Vreugde kiezen

Ik ben zo dankbaar voor de vreugde die ik leer kennen in Hem, de vreugde des Here is echt een hele bijzondere kracht. Ik heb Hem niet alleen gevraagd om Zijn vreugde, ik ervoer ook dat ik Hem ook toestemming moest geven om het vrij te zetten in mij, en ik bad : Heer ik geef U toestemming Uw vreugde vrij te zetten in elke vezel van mijn wezen. Uw vreugde zal mijn kracht zijn zoals Nehemia 8:10b zegt. Heel bijzonder gaf God me ook daar weer een lied (helaas heb ik geen idee hoe ik deze geluidsopnamen in m'n blog kan delen) Ik ervaar ook zoveel vreugde in het gewoon doen wat Hij zegt zonder daar al te veel mijn eigen gedachten omheen te vouwen. Nog altijd volg ik Dutch Sheets's  (Engelstalige) overdenkingen Give Him 15 Ik deel hier het filmpje : Love's motivation. In dit filmpje raakte me dat hij zei dat sommige christenen eerst willen weten wat God wil voordat ze besluiten of ze het al dan niet willen doen.  Hoe graag gaan we er eerst zelf eens over nadenken, en willen we eerst het hele plaatje duidelijk hebben voor we op weg gaan. Dutch noemt dit een recept voor falen. Wij moeten vooraf besluiten dat Hij de leiding heeft en dat wij alles zullen doen wat Hij van ons vraagt.

Dit deed me terugdenken aan iets wat ik eerder had gelezen in het boek Een God van mogelijkheden, waar ik het al vaker over heb gehad. Ik las daar "Doorgaans ben je je niet bewust van je diepste overtuigingen over God. Je kunt bepaalde dingen over God geloven omdat je dat zo geleerd hebt, terwijl het godsbeeld dat je ten diepste koestert, daarvan afwijkt. Je hart reageert altijd op wat je werkelijk, diep vanbinnen gelooft, en niet wat je op theoretisch niveau denkt dat je gelooft. Daarom wordt wat je zegt te geloven niet altijd in je leven weerspiegeld." BAM, dat kwam binnen, en ik dacht : Dat dus ! nu snap ik het ! Als ik diep van binnen niet geloof dat God veilig en te vertrouwen is, ook al spreek ik dat verstandelijk uit, dan hapert het. Daarom is het zo nodig dat dat niet alleen mijn denken maar elke vezel van mijn wezen, mijn onderbewuste word vernieuwd en  innerlijk geneest. Dit is wat elke mens nodig heeft ! Ons hart heeft zoveel genezing nodig, ik geloof dat er geen mens is waar dat niet voor geld, we zijn allemaal mensen die overtuigingen (vaak als gevolg van opgelopen pijn) in ons hart hebben waar we ons niet van bewust zijn maar waar we de effecten wel van in ons leven proeven en waar we tegenaan lopen, en soms tegenaan knallen en dat doet pijn.

Romeinen 10:9 zegt "Als u met uw mond de Heer Jezus belijdt en met uw hart gelooft........" Je begint uit te spreken met je mond (hard op) en van daaruit moet het zakken naar je hart waar ons geloof geworteld is. Ons hart staat voor onze ziel : ons denken, onze wil, onze emoties. Tijdens de Profetische training die ik heb gevolgd bij Living in your desteny, ontving ik een woord waarin God zei : Ik wil in jou ziel zijn Wie Ik ook jou onze geest ben. Dat kwam toen enorm bij me binnen. Ik heb ooit eens de uitspraak gehoord, en ik ben 'm nooit vergeten (weet niet meer van wie deze uitspraak is) God woont in je geest, je geest is een nieuwe schepping, het moet alleen nog even door je ziel en je lichaam heen komen. Ik moet wel zelf de keuze maken of ik Hem daar ook toestemming voor geef om daar ook daadwerkelijk te mogen zijn Wie Hij daar zo graag voor mij wil zijn. God zal zich nooit opdringen en het zal ook niet vanzelf, automatisch gebeuren.

Even terug naar het filmpje van Dutch, gehoorzaamheid is een keuze, gehoorzaamheid is vaak ook een voorwaarde, het brengt ons in de beweging die nodig is om de volgende stap/instructie te ontvangen. Gehoorzaamheid uit liefde, uit verlangen je leven met Hem te leven, onder Zijn leiding, ook als het ons geloof oprekt. Wat ons hart werkelijk gelooft over Wie God werkelijk is heeft invloed op de keuze die wij maken. God verlangt ernaar ons (onbewuste) beeld van Hem in lijn te brengen met Zijn Waarheid. Vertrouw ik Hem om in vertrouwen te doen wat Hij van mij vraagt omdat Hij iets wil bereiken op deze aarde wat Hij door mij op deze aarde wil bereiken. 

In onze maatschappij willen we graag weten wat iets ons oplevert, als het niets oplevert vind ik het dan nuttig om daarin te investeren ? Om het even heel oneerbiedig te zeggen : God levert altijd wat op. Maar dat is niet de basis waarop ik wil kijken naar Hem, zo wil ik niet leven. Misschien kan ik beter vragen : lever ik Hem iets op ? Maar ook Hij wil zo niet naar mij kijken en zo niet met mij leven. Hij heeft mij/ons/mensen geschapen om het prachtige Leven dat Hij is mee te delen, Hij wilde niet alleen zijn, Hij wilde de mens, om mee te leven, om mee te genieten. 

Heer ik wil beschikbaar zijn, U hebt dat verlangen in mij gelegd, U gaf mij leven, U hebt mijn leven op meerdere momenten gespaart en in stand gehouden. Ik kies ervoor dit ontvangen leven te leven voor U en met U, mee te bewegen in Uw plan zodat U Uw doel voor deze aarde kunt uitwerken en Uw Koninkrijk zichtbaar word op deze aarde zoals in de hemel. U hebt de leiding en ik gehoorzaam. Wees in mijn ziel wie U bent in mijn geest. Ik moet ineens denken aan een oud lied Laat heel de wereld het zien, dit is wat er gebeurt als ik/wij optrekken als U zegt : kom in beweging. En Uw opdrachten zijn altijd gemotiveerd door Liefde. Misschien vind ik het proces niet altijd fijn, maar de vrucht zal altijd goed zijn.  

Dank U Heer voor wie U bent, voor wat U mij leert, dank U wel voor het geweldige werk dat U in mij werkt, ik geef U toestemming het af te maken, het proces is soms moeilijk, en ik zie ze niet altijd gelijk, maar de vruchten zijn heerlijk en ik geniet ervan. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Opschonen

Als Papa God gedreven door Zijn liefde meer van je wil - ik schreef daar de blog Ik wil meer over - en jij meer van Hem wil als reactie op Zijn liefde voor jou, dan is het nodig dat je aardse huis steeds schoner word zodat er meer ruimte ontstaat waar Hij kan wonen, waar Hij de regie mag hebben. want God kan zich niet verenigen met zonde. Diepere reiniging, heiliging en toewijding is een gevolg van die wederzijdse liefde die van Hem uitgaat en het werk van Heilige Geest in de mens waar Hij alle ruimte krijgt. 

Een tijd  geleden las ik het boekje Ja kom binnen Heer van Annie Berents-Kardijk en de link die zij legt tussen het natuurlijke huis en je levenshuis is me altijd bijgebleven. Ook het boekje Buitensporige genade van Jan Pool heeft me geholpen dieper inzicht te krijgen in wat het inhoud om Jezus echt Heer over heel je leven te laten zijn. Ja Pool legde uit dat het woord Heer betekend in onze maatschappij een aanspreektitel voor een man, maar in de grondtekst heeft het de betekenis van "meester", "hoogste gezag" of "eigenaar". Hij haalt Charles Spurgeon aan die schreef dat de King James vertaling het woord "dienaar" gebruikt waar eigenlijk "lijfeigene" moet staan. 

Ik moest denken aan Exodus 21:1-6 word geschetst hoe een slaaf vrijwillig bij zijn meester verkiest te blijven omdat hij zijn meester, de vrouw die zijn meester hem gegeven heeft en de kinderen die uit die verbintenis zijn voortgekomen lief heeft. Dat werd beklonken door het oor van de slaaf door zijn meester met een priem aan de deurpost te laten doorboren. Deze slaaf koos er vrijwillig voor om zijn meester de rest van zijn leven te dienen. Toch vraag een goede meester ook van een slaaf die zich vrijwillig heeft aangemeld voor de rest van zijn leven gehoorzaamheid. 

Ik vond dit zo'n mooi beeld en werd hier zo blij van, ik kies ervoor mijn Meester vrijwillig voor de rest van mijn leven, het leven dat Hij me heeft gegeven, te dienen omdat Hij zo ontzettend goed voor mij is en zoveel van me houd dat Hij het beste met mij voorheeft, en Hij goede plannen voor mij heeft, dat zegt Hij zelf in Jeremia 29:11 "Ik immers, Ik ken de gedachten die Ik over u koester, spreekt de Heere. Het zijn gedachten van vrede en niet van kwaad, namelijk om u een toekomst van Hoop te geven."

Ook in het boek Vrijspraak komt dit aan de orde, en ik ervoer steeds meer de vraag van Papa God of Hij ook Heer mocht zijn over mijn aanzienlijke DVD collectie die ik door de jaren heen heb opgebouwd. Dat was best even een dingetje, want als ik hier ja op zou zeggen zou dat ook effect hebben op mijn man, en ik verwachte niet dat hij hier zonder enige slag of stoot in mee zou gaan, het ging wel over zo'n beetje de helft van de collectie. Inmiddels ben ik er van overtuigd dat er een geest van dood en perversiteit zit achter het geweld en de seks die door allerlei films en series centraal staat.  Zo worden we langzaam maar zeker vergiftigd onder het mom van (onschuldige) ontspanning en entertainment. Jaren was vond ik het heerlijk om detectives,  te kijken  maar ik begon me er steeds ongemakkelijker bij te voelen. 

