Opzettelijk

Iets wat mij van alle kanten steeds meer duidelijk word is hoe belangrijk het is bewust te leven en God heel serieus te nemen. Ik zag een (Engelstalig) filmpje en één zin daaruit haakte in mij vast : Live on-purpose, not on auto-pilot - Leef opzettelijk, niet op automatische piloot. Hoe vaak ga je als mens op automatische piloot, gewoonte, zonder na te denken. Een groot deel van ons leven verloopt op deze manier, je aankleden, eten drinken, je tanden poetsen, je denk er niet eens bij na. 1 Korinthe 10:31 zegt "Of je nu eet of drinkt of iets anders doet, doe alles tot eer van God." Dit is toch altijd een beetje een tekst geweest waar ik een "oei" gevoel had, waarschijnlijk door het woordje "eet" omdat dat toch wel een heikel puntje is geweest in mijn leven. 

Door het onderwijs van o.a. Robert Henderson over de Hemelse rechtbanken werd het me steeds meer duidelijk dat ons gedrag heel veel plekken creëert voor de boze om ons aan te vallen. Elke plek waar wij niet vergeven, waar wij ons niet houden aan de grenzen die God in liefde aan de mens gesteld heeft, elke plek waar bewust even iets doen -omdat het maar een keer moet kunnen, of waar we onszelf wijs maken dat het niet uitmaakt, of omdat we het nu gewoon zo graag willen, of ...... - waarvan we eigenlijk weten in ons hart dat we dat beter niet kunnen doen, en we het toch doen, waar we onze eigen wil boven Zijn wil plaatsen, daar zetten we een deur open, al is het maar op een kier. Of zoals ik het ook wel mooi heb horen benoemen : we creëren een landingsplek voor de boze in ons leven waar hij zijn kwaad kan laten landen, we geven hem op die manier legale grond.

Dit heeft te maken met Gods principe van zaaien en oogsten, oorzaak en gevolg, als je dezelfde dingen blijft doen moet je geen andere gevolgen verwachten. Eigenlijk is God in Zijn liefde heel geduldig hierin blijven druppelen in mij, heel veel druppeltjes worden een plasje, en een plasje word een plas en op een keer kun je er niet meer omheen en zal je moeten erkennen : hier moet iets anders. 

God was een tijdje geleden begonnen met te spreken over : Kijk in Mijn ogen, ik schreef daarover in de blog Zien wat het word. En later over op Zijn voeten staan terwijl mijn ogen in Zijn ogen bleven gehaakt, ik schreef daarover in de blog Dansen God begon tegen me te spreken over de veiligheid van grenzen. Ik hoorde eens vertellen dat kinderen bij een school waar er geen begrenzing staat om het schoolplein de neiging hebben dichter bij de te blijven spelen. Als er wel een begrenzing staat zijn ze meer geneigd tot de begrenzing te gaan en alle terrein erbinnen te benutten om te spelen. Grenzen zijn niet bedoeld als beperking maar als vrijheid om alle terrein erbinnen te benutten en uit te buiten. 

Het was of God zei : binnen Mijn begrenzing ben je veilig, in dat gebied mag je ontspannen, ik heb daar over geschreven in de blog Ontspannen en genieten, ook dat is een uitdaging. Ontspannen en genieten zijn niet dingen die ik mee heb gekregen als kind dat van jongs af aan alert was op zorgen (voor mijn ouders). Dat is niet bewust op me gelegd maar wel zo in mij gegroeid en zijn deze terreinen die God voor een mens bedoeld heeft ondergesneeuwd. Nu is het tijd om ook deze terreinen te ontwikkelen omdat God het bedoeld heeft dat je ontspannen mag leven en ook mag genieten van het leven, van Hem, van je leven met Hem. God heeft niet bedoeld dat we het leven alleen maar serieus nemen en ik heb wel een behoorlijk serieuze inslag en daar mag best wat meer ontspanning in komen en dat is Gods wens voor mij, dat vind ik zo mooi, zo liefdevol. Ontspannen en genieten gaan denk ik hand in hand, en het hoopvolle is dat het aan te leren is, nieuw inzicht en nieuw gedrag is aan te leren. 

