Vier Mijn overwinning

Als deze blog online komt is het inmiddels augustus, maar ik schrijf 'm op 5 mei. Ik ben vol verwondering en verbazing over wat God doet in mijn leven en hoe Hij mijn kijk op 4 en 5 mei herziet. Jaren heb ik op 4 mei de vlag halfstok gehangen als eerbetoon en dan gingen mijn gedachten ook naar het oorlogstrauma van vooral mijn moeder en hoe dat een grote invloed heeft gehad ook op mijn leven. Maar op 4 mei 2021 veranderde dat radicaal door Gods stem die heel duidelijk tegen me zei : Jij viert de dood. Ik had net de vlag buiten gehangen en was op mijn bank gaan zitten en zag de vlag buiten op ons balkon hangen. Ik schrok van deze woorden en wist niet hoe snel ik die vlag weer binnen moest halen. Ik haalde de vlag van de stok - iets wat ik eigenlijk nooit deed omdat dat de enige dag van het jaar was dat ik de vlag buiten hing - en heb die opgevouwen en in de kast gelegd en de stok ook in de kast gezet. 

In het jaar daarna gingen we in de gebedsgroep waar ik deel van uitmaak aan de slag met het boek Vrijspraak en maakte God mij duidelijk dat ik m'n DVD collectie moest opschonen, ik schreef daar de blog Opschonen over. Ook nu weer was God heel duidelijk, ook de DVD's over de oorlog moesten weg. Later liet God me nog meer dingen zien die weg moesten, daaronder zaten ook boeken over de oorlog. 

4 mei 2022 zei God tegen me : Ik heb mijn volk nooit opgedragen 400 jaar slavernij te gedenken. Ik droeg ze op te gedenken dat Ik heb uit Egypte heb geleid. Gedenk wat Ik gedaan heb.

Ik vertelde al dat ik nooit op 5 mei wilde vlaggen omdat ik wat vrijheid genoemd word zo enorm dubbel vind. Vrijheid word gebruikt om te doen waar men zin in heeft terwijl ik denk dat vrijheid bedoeld is om het goede te doen. 5 mei 2022 sprak God toen ik op het punt stond om weg te gaan : Hang je vlag buiten. Ik was lichtelijk verbaast en dacht even, is dit God ? En die stem die ik herken als de Zijne zei : Hang de vlag buiten voor Mijn overwinning. Ik had niet zo heel veel tijd meer en vroeg me af waar ik dat ding gelaten had, en ineens wist ik het, deed de kast open waarin ik de stok wist en zag direct ook de vlag liggen, bond 'm aan de stok en ging op pad. Later liep ik langs m'n huis en zag de vlag hangen en verwonderde me. Hoe bijzonder is mijn God, voor Hem doe ik dingen die ik anders nooit zou hebben gedaan. 

Rond deze dagen kwam steeds het lied  In Jesus' Name in mij op, vooral de woorden : God is fighting for uw, He is on our side, He has overcome, yes, He has overcome.... God is fighting for us, pushing back the darknes, lighting up the Kingdom that cannot be shaken, in the Name of Jesus, enemy's defeted, and we will shout it out, shout it out..... We will not be shaken, we will not be moved, Jesus You are here (God strijd voor ons, Hij staat aan onze kant, Hij heeft overwonnen, ja Hij heeft overwonnen...God strijd voor ons, Hij duwt de duisternis terug, in de Naam van Jezus is de vijand verslagen, en wij roepen het uit, roepen het uit....Wij worden niet geschut, wij worden niet verplaatst, Jezus U bent hier) God strijd voor ons, Hij staat aan onze kant. Het was of God deze woorden door het herhalen in mij wilde etsen : vergeet dit niet : Ik strijd voor jou, Ik sta aan jou kant, Ik heb overwonnen, ook al voelt het alsof je geschut word, je word niet verplaatst want je bent gegrondvest in Mij de Rots, Ik ben bij je. Een ander stuk van dat lied wat steeds in me opkwam was : I will live, I will not die, the resurrection power of God alive in me and I am free in Jesus' Name (Ik zal leven en niet sterven, de opstandingskracht van God leeft in mij en ik ben vrij in Jezus' Naam) En ik wist in mijn hart : Ik kom hier doorheen, Jezus heeft de werken van de duivel overwonnen, ik zal leven en niet sterven. Iedere vezel van mijn wezen zal leven voor Hem.

Het feit dat ik heel veel dingen heb weggedaan omdat God mij erop wees dat het niet zuiver was en het een landingsbaan voor de boze was op ons huis, op onze levens, heeft dingen in de geestelijke wereld verschoven. Wij zijn ons niet genoeg bewust van hoe doorweven onze maatschappij is met occulte zaken, hoe de geest van dood wordt verheerlijkt, hoe dat wat de Bijbel kwaad noemt goed wordt genoemd en hoe wat de Bijbel goed noemt kwaad word genoemd. Het boek Vrijspraak is echt een aanrader, ik zou bijna zeggen een must voor iedere christen die oprecht schoon schip wil maken in zijn/haar leven en bloedlijn van het voorgeslacht, en in lijn wil komen met de wil van God.   

