Liefdevolle Heelmeester

In mijn vorige blog Op reis (vervolg) Vertelde ik al iets over mijn vragen rond het lijden dat ik in mijn leven gezien had en wat een periode van mijn jeugd, van mijn 12e tot mijn 16e enorm in de knoop heeft gebracht, mede doordat ik me in die tijd nergens, niet thuis, niet op school en niet in de kerk, gezien of gehoord voelde. In die periode gebeurde er dingen in mijn leven die te zwaar waren voor een jong, naïef meisje, zeker als je geen antwoord kan vinden op de vragen die je niet eens weet hoe te formuleren. Het stapelt allemaal op in je binnenste en begint te gisten. Ik proefde dat God hiermee aan de gang wilde, dat het tijd was om hier samen met Hem doorheen te gaan.

Ineens begonnen er dingen samen te vallen. Al een tijdje viel mij een boek in mijn kast op : De tranen van God wat geschreven is door Joni Earecson-Tada en Steven Estes. Ik wist wat dat betekende maar het trok me niet erg. Uiteindelijk heb ik het opgepakt en toen begon het balletje van herinneringen te rollen en ontdekte ik dat ik met deze periode uit mijn jeugd te maken had. Bij de blogspot Frisse kijk op oude waarheden kwam het blog Tot eer van Zijn Naam (2) online en dat was een enorme eyeopener voor mij : Als wij vergeving aannemen of een ander vergeven word God geëerd. En toen ik daar wat op liep na te kauwen was het of God zei : Ik heb jou geschapen om mij te eren. Hij bracht mij een bepaalde gebeurtenis in gedachten en ik wist dat ik moest vergeven. Ook al had ik dit al gedaan, het was nodig om dit uitgebreider en dieper te doen met de kennis die ik inmiddels had gekregen van Hem over de enorme waarde van vergeving. 

Nadat ik dat gedaan had kwam een droom die ik een aantal weken daarvoor gehad had, en had opgeschreven terug in mijn herinnering. Ik zocht 'm weer op en ik wist dat het met delen van mij te maken had (ieder mens bestaat uit "delen" zoals een boom uit jaarringen heeft waaraan je z'n levensloop kan aflezen, zo heeft een mens "delen" waarin herinneringen zijn opgeslagen, gezonde delen doen nog gewoon mee in je dagelijkse leven, getraumatiseerde delen zijn vaak weggestopt zodat ze minder pijn veroorzaken, maar toch hebben ze ook dan vaak meer effect op het dagelijkse leven als dat je denkt, er ontstaan ook situaties waarin ze zich niet meer weg laten stoppen) Verder kwam ik er niet achter wat God hier toch mee wilde zeggen. In de droom zag ik tot drie keer toe een oude motor, bepakt en bezakt, bereden door rijders zonder helm, in verschillende snelheden aan me voorbij gaan. Ze parkeerde hun motor op in de grasberm en verdwenen in de bossages die langs het grasberm stonden. Na het lezen van de blog van Marja had ik de indruk dat ik mijn droom moest delen met een vrouw van het gebedshuis waar ik onderdeel van ben en haar moest vragen of zij mij kon helpen met het begrijpen van deze droom omdat ik er zelf niet verder mee kwam. Bij het antwoord wat zij mij gaf wist ik direct : dit is het. De delen van mij hadden zich het bos in gestuurd gevoeld, niet gezien, niet erkend. God had mij door een droom laten weten dat Hij wist van de situatie, en dat Hij het niet vergeten was en dat ik nu met Hem door deze periode heen mocht gaan om te vergeven en te genezen.

Ook al was dit verschrikkelijk pijnlijk, het was ook heel kostbaar. Papa wil niets liever dan ons hart genezen, dat is ook wat Hij Pasen 2016 tegen mij zei. In het boek dat ik begon te lezen las ik dingen die ik nog nooit zo gezien had, en waar ik nu ook voor open stond. Het was en is mijn gebed dat Hij door Heilige Geest mij Zijn Waarheid en Weg laat zien. Ik vind het balanceren tussen allerlei verschillende uitleggingen van de Bijbel soms een lastige, zeker als ik proef dat er niet altijd even respectvol op elkaar word gereageerd. Ik heb het daar al eerder over gehad in mijn blogs. De pink weet niet hoe het leven er als lever uitziet en andersom ook niet, maar beiden zijn ze wel een onderdeel van het lichaam van Christus en ze helpen dat lichaam niet door om elkaar te lachen of nog vervelender, elkaar te bekritiseren. 

Heer wat een liefdevolle Heelmeester bent U, dank U wel dat U de tijd neemt, en het proces opbouwt en alles zorgvuldig voorbereid. Ik mocht weer los komen van een moeilijk stuk trauma wat als een betonblok voelde achteraf gezien, en in de ruimte die is ontstaan  is er ruimte om de pijn van het lijden te verwerken dat ik heb gezien bij mijn moeder en vader, bij de vrouw waar ik al zo lang mantelzorger voor ben, maar ook de pijn in ons eigen leven. De pijn en het lijden waar ik zo vaak geen raad mee weet, wat ik vaak ook maar weg heb gestopt en wat er nu mag zijn, wat gehoord en gezien mag worden, net als die delen van mij door U wel werden gezien en gehoord en die hersteld mochten worden als onderdeel van mij. U maakt mij heel, ik mag er zijn, elk onderdeel van mij mag uit de schaduw in Uw licht komen en één worden met mij en er gewoon zijn.

Dank U wel dat ik mag leren zien waar U was in dit alles en dat U goed bent, dat Uw motivatie altijd liefde is, ook als U dingen toelaat die U afschuwelijk vind. Dank U wel dat U mensen nooit dwing, U geeft ze altijd de vrije keus, ook als iemand keuzes maakt die U afschuwelijk vind en die andere mensen pijn doen. Toch bent U daarin en werkt U daar doorheen. Nee, ik begrijp het niet allemaal, ik heb zeker geen pasklare antwoorden meer. Het lijkt wel of ik die steeds meer kwijtraak. Maar ik weet één ding Heel zeker : U houd van mij en van ieder mens op deze aarde, Uw lievelings planeet in het hele heelal dat U schiep. U koos ervoor op deze planeet leven te scheppen in water en land, de natuur, de dieren, en als kroon op Uw werk de mensen. De mens keerde zich van U af maar U liet de mens niet los, U liet mij niet los, ook niet toen ik van U wegliep. U hield mij in het oog, dank U wel daarvoor.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Eng maar goed (vervolg)

Ik ben in deze blog open en vrijmoedig over wat God deed en doet in mijn leven, dat komt omdat ik weet dat God me deze opdracht heeft gegeven, maar wat ik vandaag ga delen als vervolg op mijn blog van vorige week daar heb ik toch wel over zitten twijfelen hoe ik dit moet gaan vertellen want het was voor mij heel confronterend, en het is zo kwetsbaar, intiem. 

