Helm van het heil

Toen de blog Keuzevrijheid online kwam wist ik dat ik het boek De kracht van verbeelding weer op moest pakken, de schrijver Andrew Womack is recht voor z'n raap en eigenlijk houd ik daar wel van ook al is het soms meer au dan amen. Een statement wat mij raakte was : Je gevoelens volgen je gedachten. De vrede die God belooft in Filippenzen 4:7 "En de vrede van God die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus." is het gevolg van je gedachten alleen op God gericht houden, door je steeds te herinneren wat Hij allemaal al voor je gedaan heeft, je daarover te verblijden, Hem daarvoor te danken, je te realiseren dat Hij nabij is, je absoluut geen zorgen te maken over je natuurlijke omstandigheden, je verlangens bij Hem bekend te maken door bidden en smeken en ze dan in vertrouwen dat je hebt ontvangen, zoals Marcus 11:24-25 zegt, los te laten  en je te koesteren in de vrede die Hij je geeft zoals de verzen 4-6 ervoor zeggen. Vers 8 geeft je de wijze raad alleen te bedenken wat waar is, Zijn Waarheid, wat eerbaar is, wat rechtvaardig is, wat rein is, wat lieflijk is, wat welluidend is, om dat te bedenken wat deugd is, wat prijzenswaardig is. Beetje oude woorden in de HSV vertaling, de BasisBijbel zegt : wat waar, eerlijk, heilig, vriendelijk, mooi en goed is. 

Er is zo hier en daar een groot verschil in van de wereld voor waarde aan deze woorden hecht of welke God aan die woorden hecht, maar ik denk dat het duidelijk is dat Gods waarde doorslaggevend zijn in mijn ogen. De Bijbel roept ons op om onze ogen alleen op God gericht te houden, dat zal het grote verschil maken in ons leven omdat we door dat te doen alleen gevuld zullen zijn met Zijn Waarheid over onszelf en situaties. Het is bij mij een steeds terugkerend onderwerp waar en ik word me steeds meer bewust van het belang ervan. 

In die tijd kwam ik ook bij "de helm van het heil" terecht, een onderdeel van de geestelijke wapenrustig waar we in  Efeze 6:10-20 lezen. Ik ging daar op verder zoeken om daar een duidelijker beeld van te krijgen, en ik vond een paar mooie stukken over die ik gewoon ook maar even deel voor degene die ze wil lezen, één van Derek Prince, één van het Zoeklicht en één van Salt of the earth. Ik werd me door alles wat ik doormaakte in mijn lichaam, ik schreef daarover in de blogs War gaat het heen ? en Vernieuwing van mijn denken over geloof, maar ook op relationeel gebied, ik schreef daarover in de blogs Mogen verschillen en Mogen zijn, en hoe me dat allemaal raakte dat ik me weer bewuster moest worden van mijn denken en de effecten van me daar niet bewust mee bezig zijn, hoe makkelijk je dan meegesleurd word in je gevoel, hoe twijfel dan binnen de kortste keren op je nek zit. De helm van het heil is het weten dat we vrijgekocht zijn door het bloed van de Here Jezus en weten wie wij zijn in Hem, het vernieuwen van ons denken. 

De boze is op zoek naar wie hij kan verslinden zegt 1 Petrus 5:8 "Wees nuchter en waakzaam, want uw tegenpartij, de duivel, gaat rond als een brullende leeuw, op zoek naar wie hij zou kunnen verslinden." Hij valt ons altijd aan op ons denken, hij zal ons denken proberen te beïnvloeden door welke prikkel hij maar kan, door wat we zien, horen, voelen, ruiken, proeven. Zijn enige doel is ons denken daaromheen te gaan laten draaien in plaats van om Gods Waarheid. Dat kan hij alleen maar doen als ikzelf hem daar de macht/ruimte voor geef, bewust of onbewust. Zijn enige doel is mij verslinden. Het is mijn taak om heel bewust mijn gedachten, mijn hart te bewaken, te beschermen, te vullen met Gods Woord en Waarheid, zoals Spreuken 4:23 zegt "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven." 

Ik heb heel erg het idee dat dat eens steeds belangrijke noodzaak word in de tijd waarin we overspoeld worden vanuit de maatschappij, de media, maar ook persoonlijk door alles wat de boze doet om verdeeldheid te zaaien en ons van onze kook te brengen. Het doet me zo pijn dat christenen, maar ook bedieningen onderling lopen te waarschuwen voor wat zij denken wat een dwaling is. Ik bad hier over en Marcus 9 kwam in mijn gedachten waar de discipelen is vers 38 zeggen "En Johannes antwoordde Hem : Meester wij hebben iemand gezien die demonen uitdreef in Uw Naam, iemand die ons niet volgt, en wij hebben het hem verboden, omdat hij ons niet volgt." En dan geeft Jezus een antwoord wat ze waarschijnlijk niet hadden verwacht in vers 39 en 40 "Maar Jezus zei : Verbied het hem niet, want er is niemand die een kracht doen zal in Mijn Naam en kort daarna kwaad van Mij zal kunnen spreken. Want wie niet tegen ons is, die is voor ons."  

Als iemand of een bediening Jezus Christus als de Zoon van God beleid die gestorven is en opgestaan is uit de dood, dan hebben ze misschien een ander inzicht maar wil dat niet zeggen dat dat niet van God is. Het gaat om de Here Jezus Christus, Hem komt het oordeel toe, niet aan mij. Als ik moeite heb met de uitleg van een ander mag ik dat in gebed bij God brengen en die ander zegenen. Ik bid regelmatig : Heer wat zegt U hierover, mis ik iets, zit ik ergens vast in mijn eigen denkpatroon ? Het kan goed zijn dat mijn pijn of het niet hebben van een bepaald inzicht mij in de weg zit en dat de boze daar graag op gaat zitten om verdeeldheid te zaaien. De bedoelingen van mensen kunnen zo goed en oprecht zijn, en dan toch..... Ik vind dat een heel lastig ding, maar hier op deze aarde zullen we hier mee te maken hebben omdat de boze hier nog rondgaat als een brullende leeuw zoals we net lazen in 1 Petrus 5:8. 

Heer leer mij de ander te zien zoals U die ander ziet, leer mij naar situaties te kijken zoals U ze ziet, om mijn ogen alleen op U gericht te houden en de helm van het heil heel stevig over m'n hoofd heen getrokken te houden als een warme beschermende muts tegen de koude wind die er waait en die het voorzien heeft op mijn gedachten. 

Ik wil 2 Korinthe 4:18 nog delen " Wij houden onze ogen niet gericht op de dingen die men ziet, maar op de dingen die men niet ziet, want de dingen die men ziet, zijn tijdelijk, maar de dingen die men niet ziet, zijn eeuwig." Andrew legt uit : de dingen zien  die men niet ziet doe je met je verbeelding. Verbeelding, is met je hart zien wat je niet met je natuurlijke ogen kunt zien, het vermogen om in geloof te wandelen, een onderdeel van wie we zijn geworden in Christus. 2 Korinthe 5:7 zegt "Want wij wandelen door geloof, niet door aanschouwen."  Het denken en het hart werken dus heel nauw samen. In geloof zien wat Gods Waarheid is, dat vraagt oefening en training, maar ik wil het leren zien. Vader leer mij te wandelen in geloof, leren zien in mijn verbeelding wat U zegt. 

