VERTROUWEN met hoofdletters.
Het woord dat God mij gaf voor 2020 was vertrouwen, Hij is er stevig met mij over bezig, in liefde mij verlokkend Hem dieper en dieper te vertrouwen.
Tussen Hemelvaart en Pinksteren werd er in onze gemeente gevast en gebeden voor doorbraak, in de gemeente maar ook in onze persoonlijke levens. Voor mij was het de eerste keer dat ik voor een langere tijd mee deed met vasten en het was voor mij een bijzondere tijd.
We willen zo graag Gods beloften tot leven zien komen. Beloftes vaak waar we al heel lang naar uit kijken. We zijn daarin in het goede gezelschap van bijvoorbeeld Abraham, Jozef, David, en ik zal er best een paar vergeten. Het is niet dat je Gods beloften kan afdwingen, maar je mag Hem wel alles vragen en je vertrouwen op Hem opnieuw toewijden en bekrachtigen met vasten.
In het weekend vielen er hele bijzonder puzzelstukjes in elkaar voor mij die terug kwamen op wat ik al eerder deelde in de bloggen Volharding en Regeren, God spreekt, en willen wij het horen.
Op zondag keek ik de aflevering Nederland Zingt met Klazina de Boer, ze vertelt hoe ze met alcohol haar emoties verdoofde en dat was zo'n herkenning, dat deed ik met eten en daar is God al een aardig poosje met me on bezig. Hij verlangt er alleen zo naar dat ik volhard, me alleen op Hem richt en naar Hem vlucht i.p.v. van Hem weg vlucht en verdoof.
Die avond las ik het boek "Live in Love" van Wilkin van der Kamp uit. Door het hele boek komt hij terug op de roep van Jezus : Lech acharai ! Volg Mij ! God is Liefde en als we in die Liefde wandelen en leven, wonen is er nergens geen plek meer voor angst. Angst impliceert vluchten of wegrennen voor iets of iemand las ik in datzelfde weekend in het leesrooster in de Bijbel-app Heilige emoties - Bijbelse antwoorden op ieder uitdaging. BAM, die kwam binnen. Er stond verder : Als je angstig rondrent, ren je terug naar het verleden, weg van de armen van God. Als je vooruit rent, behaal je de prijs die in de hemel klaarligt, nu God je door Christus Jezus geroepen heeft !
Klazina vertelde hoe God haar duidelijk maakte dat Goliath vellen niet genoeg was, z'n hoofd moest eraf, en ik wist dat het tijd is mijn Goliath te onthoofden.
Dan lees je op Jezus.net de tekst uit 1 Samuel 17:46-47 "Vandaag zal de Heer jou in mijn macht geven. Ik zal je verslaan en je hoofd afhakken. Vandaag zal ik de lijken van de Filistijnen aan de vogels en de wilde dieren voeren. Dan zal de hele wereld weten dat Israël een God heeft. En al deze mensen zullen toegeven dat de Heer niet redt door zwaarden en speren. Want de Heer zelf strijd voor ons, Hij geeft jullie in onze macht." David spreekt deze woorden in geloof en in vers 51 lezen we dat hij het hoofd van Goliath eraf hakt.
Ga ik met de bibbers in m'n benen achter Jezus aan, wandelend, wonend in Zijn liefde.
Wonend ?
Ja wonend.
Wilkin sluit z'n boek af met Johannes 15:10 uit de Message vertaling en die vind ik zo mooi "If you keep my commands, you'll remain intemately at home in my love. That's what I've done - kept my Father's commands and made myself at home in his love."
Wonen in Gods liefde, samenwonen is intiem, ook iets waar God met me mee bezig is, Hij verlangt naar intimiteit met ons. Intimiteit als totale overgave uit liefde, vertrouwen,
In dat Bijbelrooster werd die dag ook een tekst aangehaald uit Filipenzen 3:14 "Maar ik doe één ding : ik vergeet wat voorbij is en strek mij uit naar wat nog komen gaat. Ik span mij tot het uiterste in om mijn doel te bereiken. Dat doel is : het winnen van de hemelse prijs die God mij in Jezus Christus zal geven. Ik zal die prijs krijgen als ik de taak af heb die Hij mij heeft gegeven." en laat dat nou net de zin zijn waar ik 's morgens mee wakker was geworden uit het lied Perseverence dat op dat moment online stond, ik deel het in de blog Volharding wat ik eerder aanhaalde.
Toeval ?
Nee !
God spreekt, en hoe !
