Vernieuwing van denken over geloof

 In de blog Waar gaat het heen ? van vorige week vertelde ik iets over dat ik last van m'n knieën en heupen heb. Heel bewust wil ik er weinig woorden aan vuil maken omdat ik goed op letten wil wat ik erover zeg. Woorden hebben kracht, en ik geloof dat het enorm belangrijk is dat mijn focus op de Heer Jezus licht en niet op de natuurlijke dingen. Ik ben een geest en wil leven geleid door de Heilige Geest en me niet laten afleiden daarvan door wat er in natuurlijke wereld gebeurd. Ik moest denken aan een blog van een tijdje geleden Danken voor alles, ik beschreef daarin de lessen die God me had geleerd over lofprijs en dankbaarheid, en ik zocht het boek Van kramp naar kracht weer op om daarin verder te lezen. 

Hoe makkelijk zakken die kostbare lessen weer weg realiseerde ik me. Je hebt geproefd van de rijkdom van wat je geleerd hebt van Heilige Geest en het versloft weer. Hoe jammer is dit, maar ook hoe menselijk. Nieuwe patronen hebben tijd nodig om een onderdeel van je denken/leven te worden en oude ingesleten patronen hebben misschien nog wel meer tijd nodig om omgebogen te worden, om overschreven te worden met Gods Waarheid. 

Ik ging weer lezen, maar o wat vind ik dat boek confronterend. God danken voor al die dingen die ik zo enorm moeilijk vind, waar mijn ziel zo van gaat steigeren omdat ik ze eigenlijk gewoon niet wil, het ook zoveel moeilijke herinneringen in relatie met mijn moeder oproept, ik er geen raad mee weet. En dan God danken zoals de Bijbel zegt in 1 Thessalonicenzen 5:18 "Dank God in alles. Want dat is de wil van God in Christus Jezus voor u." Dat vind ik een heel lastig onderdeel van Gods wil voor mij, maar dat is wel wat de Bijbel zegt. Maar ik weet ook dat mijn hemelse Vader intens veel van mij houd en het allerbeste met mij voor heeft en mij in al deze processen vormt naar Zijn beeld. Dat al deze situaties groei kansen en mogelijkheden zijn waar Hij mij doorheen wil helpen.

Hoe liefdevol is Vader God, Hij voed me zo geduldig op, corrigeert me keer op keer. Hij zei : dit is niet van Mij, maar Ik ben bij je, Ik wijs je de weg, Ik wil je helpen de draad van Mijn manier weer op te pakken. Ik verlang ernaar dat je wandelt in Mijn weg, Mijn waarheid, Mijn leven (Johannes 14:6) Via een leesrooster las ik 2 Korinthe 5:16 "Zo kennen wij vanaf nu niemand naar het vlees....." dit raakte me want het was of God zei : Focus niet naar je vlees, dat is niet wie jij bent, kijk niet naar je vleselijke omstandigheden, kijk naar Mij. Jij bent in Mij een nieuwe schepping (2 Kortinthe 5:17) je bent geënt in/op Mij de ware wijnstok (Johannes 15:1-8) jij in Mij, Ik in jou, dat is de waarheid voor jou waar jij je op mag focussen, en laat de rest aan Mij over, Mij loopt het niet uit de hand. 

Hij herinnerde me aan een oud lied wat Don Moen lang geleden heeft geschreven : God can do it again, and again and again. God kan het doen, opnieuw en opnieuw en opnieuw. Gelijk moest ik denken aan het lied dat God mij de week voor Pasen 2016 gaf It is no secret what God can do, what He has done for others, He'll do for you. Het is geen geheim wat God kan doen, wat Hij voor anderen heeft gedaan zal Hij ook voor jou doen.

Geloof is een geestelijke kracht. Maar ook twijfel, angst en zorgen (vormen van ongeloof)  kunnen geestelijke krachten zijn, en deze krachten maken je geloof krachteloos. In Mattheus 14:22-32 lezen we dat Petrus vol geloof in het Woord van Jezus : Kom ! uit de boot op het water stapt. Toen hij op de storm ging letten, op de natuurlijke omstandigheden kwam er twijfel in z'n hart en zonk hij weg in de golven. Twijfel draaide het geloof van Petrus de nek om. Jezus greep hem  gelijk vast, Hij liet Petrus niet verdrinken, maar Hij zegt ook tegen hem : Kleingelovige, waarom hebt u getwijfeld ? 

Dit was een enorme eyeopener voor mij. 

