Andere waarden

Ik heb geen idee hoe ik dit op een wijze en liefdevolle manier in een blog moet gieten maar ik ga mijn best doen. Door twee boeken waar ik in bezig ben heeft God mijn denken flink op de kop gezet over hoe ik kijk naar de moeilijke dingen in het leven, het lijden. Het ene boek is Van kramp naar kracht, ik ben daar al een tijdje mee bezig en regelmatig verdween het weer onderop de stapel omdat ik het zo lastig vond om te verteren. Uiteindelijk belande het naast mijn bed en las ik voor het slapen gaan een paar stukjes en bad ik : Heer als dit Uw Waarheid is werk het dan maar in mij uit. Hoe meer ik nadacht over God danken voor alles, ook de dingen die in eerste instantie nou niet een dankbaar gevoel oproepen, daar heb ik enorm mee geworsteld. Toch was er iets in mij dat me zei : Dit is Mijn wil. 1 Thessalonicenzen 5:18 is duidelijk "Dank God in alles. Want dit is de wil van God in Christus Jezus voor u." 

Na het blok van mijn 12e tot mijn 16e jaar waar God me liefdevol doorheen leidde om te verwerken en te genezen, ik schreef daarover in de blog Liefdevolle Heelmeester bracht Hij me naar de jaren 2003, het jaar dat mijn vader stierf, tot 2012, het jaar dat mijn moeder stierf. Negen jaren die een enorme wissel hebben getrokken op ons gezin. Ik wil niet te veel ingaan op details, maar God begon mij te laten zien dat mijn kijk toen op de waarde van leven niet Zijn kijk was en dat ik daar mee af moest rekenen. Zijn vraag was : Ben je dankbaar voor de dingen die toen zijn gebeurd, waar jij en je gezin doorheen zijn gegaan en wat de gevolgen zijn geweest. Wil je Mij danken en geloven dat Mijn hand daarin was ? Ik vond het een hele lastige. Ik had inmiddels geleerd dat steigeren niet zou helpen, ik wist : God is goed, ik kan Hem vertrouwen. Ik wist ook : ook hier moet ik doorheen om genezing te kunnen ontvangen, om hier vrede mee te gaan krijgen. 

Het andere boek is De tranen van God waarin Joni een gesprek beschrijft tussen haar en een vrouw wiens lichaam als gevolg van diabetes steeds verder uitvalt, en lichaamsdelen kwijt raakt. BAM dat kwam enorm binnen want beide mijn ouders zijn overleden aan complicaties als gevolg van diabetes. Deze vrouw uit het gesprek zag niet meer in waarom ze nog verder zou moeten leven, ze wilde sterven en naar haar hemelse Thuis, en o wat snap ik dat. Ik heb dat zo vaak voor mijn moeder gewenst omdat ik het niet meer trok. Toch was mijn dementerende moeder steeds weer blij als ze terug kwam van het randje van de dood, en daar heb ik heel wat mee afgeworsteld. Dan komt het gesprek (ik ga even kort door de bocht) op Filippenzen 1:21-24 waar Paulus zegt : "Want het leven is voor mij Christus en het sterven is voor mij winst. Maar blijf ik leven in het vlees, dan betekent dit voor mij vruchtbaar werk, en wat ik verkiezen zal weet ik niet. Want  ik word door deze twee gedrongen, ik heb de begeerte om heen te gaan en bij Christus te zijn, want dat is verre weg het beste, maar in het vlees te blijven is noodzakelijk voor u." Joni zei heel voorzichtig tegen deze vrouw : "Je bent nog hier op aarde, niet in de hemel. Dat betekent dat God er Zijn rede voor heeft." Vooral de laatste zin die ik dikgedrukt heb kwam ook bij mij binnen. 

Wie ben ik over het leven te oordelen wat waarde heeft als God nog steeds de adem in longen geeft en dus leven. Mijn moeder was blij als ze weer van het randje van de dood wegkwam. Mag ik dat leven bestempelen als geen leven van waarde ? Welke waarde ? Wie bepaalt de waarde van een leven ?  Dat bracht mij ook bij mijn vader, hij koos ervoor na zijn beenamputatie (eerst zijn onderbeen, een week later zijn bovenbeen) het leven op te geven en te stoppen met eten en drinken. Hij kon niet met het verlies van zijn been leven. Heb ik of iemand anders het recht om hem daarom te veroordelen ? God verhoorde niet het gebed van onze dochter om opa beter te maken, daardoor kan zij nog steeds niets met God. Maar wat als mijn vaders gebed was : Heer haal me maar Thuis, en zijn gebed wel is verhoord ? 

