Mediteren

Mediteren, ik heb het altijd een beetje iets gevonden waarvan ik me afvroeg : wat moet ik er mee. Waarschijnlijk omdat het in eerste instantie aan vage oosterse dingen doet denken en dat is gericht op een ander god dat de God die hemel en aarde schiep, die mij schiep, die ik dien. In Exodus 20:3-6 is God heel duidelijk "U zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben. U zult voor uzelf geen beeld maken, geen enkele afbeelding van wat boven in de hemel, of beneden op de aarde of in het water onder de aarde. U zult zich daarvoor niet neerbuigen, en die niet dienen, want Ik, de Heere uw God, ben een na-ijverig God, Die de misdaad van de vaderen vergeldt aan de kinderen, aan het derde en vierde geslacht, van hen die Mij haten, maar Die barmhartigheid doet aan duizenden van hen die Mij liefhebben en Mijn geboden in acht nemen." In mijn opvoeding heb ik heel duidelijk meegekregen : blijf uit de buurt van occultisme. Een hele goede en waardevolle raad, maar het bracht ook een angst voor die onbekende wereld. Satan is de "aap" van God, hij doet God na, neemt de dingen van God en geeft er een eigen verdorven draai aan. Ik ben dus altijd met een zekere boog om meditatie heen gelopen.

Op een gegeven moment hoorde ik over Bijbels mediteren en begon me steeds meer af te vragen of meditatie ook van oorsprong van God kwam. Ik ging eens zoeken naar de betekenis/definities van mediteren en vond van alles. Wat mij opviel was dat het een methode is, een methode om dingen te overdenken en tot rust komen. In het Engels is het het woord mediteren meditate dat overdenken, reflecteren, overwegen betekent. Wie is de bron van mijn rust : God/Jezus. Jezus zelf verwijst in Mattheus 6:33 naar Deuteronomium 6:5 "Daarom zult u de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht." Als je iemand écht liefhebt ben je helemaal vol van die persoon. Jozua 1:8 zegt  "Dit boek met deze wet mag niet wijken uit uw mond, maar u moet het dag en nacht overdenken (mediteren) zodat u nauwlettend zult handelen overeenkomstig alles wat daarin geschreven staat. Dan immers zult u uw wegen voorspoedig maken en dan zult u verstandig handelen." Dan zou ik me dus op Zijn Woord moeten richten om tot rust te komen. 

Zoals wel vaker gebeurd laat God ineens een boek in mijn kast oplichten en weet ik dat ik daar mee aan de gang "moet" gaan, dat gebeurde ook bij het boek Rust bij Jezus van Willem de Vink. Toen ik het open sloeg stond ik nou niet direct te trappelen om daar mee aan de gang te gaan. Ik had al verschillende pogingen tot mediteren achter de rug en geen van alle erg succesvol, ik kreeg het gewoon niet te pakken om me op m'n ademhaling te richten, m'n denken stil te krijgen. Maar dit zei me wel dat God zei : Ik nodig je uit, Ik daag je uit, om in de rust komt bij Mij, zullen we het samen doen , durf je het aan met Mij, ga je mee op deze ontdekkingsreis met Mij ? Ik realiseerde me dat het een logisch gevolg was van een Tandje langzamer en Woorden en Woorden (vervolg) 