Niet ons geloof moet groter worden, we moeten het geloof dat we van Hem hebben ontvangen planten als dat mosterdzaadje zodat het kan ontkiemen en uit kan groeien tot die enorme boom. In Mattheus 13:31-32 zegt Jezus "Een andere gelijkenis hield Hij hun voor. Hij zei : Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een mosterdzaad, dat iemand nam en in zijn akker zaaide. Dat is wel het kleinste van al de zaden, maar als het opgegroeid is, is het het grootste van de tuingewassen en het wordt een boom, zodat de vogels in de lucht een nest komen maken in zijn takken."  We moeten ons geloof aan het werk zetten, we moeten er iets mee gaan doen.  Toen de discipelen in Marcus 11:22 Jezus om meer geloof vroegen gaf Hij hun niet meer geloof, Hij legde uit wat ze moesten gaan doen : in geloof gaan spreken zonder te twijfelen. Dit heeft me een flinke tijd bezig gehouden. 

In mijn hart moet alleen geloof leven en niets anders. En dan kom ik weer bij Spreuken 4:23, een tekst die een periode steeds weer bij me bovenkwam "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is." Zorg dat je hart vrij blijft van twijfel, angst en zorgen. Als dingen niet gebeuren is het antwoord nooit : je moet meer geloof hebben, het antwoord is : je moet afrekenen met je ongeloof.  Ik moet bekennen dat er nog heel wat verandering nodig was en is in mijn denken om daar te komen. Uit eigen kracht kan ik dat niet, daarom ben ik zo enorm dankbaar voor Heilige Geest die mij leert en onderwijst. Jezus heeft alles al volbracht aan het kruis, Hij heeft al mijn ziekte , zwakte, pijn, verdriet gedragen en overwonnen. Aan mij om het in geloof aan te pakken. Faith School Live was behoorlijk confronterend, maar ik heb er ook zo enorm van geleerd, het was zo alle tijd en inzet waard om daar echt de tijd voor te gaan nemen zoals God mij had gezegd om er met pen en papier voor te gaan zitten. Hij wist wat ik nodig had. 

In die tijd hoorde ik Dutch Sheets in het Engelstalige filmpje Mercy in the midst of the shaking iets zeggen wat me raakte omdat ik daar ook bij de Faith School over had gehoord : 

Geloof is niet het ontkennen van bestaande dingen of feiten en realiteit. Geloof is het weigeren om hen te accepteren als het uiteindelijke vonnis. Het is een sterke overtuiging dat God niet is overgeleverd aan feiten, kwaad en destructieve omstandigheden. Geloof is een onwankelbaar vertrouwen dat deze kunnen veranderen door gebed, Gods kracht en geloof in Zijn Woord. 

Ik heb het zo nodig om genadig voor mezelf te zijn in dit proces, want m'n emoties vliegen regelmatig alle kanten op en proef ik bij mezelf hoe wettisch/religieus ik kan denken, en dat is niet het hart van Vader God die mij vanuit Zijn liefde in lijn wil brengen met Zijn denken en kijken naar mijn omstandigheden. Het voelt regelmatig als een enorme worsteling, en soms zijn daar wat neigingen om me (tijdelijk) terug te trekken gaat dat het oplossen ? 

Papa God houd van mij en Hij is bij mij. Henk Binnendijk heeft een mooie uitspraak : je zal daar zijn wat Hij hier van je heeft kunnen maken. Ik heb God toestemming gegeven dat in mijn leven aan te raken wat Zijn aanraking nodig heeft, op de plaats, de tijd en de manier waar Hij voor kiest, daar wil ik niet op terug komen, ik kies ervoor vol te houden, te leren volharden in Zijn kracht, ook als mijn vlees het er moeilijk mee heeft.  Romeinen 8:28 zegt  "En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn." Ook al zie ik niet hoe, Hij ziet het wel en ik kies ervoor om Hem te danken, Hij past het in in Zijn plan voor mijn leven. 

Het klinkt misschien zwaar, en soms voelt het ook zo, maar toch is het voor mij ook een getuigenis van Gods goedheid en genade, Zijn liefde en de verandering die Hij al in mijn leven gewerkt heeft. Ik wil niet meer opgeven omdat ik weet (hoofdkennis die steeds meer in mijn hart begint te landen) dat ik zo intens geliefd ben door mijn Vader in de hemel, Degene die mij schiep, en Die mij in leven heeft gehouden al deze jaren, die mij heel bijzonder heeft laten weten dat Hij mij ziet en mijn hart wil genezen. Hij is zo goed en alle lof en eer waard.  Hij droeg mij op te delen wat Hij heeft gedaan en doet in mijn leven, en dat zal ik doen ook als het moeilijk is en het ongemakkelijk voelt. Hij is goed, altijd. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Waar gaat het heen ?

