Zoeken in deze blog

dinsdag 11 december 2018

Wat een bijzondere weg

Toen God Pasen 2016 tegen mij zei : "Ik zie jou" maakte dat heel wat in mij los, en steeds bracht Hij dit op allerlei manieren weer onder mijn aandacht, begon Hij deze wetenschap in mijn hart te griffen. Hij overschreef met Zijn liefde en geduld de oude boodschap dat ik er niet mocht zijn, die boodschap vervaagde en Zijn waarheid werd zichtbaar voor mij. 

In een andere blog : "Ik werd gezien" vertelde ik hoe God uiteindelijk de wortel van die leugen uit mij weg haalde.
Ik werd niet alleen meer gezien, ik mocht er ook zijn. 
Hij heeft alles van mij gezien, alles wat er is gebeurd, alles wat ik ben en wat ik niet ben en wat ik probeerde te zijn, Hij wist het allemaal en tóch wilde Hij mij. Naarmate deze wetenschap steeds dieper in mij binnendrong deed dat zo enorm veel met me, ik kan het gewoon niet verwoorden. 
Wat fantastisch !

En nu brengt God me naar het volgende stapje : Aanvaarding.
Als ik terug kijk op mijn proces is Hij daar eigenlijk ook al een tijdje mee bezig, Hij weeft allerlei aspecten zo naadloos en liefdevol in elkaar. Wat een Kunstenaar, Leven gevende Kunstenaar is onze God en Vader.
Schrijftechnisch heb ik begrepen dat uitroeptekens een tekst geen goed doen als je er te veel mee gaat strooien maar ik zou een enorm groot en vetgedrukt uitroepteken willen zetten. Ik raak steeds meer verwonderd en enthousiast over hoe mijn God en Vader is. 

Toen God mij zei : "Ik zie jou" deed Hij meer ontdekte ik later, Hij genas mij van een eetstoornis. dik 20 jaar geleden had ik bij "De Hoop" in Dordrecht de diagnose Boulimia gekregen. 
Ook al voldeed ik niet aan alle standaard symptomen, het viel wel onder die paraplu en deze term maakte dingen duidelijk, gaf het een naam, bevestigde dat er iets niet klopte met mijn eetpatroon en dat liet zijn sporen in mijn lichaam na. 
Nadat God mij genas was ik in staat om anders te gaan eten, ik schreef daarover in : "Veranderd eetpatroon" en ik viel 30 kilo af mijn bloedsuiker waardes werden weer gezond. 

Toch begon ik op een gegeven moment weer meer te eten dan goed voor me was en ik vroeg me af  "Heer, help wat gebeurd hier, U hebt mij toch genezen ?" 
God maakte me duidelijk dat Hij me had genezen, maar dat ik niet zomaar een eetstoornis had ontwikkeld, dat had een rede gehad, eten was een mechanisme geworden om met pijn om te gaan, innerlijke pijn die ik niet aan kon. 

Hij verlangt ernaar dat mechanisme van mij over te nemen, Hij wil de functie van dat mechanisme overnemen, Hij wil de oplossing van mijn probleem zijn, wat dat probleem ook is.

Ik begreep er helemaal niks van, nu zie ik dat God iets bloot wilde leggen, mij wilde laten zien hoe enorm veel veroordeling er in mijzelf naar mezelf toe zat en dat deed Hem verdriet, want Hij veroordeeld niet, nooit. Romeinen 8:1  zegt : "Zo is er dan nu geen veroordeling voor hen die in Christus Jezus zijn." 
Als ik mijzelf veroordeel maak ik Hem tot een leugenaar, dan zeg ik ; "sorry God maar dat ben ik niet met U eens" 
Durf ik dat te zeggen ? 
Heb ik het recht dat te zeggen ?
Nee, dat heb ik niet, Zijn woord is de waarheid en ik heb er voor gekozen Zijn Waarheid over mijn leven te accepteren.

De keren dat ik de mist in ben gegaan heb ik niet bijgehouden en dat doe ik nog steeds niet, maar ook hier ervaar ik dat Hij Zijn waarheid over die oude leugen heen schrijft en Zijn Waarheid in mijn hart grift.

Een van mijn eerste reacties in dit proces was : Heer wat als dit aan het licht komt, dan zullen ze denken dat ik niet genezen ben, dan staat U voor leugenaar.........maar ik ontdekte dat diep van binnen ik gewoon bang was zelf voor gek, voor mislukkeling te staan, dan zou mijn falen zichtbaar worden. Je kan er allerlei vrome sausjes over heen gieten maar diep van binnen kwam het neer op mijn eigen ik. 

Durf ik die eigen ik echt aan Hem toe te vertrouwen, Is mijn vertrouwen in Hem zo diep, zo rotsvast dat Hij met mij  mag doen wat Hij wil, mag Hij dat cadeau wat Hij daar diep van binnen in mij heeft gelegd uitpakken en gaan laten zien wat Hij daarin heeft geplaatst en mag Hij laten zien hoe Hij het bedoeld heeft, al voor dat Hij de wereld schiep, want dat is wat Efeze 1:4 zegt "Hij heeft ons immers in Hem uitverkoren vóór de grondlegging der wereld, opdat wij heilig en onberispelijk zouden zijn voor zijn aangezicht."

