Maak Mij groot

De laatste dag van het (Engelstalige)leesplan  Guide your mind, guard your heart, grace your tongue kwam ook weer erg bij me binnen. God gaf ons een tong om Hem de hele dag door eer te bewijzen, we zijn geschapen om God te loven. Dat is ook iets waar God me steeds weer aan herinnert : Maak Mij groot. Wij hebben een stem gekregen om Hem lofliederen te zingen. Zingen.....ja ook dat wilde God terug brengen in mijn leven. In mijn jonge jaren zong in in een zanggroep in de kerk waar ik opgroeide, soms zelfs solo's, later zong ik in een koor waar een best wel kritische dirigent me al heel snel een solo gaf, en van deze man was dat echt een compliment. Eens in een kerkdienst stond ik tijdens de samenzang bij iemand in de buurt die mij later aansprak en vroeg : doe jij iets met die stem ? Natuurkijk kreeg ik niet alleen positieve reacties en was ik zelf ook niet echt positief, ik wist heel goed wat er niet goed ging en daar legde ik vaak de nadruk op.

Toen ik op mijn 16e m'n diploma van de huishoudschool behaalde kreeg ik van mijn ouders een gitaar, zo'n groot cadeau had ik nog nooit gehad en ik leerde mezelf met een boekje van van Youth for Christ waar gitaarakkoorden in uitgetekend stonden zelf wat gitaar spelen, genoeg om mezelf wat te begeleiden. Ik schreef zelf wat eigen liedjes, maar degene aan wie ik ze lied horen zag er niet veel in dus ook daar ging ik niet in verder. Het stelde toch niets voor. Nu ik dit schrijf realiseer ik me dat eigenlijk hier hetzelfde gebeurde als met de verhaaltjes die ik schreef, ik schreef daarover in de blog Schrijven.

Toen onze kinderen klein waren heb ik vooral met onze dochter veel gezongen met de gitaar, die vond dat een periode heel leuk, de rest van ons gezin vond dat toch wat minder. De topkam van m'n gitaar sleet op den duur zover in dat de snaren vreselijk begonnen te trillen tegen de fretten dat er niet goed meer op te spelen was. Repareren was geen optie werd mij verteld toen ik er mee naar een muziekhandel ging. Daarbij was ik enorm bezig in die tijd om me los te maken van mijn verleden en heb op een gegeven moment besloten de gitaar weg te gooien, en ik deed ook alle muziek boeken weg, daar had ik ook niks meer aan. Ja ik weet dat klinkt erg rigoureus maar dat was ook wel een beetje mijn aard, zeker toen. Met dat ik de kerk de rug toekeerde hield het muziek maken eigenlijk ook op.

Al vanaf het moment dat ik terug kwam bij God begon Hij muziek te gebruiken om door de muren die ik om mijn hart had gebouwd te verweken. Al jaren word ik zeer regelmatig wakker met een zin uit een lied. Sinds een tijdje ben ik onderdeel van een gebedsgroep en we beginnen onze tijd met zingen, en daar wordt gitaar gespeeld. Dat maakte langzaam iets in me los, er begon weer wat te kriebelen en eigenlijk wist ik dat ik een gitaar moest kopen. Ik vroeg God of ik als tiener zelf toen een gitaar wilde hebben en of ik 'm daarom had gekregen, ik wist het niet meer, en het was of God zei : Ik heb je moeder dat idee gegeven, en dat raakte me. Ook muziek maken voor Hem was van me gestolen. God grootmaken met gesproken woorden is prima, maar God had mij een stem gegeven en vingers en ik had heel sterk het idee dat Hij zei dat Hij graag wilde dat ik weer zou gaan zingen om Hem groot te maken. Gewoon thuis met m'n gitaar. 

Het boekje De effecten van lofprijs van Andrew Wommack, las ik ook rond dat was ook enorm verhelderend voor me. Lofprijs is een onderdeel van intimiteit met God, Hem loven geeft ook waarde en een doel aan je eigen leven. Lofprijs heeft de kracht om een gewoon leven te verandering in een veelbetekenend leven. In Psalm 22:4 zegt David "Maar U bent heilig, U troont op de lofzangenen van Israël" en in Psalm 103:1 spreekt hij tot zijn eigen ziel : "Loof de Heer, mijn ziel, en al wat in mij is, Zijn heilige Naam." Ik leer hier van David, en door het lezen van zo'n leesplan en zo'n boek dat ik een keus heb. Als ik ga lofprijzen zullen er dingen veranderen. Hoe mijn omstandigheden ook zijn, ik heb altijd een keus, wat ga ik uitspreken, uitzingen. Zo lang ik leef en ik van God adem krijg om in mijn longen te zuigen en ademen heb,  is het mijn opdracht Hem groot te maken. Als ik Hem groot maak dan komt Hij, Hij kan niet anders dan reageren op de lofzangen van Zijn volk, Zijn kinderen, Zijn kind, mijn lofzang voor Hem. 

Ik denk dat het dé sleutel is waarmee ik door de modder van het leven en z'n processen heen kom, want soms voelt het als modder. Ik ben heel dankbaar voor het werk dat Hij doet in mijn leven maar mijn ziel (verstand, emoties, gevoel) staan regelmatig nou niet bepaald te springen van enthousiasme en het lijkt wel of de strijd wat taaier word. Maar toen deelde een wijze vriendin iets met me wat binnen kwam. Johannes 10:10 zegt "De dief komt alleen om te stelen en te slachten en verloren te laten gaan....." de dief, de boze, komt alleen maar om te stelen als er wat te stelen valt. Je hebt iets kostbaars waar hij jaloers op is en wat hij je niet gunt. Het is ook zo dat hij het alleen kan stelen als hij erbij kan komen omdat wijzelf een raam of deur open hebben gezet door onze daden of woorden. Dat was iets waar ik flink op moest kauwen, ik ben daar ook nog niet uit, maar eigenlijk weet ik dat er een grote kern van waarheid in zit maar ik worstel daar nog mee. Het zegt ook iets over mijn waarde, over de waarde van de gaven die God ons geeft, over de waarde van Zijn vreugde, genade, goedheid, over Zijn....... vul maar in. Ik die waarde dus ook zelf zien en me realiseren dat het van waarde is en het waarderen, koesteren en het bewaren in mijn hart. En dan moet ik weer denken aan Spreuken 4:23 "Bescherm je hart boven alles wat te beschermen is, want daaruit zijn de uitingen van het leven."

Heer maak mij diep intens bewust van wie ik ben in U, breng elk stukje van mijn wezen tot Leven in U, doordring mij van de waarde die U ziet en open mijn hart, open mijn mond dat daaruit Uw lof zal vloeien, Lof waar U op troont. Vanaf een troon word geregeerd, regeer in mijn leven Heer, regeer over mijn denken, regeer in mijn hart, regeer over mijn mond. Dan komt het lied Regeer in mij in m'n gedachten, Ja Heer, Regeer in mij, met al Uw kracht, in mijn mooiste droom, in mijn zwartste nacht. Er is een ding dat ik U vraag, o Heer regeer in mij vandaag.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Woorden

Iets waar ik me steeds meer van bewust word is de kracht en het gevolg van de woorden die er uit mijn mond komen. Het was of God het echt van allerlei kanten onder m'n aandacht bracht, o.a. door het Engelstalige leesplan uit de Bijbel-app : Guide your mind, guard your heart, grace your tongue. Met de woorden die je spreekt plant je zaad dat vrucht zal dragen in je toekomst. Vroeg of laat komt het gevolg van de woorden die je uitspreekt op je bord terecht, of op het bord van de ander waarover jij ze uitspreekt. Wat een verantwoording hebben we dan !

Ik hoorde iemand vertellen dat hij een karikatuur had getekend met grote ogen (zien), grote oren (horen) en een grote neus (onderscheden) en een kleine mond. Ik zie daar een geestelijke wijsheid in. Het is zo belangrijk om te leren zien in de geest, Gods Waarheid leren zien, om te leren horen in de geest, Gods Stem duidelijk leren verstaan, om te leren onderscheiden in de geest, wat is zuiver, wat is van God en wat niet. Dit is dan ook een gebed wat ik regelmatig bid : Heer geef mij een scherp en zuiver onderscheidingsvermogen, maak mij heel gevoelig voor Uw Stem, open mijn geestelijke ogen en oren zodat ik zal leren zien zoals U ziet en wil dat ik zie, dat ik Uw Stem scherp zal horen zodat ik die zal volgen. 

Is stil worden dan een optie, nee dat denk ik niet. God is een sprekende God, door te spreken schiep Hij de aarde. Genesis 1:3 "En God zei ...." vers 6 "En God zei...." vers 9 "En God zei..." vers 11 "En God zei...." vers 14 "En God zei....." vers 20 "En God zei....." vers 24 "En God zei...." vers 26 "En God zei : Laten Wij mensen maken naar Ons beeld, naar Ons gelijkenis, en laten zij heersen........" De eerste twee verzen van Genesis 1 vertellen dat de Geest van God over de wateren zweefde boven een aarde die woest en leeg was. God begon daarover te spreken en schiep op die manier de aarde met planten, gewassen, dieren in de zee, de lucht en op het land zoals wij die vandaag de dag nog kennen, waar wij in rondwandelen. Dan scheppen Zij mensen naar Hun beeld, mensen die dus met hun woorden scheppen. 

Ik geloof dat wij bedoeld zijn om Gods Woorden te spreken, om het goede te scheppen dat in lijn en in overeenstemming is met Gods plan voor deze wereld, over de mensen waar we mee in aanraking komen, mee samenleven, over ons eigen leven. Jezus spreekt in Mattheus 15:1-20 over rein en onrein, vers 18 : "Maar de dingen die uit de mond komen, komen voort uit het hart, en die verontreinigen de mens." Dan moet ik gelijk weer denken aan Spreuken 4:23 wat al zo vaak tot me gesproken heeft "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitgangen van het leven." En Deuteronomium 30:14-20 "Want dit woord is heel dicht bij u, in uw mond en in uw hart, om het te doen. Zie, ik heb u heden het leven en het goede voorgehouden, maar ook de dood en het kwade. Want ik gebied u heden de Heere, uw God lief te hebben, in Zijn wegen te gaan en Zijn geboden, Zijn verordeningen en Zijn bepalingen in acht te nemen. Dan zult u leven en talrijk worden, en zal de Heere, uw God, u zegenen in het land waar u naartoe gaat om het in bezit te nemen. Maar als uw hart zich afkeert en u niet luistert en u zich laat verleiden.......Ik roep heden en de aarde tot getuigen tegen u : het leven en de dood heb ik u voorgehouden, de zegen en de vloek ! Kies dan het leven, opdat u leeft, u en uw nageslacht, door de Heere, uw God, lief te hebben, Zijn stem te gehoorzamen en u aan Hem vast te houden - want Hij is uw leven en de verlenging van uw dagen - om te blijven in het land dat de Heere uw vaderen, Abraham, Izak en Jacob, gezworen heeft hun te geven." 