Dan realiseer ik me dat dit proces verband houd met mijn one-word voor dit jaar :  gegrondvest. Mijn denken, de bron waar mijn leven uit voortvloeit gegrondvest in het Woord, Jezus zelf is het Woord, mijn denken, mijn voorstellingsvermogen gevuld met Zijn Woord en Waarheid over elke situatie in mijn leven, dieper met mijn wortels de grond in om steviger gegrondvest te zijn in Hem, in de Liefde.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Not a fan

In de afgelopen 2 blogs heb ik gelinkt naar Leif Hetland en zijn onderwijs over de Orphan spirit (wees-geest) en een van de dingen die hij ook zei en die bij me binnen kwam was : onderschat het proces niet. Er is niets wat groeit zonder een proces, het proces is nootzakelijk. Daar raakte hij denk ik een gevoelige snaar voor mij, ik heb de neiging te snel te willen, ik wil van het "gedoe" af, klaar ermee. Maar zo werkt het niet. 

Iets anders wat hij zei daar moest ik een poosje op kauwen en dat doe ik eigenlijk nog steeds : je hebt alleen autoriteit over datgene waar je van houd. 

Als wij autoriteit willen hebben moeten we er eerst van leren houden. Je kan alleen verandering brengen op die plekken waar je van houd, je hebt alleen invloed op de plaatsen waar je liefde kan en wil brengen. Dat deed me denken aan een film die ik had opgenomen die Family7 had uitgezonden : Not a fan a followers story. Van de film kan ik nergens een link vinden, hij is ook niet meer te koop. wel vond ik een gelijknamige serie op YouTube : Not a fan. De boodschap komt zo enorm overeen met de boodschap van Leif. We kunnen een fan zijn van Jezus, ons hart aan Hem geven zodat we eeuwig leven krijgen en alle goeds dat Hij voor ons heeft. Hem geweldig vinden en Hem waarderen om het goede voorbeeld dat Hij is. Maar het is wat anders om een volgeling te zijn en dagelijks je kruis op te nemen en te leven voor Hem. De dag dat je je leven aan Jezus geeft is de dag dat je sterft. Niet meer jij leeft maar Christus leeft vanaf dat moment in jou zegt Paulus in Galaten 2:20 "Ik ben met Christus gekruisigd, en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij, en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven."

Om echt te kunnen houden van....is het nodig dat ik er eerst zelf compleet van doordrongen ben dat er van mij gehouden wordt, dat ik geliefd ben door Papa God. Een fan vind het allemaal leuk en aardig maar wil wel z'n eigen leventje blijven leiden. Een volgeling (discipel - gedisciplineerd volgeling) mag het alles kosten, die is bereid alles ervoor op te geven, die is bereid de prijs te betalen wat de kosten ook zijn. 

Iets anders wat Leif zegt en wat me raakt is dat zolang ik niet van mij kan houden zoals Papa van mij houd ik niet zal kunnen houden van de ander of zoals Jezus ons leert, mijn vijanden. En als ik dat niet kan zal dat problemen opleveren omdat ik dan ga reageren vanuit de wees-geest. Dan zal ik anderen pijn doen vanuit mijn eigen pijn. het is de bedoeling dat stoel 1 mijn thuis is. Dat ik leer vanuit stoel 1 te leven, en ja dan kan ik door dat leven soms in stoel 2 terecht komen maar dat ik vanuit stoel 2 wel weer naar huis ga, naar stoel 1 waar ik bedoeld ben, waar Papa woont. Hij wil me leren hoe ik vanuit stoel 1 stoel 3 kan beïnvloeden. Ik realiseer me dat het flink wat tijd zal kosten om alle 6 de filmpjes te kijken, maar geloof mij het is absoluut de moeite waard als je het Engels goed kan volgen.

Hoe meer ik bereid ben Hem de pijn vanuit mijn wees (het niet écht kennen van het hart van de Vader) zijn bloot te laten leggen en het genezingsproces te ondergaan, en het is echt een proces dat tijd kost, een uitstrekken naar vernieuwing van mijn denken, hoe meer ik me bewust word en doordrongen en doordrenkt raak van de Liefde van de Vader voor mij. En daar waar is zo enorm doordrenkt ben van Hem komt dat eruit daar waar ik in contact kom met een ander. - Een mooi beeld daarvan is een spons die doordrenkt is met water, dat ding druipt - zo zijn wij bedoeld te zijn met Papa's Liefde voor ons om anderen "nat" te maken met Zijn Liefde. Een kleddernatte spons maakt alles nat. Maar het vraagt de moed en de wil om al die pijnplekken aan te laten raken door de Liefde van Papa God zodat ze doordrenkt kunnen gaan raken van Zijn Liefde.

Hij is echt, en ik wil echt zijn, mensen verlangen denk ik enorm naar echtheid in deze wereld die vol is van vanalles en nog, wat dat lijkt op, maar het toch eigenlijk niet is, namaak, nep. Een fan volgt alleen wat hem bevalt, een volgeling, een discipel blijft volgen, volhard,  wat de kosten ook zijn, zelfs als het ten koste van zichzelf gaat omdat hij het voorbeeld van de Meester wil volgen die alles gaf, omdat hij/zij wil zijn als de Meester, als de Enige, de Echte, de Ware, de Waarheid, het Echte Leven, de Enige Weg. 

Heer dit is een heleboel om heel lang op te kauwen, steeds weer komt het op verschillende niveaus en gradaties bij me terug. Ik geeft U toestemming dit uit te werken in mijn leven, maak mij echt, maar mij levend naar Uw Woord. Filippenzen 2:13 "Want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen." Heer werk U dit maar uit in mijn leven, leer mij, train mij, en maak mij maar precies zoals U mij bedoeld hebt, maak mij bewust van de zoon-schap (dochters zijn daarbij ingesloten in de Bijbel) dat ik van U heb ontvangen, ik ben door U geadopteerd en erkend, U hebt mij alles gegeven wat ik nodig heb om Uw autoriteit te vertegenwoordigen op deze aarde. Heer U mag door mij heen Uw Koninkrijk zichtbaar maken op deze aarde zoals het ook in de hemel is, daar ben ik voor geschapen en bedoeld, en gebracht in deze aarde.  

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Maak Mij groot

De laatste dag van het (Engelstalige)leesplan  Guide your mind, guard your heart, grace your tongue kwam ook weer erg bij me binnen. God gaf ons een tong om Hem de hele dag door eer te bewijzen, we zijn geschapen om God te loven. Dat is ook iets waar God me steeds weer aan herinnert : Maak Mij groot. Wij hebben een stem gekregen om Hem lofliederen te zingen. Zingen.....ja ook dat wilde God terug brengen in mijn leven. In mijn jonge jaren zong in in een zanggroep in de kerk waar ik opgroeide, soms zelfs solo's, later zong ik in een koor waar een best wel kritische dirigent me al heel snel een solo gaf, en van deze man was dat echt een compliment. Eens in een kerkdienst stond ik tijdens de samenzang bij iemand in de buurt die mij later aansprak en vroeg : doe jij iets met die stem ? Natuurkijk kreeg ik niet alleen positieve reacties en was ik zelf ook niet echt positief, ik wist heel goed wat er niet goed ging en daar legde ik vaak de nadruk op.