In de tijd dat mijn blog De les van het traplopen online moest  komen had ik last van mijn knieën en heupen en liep ik geen trappen meer, toen ik zag dat deze blog gepland stond vond ik dat best een ding.....Heer....???? Ik bad ervoor, God gaf wijsheid en ideeën hoe anders te bewegen, zitten, liggen als handvaten. Toch wist ik dat ik 'm moest plaatsen. En het was of God zei : Vertrouw je Mij ? Ja Heer ik kies ervoor U te vertrouwen, maar binnen in mij was het een woeste zee aan gedachten en gevoelens, en vond ik het zo moeilijk om die onder ogen te zien en was er een roep in mij : Heer hoe ga ik hier mee om op Uw manier ? 

Tegelijkertijd was ik bezig met het volgen van de Faith School Live, in m'n vorige blog vertelde ik dat ik de indruk had dat God tegen me had gezegd dat ik dat op dezelfde manier moest benaderen als de Online Bijbelschool, er met pen en papier aantekeningen bij maken omdat het op die manier veel beter binnenkomt. Ik weet het onderwijs van Tom kan flink confronterend zijn, maar ik houd van zijn recht door zee onderwijs. Ik heb graag de waarheid, ook als ie op m'n teentjes trapt. Gods motivatie is altijd liefde. Ik ontdekte dat ik regelmatig dacht geloof (voor genezing) te hebben terwijl ik het niet had. Ik moest denken aan wat God had gezegd over omweg, ik schreef daar de gelijknamige blog over : Omweg. Dat was een pittige tijd, ook toen was ik erg aan het zoeken : Heb ik U goed verstaan ? Hoe dan Heer ? 

Iemand uit de gebedsgroep kreeg toen ze voor mij bad eens een indruk van God en één van de dingen die Hij zei was : Vraag niet hoelang, vraag beter : Waar gaat het heen ? Toen zij dat met me deelde wist ik dat dit echt van God was, Hij had mij eerder op een soortgelijke manier gecorrigeerd door tegen mij zeggen : Waarom zeg je niet : U bent bij Mij (i.p.v. Heer help) Het koste me wat tijd om het op die manier te leren benaderen. Wat me hielp was dat Hij steeds weer regelmatig me liet weten : Je bent niet alleen, het is jij en Ik, Ik en jij, wij samen. 

Op een gegeven moment had ik de indruk dat ik de boeken die ik sinds 21-8-2017 ben gaan volschrijven terug moest gaan kijken. Ik denk dat het nodig was dat ik me weer even realiseerde wat een enorm verandering ik in de laatste jaren na Pasen 2016 heb doorgemaakt. Toen ik vooral de boeken van de laatste 2 á 3 jaar terugkeek begon ik me te realiseren dat sommige processen helemaal nog niet zo lang geleden zijn en dat ik best eens wat geduldiger met mezelf zou mogen zijn. Een ander ding dat God gezegd had in de indruk die deze vrouw uit onze gebedsgroep kreeg was : Het is een proces en het heeft tijd nodig. Oei dat was de vinger op een gevoelige plek, maar ik wist dat het zo waar was. Later las ik in het Engelstalige boek The final quest (trilogie) dat ongeduld eigenlijk een gebrek aan geloof is. Dit  haakte in me vast, heb ik het geduld om de lange, grondige route te gaan, het hele proces op Zijn manier te doorleven in plaats van er steeds maar zo snel mogelijk doorheen te gaan om er vanaf te zijn, met als gevolg dat ik dan bepaalde processen nog eens door moet net zo lang tot ik heb geleerd wat Hij mij leren wilde omdat ik het nodig heb om dat te leren. 