Onze woorden hebben niet alleen effect op ons persoonlijke leven maar ook op ons nageslacht. Ik geloof dat wij geroepen zijn Leven te spreken in situaties die dood zijn, en dan bedoel ik niet de fysieke dood, maar in dat wat geestelijk dood is. Onze woorden hebben kracht en als wij Gods Woorden spreken, ons door Heilige Geest laten leiden om de woorden te spreken die Hij wil dat we spreken zal dat Leven voortbrengen. "En God zei : Laat er licht zijn ! En er was licht." (Genesis 1:3) In Johannes 8:12 zegt Jezus van zichzelf  "..Ik ben het Licht der wereld, wie Mij volgt, zal beslist niet in duisternis wandelen, maar het licht van het leven hebben." Jezus het Licht brengt Leven overal waar Hij komt, waar Hij toegelaten wordt. In ieder stukje van mijn leven waar ik Hem toelaat en Zijn Woorden van Leven begin te spreken wijkt de duisternis/dood. "....God is liefde" zegt 1 Johannes 4:8, en een stukje verder in vers 18 "Er is in liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit. De vrees houdt immers straf in, en wie vreest, is niet volmaakt in de liefde." Liefde word o.a. geuit door woorden, woorden zijn het gevolg van wat er in het hart is, net als daden, ook die komen voort uit wat er in het hart is, en gaan vaak gepaard met woorden. 

Heer leer en onderwijs mij maar dieper over woorden, Uw Woorden, maak me bewuster van mijn eigen woorden. Maak mij ontvankelijker voor Uw aanwezigheid, gevoeliger voor Uw communicatie. Leer mij, train mij Uw Woorden te spreken, woorden van geloof, woorden van leven/Leven, woorden van liefde/Liefde. Dank U wel voor de leerzame wandeling die ik met U door dit leven mag maken.  

ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Worstelen

In de tijd dat de blog Twijfel niet ! online kwam begon ik steeds meer te twijfelen. Ik verbaas me steeds weer hoe accuraat een blog dat zo'n 3 maanden eerder is geschreven kan zijn als het online komt. Het was in mij een enorme mengelmoes van emoties en diep in mij zou ik het liefst op de vlucht slaan.....maar wat schiet ik daar mee op ? Na verloop van tijd loop ik dan weer tegen dit punt aan, dat heeft de ervaring me wel geleerd. Het is zo'n kruispunt waar je een keuze moet maken, en geen keuze maken is ook een keuze maken. Ik bad vaak : Heer help, houd me vast, ik wil de goede weg van U gaan.

Versta ik Gods Stem echt wel goed, het lijkt soms of Zijn Stem minder duidelijk is voor me. Heeft het te maken met het gevoel dat de stretch-zone waar ik in zit nog wat gestretcht wordt ? Het voelt alsof m'n bordje nu wel erg vol komt met dingen die ik enorm spannend en eng vind. Het grappige is dat God me op mijn taalgebruik aanspraak, ik zei anders vaak "it scars the hell out of me", en het was of God zei : hoezo de hel, jij bent niet van de hel, waarom zeg je niet gewoon dat je het heel eng vind, en dat ben ik dus ook gaan doen. 

Ik ontdekte dat ik het nog zo belangrijk vond om het goed te doen, op zich niet erg maar het moet niet iets worden waar je je identiteit aan op hangt. In het Engelstalige leesplan I am : 7 key's to unlock your future (Ik ben : 7 sleutels om je toekomst te ontgrendelen) iets wat enorm bij me binnenkwam over zelfverzekerd zijn : Zelfverzekerd zijn / zelfvertrouwen hebben geeft ons de vrijheid om te leren, groeien en te ontwikkelen. Het staat ons toe om falen te riskeren als onderdeel van het leerproces, omdat we het niet nodig hebben om perfect over te komen om een goede indruk op een ander te maken of om een goed gevoel te hebben over onszelf. 

Ik denk dat God daar een stukje blootlegde wat nog steeds diep in mijn hart verankert zit en waar ik steeds weer tegenaan loop, en tegelijk vind ik de woorden die ik eraan geef zijn het eigenlijk net niet. Ik denk dat het er in de kern op neerkomt dat ik worstel met het dieper aanvaarden van mijn identiteit in Christus, en dat ik daar helemaal niet aan kan en hoef bij te dragen, dat niets doen is blijkbaar iets wat ik moeilijk kan aanvaarden. Als ik dat niet doe, geloof ik het eigenlijk niet als Gods Waarheid, dat komt neer op ongeloof, en dat vind ik een pittige om onder ogen te zien. Waarom worstel ik hier zo mee, waar komt dit vandaan.....die vraag daar heb ik nog geen antwoord op. 

Mijn hart, mijn gevoel en mijn verstand kunnen soms mijlenver uit elkaar liggen en dat is best lastig als je het zo graag goed wil doen omdat je al zoveel jaren hebt "verspeeld" met overleven, nee dat was geen vrije keus, dat was wat het was, maar het voelt een beetje zo, alsof ik wat in moet/mag halen. In de blog Tandje langzamer schreef ik over de ervaring dat Jezus me achter Hem vandaan haalde en me naast zich neerzette, en in dit hele geworstel lijkt het of Hij zegt : je mag rechtop staan met je hoofd omhoog, en dan denk ik aan Psalm 3:4 "U echter, Heere, bent een schild voor mij, mijn eer, U heft mijn hoofd omhoog." Steeds weer is het of Hij zegt : Je mag er zijn, Ik heb je gekozen, Ik heb je gekocht en betaald met Mijn bloed, je bent van Mij, hef je hoofd maar op, kijk maar om je heen naar alles wat Ik voor je heb. Kijk maar in je geest naar alles, alle werken die Ik voor jou heb voorbereid, waar ik de potentie voor in jou heb gelegd, waarvan Ik weet wat Ik er van maken kan. 

Een van de dingen die Hij mij vraagt is om meer achter mijn veilige muurtje weg te komen en me kwetsbaar op te stellen en te verbinden met de mensen om me heen. En hoe raar dat ook klinkt, dat begint met mijn man, onze kinderen en kleinkinderen, mijn hart kwetsbaarder open stellen en open laten als dat lastige emoties oproept omdat er diepe herinneringen getriggerd worden die ik  opnieuw onder ogen mag komen en er nu samen met Hem doorheen mag gaan. Die emoties toelaten, ze doorleven en zoeken naar woorden om er met Papa over te praten, het is of Hij steeds weer zegt : vertel het me maar, Ik weet het, maar Ik wil het zo graag uit jou mond horen. 

Jezelf zien zoals Hij je ziet, na wat ik de laatste jaren al heb doorgemaakt qua genezing, herstel, groei, ontwikkeling, had ik niet gedacht dat ik dit zo enorm lastig zou vinden, zowel het kijken zoals Hij mij ziet als het verwoorden wat er in me roert. Toch wil ik me blijven vasthouden aan Hem, weglopen is geen optie, Hij houd mij vast. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Twijfel niet !

In mijn blog van vorige week vertelde ik al dat God tegen me had gezegd :  Twijfel niet ! Daarna leek het wel of God het vanaf allerlei kanten op andere manier bevestigde, en me steeds zei : jij kunt Mij vertrouwen, Ik ben betrouwbaar, altijd, vergeet dat niet, twijfel daar niet aan ! 

Hij gebruikte een paar zinnen uit verschillende liederen, ik ga ze met je delen. "Hij draagt mij, Hij draagt mij" woorden uit het kinderliedje Elke morgen van Elly en Rikkert, daar werd ik verschillende ochtenden mee wakker, alsof Hij het me in wilde prenten : Vergeet dat niet, vergeet dat nooit, Ik draag je. en dan moest ik denken aan Dansen op Zijn voeten waar ik over schreef in de blog Dansen Een vriendin deelde het lied Ways for me met me, en toen ik het begon te luisteren kwam het heel diep binnen. God had al zo vaak tegen me gezegd : Ik ben de Way Maker, of jij het nu voelt of niet, of je het ziet of niet, Ik ben de Way Maker. En dan zegt het lied dat mijn vriendin met me deelde "You keep on making, keep on making ways for me. For everything You've promised, I know I ain't seen a thing, You keep on making, keep on making was for me." U blijft maken, U blijft de weg voor mij maken. Alles wat U hebt beloofd, Ik heb nog niets gezien, U blijft maken, U blijft wegen voor mij maken. Alsof God zei : ga dit in vertrouwen uitspreken, Ik ben een weg begonnen en Ik maak het af, vertrouw Mij, belijdt het met je mond, spreek het uit. Romeinen 10:17 zegt "Zo is het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God." Spreek/preek tegen jezelf, tegen je ziel, net als David. 

Ook werd ik dagen achter elkaar wakker met verschillende woorden uit het lied The blessings, gebaseerd op de zegebede uit Numeri 6:24-26 "De Heere zegene u en behoede u ! De Heere doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig ! De Heere verheffe Zijn aangezicht over u en geve u vrede !" Die uitroeptekens staan er echt bij in de HSV vertaling. Dit zijn Gods Woorden tegen Mozes die hij tegen Aaron en zijn zonen moet zeggen, zo moesten ze de Israëlieten zegenen. In Titus 1:2 staat een heel belangrijk tussenzinnetje ".....God, Die niet liegen kan....." en daar is dan die stem weer in mijn achterhoofd : Twijfel niet ! 

Samen met twee andere mooie vrouwen (we hebben ook een zussen-app)doe ik al een aantal jaar het ene Bijbel leesrooster na het andere op doordeweekse dagen, zo kostbaar. Het samen doen is zo stimulerend, en we leren zo enorm veel van elkaar. Het bijzondere is dat we alle drie uit een totaal ander christelijke hoek komen, en misschien is dat juist de kracht wel. We ervaren het alle drie als een cadeau van God dat Hij ons aan elkaar heeft gekoppeld op deze manier. We wonen zelfs niet bepaald bij elkaar om de hoek en hebben elkaar dus ook nog nooit ontmoet, maar dat hindert ons niets. Het leesrooster Houd moed heeft veel los gemaakt, ook bij mij. Er is moed voor nodig om niet te twijfelen. Dat woordje moed komt ook steeds vaker bij me terug en het deed me weer denken aan een kaartje dat ik Pasen 2019 bij een Paasontbijt kreeg met een tekst gebaseerd op 1 Korinthe 16:13 "Wees waakzaam, volhard in het geloof, wees moedig en sterk" en dat wees moedig staat er dan ook in grotere letters tussen. Het is niet een optie maar een opdracht. 

Tijdens dit leesrooster deelde een van deze zussen het lied Yes and Amen, een lied naar aanleiding van 2 Korinthe 1:20 "Immers, zovele beloften van God als er zijn, die zijn in Hem ja en in Hem amen, tot verheerlijking van God door ons." Het begon te klinken als : haal het niet eens in je hoofd ! Twijfel niet !! Alles wat Ik zeg is Ja en Amen, Ik kan niet eens liegen. Dit alles komt neer op keuzes maken, ook zo'n onderwerp waar God zeer regelmatig met mij over heeft onderwezen, ik heb daar over geschreven in de blog Keuzes Ik kom steeds weer terug bij vertrouwen, volharden in vertrouwen, niet twijfelen. Daar heb je geloof voor nodig, geloof is niet passief, ook niet iets wat je hebt en klaar, geloof is een werkwoord hoorde ik eens iemand zeggen. 