Als je hier oprecht mee aan de gang wil gaan gaat God je dingen laten zien waar je jezelf nooit bewust van bent geweest, maar ik heb ook gezien hoe Hij het hart van mijn man aanraakte - terwijl deze niet met dit boek bezig was - en hij meeging in de weg die God mij wees. Ook daar heb ik met verwondering naar gekeken en God gedankt, want daardoor kon ik doen wat Hij van mij vroeg. God zei tegen mij : Geef hem de ruimte. Dat heb ik gedaan, ik heb niet mijn overtuiging aan hem opgelegd, God overtuigde zijn hart en ik deed wat Hij van mij vroeg en het ging heel natuurlijk. 

Toen mijn man op 5 mei 2022 de vlag buiten zag hangen keek hij nog eens goed om te zien of dat wel echt bij zijn huis was, en ja het was bij hem. Toen ik 's avonds aan tafel vertelde wat er was gebeurd vertelde hij dat het hem had verbaast om de vlag buiten te zien hangen maar verder zei hij er niet veel op en was het oké. Ik wil mijn man hier ook voor eren, hij kent z'n vrouw wel een beetje na al die jaren samen, en hij heeft haar enorm zien veranderen. Hij houd van haar en ik ben enorm dankbaar voor deze man en houd van hem. Maar bovenal houd ik van mijn God en Vader, mijn Papa die zo goed is en die Overwinnaar is, die aan mijn/onze kant staat in de strijd. Hem wil ik eren ook door de vlag buiten te hangen.

ONDERWEG naar Hem en met Hem 

P.S. Wat ik in deze blog deel is heel persoonlijk, het is absoluut niet mijn bedoeling iemand hiermee te oordelen, ik deel gewoon mijn weg met God. Hij gaat met ieder van Zijn kinderen zijn/haar persoonlijke weg, vraag Hem wat Hij tegen jou te zeggen heeft. 

Bewustwording

Ik heb al vaker in mijn blogs gedeeld hoe bijzonder ik het vind hoe God m'n blogs gebruikt ook in mijn eigen proces. Hoe ze terwijl ik ze schrijf actueel zijn en als ze gemiddeld een maand of 3 later online komen opnieuw enorm actueel zijn. dat gebeurde ook weer met de blogs Accepteer waar je bent en Laat ze er zijn. Emoties, ze zijn een enorme uitdaging voor me, en ik ben God enorm dankbaar voor de liefdevolle manier waarop Hij op dat gebied aan mij werkt, me weer tot leven wekt en me er mee om leert gaan, me er inzicht in geeft, ook in hoe het werkt. En dan lees ik op een ochtend in het boek Rust bij Jezus iets waarvan ik denk : Natuurlijk ! "Bedenk je eens wat je op een dag allemaal aan informatie binnenkrijgt. En wat dat bij je teweegbrengt. Iedereen verwerkt informatie met emotie." Ik heb er nooit zo bewust bij stil gestaan dat alles wat wij horen, zien, voelen, ruiken, een bepaalde emotie losmaakt. De Bijbel spreekt zo vaak over ons hart, ons hart is meer dan alleen het fysieke onderdeel van ons lichaam dat ons bloed rondpompt en wat van levensbelang is. Als dit orgaan er mee ophoud vloeit het leven uit ons fysieke lichaam en houd ons leven hier op aarde op. Ons hart staat ook voor onze ziel (ons denken, ons voelen/emoties, en onze wil) Meer en meer word ik me bewust van de invloed die ik heb op de toestand van mijn ziel. Ik ben niet overgeleverd aan de grillen van mijn ziel, ik ben bedoeld om daar heel bewust over te regeren, er sturing aan te geven. 

Het boek Een God van mogelijkheden (een absolute aanrader) was een enorme eyeopener voor mij. Niet alles licht vast in het leven, we krijgen van God zoveel mogelijkheden om zelf te kiezen. Door het lezen van dit boek heb ik me gerealiseerd hoe ik onbewust toch heel lang behoorlijk fatalistisch heb gedacht : zo is het, niets aan te doen, je moet er het beste maar van maken, en onbewust ging ik er dan ook nog van uit dat het zo Gods wil was, het was niet anders, niets aan te doen. Ik denk niet dat ik me bewust zo geleerd is, maar waarschijnlijk is dat wel de sfeer geweest die ik geproefd heb om me heen, bij mijn ouders thuis en ik de kerk waarin ik opgroeide. Echt positief was dat in ieder geval niet. God heeft ons zo mooi gemaakt met een brein/hersenen die zo enorm geniaal werken, die in staat zijn om oude patronen af te leren en nieuwe patronen aan te leren. Die geactiveerd en geprikkeld kunnen worden door waar wij aan kiezen om te denken, door waar wij voor kiezen naar te kijken, door wat wij kiezen te lezen. Kolossenzen 3:2 zegt "Bedenk de dingen die boven zijn en niet die op de aarde zijn." Filippenzen 4: 8 geeft heel goed advies "Verder broeders, al wat waar is, al wat eerbaar is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat prijzenswaardig is, bedenk dat." Wij hebben een vrije keus om te kiezen wat we bedenken, hoe wij antwoorden op wat op ons afkomen. 