Wat laat ik door de poorten van mijn ogen en oren binnen komen, waar ik naar kijk en luister word geëtst op  mijn geestelijke harde schijf en zal daar voor altijd blijven staan. Maar God....ik ben zo dankbaar dat Hij vergeeft als wij onze zonden belijden zegt 1 Johannes 1:9 "Als wij onze zonden belijden : Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid." 

Spreuken 4:23 zegt Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven." Ik wist dat een keuze moest maken die consequenties zou hebben. Ik ben gaan bidden en heb mensen gevraagd hierin met mij te staan in gebed. Ik geloof namelijk dat wijsheid ook heel belangrijk is, zeker als het om de huwelijkspartner gaat, in dit geval mijn man, waarvan ik weet dat God ons bij elkaar heeft gebracht. Dat Hij mij door Zijn Geest veranderd betekend niet dat Hij iets doet dat dat heilige verbond dat het huwelijk is, zal schaden. Ik heb gebeden : Heer dit is van U, dat weet ik, maar dan moet U maken dat mijn man hierin ook meegaat. En dat is precies wat Hij deed. 

Zacharia 4:6 zegt "Daarop antwoordde Hij en zei tegen mij: Dit is het woord van de Heer tegen Zerubbabel: Niet door kracht of door geweld, maar door Mijn Geest zegt de Heere van de legermachten." En dit is precies wat ik heb zien gebeuren, zonder één ongetogen woord ging mij man hierin mee. Hij zei te zien dat ik veranderen en weet ook hoe dat komt en wil niet dat ik dan dingen "moet" kijken die ik niet wil. Zo soepel had ik het niet verwacht - niet dat ik iets enorm heftigs verwachtte hoor want ik heb een hele lieve, nuchtere, rustige man - maar dit was echt boven mijn verwachtingen. Ondertussen sprak God steeds tot mij met stukjes van de woorden uit Jesaja 41:10 uit de AMPC vertaling die ik op muziek had gezet en vooral de dikgedrukte letters "Fear not (there is nothing to fear) for I am with you, do not look around you in terror and be dismayed, for I am your God.(Ik ben jou God) I will strengthen and harden you to diffeculties, yes I will help you, yes I will hold you up and retain you (Ik zal je omhoog houden en behouden), with My (victorious) right hand of righteousness and justice." Dit was zo bijzonder.

Ik ben God zo enorm dankbaar voor Zijn liefde, voor het werk van Heilige Geest in mij en in mijn man, voor de liefde van mijn man. Ik heb alles uitgezocht en in vuilniszakken gedaan wat weg moest - heel bewust heb ik er voor gekozen om dingen die ik als belast ervaar niet door te gaan verkopen en er anderen mee te belasten - en samen hebben we het afgevoerd. Ik voelde me een stuk lichter na deze opschoon-actie, en zo blij en dankbaar, maar er kwam ook een enorm stuk vrede en rust.  

Dank U wel Papa, dat U zo'n goede Meester bent, dat ik Uw kind ben, maar ook Uw "lijfeigene", ik vind dat wel een mooi woord, met mijn lijf, het lichaam dat U mij gegeven hebt wil ik U dienen en Uw leiding volgen. Op die manier zal ik alles zijn wat U voor ogen had met mijn leven toen U mij weefde in mijn moeders schoot (Psalm 139) Ik ben zo blij dat U mij rein en heilig wil hebben voor Uzelf en dat U de bereidheid in mijn hart en in de harten van de mensen die erdoor geraakt worden in mijn naaste omgeving uitwerkt. Achteraf zag ik hoe U hier al een hele tijd naartoe aan het werken bent geweest, in mij, en ik denk ook in mijn man. Papa U weet wat U doet. U bent zo goed.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Herkauwen (vervolg)

Ik kauw nog even verder op het boek Van kramp naar kracht. De Bijbel leert ons in Romeinen 8:28 "En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn." Ik ga een stukje uit het boek delen omdat ik niet weet hoe ik het in eigen woorden zo krachtig kan zeggen. 

Juist de daad van lofprijzing maakt dat de kracht van God in een reeks omstandigheden gaat werken en stelt God in staat ze te veranderen als dat Zijn bedoeling is. Heel vaak is het onze eigen houding die de oplossing van een probleem verhindert. God is soeverein en zou beslist onze verkeerde gedachtenpatronen en houding kunnen doorkruisen. Maar Zijn volkomen plan is het om een ieder van ons tot aanbidding en gemeenschap met Hem te brengen, en daarom laat Hij omstandigheden en gebeurtenissen toe, die maken dat wij het verkeerde van onze houding gaan zien.

Ik ben tot de overtuiging gekomen, dat het gebed van lofprijzing de hoogste vorm van gemeenschap met God is en altijd een grote kracht in ons leven brengt. Het prijzen van Hem is niet iets wat we doen omdat wij ons prettig voelen, het is veeleer een daad van gehoorzaamheid. Heel vaak wordt het lofprijzingsgebed enkel en alleen uitgesproken in de kracht van een vastberaden wil. Toch, als we erin volharden, dan wordt de kracht van God op de een of andere manier in ons en de situatie geopenbaard. In het begin misschien alleen druppelsgewijs, maar later in een steeds wassende stroom die ons tenslotte overspoelt, en de oude verwondingen en littekens wegneemt.

Dat aanbidding gemeenschap met Hem is liet me denken aan het soaken waar God zo over bezig is met mij. Genezing is onderdeel van het reinigings en heiligingsproces wat God door Zijn Geest in ons leven doet. Dankbaarheid, je verblijden in Hem ongeacht de omstandigheden is genezend.  Op een gegeven moment heb ik God gevraagd Zijn blijdschap in mij vrij te zetten, het lijkt wel of ik met een soort rem daarop leef. Er was ook weinig vreugde in het huisgezin waarin ik opgroeide, dat zou er best mee te maken kunnen hebben. Maar als God ons oproept altijd blij te zijn in Hem heeft Hij dat ook voor mij bedoelt en in mij gelegd en mag het uit het hoekje komen waar het tot nu toe zit verstopt en ten volle tot leven komen zoals God het bedoeld heeft. Best een spannende uitdaging maar dan komt toch ook mijn nieuwsgierigheid om de hoek kijken die Hij in me heeft gelegd en die er mag zijn, hoe zou dat zijn om voluit blij te zijn ?  Laat ik zeggen, hierdoor is de kier weer een beetje verder open gegaan en ik gluur er steeds een beetje langer doorheen. 

Ik weet dat God al een tijd geleden gesproken heeft dat Hij mijn levensvreugde wil herstellen - levensvreugde doet me denken aan blijdschap,  je verheugen - mijn eerste gedachte was toen : heb ik die dan ? (eerder schreef ik daar de blog Vreugde over) Toch nu ik daar iets van ben gaan proeven in mijn weg met Hem, vind ik het toch ook best spannend om ook daar verder/dieper in te groeien en er verder vrij in te komen, wat zal dat inhouden ? 

Wat ik ook merk is dat ik de dingen die ik ontdek, leer, die God nieuw leven inblaast in mijn leven moet blijven voeden, anders is het weer geneigd weg te kruipen in het hoekje waar het vandaan kwam. Oude patronen hebben tijd en oefening nodig om te veranderen in gezonde patronen. Ik vind ook dat best een uitdaging. maar eigenlijk is dat ook een soort van herkauwen. Ik vind het lastig want het word zo makkelijk een kramp, oppassen dat het niet weer fout gaat, in plaats van rusten in Hem en Hem Zijn werk in mij laten doen en me daar gewillig voor openen en aan over geven. Hij waakt over Zijn werk, Filippenzen 1:6 zegt "Ik vertrouw erop dat Hij Die in u een goed werk begonnen is, dat voltooien zal tot op de dag van Jezus Christus." Tot de dag dat ik voor goed hier op aarde mijn ogen sluit of de dag dat de Heer Jezus terug komt blijft dit een doorgaand proces waarin ik mag groeien in het blij en dankbaar zijn ongeacht de omstandigheden, ook al gaat het dwars tegen m'n gevoel in. God heeft ieder detail van het/mijn leven in Zijn hand, er niets dat Hem ontgaat en wat Hij niet ten goede kan/zal keren als ik doe wat Hij van mij vraagt : Hem dank ook voor de moeilijke dingen.

Ook hierin geld dat volharding nodig is, dan moet ik denken aan een zin uit het lied Hou vol, Hij laat niet los. Heer geef mij genade dat ik met mijn denken en mijn houding Uw werk niet zal frustreren, geef me genade gewillig mee te bewegen met Uw Heilige Geest. Om U te danken ook als ik er niets van begrijp, maar gewoon gehoorzaam te zijn aan Uw opdracht uit de Bijbel, U alleen bent de Enige echte oplossing voor welke situatie dan ook waar ik in mijn leven mee geconfronteerd word. Dan komt toch Spreuken 4:23 weer in me opborrelen "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven." Hoe houd je je hart schoon, door je aan Gods wetten/leefregels/richtlijnen te houden.

ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Knipoogje (vervolg)

Soms vallen er "zomaar" "ineens" dingen bij elkaar, en dan weet ik Iemand probeert mij wat te zeggen, maar soms snap ik echt niet wat. Er werd een brief bezorgt met de aankondiging dat Februari 2022 het graf van mijn moeder zal worden geruimd omdat dan de 10 jaar van een algemeen graf verstreken zijn. Ineens werd mijn moeder weer actueel in mijn onderbewustzijn blijkbaar want de volgende ochtend werd ik wakker met een zin uit een koortje wat ik haar wel hoorde zingen : "Jezus is mijn kracht, Jezus is mijn kracht. In Zijn armen ben ik veilig, Jezus is mijn kracht." Ik moest weer denken aan een blog wat ik eerder schreef  Knipoogje over dat ik me soms afvraag hoe haar geloofsleven is geweest, en dat ik het jammer vind dat we dat niet hebben gedeeld, kunnen delen. 

Ik merk dat God met mij een weg gaat waarin Hij mij vraagt Hem dieper te vertrouwen, meer mijn eigen veiligheids-mechanismes en de dingen waar ik me aan vast houd buiten Hem los te laten. Het is het absolute verlangen van mijn hart, maar het is ook heel eng.