Ik lees meerder boeken door elkaar heen, en regelmatig beland er een boek op een stapel. Ik heb er twee, één naast m'n bed (de grootste) en één op een tafel in de woonkamer bij het plakje waar ik meestal zit. En dan ineens moet je weer eens door die stapel kijken en springt er een boek uit waarvan je weet : die moet ik weer oppakken. Dat gebeurde met het boek "Gehazie, hoe hij zijn bediening miste" van Jan Zijlstra. Gehazie was de knecht van Elisa en we lezen over hem in 2 Koningen 3 t/m 5, ik ging verder waar ik was gebleven. Geloof moet groeien, hoe groeit geloof, door er mee aan de slag te gaan, het in de praktijk te brengen, en dan lees ik de zin : Altijd komt de vraag : Wat doen wij met het Woord van God ? Een ding is zeker : Hij die het beloofd heeft is betrouwbaar. Jan schrijft : er is geen excuus voor ongeloof. Als je niet ten volle gelooft is het ongeloof. Klein geloof is zwak geloof, is geloof dat twijfelt. Ja Jezus spreekt in Mattheus 13 over geloof als een mosterdzaad, maar Hij zegt nergens dat het zo klein als mosterdzaad moet blijven, als dat alles is wat je hebt mag je ermee naar Jezus komen en heb je een verantwoordelijkheid om het te -laten- voeden en met liefde te -laten- verzorgen zodat het gaat groeien en een boom word waar de vogels in nestelen. Dat mosterdzaad moet sterven zodat er nieuw leven uit voort kan komen en er een boom uit komt, net als bij die Les van de kamerplant waar ik het vorige week over had.

Als je niet bereid bent om de dingen op Gods manier te doen, als je niet bereid ben je eigen ideeën en verwachtingen los te laten - Gehazie had zo zijn eigen ideeën over het handelen van Elisa, en die ideeën maakte dat hij tegen Elisa inging en dat kwam hem duur te staan. Hij liep alles mis wat God voor hem had en hij werd gestraft met melaatsheid, niet alleen hijzelf maar ook zijn nageslacht. Rebellie heeft verstrekkende gevolgen, niet alleen voor jezelf maar ook voor je nageslacht. We roepen in deze maatschappij zo makkelijk : dat maak ik zelf wel uit, maar er zijn in de geestelijke wereld geestelijke wetmatigheden die net zo werken als de zwaartekracht op deze zichtbare aarde. Best wel iets om me bewuster van te zijn en goed om eens over na te denken. Heer wat heb ik nog een hoop te leren.

God heeft al verschillende keren tegen mij gesproken over Zijn beloften en daar vanuit Zijn Woord teksten bij gegeven, maar me ook gezegd, dat het alleen op Zijn manier  tot uitvoer zal komen, met mijn voeten op Zijn voeten, met mijn ogen in Zijn ogen en Zijn armen om mij heen. Dat betekend dat ik alle controle, al mijn manieren en ideeën los moet laten en in lijn moet brengen met Zijn plan en daar geen moment aan moet twijfelen. Dan komt er weer een zin uit een lied in mijn gedachten, het lied One day at a time, sweet Jesus, "Lord help me today, show me the way, one day at a time" Heer help me vandaag, wijs me de weg, één dag tegelijk. Heer help.

ONDERWEG naar Hem en met Hem  

Zien wat het word

Het onderwerp hoop maakt enorm veel in mij los, tjonge dat vraagt een flinke verandering in mijn denken, in mijn kijken naar dingen. Het vraagt een hele andere focus, het vraagt denken in mogelijkheden i.p.v. onmogelijkheden. God is een God van het onmogelijke, bij Hem is alles mogelijk, ook wat ik niet voor mogelijk houd of denk te kunnen houden. Hij ziet dingen die ik van mezelf niet zie, maar die Hij me heel graag wil helpen zien. Hij wil een hoopvolle toekomst geven zegt Jeremia 29:11 "Mijn plan met jullie staat vast - spreekt de Heer. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk : Ik zal je een hoopvolle toekomst geven."

Kijk niet naar wat is, maar naar wat het kan worden was een uitspraak uit het leesplan The Hope Quotient (Als je het gelijknamige boek ernaast leest wordt alles nog duidelijker, maar alleen het leesplan is al een echte aanrader. Je moet alleen wel met het Engels overweg kunnen) die best wel even slikken was om te lezen in de context van : Kijk niet waar je begon - waar je nu bent - maar naar wat je kan worden. 

Er waren twee voorbeelden die worden gegeven vanuit de Bijbel die me wel aanspraken omdat ik me daar wel een beetje in herkende : Johannes Marcus startte als een opgever (Pauls zegt dat in Handelingen 15:28) maar uiteindelijk schildert hij met woorden een portret van Jezus : het Markus evangelie. Ook ik heb nogal eens de neiging op te geven, weliswaar tijdelijk, maar toch.  Een ander voorbeeld is Petrus, hij begon als een man met een arrogante grote mond, Jezus zegt zelfs in Mattheus 16:23 : Ga weg achter Mij saten ! Maar hij werd een grote christelijke leider. Ook mijn mond heeft nogal eens de neiging te groot en te snel te zijn. Toen ik het zo las dacht ik : Het kwam goed met deze mannen, dat geeft me hoop.

God wil vrij zetten, dat is geweldig, maar Hij wil niet dat we daar blijven. Hij zet niet vrij zodat je de rest van je tijd hier op aarde gewoon uit kunt zitten. Hij zet vrij om tot actie aan te zetten, en om in actie te komen heb je energie nodig.  Als je je focust op wat het kan worden ben je vrij om te dromen, het geeft hoop en zet vrij, en van dromen krijg je energie. 

Dromen is voor mij iets om te leren, allereerst om het te leren durven. Ik ben niet opgeroeid met het hebben van dromen. Waarom zou je dromen hebben als je denkt in tekort en onmogelijkheden, dat komt voort uit  armoede-denken. (ik schreef daarover in de blog De geest van armoede) Ik ben gaan bidden of God zelf Zijn droom voor mij in mijn hart wakker wilde maken zodat ik het mocht gaan zien zodat ik mee kon gaan dromen met Hem en zo energie zou krijgen om in beweging te komen om actief mee te gaan werken aan Zijn droom. 

Wat ik me ook realiseerde dat dit alleen zou kunnen als ik me helemaal zou voegen naar Zijn manier en mijn manier helemaal zou loslaten, geen voorwaarden van mijn kant, maar totale gehoorzaamheid aan Zijn wil en Zijn plan. Ik schreef daarover in m'n vorige blog. 

God gaf me een gedachte/beeld dat me niet meer losliet. Ik moest denken aan een koord om overheen te loopt. Soms ligt het koord een periode vlak boven de grond, maar later gaat de grond steeds dieper naar beneden, het lijkt wel een ravijn dat onder het koord ligt. God zei : Kijk naar Mij. Hij liep achterstevoren voor me uit zodat ik naar Zijn gezicht kon kijken. Hij moedigde me aan naar Hem te blijven kijken en zo Hem te volgen over het koord van het leven. Een paar dagen later zei Hij : Kijk naar Mijn ogen, niet naar Mijn handen. In Mijn ogen staat Mijn liefde voor jou te lezen, want Mijn handen doen is gemotiveerd door wat je in Mijn ogen ziet, maar blijf naar Mijn ogen kijken. Niet naar je voeten, niet naar de grond onder het koord, niet naar Mijn handen, Kijkt naar Mijn ogen, houd die vast. 

Ik wist : alleen op die manier gaat die droom en het werkelijkheid worden daarvan mogelijk worden, dit is de enige manier. Er begint zich een vaag beeld van een droom zichtbaar te worden. Ik heb absoluut geen idee hoe en wat, wanneer, alleen dat het met de oudere medemens te maken heeft. Het is een absoluut avontuur, ik vind het onvoorstelbaar, maar hoop en energie beginnen steeds meer te borrelen. 

Om hoop te laten groeien moet je uit de buurt blijven van ontmoediging, zorgen dat je niet blijft hangen in frustratie, verveling en spijt. Toen ik dat las raakte dat een snaar, dat vraagt bewustwording in mijn leven. Dan denk ik weer aan : ik ben niet op deze aarde om mijn tijd uit te zitten..... Dit vraagt bewust omgaan met mijn tijd, mijn denken, mijn hart, mijzelf steeds weer onder ge schijnwerper van Gods licht leggen om vuil op te sporen dat in het licht gebracht moet worden zodat het opgeruimd kan worden. Schoongewassen kan worden door Zijn bloed, Zijn verlossende liefde, de liefde die te lezen staat in Zijn ogen. 

Toen God me dit beeld gaf moest ik denken aan Pasen 2016 toen God mij zo bijzonder aanraakte, toen realiseerde ik me later dat het niet de ogen van deze vrouw waren die mij aan hadden gekeken, het waren Zijn ogen. Hoe graag zou ik me die ogen nog scherp voor de geest kunnen halen.

Papa God, dank U wel voor deze mooie reis met U, dat ik onderdeel mag zijn van Uw droom, en dat U daarin een droom hebt voor mij die ik met U mag uitwandelen. U leert mij U steeds dieper te vertrouwen en daarin te volharden.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Aanbidding

Aanbidding is een opdracht in de Bijbel, wat dingen die ik daar over leerde wil ik delen in deze blog.

Mattheus 4:10 "Toen zei Jezus tegen hem : Ga weg, satan, want er staat geschreven : De Heere, uw God zult u aanbidden en Hem alleen dienen."  

In het boekje : Met het gezicht naar de muur van Don Potter heb ik mooie dingen gelezen over aanbidding. Daar werd uitgelegd dat het Griekse woord voor aanbidding "proskuneo" is wat "kussen" betekend, zoals een hond die bij de hand van z'n baasje zit door te knielen, eer te bewijzen of respect te tonen aan mensen of wezens die een superieure positie bekleden.

Het heeft niet eens zozeer met liefde te maken, maar met onderwerping aan Diegene waarvan je weet dat Hij boven jou staat, het heeft te maken met eerbied, neerbuigen of neervallen, zich ter aarde werpen. 

In ons westerse denken waar iedereen gelijk moet zijn zijn we zulk respect en eerbied kwijt geraakt, we zijn zo trots geworden, opstandig, dat we niemand meer boven ons accepteren, de mens is zijn eigen god geworden.

1 Samuel 15:22 -23 zegt "Maar Samuel zei : Heeft de Heere evenveel behagen in brandoffer en slachtoffers als in gehoorzaamheid aan de stem van de Heere ? Zie gehoorzaamheid is beter dan slachtoffer, opmerkzaam zijn beter dan het vet van de rammen. Want opstandigheid is een zonder van waarzeggerij, en tegenstreven is afgoderij en beeldendienst."

Gehoorzaamheid , Hans Maat zegt daar ook mooie dingen over in dit korte filmpje.

In het leesplan Een uitbarsting van vreugde in de Bijbel-app kwam ik het voorbeeld van de jonge koning Josafat tegen wat me raakte. Hij richtte zijn aandacht alleen op het zoeken van de Heere, hij verspilde geen minuut door te twijfelen of God te beschuldigen. Hij besloot dat zijn blik op de Heere gericht zou blijven, ongeacht welke vijanden op weg waren naar de grenzen van het gebied waar hij koning over was, waar hij regeerde. Over hoe God daar al met mij over bezig is geweest schreef ik het blog Regeren.

Hij neemt de beslissing in zijn hart dat God de volledige en onverdeelde aandacht krijgt, ongeacht de situatie waarin hij beland, maar hij negeert zijn emoties niet en dat was me nog nooit eerder opgevallen. God is enorm met mij bezig over emoties en me aan het leren dat ze negeren en/of wegdrukken niet is waar Hij ze voor gegeven heeft, Hij verlangt ernaar dat ik ze bij Hem breng,  dat deed Josafat ook viel me op in 2 Kronieken 20:3  "Josafat werd bevreesd en hij richtte zich erop om de Heere te zoeken." 

Ook angst is een emotie die God gegeven heeft en dat is nou precies de emotie waar ik de meeste moeite mee heb en waar ik naar mocht gaan leren kijken zonder ervoor weg te vluchten of zo diep mogelijk weg te stoppen, op de een of andere manier het zwijgen op te leggen. Ik richtte me op God, dat werd mijn oplossing, maar God leerde me : Je bent welkom, maar jou angst is ook welkom bij Mij, mag jouw angst er ook bij jou zijn ? Een heel eerlijk antwoord zei : NEE, liever niet.