Zoals God had gesproken over "sensoren" versus zintuigen, ik schreef daarover in de blog Afwijzing sprak Hij ook over antwoorden (dat moet je bewust doen) versus reageren (dat doe je onbewust)  over in de blog Relaties Ik moet eerlijk toegeven dat dit anders leren denken en anders met mijn emoties om leren gaan een flinke uitdaging is, maar ik ervaar ook Gods liefdevolle nabijheid en sturing. Papa weet wat dit allemaal in me losmaakt en wat dat met me doet.  Zo bracht Hij ook het boek Cleaning up your mental mess van Caroline Leaf onder mijn aandacht, een neurowetenschapper die in haar onderzoek vind wat al in de Bijbel word beschreven over ons brein. Het is niet een boek wat ik ff doorlees, maar steeds weer als ik wist : nu moet ik verder lezen, sloot het steeds weer aan op wat God me aan het leren was, en was het of Hij knipoogde : zo werkt het dus, zo bijzonder heb ik jou geschapen, dit is mijn cadeau aan jou en daar mag jij mee aan het werk gaan en Ik help je daarbij. Samen, jij en Ik, gaan wij deze weg, Mijn weg en ga jij meer en meer op Mij lijken en weerspiegelen wij het Koninkrijk van de hemel op de plaats waar Ik jou geplaatst heb. 

In de blog Zelfbeeld schreef ik over de vier aspecten die ons zelfbeeld vormen, ook dat gebeurd vaak onbewust, maar wij kunnen daar wel degelijk heel bewust voor kiezen om dat beeld van onszelf te veranderen in het beeld wat Papa God van ons heeft en wat Hij voor ons bedoeld heeft. Ik bad al een tijdje regelmatig : Heer laat mij maar zien wat er nog in mijn denken is wat niet in lijn is met Uw denken, laat me maar zien waar ik (nog) leugens geloof over mezelf of U. En dan lees ik in het boek  Genezing van beschadigde emoties over : Perfectionisme. Dat kwam enorm binnen en er begon zich van alles te roeren en ik dacht : ik was toch geen perfectionist ? Ik was er eerder van overtuigd dat ik het allemaal niet kon. En dan lees ik wat de symptomen van een perfectionist zijn : * Tirannie van het moeten, * Zelfverwerping, * Innerlijke onrust, * Wettisisme, * Bitterheid, * Ontkenning. En dan lees ik in de beschrijvingen toch wel heel erg veel herkenning, vooral in het "moeten",  de zelfverwerping, het wettisisme en de ontkenning. Gelukkig weet ik dat Papa al heel liefdevol met mij op die gebieden bezig is, maar ik realiseer me ook dat Hij hier heel liefdevol de wortel aanwijst. Een wortel die ik niet als zodanig had herkend of erkend. Het is tijd dat ik dit beleid als zonde en me hiervan bekeer en met Hem hierin mijn denken dieper ga vernieuwen, mijn beeld van mijzelf in lijn ga brengen met Zijn beeld, Zijn Waarheid. 

Papa God dank U wel dat U erbij bent, dat U de regie hebt, dank U wel dat U veilig bent, vol van Liefde, genadig, dat U door Heilige Geest de inwonende kracht in mij bent die me in staat stelt te doen wat nodig is om te veranderen naar Uw beeld. Het is zoals U regelmatig tegen me zegt : het is jij en Ik, wij samen, we zijn een team, Ik kan en wil het niet zonder jou doen. Jij doet wat jij kan, jij wil de weg gaan die Ik je wijs, jij vraagt mij jou dieper bereidwillig te maken en dat doe Ik, jij geeft Mij toestemming om te doen wat jij niet kan en in die samenwerking komen we tot Mijn doel met het leven dat Ik jou heb gegeven. Ik vind dat zo mooi. Met dat ik dit schrijf moet ik weer denken aan wat U ook regelmatig tegen me zegt : jij kan meer dan je denkt. Nee ik kan het niet in eigen kracht, maar ik ben aangesloten op de Krachtbron van Leven, genezing, heelheid en overvloed. En dan moet ik weer denken aan die oude Country Gospel song Me and Jesus. Ik heb een tijdje getwijfeld of dit wel kon, zo'n lied, maar ik denk dat Papa zegt : ja hoor, geniet jij maar van die muziek. Geniet jij maar van Mijn werk in jou, je hoeft het allemaal niet zo zwaar op te nemen, dat doe Ik ook niet. Ik geniet van jou, Ik zie hoe je groeit en ontwikkeld. Zoals jij kijkt naar een (klein)kind dat leert lopen, met vallen en opstaan, zo kijk ik vol genoegen naar jou en bedenk me hoe trots Ik op je ben en hoeveel Ik van je hou. Dan word ik stil en komt er weer een lied in me op : I can't even walk without You holding my hand. Zonder U kan ik niet eens lopen Heer, ik heb U zo nodig. Dank U wel dat U er altijd bent, en mij helpt en leidt.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Afwijzing

