Vreugde kiezen

Ik ben zo dankbaar voor de vreugde die ik leer kennen in Hem, de vreugde des Here is echt een hele bijzondere kracht. Ik heb Hem niet alleen gevraagd om Zijn vreugde, ik ervoer ook dat ik Hem ook toestemming moest geven om het vrij te zetten in mij, en ik bad : Heer ik geef U toestemming Uw vreugde vrij te zetten in elke vezel van mijn wezen. Uw vreugde zal mijn kracht zijn zoals Nehemia 8:10b zegt. Heel bijzonder gaf God me ook daar weer een lied (helaas heb ik geen idee hoe ik deze geluidsopnamen in m'n blog kan delen) Ik ervaar ook zoveel vreugde in het gewoon doen wat Hij zegt zonder daar al te veel mijn eigen gedachten omheen te vouwen. Nog altijd volg ik Dutch Sheets's  (Engelstalige) overdenkingen Give Him 15 Ik deel hier het filmpje : Love's motivation. In dit filmpje raakte me dat hij zei dat sommige christenen eerst willen weten wat God wil voordat ze besluiten of ze het al dan niet willen doen.  Hoe graag gaan we er eerst zelf eens over nadenken, en willen we eerst het hele plaatje duidelijk hebben voor we op weg gaan. Dutch noemt dit een recept voor falen. Wij moeten vooraf besluiten dat Hij de leiding heeft en dat wij alles zullen doen wat Hij van ons vraagt.

Dit deed me terugdenken aan iets wat ik eerder had gelezen in het boek Een God van mogelijkheden, waar ik het al vaker over heb gehad. Ik las daar "Doorgaans ben je je niet bewust van je diepste overtuigingen over God. Je kunt bepaalde dingen over God geloven omdat je dat zo geleerd hebt, terwijl het godsbeeld dat je ten diepste koestert, daarvan afwijkt. Je hart reageert altijd op wat je werkelijk, diep vanbinnen gelooft, en niet wat je op theoretisch niveau denkt dat je gelooft. Daarom wordt wat je zegt te geloven niet altijd in je leven weerspiegeld." BAM, dat kwam binnen, en ik dacht : Dat dus ! nu snap ik het ! Als ik diep van binnen niet geloof dat God veilig en te vertrouwen is, ook al spreek ik dat verstandelijk uit, dan hapert het. Daarom is het zo nodig dat dat niet alleen mijn denken maar elke vezel van mijn wezen, mijn onderbewuste word vernieuwd en  innerlijk geneest. Dit is wat elke mens nodig heeft ! Ons hart heeft zoveel genezing nodig, ik geloof dat er geen mens is waar dat niet voor geld, we zijn allemaal mensen die overtuigingen (vaak als gevolg van opgelopen pijn) in ons hart hebben waar we ons niet van bewust zijn maar waar we de effecten wel van in ons leven proeven en waar we tegenaan lopen, en soms tegenaan knallen en dat doet pijn.

Romeinen 10:9 zegt "Als u met uw mond de Heer Jezus belijdt en met uw hart gelooft........" Je begint uit te spreken met je mond (hard op) en van daaruit moet het zakken naar je hart waar ons geloof geworteld is. Ons hart staat voor onze ziel : ons denken, onze wil, onze emoties. Tijdens de Profetische training die ik heb gevolgd bij Living in your desteny, ontving ik een woord waarin God zei : Ik wil in jou ziel zijn Wie Ik ook jou onze geest ben. Dat kwam toen enorm bij me binnen. Ik heb ooit eens de uitspraak gehoord, en ik ben 'm nooit vergeten (weet niet meer van wie deze uitspraak is) God woont in je geest, je geest is een nieuwe schepping, het moet alleen nog even door je ziel en je lichaam heen komen. Ik moet wel zelf de keuze maken of ik Hem daar ook toestemming voor geef om daar ook daadwerkelijk te mogen zijn Wie Hij daar zo graag voor mij wil zijn. God zal zich nooit opdringen en het zal ook niet vanzelf, automatisch gebeuren.