Dus ik zing het lied nog maar eens en bid de woorden : Lord, help me not be a hearer only of Your Word, but live it out in obedience and love, when trials come Lord, help me not to stray away but just grow stronger in my hope and faith.
Het Bijbelrooster voor die (16e) dag sluit af met de woorden : Ik zal niet angstig rondrennen, maar vooruit gaan naar alles wat God voor me heeft.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
Posts tonen met het label God spreekt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label God spreekt. Alle posts tonen
dinsdag 25 augustus 2020
dinsdag 18 februari 2020
Horen én doen
Ik kan me zo verwonderen over hoe God tot me spreekt, me dingen duidelijk maakt, me vermaand in liefde.
Op een koude ochtend werd ik wakker met de zin "Never grow old, never grow old, in a land where we never grow old." Deze zin kon ik absoluut niet plaatsen, dus ik zocht het lied op. Een prachtig lied maar in mijn hart was er maar één vraag : Heer wat bedoeld U hiermee ?
Ik deed zoals altijd m'n tablet aan en dan rollen de meldingen van YouTube binnen, één daarvan trok mijn aandacht en ik begon de (Engelstalige) preek van Joe Sweet te luisteren. Al binnen 10 min. zei Joe iets wat bij me binnenkwam. Hij sprak over keuzes maken, daar was God al een tijdje met me over bezig en ik moet eerlijk bekennen dat ik dat best een lastig bewustwordingsproces vind, vooral als die keuzes tegen je eigen vlees in gaan. Ieder keuze is een test zei hij, als je kiest voor de manier van Jezus is dat een "promotie" een stapje dichter naar Hem toe, een stapje verder op de weg die Hij met je wil gaan. Hij haalt Marcus 4:9 aan "En Hij zei tegen hen : Wie oren heeft om te horen, laat hij horen." In de Bijbel betekend horen : horen én doen. Jacobus 1:22 zegt "En wees daders van het Woord en niet alleen hoorders. Anders bedriegt u uzelf."
Kiezen, bewuste keuzes maken, steeds weer opnieuw, keer op keer, hoe vaak sta je daar niet voor op een dag. Het liefst ga ik gewoon maar zonder te veel na te denken door, dan is het niet zo ingewikkeld. Maar God heeft mij geen mens gemaakt om de hersenen die Hij mij heeft gegeven niet te gebruiken. God wilde dat mensen een vrijwillige keuze konden maken. Maar dat betekend niet dat ik dat alleen maar hoef te doen wanneer het me uitkomt. Zoals Joe in de preek zegt : Het Pesachlam staat voor Jezus, dat lam moest helemaal gegeten worden, de Bijbel is het woord van God, helemaal. Het is geen menukaart waar we uit kunnen kiezen waar wij zin in hebben of hoe het ons uitkomt.
Alles van Jezus bracht ons verlossing voor alles in ons leven.
Ik las in een Bijbelleesrooster voor die dag Spreuken 10, en vers 27 sprong er uit "De vreze des Heeren vermeerdert de dagen......" en daar kwam dat zinnetje uit dat lied weer "Never grow old.."
Het gaat niet om nu maar om wie/wat ik "later" zal zijn, maar dat later begint nu.
En dan lees je ook nog een blog van Pieter-Jan Rodenburg voor de Visie (EO) Ook daarin weer keuzes maken. De brede en de smalle weg ( Mattheus 7) waar hij een heel mooi licht op werpt, de smalle weg is dagelijks in de spiegel kijken : leef ik het Leven.
Een tekst die de laatste tijd in mijn gedachten komt is Spreuken 4:23 "Bescherm je hart boven alles wat er te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven."
Elke dag weer keer op keer de keuzes, wat kies ik. Het is een stevig bewustwordingsproces voor mij, en eerlijk gezegd heb ik er niet elke keer, elke dag zin in, maar als ik niet kies is het ook een keuze, een keuze waar de boze gebruik van maakt. Als we niet kiezen voor de weg, de manier van Jezus kies je automatisch voor de manier van de boze. Er is niet zoiets als "neutraal" "ongevaarlijk" "maakt niet uit"
Niet kiezen voor Jezus is kiezen voor de boze.