Ik bleef achter met een enorme puinhoop en zag  (laat ik het even houden op 2) levens van mensen die behoorlijk ontwricht raakte. Door al het ge-zorg voor de ene, en het daardoor niet voldoende aandacht kunnen geven aan de ander. Dit zien, en het er zelf niet met die onmogelijke spagaat om kunnen gaan bracht mij letterlijk aan het eind van mijn latijn, ik stortte compleet in. 

Joni schreef een paar dingen die me niet los laten : als je niet gelooft dat God Zijn hand heeft in het lijden dan ben je overgeleverd aan de grillen van de satan. God laat soms dingen toe die Hij afschuwelijk vind om een hoger doel te bereiken, dat de mens aan Zijn hart komt. Door dit afschuwelijk dal heeft Hij mij terug gebracht aan Zijn hart, en ik ben enorm dankbaar dat Hij nooit heeft opgegeven. Ik heb gezegd : ja Heer leer mij U maar te danken voor als die moeilijke dingen die er in die jaren zijn gebeurd, en waar ik nog steeds wat gevolgen van zie. Ik kies ervoor U te danken. 

Jozef ging een diepe weg om uiteindelijk op de plaats te zijn waar God hem hebben wilde en hij zei tegen zijn broers in Genesis 45:8 "Nu dan, niet jullie hebben mij hiernaartoe gestuurd, maar God. Hij heeft mij aangesteld als een vader voor de farao, als heer over heel zijn huis en als heerser over heel het land Egypte."  Job zegt in Job 2:10 tegen zijn vrouw ".....Zouden wij het goede van God ontvangen en het kwade niet ontvangen ?...." En dan staat er nog achter : "..In dit alles zondigde Job met zijn lippen niet." Job kwam niet in opstand tegen God om wat hem overkwam. En dan nog een voorbeeld uit de Bijbel wat ik anders ben gaan bezien. Naomi, ze leed grote verliezen, man, 2 zonen, maar als zij hier niet doorheen was gegaan was ze nooit met haar schoondochter Ruth terug gekomen in Bethlehem, waar Ruth met Boaz trouwt, waar Obed uit geboren is, een van de voorvaders uit het Geslachtsregister van Jezus.

Is het nu klaar, heb ik nu nergens geen moeite meer mee, nee, dat kan ik niet zeggen, maar mijn liefdevolle hemelse Vader, mijn Heelmeester durft aan mijn overtuigingen te schudden en dat doet Hij omdat Hij van me houd. Hij wil graag dat ik de moed neem om met Hem in gesprek te gaan, Hem mijn hart te laten zien en te leren luisteren naar Hem, ook als ik dan dingen hoor of denk te horen waar ik moeite mee heb. Hij is daar niet bang voor, en ik hoef dat ook niet te zijn. Hij zal mij nooit dwingen, Hij zal nooit over me heen walsen. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

P.S. Ik kan me goed voorstellen als deze blog heel veel vragen en misschien wel irritaties oproept, maar ik deel hier alleen mijn eigen persoonlijke proces, ik wil niemand iets opleggen. 

Bolwerken verslaan

Waar liefdevolle Papa God steeds maar over door blijft gaan zijn twee dingen : Zijn Liefde voor mij, ik ervaar steeds meer dat er nog zoveel plekken in mijn leven zijn waar het hoofdkennis is van een diep weten dat ik weet dat ik weet en het ook zo ervaar. Nog steeds druppelt God Zijn liefde op die plaatsen en daar gaat Hij mee door net zo lang tot ze doordrenkt zijn van Zijn Waarheid. 

Het tweede is mijn denken. Van een dierbare vriendin kreeg ik het Engelstalige boek Defeating strongholds of the mind - Versla bolwerken van het denken - Van allerlei kanten komt het hier steeds weer op neer. Ook al ben ik nog maar net begonnen in dit boek, in hoofdstuk 1sprongen er al een aantal dingen voor me uit die me niet meer los laten. 

* Waar we over denken is wat we geloven en met de tijd  Onze gedachten zijn de pioniers die de weg banen en zullen werkelijkheid worden in ons, in onze persoonlijk, emotioneel en geestelijk leven zal dat zijn wat we worden. Waar wij bij stil staan zal zelfs beïnvloeden hoe wij in Gods plan voor ons leven stappen. 

