liefdesbrief gebaseerd op Bijbelteksten gezien, maar wist niet dat er ook een boek van was. Toen ik dat dus ontdekte wist ik dat ik die moest kopen, en dat deed ik legde 'm in de kast om ter zijner tijd te lezen, en nu was blijkbaar de tijd die Papa God daar voor uitkoos.

Het was of Hij zei, nee niet versnellen, je leert zo goed om rustiger aan te gaan, weet je nog dat Ik heb gezegd : Ik heb alle tijd die je wilt ? Ik wil alle tijd met jou, ik verlang ernaar dat je leert om stil te zijn bij mij. In die tijd was ik ook begonnen in een boek met 90 meditaties van Willem de Vink : Rust bij Jezus. Het was of Papa zei : Kom, neem je tijd, bij Mij. Laat Mij je onderdompelen in Mijn Liefde. Ik moest denken aan mijn one-word voor dit jaar : gegrondvest. Efeze 3:16-17 "Moge Hij vanuit zijn rijke luister u innerlijk kracht en sterkte schenken door de Geest, zodat door uw geloof Christus kan gaan wonen in uw hart, en u geworteld en gegrondvest blijft in de liefde." Gegrondvest in de Liefde (God zelf) En ik kon alleen maar zeggen : Ja Heer, Papa, hier wil ik de tijd voor nemen, samen met U. 

Ik vind dat rustigere tempo best wennen, maar ik begin ook de rijkdom ervan te zien, dingen komen zoveel dieper binnen als je er de tijd voor neemt en er de ruimte aan geeft. Ja soms is dat ook spannend, maar Papa God weet precies hoe Hij mijn hart moet winnen, veroveren. 

Een lied wat in die tijd vaak in mij opborrelde was : Er is meer, alsof Papa steeds zei : Ik heb meer voor jou, Ik wil meer met jou delen, Ik kan nog veel meer in jou uitwerken. Je vind Mij nu al zo bijzonder en geweldig, maar Ik wil je nog veel meer laten zien. Ik moest denken aan Johannes 11:40 "Jezus zei tegen haar : Heb Ik u niet gezegd dat u, als u gelooft, de heerlijkheid van God zult zien ?" Het was of Hij zei : Ik wil je nog veel meer van Mijn heerlijkheid laten zien. 

Papa God spreekt, gebruikt Woorden die mijn mensenhart raken, woorden van Liefde, woorden van Leven, Zijn woorden brengen Licht, en Zijn Woorden geven kracht en moed om op te staan, m'n rug te rechten, m'n kin omhoog te heffen, mijn ogen op Zijn ogen gericht, stevig te staan op Zijn voeten en op weg te gaan aan met Hem. Een zin die terug grijpt op heel wat eerdere blogs, teveel om te gaan linken. Ik ben zo verwonderd over hoe Papa God heel teder, liefdevol, geduldig alles in elkaar weeft. Hij weet precies welke woorden Hij wanneer moet spreken, Hij heeft heel duidelijk een doel voor ogen van wat Hij wil bereiken met het proces wat Hij in en door mij heen uitwerkt. 

Langzaam raak ik steeds meer onder de indruk van Zijn Liefde en helpt Hij me die Liefde binnen te laten druppelen, de barrière tussen mijn hoofd en mijn hart wordt dunner en er ontstaan steeds meer verweekte plekken waar Zijn Liefde doorheen kan dringen. Zijn Liefde, Zijn bloed is het transportmiddel van Wie Hij is, het spreekt boekdelen. Ik merk dat ik het in het proces soms een hele uitdaging vind om er goed woorden aan te geven, en ik leer dat dat ook niet direct hoeft. Ik mag het er gewoon laten zijn en het toelaten en ervan genieten, me erin koesteren, het heel diep binnen laten dringen, erin soaken, er totaal van doordrongen worden. Dat is een proces van leren openstellen wat soms best eng is, enorm wiebelig voelt, maar het is mooi om te merken dat ik daarin liefdevoller leer kijken naar mezelf en het proces meer leer te waarderen.

Ik begrijp nu waarom Hij zei : rustig aan, langzamer, leer het van Mij. Mattheus 11:28-30 "Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht."  Papa weet hoe het moet, Papa weet wat Hij doet. Papa geeft het ritme aan en ik mag leren me daar in te voegen, ik mag de waarde daarvan leren inzien en leren genieten, van Zijn ritme, Zijn aanwezigheid, Zijn Woorden vol liefde en het effect dat Zijn Woorden hebben op mijn leven en door mijn leven heen op de mensen die ik onderweg tegenkom.