Even terug naar het filmpje van Dutch, gehoorzaamheid is een keuze, gehoorzaamheid is vaak ook een voorwaarde, het brengt ons in de beweging die nodig is om de volgende stap/instructie te ontvangen. Gehoorzaamheid uit liefde, uit verlangen je leven met Hem te leven, onder Zijn leiding, ook als het ons geloof oprekt. Wat ons hart werkelijk gelooft over Wie God werkelijk is heeft invloed op de keuze die wij maken. God verlangt ernaar ons (onbewuste) beeld van Hem in lijn te brengen met Zijn Waarheid. Vertrouw ik Hem om in vertrouwen te doen wat Hij van mij vraagt omdat Hij iets wil bereiken op deze aarde wat Hij door mij op deze aarde wil bereiken. 

In onze maatschappij willen we graag weten wat iets ons oplevert, als het niets oplevert vind ik het dan nuttig om daarin te investeren ? Om het even heel oneerbiedig te zeggen : God levert altijd wat op. Maar dat is niet de basis waarop ik wil kijken naar Hem, zo wil ik niet leven. Misschien kan ik beter vragen : lever ik Hem iets op ? Maar ook Hij wil zo niet naar mij kijken en zo niet met mij leven. Hij heeft mij/ons/mensen geschapen om het prachtige Leven dat Hij is mee te delen, Hij wilde niet alleen zijn, Hij wilde de mens, om mee te leven, om mee te genieten. 

Heer ik wil beschikbaar zijn, U hebt dat verlangen in mij gelegd, U gaf mij leven, U hebt mijn leven op meerdere momenten gespaart en in stand gehouden. Ik kies ervoor dit ontvangen leven te leven voor U en met U, mee te bewegen in Uw plan zodat U Uw doel voor deze aarde kunt uitwerken en Uw Koninkrijk zichtbaar word op deze aarde zoals in de hemel. U hebt de leiding en ik gehoorzaam. Wees in mijn ziel wie U bent in mijn geest. Ik moet ineens denken aan een oud lied Laat heel de wereld het zien, dit is wat er gebeurt als ik/wij optrekken als U zegt : kom in beweging. En Uw opdrachten zijn altijd gemotiveerd door Liefde. Misschien vind ik het proces niet altijd fijn, maar de vrucht zal altijd goed zijn.  

Dank U Heer voor wie U bent, voor wat U mij leert, dank U wel voor het geweldige werk dat U in mij werkt, ik geef U toestemming het af te maken, het proces is soms moeilijk, en ik zie ze niet altijd gelijk, maar de vruchten zijn heerlijk en ik geniet ervan. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Keuzes

 In m'n vorige blog kon je het er al een beetje doorheen proeven, keuzes maken, wel of niet iets toelaten in je denken, wel of niet iets doen. Ik word me steeds meer bewust van de duizenden keuzes die je op een dag maakt, vaak onbewust, maar het is juist zo belangrijk om je ervan bewust te worden. Spreuken 4:23 is toch wel een steeds terugkerende tekst in mijn gedachten "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van je leven." Dit heeft met constante bewuste keuzes te maken. 

Een tijdje geleden schreef ik al een aantal blogs zoals Kostbare lessen en Confronterende lessen waarin ik vertelde over Edith Eva Eger en dat haar boeken De keuze en Het geschenk flink bij mij binnen zijn gekomen, dat laatste boek heb ik toen halverwege even onderop de stapel gelegd omdat het me op dat moment iets teveel werd, maar als God er mee verder wil brengt Hij het weer onder je aandacht. En het was gelijk weer raak, ik deel gewoon even een paar zinnen die bij me binnen kwamen : Als we boos zijn, komt dat vaak omdat er een gat zit tussen verwachting en realiteit. Gelijk wist ik dat ik naar mijn verwachtingen moest gaan kijken, wat waren/zijn mijn verwachtingen, wat is reëel en kies ik er voor om ze bij te stellen.

