Zoeken in deze blog

zaterdag 20 oktober 2018

Vertrouwen

Vertrouwen, ik vind het best een dingetje, het is een hele leerschool, maar wat is het mooi en kostbaar om te leren.
Je vertrouwen stellen op Jezus. 

Hebreeën 12.2 zegt `Daarbij moeten we alleen op Jezus letten, want Hij is onze Leider. Hij wijst ons de weg en gaat voor ons uit. Hij is ons voorbeeld in het geloof. Hij verdroeg de dood aan het kruis en alle schande, omdat Hij wist hoe blij Hij daarna zou zijn. Nu zit Hij naast God op de troon.`

Jezus keek niet naar de omstandigheden, Hij hield Zijn ogen gericht op Zijn doel, Hij wist waarvoor Hij naar deze wereld was gekomen.
Zijn doel was de mensen Zijn liefde te laten zien, een voorbeeld voor ons mensen te zijn van hoe het ook kon. Een leven niet gebaseerd op onze menselijke gevoelens en verlangens, maar een leven geleid door Gods Geest. 





'Tis so sweet to trust in Jesus,
Just to take Him at His Word
Just to rest upon His promise,
Just to know, "Thus saith the Lord!"
Jesus, Jesus, how I trust Him!
How I've proved Him o'er and o'er
Jesus, Jesus, precious Jesus!
Oh, for grace to trust Him more!
I'm so glad I learned to trust Him,
Precious Jesus, Savior, Friend
And I know that He is with me,
Will be with me to the end.
Oh, how sweet to trust in Jesus,
Just to trust His cleansing blood
And in simple faith to plunge me
'Neath the healing, cleansing flood!
Yes, 'tis sweet to trust in Jesus,
Just from sin and self to cease
Just from Jesus simply taking
Life and rest, and joy and peace.


Dit leren leven vanuit Zijn Geest is een proces van vallen en opstaan, van meer willen en soms ook gewoon even niet meer willen omdat het proces soms gewoon tegen valt of pijn doet, maar mijn ervaring is inmiddels dat ik toch steeds weer bij Hem terug kom en met Hem verder wil, ik mag leren om me niet meer af te laten schrikken door de dingen die ik op mijn weg tegen kom.

Ik mag leren de dingen op die weg te nemen zoals ze komen en op Hem te vertrouwen en te leven in de vreugde en vrede die Hij geeft.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

maandag 15 oktober 2018

Kiezen om te vergeven

Dit keer een blog waar ik heel lang over getwijfeld heb, maar ook dit is een onderdeel van mijn leven waarin God een werk heeft gedaan en ik wil Hem ook hierin de eer geven.

Een van de weinige vriendinnen die ik had in mijn jeugd woonde bij haar oom en tante. We zaten op dezelfde huishoudschool (niet in dezelfde klas) en kwamen in dezelfde kerk.
We vonden het heerlijk om samen te zingen met de gitaar erbij.
Ik kwam ook regelmatig bij deze mensen over de vloer. 
Daar kon ik kind zijn, hoefde ik niet te zorgen, er was geen geruzie. 
Ik logeerde er ook wel eens een nachtje, of mocht meevaren, ik vond het heerlijk om daar te zijn.
Ze hebben me zelfs een keer mee genomen voor een weekend naar de Ardenne in een hotel en een rit met een kabelbaan over de bergen. 
Fantastisch, ik heb enorm genoten, thuis waren er geen uitjes of vakanties.

Hij heeft me nooit gedwongen, maar hij was wel erg overtuigend, en in mijn enorme verlangen om gezien te worden en verlangen naar liefde liet ik als jong naïef pubermeisje dingen toe die nooit hadden mogen gebeuren.
Er werden gevoelens wakker gemaakt die niet wakker hadden mogen worden gemaakt, niet op die manier, en zeker niet door deze man.
In mijn achterhoofd wist ik dat er iets niet klopte maar ik snakte naar  aandacht en liefde, en die kreeg ik, alleen voor mij, dat gevoel kende ik niet.
Maar zijn handen kwamen op plekken waar ze niet hoorde te komen. 
Hij als volwassene had beter moeten weten en nooit zo ver mogen gaan.

Nadat de voorganger van de gemeente waar wij kwamen een gesprek met mijn moeder had gehad mocht ik daar ineens niet meer heen, meer werd er niet over gezegd en er werd verder ook niet meer over gesproken.

Ook al was ik blij dat dat wat eigenlijk niet klopte voorbij was was ik ook verdrietig omdat de leuke dingen, de dingen waar ik zo van genoot ook voorbij waren en die miste ik enorm.
Nu kon ik niet meer ontsnappen aan de situatie thuis.
Op school was het ook niet leuk want daar werd ik gepest, was ik het buitenbeentje, en ook in de kerk, op de jeugdavonden voelde ik me het buitenbeentje, hoorde er nooit echt bij voor mijn gevoel, de dochter van "gekke Jantje" (over mijn vader vertelde ik al eerder over in dit blog)

Later heb ik wel begrepen dat er werd geprobeerd me erbij te betrekken maar dat ze niet tot mij door konden dringen, en dat geloof ik ook wel.
Al jong bouwde ik een dikke solide muur om me heen.