Eigenlijk komt het neer op weer een stukje diepere overgave, dieper vertrouwen en als ik heel eerlijk ben worstel ik daar best mee. 
Waarom ?
Hij is toch veilig gebleken, en trouw, waarom dan nu weer die strijd ? 
Ik weet het echt niet.

Het proces is nog volop in gang, soms denk ik dat ik een beetje begrijp welke kant het op gaat en soms vraag ik me alleen maar af : waar gaat dit heen Heer ?  Maar ik weet dat Hij mij nooit alleen laat, ook niet nu ik het allemaal even niet zo goed begrijp.
Stap voor stap zal Hij de weg wijzen.

Als ik tot nu toe zo terug kijk en zie wat een verandering ik tot nu toe heb doorgemaakt ben ik heel benieuwd naar hoe en wat ik nog meer mag leren. Wat ben ik enorm dankbaar, want Hij werkt dingen zo anders uit als dat ik dacht of had verwacht, en eigenlijk is Zijn uitwerking zo veel mooier als dat ik had kunnen bedenken.
Hij is altijd bij mij dus het is goed zoals het is.

Doe in mij Uw werk Heer, het is goed wat U doet, ook als ik het even niet snap of overzie.


ONDERWEG naar Hem en met Hem 

zaterdag 8 december 2018

De rotskloof

In een periode dat ik mezelf worstelde met het proces van innerlijke genezing, ik weerstand en opstandigheid in mezelf proefde omdat God plekken aanwees waar ik geen raad mee wist, en ik het idee had Gods stem niet echt helder te verstaan werd ik op een ochtend wakker met de zin "He hideth my life in the depths of His love,  And covers me there with His hand."  Ik dacht aan Mozes en ging googlen, ik vond dat dit gebeuren beschreven staat in Exodus 33:12-23, vers 14 "Toen zei Hij (God):  Moet Ik Zélf meegaan om je gerust te stellen ? Mozes antwoordde Hem : Als U niet Zelf met ons meegaat, laat ons dan niet van hier verder trekken !" en vers 18 "Toen vroeg Mozes : Mag ik U alstublieft in uw volle hemelse macht en majesteit zien ?"

Mozes wilde alleen mét God verder en hij wilde méér van God zien.

Ook kwam op een heel mooi blog (in het Engels) wat mij hielp. 
Het eerste stukje zegt (ik hoop dat ik het goed heb vertaald) : Zou het kunnen zijn dat de donkerste plaatsen in ons leven de plekken zijn waar God ons plaatst zodat Hij aan ons voorbij kan trekken en het werk in ons doet dat nodig is zodat als we weer uit die rotskloof komen we kunnen zien hoe overweldigend Hij onze gebeden heeft beantwoord, en dingen heeft doen meewerken ten goede, op zo'n manier dat het ons verstand te boven gaat.

Deze gedachtegang kwam binnen.

Ook al voelt het niet fijn en heb ik het idee dat ik in het donker enorm sta af te tasten waar ik nu precies ben - omdat ik controle wil hebben ? - is God gewoon heel dichtbij en gaat Hij verder met Zijn werk in mij en heeft Hij me in de veilige rotskloof gezet, een plek waar Hij mij beschermd.

Ik vond al googlend nog een andere tekst in de Bijbel waar over de rotskloof word gesproken, Hooglied 2:14 "Duifje van me, kom uit je rotsspleet ! Kom uit je schuilplaats in de rots. Laat je zien, laat je stem horen. Want jouw stem klinkt mij als muziek in de oren. En je bent mooi !"
Dit kwam binnen, God wil dat ik mezelf aan Hem laat zien, dat ik met Hem praat, over alles wat er in mij om gaat, en dat vind ik best een lastig leerproces.

Ja Hij weet alles al, beter als ik het zelf weet, maar het is nodig om dingen in het licht te brengen, uit te spreken naar Hem.

1 Korinthe 10:4 zegt "Ze dronken allemaal hetzelfde geestelijke drinken. Want ze dronken allemaal uit de geestelijke rots die met hen meeging, en die rots was Christus."
Christus is de rots waarin God mij geplaatst heeft, Hij is mijn Schuilplaats. 

In de woestijn kwam ook uit de rots water om de dorst van het volk te stillen. In Exodus 17:1-7 lezen we dat Mozes de opdracht krijgt om op de rots te slaan en er vloeit water uit. In Numeri 20:7-11 krijgt Mozes de opdracht tot de rots te spreken, maar Mozes slaat net als de vorige keer met zijn staf op de rots, tóch komt er water uit. God geeft wat nodig is ook al zijn Mozes en Aaron ongehoorzaam, dat raakte me, natuurlijk was het niet goed dat ze ongehoorzaam waren, maar God was wél trouw en gaf wat het volk nodig had : water. 

Zo ervaar ik het ook in mijn leven, zelfs als ik tegenstribbel, er naar toe neig me terug te trekken uit het proces omdat ik het te eng vind, het te dichtbij komt, te pijnlijk, te confronterend is, dan nóg is God trouw.

Hij plaats me dan in de rotskloof om me te beschermen en gaat ondertussen door met zijn werk, daar leert Hij me mezelf bloot te geven, Hem alles te laten zien en leer ik alles naar Hem uit te spreken,

Ik denk dat ik nog heel veel rotskloof-ervaringen nodig heb maar wat een mooi beeld en mooi inzicht.
Hij veroordeeld me niet, Hij beschermd mij in Zijn grote Liefde, in Hemzelf.