Vader dank U wel dat U spreekt, dat U mij leert en onderwijst. Dank U wel dat U precies weet hoe U mijn hart moet raken. U kent het verlangen van mijn hart om U te volgen met alles wat ik heb en ben en op alle terreinen van mijn leven. Maar dan betekend dat dat U mij ook aanspoort en blijft aanspreken op dingen die niet zo goed gaan, die ik probeer te omzeilen omdat ik ze lastig vind. U bent goed, U bent geduldig, U bent genadig en ik ben dankbaar dat U Uw weg met mij gaat. Leer mij te horen én doen Vader, maak mijn hart gewillig en help mij mijn wil te onderwerpen aan Uw wil, die het beste is voor mij.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
Op een koude ochtend werd ik wakker met de zin "Never grow old, never grow old, in a land where we never grow old." Deze zin kon ik absoluut niet plaatsen, dus ik zocht het lied op. Een prachtig lied maar in mijn hart was er maar één vraag : Heer wat bedoeld U hiermee ?
Ik deed zoals altijd m'n tablet aan en dan rollen de meldingen van YouTube binnen, één daarvan trok mijn aandacht en ik begon de (Engelstalige) preek van Joe Sweet te luisteren. Al binnen 10 min. zei Joe iets wat bij me binnenkwam. Hij sprak over keuzes maken, daar was God al een tijdje met me over bezig en ik moet eerlijk bekennen dat ik dat best een lastig bewustwordingsproces vind, vooral als die keuzes tegen je eigen vlees in gaan. Ieder keuze is een test zei hij, als je kiest voor de manier van Jezus is dat een "promotie" een stapje dichter naar Hem toe, een stapje verder op de weg die Hij met je wil gaan. Hij haalt Marcus 4:9 aan "En Hij zei tegen hen : Wie oren heeft om te horen, laat hij horen." In de Bijbel betekend horen : horen én doen. Jacobus 1:22 zegt "En wees daders van het Woord en niet alleen hoorders. Anders bedriegt u uzelf."
Kiezen, bewuste keuzes maken, steeds weer opnieuw, keer op keer, hoe vaak sta je daar niet voor op een dag. Het liefst ga ik gewoon maar zonder te veel na te denken door, dan is het niet zo ingewikkeld. Maar God heeft mij geen mens gemaakt om de hersenen die Hij mij heeft gegeven niet te gebruiken. God wilde dat mensen een vrijwillige keuze konden maken. Maar dat betekend niet dat ik dat alleen maar hoef te doen wanneer het me uitkomt. Zoals Joe in de preek zegt : Het Pesachlam staat voor Jezus, dat lam moest helemaal gegeten worden, de Bijbel is het woord van God, helemaal. Het is geen menukaart waar we uit kunnen kiezen waar wij zin in hebben of hoe het ons uitkomt.
Alles van Jezus bracht ons verlossing voor alles in ons leven.
Ik las in een Bijbelleesrooster voor die dag Spreuken 10, en vers 27 sprong er uit "De vreze des Heeren vermeerdert de dagen......" en daar kwam dat zinnetje uit dat lied weer "Never grow old.."
Het gaat niet om nu maar om wie/wat ik "later" zal zijn, maar dat later begint nu.
En dan lees je ook nog een blog van Pieter-Jan Rodenburg voor de Visie (EO) Ook daarin weer keuzes maken. De brede en de smalle weg ( Mattheus 7) waar hij een heel mooi licht op werpt, de smalle weg is dagelijks in de spiegel kijken : leef ik het Leven.
Een tekst die de laatste tijd in mijn gedachten komt is Spreuken 4:23 "Bescherm je hart boven alles wat er te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven."
Elke dag weer keer op keer de keuzes, wat kies ik. Het is een stevig bewustwordingsproces voor mij, en eerlijk gezegd heb ik er niet elke keer, elke dag zin in, maar als ik niet kies is het ook een keuze, een keuze waar de boze gebruik van maakt. Als we niet kiezen voor de weg, de manier van Jezus kies je automatisch voor de manier van de boze. Er is niet zoiets als "neutraal" "ongevaarlijk" "maakt niet uit"
Niet kiezen voor Jezus is kiezen voor de boze.
Vader dank U wel dat U spreekt, dat U mij leert en onderwijst. Dank U wel dat U precies weet hoe U mijn hart moet raken. U kent het verlangen van mijn hart om U te volgen met alles wat ik heb en ben en op alle terreinen van mijn leven. Maar dan betekend dat dat U mij ook aanspoort en blijft aanspreken op dingen die niet zo goed gaan, die ik probeer te omzeilen omdat ik ze lastig vind. U bent goed, U bent geduldig, U bent genadig en ik ben dankbaar dat U Uw weg met mij gaat. Leer mij te horen én doen Vader, maak mijn hart gewillig en help mij mijn wil te onderwerpen aan Uw wil, die het beste is voor mij.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
dinsdag 11 februari 2020
Overwinning
Terwijl ik buiten de post loop te bezorgen borrelen er een paar zinnen uit een heel oud lied in mij op, een lied dat we in de kerk zongen waar ik als kind ben opgegroeid.