Tussen mijn ouders heb ik nooit echt liefde gezien, eerder een afkeer van lichamelijkheid.

Toen ik op mijn 20e vluchtte in mijn huwelijk zag ik enorm op tegen de seksualiteit die daar bij zou horen. Ik deed wat ik altijd deed, ik stopte m'n gevoelens weg en ging door, verstand op nul, dit was mijn kans om weg te komen bij mijn ouders. 

Op onze huwelijksnacht heb ik tegen mijn man gezegd "schiet maar op dan hebben we dat gehad" maar daar reageerde hij op met "dat dacht ik niet" 
Hij heeft me met heel veel liefde en geduld behandeld, jaren lang.
Ook al was het misbruik beperkt gebleven tot "handwerk" het had schade aangericht die jaren later en lang heel veel invloed had. 

Op een keer had ik een (online) gesprek met iemand over dit onderwerp en zij prikte door mij heen en vroeg me of ik wilde vertellen wat er gebeurd was, daarna was haar conclusie dat dit misbruik was. 
In eerste instantie was er verbazing, toen het besef dat ze gelijk had.

Al die jaren had ik gedacht dat ik het zelf gezocht had en dat het dus ook mijn schuld was, deze vrouw liet me inzien dat ik een kind was en dus absoluut geen schuld had, maar dat de volwassene misbruik had gemaakt van zijn positie waarin hij mijn vertrouwen had.

Dit inzicht maakte heel veel bij mij los, ik moest hier mee aan de gang.
Er kwamen herinneringen boven aan een moment dat ik in de kerk op het matje werd geroepen omdat er over deze man geroddeld werd, wat ik zou hebben rondvertelt. Ik had niks rondvertelt want ik schaamde me, dacht dat wat er was gebeurd mijn schuld was.
Dit had me behoorlijk boos gemaakt omdat het zo onrechtvaardig was. 

Ook met mijn psychotherapeut durfde ik het uiteindelijk te bespreken en hij liet hielp mij om te zien dat de relatie met deze mensen twee kanten had gehad voor mij en dat ik ook heel veel had verloren toen het contact min of meer verbroken werd (ik zag hen nog wel in de kerk en op jeugdavonden) 

Pas veel later toen mijn moeder ging dementeren en ik begreep dat ook zij een verleden van misbruik had gehad kon ik er begrip voor opbrengen dat zij nooit met mij hierover gesproken had. 
Het had waarschijnlijk teveel aan haar eigen pijn gerelateerd.

Ik heb inzicht gekregen in de situatie, kan de goede dingen waarderen en de nare dingen mogen benoemd worden en het heeft een plekje gekregen. 
Ik heb mogen vergeven, dat ging niet in één keer, dat was keer op keer op keer een heel bewuste keuze. 
Een keuze die ik wilde maken om zelf verder te kunnen met mijn leven.

Vergeven doe je niet voor de ander maar voor jezelf. 


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

vrijdag 12 oktober 2018

Wees stil

Mijn ziel wees stil, weet dat de Heer alles onder controle heeft, dat er niets gebeurd wat Hij niet weet.
Als U bij mij bent is het goed want U ben de Goede Herder.


Psalm 23
(Basis Bijbel)

De Heer zorgt voor mij zoals een herder voor zijn schapen zorgt.
Ik kom niets tekort.
Hij laat mij rusten in groene velden.
Hij laat mij drinken uit rustige stroompjes,
Hij geeft me kracht.
Hij helpt me om zo te leven zoals Hij het wil, 
omdat Hij dat heeft beloofd.
Zelfs als ik door een diep, donker dal ga 
[een dal van moeilijkheden]
ben ik nergens bang voor, want U bent bij mij.
Met uw stok en uw herdersstaf beschermd U mij
 en stuurt U mij bij.
Het troost mij dat U dat doet.
Mijn vijanden zien hoe goed U voor mij bent :
U zet een feestmaaltijd voor mij neer.
U zalft mijn hoofd met zalf-olie.
U schenkt mijn beker zó vol dat hij overloopt.
Uw goedheid en liefde zijn mijn leven lang bij mij.
Ik mag mijn hele leven dicht bij U zijn.