Heer ik ben zo enorm dankbaar voor Uw geduld, Uw liefde, Uw liefdevolle correctie, U bent een geweldig goede Opvoeder, Trainer,  U leert mij geduld, geduld met mezelf, met het proces, U leert mij vertrouwen, op U en op het proces, mezelf, U leert mij wat Uw definitie is van geloof, en dat ik daarin mag leren wat het wel is en ook wat het niet is, dat ik erin mag groeien. Dat het een proces ook is van mijn denken in lijn brengen met Uw denken, vergroeien met U zoals de ent vergroeid met de (Ware) wijnstok in Johannes 15:1-8 

Ik begon me af te vragen of die omweg iets te maken had met dit proces, dat mijn denken nog de nodige verandering nodig had voor ik kon ontvangen. Maar wat ik ook ontdekte dat er nog het nodige verwerkt moest worden, opgeruimd moest worden, dat mijn hart niet zuiver was voor God omdat er oordeel in mijn hart zat ten opzichte van mijn ouders, vooral mijn moeder, over wat ik zag van haar omgaan met haar lijden. Ik herkende de bewegingen die ik ging maken als bewegingen die ik mijn moeder zo vaak had zien maken en ik dat maakte veel in mij los. Ik werd me bewust dat er ook oordeel in mijn hart zat, dat was geen fijne ontdekking.

Ik hoorde daar geen oordeel over te hebben, ik kende haar hart niet, Papa God wel. Mattheus 7:1-2 zegt : "Oordeel niet, opdat u niet geoordeeld wordt, want met het oordeel waarmee u oordeelt, zult u zelf geoordeeld worden, en met welke maat u meet, zal er bij u ook gemeten worden." Die woorden hebben me flink aan het denken gezet. God ziet mijn hart en wat er in mijn hart is heeft invloed op mijn leven. Mijn hart is de maat waar ik mee gemeten word. Het was nodig dat ik vergaf, zowel hen/haar als mijzelf en ik God toestemming gaf het trauma uit mij te tillen en de leeg gekomen plaats te vullen met Heilige Geest, Zijn liefde, Zijn balsem. Een mooi lied zegt : Als er vergeving is kan er genezing zijn. Ik kom dit steeds weer tegen, en ik ben dankbaar dat God mij steeds weer op dat punt brengt, dat is Zijn liefde.

Het bracht me ook weer bij mijn identiteit, ik wilde nooit op mijn vader of mijn moeder lijken. Het was of God zei : je bent half je vader en half je moeder, Ik gebruikte hun genen om jou te formeren, maar jij bent uniek, er is er maar één zoals jij en dat ben jij en jij mag het anders doen, jij mag het op jou manier doen, samen met Mij.

Kernonderwerpen die op het moment steeds terug komen is : ontspannen, rustiger aan, genieten, het er laten zijn, mijn ogen alleen op Jezus gericht houden, vertrouwen, groeien in geloof en liefde. En dat alles leidt tot dieper gegrondvest raken in de Liefde zoals Efeze 3:17 zegt : "Opdat Christus door het geloof in uw harten woont en u in de liefde geworteld en gegrondvest bent." Gegrondvest, mijn One-Word voor dit jaar. 

Heer U weet waar dit heen gaat, U bent erbij en U bent betrouwbaar, U houd van mij en U bent vol liefde, dank U wel dat ik samen met U onderweg mag zijn.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Verandering van denken

Onder  m'n blog van vorige week heb ik in een P.S. een link gedeeld van de Faith School Live die Frontrunners op dinsdagavond bij Voice of Faith uitzend. De 2e les Verwar dit niet met geloof  was voor mij heel verhelderend en ik moest erkennen dat ik al in heel wat van deze valkuilen was getrapt. In eerste instantie luisterde ik de lessen gewoon, maar na 3 lessen had ik heel erg de indruk dat God tegen me zei : Ga er opnieuw voor zitten met pen en papier voor aantekeningen net zoals je bij de Online Bijbelschool doet, maak hier studie van. Dat ben ik dus gaan doen, kost best meer tijd want ik zet de filmpjes regelmatig stil om aantekeningen te kunnen maken, soms luister ik stukjes nog even terug om te luisteren hoe hij (Tom de Wal) het ook alweer zegt omdat hij soms snel praat en ook wel eens scherp uit de hoek kan komen. Maar in mijn geest proef ik dat het klopt en ik ben God dankbaar voor deze man die zich het evangelie niet schaamt en het woord van God onversneden brengt en religieus denken aan de kaak stelt. 

Was het confronterend ? Ja heel confronterend. Was het au ? Ja, maar ik wist ook dat het waar was. Als wij Gods beloften willen ontvangen moeten we het op Gods manier aanvliegen. Wij kunnen Gods beloften niet ontvangen op onze manier en voorwaarden. God is God en Hij kan niet tegen Zijn Woord ingaan. Zijn beloften zijn Ja en Amen. Als ik niet de resultaten zie die ik denk te moeten zien ligt het niet aan God maar aan mij de ontvanger, dan heb ik ergens iets gemist. 