Overwinning, overwinning,
door het bloed van Calvarie.
Overwinning, overwinning,
door het bloed van het Lam.
God schenkt overwinning,
God schenkt overwinning.
door het bloed van Calvarie,
het bloed van het Lam.
En dan begint Papa God me te vragen : weet je nog dat Ik je vroeg of Ik jou lichaam mocht hebben ? Dat je ja hebt gezegd en dat je het aan Mij hebt gegeven ? Ja Vader dat weet ik nog, dat was best spannend, maar ik wilde U vertrouwen.
Weet je nog het moment dat Ik jou in gedachten bracht dat je zomaar uit het niets buiten bewustzijn raakte zonder ook maar iets aan te voelen komen. Je viel en toen je weer bij bewustzijn kwam trilde je hevig en je keek in het geschrokken gezicht van je man, je kleine dochter stond erbij en je zoon kwam net binnen lopen uit school. Je werd vertelt dat de ambulance onderweg was. Toen je man zijn werk belde om te melden dat zijn gezin hem nodig had brak hij in tranen uit en al trillend heb jij dat telefoontje afgehandeld. Je werd meegenomen en de broeders stelde je gerust. Je man bleef met de kinderen achter en jij kon niets voor ze doen.
In het ziekenhuis konden ze niets vinden en werd het bestempelt als een spontane flauwte, de huisarts legde je later uit dat het zeer waarschijnlijk een combinatie was geweest van een te lage bloedsuiker en een te lage bloeddruk.
Onbewust sloot je een verbond met jezelf : Dit zal me nooit meer gebeuren. Toen Ik je dat in gedachten bracht wist je dat je je van dat verbond moest bekeren, dat je het moest verbreken en je er los van moest spreken. Je vroeg me het trauma uit je te tillen en dat hen Ik gedaan en ik heb de plek die vrij kwam gevuld met Mijn liefde en genade om je te genezen. Ja Heer die nacht herinner ik me ook. Toen later de twijfel me wilde bekruipen koos ik ervoor om U te vertrouwen, omdat ik weet dat U goed bent.
Heb je verschil opgemerkt ? Ja Heer dat heb ik zeker.
Toen mijn lijf mij probeerde bang te maken door te gaan zweten of wat licht in m'n hoofd te worden bracht U me te binnen om tegen mijn lichaam te spreken dat het moest functioneren in de orde van Jezus Christus. Als ik dat deed was het weg.
U maakte mij vertrouwd met mijn lichaam, toen het anders begon aan te voelen wist ik : het is goed en ik ben veilig.
En toen kwamen die oude zinnen weer : Overwinning, overwinning....... Ik heb jou de overwinning gegeven, door het bloed van Calvarie, door het bloed van het Lam.
De nacht daarop kwam in mijn gedachten dat de overwinning hebben gekregen niet gelijk betekend dat de strijd voorbij was, ook al begreep ik dat niet helemaal, ik wist wel dat ik in deze houding verder moest gaan. De houding van vertrouwen. Je krijgt overwinning door volledige overgave (leven onder leiding van de Heilige Geest) zodra je die loslaat (leeft vanuit je vlees) begint de strijd opnieuw.
De nacht daarop kwam in mijn gedachten dat de overwinning hebben gekregen niet gelijk betekend dat de strijd voorbij was, ook al begreep ik dat niet helemaal, ik wist wel dat ik in deze houding verder moest gaan. De houding van vertrouwen. Je krijgt overwinning door volledige overgave (leven onder leiding van de Heilige Geest) zodra je die loslaat (leeft vanuit je vlees) begint de strijd opnieuw.