Ook al heeft dit blog een andere titel, het is het vervolg van het blog van vorige week. Als ik dacht dat ik klaar was met het onderwerp "afwijzing" dan had ik het mis, daar zaten blijkbaar meer haken en oogjes aan. God had terwijl ik buiten wandelde met mijn jongste kleinzoon in de kinderwagen 3 dingen tegen me gezegd : God zei : Ik heb een persoonlijkheid in jou gelegd, en ik moest gelijk denken aan hoe Hij mij geleidt had naar de DISC test, ik schreef daarover in de blog Wie ben ik ?. Ook zei Hij : Ik heb "sensoren" in jou gelegd om te voelen, en ik dacht aan het proces van het wakker maken van mijn emoties en het met Hem daarna leren kijken. Iets wat ik overigens nog een hele uitdaging vind en waar ik nog regelmatig mee in oude mechanismen schiet helaas en dat vind ik heel lastig.  En Hij zei : Ik heb jou lichaam gevormd om daarmee te kunnen doen wat Ik in je hart leg. Dat laatste dat vond ik de lastigste en ik wist dat dat nog dieper doorgewerkt moest worden, dat dat nog niet klaar was.

God heeft me hele dierbare vriendinnen gegeven, en deze twee zeiden beiden dingen waarvan ik wist : God legt nu de vinger op de zere plek. Ik ontdekte dat ik mezelf ergens diep in mij nog steeds niet goed genoeg voelde, een gevoel van waardeloosheid, niet bruikbaar voor Gods plan. M'n lichaam dat sporen draagt (slappe huid) van jaren overgewicht en wat ik heel moeilijk vind om te omarmen. M'n vriendin zei begon over Kintsugi een Japanse kunstvorm waar stukken gebroken porselein worden gerepareerd met goudlijm. Als iets kapot is geweest en wordt hersteld blijven er littekens/sporen zichtbaar die herinneren aan de gebrokenheid. Die tijd is niet waardeloos geweest, niet voor niets. Hij was erbij in die tijd, Hij keert de pijn uit die tijd om ten goede dat is wat Romeinen 8:28 "En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken te goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn." en dan schrijft Paulus verder "Want hen die Hij van te voren gekend heeft, heeft Hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zou zijn onder vele broeders. En hen die Hij er van te voren toe bestemd heeft, die heeft Hij ook geroepen en hen die Hij geroepen heeft, die heeft Hij ook gerechtvaardigd, en hen die Hij gerechtvaardigd heeft heeft Hij ook verheerlijkt." 

Op een avond zat ik wat gitaar te spelen (dat is weer een heel ander verhaal en waarschijnlijk wel een keer een blog) en wat wel meer gebeurd is dat ik dan overga in zingen wat er in me op borrelt en ik zong : U bent goud, en ineens flitste het Kintsugi verhaal door mijn gedachten en het was of God zei : Mag ik die plekken met goud bedekken, wil je Mij zien als je daarnaar kijkt.

Ik weet dat ik niet meer de vraag moet stellen : Heer weet U het zeker, want ik weet dat Hij zeker weet wat Hij doet. Ik twijfel aan mezelf en dat doet Hem verdriet, Hij heeft mij gekocht en betaald met Zijn kostbaar bloed en mij zoals Paulus zegt gerechtvaardigd, rechtvaardig verklaard, smetteloos, goed genoeg in Gods oog.  En ik denk dat het ook een landingsplaats creëert  voor de boze en dat is geen verstandig plan. Waar wij een leugen van de boze geloven over onszelf is daar een opening om nog meer leugens in ons te planten en geloven we niet Gods Waarheid. Ik vond dat heel confronterend, er moest nog een laagje vuil van mijn denken worden geschept in de opgestookte smeltkroes van van het leven. En dan realiseer ik me weer dat God mijn gebeden beantwoord want ik heb Hem regelmatig gevraagd mijn denken in lijn te brengen met Zijn denken, me te reinigen en te heiligen, wilt U me mijzelf, mijn lichaam laten zien zoals U het ziet. Soms vind ik het best een lastig en pijnlijk, verwarrend proces, maar ik weet dat Hij het is en dat het goed is wat Hij in mij uitwerkt, dat Hij goede plannen met mij heeft.