In dat zelfde leesplan werd Psalm 33 aangehaald en die kwam enorm binnen. In vers 1 zegt David : "O God, U bent mijn God ! U zoek ik vroeg in de morgen, mijn ziel dorst naar U, mijn lichaam verlangt naar U in een land, dor en dorstig, zonder water."  David benoemd zijn ziel en zijn lichaam, hij verlangt met beide naar de God in een moeilijke situatie, een land dor, dorstig land zonder water. Hij kent God, hij heeft Hem ook op een andere manier leren kennen dus Hij weet dat God betrouwbaar is, en dat Hij ook betrouwbaar zal zijn in deze benarde situatie die niet fijn voelt.  David geeft hier een mooi voorbeeld van hoe hij omgaat met emoties in een situatie die ook niet bepaald prettig is. Hij stopte het niet weg, het wordt benoemd in dit vers 

David wist, dit droge dorre land is niet van God, God is een God van overvloed, van geen tekort, ook niet voor mijn ziel. Hij is mij Maker en Hij is de enige die me hier kan helpen, die een echte oplossing heeft voor dit dorre droge land. 

In mijn blog Goed voelen schreef ik dat ik aan de gang mag met mijn emoties, mag leren emotie er te laten zijn zonder het te oordelen en in een hokje te frommelen. Het is er, het mag er zijn, het is zoals het is, ik mag er naar kijken en bekijken wat ik daarbij voel. Dan mag ik ermee naar God gaan, het Hem vertellen en stil worden om te luisteren wat Hij zegt, mij vertelt hoe ik verder mag gaan.

Psalm 63:4-6 laat zien dat hij besluit hoe dan ook God groot te maken, te eren voor Wie Hij is, gewoon omdat God alle eer toekomt. "Uw goedertierenheid is immers beter dan het leven, daarom zullen mijn lippen U prijzen. Zo zal ik U loven in mijn leven, in Uw Naam zal ik mijn handen opheffen. Mijn ziel zal als met het vette en overvloed verzadigd worden, mijn mond zal roemen met vrolijk zingende lippen." Ik zie hier een daad van gehoorzaamheid, een keuze om God te eren, hoe hij zich ook voelt. Maar ik denk niet dat David zijn emoties had weggestopt en er overheen heeft gewalst met lofprijs. Hij maakte God groot te midden van emoties.

Psalm 63:7-8 zegt dat Hij heel bewust in de nacht zijn gedachten op God richt, hij kent God als Zijn Helper, en in de schaduw van Zijn vleugels besluit hij te zingen, God groot te maken, Hem te aanbidden voor Wie Hij is.

Psalm 63:9 raakte me "Mijn ziel klampt zich aan U vast, komt achter U aan, Uw rechterhand ondersteunt mij."  Op Christipedia vond ik een uitgebreide beschrijving van de ziel, in onze ziel bevinden zich onze emoties.  Met al zijn emoties klampt hij zich aan God vast, ze mogen er zijn en hij brengt ze bij God, de gever van al die emoties. David was bekent met angst, mensen die hem naar het leven staan maar hij weet iets heel zeker en zegt dat in vers 10-12  "Maar dezen, die mij naar het leven staan om dat te verwoesten, komen in de laagste plaatsen van de aarde. Men zal hen neer doen storten door  het zwaard, zij zullen de vossen ten deel vallen. Maar de Koning zal zich verblijden, al wie bij Hem zweet, zal zich beroemen, want de mond van de leugenaars zal gestopt worden." Voor David was daar geen twijfel over mogelijk, de mond van de leugenaar, de boze die nog steeds erg z'n best doet om ook in onze oren de boodschap van zijn angst te tetteren, die zal verslagen worden. 

Bij het woord zwaard uit vers 11 moest ik denken aan Efeze 6: 17 "....en het zwaard van de Geest, dat is het Woord van God." 

Ja op God zien in onze moeilijkheden is het beste wat we kunnen doen, maar het is niet Gods bedoeling dat we onze emoties daarbij het zwijgen opleggen, ze mogen er zijn en met die emoties mogen we naar Hem toe gaan. Ik vind het een uitdaging, maar ik ben dankbaar dat Hij mij in Zijn liefde hier over leert en onderwijst, zodat ik nog meer kan worden zoals Hij mij bedoeld heeft. Dat Hij mij leert om een leven van aanbidding te leiden, een leven van gehoorzaamheid, een leven tot Zijn eer, de eer die Hem als mijn Meerdere, mijn Schepper toekomt.

ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Intimiteit (vervolg)

Ik borduur nog even door op intimiteit, intimiteit is in Gods aanwezigheid zijn, in Zijn tegenwoordigheid zijn. Verlangen, hongeren en dorsten noemt Jezus het in Mattheus 5:6 "Zalig zijn zij die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden." Een van de zinnen uit de Bergrede (Mattheus 5 - 7) waar Jezus uitlegt hoe het in Zijn Koninkrijk werkt. Het werkt in ieder geval heel anders als de maatstaven die in deze aardse wereld gelden. 

Jakobus 4:8 zegt "Nader tot God, en Hij zal tot u naderen. Reinig de handen zondaars, en zuiver de harten dubbelhartigen." Hoe dubbel kan ons arglistige hart soms zijn, we willen wat God heeft maar ook nog een beetje van onszelf. 

David zegt in Psalm 27:4 iets wat ik graag mijn levensmotto zou willen laten zijn : "Eén ding heb ik van de Heere verlangd, dát zal ik zoeken : dat ik wonen mag in het huis van de Heere, al de dagen van mijn leven, om de lieflijkheid van de Heere te aanschouwen en te onderzoeken in Zijn tempel." 
Heer laat dat mijn brandende verlangen zijn, laat mij hongeren en dorsten naar het wonen in Uw huis, het zijn in Uw tegenwoordigheid, alle dagen van mijn leven, een niet te stoppen honger en dorst naar U, naar verbondenheid met U. 

In een leesrooster van de Bijbel-app : Oswald Chambers : Hoop - Een heilige belofte las ik iets wat me raakte : De sterren doen hun werk zonder gedoe. God doet Zijn werk zonder gedoe en de gelovigen doen hun werk zonder gedoe. Mensen die altijd wanhopig druk bezig zijn, zijn vermoeiend. Daarom werkt God altijd door gelovigen die één zijn met Hem. Gelovigen die niet overweldigd zijn door hun eigen paniek worden door God gebruikt om dienstbaar te zijn aan hen die gebroken zijn, die afgemat zijn en verward. Deze gelovigen zijn volkomen in rust, doordat ze één zijn met Hem. Daardoor kan Hij door hun leven werken. Een geheiligde gelovige blijft vol vertrouwen op God omdat de heiliging niet iets is dat de Heer me geeft, heiliging is God zelf die in mij is. 
Een geheiligde gelovige is vrij van zichzelf en zijn eigen zaken, vol vertrouwen dat God alles tot een goed eind zal brengen.

De tekst die bij deze woorden werd gedeeld is Jesaja 12:2-3 "Zie, God is mijn heil, ik zal vertrouwen en geen angst hebben, want mijn kracht en psalm is de Heere Heere en Hij is mij tot heil geworden. U zult vreugde water scheppen uit de bronnen van heil."
Het is een besluit : Omdat U mijn Redder bent zal ik op U vertrouwen en niet meer bang zijn, want U bent mijn kracht en mijn lied, de Heer is mijn bron van blijdschap. 
Een keuze om alleen naar Hem te kijken en je niet af te laten leiden door de dagelijkse beslommeringen om je heen, zorgen en vrees die de boze maar al te graag onder je aandacht wil brengen, het liefst nog met een vergrootglas. 

Ook van David was het een hele bewuste keus om  van God te verlangen dat hij in Zijn huis zou mogen wonen al de dagen van zijn leven. Zelf een belegering, angst, oorlog zouden hem er niet van af kunnen brengen zegt hij in de verzen ervoor, omdat zegt hij in vers 5, hij weet zeker : "Want Hij doet mij schuilen in Zijn hut op de dag van het onheil. Hij verbergt mij in het verborgene van Zijn tent, Hij plaatst mij hoog op een rots." In vers 6 maakt hij weer een bewuste keus : "Nu heft mijn hoofd zich omhoog boven mijn vijanden, die mij omringen. Ik zal in Zijn tent offers brengen onder geschal van trompetten ; ik zal juichen, ja ik zal psalmen zingen voor de Heere."
Ik ga niet op de omstandigheden letten, ik ga me focussen op God en Hem groot maken en mezelf geven als een levend offer, zoals Paulus het zegt in Romeinen 12:1 : "Ik roep u er dan toe op, broeders, door de ontferming van God, om uw lichamen aan God te wijden, als een levend offer, heilig en voor God welbehaaglijk : dat is uw redelijke godsdienst." David weet, God zorgt voor mij, Hij is zo goed, genadig en betrouwbaar dat ik dicht bij Hem wil zijn.
Niet meer mijn vleselijke wil, mijn vleselijke verlangens maar Gods verlangens en wil in mij, door mij. Zoals het leesplan zei : God in mij dat is heiliging. Dat gebeurd op die plaats van tegenwoordigheid van God. Dat is een keuze en dat vraagt tijd en overgave, onderwerping van mijn vlees aan Hem die mijn vlees geschapen heeft.

Hij vraagt trouwens niets te veel, alles wat ik heb en ben heb ik van Hem gekregen, het enige wat ik doe als ik mezelf geef is Hem teruggeven wat nooit van mij is geweest, Ik geeft het cadeau dat Hij mij gaf toen ik in deze wereld kwam : leven, aan Hem terug om Hem te eren, zodat Hij door mij zichtbaar zal worden in deze wereld die ook van Hem is trouwens. Mensen leven erop alsof zij het alleenrecht hebben, maar zo is dat niet, we zullen verantwoording moeten afleggen van wat we hebben gedaan met wat Hij ons gegeven heeft. 

Ik word hier best stil van dat God, die grote Almachtige God, de Schepper van hemel en aarde zo met mij wil leven, zo betrokken wil zijn met elk detail van mijn aardse bestaan en daarin wil komen zodat ik ga veranderen omdat ik meer en meer op Hem ga lijken zoals 2 Korinthe 3:18 zegt : Wij allen nu, die met onbedekt gezicht de heerlijkheid van de Heere als in een spiegel aanschouwen, worden van gedaante veranderd naar hetzelfde beeld, van heerlijkheid tot heerlijkheid, zoals dit door de Geest van de Heere bewerkt wordt."


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Mijn tuin

Ik verbaas mij steeds weer over hoe God dingen in elkaar laat vallen en in je herinnering terug brengt. In de Bijbel-app vond ik een mooi leesplan : Zaden van de lente : een 40-dagen reis voor vrouwen en ik wist in mijn hart dat ik daar mee aan de gang moest. 
God bracht mij in herinnering dat het vorig jaar tot twee keer toe gebeurde dat degene die voor mij bad (verschillende personen) een beeld kregen voor mij waarin een tuin voorkwam, toen dat de tweede keer gebeurde vond ik dat wel heel bijzonder en bedacht me dat God hier dus waarschijnlijk iets mee wilde zeggen, alleen begreep ik nog niet wat.