Spreuken 18:21 zegt "Dood en leven zijn in de macht van de tong, wie hem liefheeft, zal de vrucht ervan eten." Ik moest eraan denken dat de woorden die wij accepteren, waar we mee instemmen zullen manifesteren. Het kan nodig zijn om woorden van ongeloof heel bewust af te wijzen. Woorden profeteren, woorden spreken leven of dood, ze zijn nooit neutraal. Heer maak me diep bewust van hoe ik omga met woorden, ik wil leven spreken en kiezen en dood afwijzen want dat is niet uit U.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Opstaan (vervolg)

Ik borduur even verder op het blog van vorige week, en ik vind het een hele uitdaging om het in de juiste woorden te gieten, maar Hij helpt me, ik zie deze blog dan ook als Zijn blog. Daar gaan we...... Ik realiseerde me dat mijn denken dieper vernieuwing nodig had, maar ik begon me ook steeds meer te realiseren dat ik dat niet zelf kon, dat ik daarin zo afhankelijk ben van leiding van Heilige Geest in wat Hij wil dat ik kijk, luister, lees, tot me neem door de poorten van mijn ogen en oren. Daar ligt mijn verantwoording, Hij geeft mij met Zijn zachte liefdevolle stem de ideeën, aan mij weer de verantwoording om die Stem steeds beter te leren kennen en te volgen. Eerlijk gezegd merk ik dat ik mezelf er regelmatig op betrap dat er een glimlacht om mijn mond komt tijdens dit leerproces, Hij verrast me regelmatig, dan stuurt Hij het zo anders dat ik had gedacht, dat vind ik leuk. Waarschijnlijk dwaal ik nu helemaal af, maar met dat ik dit schrijf bedenk ik me dat mijn man het heel leuk vind om mij te verrassen, dan regelt hij iets bijvoorbeeld voor een speciale gelegenheid waar ik niets van af weet en dan straalt hij als hij me verrast en ziet hoe ik reageer. Zo voelt het met Papa God ook een beetje, ik stel me zo voor dat Hij er lol in heeft mij te verrassen door het net even anders te doen dan ik verwachtte. Dit is denk ik onderdeel van de intimiteit in onze relatie.

Uit ons denken komt alles voort in ons leven, onze daden, onze emoties. Ik vind het bijzonder hoe Papa God zo liefdevol, teder en geduldig mijn kijk op het leven, mijn kijk op mezelf, mijn kijk op Hem bijstelt en in lijn brengt met hoe Hij het bedoeld heeft. Ook dat vraagt een opstaan van mij in mijn hart, een doelbewuste houding en instelling : Dat wil ik hebben ! Dat is wat Papa God voor mij bedoeld heeft ! Dat is mijn rechtmatige erfenis die ik heb verkregen door de dood en opstanding van de Heer Jezus. Ik ontdekte dat Hij ook bezig ging met mijn kijk op het avondmaal, of in het Engels communion - gemeenschap, dat vind ik nog veel mooier verwoord, daar spreekt ook weer die intimiteit uit. Ik moet ineens denken aan het lied Goodness of God, God is zo liefdevol, zo goed, Hij faalt nooit in Zijn zorg en liefde voor mij/ons, Hij verlangt intens naar intimiteit met mij/ons mensen, Zijn creaties, Zijn schepselen. 

Aangeboden liefde, de vraag naar het delen van je leven, naar intimiteit vraagt om een antwoord, daar moet de ander op ingaan, daar moet die ander voor in actie komen. Zo werkt het in het natuurlijke maar ook in het geestelijke. Het was of Hij me vroeg, durf je te gaan staan ? Ik sta naast je, en ik moest weer denken aan het beeld dat ik kreeg van dat bange meisje wat door Jezus achter Zijn rug werd weggehaald en naast Hem werd gezet, ik schreef daarover in de blog Zijn weg. Jij mag er zijn, jij mag gezien worden, durf je op te staan met Mij naast je ? Hij zei er te zijn, maar ik moest op staan, m'n schouders gaan rechten, m'n borst vooruit, kin omhoog, niet meer timide, niet meer angstig, niet meer passief, maar actief, vol van (Zijn) kracht staan, en Zijn Waarheid sprekend in de geestelijke wereld : Dit ben ik en ik mag er zijn omdat Papa God zegt en de Heer Jezus de prijs heeft betaald.

Ik merk dat ik langzaam maar zeker steeds meer durf te gaan staan zoals ik net hierboven beschreef, ik begin vertrouwen te krijgen, langzaam land het steeds dieper in elke vezel van mijn wezen en raak ik dieper gegrondvest (mijn one-word voor dit Joodse kalenderjaar 5782 wat loopt van september 2021 t/m oktober 2022) in de Rots, in de Liefde zoals Efeze 3:16-17 zegt.