* Ons verkeert laten denken over God is cruciaal in het plan van de vijand z'n plan. Wat wij over God geloven zal beïnvloeden wat wij over onszelf, anderen en situaties in ons leven zullen geloven, evenals onze emotionele conditie en houding en acties. Alle leugens over God komen van Satan, als wij daar aandacht aan geven worden het open deuren om bolwerken in onze gedachten te ontwikkelen. 

Dit liet mij zien dat de wortel nog dieper zit als dat ik me bewust was tot nu toe. Het begint bij wat ik geloof over God. Geloof ik echt dat Hij is wie Hij zegt dat Hij is. 

Niet alle problemen waar we tegenaan lopen hebben een bolwerk als basis, het kan ook een karakterding zijn of een persoonlijke zwakte waar we heel bewust correctie in moeten aanbrengen met hulp van Heilige Geest. We hebben daar ook Zijn openbaring voor nodig en die wil Hij ook maar al te graag geven. Situaties kunnen het gevolg zijn van niet zulke slimme keuzes die we hebben gemaakt, of slechte gewoontes, dan hebben we de geestelijke gave van discipline nodig om daarin toe te passen. We moeten ook onze verantwoordelijkheid nemen en ervoor kiezen samen te werken met de leiding van Heilige Geest. Romeinen 8:1 zegt : "Dus is er geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn, die niet naar het vlees wandelen maar naar de Geest." en dan vers 12 "Welnu broeders, wij zijn aan het vlees niet verplicht om naar het vlees te leven."  Dit vers was me tot voor kort niet eerder opgevallen in de Bijbel. Op grond van Gods Woord / Waarheid kan ik tegen mijn vlees zeggen : ik ben jou niets verplicht, ik laat mij leiden door Heilige Geest van mijn liefdevolle Vader God en ik kies ervoor te doen wat Hij zegt en jij zal mij (die een geest is geschapen naar het beeld van God die ook geest is) daarin volgen. Ik spreek regelmatig tegen mijn denken, mijn emoties, mijn lichaam dat zij onder de leiding van Heilige Geest moeten komen. Ik zou bijna zeggen : volg ! of je nou wil of niet, je hebt geen keuze want ik (mijn geest) ben de baas. 

Heer leer mij te herkennen in in wat voor seizoen ik zit, waar ik mee te maken heb en het dan op de door U gegeven daarvoor bestemde manier te benaderen. Voor ieder spel zijn eigen spelregels, de spelregels van handbal zijn niet van toepassing op voetbal. 

En dan lees ik in het boek Van kramp naar kracht, waar ik ook nog steeds in bezig ben 2 zinnen die me raken : "Omstandigheden die de muren van onze zelfgenoegzaamheid doen scheuren zijn verborgen zegeningen van God." en "Elke uitdaging, elke beproeving of gelegenheid tot groei zal ons beter toerusten om kanalen voor zijn liefde en kracht te zijn." Deze zinnen raken me, ik was vergeten om in deze periode waar ik doorheen ga, die me zwaar valt de groeimogelijkheden te zien, de zegen hierin. 

En toch, het is niet allemaal zwaar en moeilijk want Papa God me van allerlei kanten, en op hele bijzondere manieren weten dat ik zo intens geliefd ben. Eén verassing was een Bemoedigingspakket vol lieve dingen en teksten die ik echt huilend heb zitten uitpakken, en nu staan er in mijn huis allerlei tastbare dingetjes die me aan dat pakket herinneren en die me zeggen : Ik ben bij je, Ik houd van je, er word aan je gedacht. Juist als het leven soms voelt als een struggle dan is Papa ook regelmatig voor mijn gevoel zo nabij. Maar mijn gevoel bedriegt me, Hij is constant heel dichtbij, ook als ik dat even niet zo voel , dan zijn vaak mijn ogen afgedwaald van Zijn ogen naar mijn omstandigheden en bescherm ik mijn denken niet zoals ik zou moeten doen door het te vullen met Zijn waarheid over mij. 

In het Bemoedegingspakket zat dit schilderijtje met de tekst uit Johannes 13:7 "Jezus antwoordde en zei tegen hem (Petrus) : Wat Ik doe, weet u nu niet, maar u zult het later inzien."