Later was ik op een middag van innerlijke genezing bij Wonderfull Free Life Ministries en daar werd een tekst uit Jesaja 58:11 aangehaald "De Heer zal je voortdurend leiden, hij zal je verkwikken in dorre streken, hij maakt je botten sterk en krachtig. Je zult zijn als een goed bevloeide tuin, als een bron waarvan het water nooit opdroogt." Deze tekst raakte me diep toen ik hoorde dat in de Bijbel een tuin (of hof) als beeld gebruikt wordt voor de ziel, en ik werd ook toen herinnerd door de Heilige Geest aan die twee beelden waarin een tuin voorkwam. 
Ik haalde deze beelden al eerder aan in de blog Inzichten (vervolg) maar God ging hier nog verder mee, dieper.

Nu ik deze tekst zo uit schrijf voor dit blog komt er nog een herinnering boven. In februari vorig jaar sprak iemand die mij niet kende een profetie over mij uit waarin God zei dat Hij de mijn droge gescheurde grond zou bevloeien en weer vruchtbaar zou maken. Dit Bijbelvers spreekt over een bevloeide tuin. 
Psalm 23 zegt "...Hij leidt mij zachtjes naar stille wateren. Hij verkwikt mijn ziel....."

In de tijd dat ik dit prachtige leesplan vond ging het in het dagboek : Elke dag met Jezus van Andrew Wommack al een paar dagen over de gelijkenis die Jezus verteld over het zaad en de verschillende soorten grond waar het in valt en wat dat bekend.  Ook dit leesplan haalde dit aan. Welk zaad zaai ik in de grond van mijn tuin ? 
Jezus zegt in Lucas 8:11 "Dit is de betekenis van de gelijkenis : Het zaad is het woord van God." 1 Petrus 1:23 zegt "U die opnieuw geboren bent, niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad, door het levende en eeuwig blijvende Woord van God."

Ik vind het zo bijzonder dat onze Landman zoals Jezus word genoemd in Johannes 15, nooit ophoud met zaaien. Maar wat doe ik met het zaad ? Ben ik bereid met Hem mee te werken en de rotsen die Hij me aanwijst, uit tuin te verwijderen zodat er ruimte ontstaat voor de wortels om diep de grond in te gaan zodat het zaad sterk verankert word in de goede grond zodat het vrucht kan dragen. 
Ik verlang ernaar dat het onvergankelijke zaad van Zijn Woord diep in de grond van mijn tuin kan doordringen, en ik wil met Hem er alles aan doen om die grond zo optimaal mogelijk te laten zijn. Dan is het nodig om de boel flink om te spitten, dat geeft lucht aan de grond, het brengt de stenen naar boven die eruit moeten worden gehaald. Het onkruid komt los en kan verwijderd worden, want onkruid gebruikt de voeding die voor de goede planten bedoeld is.  Het maakt dat de zachte regen er dieper en makkelijker in de grond kan dringen, het spitten maakt ook dat de meststof zich goed met de originele grond kan vermengen zodat het zaad alle voeding kan halen uit die grond die hij nodig heeft. 

Mattheus 6:33 zegt "Zoek eerst het koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden." Eerst Gods koninkrijk zoeken maakt dat je hart goede grond is. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Regeren

In de maanden die achter ons liggen stond de wereld op z'n kop en werden we stil gezet. Ik heb er bewust vrijwel geen aandacht aan besteed in m'n blogs en gewoon gepubliceerd wat al klaar stond en ook in deze tijd waren de blogs als ze online gingen weer heel actueel ook al waren ze al een maand of 2 á 3 van te voren geschreven. Zo werkt mijn blog-avontuur met de Heer, want zo ervaar ik het, het raakt me hoe Hij mijn blogs voor mijn eigen proces gebruikt en er ook anderen zo nu en dan mee raakt. Gezegend worden om te zegenen, ik vind het een mooi principe dat God hanteert. 

Ik wil nu toch wel iets delen over die tijd voor mij. Ik vond het een bijzondere tijd, het zette me stil en door de rust en stilte kon ik Gods stem beter verstaan. Hij sprak en schudde aan mijn kijk op mezelf, Hij liet mij zien dat ik niet echt geloof dat ik door Hem bevoegd ben om te regeren. Niet om te regeren over anderen, maar om te regeren over mijn eigen stukje aarde, mijn eigen vlees met al zijn verlangens. In het mooie leesplan : Heilige Emoties - Bijbelse antwoorden op iedere uitdaging word het heel treffend ook wel onze emotionele hysterie genoemd, nou ik moet je bekennen dat ik die term wel passend vind. Ik heb het al eens eerder vertelt maar emoties vind ik maar lastige dingen en God is echt bezig me te leren ze als Zijn cadeau te zien en ze op de juiste wijze te waarderen en hanteren. 

Een aantal Bijbelteksten die tot me spraken over dat regeren zijn Efeze 2:6 "Hij heeft ons samen met hem uit de dood opgewekt en ons een plaats gegeven in de hemelsferen in Christus Jezus."
Openbaringen 3:21 "Wie overwint zal samen met mij op mijn troon zitten, net zoals ik zelf overwonnen heb en samen met mijn Vader op zijn troon zit."
Openbaringen 5:10 "U hebt voor onze God uit hen een koninkrijk gevormd en hen tot priesters gemaakt. Zij zullen als koningen heersen op aarde." 
Doordat we opgestaan zijn met Hem in nieuw leven hebben wij dezelfde Geest en Kracht van Jezus in ons door de Heilige Geest en heeft Hij ons in staat gesteld daarmee te handelen en te doen wat Hij deed. Ik ken dat onderwijs en geloof het ook maar de praktijk is toch best een enorme uitdaging voor mij. 

Zoals vaak gebeurd brengt God me dan onderwijs onder de aandacht, in dit geval twee (beide Engelstalige) Een filmpje van Audrey Mack : Violent take it by force  dit komt uit Mattheus 11:12 "Sinds de dagen van Johannes de Doper wordt het koninkrijk van de hemel door geweld bedreigd en proberen sommigen er zelfs met geweld beslag op te leggen." Ik heb dit altijd een moeilijke tekst gevonden. Met geweld ? Maar onze vijand is alles behalve een pacifist, hij is sluw, doortrapt en agressief. Ook wij hebben een agressieve houding nodig om ons bewust te zijn van zijn vuile spelletjes en om hem buiten onze deur te houden. Dat is een hele andere vorm van geweld. Het is de bedoeling dat ik niet bang in een hoekje blijf zitten, maar dat ik opsta en mijn rechtmatige plaats inneem en hem wedersta. Jacobus 4:7 zegt het heel duidelijk "Onderwerp u dus aan God, en verzet u tegen de duivel en dan zal die van u wegvluchten." 

Een ander filmpje van  Louie Giglio : Don't give a seat  heeft me daarin ook geholpen, hij spreekt over Psalm 23:5 "U nodigt mij aan tafel voor de ogen van de vijand....." Een tafel voor twee, een intiem diner temidden van het strijdtoneel met je vijanden. Hij wacht niet om die tafel klaar te maken met alles wat ik nodig heb om (weer) op kracht te komen of te blijven, tot de rust is weergekeerd op het strijdtoneel. Nee temidden van het rumoer nodigt Hij mij aan tafel voor een intiem één op één diner met een goed gesprek. Neem ik de uitnodiging aan ? Heb ik tijdens dat diner dan ook alleen oog voor Hem of let ik op alles wat om me heen gebeurd en op wat er op de andere tafels gebeurd ? Wat doe ik als er een ongenode slinkse gast probeert aan te schuiven ? 

Het was een behoorlijk confronterende spiegel en ik begon te begrijpen waarom ik steeds weer onderuit ga, ook op gebied van eten. 
Het was of God aan me vroeg : Geloof jij dat je kunt regeren ? 
Ik antwoordde : Nee daar ben ik niet toe in staat Heer. 
Hij zei : Ik heb je er toe in staat gesteld., geloof je dat ?
Toen bleef ik stil, want wie ben ik om te zeggen dat het niet waar is wat Hij zegt, Hij heeft me dit al vaker vertelt, maar mijn hart is heel diep van binnen nog niet overtuigd blijkbaar. Hij roep me op op te staan in Zijn kracht en te leren te regeren over mijn emotionele hysterie. 

Ik moest denken hoe Hij mij heeft overtuigd dat ik Zijn geliefde kind ben, heel lang heb ik daarover leugens geloofd dat ik dat niet waard was, maar die leugen heb ik achter me gelaten. Het zelfde geld voor Zijn Waarheid dat ik kostbaar en geliefd ben, en nu pakt Vader in Zijn liefde de volgende leugen aan die nog in een donker hoekje verscholen lag en die mijn hart nog geloofde.  Het is eng, net als toen ik de andere leugens achter me mocht leren laten, maar ik wil Zijn Waarheid geloven want ik ben er van overtuigd dat Hij goed is en dat Hij het beste met me voor heeft. Dat Hij me dicht bij huis, in mijn eigen leven wil leren heersen over de boze, die vaardigheid in me wil trainen. 

Eigenlijk denk ik dat ik daar deze tijd voor nodig had, letterlijk stilgezet, geen of in ieder geval veel minder opties om te vluchten, want dat vluchten is ook nog een diep geworteld systeem waar God mee aan het werk is, ik mag leren naar Hem te vluchten.
Ik ben dankbaar ook voor de tijd, dankbaar voor Wie Hij is en Zijn werk in mijn leven. Dankbaar dat Hij mij leert Hem dieper te vertrouwen en te gaan handelen met wat Hij mij gegeven heeft.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Twijfel niet

In de Bijbel-app kwam ik het leesprogramma "Grief bites : Twijfel onthult", een kort leesplan van 7 dagen maar wat enorm bij me binnen kwam. God was bezig op allerlei manieren over twijfel tot me te spreken. Eerlijk gezegd was ik me helemaal niet bewust van die twijfel. 
Ik moest denken aan een zijn uit een lied : Mijn hart gelooft, mijn mond belijdt. En ik bad : Heer dat doe ik toch ? 
In mijn gedachten kwam de herinnering aan dat zeurende gevoelen dat soms de kop op steekt.  Ik geloof wel dat Hij het zal doen, maar vertrouwen in hoe Hij het zal doen was wel een dingetje ontdekte ik. Me realiseren  dat ik dus twijfel of Hij het wel op de juiste manier zal doen was geen leuke ontdekking, maar wel nodig om Hem dieper te vertrouwen voor dingen waar ik absoluut geen invloed op had. 

De bijbel zegt in Deutronomium 31:6  Wees vastbesloten en standvastig. Er is geen enkele reden om bang voor hen te zijn, want het is de Heer uw God, die met u meegaat. Hij zal niet van uw zijde wijken en u niet verlaten." en Hebreen 13:5 "Laat uw leven niet beheersen door geldzucht, neem genoegen met wat u hebt. Hij heeft immers gezegd : Nooit zal ik u afvallen, nooit zal ik u verlaten."  
Wat God zegt dat doet Hij ook, daar hebben we een Bijbel vol bewijs van, en ook in mijn eigen leven heb ik daar meer dan genoeg bewijs van gezien. 

Geloof is dus geen twijfel hebben, twijfelen is ongeloof.
De Bijbel zegt zelfs dat twijfel zonde is, dat vind ik best een pittig statement, maar het is wel wat de Bijbel zegt. Romeinen 14:23b  zegt ".....alles wat niet uit geloof voortkomt is zondig."
Jacobus 1:6 "Vraag vol vertrouwen, zonder enige twijfel. Wie twijfelt is als een golf in de zee, die door de wind heen en weer wordt bewogen." 
Twijfel heeft zelfs invloed op onze relatie met God. Jacobus 1:7-8 zegt "Wie zo aarzelend en onberekenbaar is bij alles wat hij doet, moet niet denken dat hij iets van de Heer zal krijgen."  Mijn twijfel kan dus (net als niet bereid zijn om te vergeven) er voor zorgen dat mijn gebeden niet worden beantwoord. 