A wonderful Savior is Jesus my Lord,
  A wonderful Savior to me;
He hideth my soul in the cleft of the rock,
  Where rivers of pleasure I see. 

He hideth my soul in the cleft of the rock
  That shadows a dry, thirsty land;
He hideth my life in the depths of His love,
  And covers me there with His hand,
    And covers me there with His hand.

A wonderful Savior is Jesus my Lord,
  He taketh my burden away;
He holdeth me up and I shall not be moved,
  He giveth me strength as my day.

When clothed in His brightness, transported I rise
  To meet Him in clouds of the sky,
His perfect salvation, His wonderful love,
  I’ll shout with the millions on high.



ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 4 december 2018

Muren neergehaald

Opwekking 764 is een lied wat ik voor het eerst hoorde toen ik het toegestuurd kreeg van een vriendin en dat lied kwam gelijk diep in mijn hart binnen. In de tijd erna heeft God het me verschillende keren weer in gedachten gebracht, soms werd ik met zinnen uit dit lied wakker en dan weet ik dat God mij iets te zeggen heeft.  

Terwijl ik nog steeds aan het lezen was in het boek "Vrij van schaamte" van Christine Caine kwam ik bij het hoofdstuk met de titel, muren neerhalen. Ze gebruikt daar het voorbeeld van Jericho. Ik moest denken aan couplet uit een kinderliedje van Elly en Rikkert :  


Misschien heb jij zo'n Jericho
Een levensgroot probleem
Het lijkt alsof het muren heeft
Je komt er niet doorheen
Dan kun je Jezus danken
Dat hij het overwon
En juichen voor de Here
In Zijn heiligdom
En de muren van Jericho
De muren van Jericho
Vallen om


Christine beschrijft dat het volk Israël zich moest voorstellen hoe het er uit zou zien als God Jericho in hun hand had gegeven, want dat was wat God Jozua had belooft in Jozua 6:2 "Zie, Ik zal Jericho met zijn koning en zijn strijdbare helden in uw hand geven."

Zie.
Gebruik je geloofsogen, en ga vanuit wat je ziet handelen.
Houd je vast aan wat God je voor ogen heeft gesteld.






U zult altijd voor ons strijden;
U hebt steeds Uw trouw getoond.
Deze waarheid is mijn blijdschap:
Heer, U draagt de zegekroon,
U, mijn Helper en Beschermer,
U, mijn Redder en mijn Vriend.
Uw genade is mijn adem en mijn lied.

Waar Uw grootheid wordt bezongen,
wil ik knielen voor Uw troon.
Waar U bent, verstilt de onrust,
want U draagt de zegekroon.
Vul dit huis nu met Uw glorie,
vul ons hart met heilig vuur.
Uw genade is mijn adem en mijn lied.

-Refrein-
Halleluja! Jezus overwon.
Jezus overwon.
Halleluja! Prijs Hem,
Die de wereld verwon.

U zult altijd voor ons pleiten;
U zocht door tot U ons vond.
En geen macht kan U bestrijden,
want U draagt de zegekroon.
U bent Jezus, de Messias,
Die de wereld redding biedt.
Uw genade is mijn adem en mijn lied.

Elke muur wordt neergehaald,
ieder bolwerk afgebroken.
U draagt de zegekroon;
U overwon, U overwon!

Aan het kruis leek U verslagen,
maar U hebt de dood onttroond;
zelfs het graf kon U niet houden,
want U draagt de zegekroon.

-Refrein-
Halleluja! Jezus overwon.
Jezus overwon.
Halleluja! Prijs Hem,
Die de wereld verwon.

Elke muur wordt neergehaald,
ieder bolwerk afgebroken.
U draagt de zegekroon;
U overwon, U overwon


Ik moet je eerlijk zeggen dat ik het een uitdaging vind, maar ervaring heeft me inmiddels ook geleerd dat Gods woord waar is, en Zijn beloftes ook. 

Heer ik wil me Uw beloftes voor ogen houden, en daar vol vertrouwen naar uitzien en vertrouwen dat hierin met U mag meewerken en dat U nooit iets van mij vraagt wat te veel is (Deuteronomium 30:11) en dat ik met U alles aan kan (Filippenzen 4:13)


ONDERWEG naar Hem en met Hem

zaterdag 1 december 2018

Samen dansen

Dit lied is gebaseerd op het Bijbelboek Hooglied, het is een liefdeslied. Nu vind ik dit best een moeilijk Bijbelboek, waarschijnlijk ook omdat het nogal poëtisch is en ik niet veel begrijp van poëzie, ik heb het gewoon ook nooit meegekregen, maar toen ik het met dit lied in mijn hoofd ging lezen klonk het aannemelijk.  

"Hoor - mijn geliefde. Zie, daar komt hij, springend over de bergen, huppelend over de heuvelen. Mijn geliefde is als een gezel of het jong van een hert." 
Hooglied 2:8-9


Klinkt mij wel als een heerlijke vrijheid in de oren, een vrijheid waar ik enorm naar verlang e waarvan ik inmiddels durf te geloven dat die voor mij in het verschiet ligt. 