Toen ik op mijn 16e m'n diploma van de huishoudschool behaalde kreeg ik van mijn ouders een gitaar, zo'n groot cadeau had ik nog nooit gehad en ik leerde mezelf met een boekje van van Youth for Christ waar gitaarakkoorden in uitgetekend stonden zelf wat gitaar spelen, genoeg om mezelf wat te begeleiden. Ik schreef zelf wat eigen liedjes, maar degene aan wie ik ze lied horen zag er niet veel in dus ook daar ging ik niet in verder. Het stelde toch niets voor. Nu ik dit schrijf realiseer ik me dat eigenlijk hier hetzelfde gebeurde als met de verhaaltjes die ik schreef, ik schreef daarover in de blog Schrijven.

Toen onze kinderen klein waren heb ik vooral met onze dochter veel gezongen met de gitaar, die vond dat een periode heel leuk, de rest van ons gezin vond dat toch wat minder. De topkam van m'n gitaar sleet op den duur zover in dat de snaren vreselijk begonnen te trillen tegen de fretten dat er niet goed meer op te spelen was. Repareren was geen optie werd mij verteld toen ik er mee naar een muziekhandel ging. Daarbij was ik enorm bezig in die tijd om me los te maken van mijn verleden en heb op een gegeven moment besloten de gitaar weg te gooien, en ik deed ook alle muziek boeken weg, daar had ik ook niks meer aan. Ja ik weet dat klinkt erg rigoureus maar dat was ook wel een beetje mijn aard, zeker toen. Met dat ik de kerk de rug toekeerde hield het muziek maken eigenlijk ook op.

Al vanaf het moment dat ik terug kwam bij God begon Hij muziek te gebruiken om door de muren die ik om mijn hart had gebouwd te verweken. Al jaren word ik zeer regelmatig wakker met een zin uit een lied. Sinds een tijdje ben ik onderdeel van een gebedsgroep en we beginnen onze tijd met zingen, en daar wordt gitaar gespeeld. Dat maakte langzaam iets in me los, er begon weer wat te kriebelen en eigenlijk wist ik dat ik een gitaar moest kopen. Ik vroeg God of ik als tiener zelf toen een gitaar wilde hebben en of ik 'm daarom had gekregen, ik wist het niet meer, en het was of God zei : Ik heb je moeder dat idee gegeven, en dat raakte me. Ook muziek maken voor Hem was van me gestolen. God grootmaken met gesproken woorden is prima, maar God had mij een stem gegeven en vingers en ik had heel sterk het idee dat Hij zei dat Hij graag wilde dat ik weer zou gaan zingen om Hem groot te maken. Gewoon thuis met m'n gitaar. 

Het boekje De effecten van lofprijs van Andrew Wommack, las ik ook rond dat was ook enorm verhelderend voor me. Lofprijs is een onderdeel van intimiteit met God, Hem loven geeft ook waarde en een doel aan je eigen leven. Lofprijs heeft de kracht om een gewoon leven te verandering in een veelbetekenend leven. In Psalm 22:4 zegt David "Maar U bent heilig, U troont op de lofzangenen van Israël" en in Psalm 103:1 spreekt hij tot zijn eigen ziel : "Loof de Heer, mijn ziel, en al wat in mij is, Zijn heilige Naam." Ik leer hier van David, en door het lezen van zo'n leesplan en zo'n boek dat ik een keus heb. Als ik ga lofprijzen zullen er dingen veranderen. Hoe mijn omstandigheden ook zijn, ik heb altijd een keus, wat ga ik uitspreken, uitzingen. Zo lang ik leef en ik van God adem krijg om in mijn longen te zuigen en ademen heb,  is het mijn opdracht Hem groot te maken. Als ik Hem groot maak dan komt Hij, Hij kan niet anders dan reageren op de lofzangen van Zijn volk, Zijn kinderen, Zijn kind, mijn lofzang voor Hem. 

Ik denk dat het dé sleutel is waarmee ik door de modder van het leven en z'n processen heen kom, want soms voelt het als modder. Ik ben heel dankbaar voor het werk dat Hij doet in mijn leven maar mijn ziel (verstand, emoties, gevoel) staan regelmatig nou niet bepaald te springen van enthousiasme en het lijkt wel of de strijd wat taaier word. Maar toen deelde een wijze vriendin iets met me wat binnen kwam. Johannes 10:10 zegt "De dief komt alleen om te stelen en te slachten en verloren te laten gaan....." de dief, de boze, komt alleen maar om te stelen als er wat te stelen valt. Je hebt iets kostbaars waar hij jaloers op is en wat hij je niet gunt. Het is ook zo dat hij het alleen kan stelen als hij erbij kan komen omdat wijzelf een raam of deur open hebben gezet door onze daden of woorden. Dat was iets waar ik flink op moest kauwen, ik ben daar ook nog niet uit, maar eigenlijk weet ik dat er een grote kern van waarheid in zit maar ik worstel daar nog mee. Het zegt ook iets over mijn waarde, over de waarde van de gaven die God ons geeft, over de waarde van Zijn vreugde, genade, goedheid, over Zijn....... vul maar in. Ik die waarde dus ook zelf zien en me realiseren dat het van waarde is en het waarderen, koesteren en het bewaren in mijn hart. En dan moet ik weer denken aan Spreuken 4:23 "Bescherm je hart boven alles wat te beschermen is, want daaruit zijn de uitingen van het leven."

Heer maak mij diep intens bewust van wie ik ben in U, breng elk stukje van mijn wezen tot Leven in U, doordring mij van de waarde die U ziet en open mijn hart, open mijn mond dat daaruit Uw lof zal vloeien, Lof waar U op troont. Vanaf een troon word geregeerd, regeer in mijn leven Heer, regeer over mijn denken, regeer in mijn hart, regeer over mijn mond. Dan komt het lied Regeer in mij in m'n gedachten, Ja Heer, Regeer in mij, met al Uw kracht, in mijn mooiste droom, in mijn zwartste nacht. Er is een ding dat ik U vraag, o Heer regeer in mij vandaag.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Woorden

Iets waar ik me steeds meer van bewust word is de kracht en het gevolg van de woorden die er uit mijn mond komen. Het was of God het echt van allerlei kanten onder m'n aandacht bracht, o.a. door het Engelstalige leesplan uit de Bijbel-app : Guide your mind, guard your heart, grace your tongue. Met de woorden die je spreekt plant je zaad dat vrucht zal dragen in je toekomst. Vroeg of laat komt het gevolg van de woorden die je uitspreekt op je bord terecht, of op het bord van de ander waarover jij ze uitspreekt. Wat een verantwoording hebben we dan !

Ik hoorde iemand vertellen dat hij een karikatuur had getekend met grote ogen (zien), grote oren (horen) en een grote neus (onderscheden) en een kleine mond. Ik zie daar een geestelijke wijsheid in. Het is zo belangrijk om te leren zien in de geest, Gods Waarheid leren zien, om te leren horen in de geest, Gods Stem duidelijk leren verstaan, om te leren onderscheiden in de geest, wat is zuiver, wat is van God en wat niet. Dit is dan ook een gebed wat ik regelmatig bid : Heer geef mij een scherp en zuiver onderscheidingsvermogen, maak mij heel gevoelig voor Uw Stem, open mijn geestelijke ogen en oren zodat ik zal leren zien zoals U ziet en wil dat ik zie, dat ik Uw Stem scherp zal horen zodat ik die zal volgen. 

Is stil worden dan een optie, nee dat denk ik niet. God is een sprekende God, door te spreken schiep Hij de aarde. Genesis 1:3 "En God zei ...." vers 6 "En God zei...." vers 9 "En God zei..." vers 11 "En God zei...." vers 14 "En God zei....." vers 20 "En God zei....." vers 24 "En God zei...." vers 26 "En God zei : Laten Wij mensen maken naar Ons beeld, naar Ons gelijkenis, en laten zij heersen........" De eerste twee verzen van Genesis 1 vertellen dat de Geest van God over de wateren zweefde boven een aarde die woest en leeg was. God begon daarover te spreken en schiep op die manier de aarde met planten, gewassen, dieren in de zee, de lucht en op het land zoals wij die vandaag de dag nog kennen, waar wij in rondwandelen. Dan scheppen Zij mensen naar Hun beeld, mensen die dus met hun woorden scheppen. 

Ik geloof dat wij bedoeld zijn om Gods Woorden te spreken, om het goede te scheppen dat in lijn en in overeenstemming is met Gods plan voor deze wereld, over de mensen waar we mee in aanraking komen, mee samenleven, over ons eigen leven. Jezus spreekt in Mattheus 15:1-20 over rein en onrein, vers 18 : "Maar de dingen die uit de mond komen, komen voort uit het hart, en die verontreinigen de mens." Dan moet ik gelijk weer denken aan Spreuken 4:23 wat al zo vaak tot me gesproken heeft "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitgangen van het leven." En Deuteronomium 30:14-20 "Want dit woord is heel dicht bij u, in uw mond en in uw hart, om het te doen. Zie, ik heb u heden het leven en het goede voorgehouden, maar ook de dood en het kwade. Want ik gebied u heden de Heere, uw God lief te hebben, in Zijn wegen te gaan en Zijn geboden, Zijn verordeningen en Zijn bepalingen in acht te nemen. Dan zult u leven en talrijk worden, en zal de Heere, uw God, u zegenen in het land waar u naartoe gaat om het in bezit te nemen. Maar als uw hart zich afkeert en u niet luistert en u zich laat verleiden.......Ik roep heden en de aarde tot getuigen tegen u : het leven en de dood heb ik u voorgehouden, de zegen en de vloek ! Kies dan het leven, opdat u leeft, u en uw nageslacht, door de Heere, uw God, lief te hebben, Zijn stem te gehoorzamen en u aan Hem vast te houden - want Hij is uw leven en de verlenging van uw dagen - om te blijven in het land dat de Heere uw vaderen, Abraham, Izak en Jacob, gezworen heeft hun te geven." 

Onze woorden hebben niet alleen effect op ons persoonlijke leven maar ook op ons nageslacht. Ik geloof dat wij geroepen zijn Leven te spreken in situaties die dood zijn, en dan bedoel ik niet de fysieke dood, maar in dat wat geestelijk dood is. Onze woorden hebben kracht en als wij Gods Woorden spreken, ons door Heilige Geest laten leiden om de woorden te spreken die Hij wil dat we spreken zal dat Leven voortbrengen. "En God zei : Laat er licht zijn ! En er was licht." (Genesis 1:3) In Johannes 8:12 zegt Jezus van zichzelf  "..Ik ben het Licht der wereld, wie Mij volgt, zal beslist niet in duisternis wandelen, maar het licht van het leven hebben." Jezus het Licht brengt Leven overal waar Hij komt, waar Hij toegelaten wordt. In ieder stukje van mijn leven waar ik Hem toelaat en Zijn Woorden van Leven begin te spreken wijkt de duisternis/dood. "....God is liefde" zegt 1 Johannes 4:8, en een stukje verder in vers 18 "Er is in liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit. De vrees houdt immers straf in, en wie vreest, is niet volmaakt in de liefde." Liefde word o.a. geuit door woorden, woorden zijn het gevolg van wat er in het hart is, net als daden, ook die komen voort uit wat er in het hart is, en gaan vaak gepaard met woorden. 

Heer leer en onderwijs mij maar dieper over woorden, Uw Woorden, maak me bewuster van mijn eigen woorden. Maak mij ontvankelijker voor Uw aanwezigheid, gevoeliger voor Uw communicatie. Leer mij, train mij Uw Woorden te spreken, woorden van geloof, woorden van leven/Leven, woorden van liefde/Liefde. Dank U wel voor de leerzame wandeling die ik met U door dit leven mag maken.  

ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Opzettelijk

Iets wat mij van alle kanten steeds meer duidelijk word is hoe belangrijk het is bewust te leven en God heel serieus te nemen. Ik zag een (Engelstalig) filmpje en één zin daaruit haakte in mij vast : Live on-purpose, not on auto-pilot - Leef opzettelijk, niet op automatische piloot. Hoe vaak ga je als mens op automatische piloot, gewoonte, zonder na te denken. Een groot deel van ons leven verloopt op deze manier, je aankleden, eten drinken, je tanden poetsen, je denk er niet eens bij na. 1 Korinthe 10:31 zegt "Of je nu eet of drinkt of iets anders doet, doe alles tot eer van God." Dit is toch altijd een beetje een tekst geweest waar ik een "oei" gevoel had, waarschijnlijk door het woordje "eet" omdat dat toch wel een heikel puntje is geweest in mijn leven. 

Door het onderwijs van o.a. Robert Henderson over de Hemelse rechtbanken werd het me steeds meer duidelijk dat ons gedrag heel veel plekken creëert voor de boze om ons aan te vallen. Elke plek waar wij niet vergeven, waar wij ons niet houden aan de grenzen die God in liefde aan de mens gesteld heeft, elke plek waar bewust even iets doen -omdat het maar een keer moet kunnen, of waar we onszelf wijs maken dat het niet uitmaakt, of omdat we het nu gewoon zo graag willen, of ...... - waarvan we eigenlijk weten in ons hart dat we dat beter niet kunnen doen, en we het toch doen, waar we onze eigen wil boven Zijn wil plaatsen, daar zetten we een deur open, al is het maar op een kier. Of zoals ik het ook wel mooi heb horen benoemen : we creëren een landingsplek voor de boze in ons leven waar hij zijn kwaad kan laten landen, we geven hem op die manier legale grond.

Dit heeft te maken met Gods principe van zaaien en oogsten, oorzaak en gevolg, als je dezelfde dingen blijft doen moet je geen andere gevolgen verwachten. Eigenlijk is God in Zijn liefde heel geduldig hierin blijven druppelen in mij, heel veel druppeltjes worden een plasje, en een plasje word een plas en op een keer kun je er niet meer omheen en zal je moeten erkennen : hier moet iets anders. 

God was een tijdje geleden begonnen met te spreken over : Kijk in Mijn ogen, ik schreef daarover in de blog Zien wat het word. En later over op Zijn voeten staan terwijl mijn ogen in Zijn ogen bleven gehaakt, ik schreef daarover in de blog Dansen God begon tegen me te spreken over de veiligheid van grenzen. Ik hoorde eens vertellen dat kinderen bij een school waar er geen begrenzing staat om het schoolplein de neiging hebben dichter bij de te blijven spelen. Als er wel een begrenzing staat zijn ze meer geneigd tot de begrenzing te gaan en alle terrein erbinnen te benutten om te spelen. Grenzen zijn niet bedoeld als beperking maar als vrijheid om alle terrein erbinnen te benutten en uit te buiten. 