Oei die kwam binnen, ik wil mijn gebeden dolgraag beantwoord zien, en als ik heel heel eerlijk ben soms liever gisteren als vandaag, maar dat heeft te maken met ongeduld, ook zo'n dingetje waar ik met Hem aan mag werken.

De vader van de bezeten zoon riep uit naar Jezus in Mattheus 9:24 "Meteen riep de vader van het kind uit : Ik geloof ! Kom mijn ongeloof te hulp." Wat heb ik het nodig dat God mijn ongeloof te hulp komt en dat Hij in mij doet wat in Fillipenzen 2:13 staat "Want het is God die zowel het willen als het handelen bij u teweegbrengt, omdat het hem behaagt." Heer werkt U die bereidheid in mij uit om me in alles zoals 1 Petrus 5:6a zegt "Onderwerp u dus nederig aan Gods hoge gezag,......" te onderwerpen aan Uw weg. U weet wat U doet en niets loopt U ooit uit de hand. Help mij te volharden in vertrouwen alleen op U.
Dit alles is Uw Woord, ook de dingen waar ik soms liever overheen lees omdat ze zo stevig zijn. 


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Verbonden

Toen ik nog op Facebook actief was deed ik mee in een besloten groep mee aan bijbelstudie, heel kostbaar, en dat heb ik wel een beetje gemist toen ik Facebook achter me liet. Op een gegeven moment zocht iemand die ik daar online had leren kennen contact met me met de vraag of ik samen met haar en nog een andere vrouw die ik ook alleen online kende in de Bijbel-app studie wilde doen. 

Natuurlijk wilde ik dat want het is zo bijzonder om met elkaar de Bijbel te lezen en van elkaar te leren, vijf doordeweekse dagen doen we dit. We komen alle drie uit een compleet andere geloofsachtergrond en misschien is dat juist wel een verrijking, kerkmuren vallen weg.

We kregen zo de smaak te pakken dat we de ene studie na de andere bleven doen. Zo kwamen we bij het leesplan Galaten, er staan stevige woorden in deze brief. Bij een van de dagen deelde een van ons het filmpje wat ik hier met jullie wil delen omdat het me zo enorm aansprak, het gaat over verbonden blijven met Christus, leven vanuit Hem alleen.

In Lucas 3:9 staan stevige woorden die Johannes de Doper  sprak "Ja, de bijl ligt al aan de wortel van de boom : iedere boom die geen vruchten draagt, wordt omgehakt en in het vuur geworpen." 

Jezus zegt soortgelijke woorden in Johannes 15:2 "Iedere rank aan mij die geen vrucht draagt snijdt hij weg...." 

Hij zegt heel duidelijk in dat zelfde hoofdstuk vers 4 "....zo kunnen jullie geen vrucht dragen als jullie niet in mij blijven. Maar zonder mij kun je niets doen." Dit soort verzen beginnen me steeds meer bezig te houden, daar zal nog wel eens een blogje over komen denk ik. In Hem blijven heeft invloed op je leven.

Ik vind de uitleg als een huwelijk met de wet of Jezus heel mooi, twee totaal verschillende mannen, maar ik blijf wel dezelfde vrouw, maar de man waarmee je getrouwd bent heeft wel heel veel invloed op je. Ook wat hij zegt over het bewuste denken vind ik heel mooi, ook iets waar God zo mee bezig is met mij : blijf je heel bewust van waar jou gedachten heen gaan, laat ze op Mij gericht zijn, alleen op Mij.

Heer help me, laat mij in U blijven, laat me dat heel serieus nemen, verbonden met alles wat in U is. Help mij U te vertrouwen met elke vezel van mijn wezen. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Het verlorene herstelt

In de Bijbel-app was ik bezig in  het leesplan : Elisa: een verhaal over een belachelijk geloof  Op een van de dagen word het verhaal uit 2 Koningen 6:1-7 behandelt over één van de leerlingen van de profetenschool die meehielp om bomen om te hakken om gebouwen te maken om in te wonen en leren. Hij had er een bijl voor geleend om mee te kunnen helpen, en dan vliegt het blad van de bijl eraf in het water. De man in radeloos en gaat naar Elisa. Hij heeft iets verloren wat hij niet kon missen, het was niet eens van hem. Elisa gooit een stok in het water en het bijlblad komt boven drijven en de man kan het zo weer pakken. 

Door dat verhaal kwamen er een paar dingen in mij op :
*  Wat wij hebben is van oorsprong niet van onszelf, we hebben het van Hem gekregen om te gebruiken voor Zijn eer. 
*  Wat wij verliezen zal Hij ons vergoeden.
*  Deze man bouwde mee aan Gods werk, het was niet voor zichzelf dat hij bezig was. 

Die zelfde dag luisterde ik een preek van Stef Schagen : "Jozef de dromer : Het gaat niet om jou" Jozef werd heel veel onrecht aan gedaan, hij verloor zijn plaats als lievelingszoon, zijn vrijheid. Hem werd onrecht aangedaan en dat deed pijn, en dat alles als gevolg van een droom die God hem had gegeven. 
God werkte in de pijn en het onrecht om Jozef te vormen tot de man die God nodig had naast de Farao om de belofte die God aan Abraham, Izaak en Jakob (de vader van Jozef) gedaan had te volbrengen. Als Jozef niet door God op die plaats was gebracht zouden die mensen waarschijnlijk van honger zijn omgekomen en zou Jezus, de redder die God uit dat geslacht zou doen voortkomen er niet zijn gekomen. 

God waakt over Zijn plannen en Hij waakt erover en zorgt dat ze uitkomen omdat Hij een God van Zijn Woord is, Hij doet nooit loze beloften. Ik geloof dat dat voor ieder mens geld. 

God werkt door ons verlies, het onrecht en de pijn die daarmee gepaard gaat heen. Hij weet van het onrecht en Hij brengt wat je verloren hebt terug, en meer.

Zo moest ik denken aan mijn (zelf) vertrouwen wat al jong van mij geroofd werd, ik verloor het in niet gewaardeerd worden, in gepest worden en ik was de leugen van niet goed genoeg zijn en nooit zullen zijn gaan geloven. 
Maar God.......
God wist wat Hij in mij had gelegd toen Hij mij formeerde in de schoot van mijn moeder, Hij wist waarom Hij dat daar in had gelegd en wanneer Hij dat wilde laten bloeien en waarom.

Zo voelt het proces wat ik in mijn vorige blog heb proberen te beschrijven. God ging mij laten zien dat ik wel in staat was om digitaal te solliciteren en alles aan te leveren wat aangeleverd moest worden om daar in dienst te treden. Dat ik in staat was om een nieuw systeem van werken aan te leren om bij een nieuwe baas aan de gang te kunnen (sinds Sandd is opgehouden te bestaan werk ik nu bij Post.nl)  Ik ben zo blij met deze baan. Ik kreeg precies die dagen die ik kon werken in combinatie met mijn andere bezigheden van zorg, ik ben er zelfs op verschillende punten op vooruit gegaan. 
Kort daarna werd ik ook oppasoma, iets wat ik altijd heb gezegd niet structureel te willen doen. Het was bijzonder om vier weken een dagje voor één van onze kleinkinderen te mogen zorgen, door wat er de laatste maanden allemaal gebeurde in de wereld viel dat stil, maar deze weken waren zo genezend. Gisteren hebben we het gelukkig weer opgepakt. Toen het zo liep wist ik dat God me aanmoedigde om hierin te helpen. Op de eerste ochtend dat deze mooie kerel aan mijn zorg zou worden toevertrouwd werd ik wakker met een zin uit Nehemia 2:20 "......De God van de hemel, Hij zal ons doen slagen......." Dit raakte me en ik herinnerde me wat God al verschillende keren tegen me had gezegd : Als Ik je roep maak ik je bekwaam. Ik had dit al lang in je gelegd, maar je bent er van beroofd, maar ik zorg ervoor dat je het terug krijgt, je kan het en je mag er van genieten.
Genieten, ook iets wat ik niet kon.

Ergens al jong was ik mijn vreugde verloren, toen God een tijd geleden over mij liet uitspreken dat Hij mijn levensvreugde zou herstellen was mijn eerste gedachte : Heb ik die ooit gehad dan ? (ik schreef daar deze blog Vreugde) En nu, nu zie ik die inderdaad terugkomen. Ik leer genieten, iets wat ik niet kon. 

Ja God herstelt, Hij brengt terug wat je hebt verloren op wat voor manier dan ook. Dit geeft mij zoveel hoop, voor mezelf, voor het leven van mijn kinderen en kleinkinderen, voor ieder mens die zich gewonnen geeft aan Hem. God is een God van recht en gerechtigheid op alle terreinen van ons leven. Vaak door diepe dalen heen, maar altijd tot Zijn eer en glorie, en dat is het enige waar het om gaat. Daar zijn we voor geschapen om Hem te eren. 


ONDERWERG naar Hem en met Hem 

De Trooster

De film "The shack" naar het gelijknamige boek van W. Paul Young heeft veel bij de los gemaakt al de eerste keer dat ik 'm zag. God als een vrouw was wel even wennen. Maar God gebruikte deze film om tot mijn hart te spreken, om stukjes genezing te geven. Dat vind ik zo bijzonder, God gebruikt alles tot Zijn eer.

In een periode dat ik zocht naar Gods wil en weg omdat die even niet zo duidelijk voor me was zei iemand tegen me dat God de Trooster voor mij is. Ik heb daar flink op moeten kauwen. Deze woorden bleven maar bij me, ze kwamen steeds terug. Dan weet ik dat ze niet mijn eigen gedachten zijn. 
Ook een zin uit Psalm 23 kwam steeds in mijn gedachten  "...uw stok en uw staf die vertroosten mij." 

Toen ik later begon aan het leesplan uit de Bijbel-app : Vrede - Leven in de Geest  vielen er ineens heel veel puzzelstukjes op z'n plaats.

Terwijl ik de overdenking las, waar ik zo wat uit wil delen, kwamen de woorden ui Genesis 1:27 in mijn gedachten "En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hen; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen." God is dus zowel mannelijk als vrouwelijk, en als man en vrouw samen zijn we een eenheid zoals Hij dat bedoeld heeft. (Dat is overigens een heel ander onderwerp waar ik hier niet op in wil gaan.)

Ik citeer een stukje uit het leesrooster : "We beperken onszelf als we in onze opvatting over God de vrouwelijke zijde van Zijn natuur negeren. In de Goddelijke natuur herken je in "de Trooster" zeker de vrouwelijke eigenschappen. De Trooster stort de liefde van God in ons hart uit. De Trooster doopt ons in de eenheid met Jezus en het geweldige Woord van God, totdat de ondoorgrondelijke band met God in ons geplant is. De Trooster brengt de vrucht voort van liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, mildheid, trouw, tederheid en zelfbeheersing (Galaten 5:22)"

Ik realiseerde me dat God me steeds meer leidde om te bidden mij de mensen te gaan laten zien zoals Hij naar de mensen kijkt, om Zijn bewogenheid in mij te leggen. Mijn gebed om het zichtbaar worden van de vruchten van Zijn Geest in mijn leven, vooral zelfbeheersing, daar verlangde ik naar. Naar de blijdschap die Hij me beloofd had, de vrede die ik nog sterker wilde ervaren.

God weet precies hoe Hij je gemaakt heeft, hoe jij het beste tot je recht komt, hoe Hij het meest zichtbaar zal zijn in jou leven als Hij alle ruimte krijgt om er doorheen te schijnen en schitteren.