Deze tekst kwam enorm binnen, ik snap veel niet van wat er nu gebeurd maar ik weet Hij is bij mij, Hij weet waar we naar toe gaan, ik weet dat dit proces mij zal reinigen en heiligen, en ja daar geef ik Hem toestemming voor. Hij is mij geen uitleg verschuldigd, Bill Johnson sprak daarover een paar dagen nadat zijn vrouw overleed in een (Engelstalige) preek die mij enorm raakte. Ik ben Hem mijn dank en aanbidding verschuldigd, en die zijn niet afhankelijk van mijn omstandigheden. Hij is mijn Schepper, mijn Heer en mijn God, mijn Papa die voor mij zorgt. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Helm van het heil (vervolg)

In de blog borduur ik verder op mijn blog van vorige week, waar ik vertelde dat toen de blog Keuzevrijheid online kwam ik het boek De kracht van verbeelding, weer op moest pakken, maar ook het boek Beperk God niet haalde ik daarin aan en ik wist dat ik deze ook weer moest pakken. Ik had de indruk dat ik deze boeken naast elkaar moest lezen, voor mij sluiten ze naadloos op elkaar aan. Onze emoties zijn het gevolg van ons denken, het is ons denken waar alles om draait en daar is God denk ik heel erg mee bezig bij mij. Ik vind het best pittig maar het is ook goed want alhoewel  ik al een hele tijd in mijn WhatsApp heb staan : Live on-purpose, not on auto-pilot, ik mezelf realiseerde hoe je geleidelijk toch weer in die automatische piloot verzand en minder on-purpose (opzettelijk) leeft. En ik realiseerde me dat dat niet was wat ik wilde en me had voorgenomen toen ik me dat bewust werd en het als onderschrift in m'n WhatsApp zette.

In het boek Beperk God niet verteld Andrew onder andere over de les die hijzelf hierin van God leerde in 2002. Hij realiseerde zich toen dat hij God beperkte vanwege angst. Dit raakte me en ik realiseerde me dat ik precies hetzelfde doe. Hij legt uit dat er verschillende soorten angst zijn die ons kunnen hinderen in het doen wat God van ons vraagt of door ons heen wil doen.

 Onze angst brengt satan in beweging en zet zijn kracht vrij op precies dezelfde manier als geloof in God Zijn kracht vrijzet. 

Deze uitspraak van Andrew raakte me, wat dit is niet wat ik wil doen en toelaten in mijn leven. Hier moet ik mezelf heel erg bewust van gaan worden en er mee aan de slag. Angst verlamt je en geloof in God geeft kracht. Ben ik niet veel te laks in het beheren en regeren van mijn denken, loop ik met een vergiet op m'n hoofd denkend dat het een helm is , en gebeurd dat ook nog omdat ik gewoon niet expres oplet ? 

Angst voor mensen is een grote, ik denk dat deze daarom ook in Spreuken 29:25 word genoemd "Mensenvrees legt iemand een valstrik, maar wie op de Heere vertrouwt, wordt in een veilige vesting gezet." Verwacht ik alles echt alleen van mijn hemelse Vader God, is Hij op elk terrein van mijn leven genoeg voor mij ? God tegen Paulus zei in 2 Korinthe 12:9 ".....Mijn genade is u genoeg.....", deze woorden hingen op een wandbordje in mijn ouderlijk huis, maar is het ook echt waaruit ik leef ? Dan zou angst verleden tijd moeten zijn in mijn leven. Zijn genade is Zijn liefde, en volmaakte liefde sluit angst uit zegt  1 Johannes 4:18 "Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit. De vrees houdt immers straf in, en wie vreest is niet volmaakt in de liefde." dat zijn best stevige woorden, maar het zijn wel Gods Woorden en die zijn levend en krachtig zegt Hebreeën 4:12,  ze zijn waar en hebben als doel leven in mij voort te brengen.

En dan kom ik weer bij m'n denken, waar vul ik mijn denken mee, vul ik mijn denken met deze stevige Waarheid van Gods Woord ? Het doet me ook denken aan balanceren op een koorts en dat herinnert me aan een beeld dat wat God me eens liet zien : wandelend over een koorts, Hij liep tegenover me een zei : kijk alleen naar Mijn ogen. Ik schreef daarover in de blog Zien wat het word. Het is alsof Papa steeds weer zegt : verwacht het alleen van Mij, vertrouw alleen op Mij, kijk alleen naar Mij, en wees niet bang. Vrees niet, zou het om die reden zo vaak in de Bijbel staan, ik heb wel eens behoort dat het er 365 x in staat, ik heb het nooit nageteld, maar het staat er vaak, genoeg voor elke dag, zo vaak als je het nodig hebt te horen. 