Om te staan is het nodig dat je jezelf accepteert, dat je accepteert wat God in Zijn Liefde en Wijsheid in jou gelegd heeft toen Hij je schiep in de schoot van je moeder. Dit raakte me toen ik las in het (Engelstalige) leesplan Promises for your everyday life  n.a.v. het gelijknamige boek van Joyce Meyer, waar Joyce zegt : Hoogmoed is niet goed, maar het is wel belangrijk om door zelfacceptatie je beeld van jezelf bij te stellen. Dit kwam bij me binnen. Ze gaf de waardevolle tips : * Spreek niet negatief over jezelf, erken het goede in jezelf door de Heer Jezus. * Voorkom dat je jezelf gaat vergelijken met anderen. Ze haalt daar Johannes 21:21 bij aan, en dat is ook precies wat God jaren geleden tegen mij heeft gezegd ".....wat gaat dat jou aan ? Volgt u Mij!" * Laat God je waarde bepalen, herinner je dat je al door Hem bent geaccepteerd. * Houd je gebreken in het oog, het is goed om te zien waar verbetering nodig is, maar waardeer wel je vooruitgang. * Ontdek je ware Bron van zelfvertrouwen. Plaats je vertrouwen in God, dan zal je een gezonde houding ontwikkelen. Doe je best en laat het resultaat aan Hem over. 

Mij helpen deze adviezen wel om een gezonde kijk op dit hele proces te hebben en te houden. Dat ik mag staan, dat ik sta, komt door Hem, Hij is Degene waardoor ik kan staan, Hij is Degene die mij zegt te staan. Heer doordring mij dieper en dieper van het feit dat ik zonder U niets kan doen en dat ik door U alles kan wat U zegt dat ik mag/moet doen. Maak mij met elke vezel van mijn wezen gewillig om in totale afhankelijkheid van U alleen te leven, werkt U het maar in me uit Heer, dan zal ik staan op de plaats en op de manier die U van mij vraagt.

ONDERWEG naar Hem en met Hem. 

Opstaan

Al een aardig poosje geleden, in 2020 schreef ik de blog Regeren, een jaar later rond diezelfde tijd kwam de blog Woede online, blijkbaar wilde God me iets duidelijk gaan maken over één van de basis emoties waar Hij de mens mee heeft geschapen : Boosheid. Ik ben opgegroeid met teksten uit Efeze 4:26-27 "Word boos, maar zondig niet, laat de zon niet ondergaan over uw boosheid, en geef de duivel geen plaats." Er staat "word boos" maar dat hoorde ik er niet bij, ik hoorde Niet boos worden, dat is zonde, dan geef je de duivel plaats. Ik kan me niet meer herinneren of het ook zo gecommuniceerd werd, maar ik heb het zo opgepakt. Toen ik opgroeide was er een hoop boosheid in mij die afgekeurd werd, waar geen plaats voor was, je hoorde lief te hebben, te vergeven. 

Toen ik op internet ging zoeken vond ik een heel rijtje met Bijbelteksten over boosheid en vele kwamen me erg bekend voor, de boodschap waar ik mee opgroeide was : vermeid ruzie, niet dat me dat erg lukte, ik moet eerlijk zeggen dat ik vreselijk veel ruzie heb gemaakt thuis met mijn vader. Ik was zo verschrikkelijk boos in mijn jonge tienerjaren. Op mijn 16e greep God in in mijn leven en maakte ik een zichtbare verandering door, ik schreef daarover in de blog De Geestelijke Wapenrusting. Maar ik leerde nog niet om om te gaan met emoties van boosheid. Ik vergaf mijn vader, en dat was een flinke hobbelige weg, maar aan de andere kant begon ik boosheid steeds meer weg te stoppen, dat was niet goed, dat mocht er niet zijn. Maar zo werkt het niet, als je niet naar je emoties luistert, en niet met Papa God er naar leert kijken en ze niet in het licht brengt bij Hem gaat het rommelen en word het een beerput die vroeg of laat open klapt. Dat is dan ook wat er bij mij gebeurde en dat bracht me niet veel goeds.

Toen God begon te spreken over m'n emoties vond ik dat best spannend, de meeste daar zag ik het nut wel van in, maar boosheid....... Oei wat vond ik die lastig, waarschijnlijk omdat er schaamte aan kleeft voor mij, angst dat het niet te hanteren is en uit de hand loopt, waarschijnlijk heeft het ook te maken met een vertekend beeld dat ik er van heb. En ik bad : Heer help, ik vind dit zo verschrikkelijk eng. 

Ik kwam weer bij het (Engelstalige) onderwijs van Audrey Mack The violent take it by force wat me de eerste keer dat ik het hoorde al enorm raakte. Nu realiseerde ik me hoe de boze had gemaakt dat ik passief en stil was geworden omdat ik geloofde dat die emotie niet goed was. Deze emotie was minder makkelijk weg te stoppen voor mij dan andere, misschien wel omdat ie zo sterk was en me dat ook wel bang maakte. Ik heb deze emotie nooit leren om in te zetten waar hij voor bedoeld was, om datgene wat de emotie in me opriep een halt toe te roepen, om te zeggen : STOP, tot hier toe en niet verder. Om te gaan staan voor dat wat mij rechtmatig toebehoord en dat niet langer te laten roven. Boosheid zegt : geef je grenzen aan. 