Vader wat ben ik enorm dankbaar dat ik zo veilig ben bij U, dat U alles weet, dat U in mijn gedachten terug brengt wat U wilt aanraken om het te genezen. U leidde me door dit proces van vele maanden heen en zette me stevig op mijn voeten en leerde me U te vertrouwen hierin. Wat een kostbare les en wat ben ik dankbaar voor de weg die ik met U mag afleggen hierin.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
dinsdag 1 oktober 2019
God spreekt
Als ik het me goed herinner was het 2009 of misschien 2010 dat ik voor het eerst binnen stapte in de gemeente waar ik nu mijn thuis heb gevonden. In het begin kwam ik er af en toe, maar als het me te dichtbij kwam nam ik weer afstand, de periodes dat ik weg bleef werden wel minder en korter maar toch, ik wilde me niet binden en maakte dus ook zo min mogelijk contact. Daarbij stroomde mijn tranen rijkelijk, dat ging daar op de een of andere manier vanzelf, ik kon ze niet stoppen, vooral de muziek kwam enorm binnen, maar ook het woord raakte me regelmatig diep. Na de dienst wist ik niet hoe snel ik weer weg moest. Toen God in 2015 tegen me zei : Ik wil dat je hier zit, elke week, ben dat gaan doen en God deed bijzondere dingen in mijn leven in die plaats.
Vorig jaar rommelde het en er gingen mensen weg en ook al bemoeide ik me nergens mee, je proefde dat er wat speelde. Er kwamen herinneringen boven van een scheuring in de gemeente waar ik als kind opgroeide (ik zal toen een jaar of zes zijn geweest denk ik) deze scheuring ging ook door mijn familie Mijn ouders waren de enige van de familie van mijn vader die besloten om te blijven en niet weg te gaan, het contact werd nihil.
Tot deze herinnering weer boven kwam heb ik me niet gerealiseerd hoeveel impact deze gebeurtenis op mij heeft gehad, de onveilige herinnering maakte dat ik tegen God heb gezegd dat ik dit te moeilijk vond en ik heb Hem gevraagd of ik weg mocht, maar zou weglopen de oplossing zijn geweest ?
Het antwoord was duidelijk : Ik wil dat je blijft.
Mijn volgende vraag was : Waarom ?
Als antwoord kreeg ik een woord : Bidden.
Oké........duidelijk.
Bidden, ik vond het een lastig antwoord, voelde me er absoluut niet geschikt voor. Maar God bracht in mijn gedachten dat Hij degene die Hij roept bekwaam maakt, dat deed Hij met Mozes, met Jozef, met David. Ze gingen geen makkelijke weg, maar God leerde hen wat ze moesten leren om de taak te vervullen die Hij voor hen op het oog had.
Op bijzondere wijze begon God me boekjes in handen te spelen over gebed en de Hemelse Rechtbanken, ineens zag ik ook in de Bijbel teksten die me nooit waren opgevallen over rechtzaken en rechtspraken. Ik zit nog midden in deze leerschool, en ik moet eerlijk zeggen dat ik 'm pittig vind, maar ook bijzonder, ik voel me geliefd, dat Hij deze weg met mij wil gaan.
Op een informatieavond over wat er in de gemeente speelde en waarvan ik wist dat ik daar heen moest en dat ik me niet langer afzijdig moest houden, werd mij heel duidelijk dat we nú moesten gaan bidden.
Ik was niet de enige gelukkig, en er was nog een vrouw die dat net zo had ervaren en samen begonnen we op een middag in december in mijn huiskamer te bidden, Het voelde best onwennig, ook omdat ik deze vrouw alleen van een afstandje kende en niet zo goed wist wat ik met haar aan moest, maar ik was er van overtuigd dat het het juiste was om te doen.
Vanaf de eerste middag zaten we op één lijn en was er veel herkenning, alleen na een aantal weken moest zij weer naar Amerika waar zij een groot deel van het jaar woont. Stoppen was niet de bedoeling, dat wist ik, maar hoe dan verder ? Zij tipte me om contact met een ander vrouwen op te nemen en deze hadden er oren naar, het gebed ging door.
Ik deed het maar ik voelde me nog steeds niet erg zeker, zo onbekwaam, maar ik ervaarde wel zegen.
Als je God gehoorzaamd en doet wat je weet dat Hij van je vraagt betekend dit niet dat het gelijk niet meer moeilijk is. Zoals ik Henk Stoorvogel hoorde zeggen op Opwekking afgelopen Pinksteren (gewoon thuis op de bank kijkend naar Family7) : Geloven en Jezus volgen is niet altijd leuk, maar wel goed.
Ruim een half jaar later hadden we een bijzondere dienst in onze gemeente waarin profetie en bemoediging centraal staan.
Inmiddels was het profetische niet vreemd meer voor me en had ik al geleerd dat dat en gebed enorm krachtige wapens zijn in het Koninkrijk van God en de geestelijke wereld.
In Handelingen 2:17 worden woorden van de Profeet Joel aangehaald : "En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees; en uw zonen en uw dochters zullen profeteren, uw jongemannen zullen visioenen zien en uw ouderen zullen dromen dromen." Als Joel zijn dagen al benoemde als het laatste der dagen dan zitten wij zeker in het laatste der dagen.