"Mijn geliefde gaat met mij spreken: 
Sta toch op, en kom.
Want zie de winter is voorbij, 
de regen is over, verdwenen.
De bloemen vertonen zich op het veld,
de zangtijd is aangebroken, 
en't gekir van de tortel wordt gehoord in ons land.
De vijgenboom laat zijn vroege vruchten zwellen,
en de wijnstokken in bloei geven geur.
Sta op, kom, mijn liefste,
mijn schone, kom !"
Hooglied 2:10-13


Een nieuw seizoen breekt weer aan, alles loopt weer uit, nieuw leven, wat een uitnodiging om daar van te genieten.





Behold You have coms
Over the hills
Upon the mountains
to me You have run
My beloved
You've captured my heart

With You I will go
You are my Love
You are my Fair One
The winter is past
ant the springtime has come

Dance with me
O lover of my soul
To the song of all songs
Romance me
O lover of my soul
To the song of all songs

Behold You have come
Over the hills
Upon the mountains
To me You have run
My beloved
You've captured my heart

With You I will go
You are my love
You are my Fair One
Winter is past
And the springtime has come

Dance with me
O lover of my soul
To the song of all songs
Romance me
O lover of my soul
To the song of all songs

Open the heavens
Let Your glory come down
My heart burns for Yoy, Yeshua
For Your presence, for Your holy fire

And consume me with Your fire
Let all my desire burn for You, burn for You

Dance with me
O lover of my soul
To the song of all songs
Romance me
O lover of my soul
To the song of all songs



Het onderwerp dansen is nu al verschillende keren bij mij gekomen, dansen associeer ik met vrijheid, ruimte. In de blog Ruilen schreef ik daar al iets over.
God is bezig mij in de vrijheid, in de ruimte te brengen door mij innerlijk op steeds meer plekken te genezen.
Vol verwachting kijk ik uit naar die tijd dat ik met mijn hele ziel vrijuit mag dansen met en voor mijn Heer en Maker.

Voor nu verwonder ik mij over de kleine vingerwijzingen die ik tot nu toe kreeg (ooit zal ik ze in een ander blog wel eens op een rijtje zetten) het begint een beetje op een puzzel te lijken en in mij groeit het verlangen naar het eindresultaat, maar dat zal mooi zijn Jeremia 29:11 zegt "Want Ik weet wat mijn plannen voor jullie zij, zegt de Heer. Ik heb mooie plannen voor jullie. Plannen vol vrede, niet vol ellende. Want Ik heb een hoopvolle toekomst voor jullie." 

Waar U mij ook leidt in dit proces Heer, het zal goed zijn.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 27 november 2018

De woestijn

Ik ben in het boek "Vrij van schaamte" van Christine Caine bezig en zij beschreef de woestijn aan de hand van het volk Israël dat daar 40 jaar rondzwierf over een reis van 11 dagen. Maar ze hadden deze periode nodig er moest veel in hen gebeuren.
Ze waren uit de slavernij van Egypte verlos, maar de slavernij zat nog in hen. 
Christine zegt het heel mooi : "In de woestijn moeten hun gebroken harten, hun verwonde ziel en hun gekwelde geest hersteld worden, vernieuwd en opnieuw geprogrammeerd, zodat de Israëlieten zouden weten hoe ze in het Beloofde Land moeten leven en tot bloei konden komen." 

Schaamte is slavernij, en daar wil God ons uit bevrijden, Hij wil niet dat we gebukt gaan onder deze last, Hij wil dat wij leven in de vrijheid, wij mogen zijn zoals Hij ons bedoeld heeft : kinderen van Hem met een vrije wil, een wil die zich vrijwillig voegt naar Zijn wil, want dán zullen we werkelijk vrij zijn. 

Vrij zijn binnen Zijn bescherming. 
De 10 leefregels die God Mozes in de woestijn gaf zoals beschreven in Exodus 20:1-17  waren niet om het volk te beperken maar om ze te beschermen tegen invloeden van buitenaf die hen weer gevangen wilde nemen, waardoor ze weer beschadigd zouden worden.  

Het is moeilijk om je aan te passen en te leren om in vrijheid te leven als je je leven lang gebonden geweest bent, zegt Christine en dat herken ik wel. 
Door dit boek heb ik me gerealiseerd wat schaamte voor stempel op mijn leven heeft gedrukt van jongs af aan.

Gelukkig gaat het veroveren van de vrijheid met kleine stukjes. Teveel vrijheid in een keer zou niet te behappen zijn, dat zou te veel zijn, hoe moet je daar mee omgaan ? Bij ieder nieuw stukje bevrijd gebied moet geleerd worden om vanuit de overwinning te leven.


Om vrij te komen van  de schaamte, die vaak diep verstopt ligt in donkere hoekjes en gaatjes is het nodig dat alles beschenen word met het licht van Gods woord en waarheid.
Alles wat nog niet in het licht is gebracht, zijn stukjes die Jezus nog niet kennen, en hebben vaak een negatief effect op ons functioneren ook al zijn we ons dat niet bewust.  