Het was of God zei : binnen Mijn begrenzing ben je veilig, in dat gebied mag je ontspannen, ik heb daar over geschreven in de blog Ontspannen en genieten, ook dat is een uitdaging. Ontspannen en genieten zijn niet dingen die ik mee heb gekregen als kind dat van jongs af aan alert was op zorgen (voor mijn ouders). Dat is niet bewust op me gelegd maar wel zo in mij gegroeid en zijn deze terreinen die God voor een mens bedoeld heeft ondergesneeuwd. Nu is het tijd om ook deze terreinen te ontwikkelen omdat God het bedoeld heeft dat je ontspannen mag leven en ook mag genieten van het leven, van Hem, van je leven met Hem. God heeft niet bedoeld dat we het leven alleen maar serieus nemen en ik heb wel een behoorlijk serieuze inslag en daar mag best wat meer ontspanning in komen en dat is Gods wens voor mij, dat vind ik zo mooi, zo liefdevol. Ontspannen en genieten gaan denk ik hand in hand, en het hoopvolle is dat het aan te leren is, nieuw inzicht en nieuw gedrag is aan te leren. 

Dingen veranderen niet vanzelf, als je andere resultaten wil hebben zal je andere dingen moeten gaan doen, zal je dingen opzettelijk anders aan moeten gaan pakken. Er is een bewuste opzettelijke keus nodig om God alle ruimte te geven om dat wat Hij in de mens gelegd heeft te laten ontplooien in het leven. Hij wil niets liever dan alle beperking die het leven/de boze op ons heeft gelegd ontwarren en van ons af nemen, genezing en herstel brengen, Hij wil niets liever dan ons in de vrijheid te zetten waarin we ontspannen kunnen genieten, kunnen dansen op Zijn voeten. En toen realiseerde ik me dat ik pas echt kan leren dansen als ik ontspannen geniet van het leerproces. 

Toen ik op een mooie middag weer eens door de polder fietste en de koeien in de wei stonden viel het mij ineens op dat er een omheining/begrenzing omheen stond en kwam er een herinnering in mijn op aan een beeld dat iemand een aantal jaar geleden voor mij had van dat ik aan het dansen was - als een kind aan het ronddraaien was met m'n armen uitgespreid - en nu ik dit schrijf moet ik denken aan een uitbundige lacht op m'n gezicht - in de grazige weiden van Psalm 23. Binnen Gods beschermende beperkingen mag ik elke millimeter van die groene weide benutten om te dansen en te genieten, te ontspannen van het leven met en voor Hem. 

Dank U wel Heer dat U zo liefdevol, zo geduldig aan het werk bent in mijn leven, mij leert en onderwijst, dingen voor mij ontvouwd en visualiseert, me dingen leert uitspreken en mag weten dat daar kracht aan verbonden is. U schiep door te spreken en wij mogen doen wat U deed, opzettelijk scheppend woorden van leven spreken, woorden die door het gehoor bij mij binnen komen - de Bijbel zegt in Romeinen 10:17 "Zo is het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God."- en die dan rondgaan in mijn denken en die invloed gaan hebben op mijn daden. U spreekt Uw woord heel bewust opzettelijk in mijn leven en daar wil ik U voor bedanken.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Keuzes

 In m'n vorige blog kon je het er al een beetje doorheen proeven, keuzes maken, wel of niet iets toelaten in je denken, wel of niet iets doen. Ik word me steeds meer bewust van de duizenden keuzes die je op een dag maakt, vaak onbewust, maar het is juist zo belangrijk om je ervan bewust te worden. Spreuken 4:23 is toch wel een steeds terugkerende tekst in mijn gedachten "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van je leven." Dit heeft met constante bewuste keuzes te maken. 

Een tijdje geleden schreef ik al een aantal blogs zoals Kostbare lessen en Confronterende lessen waarin ik vertelde over Edith Eva Eger en dat haar boeken De keuze en Het geschenk flink bij mij binnen zijn gekomen, dat laatste boek heb ik toen halverwege even onderop de stapel gelegd omdat het me op dat moment iets teveel werd, maar als God er mee verder wil brengt Hij het weer onder je aandacht. En het was gelijk weer raak, ik deel gewoon even een paar zinnen die bij me binnen kwamen : Als we boos zijn, komt dat vaak omdat er een gat zit tussen verwachting en realiteit. Gelijk wist ik dat ik naar mijn verwachtingen moest gaan kijken, wat waren/zijn mijn verwachtingen, wat is reëel en kies ik er voor om ze bij te stellen.

Nog zo'n zin die binnen kwam : Aan elke keuze hangt een prijskaartje ; iets wat je erdoor wint, en iets wat je erdoor verliest. De keuze die we altijd kunnen maken is niets doen, om te besluiten geen besluit te maken om op dezelfde manier door te gaan. Wegkijken is ook een keuze, net zo goed als geen keuze maken, ook dat is een keuze, maar de consequentie is dat als je je hart vergelijkt met een glazen vaas met helder water (een schoon hart dus) er vuil in je hart terecht komt omdat je wegkijkt en geen keuzes maakt over wat er in de heldere water terecht komt. Eigenlijk is ons hart van nature een glazen vaas met vuil water, en is het aan ons te zorgen dat er schoon water in komt waardoor het vuile water steeds meer wijkt voor het schone water en je uiteindelijk omdat er geen vuil meer bij komt alleen maar schoon water er een schoon hart over blijft. Edith zegt : Elk gedrag bevredigt een behoeft. Iedere keuze bevredigt dus een behoefte, welke behoefte wil ik bevredigen, de behoefte van mijn oude vlees of de behoefte van Gods Geest die in mij woont en die verlangt naar een schoon hart in Zijn kind waardoor Zijn beeld vrij heen kan stromen naar de mensen om Zijn kind heen.

De tijden veranderen, en wij veranderen met de tijd mee. Wij zitten niet vast in het verleden, of in onze oude patronen en gedrag. We zijn hier in het heden, en wij bepalen waar we aan vasthouden, wat we laten gaan, en waar we naar streven. Alles is jou keus. Misschien heb je niet altijd wat te kiezen in de omstandigheden, maar je hebt wel altijd wat te kiezen in de manier waarop je er op reageert, ik heb altijd een keus. Als ik hier over nadenk realiseer ik me dat ik zo vaak in het leven als het me te moeilijk werd gekozen heb om weg te kijken omdat blijven kijken en bewust keuzes maken te moeilijk voor me was geworden, dit was een patroon geworden in mijn leven. Maar het is een patroon waar ik dus niet aan vast zit, ik ben de enige die in staat is dat patroon te doorbreken, en dan lees ik de volgende zin die inslaat als een bom.

Ik heb het boek inmiddels al een aantal keer weg gelegd om even wat anders te gaan doen, maar ik kies ervoor om het weer op te nemen en de confrontatie met wat het in me losmaakt aan te gaan. "Ik kan niet"....is een leugen,...het betekent dat je hulpeloos bent, dat geldt alleen als je een peuter bent, anders niet. Als we zeggen "Ik kan niet" zeggen we eigenlijk "Ik wil niet "Ik wil dit niet accepteren.....Als we ons verzetten, doen we heel erg hard ons best om nergens heen te gaan. We ontzeggen onszelf groei en nieuwsgierigheid. We draaien in kringetjes rond, ontwikkelen ons niet, sluiten ons af voor mogelijkheden om te veranderen" Waren de uitspraken die ik eerder deelde al flink confronterend, deze sloeg in als een bom. 

Dit wilde ik niet meer ! 

Ook al zei ik niet "Ik kan niet", vluchten, wegkijken, heeft hertzelfde effect. Als ik niet bewust kies ontzeg ik mezelf groei en nieuwsgierigheid, de mogelijkheid om te veranderen. Juist door dit woord nieuwsgierigheid sloeg dit zo in, niet zo heel lang geleden ontdekte ik dat dit dus nieuwsgierigheid (een onderdeel van de emotie verbazing) een emotie in mij is die God in mij gelegd heeft, en die lang onderdrukt is geweest in mij, daar ging ik niet meer aan meewerken, ik vind 'm juist zo leuk, die wil ik wakker houden en verder ontwikkelen. Maar als ik wegkijk en geen keuzes maak beperk ik weer de ruimte voor deze emotie. 