De avond van de dag dat ik 's morgens wakker werd met in mijn herinnering mama die zong : Jezus is mijn kracht, Jezus is mijn kracht. In Zijn armen ben ik veilig, Jezus is mijn kracht. Sta ik naast de boekenkast iets te doen en valt mijn oog op een oud vergeeld boek "Van kramp naar kracht" van Merlin R. Carothers. Ik weet gelijk dat dat een boek van mijn moeder is geweest, het klopt want ze heeft haar naam er voorin geschreven, ik herken haar handschrift. Ook al klinkt de titel bekend, ik heb geen idee waar het over gaat. Maar ik ken God lang genoeg om te weten dat dit betekent dat ik het maar uit de kast moet halen en erin moet gaan lezen. Zoals dat meestal gaat weet ik al snel waarom, dit boek gaat over het enorme verschil dat de vervulling met Heilige Geest in een mens maakt. Niet mee in eigen kracht/kramp, maar in Zijn kracht/Hij door Zijn kracht. 

In 2018 werden er profetische woorden over mij uitgesproken die me altijd die me niet loslaten waarin God sprak over soaking, deep soaking. Toen had ik geen idee wat dat inhield. Soaken, helemaal doorweekt raken, denk aan een spons. Ik vind het best lastig om dit te delen want ik kan me zo goed voorstellen dat het de nodige vraagtekens oproept waar ik zelf niet eens de antwoorden op heb. Maar ik weet zo zeker als het maar kan dat dat Gods wil voor mij is, mij doorweken met Heilige Geest. 

Ik moest denken aan het beeld van het kruis. De verticale lijn is de verbinding tussen God en de mens/mij en mij en Hem. Het staat voor het eerste gebod, in Mattheus 22:37-38 zegt Jezus "Jezus zei tegen hem : U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het eerste en het grote gebod"  God liefhebben met elke vezel van je wezen, dat is wat God van de mens/mij vraagt, daarvoor ben ik geschapen, daarvoor loop ik op deze aarde rond, dat zou mijn grootste prioriteit in het leven moeten zijn. Hem liefhebben. De horizontale lijn staat voor je naaste en jezelf, het tweede gebod. Dat zal het gevolg zijn van het eerste, als we de volgorde omdraaien zullen we niet Gods liefde reflecteren zoals Hij dat bedoeld heeft. 

God is al een heel tijdje bezig met mij over soaken en net zoals ineens het boek van mijn moeder me was opgevallen was een poosje daarvoor mij een boekje opgevallen waarvan ik wist dat ik het gekocht had, ik kon het alleen niet meer terug vinden tot ik het zomaar ineens zag staan en wist, oké dan is het nu blijkbaar tijd. Een Engelstalig boekje : Soaking in the Spirit van Carol Arnott, toen ik begon te lezen werd me al snel duidelijk waarom ik zo worstel met me compleet overgeven, soaken  aan/in Heilige Geest. Deze vrouw schrijft dat dit voor mensen die te maken hebben gehad met misbruik heel lastig is. Je totaal overgeven maakt je zo enorm kwetsbaar, ik wist direct dat dit de denkbeeldige muur ik waar ik keer op keer tegenaan loop. Maar ik weet ook dat God soort van zegt : durf je het aan, met Mij, Ik wil niets liever en Ik heb dit verlangen in jou hart gelegd. 

Dit alles maakt meer in me los dan ik kan uitleggen, geen idee hoe ik daar woorden aan moet geven. Het heeft niet eens wat te maken met wat mensen van me zouden vinden, het is mijn angst, mijn gevoelens die ik niet kan duiden, waarvan ik geen idee heb waar ze ineens allemaal vandaan komen in de ogen kijken zonder weg te lopen, maar te blijven staan en te zeggen : vluchten doe ik niet meer.

Er is een zin uit het lied Sometimes it takes a mountain van de Gaither Vocal Band dat in mijn hoofd blijft rondzingen : Your love is so much stronger than whatever trubles me. Uw liefde is zoveel sterken dan dat wat mij bezig houd. God die tegen mij zegt : Mijn liefde is zoveel sterker dan alles wat zich nu in jou roert, wat golven opzweept, en dan denk ik aan Jezus die slaapt in de boot terwijl het stormt. Hij is in diepe rust, zo mag ik leren bij Hem te gaan liggen, in diepe rust en Hem Zijn werk in mij te laten doen door Heilige Geest. Want ook dat is Zijn bedoeling dat het Zijn werk is en dat wij niet zelf van alles gaan doen. Het enige wat ik moet doen, mag leren is me openstellen voor Hem, stil te zijn, rusten en vertrouwen, volhardend vertrouwen en liefdevol gehoorzamen omdat ik me bewust van van hoeveel Hij wel niet van me houd en daarom Zijn verlangen beantwoorden en gehoorzaam mezelf volledig aan Hem overgeven zodat Hij me kan doorweken. 

Ik vraag me af of dit ook een onderwerp was wat bij mijn moeder ook speelde, of zij met haar eigen verleden waar misbruik ook een onderdeel van was daar ook mee worstelde, die volkomen diepe overgave. Ik denk dat het ook haar verlangen was om zich helemaal aan haar Heer en Heiland over te geven. Nog een paar maantjes en dan is het 10 jaar geleden dat ze deze aarde inruilde voor het eeuwige, de plaats waar geen tranen meer zijn, geen pijn meer is. Dank U wel Heer voor wie zij was en dat zij mijn moeder mocht zijn. Ik had een moeder die van U hield met heel haar hart, en waar U me nu weer met een knipoogje aan herinnerd.  Op deze aarde mag ik verder aan Uw hand, U dieper leren vertrouwen, U dieper leren liefhebben.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Verantwoordelijkheid nemen

Ik moet eerlijk zeggen dat zelfs bloggen voor mij volharden vraagt, mijn roep is steeds vaker wordt : Heer hoe dan, hoe verwoord ik dit, ik snap het zelf nog maar amper, hoe moet ik het dan delen en hoe zal de lezer het dan begrijpen !? Maar ik doe wat Hij mij opdraagt en mag Hem het resultaat toevertrouwen. 

Ik leer zulke diepe en pijnlijke lessen die ik in mijn geest al met moeite snap laat staan onder woorden kan brengen. Het is of ik ijkpunten zie en weet dat ze verbonden zijn en dat ik ze in het oog moet houden, maar nog aan het zoeken ben hoe ze verbonden zijn en wat God er mee wil zeggen. Geen idee of jullie me nog kunnen volgen, maar ik weet niet hoe ik het anders moet uitleggen. Misschien dat m'n blog ook moeilijker te volgen wordt omdat het eigenlijk steeds meer een soort vervolgverhaal wordt, alles grijpt in elkaar en volgt op elkaar. Deze blogs zijn zeker niet luchtig en misschien ook wel wat lastig als je niet regelmatig leest. Maar nu ik hier zo mijn gedachten, twijfels en onzekerheid deel realiseer ik me ook dat ik regelmatig bid : Heer dit is Uw blog, U hebt gezegd te vertellen wat U deed en doet in mijn leven. En ik kan niet anders zeggen dan dat dat veel en intensief is.

Ik ben enorm dankbaar dat God over hoop is begonnen te spreken, zonder hoop wordt volharden terwijl je ook je gevoel niet probeert uit te zetten een hele klus. God zij dank dat ik die klus niet alleen hoef te klaren. Derek Prince Ministries heeft een hele mooie proclamatiekaart : De God van de Hoop en deze heb ik al een tijdje bij de hand liggen op de plek waar ik 's morgens mijn tijd met God heb en steeds weer raakt de tekst me en kan ik alleen maar zeggen : Heer U bent mijn enige hoop. 

God vraagt gehoorzaamheid, dat zagen we al bij het volk van Israël. God sloot een verbond met dit volk van Zijn keus. Een verbond is een bindende afspraak tussen twee partijen, beide partijen worden geacht zich aan hun deel van dat verbond te houden. Wij leven in de tijd van het nieuwe verbond, maar een verbond is nog steeds een verbond waarbij diegenen die hun leven hebben overgegeven aan Jezus Christus in Hem onder dat nieuwe verbond vallen. In dit verbond hebben we een verantwoordelijkheid en we worden geacht die verantwoordelijkheid te nemen. Door genade ziet God ons in Christus alsof wij nooit gezondigd hebben, maar dan is mijn deel van het verbond dat ik in Christus blijf en dus alles doe wat Hij zegt, me aan Zijn "spelregels" houd, en die zijn niet anders geworden dan de wet die God Mozes op de berg gaf. Eigenlijk zijn ze nog wat aangescherpt door Jezus in de Zijn rede op de berg in Mattheus hoofdstuk 5 tot en met 7. 

In het dagboek : Gods beste geheimen, van Andrew Murray wat ik dit jaar gebruik las ik het volgende : "Geen vader kan zijn kinderen iets leren tenzij ze gehoorzaam zijn. Geen leraar kan een kind onderwijzen dat hem voortdurend ongehoorzaam is. Geen generaal kan zijn soldaten naar de overwinning leiden zonder onmiddellijke gehoorzaamheid."  God onze Vader wil ons hele waardevolle lessen leren, Heilige Geest is onze Leraar in ons, wij zijn geroepen als soldaten in Gods leger.