Ik vond het zo mooi hoe Christine zei dat een slaaf uit de slavernij halen een reddingsactie is, maar de slavernij uit slaaf halen is een voorbereidingsproces.  
In de woestijn vind het voorbereidingsproces plaats, daar worden we veranderd, getransformeerd om met de vrijheid waarin we zijn overgezet om te kunnen gaan, zodat we voluit kunnen gaan genieten in het Beloofde Land. 

Maar wat vallen we makkelijk terug in dat oude gedrag wat zo bekend is, als het veranderingsproces zwaar valt, lang duurt. ons onzeker maakt.
Het lijkt wel of we dan vergeten waar we vandaan komen en hoe moeilijk dat was in de slavernij. 
Het volk Israël verlangde op een gegeven moment in de woestijn ook terug naar de vleespotten van Egypte (Exodus 16) als ik heel eerlijk ben ben ik soms geen haar beter.

Ik herken de moeheid in het volhouden, in het consequent volgen van het nieuwe spoor, het even niet meer willen doorzetten.
Even rusten in de makkelijkere manier, maar voor ik er erg in heb zit je weer in die  makkelijkere manier ingesleten, en dan kost het je weer behoorlijk wat moeite om daaruit te klimmen, terug in dat nieuwe, nog niet zo diep ingesleten spoor te komen. 
Terwijl ik weet dat dat nieuwe spoor me iets veel beters gaat brengen dan dat oude spoor. 

Heer help mij zonder te murmureren achter U aan te gaan door de woestijn-periodes van mijn leven.

Nu ik dit gebed schrijf moet ik denken aan Jesaja 35:1-4 "De woestijn en het dorre land zullen blij zijn. De steppe zal juichen en zal bloeien als een roos. De steppe zal vol bloemen staan en juichen en jubelen. Het wordt er zo prachtig als op de Libanon, de Karmel en de Saron-vlakte. Laat je slappe handen weer sterk worden. Strek je knikkende knieën. Zeg tegen de mensen die alle hoop hadden verloren: Wees vastberaden en wees niet bang. Want let op, jullie God zal jullie vijanden komen straffen voor alles wat ze jullie hebben aangedaan. Hij zal jullie komen bevrijden." 

In de woestijn waar het flink moeilijk kan zijn mogen we vertrouwen op onze God die voor ons zorgt en voor ons strijd.

Heer help mij in de woestijn te jubelen en te juichen terwijl ik achter U aan ga naar de vrijheid, het Beloofde Land.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

donderdag 22 november 2018

Anders kijken

Vandaag had mijn moeder jarig geweest, ze zou 86 jaar geworden, maar toen ze 79 was en het leven haar had uitgeput haalde Vader haar thuis en mocht ze rusten van haar strijd op deze aarde. 
Zo rond die tijd denk ik dan vaak toch weer aan haar terug, en ik begin anders te kijken naar deze vrouw, mijn moeder.

Wat bijzonder is het toch dat als je God vraagt om je door Zijn Geest te gaan laten zien waar de bron van de dingen ligt Hij dat ook doet.
Een zo'n gebied waar veel pijn ligt / lag is gekoppeld aan mijn moeder, een vrouw die zelf ook zwaar door het leven getekend was.
Zij wilde geen slechte moeder zijn, en dat was ze ook niet, maar er is wel een hoop mis gegaan tussen mijn moeder en mij, er was geen veilige, gezonde relatie. Niet omdat ze dat niet wilde, maar omdat ze niet kon geven wat ze zelf niet had, en ook omdat er soms gewoon dingen gebeuren waar niemand schuld aan heeft.

Als de bevalling niet op een goede manier verloopt en moeder en kind de eerste drie dagen van het jonge leven gescheiden zijn vind er geen gezonde hechting plaats.
In een eerder blog : Bijzonder, vertelde ik al over mijn geboorte. In mijn proces van innerlijke genezing heeft God me terug gebracht naar dat moment, daar was die schreeuwende baby en de roep "waar ben je", zo'n enorme eenzaamheid, verlatenheid, ik schreef daar de blog Ik werd gezien over.
 Mama heeft dit ook nooit gewild, ik kon vergeven en genezing ontvangen, Hij haalde de pijn daaruit en ik mocht daar weer gehecht worden, dat was zo bijzonder.  

Er werd mij ook duidelijk dat ik al heel jong een veel te zware last te dragen kreeg. Ik wist het wel maar ik ervoer daar nu erkenning voor, bevestiging, het was zo. 
Ook hier gaat het niet om de schuldvraag, dingen gebeuren en gaan zoals ze gaan. 
Ik geloof niet dat die last heel bewust op mij gelegd is, misschien heb ik uit loyaliteit die last wel zelf op me genomen (kinderen zijn enorm loyaal naar ouders) ik zocht geen oordeel, ik zocht  genezing. en om genezing te kunnen ontvangen moeten dingen duidelijk worden, erkent worden en aan het licht gebracht worden. 

Hoe mooi dat alles wat duister is moet wijken als we het in het licht brengen. Gods licht, Gods waarheid geneest. 
Die zware last die mijn hele jeugd op mij gedrukt heeft en mijn leven voor een groot  deel heeft bepaald  mocht ik loslaten, er kwam een stukje ruimte. 