Be still and know
That the Lord is in control
Be still my soul
Stand and watch as giants fall

I won’t be afraid You are here
You silence all my fear
I won’t be afraid
You don’t let go
Be still my heart and know
I won’t be afraid

Be still and trust
What the Lord has said is done
Find rest don’t strive
Watch as faith and grace align

Surely love and mercy
Your peace and kindness
Will follow me
Will follow me

Your love surrounds me
Your love surrounds me here


Dank U wel dat U bent Wie U bent, dat U mijn Goede Herder bent die weet wat het beste voor dit schaap is.
Dank U wel dat ik zo mag leren in U te rusten, in Uw rust en goedheid voor mij.
Leren niets te "doen" maar gewoon te "zijn", stil bij U.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

maandag 8 oktober 2018

Ik hoef niet alles te zien

Ik streef ernaar dat Jezus het allerbelangrijkste is in mijn leven, wat een statement zeg pffffff als je het zo opschrijft. Maar van binnen is dat wel mijn diepste verlangen, daarom wil ik het ook zo graag delen met de mensen om me heen, met de mensen die dichtbij me staan.

Soms verlang ik om mijn geloof  met mijn man te kunnen delen, samen te bidden en bijbel te lezen, naar de kerk te gaan, maar zo is de situatie niet. 
God leert mij hierin een enorme kostbare les. Hij stelde mij laatst een vraag die me flink aan het denken zette : "Moet jij dat zien dan ?"

In 1 Samuel 16:7 staat : "Maar de Heer zei tegen Samuel : Let er niet op hoe hij er uitziet. Let er ook niet op  dat hij zo groot is. Want hem heb ik uitgekozen. Het gaat immers niet om wat je ziet. Want een mens kijkt hoe de buitenkant is, maar Ik kijk hoe hij innerlijk is."

En wat er aan de binnenkant van een ander gebeurd ziet alleen God, en moet ik dat zien ?
Eerlijk gezegd zou ik dat soms héél graag weten, dan kan ik zien of dat moment van samen delen in de praktijk eraan komt.

Deze vraag deed me terug denken aan iets wat God jaren geleden tegen mij zei toen ik zo boos was op allerlei mensen omdat ik het gevoel had dat mij zoveel onrecht was aangedaan en ik dat niet los kon laten.
God zei tegen mij wat Hij ook tegen Petrus zei in Johannes 21:22 "....Wat gaat het jou aan ? Volg jij Mij."
Toen vond ik dat heel moeilijk te verteren, maar een opvoeder zegt dan ook niet altijd wat een kind wil horen, maar dé Opvoeder heeft wel het allerbeste met mij voor en wil mij een hele belangrijke les leren. De les dat ik niet moet kijken op anderen, maar op Hem.


En dan komt er ook een andere herinnering boven, ooit hoorde ik Tonneke Bijker voor de EO radio zeggen dat we onze mannen (gebeden) op een open hand naar God mogen opheffen. 
In een open hand kan van alles gebeuren, in een gesloten hand kan niets uit en niets in. 



Ik ben er absoluut van overtuigt dat God mij deze man heeft gegeven, en zou God me iets geven wat niet goed voor mij is ?
Deze man is goed voor mij, hij heeft heel bewust voor mij gekozen, hij heeft me door de jaren heen beschermd, ruimte gegeven, onvoorwaardelijk lief gehad, is enorm trouw geweest, geduldig, super nuchter, volhoudend, heeft alles geregeld waar ik geen gat in zag, is mijn veilige basis geweest, ik kon altijd tegen hem aanpraten, en zo is hij nog.

Nee hij is niet perfect, trouwens wat is perfect, de perfecte man bestaat niet, maar voor mij is hij wel een hele goede man, een man waar ik heel veel van houd. 
Dat het geen prater is en regelmatig anders reageerde als ik hoopte heeft mij lessen geleerd, ik heb geleerd deze man enorm te waarderen om wie hij is. Hij mag zijn wie hij is, net als dat ik mag zijn wie ik ben.

Nee Heer, ik hoef het niet allemaal te weten, ik vertrouw U.
Want alles wat mijn man voor mij beteken had hij nooit gekund zonder Uw hulp. Heer ik vertrouw U, U ziet zijn hart en ik dank U voor wat ik wel mag zien van zijn / Uw hart door hem heen.  

Toen ik dit tegen mijn man vertelde dat God me had gevraagd of ik het moest weten kreeg ik zijn typische nuchtere reactie "ja precies" en dan realiseer ik me : O wat houd ik van deze kerel, mijn kerel, mijn cadeau van God.
Ik neem het besluit nog bewuster te genieten van wat ik wél heb want ik heb een heleboel om dankbaar voor te zijn.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

zaterdag 6 oktober 2018

Niet vandaag

Op een zondagochtend toen ik het best te kwaad had met omstandigheden om me heen zongen we dit lied voor het eerst in de kerk en het kwam binnen : Zeg tegen de duivel : Niet vandaag.


Ik zing de nacht in de morgen
Ik zing de angst naar Uw lof
Ik zing mijn ziel in Uw aanwezigheid
Als ik Uw Naam beleid
Laat de duivel weten: niet vandaag.