Het boek, waar ik dus ook een gelijknamig blog over schreef Goed voelen, brengt nog steeds dingen bij me boven, het heeft dus heel wat los gemaakt bij me en God werkt er nog steeds mee door. Ik vind het nog steeds een pittige, maar ik realiseer me ook dat het betekent dat ik leef. Ik kreeg een nieuwe kans toen God Pasen 2016 zei : Ik zie jou, en Ik wil je hart genezen. Geen keuzes maken is eigenlijk op de rem trappen, is dat wat ik wil, alleen omdat het regelmatig zo verschrikkelijk oncomfortabel is. Aan de andere kant laat God me op zulke bijzondere manieren weten dat Hij erbij is , dat Hij voor me zorgt, dat Hij verlangt naar een leven van genieten en intimiteit met mij, Zijn kind. Hij wil me leren dansen in dit leven, zelfs in de regen. Leren vraagt training om te ontwikkelen, te groeien, het vraagt volharding, het gebeurd allemaal in de strech-zone. Nee dat is niet comfortabel, maar daar gebeurt het wel, daar vind het leven plaats, daar voel je en ben je je bewust dat je leeft.

Heer help me alert te blijven, bewust te worden, en te zijn, te blijven, van alle keuzemogelijkheden die er voorbij komen op een dag, in het leven. Vaak moet ik dan weer denken aan wat ik leerde van een hele kostbare wijze oudere vrouw uit mijn leven : Je kruis opnemen en Jezus volgen doe je op elk kruispunt van je leven. Elke keuze die je maakt is een kruispunt waar je kiest om te kiezen of niet te kiezen, ook niet kiezen is een keuze, neem ik mijn kruis op en volg ik Hem of ga ik mijn eigen weg, waar ik op dat moment zin in heb, de gang van het vlees. Niet kiezen is denk ik je vlees volgen, vuil toelaten, je hart niet bewaken. Ik wil leven Heer met en voor U, dank U wel voor de lessen die U me leert, voor waar U me bewust van wil maken.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Woede

De afgelopen weken heb ik geschreven over hoe God met me bezig ging over dankbaarheid en blijdschap. Maar die blijdschap daar haperde het nogal eens aan, God liet me zien dat ik nog veel te veel in mijn hoofd zit, in voldoen aan de regeltjes omdat het zo hoort, dat is wettisch en geeft eerder gelatenheid dan echte vreugde (geïnitieerd door Heilige Geest) Toen ik m'n blog Hoop weer las en ik de tekst aanhaalde die in mijn ouderlijk huis aan de muur hing : geduldig zijn in de verdrukking, was nu eigenlijk een houding van geduldig zijn in het genezingsproces, door de oude pijn heen om genezing te ontvangen, dat ook willen en nastreven want ik wil zo graag alles wat Hij voor mij heeft ontvangen van Hem. Maar het gemis van de vreugde daarin begon te knellen. 

Ik vroeg God wat daar de wortel van was en het antwoord was nou niet bepaald wat ik verwachte : woede. Woede ?!?! Heer wat dan, waar dan, waarom?? Woede die zich tegen mijzelf keerde en die zich in de vorm van overeten.....weer was dat struikelblok opgedoken, en ja daar was ik niet heel blij van geworden., misschien inderdaad ook wel onbewust boos. Ik ontdekte wel dat aan de woede ook een component angst zat, angst voor het onbekende, het nieuwe dat God voor me heeft en wat ik diep van binnen ook doodeng vind, terwijl ik het ook zo graag wilde hebben, zo dubbel.

Is het woede omdat het zo anders gaat dan.....  - het duurt langer en het is intensiever, ook al zie ik ook dat het zo goed is, dat het nodig is en dat het  Zijn liefde is die me deze weg laat gaan - Woede omdat er steeds weer dingen boven komen  - dingen die ik niet meer wist , en die ook niet fijn zijn om weer te herinneren - omdat God ze ziet en aanwijst omdat Hij weet dat het opgeruimd moet worden zodat de boze geen legale grond meer heeft om me daarin aan te vallen. Woede om er steeds weer doorheen te moeten, ik begreep het eigenlijk niet.

Ben ik dan boos op U God ? Ik mag toch helemaal niet boos zijn, zeker niet op U. U bent zo goed voor mij, U heeft toch het beste met mij voor, U houd van mij, daar ben ik wel van overtuigd. Maar als U dit zegt wil ik het als waarheid aannemen, want ik weet uit ervaring dat U altijd gelijk hebt. Laat me dan maar zien hoe het zit, legt U de wortels maar dieper vrij.

Ik had in die tijd onderwijs van Jan Sjoerd Pasterkamp geluisterd wat voor mij enorm leerzaam was : Demonie & Bevrijding en een zinnetje van hem  kwam terug in mijn gedachten : wordt maar eens een keertje flink boos. Ik mag dus boos zijn....... In Efeze 4:26 staat  "Word boos, maar zondig niet, laat de zon niet ondergaan over uw boosheid." Word boos, Jezus werd soms ook boos op onrecht. Maar laat ik dan ook wel boos zijn op het juiste, Hij liet me zien dat ik niet boos was op Hem en Zijn proces in mijn leven boos was, maar dat teleurstelling en twijfel wel op de loer lagen. Hij liet me zien dat ik ook niet boos op mezelf hoef te zijn omdat ik tekort schiet en niet aan de regeltjes voldoe. Hij vraagt mij niet aan regeltjes te voldoen. Ik kan daar ook niet aan voldoen en hoef ook niet te voldoen, Jezus heeft voldaan voor mij aan het kruis op Golgotha en ik heb door geloof Zijn offer aanvaard., in Hem ben ik rechtvaardig verklaart. Door Zijn genade heeft Hij voldaan.

Ik zou boos moeten zijn op de boze die zo gemeen en slinks is en mijn leven - of in ieder geval delen van mijn leven - in zijn grip probeert te houden. Die het liefst wil dat ik dom en onwetend blijf over rechtmatige gronden waarop hij kan inspelen om mij gevangen te houden in zijn netten, hij wil dat ik me overweldigd voel door zijn gebrul en niet durf op te staan om mijn grenzen te verdedigen, gelatenheid omdat ik er diep van binnen niet van overtuigd ben dat ik in staat ben dit gevecht te winnen. Maar God zegt : Ik ben jou kracht, met Mij kan je alles aan en hoef je je niet bang te laten maken.

Verkeerd gerichte  woede ontneemt de ruimte aan vreugde, vreugde die het gevolg is van dankbaarheid in elke situatie, vertrouwen dat Hij echt van mij houd en dat elke situatie waar ik in zit onderdeel is van Zijn perfecte plan met mijn leven, volharding in die overtuiging ook als de situatie niet veranderd. Ik moest denken aan het boek Goed voelen waar ik eerder ook een gelijknamig blog over schreef. Achterin dat boek staat een bijlage waarin de basisemoties in diverse intensiteiten worden beschreven en daar stond iets wat mij aan het denken zetten. Boosheid - woede heeft ook kracht in zich, kracht die je op een gezonde manier kunt leren gebruiken. Ik moest ook weer denken aan het onderwijs van Audrey Mack over "standing up on the inside" naar aanleiding van Mattheus 11:12, ik schreef daar over in mijn blog Regeren. Stel een grens en zeg : tot hier toe en niet verder ! Ik herinnerde me dat ik toen tegen God had gezegd dat ik die boosheid, die kracht niet in mezelf had en dat ik Hem gevraagd had me een heilige boosheid te geven om op te staan tegen de boze, maar had dat nog niet echt ervaren, had het daarmee te maken ?