Sapje voor stapje leer ik anders naar mijn moeder kijken, komt er begrip in mij voor haar en haar situatie, ik begin me te realiseren dat God net zo naar haar keek als dat Hij nu naar mij kijkt,vol liefde.
Zij heeft in haar leven geroeid met de riemen die ze had, net als ik dat heb gedaan, ook daar schreef ik al eens eerder iets over in de blog Moederdag, het is mooi om te ervaren dat God steeds meer inzicht geeft, het gaat in kleine stapjes en die kleine stapjes begin ik te waarderen. 

Het liefst zou ik met grote zevenmijlslaarzen door het proces banjeren, ben je er snel klaar mee, soms wil ik gewoon klaar zijn, maar dan gebeurt het niet zorgvuldig en secuur en dat is wel de manier waarop God te werk gaat, voorzichtig en vol liefde, en alleen als wij Hem daar toelaten.  

Ik mag met hele kleine stapjes leren hoe God vol bewogenheid kijkt naar mij, en eigenlijk vind ik dat soms best eng, durf ik me helemaal bloot te geven, mag Hij in al die donkere, pijnlijke hoekjes en gaatjes kijken en daar Zijn licht laten schijnen ?

De Bijbel zegt dat Hij "met innerlijke ontferming bewogen" is als Hij kijkt.
In Hem is geen oordeel, enkel en alleen liefde die stroomt vanuit Zijn Vaderhart. 

Mattheus 9:36 is een van verschillende teksten in de Bijbel waar deze houding van Jezus word beschreven : "En Hij, de schare ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, gelijk schapen, die geen herder hebben."
Hij ziet in wat voor omstandigheden we zijn, Hij weet hoe we daar in terecht gekomen zijn. Van al die pijn word je zo moe, je bent er innerlijk door verdwaald geraakt in jezelf. Je probeert gas te geven in het leven terwijl er ook flink op de rem getrapt word, de oude pijn houd je tegen, bewust of onbewust.

Wat ik al zei, soms vind ik dat zo verschrikkelijk eng en vlucht ik soms terug in oude vertrouwde overlevingsmechanismes, ik weet inmiddels dat dat een hele natuurlijke logische reactie is en ook dat is een proces waar ik met mijn Vader aan mag werken maar dat word denk ik een ander blog....of twee. 

Dit proces is echt nog niet ten einde, maar er zijn mooie dingen gebeurd, stappen gezet, en ik ben enorm dankbaar voor de heling die het bracht.

Heer dank U wel dat U mij anders leert kijken, leert te kijken door Uw ogen,  terug te kijken zoals U het zag, U zag zowel mijn moeder als mij. U hield en houd van ons beide, U wist en weet alles, U geneest en hersteld, ik wil mij overgeven aan Uw genezende liefde. Geef mij de moed U toe te laten in elke pijnlijke en misschien wel diep weggestopte plek.
Ik ben zo enorm dankbaar voor de weg die ik hierin al heb mogen maken.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 20 november 2018

Het gaat goed met mijn ziel

Een prachtig oud hymn "It is well"




    1. When peace, like a river, attendeth my way,
      When sorrows like sea billows roll;
      Whatever my lot, Thou hast taught me to say,
      It is well, it is well with my soul.
      • Refrain:
        It is well with my soul,
        It is well, it is well with my soul.
    2. Though Satan should buffet, though trials should come,
      Let this blest assurance control,
      That Christ hath regarded my helpless estate,
      And hath shed His own blood for my soul.
    3. My sin—oh, the bliss of this glorious thought!—
      My sin, not in part but the whole,
      Is nailed to the cross, and I bear it no more,
      Praise the Lord, praise the Lord, O my soul!
    4. For me, be it Christ, be it Christ hence to live:
      If Jordan above me shall roll,
      No pang shall be mine, for in death as in life
      Thou wilt whisper Thy peace to my soul.
    5. But, Lord, ’tis for Thee, for Thy coming we wait,
      The sky, not the grave, is our goal;
      Oh, trump of the angel! Oh, voice of the Lord!
      Blessed hope, blessed rest of my soul!
    6. And Lord, haste the day when the faith shall be sight,
      The clouds be rolled back as a scroll;
      The trump shall resound, and the Lord shall descend,
      Even so, it is well with my soul.


De letterlijke vertaling van het prachtige lied "It is well with my soul" is "Het gaat goed met mijn ziel" 
Dit lied werd geschreven door Horatio Spafford, een man die aan het einde van de 19e eeuw een enorm verlies leed, zijn verhaal kun je hier lezen, en dan deze woorden schrijven, dat getuigd van een vast geloof in God. Hij wist wie zijn God was en dat die God hem nooit los zou laten, hoe hart de boze ook aan zijn bestaan schudde.

Er is ook een Nederlandse variatie van dit lied, daar zegt de tekst "'t is mij goed wat mijn God mij beschikt"

‘t Zij vreugde mijn deel is, of smart mij verteert
en stormwind en nacht mij verschrikk’.
Gij hebt mij, mijn Heiland, te roemen geleerd:
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
‘t Is mij goed, wat God doet;
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.


Uw deel, hoeveel zwaarder is ‘t hier niet geweest!
Hoe spande niet satan zijn strik
en ziend’ op Uw kruis roemt in mij ook mijn geest;
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
‘t Is mij goed, wat God doet;
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.

Heer, laat in mijn sterven Uw troost mij nabij,
dat mij dan Uw liefde verkwikk’; 
dan dank ik, hoe bang mij de doodstrijd ook zij:
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
‘t Is mij goed, wat God doet;
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.