God begon me te laten zien hoe vaak "als het mij uitkomt" een rol speelde in mijn gehoorzaamheid aan Hem. Als het te confronterend was stop ik het liever even weg tot later orde, dat heeft te maken met luiheid en laksheid, lauwheid, en God haat lauwheid lezen we in Openbaring 3:16 "Maar omdat u lauw bent en niet koud en ook niet heet, zal Ik u uit Mijn mond spugen." In Johannes 14:21 en 23 zijn Zijn woorden ook heel duidelijk : "Wie Mijn geboden kent en zich eraan houd, heeft Mij lief. Wie Mij liefheeft zal de liefde van Mijn Vader en Mij ontvangen, en Ik zal Mij aan hem bekend maken.....Jezus antwoordde : Wanneer iemand Mij liefheeft zal hij zich houden aan wat Ik zeg, Mijn Vader zal hem liefhebben en Mijn Vader en Ik zullen bij hem komen en bij hem wonen." Dat zijn best confronterende woorden. Het lijkt wel of de Bijbel de laatste tijd steeds confronterender word, en dat is goed, ik denk dat het nodig is dat we/ik wakker geschut wordt. Het zou goed mogelijk zijn dat ik me heb laten afglijden en in heb laten pakken door een evangelie wat niet te veel pijn moet doen, dat niet té confronterend is omdat dat ongemakkelijk is. Volharden, doorpakken, wat het ook kost, kost je alles, maar dan krijg je ook alles. (dat zal nog wel eens een anders blog worden denk ik)  

In die tijd zag ik een filmpje voorbij komen dat : De zonde van nalatigheid heette, en ik ben het niet gelijk gaan kijken zoals ik dat vaak wel doe omdat ik weet dat het me niet voor niets opvalt. Alleen de titel al, pfffff Heer moet dit.....Ik weet dat het een overbodige vraag is, ja dit moet want het valt me niet voor niets op. Maar het liet me niet los dus ik ben toch maar gaan kijken en dat kwam flink hard binnen. Onze nalatigheid heeft gevolgen, dat vind ik een hele heftige waar ik liever niet over nadenk want ik word er alles behalve vrolijk van. Maar in Genesis 2:15 geeft God een hele duidelijke opdracht : "God, de Heer, bracht de mens dus in de tuin van Eden, om die te bewerken en erover te waken." 

Ik loop hier al een hele tijd mee te stoeien en erop te kauwen en steeds komt het weer terug, op allerlei verschillende manieren, soorten, maten, kleuren, je kan het zo gek niet verzinnen of het popt weer op in mijn achterhoofd. Wat trekt dit onderwerp door alle lagen van mijn leven en wie ik ben. Maar om de oorlog (strijd in ons denken) te winnen is absolute onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan Zijn aanwijzingen en opdrachten noodzakelijk. Om de wedloop (van het leven) te winnen is absolute toewijding, beheersing en gehoorzaamheid in het opvolgen van de aanwijzingen van de Coach nodig, anders zal je niet als eerste over de finishlijn komen.

Dank U wel Heer, Papa dat U het beste met me voor hebt, U wilt gewoon dat ik gezond ben, zowel geestelijk als lichamelijk. U bent Degene die mij geschapen heeft en U weet beter dan wie dan ook wat er in mij is en wat verandering en onderwerping aan U nodig heeft om in staat te zijn om de strijd in mijn denken, en van dit leven te winnen voor en met U zodat Uw Koninkrijk zichtbaar word in en door mij heen in deze wereld waarin U mij met dat doel geplaatst heeft. Dank U wel dat Uw Geest alles doet om mij te overtuigen. Andrew Murray zei verder "Bid  God deze les in uw hart te prenten : het geloofsleven is een leven van gehoorzaamheid. Zoals Christus leefde in gehoorzaamheid aan de Vader, zo hebben ook wij gehoorzaamheid nodig voor een leven in de liefde van God." Ja Heer, ets deze les in elke vezel van mijn wezen, maak me gewillig met alles wat in me is om Uw wil te doen en daar niet langer de kantjes vanaf te lopen door het alleen te doen als het niet al te ingewikkeld is. Maak dat ik me er door niets meer van wil laten weerhouden alles voor U te doen en de verantwoordelijkheid te nemen die U me gegeven hebt. Dank U wel dat U Degene bent die dit allemaal in mij kan en wil uitwerken, en mij ook het verlangen geeft om niets anders dan Uw wil voor en in mijn leven te willen, wat het me ook zal kosten.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Stop worrying !

Maak je geen zorgen !

Een opdracht die heel vaak uit Gods mond komt in de Bijbel.

Verblijd je in de Heer, een andere opdracht uit de Bijbel die staat in Filippenzen 4:4 "Verblijd u altijd in de Heer; ik zeg het opnieuw: Verblijd u."

Als je het ene doet : je verblijden in Hem, blijft er geen ruimte meer over om je zorgen te maken.

Voor 2020 gaf God mij het woord vertrouwen en al snel ontdekte ik dat Hij niet het vertrouwen bedoelde wat ik tot dan kende, maar dat Hij het op wilde voeren, dieper, volgend niveau, stapje erop, en nog een stapje, groeiend vertrouwen, een groter gebied waarin Hij mij vroeg Hem te vertrouwen.

Toen ik hier laatst zo over nadacht moest ik denken aan de ladder in de droom van Jacob, dat maakte dat ik het opzocht in de Bijbel, omdat ik dan wil weten wat er echt staat en wat God me ermee wil zeggen. Ik geloof dat als ik de Bijbel open en Hem vraag me te laten zien wat Hij tegen me wil zeggen ik iedere keer weer iets zie wat me op dat moment raakt. Gods Woord is Levend en Krachtig en spreekt door Zijn Geest tot onze geest die gevuld is met Zijn Geest. Ik vind dat zo geweldig, er is niets doods aan dat eeuwenoude boek, het is vandaag de dag nog net zo springlevend als op de dag dat God het inspireerde. Ik hou van dit Boek.

Genesis 28:12-15 "Toen droomde hij, en zie, op de aarde was een ladder geplaatst, waarvan de top de hemel raakte, en zie, de engelen van God klommen daarlangs omhoog en omlaag. En zie, de Heere stond boven aan die ladder en zei: Ik ben de Heere, de God van uw vader Abraham en de God van Izak; dit land waarop u ligt te slapen, zal ik u en uw nageslacht geven. Uw nageslacht zal talrijk zijn als het stof van de aarde en u zult zich uitbreiden naar het westen, het oosten, het noorden en het zuiden. In u en uw nageslacht zullen alle geslachten  van de aardbodem gezegend worden. En zie, Ik ben met u, Ik zal u beschermen overal waar u heen zult gaan, en Ik zal u terugbrengen in dit land, want Ik zal u niet verlaten, totdat Ik gedaan heb wat Ik tot u gesproken heb !"

Woorden die er voor mij uitsprongen waren: uw nageslacht en Ik zal u niet verlaten tot ik gedaan heb wat Ik tot u gesproken heb.

God heeft belooft dat Hij ons nageslacht zal zegenen en daar mogen we ons aan vast houden, Hij is bij ons en zal doen wat Hij gesproken heeft.

Wat ik in de wachttijd moet doen is Zijn opdrachten opvolgen, me geen zorgen maken en Hem groot maken.

Ik vond een filmpje (in het Engels) van een R.W Schambach, een man die groot gebruikt is door God. Met klare taal sprak hij over triomferen over je omstandigheden, de  is zeker de moeite waard is om er de tijd voor te nemen om te beluisteren.

Om je geen zorgen te maken is het broodnodig om je denken te vernieuwen, dat gebeurd door je gedachten te vullen met het woord van God. Het vraagt om hele duidelijke keuzes waar je je gedachten laat gaan, bewustwording van je denken. Ik vind het zo mooi wat deze man zegt: je zorgen maken is verkeert denken. 

Aandacht geven aan dingen die er nog niet zijn maar die nog moeten komen, en door het aandacht te geven trekken we het naar ons toe.

Daarom staat er een paar verzen verder in dezelfde brief "Verder broeders, al wat waar is, al wat eerbaar is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat welluidend is, als er enig deugd is en als er iets prijzenswaardig is, bedenk dat."

Je zorgen maken is niet rusten in Hem.

Vanuit de plaats van rust in Hem, intimiteit, komt al het goede dat God voor ons heeft, je bent een kind van God en Hij zegt: als je doet wat Ik zeg zijn alle zegeningen van Abraham voor jou, je kan ze vinden in Deuteronomium 28:1-14. Mag je je dat wel toe-eigenen ? 

Ja, want Galaten 3:9 zegt "Daarom worden zij die uit het geloof zijn, gezegend samen met de gelovige Abraham." 

God is een goede Vader en Hij zorgt voor Zijn kinderen en hun nageslacht, de zegen die op Zijn kinderen rust zal ook hun nageslacht raken. In een gezonde relatie vertrouwd een kind z'n vader blindelings. Als de relatie tussen ons en onze hemelse Vader niet gezond is, wij Hem niet volledig vertrouwen, ligt dat niet aan Hem maar aan ons. Naarmate wij Hem meer en dieper gaan vertrouwen omdat Hij ons heeft laten zien dat Hij betrouwbaar is zal er meer genezing en herstel in ons leven komen en zal dat onze relatie met onze Vader ten goede komen. 

Maar het begint met een keus, een keus om Hem je Vader te laten zijn, je Vader te vertrouwen, ervoor te kiezen Hem te bedanken voor je ook nog maar iets ontvangen hebt, je Vader toestaan op alle terreinen van je leven betrokken te zijn, een keuze om je geen zorgen meer te maken, om Zijn waarheid tegenover de leugens van de boze te zetten, om je niet meer te laten bestelen, om Vader groot te maken, om alles met Vader te bespreken en het dan bij Hem te laten. 

Vader wil geeft ons alles wat we nodig hebben, ook rust te midden van moeilijke dingen, maar het is onze verantwoordelijkheid het in ontvangst te nemen en er mee aan de gang te gaan.

Het is niet iets wat je zo even doet, het is een groeiproces, het is volhouden, volharden, doordrukken en ik heb besloten dat te willen ontvangen wat Vader voor me heeft en met niets minder meer genoegen te nemen.

Aan Hem, Vader God zal het niet liggen, het ligt altijd aan mijn gedachten over Hem. M'n gedachten vernieuwen gaat door tot de dag dat ik bij Vader zal zijn. Elke dag krijg ik nieuwe hersencellen en die cellen moeten gevuld worden, en als ik dat niet bewust doe dan gebeurd het onbewust, maar dan worden ze niet gevuld met waar ik voor kies, ook hier dus weer de keus en een verantwoordelijkheid.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Voorbeeld volgen

In mijn vorige blog had ik het over regeren, regeren over je "vlees", onze vleselijke verlangens. Jezus is mijn grote voorbeeld, Hij werd als onderdeel van de Godheid (Vader - Zoon - Heilige Geest) mens.
Jezus zegt in Mattheus 10:28-39 "Wie niet zijn kruis op zich neemt en mij volgt, is mij niet waard. Wie zijn leven probeert te behouden zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij, die zal het behouden."