Ik vind het heerlijk om rond 5.30/5.45 mijn bed uit te komen, dan is de wereld nog redelijk stil, ik houd van die vroege uurtjes, en zo de dag met God te beginnen, tijd door te brengen met Hem. Ik had daar zo mijn eigen invulling aan gegeven met verschillende dagboekjes en leesplannen in de Bijbel-app, en die beviel me eigenlijk best goed. Maar als je het je streven is om te luisteren naar Zijn Stem en Zijn leiding wil volgen dan heeft Hij regelmatig hele andere ideeën heb ik ontdekt, en ik besloot dat ik me wilde laten leiden door Zijn ingevingen......daar ging mijn bekende vastgelegde invulling.... Die tijd met Hem werd iedere keer weer een verrassing en Hij begon me te leren me om stil te worden bij Hem. Als ik neigde te denken : doe ik het nou wel goed, zei Hij : ssttt, wees maar stil, Ik ben bij je, fluister Mijn Naam maar. Ik ben op weg, met Hem, zoekend mag leren om gewoon in Zijn aanwezigheid te zijn. Kan ik uitleggen wat er precies gebeurd, nee, het is niet te verklaren, te beredeneren, dat is ook niet de bedoeling. Gewoon zijn, dat is genoeg.

Op een gegeven moment realiseerde ik me dat nu ik in een langzamer tempo leer leven het lijkt of er juist in mijn geest/geestelijk leven veel meer gebeurt. Dingen beginnen echt dieper binnen te komen en dat mag ook, ik leer daar de waarde van inzien. Op één van die ochtenden vroeg ik God n.a.v. Vrijspraak : Heer waar is er in mijn leven of voorgeslacht sprake van toverij en Hij zei : Je wijst jezelf nog steeds af. Ik wist gelijk : Hij heeft gelijk. Ik wist dat Hij mijn lichaam bedoelde, maar ook het niet omarmen van de roeping die Hij op mijn leven heeft gelegd, niet geloven dat dat mogelijk zou zijn. Ja ik ben er een eind in gekomen, maar er bleef een wortel achter en ik liep daar steeds tegenaan. Ik ervoer ook dat mijn beide ouders zichzelf hadden afgewezen. Als afwijzing overgaat in controle is dat toverij. 

Ik ben dat gaan belijden en moest enorm huilen, toen bracht God me Psalm 139 in gedachten die ik hardop voor mezelf ben gaan lezen en die kwam enorm binnen : Hij kent mij, Hij heeft mij gevormd. Maar er kwam ook een zin uit een liedje van Elly & Rikkert in mijn gedachten : Jij bent jij. Jij bent jij, zo heb Ik jou geschapen, zo mag jij zijn. Ik zocht de tekst op en werd getroffen door de woorden :  Maar samen zal het wel gaan mijn zoon, Hij en jij, jij en Hij, onthoud dat mijn zoon, je bent buitengewoon, jij bent jij. 

Later wandelde ik buiten met m'n jongste kleinzoon en God zei : Ik heb een persoonlijkheid in jou gelegd, en ik moest gelijk denken aan hoe Hij mij geleidt had naar de DISC test, ik schreef daarover in de blog Wie ben ik ?. Ook zei Hij : Ik heb "sensoren" in jou gelegd om te voelen, en ik dacht aan het proces van het wakker maken van mijn emoties en het met Hem daarna leren kijken. En Hij zei : Ik heb jou lichaam gevormd om daarmee te kunnen doen wat Ik in je hart leg. Daar werd ik stil van en heb er later nog vaak over na lopen denken (mediteren) Mediteren is niet anders als nadenken over, niet jou hersencellen hebben de leiding maar je geest, je hebt een keuze waarover je nadenkt, je kan je gedachten sturen en zelfs tot stilte manen. 

Ik dacht "sensoren"..... we noemen ze toch zintuigen ? En er kwam in mij op : zin-(werk)tuigen, werktuigen om je (vleselijke)zin te doen, en het was of God zei : daar heb Ik ze niet voor bedoeld. Sensoren nemen waar. Neem je emoties waar, maar je hoeft er niet naar te handelen, je mag ze bij Mij in het Licht brengen en Mij vragen wat ze zeggen. Daar moest ik toch eens flink op kauwen, en niet alleen daarop, ook maar weer eens op hoe ik naar mijn lichaam kijk. Mediteren, maar dan wel terwijl ik Hem vraag het me te laten zien door Zijn ogen en Zijn hart.

