Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Dansles. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dansles. Alle posts tonen

dinsdag 9 november 2021

Gegrondvest

Ook dit jaar begon God weer rond Rosj Hasjana (6 -8 September) tegen me te spreken over een nieuw One-Word, net als de afgelopen 3 jaren. Dit jaar kies ik ervoor niet te wachten tot 1 Januari om mijn nieuwe woord te delen omdat het woord nu al zo leeft. Het woord dat God me heeft gegeven is Gegrondvest. In eerste instantie vroeg ik me af of ik Hem goed begreep, maar het kwam een paar dagen later weer in me op en toen moest ik denken aan de tekst uit Efeze 3:17 "Opdat Christus door het geloof in uw harten woont en u geworteld en gegrondvest blijft in de liefde" Wortelen was trouwens mijn One-Word voor 2018. Ik ging wat zoeken op wat Van Dale er van zegt : de grondslag voor iets leggen, stichten, oprichten. Dat deed me denken aan Jesaja 43:19 "Zie, Ik maak iets nieuws. Nu zal het ontkiemen. Zult u dat niet weten? Ja, Ik zal een weg aanleggen in de woestijn, rivieren in de wildernis." Pasen 2016 begon God een nieuw werk in mij, een werk van herstel, van oprichten en me op mijn voeten gaan zetten op Hemzelf, de Rots. 

Ik keek ook naar definities op Encyclo.nl, en daar werd ik verrast, daar stond "enten" tussen, en daar stond o.a. bij : laten voortgroeien op, dat vond ik heel mooi. Enten was trouwens een woord wat iemand in die tijd over over mij uit bad : Ent haar Heer. Dan is daar gelijk Johannes 15 in mijn gedachten, de Ware Wijnstok. Ik vond een leuke uitleg : Enten van planten, bomen en rozen, door het enten wordt er versterkt, de grotere onderstam kan veel meer voeding opnemen en die doorgeven aan de kwetsbare ent, het gevolg is een mooier resultaat, ze worden er dus beide beter van. Het is of God zegt : Ik word mooier/beter zichtbaar als jij op Mij geënt bent en Mijn Levenssappen door jou heen kunnen stromen, en tegelijkertijd word jij mooier door Mij. Zonder Mij kom jij niet zo optimaal in bloei en zonder jou word ik minder groot/zichtbaar in de wereld. 

Toen bracht God mij in gedachten dat Hij me had uitgenodigd op Zijn voeten te komen staan, ik schreef daarover in de blog Dansen Die ent kan alleen vergroeien met die stevige onderstam en tot z'n recht komen als hij op de onderstam blijft staan : gegrondvest, de ent is de grondslag voor iets nieuws, een nieuwe vruchtbare tak aan het geheel van een prachtige boom.

Het viel me bij het zoeken in de Bijbel-app op Bijbelteksten waar dit woord in voorkomt op dat er in de psalmen verschillende keren verwezen werd naar de schepping waar God de aarde grondvestte, bijvoorbeeld in Psalm 119:90 "Uw trouw duurt van generatie op generatie, U hebt de aarde gegrondvest, zodat zij blijft staan." Wat God grondvest blijft staan, dat raakt me. Hij doet een goed werk en Hij maakt het af (Filipenzen 1:6) Wat me in dit vers ook raakt zijn de woorden : generatie op generatie. Onze trouwtekst is Lucas 1:50 "En Zijn barmhartigheid is van geslacht op geslacht over hen die Hem vrezen." Hij is trouw, ook voor ons nageslacht, net als Hij dat is geweest in de geslachten voor ons en voor ons. 

Eén ding is noodzakelijk : onlosmakelijk met elkaar verbonden blijven, vergroeid zijn met elkaar. Blijf op Mijn voeten staan ! Houd je ogen alleen op Mijn ogen gericht ! Ik houd je vast, Ik leer je dansen. De wind waait om ons heen, en kan flink tekeer gaan, maar jij bent stevig met Mij verbonden, niets kan jou van Mij scheiden (Romeinen 8:38-39) Ik ga jou nóóit loslaten (Hebreeëns13:5) Vertrouw Mij (One-Word voor 2020 : vertrouwen) Hou vol ! Volhard (One-Word 2121: volharden) in vertrouwen. Hoe bijzonder hoe al die Woorden van de afgelopen jaren in elkaar overlopen en een mooi koord vormen waar ik met Jezus overheen loop. Het koord waar ik over schreef in de blog Zien wat het word, het was de eerste keer dat God zo met een "beeld" tot me sprak en het lijkt inmiddels wel een soort vervolgverhaal, het is me zo dierbaar. 

