Verandering van denken

Onder  m'n blog van vorige week heb ik in een P.S. een link gedeeld van de Faith School Live die Frontrunners op dinsdagavond bij Voice of Faith uitzend. De 2e les Verwar dit niet met geloof  was voor mij heel verhelderend en ik moest erkennen dat ik al in heel wat van deze valkuilen was getrapt. In eerste instantie luisterde ik de lessen gewoon, maar na 3 lessen had ik heel erg de indruk dat God tegen me zei : Ga er opnieuw voor zitten met pen en papier voor aantekeningen net zoals je bij de Online Bijbelschool doet, maak hier studie van. Dat ben ik dus gaan doen, kost best meer tijd want ik zet de filmpjes regelmatig stil om aantekeningen te kunnen maken, soms luister ik stukjes nog even terug om te luisteren hoe hij (Tom de Wal) het ook alweer zegt omdat hij soms snel praat en ook wel eens scherp uit de hoek kan komen. Maar in mijn geest proef ik dat het klopt en ik ben God dankbaar voor deze man die zich het evangelie niet schaamt en het woord van God onversneden brengt en religieus denken aan de kaak stelt. 

Was het confronterend ? Ja heel confronterend. Was het au ? Ja, maar ik wist ook dat het waar was. Als wij Gods beloften willen ontvangen moeten we het op Gods manier aanvliegen. Wij kunnen Gods beloften niet ontvangen op onze manier en voorwaarden. God is God en Hij kan niet tegen Zijn Woord ingaan. Zijn beloften zijn Ja en Amen. Als ik niet de resultaten zie die ik denk te moeten zien ligt het niet aan God maar aan mij de ontvanger, dan heb ik ergens iets gemist. 

God zegt dan niet : eigen schuld dikke bult, jou fout, je doet niet genoeg. NEE. God verlangt ernaar dat ik naar Hem toe kom en vraag wat ik gemist heb, Heer waar heb ik het niet goed begrepen, wat mag ik nog leren, waar moet mijn waarheid nog in lijn komen met Uw Waarheid die vrij maakt. Dit is onderwijs waar ik nog steeds regelmatig mee worstel, het roept soms heel veel emoties op. In onze maatschappij houden we niet zo van scherpe woorden horen. Maar Gods woord is een tweesnijdend zwaard zegt de Bijbel in Hebreeën 4:12 "Want het Woord van God is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard, en het dringt door tot op de scheiding van ziel en geest, van gewrichten en merg, en het oordeelt de overleggingen en gedachten van het hart."

Ik raak er steeds meer van overtuigt dat er enorm veel religie in de kerk zit, en niet alleen in de kerk, ook in de maatschappij. (Religie is een systeem, geen relatie) De standaard word aangepast aan wat men kan verteren. We willen niet op onze teentjes getrapt worden en we willen niet op teentjes trappen, aan de ene kant om de ander niet te kwatsen - op zich heel nobel -, of uit angst voor de gevolgen. We praten elkaar - al dan niet vroom - naar de mond, want je wilt de ander opbouwen en bemoedigen - ook dit weer heel goed bedoeld - maar waar is er dan nog ruimte voor Gods Waarheid, Gods norm volgens de Bijbel ?

Ik moet denken aan een oud spreekwoord : Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. God is onze Heelmeester, Zijn hart is liefde, Hij doet ons niet expres pijn om ons pijn te willen doen, maar soms moet je eerst flink wat vuil verwijderen voor er gezonde genezing kan intreden. Tom haalt Jeremia aan, als God hem roept zegt Hij in Jeremia 1:9b-10 "Zie, Ik geef Mijn woorden in uw mond. Zie, Ik stel u op deze dag aan over de volken en over koninkrijken, om weg te rukken en af te breken, om te vernielen en omver te halen, maar ook om te bouwen en te planten." Dat omver halen van bolwerken (werken in je bol/gedachten patronen) kost tijd, vernieuwing van je denken is essentieel om te gaan leren denken volgens Gods principes en waarheden. Ik moet verlost worden van religieus denken. God denkt zo anders dan ik ontdek ik steeds meer, ik vind het verassend en soms ook lastig, confronterend soms, maar Zijn zienswijzen kan ook enorm opluchten, verhelderend zijn.

Ik kan er niet goed woorden aan geven maar er word de laatste periode enorm aan mijn denken/bol-werken geschut, en eigenlijk is dat op zich niets nieuws want dat gebeurd al een hele tijd, maar de ene periode voelt het heftiger als de andere. Toch ben ik er ook blij mee, voor mij betekend het dat ik me kostbaar weet, Hij investeert Zijn tijd, liefde en aandacht in mij. Het zegt mij ook hoe kostbaar de ander is, dat Hij mijn gedachten over anderen wil veranderen, me wil leren de ander te zien zoals Hij die ander ziet. Het zegt me ook dat ik dieper geworteld en gegrondvest (m'n One-Word voor 2022) raak in Hem, dat mijn wortels dieper in Zijn goede grond gaan om aan voedsel te komen en ik daardoor steviger kom te staan. Dat maakt dat ik me enorm geliefd weet, ook als ik het even niet voel. Maar het zegt me ook dat ik oude vastigheden los mag/moet laten om nieuwe gebieden te mogen betreden. 