In het laatste gesprek met Johanneke zijn we verder gaan kijken naar mijn kind-delen en daar was er één waar ik enorm tegen aan bleef lopen in mijn leven, het deel controle. Toen dat aangesproken werd werd er een enorm verdrietig meisje zichtbaar, ik kon dit in eerste instantie niet plaatsen. De naam van mijn broertje kwam in mij op, ik schreef eerder dit blog over hem Mijn broertje Gideon. Zijn dood was een situatie waarin ik als 5 jarig meisje totaal geen controle had, en er kwamen meer herinneringen aan situaties boven waarin ik totaal geen controle had. Mijn deel controle was tegen wil en dank ontstaan, wilde er eigenlijk helemaal niet zijn, maar iemand moest toch de controle nemen ? 

In het gesprek werd me ook duidelijk hoe dit deel in een ander fase van mijn leven naast helpend ook veel kapot heeft gemaakt in onderlinge relaties die God heel anders bedoeld had en dat vond ik enorm pijnlijk om me dit te realiseren. Wat is God dan goed en genadig dat Hij ons helpt door zo'n genezingsproces heen. De dag erna werd ik wakker en ik realiseerde me dat er nog een diepere wortel was die Gods aanraking nodig had. In de blog Bijzonder beschrijf ik het wonder van mijn geboorte, want dat ik leef is niet zo vanzelfsprekend. Mijn moeder was buitenbaarmoederlijk zwanger en toen ze uiteindelijk een keizersnee onderging zat de arts bijna in mijn roze velletje met zijn scalpel, en daar zat nu precies de wortel van een enorme diepe angst die controle overal volgde, het leek wel een Siamese tweeling. Ik mocht mijn angst uitroepen naar God, Hij tilde het trauma eruit en goot Zijn balsem in de wond zoals ik ook in mijn vorige blog beschreef. 

Terwijl dit proces van gesprekken en genezing bezig was werkte God ook op een ander vlak. In het onderwijs van online-Bijbelschool komt er ook onderwijs over genezing aan de orde en dat bleef bij me hangen. God genas me van een eetstoornis, ADHD en depressie, ik schrijf daarover in de blog Pasen 2016, maar ik had nog andere lichamelijke kwalen, zou God die ook niet willen genezen ? JA, absoluut, dat wil Hij, en dat kan Hij ook. De Bijbel zegt in Johannes 14:13-14 "En wat u ook zult vragen in Mijn Naam, dat zal ik doen, opdat de Vader in de Zoon verheerlijkt zal worden. Als u iets vragen zult in Mijn Naam, Ik zal het doen." Ik hoefde alleen maar te vragen. Jacobus 1:6-7 zegt "Maar laat hij er in geloof om vragen en daarbij niet twijfelen. Immers, wie twijfelt, lijkt op een golf van de zee, die door de wind voortgestuwd en op- en neergeworpen wordt. Want zo iemand moet niet denken dat hij iets ontvangen zal van de Here." Als ik vraag, moet ik niet twijfelen, als ik zonder twijfel vraag zal ik ontvangen.

Een aantal jaar geleden werd er bij mij Lichen Sclerosus geconstateerd, een huidaandoening op een plek die niet prettig is. Eigenlijk wist ik in mijn hart dat God zei : Ik ben ook daarvoor gestorven en heb het gedragen zodat jij genezen zal zijn. Dat staat zowel in Jesaje 53:5 "Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden verbrijzeld. De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen." als 1 Petrus 2:24 "Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout, opdat wij, voor de zonden dood, voor gerechtigheid zouden leven. Door Zijn striemen bent u genezen." Hij droeg deze 39 afschuwelijke zweepslagen en kruisiging zodat wij gezond zouden zijn op alle terreinen van ons leven, ook in ons lichaam. Toen ik op een gegeven moment weer de zalf wilde smeren ervoer ik in mijn hart iets dat zei : Ik heb jou genezen, je hoeft niet meer te smeren, geloof Mij. In geloof ben ik gestopt met smeren. 

Enkele dagen later, om precies te zijn de ochtend dat God mij genas van weer een stuk geboortetrauma,  wist ik dat ik kon stoppen met het incontinentiemateriaal wat ik na de geboorte van onze jongste moest gaan gebruiken, die is nu 27. Ik moet eerlijk zeggen dat dat een hele stap was, een stap van geloof, de vurige pijlen (waar Efeze 6:16 over spreekt) van twijfel floten om m'n oren. Mijn mond sprak steeds weer uit : Ik ben genezen, ik zal niet lekken, ik zal niet ruiken, mijn huid is gezond als van een pas geboren baby, wat er door de LS is verdwenen word herstelt in de naam van Jezus, blaas verzakking word opgeheven. Dat is je geloof inzetten, vertrouwen, volharden, je oog alleen op Hem richten, woorden van geloof spreken en weten dat wat God zegt waar is, en dat Hij Zijn Woord zal bevestigen, dat Hij het zal doen. Je gedachten niet toestaan in te gaan op de vragen die de boze in je oren blaast : weet je wel zeker dat het God was en niet je eigen idee/verlangen, was dat nou toch niet een druppel die je voelde, is dat niet een kloof die je daar voelt branden. Ik heb gezegd : Symptoom je bent een leugen ! Jezus zegt : Door Mijn striemen ben je genezen, ik bén genezen wat ik ook voel, ieder symptoom is een leugen en wijkt voor de Naam van Jezus !