Nog zo'n zin die binnen kwam : Aan elke keuze hangt een prijskaartje ; iets wat je erdoor wint, en iets wat je erdoor verliest. De keuze die we altijd kunnen maken is niets doen, om te besluiten geen besluit te maken om op dezelfde manier door te gaan. Wegkijken is ook een keuze, net zo goed als geen keuze maken, ook dat is een keuze, maar de consequentie is dat als je je hart vergelijkt met een glazen vaas met helder water (een schoon hart dus) er vuil in je hart terecht komt omdat je wegkijkt en geen keuzes maakt over wat er in de heldere water terecht komt. Eigenlijk is ons hart van nature een glazen vaas met vuil water, en is het aan ons te zorgen dat er schoon water in komt waardoor het vuile water steeds meer wijkt voor het schone water en je uiteindelijk omdat er geen vuil meer bij komt alleen maar schoon water er een schoon hart over blijft. Edith zegt : Elk gedrag bevredigt een behoeft. Iedere keuze bevredigt dus een behoefte, welke behoefte wil ik bevredigen, de behoefte van mijn oude vlees of de behoefte van Gods Geest die in mij woont en die verlangt naar een schoon hart in Zijn kind waardoor Zijn beeld vrij heen kan stromen naar de mensen om Zijn kind heen.

De tijden veranderen, en wij veranderen met de tijd mee. Wij zitten niet vast in het verleden, of in onze oude patronen en gedrag. We zijn hier in het heden, en wij bepalen waar we aan vasthouden, wat we laten gaan, en waar we naar streven. Alles is jou keus. Misschien heb je niet altijd wat te kiezen in de omstandigheden, maar je hebt wel altijd wat te kiezen in de manier waarop je er op reageert, ik heb altijd een keus. Als ik hier over nadenk realiseer ik me dat ik zo vaak in het leven als het me te moeilijk werd gekozen heb om weg te kijken omdat blijven kijken en bewust keuzes maken te moeilijk voor me was geworden, dit was een patroon geworden in mijn leven. Maar het is een patroon waar ik dus niet aan vast zit, ik ben de enige die in staat is dat patroon te doorbreken, en dan lees ik de volgende zin die inslaat als een bom.

Ik heb het boek inmiddels al een aantal keer weg gelegd om even wat anders te gaan doen, maar ik kies ervoor om het weer op te nemen en de confrontatie met wat het in me losmaakt aan te gaan. "Ik kan niet"....is een leugen,...het betekent dat je hulpeloos bent, dat geldt alleen als je een peuter bent, anders niet. Als we zeggen "Ik kan niet" zeggen we eigenlijk "Ik wil niet "Ik wil dit niet accepteren.....Als we ons verzetten, doen we heel erg hard ons best om nergens heen te gaan. We ontzeggen onszelf groei en nieuwsgierigheid. We draaien in kringetjes rond, ontwikkelen ons niet, sluiten ons af voor mogelijkheden om te veranderen" Waren de uitspraken die ik eerder deelde al flink confronterend, deze sloeg in als een bom. 

Dit wilde ik niet meer ! 

Ook al zei ik niet "Ik kan niet", vluchten, wegkijken, heeft hertzelfde effect. Als ik niet bewust kies ontzeg ik mezelf groei en nieuwsgierigheid, de mogelijkheid om te veranderen. Juist door dit woord nieuwsgierigheid sloeg dit zo in, niet zo heel lang geleden ontdekte ik dat dit dus nieuwsgierigheid (een onderdeel van de emotie verbazing) een emotie in mij is die God in mij gelegd heeft, en die lang onderdrukt is geweest in mij, daar ging ik niet meer aan meewerken, ik vind 'm juist zo leuk, die wil ik wakker houden en verder ontwikkelen. Maar als ik wegkijk en geen keuzes maak beperk ik weer de ruimte voor deze emotie. 

Het boek, waar ik dus ook een gelijknamig blog over schreef Goed voelen, brengt nog steeds dingen bij me boven, het heeft dus heel wat los gemaakt bij me en God werkt er nog steeds mee door. Ik vind het nog steeds een pittige, maar ik realiseer me ook dat het betekent dat ik leef. Ik kreeg een nieuwe kans toen God Pasen 2016 zei : Ik zie jou, en Ik wil je hart genezen. Geen keuzes maken is eigenlijk op de rem trappen, is dat wat ik wil, alleen omdat het regelmatig zo verschrikkelijk oncomfortabel is. Aan de andere kant laat God me op zulke bijzondere manieren weten dat Hij erbij is , dat Hij voor me zorgt, dat Hij verlangt naar een leven van genieten en intimiteit met mij, Zijn kind. Hij wil me leren dansen in dit leven, zelfs in de regen. Leren vraagt training om te ontwikkelen, te groeien, het vraagt volharding, het gebeurd allemaal in de strech-zone. Nee dat is niet comfortabel, maar daar gebeurt het wel, daar vind het leven plaats, daar voel je en ben je je bewust dat je leeft.