Ik vind de manier waarop God dingen onder m'n aandacht brengt, me leert zo bijzonder. Ik weet ik heb dat al vaker gezegd, maar ik blijf me er gewoon over verbazen hoe dat ineens van allerlei kanten (die niet eens wat met elkaar te maken hebben) dingen bij elkaar komen, alles wijst dan naar wat God tegen me wil zeggen, dat vind ik zo bijzonder. 

In het boekje : De kracht van Jezus' bloed van Andrew Murray las ik iets waar ik nog nooit over na had gedacht en me aan het denken heeft gezet. Als we aan Jezus en het kruis denken denken we aan Gethsémane. Wat Jezus daar deed was pure zelfopoffering. Maar Jezus nam niet alleen daar Zijn kruis op zich, Zijn hele leven hier op aarde was een leven van Zijn kruis opnemen. 
Hij vraagt nooit iets van ons wat Hij zelf niet heeft gedaan. 
Zijn hele leven hier op aarde was een leven van Zijn wil verliezen door Zichzelf te verloochenen, en niets te doen of te spreken, dan wat Hij van de Vader gezien of gehoord had. In Johannes 5:16-47 legt Jezus zelf uit hoe het zitten met Hemzelf en Zijn Vader - God. Jezus weet precies wat het is om niet te doen waar je zelf zin in hebt. Hij had in de hemel bij zijn Vader voor Hij naar de aarde kwam een geweldig leven. Hij kende ook de verleiding en de gedachten : Hier heb ik even geen zin in, kan dit niet anders, kan het niet op een andere manier ? Hij vraagt het zelfs aan Zijn Vader In Mattheus 26:39 "....Vader als het mogelijk is, laat deze beker dan aan mij voorbij gaan !..." 

Filippenzen 2:6-8 "Hij die de gestalte van God had, hield zijn gelijkheid aan God niet vast, maar deed er afstand van. Hij nam de gestalte aan van een slaaf en werd gelijk aan een mens, En als mens verschenen heeft hij zich vernederd en werd gehoorzaam tot in de dood - de dood aan het kruis." 
Hebreeen 5:8 "Hoewel hij zijn Zoon was, heeft hij moeten lijden, en zo heeft hij gehoorzaamheid geleerd. " Ook Jezus moest als mens gehoorzaamheid leren, daarom kwam Hij als baby, om het hele menselijke traject af te leggen van leren, onderwezen worden, opgevoed worden. Niets van wat wij doormaken is Hem vreemd.

Deze dingen heb ik al zo vaak gehoord en gelezen en dan opeens valt bij wijze van spreken het kwartje. 

In Johannes 6:38 zegt Jezus "Want ik ben niet uit de hemel neergedaald om te doen wat ik wil, maar om te doen wat hij wil die mij gezonden heeft." Jezus wist dat Zijn tijd op aarde geen snoepreisje zou worden, en toch kwam Hij. Toen ik ervoor koos om Jezus te volgen hoopte ik dat een hoop van mijn ellende zou verdwijnen als sneeuw voor de zon, toen ik erachter kwam dat het zo niet werkt was ik heel blij dat ik wist dat Hij er wat er ook gebeurd altijd bij is, dat maakte een heel groot verschil en op die manier durfde ik het wel aan met Hem.

Dat ik het in m'n eentje in eigen kracht niet ga redden daar kwam ik al snel achter, en ik schaam me daar absoluut niet voor. Maar dit regeren over m'n vlees vind ik best pittig. Nu Hij me zo heeft laten zien dat ook Hij zijn leven lang niet heeft gedaan waar Hij zelf zin in had zette me dat wel aan het denken. 

Heer help me alstublieft Uw voorbeeld te volgen ook hierin, niet mijn wil maar Uw wil geschiedde, ook in zowel de kleine als grote dingen die zo dwars tegen mijn gevoel en vlees in gaan. U dieper te vertrouwen dat wat U me vraagt goed is, dat U me door die weg te gaan vormt naar Uw beeld.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Heiliging

In mijn vorige blog schreef ik dit : "In Lucas 3:9 staan stevige woorden die Johannes de Doper  sprak "Ja, de bijl ligt al aan de wortel van de boom : iedere boom die geen vruchten draagt, wordt omgehakt en in het vuur geworpen." 

Jezus zegt soortgelijke woorden in Johannes 15:2 "Iedere rank aan mij die geen vrucht draagt snijdt hij weg...." 

Hij zegt heel duidelijk in dat zelfde hoofdstuk vers 4 "....zo kunnen jullie geen vrucht dragen als jullie niet in mij blijven. Maar zonder mij kun je niets doen." Dit soort verzen beginnen me steeds meer bezig te houden, daar zal nog wel eens een blogje over komen denk ik. In Hem blijven heeft invloed op je leven." 

In Hem blijven, geen compromissen, consequent gehoorzamen, geheiligd worden, stuk voor stuk grote woorden waar God mee aan de gang is gegaan de laatste maanden. 

Ik lees vaak meerdere boeken tegelijk naast de Bijbel, God gebruikt ze als puzzelstukjes die moeiteloos in elkaar vallen en waarmee Hij tot me spreekt en me onderwijst, ik ervaar dat als heel bijzonder, voel me er enorm door geliefd. Ook al bleef Hij heel liefdevol en geduldig toch werd de kost een stuk steviger. 

De boeken waar God mee bezig ging waren het dagboek dat ik dit jaar gebruik "Elke dag met Jezus" van Andrew Wommack, "Het bloedverbond" van E.W. Kenyon, "De kracht van Jezus' bloed" van Andrew Murray en "De gezonde leer" van Torben Sondergaard. Ik leg de boeken die ik lees graag naast de Bijbel, ik wil de tekstverwijzingen opzoeken, lezen, uitschrijven. Steeds kwam ik soortgelijke of dezelfde teksten tegen zoals die ik boven al herhaalde van vorige week, maar ook andere. 

Galaten 6:7-8 zegt "Vergis u niet, God laat niet met zich spotten : wat een mens zaait, zal hij ook oogsten. Wie op de akker van de zondige natuur zaait oogst de dood, maar wie op de akker van de Geest zaait oogst het eeuwige leven."  Johannes 17:3 zegt "Het eeuwige leven dat is dat zij u kennen, de enige ware God, en hem die u gezonden hebt, Jezus Christus."

In de voorgaande jaren heeft God mij veel onderwezen over wie Hij is en wat dat betekent voor wie ik ben. Maar ik begon meer en meer te verlangen naar Hem beter te leren kennen, wie Jezus werkelijk is. Spreuken 9:10 "Wijsheid begint met ontzag voor de Heer, inzicht is vertrouwdheid met de Heilige."  en ik begon dit te bidden, Heer ik wil U zo kennen, ik wil vertrouwd met U zijn, ik heb Uw wijsheid nodig. Wat ik me niet gerealiseerd had was dat er dan met mij ook iets moest gaan gebeuren, dan moest er in mij een diepere reiniging plaatsvinden. God is heilig en Hij kan zich onmogelijk verbinden met dat wat niet heilig is. Petrus herhaald in  1 Petrus 1:16 wat God in Leviticus 11:44-45 zegt "Wees heilig want Ik ben heilig" 

Over dat heilig las ik ook iets mooi's in een blog van Jos Douma die ik erg ben gaan waarderen door de online cursus : Stil mijn ziel wees stil, die tussen Pasen en Pinksteren van hem volgde. Ik doel dan op het eerste misverstand dat hij in dit blog noemt.

Wat is heilig ?  Andrew Murray zegt het voor mij heel mooi, hij zegt dat heiligheid bij de mens de volkomen eenheid van de wil is met de wil van God. Als ik dus mijn wil onderwerp aan de wil van God is dat heiliging, word ik een stukje heiliger zoals Hij mij opgedragen heeft. Dit alles is onmogelijk zonder het bloed van Jezus lezen we in 1 Johannes 1:7 "Maar gaan we onze weg in het licht, zoals hijzelf in het licht is, dan zijn we met elkaar verbonden en reinigt het bloed van Jezus, zijn Zoon, ons van alle zonde."  en vers 9 zegt "Belijden we onze zonden, dan zal hij, die trouw en rechtvaardig is, ons reinigen van alle kwaad."  

Zijn bloed heeft gevloeid om ons te reinigen maar wij leven in een wereld waar we elke dag bevuilt worden en we elke dag Zijn reiniging nodig hebben. Heiliging is een levenslang proces, waarin Hij ons vol liefde openbaart wat er nog opgeruimd mag worden. Jesaja 59:2 zegt "Jullie wangedrag is het dat jullie en je God uit elkaar heeft gedreven; door jullie zonden houd hij zich verborgen." 

Al dat vuil dat we elke dag oplopen in deze wereld brengt scheiding aan tussen God en ons, ik wil dat vuil niet en daarom is het belangrijk dat ik elke dag kies om dat wat tussen Hem en mij insluipt, vaak zonder dat ik er erg in heb, bewust aan Hem te vragen mij dat te laten zien en het op te ruimen, bereidwillig. 

Dat is best een pittige les en een proces waar ik regelmatig moeite mee heb. Maar het is Zijn genade dat Hij dit wil doen voor mij en door mij heen. Zoals Jos zo mooi zegt : Een groeiend heilig leven is niets anders dan een bewijs van leven uit genade.

Als wij Hem vragen dan geeft Hij antwoord zegt de Bijbel, en soms vind ik persoonlijk die antwoorden niet altijd even fijn om te horen, maar wil ik dat ze scheiding aan brengen tussen Hem en mij ?

NEE

Dan zit er niet anders op dan het in de openbaarheid te brengen bij Hem en het te laten reinigen door Zijn kostbaar bloed dat vloeide op Golgotha. 

Heer help me hier stug mee door te gaan, te volharden zoals Galaten 6:9 zegt "Laten we daarom het goede doen, zonder op te geven, want als we niet verzwakken zullen we oogsten wanneer de tijd daarvoor gekomen is."