Toen ik het laats aan iemand vertelde zei deze persoon : Dat is Zijn liefde, zo laat Hij jou Zijn liefde voor jou zien, hoe liefdevol. Waar ik het meer zag als "richtingaanwijzers" herkende deze persoon Gods liefde en dat raakte me. Ja Hij toont mij op een hele bijzondere manier Zijn liefde en dat raakt me diep. Ik die me ooit zo waardeloos en niet liefde waardig voelde word zo bijzonder hersteld en zo enorm diep en intens geliefd door Papa God en Zijn Zoon Jezus. Daarmee kom ik dus ook bij de laatste woorden uit Efeze 3:17 : "....gegrondvest in de liefde." God is liefde (1 Johannes 4:8)

Voor nu heb ik heel sterk het idee dat Volharden en Gegrondvest nog een stukje hand in hand oplopen. Het vraagt tijd, geduld, volharding om een ent met de onderstam te laten vergroeien en de volle vrucht daarvan te gaan zien. Dan grijp ik nog even terug op m'n blog van vorige week, het vraagt opzettelijkheid, heel bewust opzettelijk de ogen van Jezus blijven zoeken, heel bewust opzettelijk besluiten op Zijn voeten te blijven staan. Heel bewust opzettelijk blijven handelen, heel bewust opzettelijk alert blijven, en dat alles op een ontspannen manier terwijl ik leer genieten van mijn "danslessen"


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 12 oktober 2021

Les van een kamerplant


Hoe bijzonder, God ging één van mij kamerplanten gebruiken om mij iets te leren, of eigenlijk verschillende dingen te leren. Ik heb overigens geen idee hoe deze plant heet, maar ik kreeg hem jaren geleden van een ernstig zieke man die heel veel indruk op mij maakte. Hij zei : God is goed, altijd, altijd is God goed, en dat raakte me diep omdat Hij het leefde op zijn sterfbed.
Ik wist dat deze plant zelf stekjes maakt vanuit zaad dat hij voortbrengt alleen bij mij had ik het nog niet vaak gezien en was het niet erg succesvol, een stek die best wel groot was geworden ging zomaar ineens dood, en dat vond ik zo jammer. In mijn kinderlijke geloof heb ik God om stekjes gevraagd.... en ik kreeg ze, inclusief geestelijke lessen die heel diep bij me binnenkwamen omdat ze zo tastbaar werden.


Zo'n zaadje word pas een stekje nadat het in de grond is kapot gegaan, opengegaan zodat het kiemplantje eruit kan komen. Het grappige van deze plant is dat de zaadjes soms wegspringen, ik hoor ze dan op de vloer vallen, pak ze op en leg ze in de potgrond en spuit er wat water op met de plantenspuit. Met dat ik dit schrijf bedenk ik me dat God al voor het zaadje ontkiemt extra aandacht aan het zaadje geeft , het bevochtigt zodat het in de goede conditie komt om kapot te gaan, te sterven om open te breken om nieuw leven ruimte te geven. Het komt als eerste als met een kromming boven de grond, de toekomstige blaadjes zitten nog in het velletje van het zaadje. Pas als het kopje omhoog komt en de blaadjes groter worden valt dat schilletje eraf. Dat is het moment dat ik een klein potje of beker neem, vul met potgrond en er met m'n vinger een diep gat in prik waar ik het stekje inzet. 


Dan krijgt ie een plekje in de vensterbank zodat ie wat meer licht krijgt in onze best donkere kamer omdat er grote bomen voor ons raam staan. Dit beeld van donker deed me ineens denken aan dansend door het dal van diepe duisternis waar ik over schreef in m'n blog Dansen


Op een  avond, toen de boze erg z'n best deed leugens in mijn hoofd te planten zag ik ineens weer een klein groen begin van een stekje, en het was of God zei : Het maakt niet uit hoe jij je voelt, Ik ben aan het werk, Ik maak iets nieuws. "Ik ben aan het werk" was voor mij een link naar het lied Way Maker en "Ik maak iets nieuws" naar Jesaja 43:19 "Zie, Ik maak iets nieuws. Nu zal het ontkiemen. Zult u het niet weten ? Ja, Ik zal een weg aanleggen in de woestijn, rivieren in de wildernis."  Ik werd hier zo door getroost en bemoedigd. Inmiddels staan er 6 stekjes, 1 al wat groter bij de moederplant in de pot en 5 in aparte potjes waar ze in mogen wortelen en opgroeien. 

