Bolwerken verslaan

Waar liefdevolle Papa God steeds maar over door blijft gaan zijn twee dingen : Zijn Liefde voor mij, ik ervaar steeds meer dat er nog zoveel plekken in mijn leven zijn waar het hoofdkennis is van een diep weten dat ik weet dat ik weet en het ook zo ervaar. Nog steeds druppelt God Zijn liefde op die plaatsen en daar gaat Hij mee door net zo lang tot ze doordrenkt zijn van Zijn Waarheid. 

Het tweede is mijn denken. Van een dierbare vriendin kreeg ik het Engelstalige boek Defeating strongholds of the mind - Versla bolwerken van het denken - Van allerlei kanten komt het hier steeds weer op neer. Ook al ben ik nog maar net begonnen in dit boek, in hoofdstuk 1sprongen er al een aantal dingen voor me uit die me niet meer los laten. 

* Waar we over denken is wat we geloven en met de tijd  Onze gedachten zijn de pioniers die de weg banen en zullen werkelijkheid worden in ons, in onze persoonlijk, emotioneel en geestelijk leven zal dat zijn wat we worden. Waar wij bij stil staan zal zelfs beïnvloeden hoe wij in Gods plan voor ons leven stappen. 

* Ons verkeert laten denken over God is cruciaal in het plan van de vijand z'n plan. Wat wij over God geloven zal beïnvloeden wat wij over onszelf, anderen en situaties in ons leven zullen geloven, evenals onze emotionele conditie en houding en acties. Alle leugens over God komen van Satan, als wij daar aandacht aan geven worden het open deuren om bolwerken in onze gedachten te ontwikkelen. 

Dit liet mij zien dat de wortel nog dieper zit als dat ik me bewust was tot nu toe. Het begint bij wat ik geloof over God. Geloof ik echt dat Hij is wie Hij zegt dat Hij is. 

Niet alle problemen waar we tegenaan lopen hebben een bolwerk als basis, het kan ook een karakterding zijn of een persoonlijke zwakte waar we heel bewust correctie in moeten aanbrengen met hulp van Heilige Geest. We hebben daar ook Zijn openbaring voor nodig en die wil Hij ook maar al te graag geven. Situaties kunnen het gevolg zijn van niet zulke slimme keuzes die we hebben gemaakt, of slechte gewoontes, dan hebben we de geestelijke gave van discipline nodig om daarin toe te passen. We moeten ook onze verantwoordelijkheid nemen en ervoor kiezen samen te werken met de leiding van Heilige Geest. Romeinen 8:1 zegt : "Dus is er geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn, die niet naar het vlees wandelen maar naar de Geest." en dan vers 12 "Welnu broeders, wij zijn aan het vlees niet verplicht om naar het vlees te leven."  Dit vers was me tot voor kort niet eerder opgevallen in de Bijbel. Op grond van Gods Woord / Waarheid kan ik tegen mijn vlees zeggen : ik ben jou niets verplicht, ik laat mij leiden door Heilige Geest van mijn liefdevolle Vader God en ik kies ervoor te doen wat Hij zegt en jij zal mij (die een geest is geschapen naar het beeld van God die ook geest is) daarin volgen. Ik spreek regelmatig tegen mijn denken, mijn emoties, mijn lichaam dat zij onder de leiding van Heilige Geest moeten komen. Ik zou bijna zeggen : volg ! of je nou wil of niet, je hebt geen keuze want ik (mijn geest) ben de baas. 

Heer leer mij te herkennen in in wat voor seizoen ik zit, waar ik mee te maken heb en het dan op de door U gegeven daarvoor bestemde manier te benaderen. Voor ieder spel zijn eigen spelregels, de spelregels van handbal zijn niet van toepassing op voetbal. 

En dan lees ik in het boek Van kramp naar kracht, waar ik ook nog steeds in bezig ben 2 zinnen die me raken : "Omstandigheden die de muren van onze zelfgenoegzaamheid doen scheuren zijn verborgen zegeningen van God." en "Elke uitdaging, elke beproeving of gelegenheid tot groei zal ons beter toerusten om kanalen voor zijn liefde en kracht te zijn." Deze zinnen raken me, ik was vergeten om in deze periode waar ik doorheen ga, die me zwaar valt de groeimogelijkheden te zien, de zegen hierin. 