De ander vriendin hielp mij te zien dat ik complimenten langs me heen laat gaan om maar zo snel mogelijk naar God te wijzen : Je ontkent je eigen aandeel. Ja het is Gods Geest door jou heen, maar jij, Zijn maaksel bent onderdeel van Zijn werk. Als jij een compliment op een gezonde manier in ontvangst neemt word Zijn maaksel en Zijn werk geëerd en dat eert Hem en jij geeft Hem daar de eer voor. Hoe noemen ze dat ? Valse nederigheid. Die bleef ook haken. Jezelf afwijzen is geen nederigheid. Jezus zegt in Mattheus 11:28-30  "Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht." Jezus was ons voorbeeld in nederigheid, maar Hij wees zichzelf niet af, Hij wist wie Hij was en wuifde dat niet weg. 

Eigenlijk komt dit hele proces weer neer op : weet wie je bent, en dat is dus best nog een uitdaging, en is er nog heel wat in mijn hart waar ik me niet eens van bewust was en wat ik best confronterend vind. Is dit denken van : verbeeld je maar niks, (stukje Calvinisme ?), religieus (aan wetten en regels voldoen) zit dit dieper in me dan me lief is ? Dank U wel Heer dat U van mij houd zoals ik ben, U houd zelfs van de sporen die ik in het leven heb opgelopen, ook door mijn eigen toedoen. U omarmd ze en wil mij leren ze door Uw ogen te bekijken, en dat raakt me. U wilt de leugens in mijn denken overschrijven met Uw Waarheid, zodat ik aan de binnenkant zal gaan opstaan in de wetenschap wie ik ben door U, door Uw genade en door Uw Geest, maar ik mag daar staan stralen, ik ben Uw schepping waar U met zoveel liefde naar kijkt en van geniet. Laat dat alstublieft heel diep in elke vezel van mijn wezen landen en verankert raken, dat ik daar met ieder vezel van mijn wezen van overtuigt zal raken. U zegt : wijs jezelf niet af, je bent waardevol, geliefd, kostbaar en mooi, van binnen en van buiten.

ONDERWEG naar Hem en met Hem 

Opstaan

Al een aardig poosje geleden, in 2020 schreef ik de blog Regeren, een jaar later rond diezelfde tijd kwam de blog Woede online, blijkbaar wilde God me iets duidelijk gaan maken over één van de basis emoties waar Hij de mens mee heeft geschapen : Boosheid. Ik ben opgegroeid met teksten uit Efeze 4:26-27 "Word boos, maar zondig niet, laat de zon niet ondergaan over uw boosheid, en geef de duivel geen plaats." Er staat "word boos" maar dat hoorde ik er niet bij, ik hoorde Niet boos worden, dat is zonde, dan geef je de duivel plaats. Ik kan me niet meer herinneren of het ook zo gecommuniceerd werd, maar ik heb het zo opgepakt. Toen ik opgroeide was er een hoop boosheid in mij die afgekeurd werd, waar geen plaats voor was, je hoorde lief te hebben, te vergeven. 

Toen ik op internet ging zoeken vond ik een heel rijtje met Bijbelteksten over boosheid en vele kwamen me erg bekend voor, de boodschap waar ik mee opgroeide was : vermeid ruzie, niet dat me dat erg lukte, ik moet eerlijk zeggen dat ik vreselijk veel ruzie heb gemaakt thuis met mijn vader. Ik was zo verschrikkelijk boos in mijn jonge tienerjaren. Op mijn 16e greep God in in mijn leven en maakte ik een zichtbare verandering door, ik schreef daarover in de blog De Geestelijke Wapenrusting. Maar ik leerde nog niet om om te gaan met emoties van boosheid. Ik vergaf mijn vader, en dat was een flinke hobbelige weg, maar aan de andere kant begon ik boosheid steeds meer weg te stoppen, dat was niet goed, dat mocht er niet zijn. Maar zo werkt het niet, als je niet naar je emoties luistert, en niet met Papa God er naar leert kijken en ze niet in het licht brengt bij Hem gaat het rommelen en word het een beerput die vroeg of laat open klapt. Dat is dan ook wat er bij mij gebeurde en dat bracht me niet veel goeds.

Toen God begon te spreken over m'n emoties vond ik dat best spannend, de meeste daar zag ik het nut wel van in, maar boosheid....... Oei wat vond ik die lastig, waarschijnlijk omdat er schaamte aan kleeft voor mij, angst dat het niet te hanteren is en uit de hand loopt, waarschijnlijk heeft het ook te maken met een vertekend beeld dat ik er van heb. En ik bad : Heer help, ik vind dit zo verschrikkelijk eng. 