Heer help me alert te blijven, bewust te worden, en te zijn, te blijven, van alle keuzemogelijkheden die er voorbij komen op een dag, in het leven. Vaak moet ik dan weer denken aan wat ik leerde van een hele kostbare wijze oudere vrouw uit mijn leven : Je kruis opnemen en Jezus volgen doe je op elk kruispunt van je leven. Elke keuze die je maakt is een kruispunt waar je kiest om te kiezen of niet te kiezen, ook niet kiezen is een keuze, neem ik mijn kruis op en volg ik Hem of ga ik mijn eigen weg, waar ik op dat moment zin in heb, de gang van het vlees. Niet kiezen is denk ik je vlees volgen, vuil toelaten, je hart niet bewaken. Ik wil leven Heer met en voor U, dank U wel voor de lessen die U me leert, voor waar U me bewust van wil maken.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Hoop

Ik houd enorm van lezen en nadat God mij in 2016 heel bijzonder aanraakte ontstond er een enorme honger naar het woord van God in mij. Maar ook mijn smaak in boeken die ik lees is veranderd. Las ik eerst enorm veel historische romans en waargebeurde verhalen verschoof mijn interesse naar boeken die mij meer inzicht gaven in de Bijbel en die mij hielpen in mijn verwerkings en genezingsproces. Een van die boeken was "Laat los, vrij om te leven" van Sheila Walsh. Mijn leesgedrag is best bijzonder want ik kan in een hele stapel boeken tegelijk bezig zijn. Ik heb geleerd me daarin te laten leiden door Gods Geest. Ik "weet" gewoon dat ik een bepaald boek moet gaan lezen en binnen een paar bladzijden weet ik ook waarom. Ik heb wel 10 á 12 (of meer) boeken liggen waar ik in begonnen ben, ze ook zomaar onderop een stapel belanden tot nader order. 

Laat los, het boek van Sheila was er zo een die heel veel in mij losmaakte, ik heb er zelfs wel eens eerder over geschreven. Hij belande wat naar onderen in de stapel maar werd na verloop van tijd weer omhoog gehaald, maakte weer veel los en zakte weer dieper weg in de stapel. Tot ik 'm aan iemand wilde uitlenen en 'm weer van onderop haalde en zag dat ik nog een klein stukje moest voor ik 'm zelf uit zou hebben dus ik ging er voor zitten. Wat schetst mijn verbazing, zoals zo vaak : de spijker op z'n kop. God is echt super, Hij weet precies alles in elkaar te weven waarmee Hij tot je wil spreken.

God was begonnen te spreken tegen mij over hoop. zoals ik in de vorige blog vertelde over de Zoom-call die we op zondag hebben. Daar kwam een boek ter sprake : The Hope Quotient, alleen de titel al triggerde me enorm, daar wilde ik wel meer van weten. Samen met de vriendin waar ik vorige week iets over zei doe ik het gelijknamige Engelstalige leesplan in de Bijbelapp, voor mij een enorme eyeopener. Terug naar het boek wat ik nog even uit wilde lezen zodat ik het kon uitlenen, waar gaat achttiende hoofdstuk over : De schijnwerper op Gods hoop. Echt bij God is niets toevallig, het bracht een glimlach op mijn gezicht en het raakte me diep.

Wat heeft dit boek me geleerd ? Loslaten is een sleutel om verder te kunnen. Sheila vertelde wat God haar had geantwoord toen ze aan God had gevraagd wat ze dan moest loslaten. Toen ik de antwoorden las realiseerde ik me dat Hij mij hetzelfde heeft geleerd en dat ik nog regelmatig op herhalingscursus moet. Ze schreef : 

* Probeer niet langer om deze situatie op te lossen. 

* Doe niet langer je best om controle te hebben over wat er gaat gebeuren.

* Doe niet langer je best om jezelf te beschermen.

Toen zij losliet kon God haar (uit)redden, en dat is een les die ik ook heb geleerd, of beter gezegd aan het leren is. Ze schrijft : Hij heeft me gered van wanhoop, Hij heeft me gered van zelfbescherming, en Hij heeft me gered van wrok. Dit is zo herkenbaar voor mij. 