Het vullen van mijn gedachten met Hem en Zijn Woord, Zijn Waarheid is mijn verantwoordelijkheid, niet de Zijne. Hij heeft alles al gegeven waar ik me mee kan vullen, en Hij heeft mij ook van alles voorzien om dat te kunnen doen. Het gaat niet om wat ik heb, maar wat ik aan Hem overgeeft bepaalt de uitkomst. En dan moet ik denken aan aan de jongen die zijn 5 broden en 2 vissen bereid was aan Jezus te geven, Jezus dankte ervoor en zegende het en brak het en duizenden werden ermee gevoed lezen we in Johannes 6:5-15. Met dat ik dit opschrijf realiseer ik me dat Jezus eerst zegende en toen brak om uit te delen. Breken is nodig om als zegen uitgedeeld te kunnen worden. Je denken vernieuwen houd in dat oude patronen en denkwijzen (af)gebroken moeten worden, maar dat gebeurt nadat Hij je gezegend heeft, het gebeurd in liefde. Ik hoef er niet bang van te worden, er zit iemand op de loer die een hele goed neus heeft voor mijn angst er er als de kippen bij is om er misbruik van te maken. 

Dit was een eyeopener voor mij, het legde een wortel bloot en het wijst mij op mijn eigen verantwoordelijkheid. In Efeze 6:10-20 word het ook zo beschreven, ik word geacht die wapenrusting aan te trekken als ik beschermd wil blijven. Niet Gods verantwoordelijkheid. Hij voorziet in de wapenrusting, ik moet 'm aan trekken. Een volwassen zoon is intens geliefd maar heeft tegelijkertijd z'n verantwoordelijkheden te dragen. Hebreeën 5:11-14 is duidelijk, wordt volwassen, je bent toe aan vast voedsel, gedraag je dan ook zo, neem je verantwoordelijkheid. Aan mij de keuze. Een Vader voed zijn kind op, wel liefde gemotiveerd, maar het is niet altijd prettig. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Perspectief

Soms vind ik het best wel een uitdaging om dat wat God in mijn leven doet op een goede en duidelijke manier in woorden te gieten, en ga ik achter m'n pc zitten als ik "weet" dat het weer tijd is om een blog te schrijven en vraag ik Vader me de woorden te geven. Ik heb dan wat ijkpunten, maar dan moet ik er nog een verhaal van maken.

Laatst waren ze bij ons flat druk bezig om de riolering en waterleidingen te vervangen, alles wat aan de oppervlakte altijd zichtbaar was - de straatstenen - werd verwijderd, en de onderliggende grond werd omgewerkt, en zo hier en daar flink diep om de oude pijpen waar alle toe en afvoer doorheen liep te verwijderen en er nieuwe voor in de plaats te leggen, en dat niet eens altijd op de zelfde plaats, het buizen systeem werd zo hier en daar opnieuw ingedeeld, er werden extra putten bij geplaatst. 

 

Ik moest op een gegeven moment denken aan mijn eigen proces, in de blog Waar gaat het heen ? schreef ik erover hoe ik pijn in mijn heupen/knieën/benen had gekregen en ik heb daar flink mee geworsteld. Ik had dit niet verwacht en begreep het ook niet. Diep van binnen wist ik dat dit iets geestelijks was en ik wilde er dan ook met Gods hulp op een geestelijke manier op reageren. We hebben in onze maatschappij een scheiding tussen fysiek en geestelijk gemaakt en eigenlijk leren we dat wat je niet kan zien met je natuurlijke ogen er niet is, neem het in ieder geval niet te serieus. Terwijl God Geest is en wij naar Zijn beeld geschapen zijn. De geestelijke wereld is de realiteit en het natuurlijke word beïnvloed vanuit die geestelijke wereld en niet andersom. 2 Korinthe 10:4-5 leert ons "De wapens van onze strijd zijn immers niet vleselijk, maar krachtig door God, tot afbraak van bolwerken. Want wij breken valse redeneringen af en elke hoogte die zich verheft tegen de kennis van God, en wij nemen elke gedachte gevangen om die te brengen tot de gehoorzaamheid aan Christus." 