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Kennis of gehoorzaamheid

Ik vind het zo bijzonder hoe God dingen onder je aandacht brengt, je leest ergens een artikeltje, gaat eens Googlen, bekijkt is wat op YouTube, ik kwam bij een serie Engelstalige filmpjes terecht : The Pioneer School, gemaakt door Torben Sondergaard van The Last Reformation. Natuurlijk zoek je wat verder om uit te vinden uit welke hoek dit kwam en zo kom je op internet al snel heel veel informatie tegen waarom iemands leer wel of niet zou deugen. Eigenlijk kwam er iets me op dat zei dat ik het zelf moest gaan toetsen, kijken of het klopte naar wat ik van Hem en Zijn Woord weet. 

Deze man baseert wat hij leert op het Bijbelboek Handelingen, zo zou de kerk er uit moeten zien. en dus ben ik ook dat boek weer eens bewust gaan lezen, ineens zag ik dingen die me eerder niet zo opgevallen waren. Hij onderbouwd alles heel duidelijk vanuit de Bijbel in zijn onderwijs en daar houd ik van, daarnaast lezend in de Bijbel kon ik geen verkeerde dingen ontdekken. Ik begon er juist van te leren, en hetgeen mij vooral raakte was dat niet zozeer kennis de prioriteit moet hebben in ons leven, maar de gehoorzaamheid. Ja kennis is belangrijk en goed, de boze weet ook precies wat er in de Bijbel staat en Jezus leefde ons voor zoals we kunnen lezen in Mattheus 4:1-11 door toen de boze Hem met de verdraaide waarheid probeerde te verzoeken de boze te antwoorden met : er staat geschreven. Dan moet je dus ook wel weten wat er geschreven staat. Maar met die kennis alleen ben ik er niet, ik moet er iets mee doen, het toepassen. Het is dus en - en

Zelfs Samuel zei al in 1 Samuel 15:22 "Schept de Heer meer behagen in offers dan in gehoorzaamheid ? Nee ! Gehoorzaamheid is beter dan offers, volgzaamheid is beter dan het vet van rammen."
De kennis verzamelen kan je vaak lekker anoniem doen, bijvoorbeeld gewoon thuis Bijbelstudie doen aan de hand van boeken of filmpjes, dat vind ik zelf ook heerlijk om te doen, ik leer er veel van. Maar toen ik Torben in het 4e filmpje hoorde zeggen dat gehoorzaamheid hand in hand hoorde te gaan met kennis. 
Breng gelijk in de praktijk wat je geleerd hebt. 

Als ik heel eerlijk ben is dat best wel een manco in mijn leven en ik denk dat God mij daar op deze manier op aansprak, dat Hij tegen me zei : Je weet het m'n kind en Ik kijk er zo naar uit dat je het ook gaat doen. 
Vertrouw Mij hier nou in. 
Al kijk ik maar naar het punt eten en mijn lichaam, hoe dat steeds weer de kop op steekt, dan moet ik toegeven dat ik vaak de mist in ga omdat het me te heet onder de voeten word, het niet fijn voelt. Maar los ik het op door toe te geven aan m'n menselijke gevoelens ? Leef ik op die manier in overwinning ? 
Steeds vaker komt de gedachte in me op dat de kracht die Jezus uit de dood opwekte in mij woont, ook dit is hele goede hoofd en hart kennis, maar die kracht kan niets doen als ik niet in beweging kom en stappen in vertrouwen ga zetten. 
Maar ook het overbekende heb je vijanden lief, vergeef wie jou iets schuldig is, zijn dat dingen die ik ook echt gelijk doe ? Of ga ik eerst sputteren en me verdedigen waarom dat nu toch echt wat teveel gevraagd is. Vijanden klinkt gelijk zo heftig, maar bijvoorbeeld die persoon die niet zo aardig tegen je doet, of die over je roddelt.

De vraag of ik kan gehoorzamen is overbodig, want als God dat van ons vraagt, en dat doet Hij, dan geeft Hij ons ook de kracht. Hij vraagt nooit iets dat onmogelijk voor ons is, onmogelijk in eigen kracht, ja, maar vanuit Zijn kracht kunnen we het wel. Paulus zegt in Fillipenzen 4:13 "Ik ben tegen alles bestand door hem die mij kracht geeft."  
Als ik eerlijk ben is dit in ieder geval voor mij vrij bekende kost, we horen het zo vaak, maar het gaat om het doen, om een verandering in het denken, het loslaten van je ego vaak, van vrees. Dan is het best wel stevige kost en vergt absolute eerlijkheid naar mezelf en naar God en dat doe ik niet zomaar even. 

God gaat later als ik voor Zijn Rechterstoel sta niet vragen wat ik allemaal weet, Hij vraagt wat ik er mee gedaan heb.

Heer help me, maak me bereid te veranderen, dank U wel dat U mij opvoed, met zoveel liefde en geduld.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Horen versus luisteren

Op de huishoudschool hadden we een Engels leraar die ik door één van zijn uitspraken nooit vergeten ben. 
Meneer Antonius was een grote bruine man met een vriendelijk gezicht, hij straalde rust uit, ik zie hem zo weer voor me staan.
Ook al was Engels niet mijn sterkste vak en waren m'n cijfers vanwege m'n dyslexie maar magertjes, ik zat graag bij hem in de les.
Ik herinner me zijn lachende ogen, maar hij was ook consequent, hij verwachte dat je bij de les bleef, dat je oplette. 

De uitspraak die altijd bij me is blijven hangen was:

Jullie horen me wel, maar jullie luisteren niet.

Een rondje Google leerde me dat horen het met je oren waarnemen is en  luisteren is je aandacht erop richten om het te horen, hem gehoorzamen. 

Meneer Antonius wilde dus dat iets zouden opsteken van zijn lessen.

Ik moest hier weer aan terug denken toen ik in het boek "Zittend aan de voeten van Rabbi Jezus" van Ann Spangler & Lois Tveberg over het Sjema, het gebed begint met:  

 "Luister Israel ! De HEERE, onze God, de HEERE is één !" 

Dit gebed is opgebouwd uit teksten uit Deutronomium 6:4-9 en 11:13-21 en Numeri 15:37-41.

Sjema betekent "hoor", "luister" maar dan in de actieve vorm: let op, neem het ter harte, voer het uit, gehoorzaam !

Het boek legt uit dat het Sjema bidden is jezelf toewijden aan een liefhebbende God en het gehoorzamen van Zijn geboden. 

Als in Mattheus 22 de wetgeleerden Jezus proberen te vangen op zijn woorden vragen ze hem wat volgens hem de belangrijkste wet uit de wet van Mozes is, Jezus geeft ze dan twee teksten, te beginnen met de Sjema "Daarom zult u de HEERE, uw God liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht (Deutronomium 6:5) en "U mag geen wraak nemen of wrok koesteren tegen uw volksgenoten, maar u moet uw naaste liefhebben als uzelf. Ik ben de HEERE" (Leviticus 19:18) 

Deze twee zijn aan elkaar verbonden, alleen God dienen en niet naar je naaste omzien dan mis je de essentie van God want Hij is liefde, Zijn hele zijn word gedreven door liefde.

Als we alleen naar je naaste omziet en God vergeten zul je ontdekken dat het niet vol te houden is, Hij is de bron van liefde.

1 Korinthe 13:3 zegt "Stel dat ik alles weggaf aan de arme mensen, en stel dat ik er trots op kon zijn dat ik mijn lichaam opofferde [vanwege mijn geloof in de Heer] Maar als ik dat zonder liefde deed, had ik er niets aan."

"Als je oren hebt, moet je goed luisteren." zegt Jezus is Mattheus 13:9 

Hoor je of kies je er bewust voor om te luisteren ?

Eerlijk gezegd betrap ik me er regelmatig op dat mijn luisteren terug loopt naar horen en moet ik mezelf weer aansporen om bij de les te blijven en heel bewust te luisteren, en bid ik dat God me leert en helpt ook te gehoorzamen.

Toen ik deze blog die ik al even geleden had voorbereid gisteren weer terug las voordat hij geplaatst zou worden moest ik denken aan een blog dat ik eerder schreef over mijn ervaring Pasen 2016 toen God die dag bij het woord "eatingdisorder" mijn aandacht trok en zei "hé let je ff op". 

God verlangt naar mijn (onze) volle aandacht, als wij Hem die aandacht geven waar Hij recht op heeft en bij de les blijven gebeuren er dingen. Dan is er contact, communicatie, actie en reactie, dan bewegen dingen, dan komen we vooruit, gaat het proces dieper en dieper, dan kan Hij tot mij doordringen. 
Dat is dan ook regelmatig mijn gebed als God mij dingen duidelijk maakt : "Heer grif dit heel diep in mijn hart, doordring mij hier zo van dat ik het nooit meer vergeet." 

Zo makkelijk vergeet ik weer wat God me heeft gezegd of heeft laten zien, mijn geheugen heeft daarin echt een probleem en ik moet daar alert op zijn. De boze vind het helemaal prima als ik me laat afleiden of geestelijk in slaap sukkel, maar dat is niet wat ik wil. Het is mijn verlangen te luisteren, allebei mijn oren gespitst te houden op Zijn zachte stem die mij de weg wijst en Hem lief te hebben boven alles. 

P.S.
Over God liefhebben boven alles hoorde ik deze week een hele mooie preek over van Henk Binnendijk en die wil ik toch nog even delen hierbij.

ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Alles of niks

Er word me steeds duidelijker dat het er in het leven op aan komt waar je voor kiest, Ik denk dat God wil dat we kleur bekennen.

Alles of niks, zwart of wit, wij mensen vinden dat vaak wat te radicaal, er ligt een heel gebied tussen naar ons idee, we hebben het liever wat genuanceerder.
Maar doet God aan nuance ?

"Als je niet vóór Mij bent, ben je tégen Mij" (Mattheus 12:30)

"Het is net als met vruchten: aan een doornplant zul je geen druiven vinden en aan een distel geen vijgen. Aan een goede boom groeien goede vruchten, maar aan een slechte boom groeien slechte vruchten. Aan een goede goede boom kunnen geen slechte vruchten groeien, en aan een slechte boom kunnen geen goede vruchten groeien." (Mattheus 7:16-18) 

Je bent of het één of het ander, een tussen weg is er niet, je kan niet God dienen en ook nog je eigen zin doen. 