In die tijd kwam regelmatig opwekkingslied 358 in me op : Uw tederheid genas, wat bitter in mij was, Uw heil neem ik aan o Heer. Uw liefde overwon, keerde al mijn boosheid om, Uw heil neem ik aan o Heer. Deze tekst raakte me steeds weer, God veroordeelde mijn boosheid niet, Hij zag mijn onvermogen en vragen hoe ik er dan mee om moest gaan, mijn pijn en verdriet, ook omdat ik mijn boosheid zo vaak tegen mezelf keerde. Hij liet me zien dat ik mijn boosheid in mocht zetten tegen de daadwerkelijke vijand, de dief die komt om te roven en te stelen (Johannes 10:10) wat ik rechtmatig door de dood van Jezus heb geërfd : Leven, gezondheid, vrede, goedheid. Ik hoef niet langer te accepteren dat de boze mij beroofd van...... omdat Jezus door Zijn dood aan het kruis alles voor mij (ons) heeft vrijgekocht wat de Vader voor ons bedoeld had om te hebben. 

Ik heb wel eens gebeden : Heer leer me dan maar boos zijn op Uw manier. Toen ik Audrey Mack weer  beluisterde realiseerde ik me dat ik inderdaad last heb van passiviteit, omdat ik niet goed weet hoe ik op zijn aanvallen d.m.v. symptomen in mijn lichaam moet reageren reageer ik niet of heel zwakjes en drukt hij me langzaam maar zeker in een hoek waar ik helemaal niet wil wezen. In de blog Omweg en Omweg (vervolg) vertel ik hoe ik geloof dat God sprak dat ik mocht stoppen met smeren van een bepaalde zalf op een specifieke plek van mijn lichaam omdat Hij me had genezen. In geloof stopte ik daarmee. Ik denk dat Hij deed wat alleen Hij kon doen en dat het toen aan mij was die genezing ook vast te houden. Daarvoor was het nodig dat ik diep doordrongen raakte van mijn positie die ik van Hem heb gekregen en ik moest denken aan Jozua 1:3 "Elke plaats die uw voetzool betreedt, heb Ik u gegeven, overeenkomstig wat Ik tot Mozes gesproken heb." maar ook aan Lucas 17:14 ".......En het gebeurde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden." Zowel Jozua als de 10 melaatsen moesten in beweging komen. Dat zien we op meer plaatsen in de Bijbel, geloof is niet passief, geloof is actief, doelbewust en doelgericht. 

God heeft het laatste woord, niet de dief die Zijn Koninkrijk geweld aan doet. Vanaf dat Johannes de Doper de komst van het Koninkrijk der hemelen aankondigde in Mattheus 11, ik lees vers 12 graag in de AMPC vertaling : "And from the days of John the Baptist until the present time, the kingdom of heaven has endured violent assault, and violent men seize it by force (as a precious prize-a share in the heavenly kingdom is sought with most ardent zeal and intense exortion)" De boze heeft de aanval geopend op dat Koninkrijk omdat hij weet wat dat Koninkrijk inhoud en dat hij dat beter weet dan de meeste onderdanen van dat Koninkrijk. Ik had en heb het nodig me meer bewust te worden van de houding die ik moest aannemen om te staan voor mijn erfenis inclusief gezondheid, heelheid. Daar bereik ik niets met passiviteit, dat vraagt inspanning, niet in eigen kracht maar in Zijn kracht, het vraagt een doelbewust uitstrekken van mijn kant naar Hem en Zijn Koninkrijk. Wij hebben de opdracht gekregen er beslag op te leggen. Mattheus 6:33 zegt niet voor niets "Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden." 

Papa God ik heb nog zo ontzettend veel te leren hierin, dit gaat zo in tegen mijn menselijk denken en ik realiseer me dat ik tegen een volgende valkuil aan liep, de valkuil van : niet op mensen hun tenen te willen trappen, mensen niet willen kwetsen, want dit is een heel gevoelig onderwerp. Heer help me in liefde en wijsheid, zonder veroordeling te delen wat U in mijn leven doet, wat ik denk dat U me leert. Dit voelt eng en kwetsbaar. Dank U wel dat U steeds op dingen terug blijft komen tot het moment dat ik in lijn kom met Uw Waarheid voor mijn leven. Dank U wel dat U mijn denken veranderd. 

ONDERWEG naar Hem met Hem.