Dit is wel een tijdje doorgegaan, steeds als twijfel de kop weer probeerde op te steken sprak ik tegen de berg zoals Marcus 11:23 ons leert "Want, voorwaar, Ik zeg u : wie tegen deze berg zal zeggen : Word opgeheven en in de zee geworpen, en niet zal twijfelen in zijn hart, maar zal geloven dat wat hij zegt, gebeuren zal, het zal hem gebeuren wat hij zegt." Ik bespeurde groei in mijn geloof, vertrouwen, bevrijding en genezing, spreek hardop in geloof tegen je berg, de geestelijke wereld moet het horen, en je krijgt wat je zegt. Spreuken 18:21 "Leven en dood zijn in de macht van de tong, wie hem liefheeft, zal de vruchten eten." Wat een geweldige God hebben wij ! 

God geneest niet alleen mijn hart zoals hij me zei in 2016, maar Hij wilde ook mijn lichaam verder genezen, Hij wilde met mij samenwerken, ik mocht geloof in werking zetten en vertrouwen en in beweging komen, en net als de melaatsen uit Lucas 17:11-19 werd ik gaandeweg genezen. Het was een spannend avontuur maar ook heel kostbaar. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Inzichten

In mijn blog van vorige week begon ik terug te kijken op wat God mij allemaal heeft geleerd door mijn strijd met eten heen.
God heeft me in 2016 genezen van een eetstoornis en het feit dat oud gedrag en strijd terug kwam heeft daar niets aan veranderd. Ik ben dankbaar dat ik dat altijd heb kunnen belijden : Heer U heeft me genezen en U doet geen half werk. Uw woord is de waarheid en U hebt dat zelf tegen me gezegd, U heeft ook op een gegeven moment gezegd dat U mij de overwinning hebt gegeven. Die twee momenten stonden in mijn hart gegrift en ik weigerde daar aan te twijfelen omdat ik weet dat Hij goed en trouw is. Psalm 138:8 zegt "De Heer zal Zijn werk voor mij voltooien; Uw goedertierenheid, Heer, is voor eeuwig; laat het werk van Uw handen niet los." Gods woord liegt niet, nooit !  Hij heeft mij geleerd op Zijn woord te staan, Zijn woord brengt (geestelijk) leven en overvloed. 

Wat God mij vooral begon te leren was Wie Hij is, Zijn karakter, Zijn liefde en genade lieten mij mijn eigen oordeel, veroordeling en schaamte zien die mij gebonden hielden. Hij liet me zien hoe een geest van duizend en een angsten me in z'n greep hield, en een geest van vagebond. Toen God dit openbaarde aan degene die voor mij bad schrok ik daar best van. Dat ik gebonden was en trauma's had dat wist ik en geloofde ik. Dat daar vaak geesten aan verbonden zijn wist ik ook, maar dat ze zo benoemd werden was best slikken voor mij. Je hoort en ziet soms best hele heftige dingen als mensen worden vrij gezet van geesten, maar ik weet dat het ook heel anders kan, zonder manifestaties. Ik ben dankbaar voor de bediening van Wonderful Free Live Ministry waar ik veel genezing heb mogen ontvangen. Waar ik veel heb mogen leren over innerlijke genezing. Maar niet alleen daar, God gaat met je mee als je na een bijzondere middag weer naar huis gaat en het is Zijn werk en daar gaat Hij gewoon mee door als je weer thuis bent. 

Hij brengt je zaken in gedachten, Hij laat je zien wat je mag bidden, belijden, breken, waar je afstand van mag doen. Hij doet Zijn werk gewoon op de plek waar jij bent als jij er de tijd voor neemt om stil te worden voor Hem, naar Hem te luisteren en mee te bewegen en mee te werken met Zijn Geest in jou. Hij brengt boeken, onderwijs, filmpjes, alles op je weg wat je nodig hebt om van Hem te leren als je daar je hart voor open zet en Hem toestemming geeft Zijn werk in jou te doen. Als je jou wil en jou angsten wil onderwerpen aan Zijn wil. Zijn wil is geen harde knoet van : je doet en zult wat Ik wil, goedschiks of kwaadschiks. NEE, Zijn wil is het beste voor ons leven, genezing , heelheid, vrede, goedheid, genade.

Doordat God me steeds meer ging laten zien over Wie Hij werkelijk is durfde ik mijzelf steeds meer aan Hem over te geven, te onderwerpen aan Zijn liefdevolle wil voor mijn leven. Hij wil niets liever dan ons herstellen naar de oorspronkelijke persoon die Hij voor ogen had toen Hij ons vormde in de schoot van onze moeder. Hij begon me te laten dat Hij met alles Wie Hij is in mij woont. Dat ik dus geen willoos persoon ben, onmachtig om me te verzetten tegen mijn eigen vleselijke wensen en verlangens, impulsen, tegen de boze die alles uit de kast trekt om mij te verleiden juist dat te doen waarmee ik de Heilige Geest bedroef in mijn leven. 
Heel lang heb ik gedacht dat als ik de mist in ging met m'n eetgedrag ik zondigde omdat ik mijn doel miste door niet te voldoen aan de richtlijnen die ik wist dat God mij gegeven had voor eten. Niet om mij onder de knoet te houden maar omdat Hij zo graag wil dat ik gezond ben. 

Hij leerde me dat ik niet zondigde als ik dat deed maar dat ik Hem verdriet deed omdat ik niet vertrouwde dat Hij me door dat nare gevoel heen zou en kon helpen wat ik dempte met eten omdat ik er niet naar durfde te kijken. Zou Hij niet met me mee kijken ?  Zou Hij me niet beschermen ? Zou Hij me niet vast houden ? Zou Hij me niet troosten ?  Zou Hij me niet genezen ?  Zou Hij me ooit in de steek laten ? Het was of Hij zei : kind ik hou zo ontzetten veel van je, het doet me pijn te zien hoe jij jezelf pijn doet omdat je mij niet volledig durft te vertrouwen terwijl ik de Betrouwbare ben en je NOOIT alleen zal laten. Je bent Mijn oogappel die ik altijd zal beschermen met alles wat in Mij is. Daarom ben ik bedroeft, niet omdat je tekort schiet, maar omdat je jezelf zoveel pijn doet terwijl ik die pijn voor je gedragen heb op het kruis van Golgotha en ik er zo naar verlang dat je ook dat stukje aan mij toevertrouwd zodat Ik daarvoor mag zorgen.