Profeteren is Gods Woord spreken, het is altijd opbouwend en bemoedigend en eert God. In die dienst kwam naar voren dat het samen bidden meer van Gods kracht vrij zet. God belooft zelf in Mattheus 18:20 "Waar twee of drie in Mijn Naam bijeengekomen zijn, daar ben ik in hun midden." We ervoer dat als een enorme bevestiging, voor ons, het was niet mijn idee geweest, nu wist ik zeker dat we goed bezig waren en ik begon ook een antwoord op onze gebeden te zien. Wij hadden gebeden dat Gods Geest zichtbaar zou gaan bewegen in onze gemeente, dat mensen vrijmoedig mochten worden om tegen elkaar uit te spreken wat Zijn Geest hun gaf om te spreken.
Ook werd mij duidelijk waarom God wilde dat ik op deze plaats bleef, Hij wilde dat ik erbij zou zijn en zou mee bewegen in Zijn werk. Wat was ik dankbaar voor dit inkijkje. Gods Geest is echt, levensecht, ook al zien we hem niet met het menselijk ook, als wij God vragen onze geestelijke ogen en oren te openen wil Hij dat doen en gaan wij dingen zien en horen, ervaren die ons zullen verwonderen. God spreekt, elke dag, Hij is de God van communicatie en ik word daar hoe langer hoe meer enthousiast over, dit is zo bijzonder, Hij is zo bijzonder.
Heer dank U wel, ik wil met U wandelen Heer, neem mij mee naar de plaatsen waar U me heen wilt brengen, laat me zien wat U me wilt laten zien, laat me horen wat U wilt dat ik hoor. Zet mijn geestelijke ogen en oren op scherp, maak mij gevoelig voor Uw zachte stem, leer mij te luisteren en te volgen. Vrijmoedig te doen wat U van mij vraagt. Er is nog zoveel wat me niet helemaal duidelijk is maar ik mag mijn vragen aan U stellen en U gewoon vertrouwen. Dit is zo'n mooi avontuur met U, een avontuur waar ik van geniet, en dat genieten is eigenlijk best wel nieuw voor me, maar zo leuk. Dank U wel, dat U mij meeneemt op deze reis.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
Vorig jaar rommelde het en er gingen mensen weg en ook al bemoeide ik me nergens mee, je proefde dat er wat speelde. Er kwamen herinneringen boven van een scheuring in de gemeente waar ik als kind opgroeide (ik zal toen een jaar of zes zijn geweest denk ik) deze scheuring ging ook door mijn familie Mijn ouders waren de enige van de familie van mijn vader die besloten om te blijven en niet weg te gaan, het contact werd nihil.
Tot deze herinnering weer boven kwam heb ik me niet gerealiseerd hoeveel impact deze gebeurtenis op mij heeft gehad, de onveilige herinnering maakte dat ik tegen God heb gezegd dat ik dit te moeilijk vond en ik heb Hem gevraagd of ik weg mocht, maar zou weglopen de oplossing zijn geweest ?
Het antwoord was duidelijk : Ik wil dat je blijft.
Mijn volgende vraag was : Waarom ?
Als antwoord kreeg ik een woord : Bidden.
Oké........duidelijk.
Bidden, ik vond het een lastig antwoord, voelde me er absoluut niet geschikt voor. Maar God bracht in mijn gedachten dat Hij degene die Hij roept bekwaam maakt, dat deed Hij met Mozes, met Jozef, met David. Ze gingen geen makkelijke weg, maar God leerde hen wat ze moesten leren om de taak te vervullen die Hij voor hen op het oog had.
Op bijzondere wijze begon God me boekjes in handen te spelen over gebed en de Hemelse Rechtbanken, ineens zag ik ook in de Bijbel teksten die me nooit waren opgevallen over rechtzaken en rechtspraken. Ik zit nog midden in deze leerschool, en ik moet eerlijk zeggen dat ik 'm pittig vind, maar ook bijzonder, ik voel me geliefd, dat Hij deze weg met mij wil gaan.
Op een informatieavond over wat er in de gemeente speelde en waarvan ik wist dat ik daar heen moest en dat ik me niet langer afzijdig moest houden, werd mij heel duidelijk dat we nú moesten gaan bidden.