Vandaag niet, morgen niet, nooit niet laat ik mijn oren naar jou hangen duivel, wat een woorden om uit te spreken !
In de naam van Jezus is kracht, voor die naam moet alles wijken wat niet uit Hem is, er is niets dat tegen Zijn Liefde bestand is.

Vrees is een leugen en tegen elke leugen kies ik ervoor Zijn Waarheid, Zijn Naam uit te spreken, een bewuste keuze om mezelf te vullen met Zijn Woord.

Filippenzen 2:10 zegt "Opdat in de naam van Jezus zich alle knie zou buigen van hen, die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn." 
Alles zal buigen voor de naam van Jezus, ik buig niet voor wat mij angst aan jaagt, en nee dat voel ik echt niet altijd zo, ik voel me niet altijd zo heldhaftig, maar ik maak een keuze om de waarheid hardop uit te spreken, de naam van Jezus daar kan niets tegenop.







Trouble won't throw me
Won't break me
Won't scare me
No more
Fear must have thought I was faithless
When it came for my heart

‘Cause I got a song that will never die 
I know Your love is the reason why

I’ll sing the night into the morning
I’ll sing the fear into Your praise
I’ll sing my soul into Your presence
Whenever I say Your Name
Let the devil know not today

Tell me did the enemy panic
As You took up that cross
Tell me did the darkness cry mercy
As You rolled back that rock

‘Cause I know Your life is the life in mine
I know Your love is the reason why

I’ll sing the night into the morning
I’ll sing the fear into Your praise
I’ll sing my soul into Your presence
Whenever I say Your Name
Let the devil know not today
Whenever I say Your Name Jesus
Let the devil know not today
Not now not ever again

Your love stood down death
Crushed the devil’s head
Fear is just a liar
Running out of breath
The fight beneath Your feet
I’m standing on Jesus’ Name
So let the devil know not today
Let the devil know not today No no
Not now not ever again Jesus
Let the devil know not today


Als ik me niet prettig voel en er niet mijn vinger op kan leggen fluister ik de naam van Jezus, dat geeft mij rust, Hij is mijn sterke Held, Hij is mijn Beschermer, mijn Veilige Haven, Hij is mijn  Schuilplaats, Hij is alles wat ik nodig heb.



ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 2 oktober 2018

Beschut in Gods armen


Een tijdje geleden werd ik wakker met de zin "For I'm sheltered in die arms of God" dat raakte me, zeker omdat ik in een proces zit van waarin ik enorm worstel met God, om Hem Zijn werk in mij te laten doen en het niet weer steeds zelf te proberen te doen. 
Dit is echt een terugkerende strijd voor mij, m'n eigen autonomie zit zo enorm diep verankerd.  Zelfs als ik zie dat het niet goed gaat, dan nog.......

Op verschillende momenten in mijn leven heb ik gezien dat ik me pas volledig overgeef als ik ook echt niet anders meer kan.
Waarom vecht ik zo, ik hoorde laatst iemand zeggen dat vechten tegen jezelf (want dat is dan eigenlijk wat ik doe) een gevecht is dat de verkeerde kant op is gericht.

Als ik echt niet meer kan dan is Hij daar, maar Hij is er ook als ik wel weer die vechtlust in me heb, maar die eigen kracht en wil dan ondergeschikt maken aan Zijn wil vind ik heel erg lastig.
Hem alle ruimte geven om Zijn werk te doen door mij heen.
Mijn verstand weet dat dat de enige weg is, en dat is ook het verlangen van mijn hart, maar regelmatig is er ook verzet in mij, een soort van "nu even niet Heer" maar daarmee houd ik het proces alleen maar op, duurt het alleen maar langer weet ook mijn verstand.

Staak de strijd, je hoeft niet te vechten, niet meer, je mag rusten en Hem laten leiden, maar waarom is dat soms dan zo enorm moeilijk voor dit mens ?

Ik las in "Genade op Genade" van Willem de Vink nog een hele goede raad : Stel de juiste vragen.
De vraag naar goed of fout bepaald je steeds bij jezelf.
Vraag je af : ben ik me bewust dat ik in Jezus ben.
In Jezus kies je ervoor om te rusten in Hem, zodat Hij door je heen kan werken. Dan laat je het aan Hem over hoe jij je zal gedragen, geen krampachtigheid meer.


 


I feel the touch of hands so kind and tender.
They're leading me in paths that I must trod.
I'll have no fear when Jesus walks beside me
And I'm sheltered in the arms of God.

So let the storms rage high,
And wake in God's new heaven
Sheltered safe within the arms of God.
He walks with me,
And naught of earth can harm me
For I'm sheltered in the arms of God.

Soon I shall hear the call from heaven's portals.
Come home my child,
It's the last mile you must trod
I'll just fall asleep,
And wake in God's new heaven
Sheltered safe within the arms of God.