Dankbaar ONDERWEG naar Hem en met Hem, mijn liefhebbende hemelse Vader.
  

Overwinning

Terwijl ik buiten de post loop te bezorgen borrelen er een paar zinnen uit een heel oud lied in mij op, een lied dat we in de kerk zongen waar ik als kind ben opgegroeid.

Overwinning, overwinning,

door het bloed van Calvarie.

Overwinning, overwinning,

door het bloed van het Lam.

God schenkt overwinning,

God schenkt overwinning.

door het bloed van Calvarie,

het bloed van het Lam.

En dan begint Papa God me te vragen : weet je nog dat Ik je vroeg of Ik jou lichaam mocht hebben ? Dat je ja hebt gezegd en dat je het aan Mij hebt gegeven ?  Ja Vader dat weet ik nog, dat was best spannend, maar ik wilde U vertrouwen.

Weet je nog het moment dat Ik jou in gedachten bracht dat je zomaar uit het niets buiten bewustzijn raakte zonder ook maar iets aan te voelen komen. Je viel en toen je weer bij bewustzijn kwam trilde je hevig en je keek in het geschrokken gezicht van je man, je kleine dochter stond erbij en je zoon kwam net binnen lopen uit school. Je werd vertelt dat de ambulance onderweg was. Toen je man zijn werk belde om te melden dat zijn gezin hem nodig had brak hij in tranen uit en al trillend heb jij dat telefoontje afgehandeld. Je werd meegenomen en de broeders stelde je gerust. Je man bleef met de kinderen achter en jij kon niets voor ze doen. 

In het ziekenhuis konden ze niets vinden en werd het bestempelt als een spontane flauwte, de huisarts legde je later uit dat het zeer waarschijnlijk een combinatie was geweest van een te lage bloedsuiker en een te lage bloeddruk.

Onbewust sloot je een verbond met jezelf : Dit zal me nooit meer gebeuren.  Toen Ik je dat in gedachten bracht wist je dat je je van dat verbond moest bekeren, dat je het moest verbreken en je er los van moest spreken. Je vroeg me het trauma uit je te tillen en dat hen Ik gedaan en ik heb de plek die vrij kwam gevuld met Mijn liefde en genade om je te genezen. Ja Heer die nacht herinner ik me ook. Toen later de twijfel me wilde bekruipen koos ik ervoor om U te vertrouwen, omdat ik weet dat U goed bent.

Heb je verschil opgemerkt ? Ja Heer dat heb ik zeker. 

Toen mijn lijf mij probeerde bang te maken door te gaan zweten of wat licht in m'n hoofd te worden bracht U me te binnen om tegen mijn lichaam te spreken dat het moest functioneren in de orde van Jezus Christus. Als ik dat deed was het weg. 

U maakte mij vertrouwd met mijn lichaam, toen het anders begon aan te voelen wist ik : het is goed en ik ben veilig.

En toen kwamen die oude zinnen weer : Overwinning, overwinning.......  Ik heb jou de overwinning gegeven, door het bloed van Calvarie, door het bloed van het Lam. 
De nacht daarop kwam in mijn gedachten dat de overwinning hebben gekregen niet gelijk betekend dat de strijd voorbij was, ook al begreep ik dat niet helemaal, ik wist wel dat ik in deze houding verder moest gaan. De houding van vertrouwen. Je krijgt overwinning door volledige overgave (leven onder leiding van de Heilige Geest) zodra je die loslaat (leeft vanuit je vlees) begint de strijd opnieuw. 

Vader wat ben ik enorm dankbaar dat ik zo veilig ben bij U, dat U alles weet, dat U in mijn gedachten terug brengt wat U wilt aanraken om het te genezen. U leidde me door dit proces van vele maanden heen en zette me stevig op mijn voeten en leerde me U te vertrouwen hierin. Wat een kostbare les en wat ben ik dankbaar voor de weg die ik met U mag afleggen hierin.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Liefde die zich niet laat tegenhouden

Vanaf de eerste keer dat ik dit lied hoorde heeft het me diep geraakt en heeft het ook de nodige tranen bij me losgemaakt. 

Regelmatig gebruikte God zinnen uit dit lied om mij mee wakker te laten worden en sprak Hij daarmee tot mijn hart.

Before I spoke a word, You were singing over me
Voordat ik kon spreken zong U al over mij
You have been so, so good to me
U bent zo, zo goed voor mij
Before I took a breath, You breathed Your life in me
Voordat ik ademde, ademde U leven in mij
You have been so, so kind to me
U bent zo, zo goed voor mij
Oh, the overwhelming, never-ending, reckless love of God
O die overweldigende, nooit eindigende, roekeloze liefde van God

Oh, it chases me down, fights 'til I'm found, leaves the ninety-nine
O het jaagt mij achterna tot ik gevonden ben en laat de negenennegentig achter
I couldn't earn it, and I don't deserve it, still, You give Yourself away
Ik kon het niet verdienen, ik verdien het niet, toch gaf U Uzelf daarvoor
Oh, the overwhelming, never-ending, reckless love of God, yeah
O die overweldigende, nooit eindigende, roekeloze liefde van God

When I was Your foe, still Your love fought for me
Toen ik nog Uw vijand was, vocht Uw liefde al voor mij
You have been so, so good to me
U ben zo, zo goed voor mij
When I felt no worth, You paid it all for me
Toen ik me waardeloos voelde betaalde U de volle prijs
You have been so, so kind to me
U bent zo, zo goed voor mij

Oh, the overwhelming, never-ending, reckless love of God
O die overweldigende, nooit eindigende, roekeloze liefde van God
Oh, it chases me down, fights 'til I'm found, leaves the ninety-nine
O het jaagt mij achterna tot ik gevonden ben en laat de negenennegentig achter
I couldn't earn it, and I don't deserve it, still, You give Yourself away
Ik kon het niet verdienen, ik verdien het niet, toch gaf U Uzelf daarvoor
Oh, the overwhelming, never-ending, reckless love of God, yeah
O die overweldigende, nooit eindigende, roekeloze liefde van God