Ik kwam weer bij het (Engelstalige) onderwijs van Audrey Mack The violent take it by force wat me de eerste keer dat ik het hoorde al enorm raakte. Nu realiseerde ik me hoe de boze had gemaakt dat ik passief en stil was geworden omdat ik geloofde dat die emotie niet goed was. Deze emotie was minder makkelijk weg te stoppen voor mij dan andere, misschien wel omdat ie zo sterk was en me dat ook wel bang maakte. Ik heb deze emotie nooit leren om in te zetten waar hij voor bedoeld was, om datgene wat de emotie in me opriep een halt toe te roepen, om te zeggen : STOP, tot hier toe en niet verder. Om te gaan staan voor dat wat mij rechtmatig toebehoord en dat niet langer te laten roven. Boosheid zegt : geef je grenzen aan. 

In die tijd kwam regelmatig opwekkingslied 358 in me op : Uw tederheid genas, wat bitter in mij was, Uw heil neem ik aan o Heer. Uw liefde overwon, keerde al mijn boosheid om, Uw heil neem ik aan o Heer. Deze tekst raakte me steeds weer, God veroordeelde mijn boosheid niet, Hij zag mijn onvermogen en vragen hoe ik er dan mee om moest gaan, mijn pijn en verdriet, ook omdat ik mijn boosheid zo vaak tegen mezelf keerde. Hij liet me zien dat ik mijn boosheid in mocht zetten tegen de daadwerkelijke vijand, de dief die komt om te roven en te stelen (Johannes 10:10) wat ik rechtmatig door de dood van Jezus heb geërfd : Leven, gezondheid, vrede, goedheid. Ik hoef niet langer te accepteren dat de boze mij beroofd van...... omdat Jezus door Zijn dood aan het kruis alles voor mij (ons) heeft vrijgekocht wat de Vader voor ons bedoeld had om te hebben. 

Ik heb wel eens gebeden : Heer leer me dan maar boos zijn op Uw manier. Toen ik Audrey Mack weer  beluisterde realiseerde ik me dat ik inderdaad last heb van passiviteit, omdat ik niet goed weet hoe ik op zijn aanvallen d.m.v. symptomen in mijn lichaam moet reageren reageer ik niet of heel zwakjes en drukt hij me langzaam maar zeker in een hoek waar ik helemaal niet wil wezen. In de blog Omweg en Omweg (vervolg) vertel ik hoe ik geloof dat God sprak dat ik mocht stoppen met smeren van een bepaalde zalf op een specifieke plek van mijn lichaam omdat Hij me had genezen. In geloof stopte ik daarmee. Ik denk dat Hij deed wat alleen Hij kon doen en dat het toen aan mij was die genezing ook vast te houden. Daarvoor was het nodig dat ik diep doordrongen raakte van mijn positie die ik van Hem heb gekregen en ik moest denken aan Jozua 1:3 "Elke plaats die uw voetzool betreedt, heb Ik u gegeven, overeenkomstig wat Ik tot Mozes gesproken heb." maar ook aan Lucas 17:14 ".......En het gebeurde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden." Zowel Jozua als de 10 melaatsen moesten in beweging komen. Dat zien we op meer plaatsen in de Bijbel, geloof is niet passief, geloof is actief, doelbewust en doelgericht. 

God heeft het laatste woord, niet de dief die Zijn Koninkrijk geweld aan doet. Vanaf dat Johannes de Doper de komst van het Koninkrijk der hemelen aankondigde in Mattheus 11, ik lees vers 12 graag in de AMPC vertaling : "And from the days of John the Baptist until the present time, the kingdom of heaven has endured violent assault, and violent men seize it by force (as a precious prize-a share in the heavenly kingdom is sought with most ardent zeal and intense exortion)" De boze heeft de aanval geopend op dat Koninkrijk omdat hij weet wat dat Koninkrijk inhoud en dat hij dat beter weet dan de meeste onderdanen van dat Koninkrijk. Ik had en heb het nodig me meer bewust te worden van de houding die ik moest aannemen om te staan voor mijn erfenis inclusief gezondheid, heelheid. Daar bereik ik niets met passiviteit, dat vraagt inspanning, niet in eigen kracht maar in Zijn kracht, het vraagt een doelbewust uitstrekken van mijn kant naar Hem en Zijn Koninkrijk. Wij hebben de opdracht gekregen er beslag op te leggen. Mattheus 6:33 zegt niet voor niets "Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden." 

Papa God ik heb nog zo ontzettend veel te leren hierin, dit gaat zo in tegen mijn menselijk denken en ik realiseer me dat ik tegen een volgende valkuil aan liep, de valkuil van : niet op mensen hun tenen te willen trappen, mensen niet willen kwetsen, want dit is een heel gevoelig onderwerp. Heer help me in liefde en wijsheid, zonder veroordeling te delen wat U in mijn leven doet, wat ik denk dat U me leert. Dit voelt eng en kwetsbaar. Dank U wel dat U steeds op dingen terug blijft komen tot het moment dat ik in lijn kom met Uw Waarheid voor mijn leven. Dank U wel dat U mijn denken veranderd. 