Twijfel niet (vervolg)

In de tijd dat de blog Twijfel niet ! online kwam begon ik steeds meer te twijfelen. Ik verbaas me steeds weer hoe accuraat een blog dat zo'n 3 maanden eerder is geschreven kan zijn als het online komt. Het was in mij een enorme mengelmoes van emoties en diep in mij zou ik het liefst op de vlucht slaan.....maar wat schiet ik daar mee op. Na verloop van tijd loopt ik dan weer tegen dit punt aan, dat heeft de ervaring me wel geleerd. Het is zo'n kruispunt waar je een keuze moet maken, en geen keuze maken is ook een keuze maken. Ik bad vaak : Heer help, houd me vast, ik wil de goede weg van U gaan.

Versta ik Gods Stem echt wel goed, het lijkt soms of Zijn Stem minder duidelijk is voor me. Heeft het te maken met het gevoel dat de stretch-zone waar ik in zit nog wat gestretcht wordt ? Het voelt alsof m'n bordje nu wel erg vol komt met dingen die ik enorm spannend en eng vind. Het grappige is dat God me op mijn taalgebruik aanspraak, ik zei anders vaak :"it scars the hell out of me", en het was of God zei : hoezo de hel, jij bent niet van de hel, waarom zeg je niet gewoon dat je het heel eng vind, en dat ben ik dus ook gaan doen. 

Ik ontdekte dat ik het nog zo belangrijk vond om het goed te doen, op zich niet erg maar het moet niet iets worden waar je je identiteit aan op hangt. In het Engelstalige leesplan I am : 7 key's to unlock your future (Ik ben : 7 sleutels om je toekomst te ontgrendelen) iets wat enorm bij me binnenkwam over zelfverzekerd zijn : Zelfverzekerd zijn / zelfvertrouwen hebben geeft ons de vrijheid om te leren, groeien en te ontwikkelen. Het staat ons toe om falen te riskeren als onderdeel van het leerproces, omdat we het niet nodig hebben om perfect over te komen om een goede indruk op een ander te maken of om een goed gevoel te hebben over onszelf. Ik denk dat God daar een stukje blootlegde wat nog steeds diep in mijn hart verankert zit en dat begin ik flink vervelend te vinden. 

Misschien moest er daarom ook wel tandje langzamer. In die gelijknamige blog vertelde ik over de een online curses en de vierde week was het thema : geen lat maar hangmat, en die raakte me enorm. De hangmat was een tweepersoons hangmat, een beeld van rust nemen, niet alleen maar bij Jezus. Jezus en ik, toen ik daar over nadacht vond ik dat een heel mooi beeld. Ik stelde me de hangmat tussen twee bomen in voor aan de rand van een bos met uitzicht op het open veld. Als eerste dacht ik aan hoe ik met mijn rug naar Hem toe in Zijn armen lag, genietend van elkaars nabijheid, de rust en het uitzicht. Ik realiseerde me dat ik graag wilde zien wat er op me af zou komen terwijl ik daar lag. Dat was goed, het was niet goed of fout, het was zoals het was en ik vind dat nog best een lastige, dat het mag zijn zoals het is, zonder veroordeling, kijken met liefde, Zijn liefde naar mijzelf en het punt waar ik op dat moment ben. Toen was het of Hij zei : waarom draai je je niet om naar Mij toe, leg je hoofd maar op Mijn schouder/borst, en ik realiseerde me dat ik vanuit die houding ook makkelijker in Zijn ogen kon kijken. In de blog Zien wat het word schreef ik hoe God tegen me begon te spreken over alleen naar Zijn ogen kijken, en nu herinnerde Hij me daar liefdevol aan. 

Ik realiseerde hoe ik mag leren rusten bij Hem, gewoon maar te zijn, ik vind dat nog zo lastig, maar het was niet de eerste keer dat Hij daar over tegen me sprak, ik beschreef dat al in de blog Ontspannen, het is blijkbaar nog iets wat ik nog niet echt onder de knie heb maar wat wel nodig is om te leren. Net als leren om me bewust te zijn, te weten dat ik weet dat ik weet dat Hij altijd bij me is en vol liefde naar me kijkt, dat niets wat ik doe of niet doe daar iets aan kan veranderen. Ik ben zo dankbaar dat ik mag weten dat Hij mij op mijn weg met Hem alle ruimte en tijd geeft om te leren, dieper gegrondvest te raken in Hem. En dan is dat nog Zijn werk ook en niet het mijne, ook laat Hij me liefdevol regelmatig weten : Ik doe 24/7 Mijn werk in jou, of jij het nu voelt of niet, geloof het maar, vertrouw Mij maar. Rust jij maar in Mij, twijfel niet, vertrouw Mij, twijfel er niet aan of je Mijn Stem wel goed verstaat, je kent Mijn zachte Stem, kom in de stilte, daar zal je 'm beter verstaan. 