Dingen veranderen niet vanzelf, als je andere resultaten wil hebben zal je andere dingen moeten gaan doen, zal je dingen opzettelijk anders aan moeten gaan pakken. Er is een bewuste opzettelijke keus nodig om God alle ruimte te geven om dat wat Hij in de mens gelegd heeft te laten ontplooien in het leven. Hij wil niets liever dan alle beperking die het leven/de boze op ons heeft gelegd ontwarren en van ons af nemen, genezing en herstel brengen, Hij wil niets liever dan ons in de vrijheid te zetten waarin we ontspannen kunnen genieten, kunnen dansen op Zijn voeten. En toen realiseerde ik me dat ik pas echt kan leren dansen als ik ontspannen geniet van het leerproces. 

Toen ik op een mooie middag weer eens door de polder fietste en de koeien in de wei stonden viel het mij ineens op dat er een omheining/begrenzing omheen stond en kwam er een herinnering in mijn op aan een beeld dat iemand een aantal jaar geleden voor mij had van dat ik aan het dansen was - als een kind aan het ronddraaien was met m'n armen uitgespreid - en nu ik dit schrijf moet ik denken aan een uitbundige lacht op m'n gezicht - in de grazige weiden van Psalm 23. Binnen Gods beschermende beperkingen mag ik elke millimeter van die groene weide benutten om te dansen en te genieten, te ontspannen van het leven met en voor Hem. 

Dank U wel Heer dat U zo liefdevol, zo geduldig aan het werk bent in mijn leven, mij leert en onderwijst, dingen voor mij ontvouwd en visualiseert, me dingen leert uitspreken en mag weten dat daar kracht aan verbonden is. U schiep door te spreken en wij mogen doen wat U deed, opzettelijk scheppend woorden van leven spreken, woorden die door het gehoor bij mij binnen komen - de Bijbel zegt in Romeinen 10:17 "Zo is het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God."- en die dan rondgaan in mijn denken en die invloed gaan hebben op mijn daden. U spreekt Uw woord heel bewust opzettelijk in mijn leven en daar wil ik U voor bedanken.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Intimiteit (vervolg)

Ik borduur nog even door op intimiteit, intimiteit is in Gods aanwezigheid zijn, in Zijn tegenwoordigheid zijn. Verlangen, hongeren en dorsten noemt Jezus het in Mattheus 5:6 "Zalig zijn zij die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden." Een van de zinnen uit de Bergrede (Mattheus 5 - 7) waar Jezus uitlegt hoe het in Zijn Koninkrijk werkt. Het werkt in ieder geval heel anders als de maatstaven die in deze aardse wereld gelden. 

Jakobus 4:8 zegt "Nader tot God, en Hij zal tot u naderen. Reinig de handen zondaars, en zuiver de harten dubbelhartigen." Hoe dubbel kan ons arglistige hart soms zijn, we willen wat God heeft maar ook nog een beetje van onszelf. 

David zegt in Psalm 27:4 iets wat ik graag mijn levensmotto zou willen laten zijn : "Eén ding heb ik van de Heere verlangd, dát zal ik zoeken : dat ik wonen mag in het huis van de Heere, al de dagen van mijn leven, om de lieflijkheid van de Heere te aanschouwen en te onderzoeken in Zijn tempel." 
Heer laat dat mijn brandende verlangen zijn, laat mij hongeren en dorsten naar het wonen in Uw huis, het zijn in Uw tegenwoordigheid, alle dagen van mijn leven, een niet te stoppen honger en dorst naar U, naar verbondenheid met U. 

In een leesrooster van de Bijbel-app : Oswald Chambers : Hoop - Een heilige belofte las ik iets wat me raakte : De sterren doen hun werk zonder gedoe. God doet Zijn werk zonder gedoe en de gelovigen doen hun werk zonder gedoe. Mensen die altijd wanhopig druk bezig zijn, zijn vermoeiend. Daarom werkt God altijd door gelovigen die één zijn met Hem. Gelovigen die niet overweldigd zijn door hun eigen paniek worden door God gebruikt om dienstbaar te zijn aan hen die gebroken zijn, die afgemat zijn en verward. Deze gelovigen zijn volkomen in rust, doordat ze één zijn met Hem. Daardoor kan Hij door hun leven werken. Een geheiligde gelovige blijft vol vertrouwen op God omdat de heiliging niet iets is dat de Heer me geeft, heiliging is God zelf die in mij is. 
Een geheiligde gelovige is vrij van zichzelf en zijn eigen zaken, vol vertrouwen dat God alles tot een goed eind zal brengen.

De tekst die bij deze woorden werd gedeeld is Jesaja 12:2-3 "Zie, God is mijn heil, ik zal vertrouwen en geen angst hebben, want mijn kracht en psalm is de Heere Heere en Hij is mij tot heil geworden. U zult vreugde water scheppen uit de bronnen van heil."
Het is een besluit : Omdat U mijn Redder bent zal ik op U vertrouwen en niet meer bang zijn, want U bent mijn kracht en mijn lied, de Heer is mijn bron van blijdschap. 
Een keuze om alleen naar Hem te kijken en je niet af te laten leiden door de dagelijkse beslommeringen om je heen, zorgen en vrees die de boze maar al te graag onder je aandacht wil brengen, het liefst nog met een vergrootglas. 

Ook van David was het een hele bewuste keus om  van God te verlangen dat hij in Zijn huis zou mogen wonen al de dagen van zijn leven. Zelf een belegering, angst, oorlog zouden hem er niet van af kunnen brengen zegt hij in de verzen ervoor, omdat zegt hij in vers 5, hij weet zeker : "Want Hij doet mij schuilen in Zijn hut op de dag van het onheil. Hij verbergt mij in het verborgene van Zijn tent, Hij plaatst mij hoog op een rots." In vers 6 maakt hij weer een bewuste keus : "Nu heft mijn hoofd zich omhoog boven mijn vijanden, die mij omringen. Ik zal in Zijn tent offers brengen onder geschal van trompetten ; ik zal juichen, ja ik zal psalmen zingen voor de Heere."
Ik ga niet op de omstandigheden letten, ik ga me focussen op God en Hem groot maken en mezelf geven als een levend offer, zoals Paulus het zegt in Romeinen 12:1 : "Ik roep u er dan toe op, broeders, door de ontferming van God, om uw lichamen aan God te wijden, als een levend offer, heilig en voor God welbehaaglijk : dat is uw redelijke godsdienst." David weet, God zorgt voor mij, Hij is zo goed, genadig en betrouwbaar dat ik dicht bij Hem wil zijn.
Niet meer mijn vleselijke wil, mijn vleselijke verlangens maar Gods verlangens en wil in mij, door mij. Zoals het leesplan zei : God in mij dat is heiliging. Dat gebeurd op die plaats van tegenwoordigheid van God. Dat is een keuze en dat vraagt tijd en overgave, onderwerping van mijn vlees aan Hem die mijn vlees geschapen heeft.

Hij vraagt trouwens niets te veel, alles wat ik heb en ben heb ik van Hem gekregen, het enige wat ik doe als ik mezelf geef is Hem teruggeven wat nooit van mij is geweest, Ik geeft het cadeau dat Hij mij gaf toen ik in deze wereld kwam : leven, aan Hem terug om Hem te eren, zodat Hij door mij zichtbaar zal worden in deze wereld die ook van Hem is trouwens. Mensen leven erop alsof zij het alleenrecht hebben, maar zo is dat niet, we zullen verantwoording moeten afleggen van wat we hebben gedaan met wat Hij ons gegeven heeft. 

Ik word hier best stil van dat God, die grote Almachtige God, de Schepper van hemel en aarde zo met mij wil leven, zo betrokken wil zijn met elk detail van mijn aardse bestaan en daarin wil komen zodat ik ga veranderen omdat ik meer en meer op Hem ga lijken zoals 2 Korinthe 3:18 zegt : Wij allen nu, die met onbedekt gezicht de heerlijkheid van de Heere als in een spiegel aanschouwen, worden van gedaante veranderd naar hetzelfde beeld, van heerlijkheid tot heerlijkheid, zoals dit door de Geest van de Heere bewerkt wordt."


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Stil vertrouwen (vervolg)

In mijn blog van vorige week schreef ik over de eye-opener over dat God mij nooit uit Zijn zicht en zorg zal verliezen. Natuurlijk wist ik dat wel in mijn hoofd maar tot dat moment was het niet diep in mijn hart en ziel, mijn wezen geland, nu wel en wat een verschil maakte dat.

In het proces waarin God bezig was om mij te leren me aan Zijn voedingsadvies voor mij te houden (ik schreef daar al over in m'n blog Luisteren)  mijn lichaam te leren aanvaarden en Hem daarin te vertrouwen had God mij op een gegeven moment de vraag gesteld of ik Hem mijn lichaam wilde geven. Eerlijk gezegd heb ik daar wel even mee gestoeid, maar ik wist heel goed wat Hij er mee bedoelde : mocht Hij voor mijn lichaam gaan zorgen ?  
Durfde ik Hem te vertrouwen, te gaan doen wat Hij mij had gezegd wat goed voor mij was en het resultaat aan Hem over te laten, wat dat ook zou worden. Om daar niet langer zelf een einddoel aan te plakken maar gewoon van de reis met Hem te gaan genieten. 

Daar zit ook aan vast dat ik Zijn waarheid over mijn lichaam zou aanvaarden en het niet langer af zou wijzen (daarover schreef ik al in Aanvaard ) 

Al deze dingen hebben heel lang om elkaar en door elkaar gedraaid, en hebben mijn hoofd en hart erom gestreden. Pas toen ik me bewust werd van de wortel van deze enorme strijd in mijn denken en gevoel en ik me realiseerde dat het met afwijzing en angst voor onveiligheid te maken had en ik dat bij God mocht brengen en Hij die afschuwelijke diepe wortels eruit haalde kwam er verandering en bovenal rust. 

Toen ik voor mijn onvermogen om mijn lichaam te accepteren liet bidden kreeg die persoon een beeld van een pad die door een tuin liep. De tuin was woest, dor, een wildernis Op het pad stond een poort/hek en aan de andere kant van het hek lag een prachtige bloeiende Engelse tuin. De boodschap was : nu is het moeilijk en zwaar maar maak elke dag de keuze om door het hek te gaan naar die mooie overvloedige tuin. En ik realiseerde me dat die mooie tuin is dat wat God voor mij heeft. Door het hek gaan is een bewuste keuze, een besluit, een manier van je denken vernieuwen.
Dat moeten we elke dag gebeuren zegt Efeze 4:23 "Dat uw geest en uw denken voortdurend vernieuwd moeten worden." Steeds weer opnieuw kiezen : blijf ik in deze wildernis of stap ik in die prachtige tuin, kies ik voor mijn eigen denken of voor Gods manier van denken. 

Ineens moest ik denken aan een klein kind dat leert lopen, het is niet zo dat zo'n kleine op een dag opstaat en wegloopt. Het is een proces van vallen en opstaan, stapje voor stapje, aan de hand van vader of moeder. Zo leert Papa mij aan Zijn trouwe vaderhand lopen. 
Door me bewust te worden dat ik geen moment uit Zijn zicht en zorg zal zijn kreeg ik de moet om te zeggen : Ja Papa U mag mijn lichaam hebben, U mag er voor zorgen, en eigenlijk geloof ik dat U dat nog veel beter dan ik het zelf kan ook. 

Sinds dat moment maak ik elke dag dit besluit en dank ik Papa dat ik weer een nieuwe dag heb gekregen om met Hem van die prachtige tuin te genieten. Het gaat niet meer om het bereiken van een doel maar om de reis, ook die manier van denken is een gevolg hiervan. Ik had er vaak over gehoord maar vond dat een lastige, en soms nog wel, maar ik mag leren steeds weer terug te gaan naar de reis.
Ik had meer met een to-do-lijstje dat je af kan vinken als je doel bereikt is, maar daardoor vergat ik te genieten. Genieten van Zijn kinderen is nou precies wat de Vader graag wil, maar hoe kan Hij van mij genieten als ik niet geniet ? 

Dank U wel Vader voor deze moeilijke weg, het was best zwaar en af en toe zag ik niet waar dit op uit moest lopen, voelde ik me verward en begreep ik U niet, maar al die tijd was Uw oog onafgebroken op mij gericht en was Uw hand onder mij en om mij heen. U bent zo geduldig, goed en genadig. Ik ben zo dankbaar voor wat ik uit Uw hand mag ontvangen. Ik houd van U.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Controletoren

Ik kwam laats een filmpje tegen van Charles Stanley van "In Touch Ministries" wat voor mij een mooi beeld gaf over hoe wij onze gedachten mogen zien en onze eigen verantwoordelijkheid daarin.
Hij vergelijkt onze gedachten met de controletoren zoals je ze ziet op het vliegveld, alles wat er op het vliegveld gebeurd word van daaruit geordend. Als daar in de controletoren geen strakke regie word gevoerd ontstaan er hele gevaarlijke situaties en kan het in het ergste geval zelfs levens kosten.

Zo ook in onze gedachten, wat daar rond gaat heeft invloed op alle aspecten van ons leven dus het is van het grootste belang dat wij verantwoordelijkheid gaan nemen voor onze gedachten. Als we ze toestaan een eigen leven te gaan leiden raken we stuurloos.

Kolossenzen 3:1-8 zegt "Als u nu met Christus uit de dood bent opgewekt, streef dan naar wat boven is, waar Christus zit aan de rechterhand van God. Richt u op wat boven is, niet op wat op de aarde is. U bent immers gestorven, en uw leven ligt met Christus verborgen in God. En wanneer Christus, uw leven, verschijnt, zult ook u, samen met hem, in luister verschijnen. Laat dus wat aards in u is afsterven: ontucht, zedeloosheid, hartstocht, lage begeerten en ook hebzucht - hebzucht is afgoderij -, want om deze dingen treft Gods toorn degenen die hem ongehoorzaam zijn. Vroeger hebt u ook die weg gevolgd en zo geleefd, maar nu moet u alles wat slecht is opgeven : woede en drift, vloeken en schelden."
Duidelijke taal, als wij ons leven over hebben gegeven aan Jezus moet dat zichtbare gevolgen hebben. Er is een andere eigenaar in ons leven gekomen en Hij bepaald de regels.

Jezus hield zich toen Hij hier op deze aarde was aan die regels.
Eigenlijk heb ik heel lang gedacht dat dat voor Hem geen probleem moest zijn geweest want Hij was immers God, maar Hij ging me duidelijk maken dat het geen eitje was geweest voor Hem, Hij was hier op aarde mens. 
Net zo mens als wij.
Filipenzen 2:5-8 is daar duidelijk in : "Laat onder u de gezindheid heersen die Christus Jezus had.Hij die de gestalte van God had, hield zijn gelijkheid aan God niet vast, maar deed er afstand van. Hij nam de gestalte aan van een slaaf en werd gelijk aan een mens. En als mens verschenen, heeft hij zich vernederd en werd gehoorzaam tot in de dood - de dood aan het kruis."
Jezus koos hier op aarde voor gehoorzaamheid, Hij koos ervoor zich te onderwerpen aan de wil van de Vader God, en het ging Hem echt niet allemaal fluitend af, denk maar aan Zijn strijd in de hof van Getsemane. Jezus heeft dus Zijn gedachten moeten richten, sturen op de dingen van Zijn Vader.

In 2 Korinthe 6:17 staat het heel zwart -wit : "Daarom zegt de Heer : Ga weg van de ongelovigen, zonder je van hen af en raak niets aan dat onrein is."

De boze speelt zijn spel door de gedachten van de mens, dat vieze spel begon al in de Hof van Eden zegt  2 Korinthe 11:3 "Alleen vrees ik dat, zoals Eva door de slang op sluwe wijze bedrogen werd, uw gedachten worden weggelokt van de oprechte en zuivere toewijding aan Christus."

Deze wereld denkt dat we alles zelf wel uitmaken maar zo is het niet. 
We worden altijd beïnvloed, aan ons de keus door wie we ons laten beïnvloeden. Ik schreef daar al eens eerder over in de blog "Alles of niks"

          Onzichtbare gedachten hebben zichtbare consequenties.

Een gedachten komt tot uiting in een handeling.

Een handeling groeit uit tot een gewoonte.

Gewoontes vormen je karakter.

Je karakter bepaalt je koers, je (eind) bestemming.

2 Korinthe 4:3-4 "Wanneer er dan toch nog een sluier ligt over het evangelie dat wij verkondigen, geldt dit alleen voor hen die verloren gaan: de ongelovigen, van wie de gedachten door de god van deze wereld zijn verblind, waardoor ze het licht van het evangelie niet kunnen zien, de luister van Christus, die het beeld van God is." 

Als je Jezus hebt leren kennen is er een proces van verandering begonnen, een proces van verandering in ons denken.
Efeze 4:20 "Maar zo hebt u Christus leren kennen."  en vers 23-24 "dat uw geest en uw denken voortdurend vernieuwd moeten worden en dat u de nieuwe mens moet aantrekken, die naar Gods wil geschapen is in waarachtige rechtvaardigheid en heiligheid."

Charles Stanley geeft een paar vragen die je jezelf kan stellen om je gedachten te toetsen die ik wel nuttig vind : 
* Waar brengt deze gedachte me naartoe ?
* Brengt deze gedachte me waar ik zijn wil ?
* Bouwt deze gedachte me op of breekt hij me af ?
* Kan ik deze gedachte delen met iemand anders ? 
* Waar komt deze gedachte vandaan ?
* Schaam ik me voor deze gedachte ?
* Past deze gedachte mij als volgeling van Jezus ?

Het is denk ik goed om ons bewust te zijn van wat er rond gaat in onze gedachten want ze hebben zoveel invloed.
In de Nederlandse vertaling komt dit niet zo duidelijk naar voren maar in de King James vertaling zegt Spreuken 23:7 "For as he thinketh in his heart, so is he." - Zoals hij denkt in zijn hart, zo is hij. In dat zelfde boek Spreuken staat nog een hele goede raad in hoofdstuk 4 vers 23 "Van alles waarover je waakt, waak vooral over je hart." Je denken en je hart zijn nauw met elkaar verbonden.

Gelukkig hangt  het niet van onze eigen kracht af, Hij heeft ons Zijn Geest (kracht) gegeven, die stelt ons in staat die controle uit te voeren, de juiste keuzes te maken. Je zult verbaasd zijn wat het effect zal zijn op ons leven als wij onze gedachten vullen met de gedachten die God goed voor ons vind, Zijn vruchten zullen dan zichtbaar worden : Liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing, ze staan opgeschreven in Galaten 5:22.


We ondergaan een complete metamorfose als wij ons overgeven aan de nieuwe Leider van de controletoren van ons leven. Langzaam maar zeker gaan we steeds meer op Hem lijken, het begint in onze gedachten en word uiteindelijk zichtbaar in ons leven.

Ik vind het een hele mooie metafoor, mocht je zijn verhaal zelf willen beluisteren dan is hier de (Engelstalige) link.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

De woestijn

Ik ben in het boek "Vrij van schaamte" van Christine Caine bezig en zij beschreef de woestijn aan de hand van het volk Israël dat daar 40 jaar rondzwierf over een reis van 11 dagen. Maar ze hadden deze periode nodig er moest veel in hen gebeuren.
Ze waren uit de slavernij van Egypte verlos, maar de slavernij zat nog in hen. 
Christine zegt het heel mooi : "In de woestijn moeten hun gebroken harten, hun verwonde ziel en hun gekwelde geest hersteld worden, vernieuwd en opnieuw geprogrammeerd, zodat de Israëlieten zouden weten hoe ze in het Beloofde Land moeten leven en tot bloei konden komen." 

Schaamte is slavernij, en daar wil God ons uit bevrijden, Hij wil niet dat we gebukt gaan onder deze last, Hij wil dat wij leven in de vrijheid, wij mogen zijn zoals Hij ons bedoeld heeft : kinderen van Hem met een vrije wil, een wil die zich vrijwillig voegt naar Zijn wil, want dán zullen we werkelijk vrij zijn. 

Vrij zijn binnen Zijn bescherming. 
De 10 leefregels die God Mozes in de woestijn gaf zoals beschreven in Exodus 20:1-17  waren niet om het volk te beperken maar om ze te beschermen tegen invloeden van buitenaf die hen weer gevangen wilde nemen, waardoor ze weer beschadigd zouden worden.  

Het is moeilijk om je aan te passen en te leren om in vrijheid te leven als je je leven lang gebonden geweest bent, zegt Christine en dat herken ik wel. 
Door dit boek heb ik me gerealiseerd wat schaamte voor stempel op mijn leven heeft gedrukt van jongs af aan.

Gelukkig gaat het veroveren van de vrijheid met kleine stukjes. Teveel vrijheid in een keer zou niet te behappen zijn, dat zou te veel zijn, hoe moet je daar mee omgaan ? Bij ieder nieuw stukje bevrijd gebied moet geleerd worden om vanuit de overwinning te leven.


Om vrij te komen van  de schaamte, die vaak diep verstopt ligt in donkere hoekjes en gaatjes is het nodig dat alles beschenen word met het licht van Gods woord en waarheid.
Alles wat nog niet in het licht is gebracht, zijn stukjes die Jezus nog niet kennen, en hebben vaak een negatief effect op ons functioneren ook al zijn we ons dat niet bewust.  

Ik vond het zo mooi hoe Christine zei dat een slaaf uit de slavernij halen een reddingsactie is, maar de slavernij uit slaaf halen is een voorbereidingsproces.  
In de woestijn vind het voorbereidingsproces plaats, daar worden we veranderd, getransformeerd om met de vrijheid waarin we zijn overgezet om te kunnen gaan, zodat we voluit kunnen gaan genieten in het Beloofde Land. 

Maar wat vallen we makkelijk terug in dat oude gedrag wat zo bekend is, als het veranderingsproces zwaar valt, lang duurt. ons onzeker maakt.
Het lijkt wel of we dan vergeten waar we vandaan komen en hoe moeilijk dat was in de slavernij. 
Het volk Israël verlangde op een gegeven moment in de woestijn ook terug naar de vleespotten van Egypte (Exodus 16) als ik heel eerlijk ben ben ik soms geen haar beter.

Ik herken de moeheid in het volhouden, in het consequent volgen van het nieuwe spoor, het even niet meer willen doorzetten.
Even rusten in de makkelijkere manier, maar voor ik er erg in heb zit je weer in die  makkelijkere manier ingesleten, en dan kost het je weer behoorlijk wat moeite om daaruit te klimmen, terug in dat nieuwe, nog niet zo diep ingesleten spoor te komen. 
Terwijl ik weet dat dat nieuwe spoor me iets veel beters gaat brengen dan dat oude spoor. 

Heer help mij zonder te murmureren achter U aan te gaan door de woestijn-periodes van mijn leven.

Nu ik dit gebed schrijf moet ik denken aan Jesaja 35:1-4 "De woestijn en het dorre land zullen blij zijn. De steppe zal juichen en zal bloeien als een roos. De steppe zal vol bloemen staan en juichen en jubelen. Het wordt er zo prachtig als op de Libanon, de Karmel en de Saron-vlakte. Laat je slappe handen weer sterk worden. Strek je knikkende knieën. Zeg tegen de mensen die alle hoop hadden verloren: Wees vastberaden en wees niet bang. Want let op, jullie God zal jullie vijanden komen straffen voor alles wat ze jullie hebben aangedaan. Hij zal jullie komen bevrijden." 

In de woestijn waar het flink moeilijk kan zijn mogen we vertrouwen op onze God die voor ons zorgt en voor ons strijd.

Heer help mij in de woestijn te jubelen en te juichen terwijl ik achter U aan ga naar de vrijheid, het Beloofde Land.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Genade, zo oneindig groot

Wie kent het hymne "Amazing grace" nu niet, ik vind 'm prachtig.

Onder deze link vind je het verhaal van John Newton de schrijver van dit prachtige lied. 

Ook ik ben vol verwonderen over hoe God een leven kan omkeren, zo af en toe kom ik wel eens iemand tegen die tegen me zegt : wat ben jij veranderd, en dan raakt me dat. De Enige die daar alle eer voor verdiend is mijn Heer en Maker Jezus Christus.

Alleen Hij was in staat die boze opstandige, kapotte mens met heel veel liefde te veranderen in de mooie vrouw die ik tegenwoordig mag zijn en meer en meer mag worden. 

Het proces is nog niet af, ik ben nog steeds in en onder de vaardige vormende en helende handen van mijn Heelmeester, maar ik ben al zo enorm blij met het resultaat tot nu toe. 

Ik raak steeds meer onder de indruk van zoveel liefdevolle genade, ik kan het niet bevatten en dat hoeft ook niet, ik mag er in rusten, ervan genieten.

Genade, zo oneindig groot,

Dat ik, die 't niet verdien

het leven vond, want ik was dood

en blind, maar nu kan 'k zien.

Genade die mij heeft geleerd

te vrezen voor het kwaad.

Maar ook - als ik mij tot Hem keer

dat God mij nooit verlaat.

Want Jezus droeg mij zondelast

en tranen aan het kruis.

Hij houdt mij door genade vast

en brengt mij veilig thuis.

Als ik daar in zijn heerlijkheid

mag stralen als de zon,

dan prijs ik Hem in eeuwigheid

dat ik genade vond.

ONDERWEG naar Hem en met Hem