En toch, het is niet allemaal zwaar en moeilijk want Papa God me van allerlei kanten, en op hele bijzondere manieren weten dat ik zo intens geliefd ben. Eén verassing was een Bemoedigingspakket vol lieve dingen en teksten die ik echt huilend heb zitten uitpakken, en nu staan er in mijn huis allerlei tastbare dingetjes die me aan dat pakket herinneren en die me zeggen : Ik ben bij je, Ik houd van je, er word aan je gedacht. Juist als het leven soms voelt als een struggle dan is Papa ook regelmatig voor mijn gevoel zo nabij. Maar mijn gevoel bedriegt me, Hij is constant heel dichtbij, ook als ik dat even niet zo voel , dan zijn vaak mijn ogen afgedwaald van Zijn ogen naar mijn omstandigheden en bescherm ik mijn denken niet zoals ik zou moeten doen door het te vullen met Zijn waarheid over mij. 

In het Bemoedegingspakket zat dit schilderijtje met de tekst uit Johannes 13:7 "Jezus antwoordde en zei tegen hem (Petrus) : Wat Ik doe, weet u nu niet, maar u zult het later inzien."

Deze tekst kwam enorm binnen, ik snap veel niet van wat er nu gebeurd maar ik weet Hij is bij mij, Hij weet waar we naar toe gaan, ik weet dat dit proces mij zal reinigen en heiligen, en ja daar geef ik Hem toestemming voor. Hij is mij geen uitleg verschuldigd, Bill Johnson sprak daarover een paar dagen nadat zijn vrouw overleed in een (Engelstalige) preek die mij enorm raakte. Ik ben Hem mijn dank en aanbidding verschuldigd, en die zijn niet afhankelijk van mijn omstandigheden. Hij is mijn Schepper, mijn Heer en mijn God, mijn Papa die voor mij zorgt. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Afwijzing

Ook al heeft dit blog een andere titel, het is het vervolg van het blog van vorige week. Als ik dacht dat ik klaar was met het onderwerp "afwijzing" dan had ik het mis, daar zaten blijkbaar meer haken en oogjes aan. God had terwijl ik buiten wandelde met mijn jongste kleinzoon in de kinderwagen 3 dingen tegen me gezegd : God zei : Ik heb een persoonlijkheid in jou gelegd, en ik moest gelijk denken aan hoe Hij mij geleidt had naar de DISC test, ik schreef daarover in de blog Wie ben ik ?. Ook zei Hij : Ik heb "sensoren" in jou gelegd om te voelen, en ik dacht aan het proces van het wakker maken van mijn emoties en het met Hem daarna leren kijken. Iets wat ik overigens nog een hele uitdaging vind en waar ik nog regelmatig mee in oude mechanismen schiet helaas en dat vind ik heel lastig.  En Hij zei : Ik heb jou lichaam gevormd om daarmee te kunnen doen wat Ik in je hart leg. Dat laatste dat vond ik de lastigste en ik wist dat dat nog dieper doorgewerkt moest worden, dat dat nog niet klaar was.

God heeft me hele dierbare vriendinnen gegeven, en deze twee zeiden beiden dingen waarvan ik wist : God legt nu de vinger op de zere plek. Ik ontdekte dat ik mezelf ergens diep in mij nog steeds niet goed genoeg voelde, een gevoel van waardeloosheid, niet bruikbaar voor Gods plan. M'n lichaam dat sporen draagt (slappe huid) van jaren overgewicht en wat ik heel moeilijk vind om te omarmen. M'n vriendin zei begon over Kintsugi een Japanse kunstvorm waar stukken gebroken porselein worden gerepareerd met goudlijm. Als iets kapot is geweest en wordt hersteld blijven er littekens/sporen zichtbaar die herinneren aan de gebrokenheid. Die tijd is niet waardeloos geweest, niet voor niets. Hij was erbij in die tijd, Hij keert de pijn uit die tijd om ten goede dat is wat Romeinen 8:28 "En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken te goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn." en dan schrijft Paulus verder "Want hen die Hij van te voren gekend heeft, heeft Hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zou zijn onder vele broeders. En hen die Hij er van te voren toe bestemd heeft, die heeft Hij ook geroepen en hen die Hij geroepen heeft, die heeft Hij ook gerechtvaardigd, en hen die Hij gerechtvaardigd heeft heeft Hij ook verheerlijkt." 