Lieve Vader God, mijn verwondering voor wie U bent wordt steeds groter. Hoe goed kent U mij, maar hoe kan dat ook anders, U bent het die mij gevormd hebt. U werkt vaak voor het gevoel van een mens langzaam, maar U doet het zo teder en liefdevol, zo secuur, en het resultaat is prachtig. U zegt al jaren tegen mij : Kijk naar Mij, kijk alleen naar Mij, en meer en meer zie ik wat er gebeurd als ik dat doen. U bent zo goed, U bent mijn Trooster en daar dank ik U voor. 


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Jezus, ik heb U nodig

Tussen de leesroosters in de Bijbel-app kwam ik het volgende 2 daagse leesplan tegen : Jezus, ik heb U nodig
Bij de 2e dag staat in de overdenking een gebed wat mij diep raakte en ik wil het hier met jullie delen :

Jezus, ik heb U nodig ! U bent mijn Heer, mijn God, mijn Koning. U bent al mijn aanbidding waard. Help me door Uw genade U te leren kennen, en zoveel van U te houden dat de dingen van deze wereld langzaam verdwijnen en vervagen.
Ik wil U, en U alleen aanbidden. Ik wil niet gevormd worden door mijn cultuur. Ik ben van U; ik wil één met U zijn. Bind mijn hart aan het Uwe, en plaats Uw waarheid diep in mij. Ik wil niet alleen U en Uw Woord kennen, ik wil niet meer zondige  Ik wil U en Uw Woord volgen. Laat me U prijzen, in geest en waarheid.
Ik heb Uw kracht nodig, Uw genade en Uw liefde. Dan maakt het niet meer uit wat het leven me brengt. Ik kan dan reageren op iedere situatie, iedere persoon en iedere uitdaging zoals U daarop zou reageren - alles tot Uw glorie. Ik wil niet slechts uiterlijk reageren, maar juist van binnenuit, vanuit de rivier van levend water. Ik wil zo dichtbij U zijn, Jezus, dat Uw Geest door me heen vloeit in alles wat ik doe en zeg. Dan vind ik al mijn vreugde in U. Moge ik U eren in alles wat ik zeg en doe.
Het maakt niet uit waar ik ben, wat ik doe, welk Schriftwoord ik aan het lezen ben, welk lied ik zing, ik wil mijn gedachten, mijn energie en mijn hart richten op U, en niet op mijzelf en mijn omstandigheden. Ik wil U en U alleen.
Het maakt niet uit of ik slaag of faal, win of verlies, rijk ben, of arm, binnen- of buitengesloten word, gekend ben, of vergeten word. Moge ik tevreden zijn, wetende dat U van mij bent en ik van U.
Moge mijn hoofddoel zijn om van U te houden en geliefd te zijn door U. Om U te plezieren en te dienen. Help me mijn zonde te zien, er berouw over te hebben en na te laten, door Uw genade. Help me te hongeren en dorsten naar Uw gerechtigheid.
Heer Jezus, schenk mij Uw genade, Uw barmhartigheid en Uw geliefde goedheid, om mij U te laten zien, U te kennen, van U te houden, en om één met U te zijn. Dank U dat Uw Woord me vertelt dat als we iets in Uw Naam vragen, en naar Uw wil, dat U het dan zal doen.
Amen. 

Dit gebed deed me denken aan een oud lied van Andrae Crouch : Through it all. 
Door alles in het leven heen, door het hele proces waar dit gebed om vraagt heen leren op Hem alleen te vertrouwen. 
Dankbaar zijn, niet omdat het altijd simpel is maar omdat ik weet dat Hij te vertrouwen is en blind op Hem mag vertrouwen omdat Hij weet wat Hij doet. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Vertrouwen

Mijn  woord voor 2020 is "Vertrouwen" Zoals ik vorige week al even zei, had ik even tijd nodig om dit woord te omarmen. Is vertrouwen niet gewoon al de basis voor het leven met God. Zonder vertrouwen is er toch geen relatie, en een relatie hebben U en ik toch al ?

Ja, wij hebben een relatie. Maar relaties zijn er in gradaties, niet met iedereen ben je even vertrouwd, intiem. 

Soms kan vertrouwen ook best eng zijn.

En dan kom je in de Bijbel-app het leesplan "Vertrouwen als David" tegen, toen ik dat las was het of God zei : ik wil dat je me nog dieper vertrouwd. 

Ik dacht terug aan de strijd die ik geleverd heb met mijn eetpatroon en mijn lichaam, hoe God mij aanbood om voor mijn lichaam te zorgen als ik het los durfde te laten en helemaal aan Hem te geven. Hij heeft me daarin niet teleurgesteld, door Zijn liefdevolle vasthoudendheid en genade heb ik met Hem mijn denken daarin mogen veranderen. Ervaren in de dagelijkse dingen dat Hij veilig is, dat geeft vertrouwen, en Hem daarin vertrouwen gaat steeds een beetje gemakkelijker.

Als ik dan in dit leesplan lees hoe David terwijl God Hem had belooft dat hij koning over Israël zou zijn nooit het recht in eigen handen neemt, ook al lijkt het soms alsof God de ideale omstandigheid heeft gecreëerd om dat te doen en wijzen goed bedoelende mensen uit je naaste omgeving daarop, David vertrouwd op God, hij vertrouwd erop dat de God die hem heeft laten zalven als koning er ook voor zal zorgen dat hij koning zal zijn, maar niet door zijn eigen hand. David begint niets te claimen, maar vertrouwd God, meer dan de natuurlijke omstandigheden.

Toen ik de volgende zin las kwam die enorm binnen : Waarschijnlijk heeft hij ook niet altijd Gods bedoelingen begrepen in de gebeurtenissen van de dag, toch wist hij dat hij ooit zou zien en liet de beloftes van God in de handen van God. 
Wat een vertrouwen.

Soms vind ik het hoe te verwoorden van m'n blogs best lastig, zoveel lessen die ik leer hebben met mensen of situaties te maken die ik hier niet wil delen. Ik vraag me dan af of het allemaal niet te vaag word en of het dan nog wel duidelijk genoeg is om te blijven lezen. Aan de andere kant weet ik weet ook dat bloggen niet mijn idee was maar Zijn idee. Hij wil dat ik vertel wat Hij deed en doet in mijn leven, en Hij heeft me nog niet gezegd dat ik mag stoppen. Ik weet dus wel dat ik moet blijven bloggen maar om het dan te verwoorden en integer te blijven vind ik best een uitdaging, ook hierin mag ik Hem vertrouwen.

Een ding weet ik wel, aan Zijn liefdevolle, stevige hand word het weer een mooi jaar. Ja, ik ben ook wel erg benieuwd wat er voor me ligt, wat kan ik verwachten, Heer wat bedoeld U, wat hebt U voor mij in petto ? 
Maar dan is daar Zijn zachte stem : Vandaag Mijn kind, vandaag is genoeg, kijk naar Mij. Hoe vaak heeft Hij dat al niet tegen mij gezegd in het afgelopen jaar, dat was ook zo'n kostbare schat die ik mocht ontvangen. En het is zo waar, als ik alleen naar Hem kijk, me op Hem focus heb ik geen oog voor de omstandigheden, en zo mag ik ook in dit jaar met vertrouwen achter Hem aan. 

Ik deel dit prachtige lied nog hierbij, een lied dat wij op een andere melodie zongen op onze trouwdag en wat me nog steeds raakt. Nu op een andere melodie, maar ik vind dit zo mooi.
Wat de toekomst ook brengt, Hij is erbij.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Geschut

In de afgelopen tijd heb ik regelmatig geschreven over lessen die ik mocht leren dwars door strijd heen. Ik las ergens dat we soms door moeilijke dingen heen worden geleid om ons te schudden, zodat er naar boven komt wat er diep van binnen verborgen zit, dat klinkt mij inmiddels heel logisch in de oren. 
We zien God graag als liefdevol en genadig, maar Hij is absoluut niet zoetsappig. God de Vader voed ons ook op, en daar horen soms lessen bij die we liever overslaan omdat ze niet fijn voelen. Maar achteraf zien we pas dat de les heel waardevol en nodig was.

Het volk Israël deed 40 jaar over een reis van 11 dagen : ze moesten lessen leren en daar was tijd voor nodig. En laten we eerlijk zijn het waren soms stevige lessen, maar die lessen waren gebaseerd op Gods liefde voor Zijn volk, niet op Zijn boosheid, hardheid of ongeduld, ja we lezen ook dat Hij dreigde Zijn geduld te verliezen en in Exodus 32 lezen we hoe Mozes in de bres springt bij God ten gunste van het volk. Mozes herinnerd God aan Zijn belofte aan Abraham, Isaak en Jacob en aan Zijn macht die Hij toonde toen Hij het volk bevrijdde uit Egypte. Het gedrag van het volk heeft wel consequenties, net zo goed als ons eigen gedrag consequenties heeft, maar God vernietigd hen niet.

De woestijn tijd heeft het volk geschut en in hen naar boven gebracht wat verborgen lag in hun harten. Wat daar lag was verklaarbaar door de jaren van slavernij die achter hun lag, maar God zag hun als Zijn volk, Zijn geliefde kinderen en wilde dat wat Hij in hen gelegd had, wat Hij in hen zag, naar boven brengen in hen, Hij verlangde naar een diepe intense intieme relatie met Zijn volk.

Ik mocht leren dat God aan de fundamenten waarop ik bouw schut om mij te laten zien dat het niet het fundament is wat Hij voor mij bedoelt had om op te bouwen. Hij en Hij alleen wil het fundament zijn waar ik op bouw. Paulus zegt daarover in 1 Korinthe 3:11 "Want een andere fundering dan Jezus Christus mag niemand leggen."  Waarom denk ik dat God aan mijn fundamenten schut ? 
Ik ben er van overtuigd dat Zijn motief liefde is, Zijn diepe intense liefde voor mij, omdat Hij niet zonder mij wil en kan. Ik schreef daar al over in de blog "God wil mij"

Een ander punt waar God flink aan een van mijn fundamenten schudde was mijn eigen veilige plekjes die ik graag voor mijzelf creëerde, ik houd van die voorspelbare plekjes. Maar Hij had me  inmiddels al wel geleerd dat zogenaamde veilige plekjes heel makkelijk eigen gecreëerde gevangenisjes worden, gevangenisjes, die Hij niet voor mij bedoeld heeft. Hier schreef ik eerder al eens over in mijn blog "Comfortzone" 

In 2015 maakte God mij duidelijk dat Hij me graag elke week in de gemeente wilde zien waar ik voor die tijd af en aan kwam, maar ook regelmatig periodes weg bleef omdat het (nog) te confronterend voor me was, het me herinnerde aan oude pijn. Gehoorzaam ben ik daarna elke week gegaan en God deed daar bijzondere dingen in mijn leven, en ik kwam geen enkele keer van die plaats thuis zonder dat ik heel duidelijk wist dat God tot mij had gesproken of dat ik Hem daar had ervaren.
Maar net als ik elke gemeente, elk gezin, gebeuren er ook in deze gemeente soms dingen waarbij je denkt : oei, is dit wat ik fijn vind, voelt dit nog veilig voor mij ?  Vorig jaar ontstond zo'n situatie en eigenlijk zou ik het liefst weg rennen omdat het herinneringen bij mij boven bracht van toen ik jong was en er in de gemeente waar ik opgroeide een scheuring was die dwars door de familie van mijn vader heenging en dus ook scheuring in de familie bracht waardoor er vrijwel geen contact meer was en dat had blijkbaar meer sporen in mij achter gelaten als dat ik me bewust was. 