Soms lijken dingen een onmogelijke spagaat, dankbaarheid over een situatie en tegelijk opstaan tegen de boze en je grenzen aangeven en bewaken, maar ik geloof dat Hij het in me uitwerkt, me helpt, het me leert, me Zijn weg wijst.

God bracht een lied in mijn gedachten Hurt by hurt Pijn word opgebouwd situatie voor situatie, zo gaat het een muur vormen, maar ook het afbreken gaat situatie voor situatie, alles tegelijk zou ik niet aankunnen. Daarbij is het belangrijk dat ik situatie voor situatie ga zien waarom ik reageer zoals ik reageer en verantwoordelijkheid ga nemen voor mijn eigen aandeel daarin en dat met God ga schonen en ga reageren op Zijn leven gevende manier zodat daar genezing kan komen. De zin die steeds maar bij me opkwam was : Hurt by hurt, You healed them all one hurt at a time. (Pijn bij pijn, U genas ze allemaal, één pijn per keer) en dat is wat ik zie gebeuren in mijn leven. Ik herinnerde me dat God tegen mij had gezegd in 2016 : Ik zie jou en Ik wil jou hart genezen. Hij wil niets liever dan in Zijn liefde voor mij mijn hart genezen, en Hij gaf zelfs nog meer, ik ontving ook genezing in mijn lichaam.

Kijken naar het hoe en wat van woede was niet leuk, ik schrok er wel een beetje van eigenlijk toen Hij dat benoemde, het was verwarrend, maar het heeft me weer laten zien dat er nog meer bewustwording en bewustzijn nodig is in mijn leven. Bewust blijven, genadig zijn naar mezelf, tekortkomingen en je verkeerde denken (ook als het onbewust was) belijden en ons bekeren, je ervan afkeren. Hij staat klaar om te vergeven en zo worden er deuren voor de boze gesloten en hem legale grond ontnomen om mij Zijn kind daarin langer gevangen te houden. Bewustzijn van Hem en Zijn weg en manier, maar ook bewustzijn van de slinkse manieren van de vijand. Het is goed te weten met welke vijand je te maken hebt in de strijd maar nog belangrijker te weten hoe je er zelf voorstaat en door Wie dat mogelijk is gemaakt, en alles wat je in Hem hebt in te zetten tegen de vijand.

Nadat ik gestopt ben met de post en er meer ruimte kwam qua tijd hebben mijn vriendin en ik onze studie naar aanleiding van het boek van Robert Henderson,  De hemelse rechtbanken weer opgepakt, ik ben er zo blij mee. Ook al had dat bijna 1,5 jaar stil gelegen, we merkte daar niets van, zo soepel vervolgde we onze studieochtenden weer, zo bijzonder. Dank U wel Heer dat U deuren hebt geopend om dit weer op te kunnen pakken en meer te leren over gebed en over legale gronden. waarop de boze recht heeft om ons aan te vallen, en hoe we die deuren kunnen sluiten. U bent zo goed, U wilt niet dat Uw kinderen onwetend zijn.

Ik heb zo'n vermoeden dat dit onderwerp nog niet klaar is dus waarschijnlijk wordt vervolgt.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Kostbare lessen

In de tijd dat ik samen met een vriendin bezig was met het leesrooster The Hope Quotient  en daarnaast het gelijknamige boek las las ik ook de  boeken van Edith Eva Eger, een vrouw die Auschwitz overleefde als 16 jarige. Ik had wel eens iets over haar gehoord, maar toen ik haar zag in een gesprek bij Jocobine op 2 heb ik haar boeken gekocht, daar wilde ik meer van weten, ik begreep dat ik veel van deze vrouw zou kunnen leren. Ik begon met haar boek "De Keuze" en dat kwam binnen. 

Een paar dingen die bij me bleven haken wil ik in deze blog delen : Het slachtoffer zijn van een bepaalde situatie is iets heel anders dan de slachtoffer rol. De rol van slachtoffer aannemen is een eigen keuze. Edith's moeder zei toen ze weg werden gevoerd : "We weten niet waar we naartoe gaan. We weten niet wat er gaat gebeuren. Maar onthoud dat dat niemand dat wat je in je gedachten hebt van je kan afpakken." 

In wat voor situatie je ook terecht komt, wat je denkt is jou keuze. Ons denken is alles bepalend. Efeze 4:23 roept op "En dat u vernieuwd wordt in de geest van uw denken." Vernieuw je denken, dan zult je je bewust moeten worden van wat je denkt. Bewust worden, bewustzijn zijn woorden die steeds weer bij me boven komen, dit is zo essentieel belangrijk. Jij bent zelf de enige die het recht en de mogelijkheid heeft de regie te voeren over je eigen denken. Daarom is ons denken ook de plaats waar de boze zijn pijlen op afvuurt, hij wil ons denken beïnvloeden, ons afleiden zodat we niet denken aan Gods principes, Gods plannen, Zijn Koninkrijk. 

Je bent niet het slachtoffer van alles wat die leugenaar op je afvuurt, jij bepaalt welke gedachten je toelaat om wortel te schieten in jou denken. Ik hoorde laatst een opmerking die me aan het denken zette : de boze is niet op z'n gevaarlijkst als hij komt als een brullende leeuw, hij is het meest gevaarlijk als hij komt in de gedaante van een zacht lispelende slang met gladde praatjes. Lees maar in Genesis 3, het klonk allemaal zo logisch de halve waarheid, wie zou er niet in getrapt zijn ? Eva was niets dommer als wij heden te dagen, Adam was ook niet alert en nam ook zijn verantwoordelijkheid niet. Hij wist net zo goed als Eva wat God had geboden, God had hun een vrije wil gegeven om te kiezen. 

En dan schrijft Edith aan het eind van het boek nog een zin die ik opschreef omdat ik 'm wilde onthouden : "Je kunt niet veranderen wat er is gebeurd, je kunt niet veranderen wat je hebt gedaan. Maar je kunt ervoor kiezen hoe je nú leeft. Je kunt ervoor kiezen om vrij te zijn." Is dat niet hoopvol, dat doet me denken aan een enorme les voor mij uit The Hope Quotient : Kijk naar wat het worden kan, ik schreef daarover in mijn vorige blog.  Edith zegt : "Genezen draait niet om herstel, maar om vinden. De hoop vinden in hopeloosheid, een antwoord vinden waar er geen lijkt te zijn, ontdekken dat het er niet toe doet wat er gebeurd, het gaat erom wat je er mee doet."  Wat een hoopvolle boodschap.

Hoop bouwen door je aandacht op de juiste dingen te richten, de juiste prioriteiten, een goede balans. Bewust worden van wat écht belangrijk is, bewustzijn ontwikkelen. We hebben het wel eens over "ballen in de lucht houden" In The Hope Quotient las ik een mooi beeld over 5 ballen, 1 van rubber (werk) die stuitert wel door, en 4 van glas (familie, gezondheid, vrienden en geest/geestelijke gezondheid) Die van glas zijn kwetsbaar en veel meer waardevol dan de rubberen bal. Wees heel zuinig op die glazen ballen. Relaties zijn als glazen ballen, niets kan hun plaats innemen, roem niet, rijkdom niet, succes niet. 