En dan komt Psalm 46:11 in mijn gedachten "Wees stil en weet dat Ik God ben, hoog verheven boven de aarde en volken verheven" een andere vertaling zegt "Geef het op en weet dat Ik God ben, Ik zal geroemd worden onder de heidenvolken, Ik zal geroemd worden op de aarde." Stil zijn, worden, is een opdracht van God, houd op met je eigen inspanningen, wéét dat je in alles afhankelijk bent van Mij, Ik ben God, en niet iemand anders, zelfs jijzelf niet mens.

Heer U weet alles, U wilt als ik daarom vraag de dingen openbaren die ik zelf niet kan zien, U wil God zijn in mijn leven, wees mijn God Heer, van elke vezel van mijn wezen, of die mij bekent is of niet, elke vezel is U bekend en daar dank ik U voor. Ik wil leren om stil te worden en Uw Stem nog beter te verstaan, ik wil niets missen van wat U wilt spreken tot mij, U zegt zelf in Johannes 6:63 "De Geest is het Die levend maakt, het vlees heeft geen enkel nut. De woorden die Ik tot u  spreek, zijn geest en leven." U bent een levende en sprekende God die met ons leven bewogen is en een relatie met ons wil hebben, tijd en aandacht met ons wil doorbrengen. Ook dat is mediteren, tijd en aandacht geven aan.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Danken voor alles

Ik dacht na vier blogs gerelateerd aan het boek Van kramp naar kracht, dat ik er nu wel genoeg over geschreven had maar dat dankbaar zijn en God danken in/voor alles blijft me maar bezig houden. Opeens viel me ook iets op in Filippenzen 4:4-7 "Verblijd u altijd in de Heere, ik zeg het opnieuw : Verblijd u. Uw welwillendheid zij alle mensen bekend. De Heere is nabij. Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God, en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus." 

Bidden en smeken, dat klinkt zo logisch als de nood van je hart je tot de lippen staat, je geen menselijke oplossing meer ziet. Maar de houding van ons hart maakt het grote verschil, Spreuken 4:23 " Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven." is een tekst die zo enorm vaak bij mij boven komt. Ook bij danken gaat het om de motivatie in mijn hart, dank ik om verandering te zien, liefst zo snel mogelijk. Of dank ik omdat ik oprecht dankbaar ben voor de situatie die zo moeilijk is omdat ik wéét dat ook hierin Hij van mij houd en dat ook dit in Zijn plan past en dat Hij alles zal doen meewerken ten goede als ik geloof.

Deze houding van dankbaarheid en je verblijden in Hem in elke omstandigheid zet de deur open voor Gods vrede die ons verstand te boven gaat. Nu moet ik bekennen dat ik niet zo sterk ben in stil zijn, toch weet ik dat God mij de opdracht heeft gegeven te soaken, dat is onder andere je denken stil zetten. Ik kwam in die tijd iets moois tegen over  De kracht van Bijbels mediteren ook dat gaat om stil zijn en je gedachten richten op Jezus, net als bij soaken. Ook al zijn het hele verschillende insteken, het draait beide om stil worden en je op Jezus richten en dat geeft rust, vrede, intimiteit, dé plaats waar vanuit Hij kan werken in ons leven, in ons hart, in de situaties waar wij bij betrokken zijn.

De vrede van God is de bescherming van mijn hart en gedachten als ik al mijn zorgen door gebed en smeking met dankzegging bekend ga maken bij God. Dankzegging brengt vrede. Filippenzen 4 gaat verder in vers 8 "Verder broeders, al wat waar is, al wat eerbaar is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat welluidend is, als er enig deugd is en er iets prijzenswaardigs is, bedenk dat." Het is dus van groot belang waar ik mijn gedachten op los laat, mediteer dus eigenlijk. Constant je bewust zijn van je denken dus, consequent zijn ook daarin, maar hoe makkelijk gaan gedachten hun eigen weg.... 