So let the storms rage high,
The dark clouds rise,
For I'm sheltered in the arms of God
They won't worry me;
For I'm sheltered safe within the arms my God.
Jesus walks with me
Not a thing in his world can harm me
For I'm sheltered in the arms of God


Hij wil mij de zachte aanraking van Zijn hand laten voelen, mij leiden over de weg die ik te gaan heb, mij laten schuilen in Zijn armen.
Heer help me om me aan die zachte leidende hand over te geven die me naar die veilige armen wil brengen waar ik mag schuilen.

Ik betrap me erop dat ik na periodes van echt Gods nabijheid en helende werk van heel dichtbij te hebben ervaren, ik me daarna terugtrek (uit zijn aanwezigheid ?) alsof Hij te dichtbij komt, het te eng en confronterend is.

Misschien is het een behoefte aan een adempauze, maar waarom dan die afstand, Hij is toch veilig ?
Soms begrijp ik mezelf niet........
Maar Hij begrijpt mij wel en Hij is er nog steeds bij, Hij laat me nooit meer alleen.


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

zaterdag 29 september 2018

Ik zing, Hij strijd

Twee keer per week, op dinsdag en vrijdagochtend, loop ik een rondje post en tijdens het lopen van zo'n postrondje kwam er zomaar een lied in me opborrelen.
Een oudje : Johannes de Heer 197, dat ik ken uit m'n jeugd.
"Dit is mijn vreugde, altoos te zijn in mijne Heiland, Jezus is mijn" zingt het door mijn hoofd en al snel zingt mijn hart mee.

En ik realiseer me hoe bijzonder het eigenlijk is dat God zo vaak een lied gebruikt om iets tegen mij te zeggen.
Is dit echt een "dingetje" van "ons" vraag ik me af, is dit de "taal" die bij mij past en die Hij spreekt, laat Hij mij zo weten dat Hij mij kent en van me houd ? 

Al wandelend bedenk ik me dat het zelfs al een aantal keer is gebeurd dat iemand mij een link van een lied stuurde wat precies op het juiste moment komt en wat me antwoord geeft of iets bevestigd of bemoedigd, dat is toch wel heel apart.

Het geeft me een bijzonder gevoel van geliefd zijn, wat bijzonder dat Hij zo met mij om gaat.






Volle verzeek'ring, Jezus is mijn
Wat schenkt dat rust aan 't volgzaam gemoed
In Hem zal 'k zalig, zalig steeds zijn
wedergeboren door Jezus' bloed 

Dit is mijn vreugde, altoos te zijn 
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn 

Volle verlossing, om vrij te zijn
‘k mag alles leggen in Zijne hand
Het hart naar boven, ’t oog hemelwaarts
zo Jezus volgen naar ’t vaderland

Dit is mijn vreugde, altoos te zijn 
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn

Volle bewustheid, Hij leeft voor mij
dit geeft mij blijvend heerlijk genot
'k Mag altijd wand'len aan Jezus' zij
'k Mag nu steeds leven voor mijne God

Dit is mijn vreugde, altoos te zijn 
in mijne Heiland, Jezus is mijn
Dit is mijn vreugde, altoos te zijn
in mijne Heiland, Jezus is mijn


In moeilijke tijden heeft God eens tegen mij gezegd: "Maak jij Mij nou maar groot" en ik ervoer toen als ik dat deed, dat Hij me boven al mijn sores uit tilde.

Nu las ik in een blog van Aritha Persoonlijk dat ik volg over 2 Kronieken 20, over een hele bijzondere strategie in de strijd tegen de vijand, een strategie waar God Josafat de opdracht toe geeft.
"Hij (Josafat) overlegde  met zijn mensen en stelde toen zangers op die de Heer prezen met een lied. Zij liepen voor de gewapende mannen uit. Ze zongen: Prijs de Heer, want zijn liefde duurt eeuwig.  Op het moment dat zij de Heer begonnen te prijzen, bracht de Heer de legers van de Ammonieten, Moabieten en Edomieten in verwarring" zegt vers 21-22

God groot maken zet dingen in beweging zien we in dit stukje, en dat mocht ik ook zien want in de tijd dat dit lied tijdens mijn postronde in mijn hoofd kwam was er een situatie waarin alleen God dingen kon bereiken, en Hij deed wat in mijn ogen onmogelijk leek.

Als ik mij volledig aan Hem overgeef, er absoluut niet  twijfel aan wie ik ben in Hem en aan wie Hij is, en aan wie / wat Hij door mij heen wil zijn / doen. Als ik me daarin verheug en Hem daar alle eer voor geef die Hem toekomt, dan zorgt Hij voor de overwinning.

Zo mag ik wandelen aan Jezus' zij zegt dit oude lied. 
Samen optrekken met Jezus, door dit leven wat lang niet altijd makkelijk is, maar waarin Hij altijd bij me is.