There's no shadow You won't light up
Er is geen schaduw die U niet doet oplichten
Mountain You won't climb up
Geen berg die U niet zal beklimmen
Coming after me
Om achter mij aan te komen
There's no wall You won't kick down
Er is geen muur die U niet neerhaald
Lie You won't tear down
Geen leugen die U niet zal ontkrachten 
Coming after me
Om achter mij aan te komen

Oh, the overwhelming, never-ending, reckless love of God
O die overweldigende, nooit eindigende, roekeloze liefde van God
Oh, it chases me down, fights 'til I'm found, leaves the ninety-nine
O het jaagt mij achterna tot ik gevonden ben en laat de negenennegentig achter
I couldn't earn it, and I don't deserve it, still, You give Yourself away
Ik kon het niet verdienen, ik verdien het niet, toch gaf U Uzelf daarvoor
Oh, the overwhelming, never-ending, reckless love of God, yeah
O die overweldigende, nooit eindigende, roekeloze liefde van God

Laatst kwam ik het verhaal achter dit lied tegen, dat kun je hier lezen. Ik houd van de verhalen achter een lied, ze geven een lied meer diepgang voor mij als ik hoor hoe het is ontstaan. 

De schrijver had net als ik en velen met ons een verkeerd beeld van God als Vader. Wat mij het meest raakte was de volgende zin "Het woord roekeloos beschrijft  voor mij de manier waarop God ons beschermt. Het is intens, het is dat Hij álles zou doen om de vijand of welke kracht dan ook die tegen ons is, te stoppen. Het maakte niet uit wat het kostte, Jezus stierf aan het kruis voor ons zondaren. Voor mij is dat een aspect van reckless." 

Onze hemelse Vader laat zich nooit tegenhouden, Hij zal álles doen om elke vijand of kracht die tegen mij is, die mij uit Zijn veilige Vaderhand probeert te rukken tegen te houden.

Dit gaat nog dieper als de liefde die ik tot nu toe al had leren kennen. In mijn strijd met eten en mijn lichaam, in mijn strijd met blijkbaar onverhoord gebed, zegt Hij tegen mij, laat Hij me elke keer weet weten : 

IK HOUD ZO ONTZETTEND VEEL VAN JOU. 

Weet ik dat nu nog niet ?

Ben ik daar nu nog steeds niet van doordrongen en overtuigd ? 

Soms vraag ik me dat wel eens af, maar Hij die alles weet en alles ziet is er blijkbaar van overtuigd dat ik dat nog een keer, en nog een keer, en nog een keer moet horen. 

Dank U wel Vader dat U precies weet wat mijn ziel nodig heeft en dat U ook precies dat geeft wat nodig is, net zo lang als dat nodig is. Help me die liefdevolle boodschap nooit het zwijgen op te leggen omdat ik zelf denk dat het nu wel genoeg is, genoeg moet zijn. Geef me de genade het steeds weer tot me door te laten dringen, het te ontvangen uit Uw liefdevolle Vaderhand, me erin te koesteren. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Wat een bijzondere weg

Toen God Pasen 2016 tegen mij zei : "Ik zie jou" maakte dat heel wat in mij los, en steeds bracht Hij dit op allerlei manieren weer onder mijn aandacht, begon Hij deze wetenschap in mijn hart te griffen. Hij overschreef met Zijn liefde en geduld de oude boodschap dat ik er niet mocht zijn, die boodschap vervaagde en Zijn waarheid werd zichtbaar voor mij. 

In een andere blog : "Ik werd gezien" vertelde ik hoe God uiteindelijk de wortel van die leugen uit mij weg haalde.

Ik werd niet alleen meer gezien, ik mocht er ook zijn. 

Hij heeft alles van mij gezien, alles wat er is gebeurd, alles wat ik ben en wat ik niet ben en wat ik probeerde te zijn, Hij wist het allemaal en tóch wilde Hij mij. Naarmate deze wetenschap steeds dieper in mij binnendrong deed dat zo enorm veel met me, ik kan het gewoon niet verwoorden. 

Wat fantastisch !

En nu brengt God me naar het volgende stapje : Aanvaarding.

Als ik terug kijk op mijn proces is Hij daar eigenlijk ook al een tijdje mee bezig, Hij weeft allerlei aspecten zo naadloos en liefdevol in elkaar. Wat een Kunstenaar, Leven gevende Kunstenaar is onze God en Vader.

Schrijftechnisch heb ik begrepen dat uitroeptekens een tekst geen goed doen als je er te veel mee gaat strooien maar ik zou een enorm groot en vetgedrukt uitroepteken willen zetten. Ik raak steeds meer verwonderd en enthousiast over hoe mijn God en Vader is. 

Toen God mij zei : "Ik zie jou" deed Hij meer ontdekte ik later, Hij genas mij van een eetstoornis. dik 20 jaar geleden had ik bij "De Hoop" in Dordrecht de diagnose Boulimia gekregen. 

Ook al voldeed ik niet aan alle standaard symptomen, het viel wel onder die paraplu en deze term maakte dingen duidelijk, gaf het een naam, bevestigde dat er iets niet klopte met mijn eetpatroon en dat liet zijn sporen in mijn lichaam na. 

Nadat God mij genas was ik in staat om anders te gaan eten, ik schreef daarover in : "Veranderd eetpatroon" en ik viel 30 kilo af mijn bloedsuiker waardes werden weer gezond. 

Toch begon ik op een gegeven moment weer meer te eten dan goed voor me was en ik vroeg me af  "Heer, help wat gebeurd hier, U hebt mij toch genezen ?" 

God maakte me duidelijk dat Hij me had genezen, maar dat ik niet zomaar een eetstoornis had ontwikkeld, dat had een rede gehad, eten was een mechanisme geworden om met pijn om te gaan, innerlijke pijn die ik niet aan kon. 

Hij verlangt ernaar dat mechanisme van mij over te nemen, Hij wil de functie van dat mechanisme overnemen, Hij wil de oplossing van mijn probleem zijn, wat dat probleem ook is.

Ik begreep er helemaal niks van, nu zie ik dat God iets bloot wilde leggen, mij wilde laten zien hoe enorm veel veroordeling er in mijzelf naar mezelf toe zat en dat deed Hem verdriet, want Hij veroordeeld niet, nooit. Romeinen 8:1  zegt : "Zo is er dan nu geen veroordeling voor hen die in Christus Jezus zijn." 