Ik was niet de enige gelukkig, en er was nog een vrouw die dat net zo had ervaren en samen begonnen we op een middag in december in mijn huiskamer te bidden, Het voelde best onwennig, ook omdat ik deze vrouw alleen van een afstandje kende en niet zo goed wist wat ik met haar aan moest, maar ik was er van overtuigd dat het het juiste was om te doen.
Vanaf de eerste middag zaten we op één lijn en was er veel herkenning, alleen na een aantal weken moest zij weer naar Amerika waar zij een groot deel van het jaar woont. Stoppen was niet de bedoeling, dat wist ik, maar hoe dan verder ? Zij tipte me om contact met een ander vrouwen op te nemen en deze hadden er oren naar, het gebed ging door.
Ik deed het maar ik voelde me nog steeds niet erg zeker, zo onbekwaam, maar ik ervaarde wel zegen.
Als je God gehoorzaamd en doet wat je weet dat Hij van je vraagt betekend dit niet dat het gelijk niet meer moeilijk is. Zoals ik Henk Stoorvogel hoorde zeggen op Opwekking afgelopen Pinksteren (gewoon thuis op de bank kijkend naar Family7) : Geloven en Jezus volgen is niet altijd leuk, maar wel goed.
Ruim een half jaar later hadden we een bijzondere dienst in onze gemeente waarin profetie en bemoediging centraal staan.
Inmiddels was het profetische niet vreemd meer voor me en had ik al geleerd dat dat en gebed enorm krachtige wapens zijn in het Koninkrijk van God en de geestelijke wereld.
In Handelingen 2:17 worden woorden van de Profeet Joel aangehaald : "En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees; en uw zonen en uw dochters zullen profeteren, uw jongemannen zullen visioenen zien en uw ouderen zullen dromen dromen." Als Joel zijn dagen al benoemde als het laatste der dagen dan zitten wij zeker in het laatste der dagen.
Profeteren is Gods Woord spreken, het is altijd opbouwend en bemoedigend en eert God. In die dienst kwam naar voren dat het samen bidden meer van Gods kracht vrij zet. God belooft zelf in Mattheus 18:20 "Waar twee of drie in Mijn Naam bijeengekomen zijn, daar ben ik in hun midden." We ervoer dat als een enorme bevestiging, voor ons, het was niet mijn idee geweest, nu wist ik zeker dat we goed bezig waren en ik begon ook een antwoord op onze gebeden te zien. Wij hadden gebeden dat Gods Geest zichtbaar zou gaan bewegen in onze gemeente, dat mensen vrijmoedig mochten worden om tegen elkaar uit te spreken wat Zijn Geest hun gaf om te spreken.
Ook werd mij duidelijk waarom God wilde dat ik op deze plaats bleef, Hij wilde dat ik erbij zou zijn en zou mee bewegen in Zijn werk. Wat was ik dankbaar voor dit inkijkje. Gods Geest is echt, levensecht, ook al zien we hem niet met het menselijk ook, als wij God vragen onze geestelijke ogen en oren te openen wil Hij dat doen en gaan wij dingen zien en horen, ervaren die ons zullen verwonderen. God spreekt, elke dag, Hij is de God van communicatie en ik word daar hoe langer hoe meer enthousiast over, dit is zo bijzonder, Hij is zo bijzonder.
Heer dank U wel, ik wil met U wandelen Heer, neem mij mee naar de plaatsen waar U me heen wilt brengen, laat me zien wat U me wilt laten zien, laat me horen wat U wilt dat ik hoor. Zet mijn geestelijke ogen en oren op scherp, maak mij gevoelig voor Uw zachte stem, leer mij te luisteren en te volgen. Vrijmoedig te doen wat U van mij vraagt. Er is nog zoveel wat me niet helemaal duidelijk is maar ik mag mijn vragen aan U stellen en U gewoon vertrouwen. Dit is zo'n mooi avontuur met U, een avontuur waar ik van geniet, en dat genieten is eigenlijk best wel nieuw voor me, maar zo leuk. Dank U wel, dat U mij meeneemt op deze reis.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
zaterdag 29 september 2018
Ik zing, Hij strijd
Twee keer per week, op dinsdag en vrijdagochtend, loop ik een rondje post en tijdens het lopen van zo'n postrondje kwam er zomaar een lied in me opborrelen.
Een oudje : Johannes de Heer 197, dat ik ken uit m'n jeugd.
"Dit is mijn vreugde, altoos te zijn in mijne Heiland, Jezus is mijn" zingt het door mijn hoofd en al snel zingt mijn hart mee.