Op een avond zat ik wat gitaar te spelen (dat is weer een heel ander verhaal en waarschijnlijk wel een keer een blog) en wat wel meer gebeurd is dat ik dan overga in zingen wat er in me op borrelt en ik zong : U bent goud, en ineens flitste het Kintsugi verhaal door mijn gedachten en het was of God zei : Mag ik die plekken met goud bedekken, wil je Mij zien als je daarnaar kijkt.

Ik weet dat ik niet meer de vraag moet stellen : Heer weet U het zeker, want ik weet dat Hij zeker weet wat Hij doet. Ik twijfel aan mezelf en dat doet Hem verdriet, Hij heeft mij gekocht en betaald met Zijn kostbaar bloed en mij zoals Paulus zegt gerechtvaardigd, rechtvaardig verklaard, smetteloos, goed genoeg in Gods oog.  En ik denk dat het ook een landingsplaats creëert  voor de boze en dat is geen verstandig plan. Waar wij een leugen van de boze geloven over onszelf is daar een opening om nog meer leugens in ons te planten en geloven we niet Gods Waarheid. Ik vond dat heel confronterend, er moest nog een laagje vuil van mijn denken worden geschept in de opgestookte smeltkroes van van het leven. En dan realiseer ik me weer dat God mijn gebeden beantwoord want ik heb Hem regelmatig gevraagd mijn denken in lijn te brengen met Zijn denken, me te reinigen en te heiligen, wilt U me mijzelf, mijn lichaam laten zien zoals U het ziet. Soms vind ik het best een lastig en pijnlijk, verwarrend proces, maar ik weet dat Hij het is en dat het goed is wat Hij in mij uitwerkt, dat Hij goede plannen met mij heeft.

De ander vriendin hielp mij te zien dat ik complimenten langs me heen laat gaan om maar zo snel mogelijk naar God te wijzen : Je ontkent je eigen aandeel. Ja het is Gods Geest door jou heen, maar jij, Zijn maaksel bent onderdeel van Zijn werk. Als jij een compliment op een gezonde manier in ontvangst neemt word Zijn maaksel en Zijn werk geëerd en dat eert Hem en jij geeft Hem daar de eer voor. Hoe noemen ze dat ? Valse nederigheid. Die bleef ook haken. Jezelf afwijzen is geen nederigheid. Jezus zegt in Mattheus 11:28-30  "Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht." Jezus was ons voorbeeld in nederigheid, maar Hij wees zichzelf niet af, Hij wist wie Hij was en wuifde dat niet weg. 

Eigenlijk komt dit hele proces weer neer op : weet wie je bent, en dat is dus best nog een uitdaging, en is er nog heel wat in mijn hart waar ik me niet eens van bewust was en wat ik best confronterend vind. Is dit denken van : verbeeld je maar niks, (stukje Calvinisme ?), religieus (aan wetten en regels voldoen) zit dit dieper in me dan me lief is ? Dank U wel Heer dat U van mij houd zoals ik ben, U houd zelfs van de sporen die ik in het leven heb opgelopen, ook door mijn eigen toedoen. U omarmd ze en wil mij leren ze door Uw ogen te bekijken, en dat raakt me. U wilt de leugens in mijn denken overschrijven met Uw Waarheid, zodat ik aan de binnenkant zal gaan opstaan in de wetenschap wie ik ben door U, door Uw genade en door Uw Geest, maar ik mag daar staan stralen, ik ben Uw schepping waar U met zoveel liefde naar kijkt en van geniet. Laat dat alstublieft heel diep in elke vezel van mijn wezen landen en verankert raken, dat ik daar met ieder vezel van mijn wezen van overtuigt zal raken. U zegt : wijs jezelf niet af, je bent waardevol, geliefd, kostbaar en mooi, van binnen en van buiten.

ONDERWEG naar Hem en met Hem 

Overwinning

Terwijl ik buiten de post loop te bezorgen borrelen er een paar zinnen uit een heel oud lied in mij op, een lied dat we in de kerk zongen waar ik als kind ben opgegroeid.

Overwinning, overwinning,

door het bloed van Calvarie.

Overwinning, overwinning,

door het bloed van het Lam.

God schenkt overwinning,

God schenkt overwinning.

door het bloed van Calvarie,

het bloed van het Lam.