Ik vind het vaak best eng, het voelt zo wiebelig, maar ik zie ook Zijn werk in mij, en dat maakt me blij en geeft me moet om door te gaan op deze weg van leren de regie helemaal bij Hem te laten, te ontspannen, rusten. Ik moet ineens denken aan een zin uit Psalm 127:2 ".....de Heere geeft het Zijn beminden in de slaap." Het is uiteindelijk Zijn werk terwijl ik rust bij Hem. In die tijd werd ik dagen achter elkaar wakker met zinnen uit het lied Geef me Jezus : Ik wil niets liever dan Jezus, Hem alleen......alles wat deze wereld me bied valt in het niet bij Jezus. En ik wist, het is God zelf die dit enorme verlangen naar Hem in me heeft gelegd, het is Hij die ernaar verlangt om in de rust, in de stilte tijd met me door wil brengen, die me steeds meer wil laten zien wie Hij werkelijk is, me wil doordringen van Zijn liefde, er naar verlangt dat ik die liefde dieper ga/kan indrinken, me dieper bewust word van Zijn liefde voor mij. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Wie ben ik ?

Sinds Pasen 2016 heb ik al een hele weg af mogen leggen, wat er die dag gebeurde veranderde de richting van mijn leven totaal. De grootste vraag waar ik het antwoord op mocht gaan uitvinden was wie ik nu eigenlijk was zonder ADHD, zonder depressie en zonder eetstoornis. De Enige die mij bij die zoektocht kan helpen is Degene die mij gevormd heeft, en regelmatig was dan ook mijn vraag : Heer ik weet dat U mij zoals Psalm 139:14 zegt ontzagwekkend en wonderlijk gemaakt ben door U, maar wat heeft U dan in mij gelegd, hoe heeft U mij bedoeld, wat is Uw plan voor mijn leven ? 

Inmiddels in het 2e jaar van de online-Bijbelschool bij Frontrunners kwam ik bij de module Leiderschap, nou dat was voor mij geen eenvoudige 1 + 1 = 2, ik zag mezelf echt niet als leider. Dit was tot nu toe wel het meest confronterende blok voor mij, maar ik heb er ook enorm veel van geleerd, en hoe bijzonder om te ontdekken dat God eigenlijk al bezig was om over jezelf leiden, regeren in je eigen leven te spreken. Een van de lessen werd gegeven door Nadine van Rooy van Inspire People en zij sprak over de DISC, ik had daar wel eens van gehoord en ooit zelfs het boek Rijkdom van karakters, juist als het botst..... gekocht van Cock Grandia en Jentine Bogerd-Grandia, maar het gaf me niet echt een beter idee van hoe ik in elkaar stak (dat lag overigens meer aan mij dan aan het boek trouwens) In die les deden ze de gratis 123 test en disk-factor test, ze geven een beetje een beeld en het is grappig om te doen, maar ik was alleen maar heel verbaast over wat er voor mij uitrolde. Ik bad : Heer wat moet ik hiermee ? 

Ik besloot eens op de website van Nadine te gaan kijken en wat informatie te vragen, waar ik heel snel antwoord op kreeg en toen werd het stil. Het was in de vakantie tijd en ik vermoedde dat het daar mee te maken had en bad : Heer als U wilt dat ik dit doe dan gaat U dit lijden, hoor ik niets vind ik het ook prima dan zie ik dat ook als een antwoord van U. Na een paar weken was het of God zei : Kijk bij je mail, maar ik zag niets en toen kwam het woord Spam in mijn gedachten dus keek ik bij m'n Spam en daar was een dag eerder een mail van haar binnen gekomen. Dat was natuurlijk geen toeval voor mij en ik wist dat ik moest doorzetten wat ik overigens ook verschrikkelijk spannend vond. Wat heeft gemaakt dat ik ook daadwerkelijk doorzette was dat God zei : Ik wil dat je weet wat Ik in jou gelegd heb. 

Bij de test krijg je een basisrapportage en die heeft me zeker geholpen. Omdat ik jaren onder stress heb geleefd had ik een vertekend beeld van mezelf gekregen, maar heb ik me ook voor mensen afgesloten, terwijl God mij juist als een mensen-mens heeft gemaakt. Van de zes groeigebieden die werden aangegeven waren er vier waar God al met mij over bezig was en dat vond ik best bijzonder, net als dat Hij mijn hart weer aan het openen is voor mensen en Hij mij bracht op het punt dat ik daar ook toe bereid ben om me weer kwetsbaar op te stellen. Hoe bijzonder is Degene die ons gemaakt heeft !  En dan moet ik weer denken aan die zin uit het liedje Dansen op Papa's voeten : "Papa weet hoe het moet". Ja Papa weet heel goed hoe het moet, en Papa weet wat Hij doet, ik kan Papa volkomen vertrouwen. Ik schreef daarover in de blog Omweg