In de tijd voor God mij bijzonder aanraakte met Pasen 2016 ging ik bijna elke nacht slapen met een gebed op mijn lippen waarvan ik inmiddels overtuigd ben dat God dat daar legde "Heer U geneest mijn ziel" Ik wist niet waar het vandaan kwam, maar het was daar steeds weer voor een hele lange tijd en het begon me hoop te geven ook al begreep ik niet wat het inhield. 

Horatio schrijft in dit lied dat of het nu een rivier van vrede of woeste golven zijn die we tegenkomen, wat voor lot ons ook treft, Hij heeft ons geleerd om te zeggen dat het goed gaat met onze ziel.

Ik kan het hem inmiddels volmondig nazeggen, wat er ook gebeurd, door welk proces ik ook heen ga, het is goed. 
Het is goed wat God doet, Hij kent mij door en door en weet precies wat er nodig is om mij te vormen naar het beeld dat Hij voor ogen had toen Hij mij weefde in de buik van mijn moeder en waar ik door de pijn van het leven vanaf gedreven ben. Hij hersteld mij terug naar Zijn oorspronkelijke maaksel.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

zaterdag 17 november 2018

Ik wil U aan het werk zien

Dit keer geen oud lied wat in mij kwam opborrelen, maar een lied dat ik hoorde toen ik naar "Hour op Power" keek (een in mijn ogen goede vaste gewoonte van mij op zondagmorgen) en wat me enorm aansprak, een lied van verlangen naar meer van God.




I've seen darkness, shattered by light
I've seen joy break, after the night
I want to see it again
I've seen tragic, and hopeless days
Turn to stories, of amazing grace
I want to see it again!

Ohh come Lord, like a rushing wind
We are desperate, for Your presence
Revive us, by Your spirit within
We want to see You again
See You again!

I've seen laughter, conquer the tears
I've seen strength rise, to persevere
I want to see it again
I've seen bodies, ruined and frail
Rise in power, completely healed
I want to see it again!

Oh-oh-ohh come Lord, like a rushing wind
We are desperate, for Your presence
Revive us, by Your spirit within
We want to see You again
See You again!
Ohh come Lord, like a rushing wind
We are desperate, for Your presence
Revive us, by Your spirit within
We want to see You again
See You again!

We remember all the great things You have done
We believe that greater things are still to come
Oh-oh-ohh

Ohh come Lord, like a rushing wind
We are desperate, for Your presence
Revive us, by Your spirit within
We want to see You again
See You again...

We want to see You again
See You again
Ja ik heb duister verbrijzelt zien worden door licht, ik heb vreugde zien doorbreken na periodes zo donker als de nacht. Ik heb tragische en hopeloos lijkende situaties zien veranderen door Gods verbazingwekkende genade. En daar wil ik meer van zien.

Niet omdat wat ik heb ervaring niet genoeg is of omdat ik er niet tevreden mee ben, maar omdat ik vol verbazing ben over de grootheid van de God die dat kan doen in een mensenleven. Ik kan daar geen genoeg van krijgen.

Kom Heer als een ruisende wind, want ik verlang wanhopig naar Uw aanwezigheid. Laat mij herleven door Uw Geest in mij. Ik verlang naar mee van U.

Ik herinner me wat U in mijn leven hebt gedaan en doet en ik geloof dat U nog veel meer wil en kan doen, zegt dit lied.

Dat ik geloof dat God meer wil geven is niet omdat ik geloof in een voorspoedsevangelie, absoluut niet ! 
Het leven is niet alleen rozengeur en maneschijn, ook het leven met God niet. Moeilijkheden (lijden) is onderdeel van het leven en door het leven heen leren we lessen, word ons karakter gevormd. 

Jezus zegt ons in Johannes 14:12 "Luister goed ! Ik zeg jullie: iedereen die in Mij gelooft, zal dezelfde dingen doen als Ik. Hij zal zelfs nog geweldigere dingen doen."
Jezus heeft het zelf gezegd en wij mogen Hem geloven op Zijn woord, Zijn woord is de waarheid en daarom magen wij ook meer van Hem verwachten in en door ons heen. 

En als deze dingen gebeuren is dat maar om één reden : tot Zijn eer en glorie, en anders niks. 
Alle eer zal voor Hem zijn. Daarvoor zijn wij mensen op deze aarde, om onze Maker te eren, en om een kanaal te zijn voor Hem om doorheen te werken, een kanaal waardoor Zijn heerlijkheid en Zijn Koninkrijk zichtbaar zal worden in deze wereld.

Wat wil ik me daar graag voor openstellen, wat wil ik me daar graag voor laten gebruiken. Het woord gebruiken heeft zo'n nare klank maar zo heeft God dat niet bedoeld. Hij kijkt naar ons en naar wat Hij met en door ons kan doen en zegt dan : Kijkt die eens, die is van Mij, kan je het zien, kijk eens hoeveel die al op Mij lijkt. 


En aan het eind van mijn reis hier op aarde wil ik Hem zo graag horen zeggen wat Jezus vertelde in de gelijkenis van de dienaren en het geld in Mattheus 25:21 "Goed gedaan ! Je bent een goede en trouwe dienaar." 