ONDERWEG naar Hem en met Hem.  

dinsdag 25 september 2018

Ben ik een dwaas ?

Ik ben nog steeds bezig met het boek "Genade op genade" van Willem de Vink en daarin kwam ik bij Galaten 3:3 terecht en ik dacht : staat dit zo in de Bijbel ?!
"Bent u werkelijk zo dwaas weer op uw eigen kracht te vertrouwen, en niet langer op de Geest ?"

Die vraag trof me.
Zo vaak val ik terug in die oer natuurlijke neiging van de mens. 
Zodra we gaan praten komen deze woorden niet veel later over de lippen van ik denk ieder mensen kind: "zelf doen"

Het is zo belangrijk dat ik me bewust word van dat "zelf doen" want ik weet dat het niets goeds uitwerkt. 

In datzelfde boek zegt Willem "Trap niet in de val van je eigen kracht." 
Oef dat was recht voor mijn raap want, keer op keer trap ik daarin.
Het gevolg is veroordeling omdat ik weer gefaald heb.
Maar dit is helemaal niet zoals Jezus het bedoelt heeft !
Op de een of andere manier krijg ik dat niet in de vingers en misschien is dat nou juist het punt, ik hoef het niet in de vingers te krijgen, ik mag loslaten.

Soms word ik wel eens een beetje wanhopig van deze strijd : Heer wanneer zal ik het leren dat U het bent in mij en dat ik er niets voor hoef en kan doen ? 


En dan kom je deze woorden tegen bij "Woorden van Gods liefde"



Je kunt Mijn werk niet zelf bewerken
Ik leef in jou, Ik ben jou kracht,
ja, Mijn genade zal je sterken, 
en geven wat Ik heb volbracht.

Weet je hoe Ik naar je kijk? Ik zie Mijn Zoon in jou, je bent
rein, heilig, vergeven, apart gezet voor Mij!
Ik leef in jou! Ja echt, Ik wil Mijn leven IN jou leven.

Je denkt dat het niet mogelijk is om Mijn leven openbaar te
maken? Je hebt gelijk... het lukt ook nooit als je het van jezelf
verwacht. Je ziet hoe je faalt als je zelf probeert om
'christelijk' te leven…
Ook al neem je je voor om het zo goed mogelijk te doen,
voor je het weet ontdek je dat al je pogingen te kort
schieten… Wat dan? (Rom.7: 18,19,25)

Mijn lieve kind, goed nieuws, Ik verwacht niet van jou dat je
in eigen kracht Mijn leven probeert te leven.
Niet jij hoeft je in te spannen om je aan allerlei wetten en
regels te houden die je niet kunt volbrengen. Ik span Mij in
om in jou Mijn werk te doen. Dat geeft ontspanning… je mag
rusten in Mijn genade, het hangt niet af van jouw inzet, jouw
capaciteiten, jouw goedheid, maar van Mijn goedheid en
overvloedige genade die werkzaam is in jou.

Wil je dat? Je eenvoudig overgeven aan Mijn leiding? Mag Ik
Mijn prachtige krachtige werk doen in je hart? Mag Ik Mijn
volmaakte eigenschappen in jou zichtbaar maken, Mijn
liefde, blijdschap, vrede, vriendelijkheid, rust, goedheid, Mijn
bewogenheid. (Gal.2:20, 4:5, 5:22)

Mijn genade maakt je sterk. Ik ben de krachtbron in jou,
waardoor het wél mogelijk is om Mijn werken te doen. Ik
bewerk zelfs in jou dat je Mijn wil wilt doen, en Ik voorzie
vervolgens in alles wat je daarvoor nodig hebt. (Fil.2:13)

Jij bent Mijn Meesterwerk, Ik heb je gemaakt tot een nieuwe
creatie waar Ik Mijn stempel op heb gedrukt. Ik Zelf leef in
jou! Nu kun je de goede dingen doen die Ik van tevoren al
voor je had bedacht. (2Kor.5:17, Ef.2:10)

Woorden die ik nodig had, en ja Heer, U mag Uw werk in mij doen.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

zaterdag 22 september 2018

Prijs de Heer

Op een ochtend werd ik wakker met een heel oud lied in mijn hoofd en het koste me even wat graafwerk voor ik doorhad welk lied dit was en waar ik het van kende.
Eerst kwam ik uit bij Psalm 146, maar wij zongen geen Psalmen in mijn jeugd, maar toen ontdekte ik dat Johannes de Heer er een andere melodie onder had gezet en dat ik dit lied ken als 446 uit de  gecombineerde bundel van Glorieklokken en Johannes de Heer waar ik mee ben opgegroeid.

De verzen die ik dik gedrukt heb gemaakt worden in het filmpje gezongen, en het zijn ook de verzen die wij zongen in mijn herinnering.