Als ik mijzelf veroordeel maak ik Hem tot een leugenaar, dan zeg ik ; "sorry God maar dat ben ik niet met U eens" 

Durf ik dat te zeggen ? 

Heb ik het recht dat te zeggen ?

Nee, dat heb ik niet, Zijn woord is de waarheid en ik heb er voor gekozen Zijn Waarheid over mijn leven te accepteren.

De keren dat ik de mist in ben gegaan heb ik niet bijgehouden en dat doe ik nog steeds niet, maar ook hier ervaar ik dat Hij Zijn waarheid over die oude leugen heen schrijft en Zijn Waarheid in mijn hart grift.

Een van mijn eerste reacties in dit proces was : Heer wat als dit aan het licht komt, dan zullen ze denken dat ik niet genezen ben, dan staat U voor leugenaar.........maar ik ontdekte dat diep van binnen ik gewoon bang was zelf voor gek, voor mislukkeling te staan, dan zou mijn falen zichtbaar worden. Je kan er allerlei vrome sausjes over heen gieten maar diep van binnen kwam het neer op mijn eigen ik. 

Durf ik die eigen ik echt aan Hem toe te vertrouwen, Is mijn vertrouwen in Hem zo diep, zo rotsvast dat Hij met mij  mag doen wat Hij wil, mag Hij dat cadeau wat Hij daar diep van binnen in mij heeft gelegd uitpakken en gaan laten zien wat Hij daarin heeft geplaatst en mag Hij laten zien hoe Hij het bedoeld heeft, al voor dat Hij de wereld schiep, want dat is wat Efeze 1:4 zegt "Hij heeft ons immers in Hem uitverkoren vóór de grondlegging der wereld, opdat wij heilig en onberispelijk zouden zijn voor zijn aangezicht."

Eigenlijk komt het neer op weer een stukje diepere overgave, dieper vertrouwen en als ik heel eerlijk ben worstel ik daar best mee. 
Waarom ?
Hij is toch veilig gebleken, en trouw, waarom dan nu weer die strijd ? 
Ik weet het echt niet.

Het proces is nog volop in gang, soms denk ik dat ik een beetje begrijp welke kant het op gaat en soms vraag ik me alleen maar af : waar gaat dit heen Heer ?  Maar ik weet dat Hij mij nooit alleen laat, ook niet nu ik het allemaal even niet zo goed begrijp.
Stap voor stap zal Hij de weg wijzen.

Als ik tot nu toe zo terug kijk en zie wat een verandering ik tot nu toe heb doorgemaakt ben ik heel benieuwd naar hoe en wat ik nog meer mag leren. Wat ben ik enorm dankbaar, want Hij werkt dingen zo anders uit als dat ik dacht of had verwacht, en eigenlijk is Zijn uitwerking zo veel mooier als dat ik had kunnen bedenken.
Hij is altijd bij mij dus het is goed zoals het is.

Doe in mij Uw werk Heer, het is goed wat U doet, ook als ik het even niet snap of overzie.

ONDERWEG naar Hem en met Hem 

Anders kijken

Vandaag had mijn moeder jarig geweest, ze zou 86 jaar geworden, maar toen ze 79 was en het leven haar had uitgeput haalde Vader haar thuis en mocht ze rusten van haar strijd op deze aarde. 
Zo rond die tijd denk ik dan vaak toch weer aan haar terug, en ik begin anders te kijken naar deze vrouw, mijn moeder.

Wat bijzonder is het toch dat als je God vraagt om je door Zijn Geest te gaan laten zien waar de bron van de dingen ligt Hij dat ook doet.
Een zo'n gebied waar veel pijn ligt / lag is gekoppeld aan mijn moeder, een vrouw die zelf ook zwaar door het leven getekend was.
Zij wilde geen slechte moeder zijn, en dat was ze ook niet, maar er is wel een hoop mis gegaan tussen mijn moeder en mij, er was geen veilige, gezonde relatie. Niet omdat ze dat niet wilde, maar omdat ze niet kon geven wat ze zelf niet had, en ook omdat er soms gewoon dingen gebeuren waar niemand schuld aan heeft.

Als de bevalling niet op een goede manier verloopt en moeder en kind de eerste drie dagen van het jonge leven gescheiden zijn vind er geen gezonde hechting plaats.
In een eerder blog : Bijzonder, vertelde ik al over mijn geboorte. In mijn proces van innerlijke genezing heeft God me terug gebracht naar dat moment, daar was die schreeuwende baby en de roep "waar ben je", zo'n enorme eenzaamheid, verlatenheid, ik schreef daar de blog Ik werd gezien over.
 Mama heeft dit ook nooit gewild, ik kon vergeven en genezing ontvangen, Hij haalde de pijn daaruit en ik mocht daar weer gehecht worden, dat was zo bijzonder.  

Er werd mij ook duidelijk dat ik al heel jong een veel te zware last te dragen kreeg. Ik wist het wel maar ik ervoer daar nu erkenning voor, bevestiging, het was zo. 
Ook hier gaat het niet om de schuldvraag, dingen gebeuren en gaan zoals ze gaan. 
Ik geloof niet dat die last heel bewust op mij gelegd is, misschien heb ik uit loyaliteit die last wel zelf op me genomen (kinderen zijn enorm loyaal naar ouders) ik zocht geen oordeel, ik zocht  genezing. en om genezing te kunnen ontvangen moeten dingen duidelijk worden, erkent worden en aan het licht gebracht worden. 

Hoe mooi dat alles wat duister is moet wijken als we het in het licht brengen. Gods licht, Gods waarheid geneest. 
Die zware last die mijn hele jeugd op mij gedrukt heeft en mijn leven voor een groot  deel heeft bepaald  mocht ik loslaten, er kwam een stukje ruimte. 

Sapje voor stapje leer ik anders naar mijn moeder kijken, komt er begrip in mij voor haar en haar situatie, ik begin me te realiseren dat God net zo naar haar keek als dat Hij nu naar mij kijkt,vol liefde.
Zij heeft in haar leven geroeid met de riemen die ze had, net als ik dat heb gedaan, ook daar schreef ik al eens eerder iets over in de blog Moederdag, het is mooi om te ervaren dat God steeds meer inzicht geeft, het gaat in kleine stapjes en die kleine stapjes begin ik te waarderen. 