In de uitdaging om te gaan met deze situatie had ik het nodig weer een stuk verandering in denken door te maken. Iets waar ik weer tegenaan liep was mijn neiging tot krampachtigheid, doe ik het goed, gebeurd er iets als ik dit of dat goed doe. Terwijl Vader zei : vertrouw Mij, schuil bij Mij, richt je focus op Mij. Ik moest weer zo denken aan een kostbare les die Hij mij leerde over lopen over een koord met mijn ogen alleen op Zijn ogen gericht en niet op Zijn handen, ik schreef daarover in de blog Dansen. Ik nam het besluit dat Hij mij meer waard was dan een pijnloos lichaam, ik wilde Hem liever dan van mijn pijn af zijn. Ik wilde Hem zoeken om Wie Hij is en van Hem houden om Wie Hij is, die keus heb ik vele malen steeds opnieuw moeten maken, en nog regelmatig omdat mijn vlees schreeuwt : ik wil hier vanaf. Maar niet mijn vlees bepaald de koers van mijn denken, mijn geest heeft de leiding en mijn geest heb ik onder de leiding van Heilige Geest gesteld, Hij heeft de leiding.

Op een ochtend las ik het Engelstalige leesplan van Joyce Meyer Promises for your everyday life - beloften voor het dagelijkse leven - en daar las ik iets wat me raakte : we kunnen ons door teleurstellingen laten neerdrukken of we kunnen ze als stepping-stone/opstapjes gebruiken. groeimomenten, karakter vormigs mogelijkheden. En ik besloot dat laatste te doen, nee leugenaar ik ga niet mee in jou praatjes, dit soort bolwerken die de boze in m'n gedachten wil bouwen wil ik sneller en duidelijker leren herkennen, ze brengen me niet verder en drukken me neer, daar weiger ik aan mee te werken. Vader God heeft me die vrije keuze gegeven en die wil ik inzetten om mee te werken aan Zijn leiding door Heilige Geest om mijn denken te vernieuwen, dat is een levenslang proces, maar ik kies ervoor er voor te gaan, alert te blijven vanuit een plaats van rust in Hem. 

Ik bad : Heer U hebt mij gezegd dat U mij een lichaam hebt gegeven om daarmee uit te voeren wat U in mijn hart hebt gelegd dus ik vertrouw erop dat U mij in staat stelt om dat ook te kunnen doen en ik ervaar ook dat Hij dat doet. Komt deze situatie van Hem : NEE, dit komt van de boze, zelfs al zou het het gevolg van de gebrokenheid in deze wereld zijn dan ligt de wortel bij satan die komt om te roven en te stelen (Johannes 10:10) maar ik weet wel dat Vader zegt dat Hij er altijd doorheen werkt en alles mee werkt ten goede voor wie Hem gelooft (Romeinen 8:28) en dat is het vertrouwen waaruit ik wil leven. Eerst naar Vader en dan doen wat Hij zegt. Je hoort zo vaak dat je je nuchtere verstand moet gebruiken en ja God werkt door ons verstand heen, maar ga ik eerst naar mijn verstand of eerst naar de genadetroon van mijn hemelse Vader en vraag ik Hem wat Hij ervan denkt en vraag ik Hem wat wijs is om te doen. 

Vader ik ben zo enorm dankbaar voor de kostbare lessen die ik in de afgelopen jaren van U heb mogen leren en die ik nu opnieuw in praktijk mag leren brengen, en dat U ze nog wat bijstuurt en verfijnt. Wat een geweldige opvoeder bent U, wat een liefdevolle Papa. Ineens valt mijn oog op een pot planten die vorig jaar kleine stekjes waren waar God mij een les door leerde, ik schreef daarover in De les van de kamerplant 

Maar er is ook Gods belofte in de best wel pittige tijd, opnieuw heb ik mini stekjes staan, nog maar een klein kwetsbaar steeltje met 2 blaadjes, meer is het niet, maar het zit vol potentie om net zo'n grote mooie plant te worden als de plant waar het zaadje waaruit hij is gegroeid vanaf komt. Het is of God zegt : Je bent aan het groeien Mijn mooie dochter, keer op keer breng je vrucht voort, mag je daarvan uitdelen zoals je je stekjes uitdeelt aan wie ze hebben wil. Dan moet ik weer denken aan Johannes 15, ik hou zo van die voorbeeld van de Wijnstok en de ranken, ik in Hem en Hij in mij, de levenssappen hebben zich vermengt, zonder dat is het onmogelijk om vrucht voort te brengen voor de Wijnstok, Hij kan niet zonder de ranken, en de ranken kunnen niet zonder de Wijnstok, zonder Hem kunnen ze onmogelijk vrucht dragen. Ik vind U zo'n geweldige verhalen vertellen Vader, Uw Woord is de Waarheid, Levend en Krachtig. en opnieuw gaf U mij de woorden om te delen wat U deed en doet in mijn leven. Ik houd van U, en samen blijven we onderweg.

ONDERWEG naar Hem en met Hem