1
Prijs den HEER' met blijde galmen;
Gij, mijn ziel, hebt rijke stof;
'k Zal, zo lang ik leef, mijn psalmen
Vrolijk wijden aan Zijn lof:
'k Zal, zo lang ik 't licht geniet,
Hem verhogen in mijn lied.
2
Vest op prinsen geen betrouwen,
Waar men nimmer heil bij vindt;
Zoudt g' uw hoop op mensen bouwen?
Als Gods hand hun geest ontbindt,
Keren zij tot d' aarde weer,
Storten met hun aanslag neer.
3
Zalig hij, die in dit leven,
Jakobs God ter hulpe heeft;
Hij, die door den nood gedreven,
Zich tot Hem om troost begeeft;
Die zijn hoop, in 't hachlijkst lot,
Vestigt op den HEER', zijn God.
4
't Is de HEER', Wiens alvermogen
't Groot heelal heeft voortgebracht;
Die genadig, uit den hogen
Ziet, wie op Zijn bijstand wacht,
En aan elk, die Hem verbeidt,
Trouwe houdt in eeuwigheid.
5
't Is de HEER', die 't recht der armen,
Der verdrukten gelden doet;
Die, uit liefderijk erbarmen,
Hongerigen mildlijk voedt;
Die gevangnen vrijheid schenkt,
En aan hun ellende denkt.
6
't Is de HEER', Wiens mededogen
Blinden schenkt het lieflijk licht;
Wie in 't stof lag neergebogen,
Wordt door Hem weer opgericht.
God, die lust in waarheid heeft,
Mint hem, die rechtvaardig leeft.
7
't Is de HEER', die vreemdelingen
Met een wakend oog beschouwt;
Weeuw en wees in twistgedingen
En in kommer staande houdt;
Maar Zijn arm, der vromen hoop,
Stuit de bozen in hun loop.
8
't Is de HEER' van alle heren,
Sions God, geducht in macht,
Die voor eeuwig zal regeren
Van geslachte tot geslacht.
Sion, zing uw God ter eer!
Prijs Zijn grootheid; loof den HEER'.



In het proces van innerlijke genezing waar ik in zit merk ik dat er ruimte komt, ook voor herinneringen, niet alles was slecht of verkeerd, er waren ook mooie dingen en naarmate de wolk van pijn optrekt komen die te voorschijn en ik vind dat mooi.

Psalm 118:5 zegt dat ook "Uit de benauwdheid heb ik tot de Heere geroepen, de Heere heeft mij verhoord en mij in de ruimte gezet."
Zo ervaar ik dat ook echt, ieder stukje dat word opgeruimd, herstelt, geeft ruimte.

Ik realiseer me dat ik muziek altijd heerlijk heb gevonden, het is ook vaak een manier van uiten van mijn emoties geweest.
In de tijd dat ik me realiseerde dat ik niet zonder God kon maar niet wist wat ik wel me Hem moest was muziek de enige manier waarmee Hij door de dikke muren van mijn hart kon komen.
En nog gebruikt God het regelmatig om tot mij te spreken, want zo ervaar ik dat. Het is zo bijzonder om zo wakker te worden, dat doet Hij niet voor niets denk ik.

De zin die ochtend was "Zalig hij, die in dit leven, Jakobs God ter hulpe heeft" en al snel herinnerde ik me de volgende zin "Hij, die door de nood gedreven, zich tot Hem om troost begeeft"
Alsof God zei : Je moet bij Mij zijn voor troost, Ik ben je Trooster.

Bij Hem ben ik veilig, heel de weg, waar die ook heengaat.


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

dinsdag 18 september 2018

Ruilen

Een bekent gezegde is "van ruilen komt huilen" 
Maar wat als God wil met je ruilen.......

Ik heb wel eens vaker vertelt dat de Facebook pagina "Woorden van mijn liefde" me regelmatig raakt.
Op een ochtend begon hun stukje met de zin: "

"Loop niet door, maar sta eens stil......"

BAM die kwam binnen, 
Soms vind ik het proces waar ik in zit, zo lastig, eng en confronterend. 
Oude patronen / ideeën loslaten omdat Hij iets anders duidelijk maakt, mijn denken wil vernieuwen zoals Efeze 4:23 zegt. 

Dat het onderwerp genade me erg bezig houd zal de regelmatige lezer van mijn blogs niet zijn ontgaan, ik vind het een mooie ontdekkingstocht maar ook lastig, vooral het loslaten van veroordeling en het omarmen van het feit dat je er gewoon mag zijn en er zelf niets voor hoeft / kan doen vind ik eng.

"....ontdek wat Ik je geven wil: 
Mijn liefde en Mijn zegen
Ik ben jouw Vriend die naast je staat
en altijd met jou verder gaat....."

Dan loop ik het liefst even door, houd ik het van nature liever even op een afstandje, kom niet te dichtbij.
Waarom niet ?

"....Ik leid je op je wegen."