Het liefst zou ik met grote zevenmijlslaarzen door het proces banjeren, ben je er snel klaar mee, soms wil ik gewoon klaar zijn, maar dan gebeurt het niet zorgvuldig en secuur en dat is wel de manier waarop God te werk gaat, voorzichtig en vol liefde, en alleen als wij Hem daar toelaten.  

Ik mag met hele kleine stapjes leren hoe God vol bewogenheid kijkt naar mij, en eigenlijk vind ik dat soms best eng, durf ik me helemaal bloot te geven, mag Hij in al die donkere, pijnlijke hoekjes en gaatjes kijken en daar Zijn licht laten schijnen ?
De Bijbel zegt dat Hij "met innerlijke ontferming bewogen" is als Hij kijkt.
In Hem is geen oordeel, enkel en alleen liefde die stroomt vanuit Zijn Vaderhart. 

Mattheus 9:36 is een van verschillende teksten in de Bijbel waar deze houding van Jezus word beschreven : "En Hij, de schare ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, gelijk schapen, die geen herder hebben."
Hij ziet in wat voor omstandigheden we zijn, Hij weet hoe we daar in terecht gekomen zijn. Van al die pijn word je zo moe, je bent er innerlijk door verdwaald geraakt in jezelf. Je probeert gas te geven in het leven terwijl er ook flink op de rem getrapt word, de oude pijn houd je tegen, bewust of onbewust.

Wat ik al zei, soms vind ik dat zo verschrikkelijk eng en vlucht ik soms terug in oude vertrouwde overlevingsmechanismes, ik weet inmiddels dat dat een hele natuurlijke logische reactie is en ook dat is een proces waar ik met mijn Vader aan mag werken maar dat word denk ik een ander blog....of twee. 

Dit proces is echt nog niet ten einde, maar er zijn mooie dingen gebeurd, stappen gezet, en ik ben enorm dankbaar voor de heling die het bracht.

Heer dank U wel dat U mij anders leert kijken, leert te kijken door Uw ogen,  terug te kijken zoals U het zag, U zag zowel mijn moeder als mij. U hield en houd van ons beide, U wist en weet alles, U geneest en hersteld, ik wil mij overgeven aan Uw genezende liefde. Geef mij de moed U toe te laten in elke pijnlijke en misschien wel diep weggestopte plek.
Ik ben zo enorm dankbaar voor de weg die ik hierin al heb mogen maken.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Ik werd gezien

In een eerder blog schreef ik al dat God tegen mij zei "Ik zie jou" en hoeveel dat voor mij betekende.
Mijn leven lang heb ik het gevoel gehad dat ik er niet mocht zijn.

Ik kreeg een mailtje van iemand die mijn blogs las en zij vroeg of ik wel eens van Wonderfull Free Life Ministries  had gehoord.
Ik ben heb de site opgezocht en begon het onderwijs te beluisteren over innerlijke genezing en dat kwam diep in mij binnen. Ik leerde dat dat er dingen (trauma) in onze ziel weggestopt kunnen zitten die we ons niet kunnen herinneren. Maar God ziet die pijn plekken wél en Hij kan ze in onze herinnering terug brengen als wij Hem dat vragen, er voor open staan om Hem in die pijn uit te nodigen, die pijn in Zijn licht te brengen.
Geheimen die in het licht gebracht worden verliezen hun kracht.

Huilend heb ik gebeden Heer legt U de wortel maar bloot, want ik begrijp het niet en het doet zo'n pijn, ik wil me zo niet voelen.
Langzaam maar zeker werden mij meer en meer pijnpunten duidelijk. Ook al wist ik nog niet wat ik er mee moest, het gaf wel inzicht.

Toen ik een tijdje geleden deze ministry bezocht werd me daar iets duidelijk : Een klein schreeuwende baby, een schreeuw "Waar ben je ?!" en ik herinnerde me wat mijn moeder mij altijd heeft vertelt over mijn geboorte, in de blog "Bijzonder" heb ik daar al over verteld. Die 3 dagen in quarantaine hebben een enorme impact gehad. Ik was daar zo alleen, voelde me zo enorm verlaten.
Niemand heeft daar schuld aan, mama ook niet, zij was zelf veel te ziek. Dingen gingen toen zo, de doktoren en zusters deden ook wat zij dachten dat het beste was voor moeder en kind. Ook al kende ik het feit, ik heb me nooit gerealiseerd dat diep daarin de wortel lag.

Er is met me gebeden en dat kleine schreeuwende baby'tje werd weer verbonden met mij, ze werd erkend en ik mocht haar omarmen en God bracht daar Zijn troost, zoals Hij alleen kan troosten, en ik kon alleen maar huilen en bidden : doe maar Heer, herstelt U het maar, troost U maar, ik wil heel worden tot Uw eer.

Hoewel ik altijd enorm sceptisch ben geweest over dit soort dingen was hier niks raars of engs of zweverig's aan. 
Dit was zo enorm bijzonder, het was zo'n enorme bevestiging van wat God met Pasen 2016 tegen mij zei "Ik zie jou". 
Hij zag wat ik niet wist, niet kon weten omdat ik veel te klein was toen dit mij overkwam, maar Hij wist dat daar een stukje van mijn ziel dat zo enorm veel pijn deed als een plakje was losgesneden en was geparkeerd in een donker hoekje.

Maar zulke donkere hoekjes hebben onbewust zo enorm veel effect. 
Daarna werd mij duidelijk dat ik daardoor mijzelf mijn leven lang heb verteld dat ik er niet mocht zijn, en de signalen van de buitenwereld bevestigde dat voor mij. Ik heb mezelf het zwijgen opgelegd, mocht niet voelen wat ik voelde, zette m'n gevoel en emoties zo veel mogelijk op slot, duwde mezelf naar beneden.

Dat ik er niet mocht zijn was niet de waarheid, het was een regelrechte leugen uit het rijk van de duisternis !