Een tijdje geleden schreef ik de blog Wat als .... en nu weet ik dat God mij geleid heeft in de zorg voor deze mooie mensen, groot en klein, maar ook dat het goed was om te stoppen met de post en meer tijd te krijgen voor extra aandacht voor één van deze mensen. Maar tegelijk geeft het ook meer ruimte voor mezelf om het wat rustiger aan te doen (wat overigens helemaal past in mijn S.(stabiel) I.(interactief), groen (hoofdkleur)-gele persoonlijkheid) en voor de dingen die ik doe de tijd te nemen, ze te doorleven. Ik heb de laatste maanden echt tijd genomen om te fietsen, ik vind dat zo'n heerlijke manier om tijd met God te hebben en mijn hoofd bij Hem leeg te maken. Het gaat zo vanzelf al trappend door de polder. Misschien klinkt het raar maar ik zit gewoon hardop met Hem te praten en te genieten, ik heb al zulke mooie lessen geleerd op m'n fietsje in de gebieden rond Delft en de omliggende plaatsen. 

Inmiddels kan ik zeggen dat ik mezelf een mooi mens vind, dat ik kostbaar ben, me geliefd weet en van mezelf leer houden. En Heer ik geef U toestemming alles in mijn leven te doen wat nodig is om mij meer en meer op Uw Zoon Jezus te laten gaan lijken, daar ben ik, daar is ieder mens voor gemaakt. God geniet ervan als wij meer en meer op Zijn Zoon gaan lijken en ik vind het fijn als God van mij kan genieten, daar geniet ik dan weer van. Ja ik leer genieten, ontspannen, gewoon zijn zoals Hij mij gemaakt heeft, Hij me bedoeld heeft, zonder kramp. Hoe bijzonder is dat, dan moet ik denken aan het lied What a difference You've in my life, aan U alle eer.

ONDERWEG naar Hem en met Hem 

Geloof je écht ?

Ik borduur nog even verder op de afgelopen 2 blogs.

Was hiermee de strijd gestreden ? Absoluut niet. Ik moest de volgende ochtend heel bewust tegen mijn denken zeggen : mijn denken kom onder de leiding van Heilige Geest, mijn emoties kom onder de leiding van Heilige Geest, mijn lichaam kom onder de leiding van Heilige Geest, mijn ziel wat ben je onrustig in mij : hoop op God (Psalm 42:12) richt je op Jezus, Hij is de Leidsman en de Voleinder van mijn geloof (Hebreeën12:2) want er was zoveel chaos in mij. Maar daar tussendoor was daar ook de zin "I can trust Jesus" uit het gelijknamige lied. Het was of God zei : Kijk niet naar mijn handen, kijk naar Mijn ogen, kijk naar Wie IK BEN. Ook een stukje uit een (Engelstalige) profetie die in 2019 over mij werd uitgesproken kwam in mijn gedachten dus ik zocht die op : "....Healing rivers. For those creaks were not of My Spirit says the Lord, not of My making. But yet I work within all things to bring forth good. I work in them, I didn't necessarily work and made them all, but work in them, nonetheless for your good, to make them work together...."

Ik kon alleen maar bidden : Heer U weet alles, U ziet alles in het juiste perspectief en Uw ogen zijn onafgebroken op mij gericht, U verliest niets, ook in dit proces niet, uit het oog. U werkt door alles heen, het loopt U niet uit de hand. Ik realiseerde me dat dit alles heel veel met mijn denken te maken had, met wat er werkelijk in mijn hart was. Ik werd niet blij van wat ik zag. Angst probeerde steeds de kop op te steken, zelfs paniek, een oude emotie die me in het verleden flink op de hielen had gezeten en waar ik niet blij van werd. Ik bad : Heer laat me maar zien waar ik nog leugens geloof over wie U bent, dan wil ik me daarvan bekeren, openbaar mij Uw Waarheid over U, die wil ik geloven, laat me maar zien welke bolwerken er moeten worden geslecht. Ik las 1 Korinthe 13 en in de TPT vertaling vond ik bij vers 4 een aantekening die mijn aandacht trok : Love transforms the spirit (liefde transformeert de geest) Efeze 4:23 zegt "En dat u vernieuwd wordt in de geest van uw denken."

Ik bad : Heer verander met Uw Liefde mijn denken, U bent de Weg, U bent de Waarheid, U bent het Leven dat ik voluit wil leven, en (alleen) door Uw genade is dat mogelijk, Heer geef me genade, Uw genade is mij genoeg (2 Korinthe 12:9) Heer ik geef U toestemming mijn denken volledig in lijn te brengen met Uw denken, confronteer de leugens maar en geef mij genade me nederig te buigen en te verootmoedigen, ik ben volkomen afhankelijk van U, uit mijzelf kan ik het niet, ik heb U nodig, laat elke vezel van mijn wezen daar van doordrongen zijn Heer. Ik herinnerde me dat God nadat mijn psychotherapeut in 2017 plotseling overleed tegen mij zei : Nu ga Ik zelf met je verder, en ik zei weer : het is goed Heer wat U doet, U bent erbij, U houd mij vast, help me alstublieft.