Ja Heer, dat weet ik, waarom vind ik het regelmatig zo eng, eigenlijk heb ik er niet eens een echt antwoord op.

Onder dit stukje wat ik verder niet deel stond de link naar een lied van Herman Boon "Zullen we ruilen" 
Die ruil kan nooit teleur stellen, want Hij stelt nooit teleur, dat geloof ik met heel mijn hart, dat heeft Hij al zo vaak in mijn leven bewezen. 

Zullen we ruilen ? Jouw onrust voor Mijn vrede
Zullen we ruilen ? Mijn toekomst voor jou verleden
Zullen we ruilen ? Mijn liefde voor jouw angst
En weet je ? Mijn liefde duurt het langst

Zullen we ruilen ? Mijn troost voor jouw verdriet
Zullen we ruilen ? Dan geef Ik in je hart een lied
Zullen we ruilen ? He, wat vind je daarvan ?
Zullen we ruilen ? Zodat jij weer zingen kan 

Zullen we ruilen ? Al zit je nog zo in de knoop
Zullen we ruilen ? Dan geef ik je weer nieuwe hoop
Zullen we ruilen ? Dan maken we een nieuwe start
Zullen we ruilen ? Geef mij dan maar je hart

Zullen we ruilen ? Jouw mislukking voor nieuwe kansen
Zullen we ruilen ? En zullen we samen dansen ?
Samen dansen tot diep in de nacht
Samen dansen net zo lang tot jij weer lacht

Zullen we ruilen ? 



Dat is wel een heel aanlokkelijk aanbod, vooral dat laatste, dansen tot jij weer lacht.

Echt lachen, helemaal vanuit de diepte, vrij zijn en dansen.........
Dat ken ik (nog) niet, heel lang heb ik dat niet eens voor mogelijk gehouden, maar misschien is dat toch een mogelijkheid.
Durf ik m'n horizon weer een stukje te verleggen ? 

Heer help me, U leid me op de weg, dat geeft me hoop.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

zaterdag 15 september 2018

I surrender

Wat kan een lied binnenkomen, dat vind ik zo mooi dat God me op die manier soms iets duidelijk maakt.

Op een ochtend was ik wakker geworden met een zin die ik niet gelijk kon plaatsen, dat gebeurd me regelmatig en dan hebben we gelukkig Google. Het was de zin "worship You in all of Your way's" toen ik op die zin ging zoeken kwam ik uit bij het lied "Good, good Father" van Chris Tomlin.
Tijdens de strijk stond ik dat lied te beluisteren kwam "I surrender" er achteraan, dit lied kwam binnen !
Wil ik me overgeven aan die goede goede Vader, zo vol liefde voor mij.

"Worship" (aanbidding) staat voor totale overgave had ik laatst geleerd, en dat hield me best bezig.
Totale overgave is 100 %, alles wat minder is is een "offering" (offer gave) 
Totale overgave is iets waar God met mij mee bezig is : "Mag ik alles van jou, zodat ik alles van Mij in jou kan gieten en het door jou naar anderen mag doorstromen zoals Ik dat bedoeld heb ?" 




Here I am
Down on my knees again
Surrendering all
Surrendering all
And find me here

Lord as You draw me near
Desperate for You
Desperate for You

I surrender

Drench my soul
As mercy and grace unfold
I hunger and thirst
I hunger and thirst

With arms stretched wide
I know You hear my cry
Speak to me now
Speak to me now

I surrender
I surrender
I wanna know You more
I wanna know You more

Like a rushing wind
Jesus breathe within
Lord have Your way
Lord have Your way in me

Like a mighty storm
Stir within my soul
Lord have Your way
Lord have Your way in me

I surrender




Ik vind het zo mooi hoe deze tekst het verwoord, dit is mijn verlangen dat Hij mij totaal en helemaal mag doorspoelen met Zijn Geest en genade, niets meer van mezelf, alle oude pijn eruit en Zijn heelheid en goedheid erin. Een open kanaal voor Hem om er doorheen te stromen naar deze wereld.
Zo Zijn koninkrijk op deze aarde zichtbaar maken, want dat is wat we bidden in het gebed dat Jezus zijn discipelen leerde in Mattheus 6 "Onze Vader, die in de hemelen zijt, uw naam worde geheiligd, uw Koninkrijk kome.  uw wil geschiede, gelijk in de hemel alzo ook op de aarde.....`

Wij mensen zijn hier op de aarde om Zijn Koninkrijk te openbaren, te laten zien hoe het in Zijn Koninkrijk toegaat.
Dat kunnen we niet uit eigen kracht, dat kan alleen als Hij het door ons heen mag doen, als wij ons volledig overgeven en een kanaal willen zijn waar Hij doorheen mag werken.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Vertrouwen

Vertrouwen, ik vind het best een dingetje, het is een hele leerschool, maar wat is het mooi en kostbaar om te  leren. Je vertrouwen stell...