Ieder zaadje dat binnendringt in een eicel en zich ontwikkelt tot een mensje is gewenst en gewild door de Hemelse Vader.
Psalm 139:13 zegt dat heel mooi "U hebt mij gemaakt, in de buik van mijn moeder gevormd." 
Vanaf dat prilste begin ziet Hij elk mensenkind en is Zijn oog daar op gericht, en hij verliest hem / haar nooit meer uit het oog.

Petrina Haak een blogster die ik met veel plezier en waardering volg is een eigen praktijk gestart : Echt-leven en van haar is de volgende vlog die zo enorm mooi uitlegt hoe belangrijk het is om van jezelf te houden.

Zij eindigt deze vlog met de conclusie dat liefde de sleutel is naar echt leven, en daar ben ik van overtuigd. 

Zijn liefde voor mij heeft mij leven gegeven, Zijn liefde voor mij heeft me laten zien dat ik gewild, gewenst en geliefd ben, dat ik er mag zijn en dat ik van mezelf mag houden en vanuit die liefde ook van anderen mag houden.

Liefde zonder oordeel, liefde die ruimte geeft aan mezelf en aan de ander. 

Trouwe lezers hebben misschien al eens gemerkt dat ik liefde altijd maar een lastig onderwerp vond, maar deze ervaring heeft mijn fundament verbreed en verstevigd, ik mag daarop verder groeien en ontwikkelen en wat kijk ik daar naar uit.

Hij zet mij stevig op mijn voeten met mijn wortels diep in de grond.

Ik word hier zo blij van, deze wandeling aan Gods hand is zo bijzonder, ik krijg zin om te huppelen, zou ik misschien zelfs in de toekomst durven te gaan dansen van vreugde.

Als ik denk aan Gods ogen die voortdurend op mij gericht zijn gaat er van alles door mij heen, voorlopig ga ik die gevoelens gewoon leren toelaten, en er van leren te genieten, want dat mag, dat is Zijn bedoeling, dat ik geniet van mijn leven hier op deze aarde met Hem.  

ONDERWEG naar Hem en met Hem 

Prijs de Heer

Op een ochtend werd ik wakker met een heel oud lied in mijn hoofd en het koste me even wat graafwerk voor ik doorhad welk lied dit was en waar ik het van kende.

Eerst kwam ik uit bij Psalm 146, maar wij zongen geen Psalmen in mijn jeugd, maar toen ontdekte ik dat Johannes de Heer er een andere melodie onder had gezet en dat ik dit lied ken als 446 uit de  gecombineerde bundel van Glorieklokken en Johannes de Heer waar ik mee ben opgegroeid.

De verzen die ik dik gedrukt heb gemaakt worden in het filmpje gezongen, en het zijn ook de verzen die wij zongen in mijn herinnering.

1

Prijs den HEER' met blijde galmen;

Gij, mijn ziel, hebt rijke stof;

'k Zal, zo lang ik leef, mijn psalmen

Vrolijk wijden aan Zijn lof:

'k Zal, zo lang ik 't licht geniet,

Hem verhogen in mijn lied.

2

Vest op prinsen geen betrouwen,

Waar men nimmer heil bij vindt;

Zoudt g' uw hoop op mensen bouwen?

Als Gods hand hun geest ontbindt,

Keren zij tot d' aarde weer,

Storten met hun aanslag neer.

3

Zalig hij, die in dit leven,

Jakobs God ter hulpe heeft;

Hij, die door den nood gedreven,

Zich tot Hem om troost begeeft;

Die zijn hoop, in 't hachlijkst lot,

Vestigt op den HEER', zijn God.

4

't Is de HEER', Wiens alvermogen

't Groot heelal heeft voortgebracht;

Die genadig, uit den hogen

Ziet, wie op Zijn bijstand wacht,

En aan elk, die Hem verbeidt,

Trouwe houdt in eeuwigheid.

5

't Is de HEER', die 't recht der armen,

Der verdrukten gelden doet;

Die, uit liefderijk erbarmen,

Hongerigen mildlijk voedt;

Die gevangnen vrijheid schenkt,

En aan hun ellende denkt.

6

't Is de HEER', Wiens mededogen

Blinden schenkt het lieflijk licht;

Wie in 't stof lag neergebogen,

Wordt door Hem weer opgericht.

God, die lust in waarheid heeft,

Mint hem, die rechtvaardig leeft.

7

't Is de HEER', die vreemdelingen

Met een wakend oog beschouwt;

Weeuw en wees in twistgedingen

En in kommer staande houdt;

Maar Zijn arm, der vromen hoop,

Stuit de bozen in hun loop.

8

't Is de HEER' van alle heren,

Sions God, geducht in macht,

Die voor eeuwig zal regeren

Van geslachte tot geslacht.

Sion, zing uw God ter eer!

Prijs Zijn grootheid; loof den HEER'.

In het proces van innerlijke genezing waar ik in zit merk ik dat er ruimte komt, ook voor herinneringen, niet alles was slecht of verkeerd, er waren ook mooie dingen en naarmate de wolk van pijn optrekt komen die te voorschijn en ik vind dat mooi.

Psalm 118:5 zegt dat ook "Uit de benauwdheid heb ik tot de Heere geroepen, de Heere heeft mij verhoord en mij in de ruimte gezet."

Zo ervaar ik dat ook echt, ieder stukje dat word opgeruimd, herstelt, geeft ruimte.

Ik realiseer me dat ik muziek altijd heerlijk heb gevonden, het is ook vaak een manier van uiten van mijn emoties geweest.

In de tijd dat ik me realiseerde dat ik niet zonder God kon maar niet wist wat ik wel me Hem moest was muziek de enige manier waarmee Hij door de dikke muren van mijn hart kon komen.

En nog gebruikt God het regelmatig om tot mij te spreken, want zo ervaar ik dat. Het is zo bijzonder om zo wakker te worden, dat doet Hij niet voor niets denk ik.

De zin die ochtend was "Zalig hij, die in dit leven, Jakobs God ter hulpe heeft" en al snel herinnerde ik me de volgende zin "Hij, die door de nood gedreven, zich tot Hem om troost begeeft"

Alsof God zei : Je moet bij Mij zijn voor troost, Ik ben je Trooster.

Bij Hem ben ik veilig, heel de weg, waar die ook heengaat.

ONDERWEG naar Hem en met Hem.