En dan begint Papa God me te vragen : weet je nog dat Ik je vroeg of Ik jou lichaam mocht hebben ? Dat je ja hebt gezegd en dat je het aan Mij hebt gegeven ?  Ja Vader dat weet ik nog, dat was best spannend, maar ik wilde U vertrouwen.

Weet je nog het moment dat Ik jou in gedachten bracht dat je zomaar uit het niets buiten bewustzijn raakte zonder ook maar iets aan te voelen komen. Je viel en toen je weer bij bewustzijn kwam trilde je hevig en je keek in het geschrokken gezicht van je man, je kleine dochter stond erbij en je zoon kwam net binnen lopen uit school. Je werd vertelt dat de ambulance onderweg was. Toen je man zijn werk belde om te melden dat zijn gezin hem nodig had brak hij in tranen uit en al trillend heb jij dat telefoontje afgehandeld. Je werd meegenomen en de broeders stelde je gerust. Je man bleef met de kinderen achter en jij kon niets voor ze doen. 

In het ziekenhuis konden ze niets vinden en werd het bestempelt als een spontane flauwte, de huisarts legde je later uit dat het zeer waarschijnlijk een combinatie was geweest van een te lage bloedsuiker en een te lage bloeddruk.

Onbewust sloot je een verbond met jezelf : Dit zal me nooit meer gebeuren.  Toen Ik je dat in gedachten bracht wist je dat je je van dat verbond moest bekeren, dat je het moest verbreken en je er los van moest spreken. Je vroeg me het trauma uit je te tillen en dat hen Ik gedaan en ik heb de plek die vrij kwam gevuld met Mijn liefde en genade om je te genezen. Ja Heer die nacht herinner ik me ook. Toen later de twijfel me wilde bekruipen koos ik ervoor om U te vertrouwen, omdat ik weet dat U goed bent.

Heb je verschil opgemerkt ? Ja Heer dat heb ik zeker. 

Toen mijn lijf mij probeerde bang te maken door te gaan zweten of wat licht in m'n hoofd te worden bracht U me te binnen om tegen mijn lichaam te spreken dat het moest functioneren in de orde van Jezus Christus. Als ik dat deed was het weg. 

U maakte mij vertrouwd met mijn lichaam, toen het anders begon aan te voelen wist ik : het is goed en ik ben veilig.

En toen kwamen die oude zinnen weer : Overwinning, overwinning.......  Ik heb jou de overwinning gegeven, door het bloed van Calvarie, door het bloed van het Lam. 
De nacht daarop kwam in mijn gedachten dat de overwinning hebben gekregen niet gelijk betekend dat de strijd voorbij was, ook al begreep ik dat niet helemaal, ik wist wel dat ik in deze houding verder moest gaan. De houding van vertrouwen. Je krijgt overwinning door volledige overgave (leven onder leiding van de Heilige Geest) zodra je die loslaat (leeft vanuit je vlees) begint de strijd opnieuw. 

Vader wat ben ik enorm dankbaar dat ik zo veilig ben bij U, dat U alles weet, dat U in mijn gedachten terug brengt wat U wilt aanraken om het te genezen. U leidde me door dit proces van vele maanden heen en zette me stevig op mijn voeten en leerde me U te vertrouwen hierin. Wat een kostbare les en wat ben ik dankbaar voor de weg die ik met U mag afleggen hierin.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Het leven van de geliefde

Henri Nouwen was een hele bijzonder man, een katholieke priester die in 1992 in de Crystal Cathedral 3 preken hield over het thema "U bent geliefd"  

Ik weet niet meer of ik die preken toen heb gezien maar in die tijd keer ik ook al  regelmatig "Hour of Power" dus het zou best kunnen, maar bijna ieder jaar komen ze in de zomer periode van "Hour of Power" weer voorbij omdat ze zo enorm inspirerend zijn en zo de vinger leggen op een plek die bij heel veel mensen pijn doet: ons zelfbeeld.

Omdat ze zoveel voor mij betekend hebben en ze me nog steeds raken wil ik ze delen.

Ik ben niet wat ik doe

Ik ben niet wat ik heb

Ik ben niet wat mensen van me zeggen

Ik ben Gods geliefde kind

Dat is wie ik ben

Niemand kan dat van me afnemen

Ik hoef me geen zorgen te maken

Ik hoef me niet te haasten

Ik kan Jezus vertrouwen

en Zijn liefde

met de wereld delen

ONDERWEG naar Hem en met Hem