In Kolossenzen 1:13 staat "Hij heeft ons gered uit de macht van de duisternis. En heeft ons overgeplaatst in het Koninkrijk van zijn Zoon, van wie Hij heel veel houdt."

We zijn uit de ene macht overgeplaatst in de een ander macht, dat kan niet onopgemerkt blijven. 
Vruchten aan een boom zijn zichtbaar, en zolang ze aan die boom hangen groeien ze van een klein bloemetje (bloesem) uit tot een mooie volgroeide rijpe vrucht.

Gelukkig hoeven we dit proces niet op eigen kracht te doen, Hij wil dat proces in ons uitwerken, Hij maakt dat we groeien, vol zijn van Hem. 
Het enige wat wij hoeven te doen is in Hem blijven, maar eigenlijk is ook dat Zijn werk.
Paulus zegt tegen de gelovigen in Filippenzen 2:13: "God is in jullie een goed werk begonnen. En ik weet zeker dat Hij dat werk ook zal afmaken. Hij zal met jullie bezig blijven, totdat Jezus Christus terugkomt." 

Het is Gods werk dus, wat Hij begonnen is laat Hij niet meer los, zelfs David zong dat al in Psalm 138:8 "De HEERE zal Zijn werk voor mij voltooien, Uw goedertierenheid, HEERE, is voor eeuwig; laat de werken van Uw handen niet los."

In onze westerse maatschappij gaan we af op wat we zien, we houden weinig rekening met de onzichtbare wereld, terwijl díe wereld nu juist zo reëel is, veel reëler dan de zichtbare wereld.

Als je er voor kiest in die geestelijke wereld te leven, staan je voeten nog wel op deze aardse grond maar ben een raam waardoor de geestelijke wereld zichtbaar is. 
"Wel in deze wereld maar niet van deze wereld" zegt Jezus zelf in Johannes 17:14-26 

Eigenlijk is ieder mens een raam waardoor een geestelijke wereld zichtbaar word, als je niet hebt gekozen voor Gods wereld ben je automatisch een raam van die andere wereld, de wereld waar Satan de septer zwaait. 
In onze wereld denken we zelf de zeggenschap te hebben over ons eigen leven maar dat is een leugen, je bent onder de invloed van het duister of van het Licht, er is geen grijs gebied wat zelfbeschikking heet.

"Kiest dan heden, wie gij dienen zult." (Jozua 24:15)

De keus is aan ons. 
Ik weet wie ik kies: Jezus.
Ook als dat betekent dat ik in deze wereld misschien een beetje vreemd lijk omdat ik niet mee draai in de malle molen.


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

God alle eer.

In de groep "Look Around The Corner" waar ik met een aantal vrouwen elke dag een Bijbelstudie doe lazen we een tijdje gelede in het thema "Helden uit de Bijbel" Johannes 3: 27-30 

"Johannes antwoordde: Een mens kan alleen ontvangen wat hem door de hemel gegeven wordt. Jullie kunnen van mij getuigen dat ik gezegd heb:  Ik ben de Messias niet, maar ik ben voor hem uitgezonden. De bruidegom krijgt de bruid, en de vriend van de bruidegom staat te luisteren en is blij dat hij de stem van de bruidegom hoort. Dat vervult mij met grote vreugde. Hij moet groter worden en ik kleiner."

Johannes trekt niet de eer naar zichzelf toe, hij wijst naar Jezus die alle eer toekomt, hij is een voorbeeld in nederigheid waar wij nog heel veel van kunnen leven.

Dan komt de vraag op, ben ik nederig ?

Geef ik God alle eer ?

Pasen 2016 genas God mij van een eetstoornis, daardoor was ik in staat om mijn eetgewoonte te veranderen - wat overigens heel hart nodig was voor mijn gezondheid - en tot nu toe ben ik ruim 30 kilo afgevallen. Dat valt op en is zichtbaar dus zo nu en dan geven mensen je een compliment - niks mis mee natuurlijk en ook weer een les om ze aan te leren kunnen nemen.

Maar als ik dan zeg dat ik het zonder Gods hulp nooit had kunnen doen kijken mensen je toch wat vreemd aan.

God deed wat ik niet kon (genezen) en daarna moest ik gaan doen wat ik kon. De weg van anders leren omgaan met eten een was voor mij vooral een proces in verandering van denken. 

Afgelopen Pinksteren heb ik de Opwekkingsconferentie via Family7 gevolgd en daar werd het heel mooi verwoord dat Gods Geest onze geest onderwijst en leid, en dat heeft uitwerking op ons denken, en dat heeft weer z'n weerslag op ons doen en laten.
Is het dus zo knap dat ik die kilo's ben verloren ?

NEE, voor mij is het door Gods genade dat mijn lichaam zo veranderd is en nog steeds veranderd want het proces is nog niet klaar. 
De grootste verandering voor mij zit in mijn denken en dat was heel hart nodig.

In onze maatschappij moeten we vooral trots zijn op wat we bereiken, want dat hebben we dan toch maar mooi voor elkaar gekregen, we verdienen een schouderklop, een schouderklopje is eigenlijk te klein. Etaleer maar wat je voor elkaar hebt gekregen.
Mensen kijken je toch een beetje raar aan als je God alle eer geeft.

Niet zelf met de eer gaan strijken heeft niets te maken met minderwaardige gevoelens.
Edgar Holder zei heel mooi dat in de school van de Heilige Geest geen ruimte is voor minderwaardige gevoelens want je weet wie je bent, een kind, een erfgenaam van God !
En dat straalt af op je houding. 

Hoe vaak zijn we toch niet geneigd zelf met de eer te gaan strijken, of Hem wel de eer te geven in ons hart maar niet met onze lippen omdat we anders raar worden aan gekeken. 
Ik ervaar daar best  strijd in, maar als ik beleid dat Hem alle eer toekomt dan zal ik ook mijn mond moeten open doen en die eer aan Hem moeten uitspreken. 

Andre Crouche schreef daar een prachtig lied over: 

To God be the glorie

Aan God alle eer

Ik wil God alle eer geven die Hem toekomt,  Lucas 19:40 zegt het heel mooi, als ik het niet doe zullen de stenen het doen. "Maar Hij antwoordde: Ik zeg jullie dat als zij zouden zwijgen, de stenen het zouden roepen !"


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Leren luisteren

Ik verbaas me steeds weer over de manier waarop God me dingen duidelijk maakt, leert, tot ons spreekt in hele gewone alledaagse dingen. 
Nee ik hoor absoluut geen verstaanbare stem, het is zoals de Bijbel zegt een zachte stem, een gedachte of idee, maar op de een of andere manier weet ik dan gewoon dat het Hij is.

Die stem leren verstaan is een proces, een oefening en meestal in hele kleine dingen.

Laatste las ik een aantal boeken van en over Corrie ten Boom, wat een voorbeeld is deze hele gewone en toch zo bijzondere vrouw geweest en nog steeds, voor mij in ieder geval.
Het begon met een klein boekje dat ik leende van mijn schoondochter, en dat maakte me zo nieuwsgierig naar deze vrouw dat ik meer van haar wilde lezen.

Als ik lees hoe haar relatie met God was moest ik denken aan wat er in de Bijbel over Henoch en Noach staat, ze leefde in nauwe verbondenheid met God.

Nauwe verbondenheid daar word ik toch wel een beetje nieuwsgierig naar, hoe deden ze dat ?  
Overlegde ze ook alles met God, net als Corrie.
Haar voorbeelden van de meest eenvoudige gebeden  heeft me enorm geraakt. 
Bidden is praten met God, een gesprek gaat twee kanten op, je praat maar moet op z'n tijd ook luisteren, anders is er geen echte communicatie.
De Bijbel verteld ons ook dat God helemaal niet op een omhaal van woorden zit te wachten, gewoon kort en duidelijk zeggen wat je wilt zeggen of vragen.

Ik moet bekennen dat ik in mijn proces van leren de stem van God te verstaan regelmatig vraag "Begrijp ik U goed, zegt U nu dit of dat ?"

Hoe ver ga je in alles aan God vragen ? 

Ik moet denken aan Johannes 15:5 waar Jezus zegt "IK BEN de ware wijnstok en jullie zijn de takken. Als jullie in Mij blijven en Ik in jullie blijf, zal er veel vrucht aan jullie groeien. Want zonder Mij kunnen jullie niets doen."

In Lucas 16:10 houd Jezus de mensen een principe voor "Wie in zeer weinig getrouw is, is ook in veel getrouw. En wie in zeer weinig onrechtvaardig is, is ook in veel onrechtvaardig."

Trouw is voor God heel belangrijk, om trouw te zijn moet je goed luisteren naar de opdracht. Leren doe je in kleine stapjes dus zal ik dat leren moeten oefenen in hele kleine dingen, dingen waarin ik me bijna afvraag of God zich daar wel mee bemoeid, of Hij daar nou moeilijk over zou doen. 

Een voorbeeld : ik maak regelmatig een flinke wandeling en die wandelingen gebruikt God nogal eens om mij wat te leren. Zo liep ik laats ergens en ik kreeg het idee dat ik een pad in moest slaan waarvan ik absoluut niet wist waar dat uit zou komen. en dan komt daar mijn vraag "Bent U dit Heer, bedoelt U dat ik hier heen moet ?" en dan komt er een vraag in mij op "Vertrouw je Mij ?" "Ja ik vertrouw U" en ik sla de weg in waarvan ik niet weet waar die me gaat brengen en geniet van de zon en de mooie omgeving waarin in loop in de polders om Delft heen en uiteindelijk herken ik een bepaalt punt en zie waar ik uit kom. 

Zo mag ik leren te luisteren naar die zachte stem die me  nooit de verkeerde kant zal opsturen. 
Henoch, Noach en Corrie zullen ook ongetwijfeld met kleine stapjes zijn begonnen, zouden zij ook zulke gesprekjes hebben gevoerd........


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Gods liefde

Wat ik zo bijzonder vind is dat God ons onderwijst terwijl Hij met ons ONDERWEG is.
Ik de praktijk worden we gevormd, wordende scherpe kantjes er af geveild, of zie je in dat je insteek soms toch niet zo zuiver is als je wel dacht en wijst Hij je terecht.