ONDERWEG naar Hem met Hem.

Confronterende lessen (vervolg)

In m'n blog van vorige week schreef ik dat God flink mijn beeld van de mens aan het veranderen is. Hij denk niet in wij (die Jezus als onze verlosser hebben aangenomen) en zij (die dat niet hebben gedaan) God ziet Zijn schepping, mensen die Hij met opzet en speciaal met specifieke gaven/talenten/potentie heeft gemaakt voor een alleen door die persoon uit te voeren specifieke taak in het leven hier op aarde. Ieder mens is een radertje in een groot geheel genaamd Gods plan met Zijn schepping. 

Als God zegt dat ik waardevol ben in Zijn oog, is ieder mens waardevol in Zijn oog, zelf diegene die ik op grond van zijn/haar gedrag als waardeloos zou bestempelen, wiens daden ik verafschuw. Het heeft een proces van bewustwording in mij op gang gebracht van hoe makkelijk en snel ik een oordeel/mening heb over wat ik zie/hoor. Ook al komt het niet altijd mijn mond uit, het flits toch even door mijn gedachten. Dan is daar aan mij de keus of ik die gedachte toe sta te wortelen in mijn denken of dat ik die gedachte afwijs en me bedenk hoe God die persoon of situatie bekijkt. Ik moet mijzelf daar steeds weer aan herinneren. Spreuken 4:23 zegt "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven."

Het is ook of God zegt : Praat maar met Mij over wat je ziet/hoort, breng jou gedachten maar bij Mij en wil je dan ook luisteren naar wat Ik daarover te zeggen heb ? Mag ik jou helpen om ernaar te kijken zoals Ik het zie ? Ben je bereid verder te kijken naar wat Ik zie wat het worden kan ? Best wel confronterend, maar ik realiseer me ook dat het een antwoord op mijn eigen gebed is, er komt alleen iets meer bij kijken dan ik me had gerealiseerd.  

Ik merk dat ik mag leren waarnemen zonder er direct iets van te vinden of er iets mee te hoeven. Dat is eerlijk gezegd heel erg wennen voor mij, ik realiseer me hierdoor hoe ik eigenlijk van nature in de actie-modus sta. Ik zeg van nature, maar eigenlijk denk ik dat dat al heel jong aangeleerd gedrag is. Ik mag ontdekken dat ik niet overal iets mee hoef of kan, dat dat niet kunnen me dan ook niet hoeft te frustreren. Dat ik net als ieder ander mens, een eigen verantwoordelijkheids-cirkel heb waarbinnen mijn plaats is. Zodra ik daarbuiten ga functioneren ontstaan er problemen. 

Een vriendin van mij zegt regelmatig : Blijf dicht bij jezelf, en ik begin hier steeds meer de waarheid in te zien. Stel jezelf ook vragen, kweek bewustwording bij jezelf, bewustzijn, ook dat is een leerproces voor mij. Er wordt flink aan mij gewerkt met hele liefdevolle handen, maar het is flink confronterend en vraagt een hoop van mijn brein want dat moet flink anders leren denken, maar ook daar sprak de Bijbel al over in Efeze 4:23 "En dat u vernieuwd wordt in de geest van uw denken." 

Ik ben zo dankbaar dat ik nu ik gestopt ben met de post wat meer ruimte heb gekregen, ook om gewoon meer tijd te nemen om te reflecteren, te leren stil te zijn bij Papa God, en ook dat is enorm wennen want ik ben nogal een doorstomer, doorgaan, vullen die tijd anders ga je alleen maar malen. Maar dat malen daar heb je controle over, dat mag je leren sturen, dat mag je leren toelaten en waarderen, leren zelfstandig te denken. Maar ook leren om stil te zijn, dat is best een uitdaging hoor. Weer een mogelijkheid om te leren om geduldig, liefdevol, barmhartig met jezelf om te leren gaan. 

Dat laatste is best wel belangrijk heb ik me gerealiseerd want als ik zo niet leer omgaan met mezelf, kan ik zo ook niet omgaan met een ander. Jezus zegt in Mattheus 22:37-39 "Jezus zei tegen hem : U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dit is het eerste en grote gebod. En het tweede, hieraan gelijk, is ; U zult uw naaste liefhebben als uzelf." Alleen in de mate  waarin ik van mijzelf kan houden kan ik van mijn naaste houden. 

Het is dus in het belang van de ander dat ik de waarde van mezelf leer zien en mezelf leer waarderen en van mezelf leer houden. Dicht bij mezelf leer blijven. Want pas vanuit die mate waarin ik van mezelf hou kan ik van die ander houden en die ander is enorm waardvol, God heeft daar met een speciaal doel specifieke gaven/talenten/potentie in gelegd en ik mag die leren te zien.