Eigenlijk spreekt de Bijbel ook vaak over dingen doen met je hele hart. Mattheus 22:37 zegt "Jezus zei tegen hem : U zult de Heere, uw God liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand." Marcus 12:30 "En u zult de Heere, uw God liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht. Dat is het eerste gebod." Spreuken 3:5-6 "Vertrouw op de Heere met heel je hart, en steun op je eigen inzicht niet. Ken Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden recht maken." David bid in Psalm 119:10 "Ik zoek U met heel mijn hart, laat mij van Uw geboden niet afdwalen."

Er staan zoveel teksten in de Bijbel over het hart, Spreuken 4:24 zegt "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven." En dan lees ik in Psalm 119:111 "Uw richtlijnen zijn mijn eeuwig bezit, ze zijn de vreugde van mijn hart." of Mattheus 5:8 "Gelukkig wie zuiver van hart is, want zij zullen God zien." Je hart en gedachten zuiver houden, dat moet je actief doen, dat gaat niet vanzelf, voor mij is dat een proces van bewustzijn en constant bewustwording, groei en ontwikkeling. 

Spreuken 4:20-22  heeft nog een hele goede raad "Mijn zoon, sla acht op mijn woorden, neig je oor tot wat ik zeg. Laat ze niet wijken van je ogen, bewaar ze in het binnenste van je hart. Ze zijn immers leven voor wie ze vinden, en genezing voor heel je vlees." Als ik me alleen richt op Gods Woord , op Jezus, op Zijn aanwezigheid door Heilige Geest door meditatie, door soaken, ervaar ik Zijn vrede, ben ik in staat te horen wat Hij tegen me wil zeggen, kan ik de liefde die ik voor Hem heb naar Hem uitspreken, ontstaat er een gesprek. Om een relatie gezond te houden moet je in gesprek blijven, dat vraagt tijd en aandacht, het is goed daar bewust tijd voor te reserveren, zeker in het drukke leven van alle dag. 

Psalm 86:11 "Wijs mij uw weg, Heer, laat mij wandelen op het pad van uw waarheid, vervul mijn hart met ontzag voor uw naam." Als ik over dit vers nadenk word ik dankbaar, dat zo'n grote God naar mij omkijkt, mij wil helpen en leren Hem te danken in en voor alles. Dat te doen met mijn volle verstand, Hij vraagt mij niet geen vragen te hebben, Hij vraagt mij Zijn liefde en Zijn goede plan en intenties te vertrouwen. 

Diep van binnen wil ik niets liever, maar de Bijbel zegt ook in Jeremia 17:9 "Arglistig is het hart, boven alles, ja, ongeneselijk is het, wie zal het kennen ?" en dat arglistige hart daar worstel ik nog wel eens mee. Dat bracht me bij God danken voor het hart dat Hij me gegeven heeft, Hij weet wat daarin is, dat heb ik al zo vaak mogen ervaren in mijn wandel met Hem, hoe Hij me in situaties brengt waarin ikzelf ontdek wat er in mijn hart is, terwijl Hij het al lang wist, en toch van mij hield. 

Ik vind deze weg van dankbaarheid voor de moeilijke dingen, de moeizame relaties, best een uitdaging Heer, maar U houd van mij met alles wat in U is en U hebt een verlangen in mij gelegd om van U te houden met elke vezel van mijn wezen. Ik mag leren steeds meer vastberaden te volharden, me uit te strekken naar U alleen, en zo te groeien. Dan moet ik denken aan een zin uit opwekking 488 De kracht van Uw liefde : Heer, ik kom tot U, neem mijn hart verander mij, als ik U ontmoet vind ik rust bij U.......Houd mij vast, heel dicht bij Uw hart. Ja Heer breng mij  met een dankbaar hart, heel dicht bij Uw hart.

ONDERWEG naar Hem en met Hem.