Ik ben er voor gaan bidden want in wist dat God me in deze gemeente geplaatst had en Gods antwoord was duidelijk : Ik wil dat je blijft. 
Mijn wedervraag was : Heer waarom ? 
En weer was Zijn antwoord duidelijk, en oei wat vond ik het lastig, maar dat Hij wilde dat ik bleef was me duidelijk, en dat heb ik dus gedaan. Het werd een weg die ik zelf niet zou hebben gekozen, maar Hij weet wat het beste is.

Volgende week verder.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Putten

Laatst schreef ik al de het leesplan Geheel in Hem in de Bijbel-app me had geraakt. In het plan werd ook het verhaal van de Samaritaanse vrouw aangehaald uit Johannes 4, daar werd de put vergeleken met de "putten" in ons eigen binnenste, de put van de menselijke natuur en het menselijke leven, de "put" van pijn en problemen in je hart. 
Ik begin me meer en meer bewust te worden van het feit dat ik het soms verschrikkelijk moeilijk vind om te kijken naar wat er werkelijk in mijn hart speelt. Waarom ik dat zo lastig vind daar ben ik nog niet helemaal achter, ik denk dat het ook te maken heeft met de angst wat ik daar zal vinden. Wat er tot nu toe uit is gekomen is niet heel mooi en dat vind ik moeilijk om onder ogen te zien. 

Ook al weet ik dat het voor God geen verrassing zal zijn wat ik daar vind, Hij weet het al lang, Hij kent mij door en door en houd onvoorwaardelijk van me. Als ik daar iets uit opvis wat ik moeilijk vind om onder ogen te zien en het bij Hem breng zal Hij zeggen dat Hij blij is dat ik het aan heb gedurfd om het op te pakken en ermee naar Hem toe te komen. Hij zal het aanpakken en als ik het dan ook loslaat zal Hij doen wat Jeremia 31:34 zegt "Ik zal hun zonden vergeven en voor altijd vergeten." 

Jezus wist wie deze Samaritaanse vrouw was, wat er in haar leefde, wat ze had gedaan. Hij was speciaal via deze weg gegaan om haar daar op dat moment te ontmoeten. Waarom zocht Jezus deze confrontatie ? Het was niet de gewoonste zaak van de wereld dat Joden en Samaritanen contact hadden en al helemaal niet als man met een vrouw. Maar Jezus zocht het contact omdat Hij iets tegen deze vrouw wilde zeggen wat haar leven radicaal zou veranderen.
Jezus is niet veranderd, Hij wil nog steeds contact en wil nog steeds laten weten dat Hij het weet en ziet en dingen kan veranderen in en voor ons. 

Blijf ik in mijn angst om het onder ogen te zien hangen en kijk ik dus liever niet, denk ik misschien dat het dan te ingewikkeld word.
Te ingewikkeld voor wie ? Voor mij of voor Jezus ?
Voor mij waarschijnlijk wel, maar voor Jezus absoluut niet !
Hij is de  Almachtige God die met ontferming over mijn "putten" bewogen is en wat er in de overdenking werd gezegd zette me aan het denken :  We verarmen en verzwakken Zijn bediening in ons wanneer we vergeten dat Hij Almachtig is, de verarming is in ons, niet in Hem. We gaan naar Jezus toe als we een Trooster nodig hebben of Iemand die met ons meeleeft, maar we vergeten om Hem te benaderen als de Almachtige God. 

Ineens moest ik eraan denken dat ik heb geleerd dat er 365 keer in de Bijbel staat "vrees niet", voor elke dag een keer, dus je hoeft niet bang te zijn, ook niet om in de diepe "putten" van je ziel te kijken. 

De Bijbel zegt dat we aan Hem mogen vragen, en ook dat Hij ons  zal geven. Mattheus 7:7-8 "Bidt en u zal gegeven worden; zoekt en gij zult vinden; klopt en u zal opengedaan worden. Want een ieder, die bidt, ontvangt, en wie zoekt, vindt, en wie klop, hem zal opengedaan worden."  
Ik kan me niet voorstellen dat Hij onze liefdevolle Hemelse Vader die zelf zegt dat ik Hem mag vragen wat ik nodig heb, tegen me zal zeggen als ik bij Hem kom met mijn vraag: dat kan je niet vragen, dat is echt teveel, hoe kom je erop om dát te vragen ! 

Krijg ik alles precies zoals ik het hebben wil : Nee, maar ik krijg wel wat ik nodig heb en als Zijn kind mag ik alles aan Hem vragen en Hij zal in Zijn wijsheid mij antwoorden en geven wat ik nodig heb. Hij weet dat het moeilijk is om in m'n "putten" te kijken en Hij wil met me mee kijken en het samen met me brengen in Zijn licht.
Hij gaat het niet zelf alleen voor me doen, er staat dat ik zelf moet vragen, en zelf moet zoeken en kloppen, dán zal Hij opendoen, en beloofd Hij dat ik zal vinden en dat Hij open zal doen. Het is mooi dat ik dit weet en meer begin te realiseren, maar het is nodig dat het dieper in mijn bewustzijn doordringt, dat mijn hart gaat weten dat het weet, dat het weet.

Dat is voor mij best een groeipunt (ik schreef eerst werkpunt, maar ik kan het niet in eigen kracht) want ik laat het graag aan Hem over, aan Zijn vaardige handen (zit daar nog een worteltje niet goed genoeg zijn ?) 
Maar God zet mij niet op de reserve bank, Hij stelt mij op in het spel van het leven. Dat in actie komen is best een uitdaging voor mij, het heeft een verandering in mijn denken nodig. 

Dank U wel Vader dat U zo liefdevol mij aanzet tot anders denken en op U vertrouwen, dat U mij aanmoedigt om mee te gaan doen in wat goed is, voor mij, maar ook voor "ons", U en ik, tot het verdiepen van onze relatie, U verlangt naar mijn/onze groei. Ik mag "zaaien" door te doen en U geeft de gunstige (weers)omstandigheden om tot volle groei te komen.
Help mij Heer de stenen uit de "putten" te halen zodat daar weer fris sprankelend water in op kan borrelen, uw Levende Water.


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Geheel in Hem

Ik ben zo blij met de Bijbel-app, daar staan zulke mooie hulpmiddelen in om de Bijbel te lezen, variërend van roosters om door een Bijbelboek of zelfs de hele Bijbel in een jaar te lezen tot leesplannen per onderwerp met een overdenking erbij. Een leesplan wat mij enorm heeft geraakt is Geheel in Hem, ik heb er langer over gedaan als de 30 dagen die er voor staan want ik had tijd nodig om erop te kauwen. Tijd om mijn ziel op te roepen zich te buigen voor de waarheid van Gods Woord. Door dit leesrooster maakte God me nog meer duidelijk dat Hij de enige wil zijn in mijn leven, in ieders mensenleven dat zich aan Hem heeft verbonden. 

Colossenzen 3:3 zegt "U bent immers al gestorven en uw leven is nu, samen met Christus verborgen in God." Dat is nog al wat, dat betekend dat mijn oude leven absoluut geen recht meer van spreken heeft want doden kunnen niet spreken. Geen : maar ik wil......, geen : maar dit is niet eerlijk......, geen trots meer, geen eigen rechter meer, niet meer zelf de touwtjes in handen en zelf bepalen. Het enige verlangen in mij wat nog recht van spreken heeft is Zijn verlangen. Mijn wil is aan Zijn wil onderworpen.  Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik er ook best wel tegen aan heb gehikt om dit soort dingen in een blog te schrijven. Wat zullen mensen die het lezen wel niet denken, zullen ze vinden dat ik nu toch heus totaal ben doorgeslagen ? 

Toch begin ik meer en meer te ervaren dat God gehoorzamen goed voor me is, dat het me gelukkiger maakt, dat het bewegen in Zijn wil mij vrede brengt. Een voorbeeld daarvan is wat ik schreef over mijn eetpatroon en mijn leer en groei proces daarin, ik schreef daarover in m'n blog Luisteren Het koste strijd; lang en hart omdat ik het moeilijk vond om te buigen boor Gods wijsheid en waarheid, maar toen ik me erin voegde begon het me rust te brengen en kon ik mijn "eisen" (gewicht, figuur) daarin los laten en het in Zijn hand leggen en loslaten en komen op het punt dat ik kon zeggen : Heer ik wil doen wat U zegt, U bent wijs en kent mij beter dan ik mijzelf ken, U weet wat het beste is voor mij en mijn lichaam. Ik ben van U omdat ik van U wil zijn, U dwingt mij nergens toe, U roept  mij, moedigt mij aan om heel dicht bij U te komen als antwoord op Uw liefde voor mij. Uw liefde voor mij was daar het eerst. 1 Johannes 4:19 zegt "Dat wij Hem liefhebben, komt omdat Hij ons eerst heeft liefgehad."  

Zijn liefde en niets anders heeft mij op het punt gebracht dat ik bereid was mij te buigen onder Zijn hand, was dat eng ? Ja dat was een proces van hele kleine stapjes, en dat is het nog, maar ik weet inmiddels ook dat het zo ontzettend de moeite waard is omdat ik het niet alleen hoef te doen. Het vers wat ervoor staat zegt "In de liefde is geen plaats voor angst. Integendeel, de volmaakte liefde verdrijft de angst. Angst houd altijd verband met straf. Wie nog angst kent, kent de volmaakte liefde nog niet." Steeds als ik een prikkel van angst of veroordeling in mijzelf ervaar is dat een alarmbel : daar is iets wat nog niet volledig onder de volmaakte liefde van God is gebracht. Daar is nog een stukje in mij waarvan ik me mag bekeren en wat ik aan Hem mag overdragen en loslaten, wat zich in aanbidding mag buigen voor de Koning van mijn leven : Jezus Christus, de enige Zoon van de Levende God.

Het is een proces wat mijn leven lang zal duren, een proces van heiliging, van heel worden, van meer en meer op Hem gaan lijken. Soms zal het pijn doen, soms zal het wat meer tijd kosten omdat het in mij tegensputtert, maar ik ben dankbaar dat God mij in Zijn liefde steeds weer zover krijgt dat ik niets liever wil dan mijn knieën te buigen voor Hem, want Hij is zo goed voor mij.

Op het moment dat ik besloot om mij leven aan Hem te geven had ik geen idee van hoe diep Hij met mij verweven verlangde te zijn, maar ook niet van hoe bijzonder en kostbaar dat zou zijn. 
Met dat ik dit schrijf komt er een hele oude zin in mij op uit een lied van Johannes de Heer 458 : Neem de wereld, geef mij Jezus. 

  Neem de wereld, geef mij Jezus,

wereld-vreugd’ gaat ras voorbij,

maar de liefde van mijn Heiland

blijft voor eeuwig rijk en vrij.

Refrein:

O, de hoogte, lengte, diepte

van zijn liefde, zonder peil,

o, de volheid van verlossing,

onderpand van ’t eeuwig heil.

Neem de wereld, geef mij Jezus,

want zijn troost is zalig, zoet;

Hij bewaart mij, geeft mij vrede;

dit is ‘t, wat mij juichen doet.

 Neem de wereld, geef mij Jezus,

want in Hem heb ‘k eeuwig licht.

En op ’s levens weg met Jezus,

blijft geen duisternis in ’t zicht.

Neem de wereld, geef mij Jezus,

‘k weet, Hij stierf voor mij aan ’t kruis,

‘k dank Hem hier en ook voor eeuwig,

als ‘k Hem zie in ’t Vaderhuis.

ONDERWEG naar Hem en met Hem