Tussen de gewone dagelijkse dingen die ook gewoon doorgingen richtte ik me steeds weer bewust op Papa God, ik kon het alleen maar van Hem verwachten. Het was of Hij aan me vroeg : Geloof je écht dat Mij niets uit de hand loopt ? Twijfel begon aan me te knagen. Heer heb ik Uw stem toen wel goed verstaan ? Wat als ik ben misleid en God dat helemaal niet gezegd heeft, wat als het de boze was die zich voordeed als een engel van het licht ?! Dat gaf paniek. Ik zag dat mijn hart niet alleen op Hem gericht was, er was nog een dubbele agenda in mijn hart : mijn ik, mijn 'ik" had last van paniek, omdat dat stuk niet volledig op God vertrouwde. Nee Heer ik wil niet op mezelf gericht zijn, ik wil op U gericht zijn. Ik begon te snappen dat God wel degelijk door dit hele onaangename proces heen werkte.

Het was of God zei : En wat als je het verkeerd verstaan hebt, als het Mijn stem niet was, dan is daar niets meer aan te veranderen, het is gebeurd, het is nu wat het is en Ik ben bij jou, en Mij loopt niets uit de hand. Vertrouw Mij. In mijn hart borrelde weer de zin op uit een lied dat in de laatste dagen zo vaak in mij opkwam "All my life You have been faithful, all my life You have been good, so good, with every breath that I am able, I will sing of the goodness of God", uit het lied Goodness of God. Toen ik de tekst nog eens goed doorlas raakte de woorden van het begin me : I love You Lord, for Your mercy nerver fails me, all my days I've been held in Your hands, from the moment that I weak up, until I lay my head, I will sing of the goodness of God. Altijd, altijd heeft God me vast gehouden, altijd is Hij erbij geweest, nooit heeft Hij me in de steek gelaten, dat zal Hij ook nu niet doen. 

Soms voelde het alsof ik een paniekerige drammerige kind was, en God liet me zien, die tijd ligt achter je, je bent aan het opgroeien naar volwassenheid, dan moet je hier ook als een volwassene mee omgaan : Vertrouw Mij, richt je met alles wat in je is op Mij, Ik heb de boze overwonnen, jij bent van Mijn. 

Met mijn kleinzoon keek ik een filmpje over Noach en  aan het eind is daar een liedje waarvan de tekst bij me binnen kwam : "I'm gonna believe in the Lord and the Power...", ik nam me voor : I'm gonna believe in the Lord and His Power, ik ga me niet door angst, twijfel van Zijn spoor af laten brengen, ik ga me niet bang laten maken, Heb ik een fout gemaakt ? Het kan maar eigenlijk ben ik daar ook niet heel zeker van. God wist hoe dit bezoekje aan de dokter zou verlopen, Hij wist ook dat het heel anders zou lopen als dat ik had gedacht, alles paste in Zijn perfecte plan. Papa weet hoe het moet, Papa weet wat Hij doet. Het was een turbulente tijd, maar ik leerde dat Papa écht niets uit de hand loopt en dat ik Hem weer dieper mocht leren vertrouwen, maar ook dat ik me niet als een klein kind moet gedragen. Ook als volwassene ben ik nog steeds Zijn kind en mag ik met alles bij Papa komen, ik hoef niet te paniekeren, ik mag weten wie ik bent in Hem, Hij voed op tot volwassenheid en daar hoort ook een zeker gedrag bij. 

Laat ik heel duidelijk stellen dat Gods toon niét veroordelend was, maar aanmoedigend : ik heb het je geleerd, je kan het, doe het, hier heb ik het je voor geleerd zodat jij in Mij meer dan overwinnaar kan zijn. In Hebreen 5:12-14  en 1 Korinthe 3:2-3 spreekt Paulus ook over vooruit ontwikkelen naar vast voedsel en niet terug keren naar de melk voor baby's. God wil niets liever dan Zijn kinderen zien opgroeien tot sterke volwassenen die weten wie ze zijn en waar ze voor kunnen staan omdat ze doordrongen zijn van wie hun Papa is, welke positie te bekleden als Zijn kind en welke  autoriteit daarbij hoort. 

Heer dank U wel voor deze weg, dat U erbij bent, dat U mij opvoed tot volwassenheid. Ik ben er nog lang niet, maar ik ben onderweg...

ONDERWEG naar Hem en met Hem