En ik realiseer me hoe bijzonder het eigenlijk is dat God zo vaak een lied gebruikt om iets tegen mij te zeggen.
Is dit echt een "dingetje" van "ons" vraag ik me af, is dit de "taal" die bij mij past en die Hij spreekt, laat Hij mij zo weten dat Hij mij kent en van me houd ?
Al wandelend bedenk ik me dat het zelfs al een aantal keer is gebeurd dat iemand mij een link van een lied stuurde wat precies op het juiste moment komt en wat me antwoord geeft of iets bevestigd of bemoedigd, dat is toch wel heel apart.
Het geeft me een bijzonder gevoel van geliefd zijn, wat bijzonder dat Hij zo met mij om gaat.
Een oudje : Johannes de Heer 197, dat ik ken uit m'n jeugd.
"Dit is mijn vreugde, altoos te zijn in mijne Heiland, Jezus is mijn" zingt het door mijn hoofd en al snel zingt mijn hart mee.
En ik realiseer me hoe bijzonder het eigenlijk is dat God zo vaak een lied gebruikt om iets tegen mij te zeggen.
Is dit echt een "dingetje" van "ons" vraag ik me af, is dit de "taal" die bij mij past en die Hij spreekt, laat Hij mij zo weten dat Hij mij kent en van me houd ?
Al wandelend bedenk ik me dat het zelfs al een aantal keer is gebeurd dat iemand mij een link van een lied stuurde wat precies op het juiste moment komt en wat me antwoord geeft of iets bevestigd of bemoedigd, dat is toch wel heel apart.
Het geeft me een bijzonder gevoel van geliefd zijn, wat bijzonder dat Hij zo met mij om gaat.
Volle verzeek'ring, Jezus is mijn
Wat schenkt dat rust aan 't volgzaam gemoed
In Hem zal 'k zalig, zalig steeds zijn
wedergeboren door Jezus' bloed
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Volle verlossing, om vrij te zijn
‘k mag alles leggen in Zijne hand
Het hart naar boven, ’t oog hemelwaarts
zo Jezus volgen naar ’t vaderland
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Volle bewustheid, Hij leeft voor mij
dit geeft mij blijvend heerlijk genot
'k Mag altijd wand'len aan Jezus' zij
'k Mag nu steeds leven voor mijne God
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn
In Hem zal 'k zalig, zalig steeds zijn
wedergeboren door Jezus' bloed
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Volle verlossing, om vrij te zijn
‘k mag alles leggen in Zijne hand
Het hart naar boven, ’t oog hemelwaarts
zo Jezus volgen naar ’t vaderland
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Volle bewustheid, Hij leeft voor mij
dit geeft mij blijvend heerlijk genot
'k Mag altijd wand'len aan Jezus' zij
'k Mag nu steeds leven voor mijne God
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn
In moeilijke tijden heeft God eens tegen mij gezegd: "Maak jij Mij nou maar groot" en ik ervoer toen als ik dat deed, dat Hij me boven al mijn sores uit tilde.
Nu las ik in een blog van Aritha Persoonlijk dat ik volg over 2 Kronieken 20, over een hele bijzondere strategie in de strijd tegen de vijand, een strategie waar God Josafat de opdracht toe geeft.
"Hij (Josafat) overlegde met zijn mensen en stelde toen zangers op die de Heer prezen met een lied. Zij liepen voor de gewapende mannen uit. Ze zongen: Prijs de Heer, want zijn liefde duurt eeuwig. Op het moment dat zij de Heer begonnen te prijzen, bracht de Heer de legers van de Ammonieten, Moabieten en Edomieten in verwarring" zegt vers 21-22
God groot maken zet dingen in beweging zien we in dit stukje, en dat mocht ik ook zien want in de tijd dat dit lied tijdens mijn postronde in mijn hoofd kwam was er een situatie waarin alleen God dingen kon bereiken, en Hij deed wat in mijn ogen onmogelijk leek.
Als ik mij volledig aan Hem overgeef, er absoluut niet twijfel aan wie ik ben in Hem en aan wie Hij is, en aan wie / wat Hij door mij heen wil zijn / doen. Als ik me daarin verheug en Hem daar alle eer voor geef die Hem toekomt, dan zorgt Hij voor de overwinning.
Zo mag ik wandelen aan Jezus' zij zegt dit oude lied.
Samen optrekken met Jezus, door dit leven wat lang niet altijd makkelijk is, maar waarin Hij altijd bij me is.
ONDERWEG naar Hem en met Hem.
Abonneren op:
Posts (Atom)