Mijn denken en emoties worden flink geschut door deze informatie die God naast de Bijbel onder mijn aandacht brengt en waar Hij me mee aan het denken zet. Hij verandert mijn denken door Zijn Woord over Wie Hij is, over wie ik ben en hoe ik door Hem bedoeld ben, maar ook over de mensen om me heen en hun waarde, in Zijn ogen maar ook voor mij en mijn waarde voor hen. Over de waarde van mijn niet altijd even fijne verleden, het is geen verloren tijd geweest, het is niet goed om me er vanaf te keren zonder er kostbare lessen uit te leren. Mijn vriendin zei het heel mooi : Het (het verleden) is zo en het zij zo, er kan niets meer aan worden veranderd dan alleen nu vooruit kijken en werken aan de toekomst. Kijk vooruit en pas de lessen toe die je geleerd hebt. 

Ik ben mijn Maker zo enorm dankbaar voor mijn vrije wil en de mogelijkheid mijn denken te vernieuwen, niet alleen voor mezelf maar om het door te geven. Wij hebben veel meer invloed dan dat we ons realiseren, onze keuzes hebben invloed op de mensen om ons heen. Ik heb de keuze gemaakt om na zo'n 16 jaar eind April te stoppen met het bezorgen van post, zo ontstond er meer ruimte in mijn agenda voor die kostbare glazen ballen. Ik realiseer me dat ik een de luxe positie verkeer dat ik deze beslissing kon maken toen er zulke ingrijpende veranderingen werden doorgevoerd die het voor mij een stuk minder leuk zouden maken. Nu is er meer rust en ruimte voor het bouwen van vriendschappen, voor de twee mooie oudere mensen waar ik met mee mag lopen om hen te ondersteunen in hun zelfstandigheid, voor onze kleinzoon waar ik 1 dag in de week voor mag zorgen en strakjes voor zijn broertje of zusje, voor tijd om dingen te doen waar ik blij van word en die hoop bouwen zoals lezen, tijd met God en mensen.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Discipline

Hebreeën 12:7 zegt "Als u de bestraffing verdraagt behandelt God u als kinderen. Want welk kind is er dat niet door zijn vader bestraft wordt ?" Dit vers heeft mij aan het denken gezet. Als ouder heb je de taak om je kind op te voeden, als je dat niet doet je het kind tekort, verwaarloos je het en dat is eigenlijk niets anders als mishandeling.

Binnen een gezonde opvoeding is er ook voldoende ruimte voor het kind om de grenzen op te zoeken, te ontdekken wat kan en geaccepteerd word, maar ook om te ontdekken wat het kind zelf kan, ontplooiing, groei. 

Het vers erna zegt "Maar als u zonder bestraffing bent, waar allen deel aan hebben gekregen, bent u bastaarden en geen kinderen." Als God ons niet zou opvoeden en terechtwijzen als dat nodig is zijn we niet Zijn kinderen. Een gedachte die bij me opkwam was : Wat als ik me niet laat corrigeren, mijn eigen wijsheid boven die van mijn vader/ouder zet, rebels ben en niet de autoriteit van de ouder accepteer. In het natuurlijke zien we dat al jong in onze kinderen : Zelf doen ! Zonder bestraffing ben je een bastaard zegt de Bijbel, maar kan het ook zijn dat ik me vanuit eigen-wijsheid/trots/hoogmoed me gedraag als een bastaard. 

God voed ons op, Hij wil niets liever dan dat wij groeien en ontwikkelen naar het beeld van Zijn Zoon Jezus Christus. Om te groeien is het nodig dat je leert, en om goed te kunnen leren moeten daar de goede omstandigheden voor worden gecreëerd. Dan moet ik denken aan de drie R's van Rust, Reinheid en Regelmaat. Regelmaat, dat doet me denken aan discipline, zelfbeheersing, één van de vruchten van de Heilige Geest, ik vond daar een mooi stukje over op de site van de Eva : De 9 vruchten van de Heilige Geest. 

Die zelfbeheersing is voor mij nog al eens een dingetje, en dat vind ik best wel eens beschamend als ik eerlijk ben, vooral ik ik proef dat ik Gods Geest daarmee bedroef, ik denk dat we dat doen als we ingaan tegen wat Hij tot ons spreekt, wat Hij van ons vraagt. Ik vond daar een artikel uit het Zoeklicht over. Een zin daaruit sprak me enorm aan, en ik merk dat ik me daar elke dag bewust van moet zijn en ook elke dag actief aan moet blijven werken : Houd altijd je oog op Jezus gericht. Pas je niet aan bij de standaards van mensen, of zij zich discipelen van Jezus noemen of niet. Pas op voor valse religie, die je (pas)gevonden vreugde en liefde kan uitblussen.

Waarvan ik weet dat God dat aan mij vraagt hoeft, niet iets te zijn wat God ook van een ander vraagt. Ik ben uniek en Hij gaat met mij Zijn unieke weg. Hij geeft ons door Zijn Geest de kracht om die weg te gaan. In dat artikel stond nog een zin die me raakte : De wereld, het vlees en de duivel hebben geen macht over je zolang je dicht bij Jezus blijft. Ik weet dit, ik heb dit ervaren, maar ik heb ook ontdekt hoe dun die lijn is tussen in Gods kracht staan, me laten opvoeden, leren en groeien en eigenwijs zijn en toegeven aan verleiding. Kortom discipline, zelfbeheersing, regeren over ons eigen vlees. Dat doet me denken aan een blog dat ik eerder schreef : Regeren.

Dank U wel Papa dat ik mag groeien, dat het een proces is en dat ik mag weten dat U zo ontzettend veel van mij houd en zo enorm geduldig bent. Dank U wel dat Uw correctie geen straf is, U veroordeeld mij niet als ik dingen anders doe dan U ze bedoeld hebt. Vanuit liefde corrigeert U mij om het te leren te doen zoals U het wel bedoeld hebt. U hebt mij Uw Geest gegeven, ik heb toegang tot de vruchten daarvan, ook tot zelfbeheersing, help me in liefde, lankmoedigheid en vriendelijkheid (om er nog maar een paar te noemen) naar mezelf te kijken hierin en trouw (nog zo één) zelfbeheersing leren te ontwikkelen, erin te groeien. Ik verlang ernaar Papa dat niets de relatie tussen U en mij vertroebeld, zeker mijn eigen eigenwijsheid niet die er voor zorgt dat ik doe wat ik niet wil en niet doe wat ik eigenlijk wel wil zoals Paulus zegt in Romeinen 7:18 "Want ik weet dat in mij, dat is in mijn vlees, niets goeds woont. Immers, het willen is er bij mij wel, maar het goede teweegbrengen, dat vind ik niet." Paulus zegt niet dat we daarom veroordeeld zijn hiertoe en dat we ons er maar bij neer moeten leggen, Hij roept ons juist op om te groeien zoals Filippenzen 3:12 zegt "Niet dat ik het al verkregen heb of al volmaakt ben, maar ik jaag ernaar om het ook te grijpen. Daartoe ben ik ook door Christus gegrepen." U hebt mij gegrepen Papa, mij Uw kind gemaakt en ik wil me door U laten opvoeden en corrigeren, ook als het moeilijk is en soms pijn doet, want U hebt het allerbeste met mij voor.

ONDERWEG naar Hem en met Hem