God zegt dan niet : eigen schuld dikke bult, jou fout, je doet niet genoeg. NEE. God verlangt ernaar dat ik naar Hem toe kom en vraag wat ik gemist heb, Heer waar heb ik het niet goed begrepen, wat mag ik nog leren, waar moet mijn waarheid nog in lijn komen met Uw Waarheid die vrij maakt. Dit is onderwijs waar ik nog steeds regelmatig mee worstel, het roept soms heel veel emoties op. In onze maatschappij houden we niet zo van scherpe woorden horen. Maar Gods woord is een tweesnijdend zwaard zegt de Bijbel in Hebreeën 4:12 "Want het Woord van God is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard, en het dringt door tot op de scheiding van ziel en geest, van gewrichten en merg, en het oordeelt de overleggingen en gedachten van het hart."

Ik raak er steeds meer van overtuigt dat er enorm veel religie in de kerk zit, en niet alleen in de kerk, ook in de maatschappij. (Religie is een systeem, geen relatie) De standaard word aangepast aan wat men kan verteren. We willen niet op onze teentjes getrapt worden en we willen niet op teentjes trappen, aan de ene kant om de ander niet te kwatsen - op zich heel nobel -, of uit angst voor de gevolgen. We praten elkaar - al dan niet vroom - naar de mond, want je wilt de ander opbouwen en bemoedigen - ook dit weer heel goed bedoeld - maar waar is er dan nog ruimte voor Gods Waarheid, Gods norm volgens de Bijbel ?

Ik moet denken aan een oud spreekwoord : Zachte heelmeesters maken stinkende wonden. God is onze Heelmeester, Zijn hart is liefde, Hij doet ons niet expres pijn om ons pijn te willen doen, maar soms moet je eerst flink wat vuil verwijderen voor er gezonde genezing kan intreden. Tom haalt Jeremia aan, als God hem roept zegt Hij in Jeremia 1:9b-10 "Zie, Ik geef Mijn woorden in uw mond. Zie, Ik stel u op deze dag aan over de volken en over koninkrijken, om weg te rukken en af te breken, om te vernielen en omver te halen, maar ook om te bouwen en te planten." Dat omver halen van bolwerken (werken in je bol/gedachten patronen) kost tijd, vernieuwing van je denken is essentieel om te gaan leren denken volgens Gods principes en waarheden. Ik moet verlost worden van religieus denken. God denkt zo anders dan ik ontdek ik steeds meer, ik vind het verassend en soms ook lastig, confronterend soms, maar Zijn zienswijzen kan ook enorm opluchten, verhelderend zijn.

Ik kan er niet goed woorden aan geven maar er word de laatste periode enorm aan mijn denken/bol-werken geschut, en eigenlijk is dat op zich niets nieuws want dat gebeurd al een hele tijd, maar de ene periode voelt het heftiger als de andere. Toch ben ik er ook blij mee, voor mij betekend het dat ik me kostbaar weet, Hij investeert Zijn tijd, liefde en aandacht in mij. Het zegt mij ook hoe kostbaar de ander is, dat Hij mijn gedachten over anderen wil veranderen, me wil leren de ander te zien zoals Hij die ander ziet. Het zegt me ook dat ik dieper geworteld en gegrondvest (m'n One-Word voor 2022) raak in Hem, dat mijn wortels dieper in Zijn goede grond gaan om aan voedsel te komen en ik daardoor steviger kom te staan. Dat maakt dat ik me enorm geliefd weet, ook als ik het even niet voel. Maar het zegt me ook dat ik oude vastigheden los mag/moet laten om nieuwe gebieden te mogen betreden. 

Ik groei, en ik leer geen "help" te roepen maar me te realiseren dat ik niet alleen ben. Ik wil los komen van alle valse aannames en leugens van religieus denken. Ik leer te genieten van het groeiproces, leer mezelf met andere ogen te bekijken. In de afgelopen tijd heeft God verschillende keren het beeld van een vlinder onder m'n aandacht gebracht : als een nieuw begin, maar ook als vrij, vliegen, dansen (van bloem naar bloem) Zo'n 13 jaar geleden heb ik deze tatoeage op m'n rechter onderbeen laten zetten, best bijzonder dat God dit beeld opnieuw gebruikt in mijn leven. Het proces mag dan soms au zijn en confronterend, maar het doel is Leven gebaseerd op Liefde, en het hele proces is gemotiveerd door het hart van De Liefde zelf, Papa God. Ik veranderen naar Zijn beeld, Zijn waarheid, ik mag het proces doorleven en tot Leven komen.

ONDERWEG naar Hem en met Hem