Ik groei, en ik leer geen "help" te roepen maar me te realiseren dat ik niet alleen ben. Ik wil los komen van alle valse aannames en leugens van religieus denken. Ik leer te genieten van het groeiproces, leer mezelf met andere ogen te bekijken. In de afgelopen tijd heeft God verschillende keren het beeld van een vlinder onder m'n aandacht gebracht : als een nieuw begin, maar ook als vrij, vliegen, dansen (van bloem naar bloem) Zo'n 13 jaar geleden heb ik deze tatoeage op m'n rechter onderbeen laten zetten, best bijzonder dat God dit beeld opnieuw gebruikt in mijn leven. Het proces mag dan soms au zijn en confronterend, maar het doel is Leven gebaseerd op Liefde, en het hele proces is gemotiveerd door het hart van De Liefde zelf, Papa God. Ik veranderen naar Zijn beeld, Zijn waarheid, ik mag het proces doorleven en tot Leven komen.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Worstelen

In de tijd dat de blog Twijfel niet ! online kwam begon ik steeds meer te twijfelen. Ik verbaas me steeds weer hoe accuraat een blog dat zo'n 3 maanden eerder is geschreven kan zijn als het online komt. Het was in mij een enorme mengelmoes van emoties en diep in mij zou ik het liefst op de vlucht slaan.....maar wat schiet ik daar mee op ? Na verloop van tijd loop ik dan weer tegen dit punt aan, dat heeft de ervaring me wel geleerd. Het is zo'n kruispunt waar je een keuze moet maken, en geen keuze maken is ook een keuze maken. Ik bad vaak : Heer help, houd me vast, ik wil de goede weg van U gaan.

Versta ik Gods Stem echt wel goed, het lijkt soms of Zijn Stem minder duidelijk is voor me. Heeft het te maken met het gevoel dat de stretch-zone waar ik in zit nog wat gestretcht wordt ? Het voelt alsof m'n bordje nu wel erg vol komt met dingen die ik enorm spannend en eng vind. Het grappige is dat God me op mijn taalgebruik aanspraak, ik zei anders vaak "it scars the hell out of me", en het was of God zei : hoezo de hel, jij bent niet van de hel, waarom zeg je niet gewoon dat je het heel eng vind, en dat ben ik dus ook gaan doen. 

Ik ontdekte dat ik het nog zo belangrijk vond om het goed te doen, op zich niet erg maar het moet niet iets worden waar je je identiteit aan op hangt. In het Engelstalige leesplan I am : 7 key's to unlock your future (Ik ben : 7 sleutels om je toekomst te ontgrendelen) iets wat enorm bij me binnenkwam over zelfverzekerd zijn : Zelfverzekerd zijn / zelfvertrouwen hebben geeft ons de vrijheid om te leren, groeien en te ontwikkelen. Het staat ons toe om falen te riskeren als onderdeel van het leerproces, omdat we het niet nodig hebben om perfect over te komen om een goede indruk op een ander te maken of om een goed gevoel te hebben over onszelf. 

Ik denk dat God daar een stukje blootlegde wat nog steeds diep in mijn hart verankert zit en waar ik steeds weer tegenaan loop, en tegelijk vind ik de woorden die ik eraan geef zijn het eigenlijk net niet. Ik denk dat het er in de kern op neerkomt dat ik worstel met het dieper aanvaarden van mijn identiteit in Christus, en dat ik daar helemaal niet aan kan en hoef bij te dragen, dat niets doen is blijkbaar iets wat ik moeilijk kan aanvaarden. Als ik dat niet doe, geloof ik het eigenlijk niet als Gods Waarheid, dat komt neer op ongeloof, en dat vind ik een pittige om onder ogen te zien. Waarom worstel ik hier zo mee, waar komt dit vandaan.....die vraag daar heb ik nog geen antwoord op. 

Mijn hart, mijn gevoel en mijn verstand kunnen soms mijlenver uit elkaar liggen en dat is best lastig als je het zo graag goed wil doen omdat je al zoveel jaren hebt "verspeeld" met overleven, nee dat was geen vrije keus, dat was wat het was, maar het voelt een beetje zo, alsof ik wat in moet/mag halen. In de blog Tandje langzamer schreef ik over de ervaring dat Jezus me achter Hem vandaan haalde en me naast zich neerzette, en in dit hele geworstel lijkt het of Hij zegt : je mag rechtop staan met je hoofd omhoog, en dan denk ik aan Psalm 3:4 "U echter, Heere, bent een schild voor mij, mijn eer, U heft mijn hoofd omhoog." Steeds weer is het of Hij zegt : Je mag er zijn, Ik heb je gekozen, Ik heb je gekocht en betaald met Mijn bloed, je bent van Mij, hef je hoofd maar op, kijk maar om je heen naar alles wat Ik voor je heb. Kijk maar in je geest naar alles, alle werken die Ik voor jou heb voorbereid, waar ik de potentie voor in jou heb gelegd, waarvan Ik weet wat Ik er van maken kan. 

Een van de dingen die Hij mij vraagt is om meer achter mijn veilige muurtje weg te komen en me kwetsbaar op te stellen en te verbinden met de mensen om me heen. En hoe raar dat ook klinkt, dat begint met mijn man, onze kinderen en kleinkinderen, mijn hart kwetsbaarder open stellen en open laten als dat lastige emoties oproept omdat er diepe herinneringen getriggerd worden die ik  opnieuw onder ogen mag komen en er nu samen met Hem doorheen mag gaan. Die emoties toelaten, ze doorleven en zoeken naar woorden om er met Papa over te praten, het is of Hij steeds weer zegt : vertel het me maar, Ik weet het, maar Ik wil het zo graag uit jou mond horen. 

Jezelf zien zoals Hij je ziet, na wat ik de laatste jaren al heb doorgemaakt qua genezing, herstel, groei, ontwikkeling, had ik niet gedacht dat ik dit zo enorm lastig zou vinden, zowel het kijken zoals Hij mij ziet als het verwoorden wat er in me roert. Toch wil ik me blijven vasthouden aan Hem, weglopen is geen optie, Hij houd mij vast. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem