Gegrondvest

Ook dit jaar begon God weer rond Rosj Hasjana (6 -8 September) tegen me te spreken over een nieuw One-Word, net als de afgelopen 3 jaren. Dit jaar kies ik ervoor niet te wachten tot 1 Januari om mijn nieuwe woord te delen omdat het woord nu al zo leeft. Het woord dat God me heeft gegeven is Gegrondvest. In eerste instantie vroeg ik me af of ik Hem goed begreep, maar het kwam een paar dagen later weer in me op en toen moest ik denken aan de tekst uit Efeze 3:17 "Opdat Christus door het geloof in uw harten woont en u geworteld en gegrondvest blijft in de liefde" Wortelen was trouwens mijn One-Word voor 2018. Ik ging wat zoeken op wat Van Dale er van zegt : de grondslag voor iets leggen, stichten, oprichten. Dat deed me denken aan Jesaja 43:19 "Zie, Ik maak iets nieuws. Nu zal het ontkiemen. Zult u dat niet weten? Ja, Ik zal een weg aanleggen in de woestijn, rivieren in de wildernis." Pasen 2016 begon God een nieuw werk in mij, een werk van herstel, van oprichten en me op mijn voeten gaan zetten op Hemzelf, de Rots. 

Ik keek ook naar definities op Encyclo.nl, en daar werd ik verrast, daar stond "enten" tussen, en daar stond o.a. bij : laten voortgroeien op, dat vond ik heel mooi. Enten was trouwens een woord wat iemand in die tijd over over mij uit bad : Ent haar Heer. Dan is daar gelijk Johannes 15 in mijn gedachten, de Ware Wijnstok. Ik vond een leuke uitleg : Enten van planten, bomen en rozen, door het enten wordt er versterkt, de grotere onderstam kan veel meer voeding opnemen en die doorgeven aan de kwetsbare ent, het gevolg is een mooier resultaat, ze worden er dus beide beter van. Het is of God zegt : Ik word mooier/beter zichtbaar als jij op Mij geënt bent en Mijn Levenssappen door jou heen kunnen stromen, en tegelijkertijd word jij mooier door Mij. Zonder Mij kom jij niet zo optimaal in bloei en zonder jou word ik minder groot/zichtbaar in de wereld. 

Toen bracht God mij in gedachten dat Hij me had uitgenodigd op Zijn voeten te komen staan, ik schreef daarover in de blog Dansen Die ent kan alleen vergroeien met die stevige onderstam en tot z'n recht komen als hij op de onderstam blijft staan : gegrondvest, de ent is de grondslag voor iets nieuws, een nieuwe vruchtbare tak aan het geheel van een prachtige boom.

Het viel me bij het zoeken in de Bijbel-app op Bijbelteksten waar dit woord in voorkomt op dat er in de psalmen verschillende keren verwezen werd naar de schepping waar God de aarde grondvestte, bijvoorbeeld in Psalm 119:90 "Uw trouw duurt van generatie op generatie, U hebt de aarde gegrondvest, zodat zij blijft staan." Wat God grondvest blijft staan, dat raakt me. Hij doet een goed werk en Hij maakt het af (Filipenzen 1:6) Wat me in dit vers ook raakt zijn de woorden : generatie op generatie. Onze trouwtekst is Lucas 1:50 "En Zijn barmhartigheid is van geslacht op geslacht over hen die Hem vrezen." Hij is trouw, ook voor ons nageslacht, net als Hij dat is geweest in de geslachten voor ons en voor ons. 

Eén ding is noodzakelijk : onlosmakelijk met elkaar verbonden blijven, vergroeid zijn met elkaar. Blijf op Mijn voeten staan ! Houd je ogen alleen op Mijn ogen gericht ! Ik houd je vast, Ik leer je dansen. De wind waait om ons heen, en kan flink tekeer gaan, maar jij bent stevig met Mij verbonden, niets kan jou van Mij scheiden (Romeinen 8:38-39) Ik ga jou nóóit loslaten (Hebreeëns13:5) Vertrouw Mij (One-Word voor 2020 : vertrouwen) Hou vol ! Volhard (One-Word 2121: volharden) in vertrouwen. Hoe bijzonder hoe al die Woorden van de afgelopen jaren in elkaar overlopen en een mooi koord vormen waar ik met Jezus overheen loop. Het koord waar ik over schreef in de blog Zien wat het word, het was de eerste keer dat God zo met een "beeld" tot me sprak en het lijkt inmiddels wel een soort vervolgverhaal, het is me zo dierbaar. 

Toen ik het laats aan iemand vertelde zei deze persoon : Dat is Zijn liefde, zo laat Hij jou Zijn liefde voor jou zien, hoe liefdevol. Waar ik het meer zag als "richtingaanwijzers" herkende deze persoon Gods liefde en dat raakte me. Ja Hij toont mij op een hele bijzondere manier Zijn liefde en dat raakt me diep. Ik die me ooit zo waardeloos en niet liefde waardig voelde word zo bijzonder hersteld en zo enorm diep en intens geliefd door Papa God en Zijn Zoon Jezus. Daarmee kom ik dus ook bij de laatste woorden uit Efeze 3:17 : "....gegrondvest in de liefde." God is liefde (1 Johannes 4:8)

Voor nu heb ik heel sterk het idee dat Volharden en Gegrondvest nog een stukje hand in hand oplopen. Het vraagt tijd, geduld, volharding om een ent met de onderstam te laten vergroeien en de volle vrucht daarvan te gaan zien. Dan grijp ik nog even terug op m'n blog van vorige week, het vraagt opzettelijkheid, heel bewust opzettelijk de ogen van Jezus blijven zoeken, heel bewust opzettelijk besluiten op Zijn voeten te blijven staan. Heel bewust opzettelijk blijven handelen, heel bewust opzettelijk alert blijven, en dat alles op een ontspannen manier terwijl ik leer genieten van mijn "danslessen"

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Opzettelijk (vervolg)

Na mijn vorige blog bleven er wat open eindje realiseer ik me, dus die hoop ik in deze blog af te ronden.

Heel praktisch heb ik besloten me echt te gaan houden aan war God mij eens heel duidelijk heeft gemaakt : 3 maaltijden met matige koolhydraten per dag is genoeg voor mij. Ik heb dus besloten het tussendoor eten weer te stoppen, ook ben ik weer een eetdagboek gaan bijhouden om een goed overzicht te krijgen en daar op te kunnen acteren en te zien wat voor verandering vatbaar is ('meten" is weten) Dit gaat me ook zeker helpen de kilo's die er aan gekropen zijn weer kwijt te raken. Dat zal mijn gezondheid zeker ten goede komen en het is denk ik goed om me daar ook weer bewuster van te zijn. Als je een ander resultaat wilt zien zal je andere dingen moeten doen, en wel met opzet. Maar dat betekend tegelijk ook heel opzettelijk mijn blik op de ogen van Jezus richten en niet op de weegschaal of mijn lichaam. Als ik Hem gehoorzaam zorgt Hij ook voor het resultaat en mag ik mijn eigen verwachtingen daarover los laten. 

Daarbij wil ik met opzet me bewust worden van de plaatsen waar ik landingsbanen voor de boze creëer want daar wil ik heel opzettelijk niet langer aan meewerken. Dit heeft alles te maken met leiding geven aan je eigen leven, de plaats waar leiderschap begint. Ook daar heb ik eerder over geschreven in de blog Leiderschap Leiding nemen op een liefdevolle, geduldige manier, ontspannen, het is wel een uitdaging, maar het werkt net als de les van de kamerplant Eigenlijk verwonder ik me meer en meer over de enorme verandering die God in mijn leven heeft gewerkt en daar wordt ik zo blij van, en ook wel een beetje enthousiast, tekenen van het leren genieten, en ook dat vind ik bijzonder. 

Het voelt als verdiepen en tegelijk verbreden, gelijktijdig effect, als het dieper gaat word het ook breder. Het effect van Zijn werk in mijn leven word dieper en breder. Geen idee of dat ook voor de de buitenwereld zichtbaar is maar voor mij wel en die beleving hoef ik met niemand anders te vergelijken. God gaat met mij Zijn unieke weg voor een uniek doel en met een uniek resultaat. Hoe meer ik dit tot me door laat dringen hoe meer ik dat mooi en bijzonder begin te vinden. En zo werkt God met ieder mens, met ieder mens heeft Hij zo'n doel, zo'n weg uitgestippeld, voor een speciale taak, met een speciaal effect, voor een speciaal onderdeeltje van het/Zijn grote geheel, Zijn Koninkrijk dat komt op deze aarde waar wij rondlopen. Daarom zette Hij precies ons als mens op deze aarde, met bewuste opzet. Hij wist en weet precies wat Hij doet, Hij weet precies wat er op die speciale persoon z'n pad komt en hoe dat die persoon zal vormen en hoe Hij daar doorheen kan werken en hoe Hij het dan precies met opzet kan laten passen in Zijn met opzet uitgedachte plan.

Ik ben heel dankbaar dat God voor dat Hij de link tussen dansen en de omheinde grazige weiden waar ik vorige week over schreef heel duidelijk tegen me heeft gezegd : Twijfel niet ! want twijfel lag absoluut op de loer. Maar steeds weer waren daar een aantal liederen die steeds maar weer in me opborrelde : Through all my day's, een lied van Don Francisco die ik in mij jeugd graag luisterde, "I worship You, through all my day's, I raise my hands and sing Your praise. I bless Your name and lift it high, with hart and soul and voice I cry. Jesus I worship You, my God and my King" Een andere was ook al zo'n oud lied I sing praises to Your Name, beide deden één ding : Hem aanbidden en grootmaken. 

In die tijd zat ik een oud "dagboek" terug te lezen uit 2017 en daar las ik dat God ooit tegen me gezegd had : Maak jij Mij nou maar groot, Ik zorg voor de rest. Dat was precies wat Hij door Zijn Geest in mij op liet borrelen, liederen die Hem groot maakte.

Als ik opzettelijk Hem aanbid, mijn ogen opzettelijk in Zijn ogen gericht houd, ik opzettelijk op Zijn voeten blijf staan, opzettelijk me bewust ben van Zijn arm die om mij heen is, opzettelijk niet twijfel, opzettelijk ontspan en opzettelijk geniet, doet Hij al het andere en loopt niets Hem uit de hand.  Dat is wel een hele andere manier van omgaan met omgaan met omstandigheden, emoties die daarbij loskomen, gedachten die in je opkomen. Opzettelijk de automatische-piloot uitzetten. 

Wiebelig ? 

Absoluut ! 

Blijf ik altijd staande ?

Heel vaak wel, maar niet altijd.

Maar er is zo'n enorm verschil in hoe ik nu reageer, er mee omga. En ik meer vastberaden geworden om staande te blijven. Hij is mij meer waard dan alles.

Ging het ineens gemakkelijk ?

Nee, maar het werd steeds makkelijker, ik bleef steeds weer uitspreken : Heer ik wil U, liever dan eten, ik wil Jezus, Koning Jezus.

Het was en is een avontuur, en ik wil dit avontuur bewust en met opzet aangaan omdat ik in mijn hart weet dat Hij veilig is, en dat Hij van mij houd en het beste met mij voorheeft, Hij houdt mij vast, Hij zal mij bewaren, Hij leert mij dansen op Zijn voeten door het dal van diepe duisternis, en ondertussen raken we meer en meer met elkaar verweven, gaan we in elkaar op, verdrinken we in elkaars ogen en groeit de liefde. En vanuit die basis stroomt het naar de mensen om mij heen die ik tegen kom in het dagelijkse leven en dat vind ik nou juist zo mooi. Ik ben niet bedoeld als vat om alles in te bewaren, maar als een pijplijn waar Hij doorheen stroomt. Het is mijn verantwoordelijkheid om die pijplijn zo schoon mogelijk te houden door binnen Zijn grenzen te blijven en geen landingsplaatsen voor de boze te creëren, heel opzettelijk, en dat vraagt volharding, mijn woord voor dit jaar.

Het gaat om het hart, mijn hart. Ik heb Spreuken 4:23 al regelmatig gedeeld in m'n blogs "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven." of zoals de AMPC vertaling zegt : "Keep and guard your heart with all vigliance and above all that you guard, for out of it flows the spring of life." of de TPT vertaling : "So above all, guard the affections of your heart, for they affect all that you are. Pay attention to the welfare of your innermost being, for from their flows the wellspring of life." In de TPT vertaling vond ik de aantekening dat het woord dat vertaalt word met hart is in het Hebreeuws levav dat sluit ook onze gedachten, onze wil, ons inzicht, onze genegenheden. Dat is heel veel om zuiver te houden, daar heb ik Zijn hulp bij nodig en ik ben heel dankbaar dat Hij zelf het verlangen in mijn hart heeft gelegd om me daar naar uit te strekken. Daarvoor moet ik opzettelijk heel dicht bij mezelf blijven om alert te zijn en blijven op wat er in mijn hart roert.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Opzettelijk

Iets wat mij van alle kanten steeds meer duidelijk word is hoe belangrijk het is bewust te leven en God heel serieus te nemen. Ik zag een (Engelstalig) filmpje en één zin daaruit haakte in mij vast : Live on-purpose, not on auto-pilot - Leef opzettelijk, niet op automatische piloot. Hoe vaak ga je als mens op automatische piloot, gewoonte, zonder na te denken. Een groot deel van ons leven verloopt op deze manier, je aankleden, eten drinken, je tanden poetsen, je denk er niet eens bij na. 1 Korinthe 10:31 zegt "Of je nu eet of drinkt of iets anders doet, doe alles tot eer van God." Dit is toch altijd een beetje een tekst geweest waar ik een "oei" gevoel had, waarschijnlijk door het woordje "eet" omdat dat toch wel een heikel puntje is geweest in mijn leven. 

Door het onderwijs van o.a. Robert Henderson over de Hemelse rechtbanken werd het me steeds meer duidelijk dat ons gedrag heel veel plekken creëert voor de boze om ons aan te vallen. Elke plek waar wij niet vergeven, waar wij ons niet houden aan de grenzen die God in liefde aan de mens gesteld heeft, elke plek waar bewust even iets doen -omdat het maar een keer moet kunnen, of waar we onszelf wijs maken dat het niet uitmaakt, of omdat we het nu gewoon zo graag willen, of ...... - waarvan we eigenlijk weten in ons hart dat we dat beter niet kunnen doen, en we het toch doen, waar we onze eigen wil boven Zijn wil plaatsen, daar zetten we een deur open, al is het maar op een kier. Of zoals ik het ook wel mooi heb horen benoemen : we creëren een landingsplek voor de boze in ons leven waar hij zijn kwaad kan laten landen, we geven hem op die manier legale grond.

Dit heeft te maken met Gods principe van zaaien en oogsten, oorzaak en gevolg, als je dezelfde dingen blijft doen moet je geen andere gevolgen verwachten. Eigenlijk is God in Zijn liefde heel geduldig hierin blijven druppelen in mij, heel veel druppeltjes worden een plasje, en een plasje word een plas en op een keer kun je er niet meer omheen en zal je moeten erkennen : hier moet iets anders. 