Heer geef dat ik goed zal omgaan met wat U mij gegeven heb in dit leven, dat mijn leven zal zijn tot eer van U alleen.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 13 november 2018

Genade, zo oneindig groot

Wie kent het hymne "Amazing grace" nu niet, ik vind 'm prachtig.
Onder deze link vind je het verhaal van John Newton de schrijver van dit prachtige lied. 

Ook ik ben vol verwonderen over hoe God een leven kan omkeren, zo af en toe kom ik wel eens iemand tegen die tegen me zegt : wat ben jij veranderd, en dan raakt me dat. De Enige die daar alle eer voor verdiend is mijn Heer en Maker Jezus Christus.
Alleen Hij was in staat die boze opstandige, kapotte mens met heel veel liefde te veranderen in de mooie vrouw die ik tegenwoordig mag zijn en meer en meer mag worden. 
Het proces is nog niet af, ik ben nog steeds in en onder de vaardige vormende en helende handen van mijn Heelmeester, maar ik ben al zo enorm blij met het resultaat tot nu toe. 

Ik raak steeds meer onder de indruk van zoveel liefdevolle genade, ik kan het niet bevatten en dat hoeft ook niet, ik mag er in rusten, ervan genieten.





Genade, zo oneindig groot,
Dat ik, die 't niet verdien
het leven vond, want ik was dood
en blind, maar nu kan 'k zien.

Genade die mij heeft geleerd
te vrezen voor het kwaad.
Maar ook - als ik mij tot Hem keer
dat God mij nooit verlaat.

Want Jezus droeg mij zondelast
en tranen aan het kruis.
Hij houdt mij door genade vast
en brengt mij veilig thuis.

Als ik daar in zijn heerlijkheid
mag stralen als de zon,
dan prijs ik Hem in eeuwigheid
dat ik genade vond.



ONDERWEG naar Hem en met Hem

vrijdag 9 november 2018

Alleen door U

Op een ochtend was ik bezig met dingen die moesten gebeuren, en al doende kwam de zin "Alleen door U, alleen door Uw dood, Uw liefde zo groot" in mij op, toen ik weer thuis kwam ben ik gaan googelen en kwam ik bij Opwekking 498 terecht.

Inderdaad alleen Hij is mijn ontstaan, mijn basis. wat een bijzonder offer heeft Hij gebracht voor mij.

In deze wereld heb ik weinig contact gehad met mijn familie, zowel van moeders als vaders kant, en als ik dan naar een programma als "Verborgen verleden" kijk wat ik enorm leuk vind bekruipt me wel eens de vraag : waar hoor ik bij ?

Maar ik ben zo blij dat ik nu weet bij Wie ik hoor, bij iemand die alles voor mij over had, die Zijn Zoon voor mij gaf omdat Hij wilde dat ik bij Hem zou horen.

Ik mag er niet alleen zijn, ik hoor er ook nog eens bij, bij Iemand.

Ook al hou ik zielsveel van mijn man en geniet ik van ons leven samen, en ben ik dankbaar voor onze kinderen, met hen ben ik alleen op deze aarde verbonden, tijdelijk. 
Maar met Hem ben ik met mijn ziel voor eeuwig verbonden, ik kijk er zo naar uit om Hem te zien, Hem te ontmoeten. Hem die mij gewild heeft, gemaakt heeft, gekozen heeft, en intens lief heeft. 

Wat een feest zal die ontmoeting zijn, als ik Hem zal zien, wat ben ik benieuwd naar Zijn gezicht, Zijn handen, voor altijd samen.



 


Er is een stad
met gouden straten,
vol van Jezus’ heerlijkheid.
Er is een weg
die daarheen leidt;
daar is leven in eeuwigheid.

Alleen door U, alleen door U,
alleen door uw dood,
uw liefde zo groot.

Nooit meer rouw, nooit meer tranen,
nooit meer lijden, nooit meer nood,
nooit meer pijn, nooit meer ziekte,
nooit meer onrecht, nooit meer dood.

Refrein:
Alleen door U, alleen door U,
alleen door uw dood, uw liefde zo groot.
Oh, de schuld is afbetaald,
we kunnen eeuwig leven;
nu is er weer hoop,
alleen door U.
Oh, eens zien wij uw gezicht
en iedereen zal dansen
in de stad van onze God;
alleen door U.

Altijd licht, altijd vrede,
altijd blijdschap, altijd feest,
altijd wijn die blijft stromen
op het grote bruiloftsfeest.

(refrein)
Alleen door U, alleen door U,
alleen door uw dood, uw liefde zo groot.
Oh, de schuld is afbetaald,
we kunnen eeuwig leven;
nu is er weer hoop,
alleen door U.
Oh, eens zien wij uw gezicht
en iedereen zal dansen
in de stad van onze God;
alleen door U.


Heer dank U wel voor wie U bent en dat ik bij U hoor. Ik verlang ernaar dat U alles in mijn leven zal zijn, en ik kijk er naar uit U te ontmoeten en tot die tijd wil ik U steeds meer leren kennen, ontdekken wie U bent.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Wat een bijzondere weg

Toen God  Pasen 2016  tegen mij zei : "Ik zie jou" maakte dat heel wat in mij los, en steeds bracht Hij dit op allerlei manieren w...