Op een gegeven moment ben ik gaan bidden vanuit een verlangen om nog dichter met Hem verbonden te zijn, of God al die donkere hoekjes van mijn hart wilde schoonvegen, zodat niets meer tussen Hem en mij zou instaan wat onze relatie kon belemmeren.

Echt soms realiseer je je niet wat de diepte is van wat je bid, en geloof me, God verhoord zo'n gebed. Maar wat je dan te zien krijgt is niet altijd makkelijk, en je krabbelt je nog eens achter je oor.

God pakt geen stoffer en blik  en veegt het voor je op terwijl jij toekijkt, nee hij wijst het aan en geeft jou dat stoffer en blik.
Jij mag er zelf mee aan de gang terwijl Hij erbij is en je bemoedigt en aanwijzingen geeft terwijl je bezig bent.

Een van de dingen die God regelmatig gebruikt om mij iets duidelijk te maken zijn boeken, één van die boeken was "De Jezus manier" van Arie-Jan Mulder.

Hij liet me zien dat ik nog erg de neiging had net als vroeger mezelf te bewijzen, te doen, denkend dat dat van me "verwacht" werd door Hem. 
Hij liet me zien dat ik door  gehoorzaamheid aan Hem probeer te "bewijzen" dat ik enorm dankbaar ben, omdat Hij zoveel voor mij heeft gedaan.

Maar met dingen doen en gehoorzaamheid word wat je doet "eigen werk" en aan heel Zijn werk komt er niets van mij bij kijken, het is enkel en alleen Zijn werk en Zijn genade, wat ik mag ontvangen en aannemen.

Ik hoef niks meer te bewijzen, of te volden aan "eisen" 
Dit oude ingesleten patroon zal best wel zijn tijd nodig hebben om te veranderen, maar het kan wel veranderen.
Bewustwording is al een heel goed begin.

Dat vind ik zo mooi, Jezus komt niet met wetjes en regels, nee Hij onderwijst ons, Hij geeft ons inzicht waardoor ons gedrag gaat veranderen.

Ik hoef niet te handelen vanuit gehoorzaamheid, ik mag handelen uit dankbaarheid en liefde, God is liefde, Hij kan niet anders.
Zijn liefde is onvoorwaardelijk, zonder enige voorwaarde.
Over die liefde heb ik nog heel veel te leren.

Liefde houd ook in, zonder oordeel, en o wat ontdekte ik een hoop oordeel in mijn hart, naar anderen en mezelf.
Ik vermoed dat dit zo'n punt is waar waarschijnlijk nog heel lang aan gewerkt moet worden, maar dat hoef ik gelukkig niet alleen te doen, Hij wil me helpen dat te veranderen. 

Jezus' manier is om naast de mens te gaan zitten en je op hun niveau, op het punt waar zij zijn in hun leven tegemoet te komen en ze daar de hand te rijken en ze te wenken achter Hem aan te gaan op Zijn manier.

In Fillipenzen 1: 10 las ik een heel mooi gebed van Paulus wat ik voor mezelf heb uitgeschreven "En ik bid dat uw liefde blijft groeien door inzicht en fijnzinnigheid, zodat u kunt onderscheiden waar het op aan komt." en in vers 11 legt hij uit wat daarvan het effect zal zijn in ons leven "Dan zult u op de dag van Christus zuiver en onberispelijk zijn, vol van de vruchten van de gerechtigheid die u dankt aan Jezus Christus, tot lof en eer van God"


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Zichtbaar worden.

Laatst vroeg iemand me hoe het bloggen me beviel, het zag er uit of het me zo makkelijk afging.
Maar schijn bedriegt, het valt me zeker niet mee, ieder blog staat "ingeplant" en gaat dus automatisch  on-line omdat ik wil doen wat God van me vraagt : vertellen over wat Hij gedaan heeft en doet in mijn leven.
Maar ieder keer vind ik het weer eng.

Al zo lang ik me kan herinneren heb ik het verlangen gezien te worden, misschien wel nog meer om op waarde te worden geschat.

Ik las laatst een hele mooie zin die me raakte "De kern van veiligheid is het besef dat je gezien wordt, dat er oog is voor jouw behoefte", toen realiseerde ik me dat ik me nooit gezien heb gevoelt.

Ieder mens heeft dit verlangen denk ik diep van binnen.
In ieder geval heb ik heel erg mijn best gedaan om op te vallen. 
Hoe ?
Vooral door te doen wat ik dacht dat van me verwacht werd, ik paste me aan, daarin ging ik als kind zelfs zo ver dat ik niet eens meer keek naar wat ik zelf zou willen, met volle overgave deed ik het in de hoop maar gezien te worden.

Later heb ik in therapie wel geleerd om ook te luisteren naar wat ik zelf wilde, m'n grenzen leren aangeven, maar het bleef een leerproces en dat zal het denk ik ook altijd wel blijven.
Het is goed om je steeds bewust te blijven van je grenzen.

Toen  dat  kleine zaadje met het idee om te bloggen werd gepland en  in mij begon dat te groeien, en het idee om te gaan bloggen werd geboren, werd het onderwerp "gezien worden" weer even flink omgewoeld.

Naarmate het meer vorm kreeg en ik ging me realiseren dat ik dan wel erg zichtbaar ging worden sloeg de angst toe.

Een blog is niet voor "alleen vrienden" op Facebook, dat is het icoontje wereldbol, open en bereikbaar, leesbaar voor iedereen die het lezen wil.
Dat is wel héél zichtbaar, wil ik dat, meer nog dúrf ik dat ?
Iedereen kan er een mening over hebben en er een reactie op geven, en meningen zijn soms niet mals. 

Over het algemeen weet ik dat ik inmiddels zo ver ben dat ik me niet zo veel meer aantrek van wat "men" van me zegt, maar ik ken ook nog de momenten dat ik daar helemaal niet zo zeker van ben.
Want soms heb ik heel sterk mijn twijfels en denk ik dat er nog heel wat stukjes muur staan waar ik regelmatig achter wegduik, en ook achter weg wil duiken.
Dat mag ook nog wel, maar het doel is de muur helemaal af te breken want ik hoef me niet te verschuilen, ik mag er zijn.

Wat me vooral heel erg heeft bezig gehouden zijn de mensen waar ik heel veel van hou, mijn man, mijn kinderen, wat als zij me nu gaan afwijzen ? 
Of de mensen waardoor ik misschien toch wel graag gezien zou worden, erkenning van zou krijgen (omdat daar nog pijn zit uit het verleden) 

Ik ging me weer enorm vergelijken met andere mensen (mensen die de dingen zo mooi kunnen verwoorden in hun blogs) ik voelde me niet goed genoeg.

Daarvan kromp mijn hart echt even in elkaar.

Durf ik, wil ik, zó zichtbaar te worden, dat risico te nemen en te doen wat God van mij vraagt - vertellen over wat Hij deed en doet in mijn leven - ?

Ik vertel best hele persoonlijke en soms pittige dingen.
Ben ik bang dat ze me over-geestelijk zullen vinden, ze zullen denken dat ik niet meer met m'n beide voeten op de grond sta.
Dat ze me gek zullen vinden, dat ze me zullen afwijzen zoals ik op school werd afgewezen, werd uitgelachen.
Wat als zij die me zo lief zijn meer afstand van me gaan nemen, zich voor me gaan schamen. 
Zouden ze  me  misschien laten vallen, afwijzen ?
Zal ik niet goed genoeg zijn, zal ik falen.

 
Johannes 12:25 zegt "Die vader of moeder liefheeft boven Mij is Mijns niet waardig,en die zoon of dochter lief heeft boven Mij, is Mijns niet waardig"

Als je dus niet bereid bent alles te geven, ben je niet waard Zijn discipel te zijn.

Maar God heeft zulke bijzondere dingen gedaan in mijn leven, Hem wil ik met heel mijn hart volgen en dienen en dus doen wat Hij van mij vraagt.
Gelukkig zijn dat over het algemeen hele gewone dingen die Hij van me vraagt, zoals een buurvrouw helpen, vriendelijk zijn, zorgen voor mijn huishouden en mijn man, m'n werk bij m'n baas goed doen, maar dit bloggen is een stap verder, dit is veel zichtbaarder en buiten mijn veilige zone.

Ik heb genoeg therapie gehad om me te realiseren dat het een irrationele angst is, ik weet helemaal nog niet of ze mij af gaan wijzen, het is puur mijn angst, een angst die nergens toe leid.
M'n verstand zegt ook dat dat heus niet zal gebeuren, en als het wel gebeurd, wat dan ?

En dan hoor ik weer Gods zachte stem die tegen mij zegt: kind wees niet bang, Ik ben bij je, Ik hou je vast, Ik help je.

Verschillende keren werd ik wakker met een lied in mijn hoofd - of kwamen ze meer uit m'n hart - en als ik dan volgen mijn leesrooster de Bijbel opende was daar steeds de opdracht: maak Mij groot !
Kijk naar Mij en maak Mij groot, vertrouw erop dat Ik ook hierin voor je zorg en je help.

Die geruststelling van mijn liefdevolle Vader geeft me iedere keer weer de moet om te zeggen, ja Heer, ik doe het, ik durf het aan met U. 

Er zijn nu een aantal blogs uit, en de reacties die ik krijg doen me goed.
Maar het triggert ook een hoop oude mechanismen.
Dit blog-proces is een heel persoonlijk leerproces, heeft wel iets therapeutisch.
Het leert me ook om me ook heel bewust te focussen op Hem, en als ik dat doe is het goed, geeft me dat rust.

Ik streef ernaar er bewust voor kiezen om te leren genieten (best een enorm leerpunt voor mij) van deze reis, de wandeling door het leven aan Zijn hand, te vertrouwen dat Hij mij vasthoud. 

Ik doe het voor Hem en het "effect" is Zijn verantwoording, mijn gebed is dat Hij het onder de ogen brengt van degen waarvan Hij wil dat ze het lezen en dat mijn blogs dan ook iets voor ze mogen betekenen. 



ONDERWEG naar Hem en met Hem.