God was een tijdje geleden begonnen met te spreken over : Kijk in Mijn ogen, ik schreef daarover in de blog Zien wat het word. En later over op Zijn voeten staan terwijl mijn ogen in Zijn ogen bleven gehaakt, ik schreef daarover in de blog Dansen God begon tegen me te spreken over de veiligheid van grenzen. Ik hoorde eens vertellen dat kinderen bij een school waar er geen begrenzing staat om het schoolplein de neiging hebben dichter bij de te blijven spelen. Als er wel een begrenzing staat zijn ze meer geneigd tot de begrenzing te gaan en alle terrein erbinnen te benutten om te spelen. Grenzen zijn niet bedoeld als beperking maar als vrijheid om alle terrein erbinnen te benutten en uit te buiten. 

Het was of God zei : binnen Mijn begrenzing ben je veilig, in dat gebied mag je ontspannen, ik heb daar over geschreven in de blog Ontspannen en genieten, ook dat is een uitdaging. Ontspannen en genieten zijn niet dingen die ik mee heb gekregen als kind dat van jongs af aan alert was op zorgen (voor mijn ouders). Dat is niet bewust op me gelegd maar wel zo in mij gegroeid en zijn deze terreinen die God voor een mens bedoeld heeft ondergesneeuwd. Nu is het tijd om ook deze terreinen te ontwikkelen omdat God het bedoeld heeft dat je ontspannen mag leven en ook mag genieten van het leven, van Hem, van je leven met Hem. God heeft niet bedoeld dat we het leven alleen maar serieus nemen en ik heb wel een behoorlijk serieuze inslag en daar mag best wat meer ontspanning in komen en dat is Gods wens voor mij, dat vind ik zo mooi, zo liefdevol. Ontspannen en genieten gaan denk ik hand in hand, en het hoopvolle is dat het aan te leren is, nieuw inzicht en nieuw gedrag is aan te leren. 

Dingen veranderen niet vanzelf, als je andere resultaten wil hebben zal je andere dingen moeten gaan doen, zal je dingen opzettelijk anders aan moeten gaan pakken. Er is een bewuste opzettelijke keus nodig om God alle ruimte te geven om dat wat Hij in de mens gelegd heeft te laten ontplooien in het leven. Hij wil niets liever dan alle beperking die het leven/de boze op ons heeft gelegd ontwarren en van ons af nemen, genezing en herstel brengen, Hij wil niets liever dan ons in de vrijheid te zetten waarin we ontspannen kunnen genieten, kunnen dansen op Zijn voeten. En toen realiseerde ik me dat ik pas echt kan leren dansen als ik ontspannen geniet van het leerproces. 

Toen ik op een mooie middag weer eens door de polder fietste en de koeien in de wei stonden viel het mij ineens op dat er een omheining/begrenzing omheen stond en kwam er een herinnering in mijn op aan een beeld dat iemand een aantal jaar geleden voor mij had van dat ik aan het dansen was - als een kind aan het ronddraaien was met m'n armen uitgespreid - en nu ik dit schrijf moet ik denken aan een uitbundige lacht op m'n gezicht - in de grazige weiden van Psalm 23. Binnen Gods beschermende beperkingen mag ik elke millimeter van die groene weide benutten om te dansen en te genieten, te ontspannen van het leven met en voor Hem. 

Dank U wel Heer dat U zo liefdevol, zo geduldig aan het werk bent in mijn leven, mij leert en onderwijst, dingen voor mij ontvouwd en visualiseert, me dingen leert uitspreken en mag weten dat daar kracht aan verbonden is. U schiep door te spreken en wij mogen doen wat U deed, opzettelijk scheppend woorden van leven spreken, woorden die door het gehoor bij mij binnen komen - de Bijbel zegt in Romeinen 10:17 "Zo is het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God."- en die dan rondgaan in mijn denken en die invloed gaan hebben op mijn daden. U spreekt Uw woord heel bewust opzettelijk in mijn leven en daar wil ik U voor bedanken.

ONDERWEG naar Hem en met Hem