Zo voelt het op het moment een beetje voor mij, een stekje : leren voelen, een stekje : dieper vertrouwen wat zichtbaar word in dieper los laten, een stekje : danken voor en in alle omstandigheden - zelf voor een hoop stekjes wat zo wiebelig voelt - Een stekje : gezin (waar ik heel bewust niet over schrijf),  een stekje : ontwikkeling (zelf)leiderschap, een stekje : volharden. Aan volharden voegde God iets voor mij toe toen ik het filmpje Don't doubt it van Dutch Sheets luisterde : Twijfel niet, of eigenlijk TWIJFEL NIET ! Twijfel niet aan Mijn werk in jou, twijfel niet aan wat je kunt/zult zijn door Mij (Filippenzen 4:13), twijfel niet aan wat Ik in je gelegd hebt. 

Deze laatste herinnerde me aan woorden die in februari 2019 over mij uit zijn gesproken waarin God zei : Over de droge gescheurde grond van jou leven giet Ik Mijn water (dat staat voor Zijn Woord)  en in eerste instantie verdampt het op de warme grond, maar Ik blijf gieten net zo lang als nodig en langzaam verdwijnen de scheuren uit de grond. Ik maak de grond weer vruchtbaar en dan zal het zaad dat Ik erin geplant heb ontkiemen. En dan herinnerd God me aan Psalm 1, de boom geplant aan waterstromen die op zijn/Zijn tijd vrucht draagt en waarvan de bladeren niet zullen verdorren. Bij de waterstromen moet ik ook denken aan Ezechiel 47, zwemmen in Gods rivier, kopje onder, doorweekt : soaken. Ook daar heeft God al vaak over tegen me gesproken en het word me steeds meer duidelijk dat Hij daar voor mij Zijn Woord daarmee bedoeld, dompel je onder in Mijn Woord, doordring je met Mijn Woord. 

Heer dan heb ik Uw openbaring nodig, Uw Heilige Geest die Uw Woord levend en krachtig in mijn hart doet landen en tot leven brengt. Dank U wel dat U de zaadjes die U laat ontkiemen in mij met Uw liefde en zorg zult omringen en dat ze mogen uitgroeien tot bomen die U eren. Met dat ik dit schrijf moet ik denken aan een oud lied uit mijn jeugd : God's volk word uitgeleid naar aanleiding van Jesaja 55:12, waar gesproken wordt over bomen die klappen voor U. De natuur gehoorzaamd en eert U en zo zal ik dat ook doen. En dat brengt me bij een ander lied : So will I


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 21 september 2021

In het verborgene

Het gebeurt me vaker, maar bij deze blog dacht ik echt : Heer hoe leg ik dit uit...... Soms vind ik het zo lastig om dingen onder woorden te brengen, en juist dat is waar God mij enorm in aan het aanmoedigen is. Hij begon tegen me te zeggen als m'n gevoel me teveel werd en het lastig werd om er verder naar te kijken : Vertel het maar aan Mij, en er kwam een zin uit een oude hymn in mijn gedachten : Tell it to Jesus, tell it to Jesus, He is a Friend that's well known, you've no other such a friend or brother, tell it to Jesus alone. (Vertel het aan Jezus, vertel het aan Jezus, Hij is een hele bekende Vriend, je hebt niet zo'n andere vriend of broer, vertel het aan Jezus alleen)  Alles, alles kunnen we Hem vertellen, en als we niet uit onze woorden kunnen komen is Hij nog vol aandacht en neemt Hij alle tijd om naar ons te luisteren. Ik ben in mijn onmacht en wanhoop geneigd het maar op te geven uit m'n woorden te komen, maar Hij geeft het niet op om te luisteren. Hij weet al lang wat er in mij roert, maar Hij weet dat het voor mij belangrijk is dat ik het onder woorden leer brengen naar Hem toe. 

Spreuken 4:23 "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven." is een tekst die ik al vaak gedeeld heb in m'n blogs, steeds brengt God me daar terug, en steeds meer gaat Hij mij de diepte van dat vers laten zien. Het gaat om wat er in het verborgene gebeurd, alles wat in het verborgene gebeurd heeft invloed op het zichtbare. 

God ging me heel erg laten zien wat Hij graag zou willen in het verborgene tussen Hem en mij, in een intieme relatie die Papa God met mij (ons) Zijn geliefde kind(eren) wil hebben. Over oogcontact, vertrouwen, niet opgeven, volharden, ook in leren onder woorden te brengen wat je bezighoud, vertellen wat gebeurtenissen in je los maken. In die intimiteit ga je ook steeds meer ontdekken wie Hij is en wie jij bent in Hem. Door Johannes 15 liet Hij me steeds weer en meer zien hoe de enige weg was door verbondenheid met Hem, zonder enige barrière die die stroom zou hinderen, er is geen andere manier om ten volle te leven met - in - en door Hem, en Hij door mij. 