Vooral het woord wanhoop kwam bij me binnen. Sinds ik meer over hoop leer zie ik hoe slinks de boze wanhoop inzet om levens te verwoesten. 1 Korinthe 13:13 is een heel bekent vers "Nu blijven dan geloof, HOOP en liefde, deze drie, maar de meeste daarvan is de liefde." Ik heb hoop expres met grote letters gezet, over geloof en liefde horen we veel in de kerk maar hoop is onderbelicht, was voor mij in ieder geval zwaar onderbelicht. En als God ergens over tegen je gaat spreken valt het ook ineens overal op lijk het wel, de Bijbel staat er vol van. Hebreeën 11:1 zegt "Het geloof nu is de vaste grond van de dingen die men hoopt, en een bewijs van de zaken die men niet ziet."  Romeinen 15:13 "De God nu van de hoop moge u vervullen met alle blijdschap en vrede in het geloven, opdat u overvloedig bent in de hoop, door de kracht van de Heilige geest."

God is liefde heb ik heel veel gehoord, maar het is nooit tot me door gedrongen dat God de God van hoop is, en dat Hij zelfs wil dat we overvloedig zijn in de hoop. Als wij onze hoop op Hem stellen, want dat is het geheim van hoop, datgene of Diegene waarin je je hoop zet is dat of Degene wat kracht geeft aan de hoop, en de enige die écht kracht kan geven in God. Bij mijn ouders thuis hing een bordje aan de muur van een tekst uit Romeinen 12:12 "Verblijd u in de hoop. Wees geduldig in de verdrukking. Volhard in het gebed." Deze tekst kwam ook weer bovendrijven bij mij. Toen was het vooral : wees geduldig in de verdrukking, niet klagen maar dragen en vragen om kracht waar ik het mee associeerde, maar ik miste het belangrijkste : Verblijd je in de hoop. Een mens kan niet zonder hoop en zodra de boze het voor elkaar krijgt dat jij de hoop, de moed verliest, heeft hij je waar hij je hebben wil. je word passief, want waar zou je het nog voor doen, het heeft toch allemaal geen zin. 

Verlies de hoop niet !

Houd vol !

Verslap niet,  laat de moed je niet in de schoenen zakken, geef je gedachten niet de ruimte om af te dwalen naar plekken van hopeloosheid en wanhoop. 

Wees je bewust van je gedachten want dat is het strijdtoneel waar de strijd gestreden word van wat er in je leven gebeurd. Efeze 4:23 "En dat u vernieuwd wordt in de geest van uw denken." Dat is een actief doorgaand proces, zodra je daarin verslapt om wat van reden dan ook staat de boze klaar om iedere zwakke plek te doorboren met één van zijn vurige pijlen om onze gedachten te bestoken met Zijn leugen-vergif.  God is de God van hoop, Hij heeft het allemaal, maar ik zal er actief uit moeten putten en in werking moeten zetten. 

Iemand zei iets wat ik niet meer ben vergeten : Als jij geen plan hebt voor jou leven, dan heeft iemand anders het wel. Ik bedacht me toen : als ik niet actief inhaakt op het plan dat God heeft met je leven, mijn plan in lijn breng met Zijn plan, dan is er wel iemand anders die zijn plan met mijn leven uit gaat voeren omdat ik te laks ben en het maar laat gebeuren. Dit vraagt bewustwording en herkenning en erkenning, gelukkig mag ik hierin groeien, de strech-zone waar ik het in eerdere blogs wel eens over heb gehad. 

Heer ik geniet van dit avontuur met U, dank U wel dat U me zo wakkerschut, U hebt mij hoop gegeven en wat mooier is U hebt me geleerd dat hoop kan groeien, en dat een klein beetje vermeerdering van hoop al grote gevolgen kan hebben. Ik ben zo blij met U en Uw werk in mij, ook al is het soms ongemakkelijk, confronterend of zelfs pijnlijk. Ik geeft U toestemming alles in mijn leven aan te raken wat Uw aanraking nodig heeft om Uw plan met mijn leven, dat ik van U heb gekregen, uit te voelen. Ga door Heer, ook als ik piep en me probeer eronderuit te wringen, ik geef U toestemming door te gaan want ik weet dat uiteindelijk Uw weg het beste is en het mooiste resultaat zal geven. U zult dan geëerd worden en ik zal stralen voor U.

ONDERWEG naar Hem en met Hem