Ik heb ontdekt dat het me helpt bij het vernieuwen van mijn denken, om Gods woord uit te schrijven, op die manier komt het veel dieper binnen, blijft het beter bij me hangen, ik ben dat gaan doen met de Psalmen. Daardoor ben ik veel meer diepte daarin gaan zien, ze geven woorden aan mijn gevoel en emoties, er daar komen er genoeg van los in dit strech traject waarin ik opgevoed word. Anders leren kijken naar jezelf en de ander door Gods woord, een bijzonder proces voor mij.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Horen én doen

Ik kan me zo verwonderen over hoe God tot me spreekt, me dingen duidelijk maakt, me vermaand in liefde.
Op een koude ochtend werd ik wakker met de zin "Never grow old, never grow old, in a land where we never grow old." Deze zin kon ik absoluut niet plaatsen, dus ik zocht het lied op. Een prachtig lied maar in mijn hart was er maar één vraag : Heer wat bedoeld U hiermee ?

Ik deed zoals altijd m'n tablet aan en dan rollen de meldingen van YouTube binnen, één daarvan trok mijn aandacht en ik begon de (Engelstalige) preek van Joe Sweet te luisteren. Al binnen 10 min. zei Joe iets wat bij me binnenkwam. Hij sprak over keuzes maken, daar was God al een tijdje met me over bezig en ik moet eerlijk bekennen dat ik dat best een lastig bewustwordingsproces vind, vooral als die keuzes tegen je eigen vlees in gaan. Ieder keuze is een test zei hij, als je kiest voor de manier van Jezus is dat een "promotie" een stapje dichter naar Hem toe, een stapje verder op de weg die Hij met je wil gaan. Hij haalt Marcus 4:9 aan "En Hij zei tegen hen : Wie oren heeft om te horen, laat hij horen." In de Bijbel betekend horen :  horen én doen.  Jacobus 1:22 zegt "En wees daders van het Woord en niet alleen hoorders. Anders bedriegt u uzelf."

Kiezen, bewuste keuzes maken, steeds weer opnieuw, keer op keer, hoe vaak sta je daar niet voor op een dag. Het liefst ga ik gewoon maar zonder te veel na te denken door, dan is het niet zo ingewikkeld. Maar God heeft mij geen mens gemaakt om de hersenen die Hij mij heeft gegeven niet te gebruiken. God wilde dat mensen een vrijwillige keuze konden maken. Maar dat betekend niet dat ik dat alleen maar hoef te doen wanneer het me uitkomt. Zoals Joe in de preek zegt :  Het Pesachlam staat voor Jezus, dat lam moest helemaal gegeten worden, de Bijbel is het woord van God, helemaal. Het is geen menukaart waar we uit kunnen kiezen waar wij zin in hebben of hoe het ons uitkomt. 
Alles van Jezus bracht ons verlossing voor alles in ons leven.

Ik las in een Bijbelleesrooster voor die dag Spreuken 10, en vers 27 sprong er uit "De vreze des Heeren vermeerdert de dagen......" en daar kwam dat zinnetje uit dat lied weer "Never grow old.." 
Het gaat niet om nu maar om wie/wat ik "later" zal zijn, maar dat later begint nu. 

En dan lees je ook nog een  blog van Pieter-Jan Rodenburg voor de Visie (EO) Ook daarin weer keuzes maken.  De brede en de smalle weg ( Mattheus 7) waar hij een heel mooi licht op werpt, de smalle weg is dagelijks in de spiegel kijken : leef ik het Leven. 
Een tekst die de laatste tijd in mijn gedachten komt is Spreuken 4:23 "Bescherm je hart boven alles wat er te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven."
Elke dag weer keer op keer de keuzes, wat kies ik. Het is een stevig bewustwordingsproces voor mij, en eerlijk gezegd heb ik er niet elke keer, elke dag zin in, maar als ik niet kies is het ook een keuze, een keuze waar de boze gebruik van maakt. Als we niet kiezen voor de weg, de manier van Jezus kies je automatisch voor de manier van de boze. Er is niet zoiets als  "neutraal" "ongevaarlijk" "maakt niet uit" 

Niet kiezen voor Jezus is kiezen voor de boze.

Vader dank U wel dat U spreekt, dat U mij leert en onderwijst. Dank U wel dat U precies weet hoe U mijn hart moet raken. U kent het verlangen van mijn hart om U te volgen met alles wat ik heb en ben en op alle terreinen van mijn leven. Maar dan betekend dat dat U mij ook aanspoort en blijft aanspreken op dingen die niet zo goed gaan, die ik probeer te omzeilen omdat ik ze lastig vind. U bent goed, U bent geduldig, U bent genadig en ik ben dankbaar dat U Uw weg met mij gaat. Leer mij te horen én doen Vader, maak mijn hart gewillig en help mij mijn wil te onderwerpen aan Uw wil, die het beste is voor mij.


ONDERWEG naar Hem en met Hem