Jezus droeg de dood die ik verdiende en gaf mij het leven dat Papa God voor mij bedoeld had, toen ik dat offer aanvaarde betekende dat het einde van mijn oude leven waarin mijn vlees regeerde als gevolg van de zondeval, dat leven stierf aan het kruis samen met Jezus. En met Jezus mocht ik opstaan in een nieuw leven. Romeinen 6, ik vind de Bijbel in gewone taal hier heel mooi en duidelijk, vers 12 zegt : "We leven nog als sterfelijke mensen met verkeerde verlangens. Maar daar mogen we niet aan toegeven ! Want dan zou de zonde opnieuw macht over ons krijgen. Wij zijn vanuit de dood naar het leven gegaan. Doe daarom geen verkeerde dingen mee. Want daarmee leef je in dienst van de zonde. Maar doe het goede, want alleen dan leef je in dienst van God." Romeinen 12:21 zegt dan ook : "Laat je niet overwinnen door het kwaad. Maar overwin het kwaad door het goede." Dat brengt me bij de keuzes waar ik vorige week over schreef. 

Dat eeuwige leven is Jezus kennen zegt Johannes 17:3, je leert iemand alleen echt kennen in een intieme relatie, in zo'n relatie zijn geen geheimen, geen onuitgesproken dingen. Ik begon te begrijpen dat als ik dingen niet verwoord naar Hem ik ze eigenlijk geheim houd voor Hem. Natuurlijk weet Hij het wel, Hij weet en ziet alles, maar Hij wil het zo graag uit mijn eigen mond horen. Hij houd zo enorm veel van mij dat Hij geïnteresseerd is in ieder detail van mijn leven, in alles wat mij bezig houd. Er is niets waarvan Hij zegt : dat hoef ik niet te weten, teveel informatie, daar kan Ik niets mee, sorry nu even niet.  Dat  geldt voor mijn lichaam, mijn gewicht, mijn eten, tot dan toe had ik dat wel met Hem gedeeld, maar vond het vaak ook een lastige, ik vertelde meer niet dan wel. Ik moffelde het graag weer uit het zicht als ik de kans kreeg en dan was het weer in het verborgene waar schuld en schaamte er weer op doken en die maken het niet mooier. 

Ik ontdekte dat als er dingen in het verborgene zijn het dan lastiger is om Hem in de ogen te kijken, ik schreef daar over in de blog Dansen dat was dat verborgene me niet waard ! In het blog van vorige week had ik het ook even over nieuwsgierigheid, Edith Eva Eger zegt daar boek Het geschenk verder over : Nieuwsgierigheid is van levensbelang. Dat is wat ons in staat stelt risico's te nemen. Als we vol angst zitten, leven we in het verleden dat al heeft plaatsgevonden of in de toekomst die nog niet is. Als we nieuwsgierig zijn, zijn we hier in het heden, we zijn enthousiast om te ontdekken wat er hierna gaat gebeurden. Het is beter om risico's te nemen en te groeien, en dan misschien te mislukken, dan dat je gevangen blijft zitten zonder te weten hoe het had kunnen zijn." Schaamte, schuld in het verborgene geeft angst. 

Jan Sjoerd Pasterkamp zei het in dit  filmpje heel duidelijk, als je de meest intieme gevoelens van je hart niet uit naar God, en ze verborgen houdt, word dat het werkterrein van de vijand. Nou die kwam wel even binnen moet ik je eerlijk zeggen. Voor mij rede genoeg om te willen leren al mijn gevoelens te verwoorden naar God toe, want de vijand, de dief die komt om te roven en te stelen legale grond geven was ik niet van plan, dat is een heel bewuste keuze.

Heer dank U wel dat U mij uit het verborgene in het Licht lokt met Uw Liefde, met Uw aanzoek om alles met U te delen in een intieme relatie. Ik ben U zo dankbaar voor Uw geduld en Uw genade, voor wat U mij allemaal leert en nog wil leren. Ik mag leren genieten van deze reis, op Uw voeten staan, in Uw armen, met mijn ogen in Uw ogen gehaakt, leren dansen, zelf in de regen. U leert mij kiezen om uit het verborgene te komen en U helpt mij woorden te vinden voor mijn gevoelens die er mogen zijn om mij te helpen. 


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Overgave

In de blog  Heiligheid schreef ik over het boek  Heiligheid is geen optie , dit is een boek wat me enorm prikkelt en me tot nadenken zet. T...