Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Rusten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Rusten. Alle posts tonen

dinsdag 12 april 2022

Woorden (vervolg)

Nadat ik m'n blog van vorige week had afgeschreven bedacht ik me dat ik me twee boeken - gerelateerd aan woorden - in m'n kast had staan die ik zou kunnen gaan lezen, om er meer over te leren. Maar Papa God had andere plannen. Op het moment dat ik naar de kast liep om één van deze boeken te pakken viel mijn oog op een ander boek Vaders liefdesbrief van Barry Adems, nog niet zolang daarvoor had ik dat aangeschaft. Ik had wel een het filmpje van  Vaders liefdesbrief gebaseerd op Bijbelteksten gezien, maar wist niet dat er ook een boek van was. Toen ik dat dus ontdekte wist ik dat ik die moest kopen, en dat deed ik legde 'm in de kast om ter zijner tijd te lezen, en nu was blijkbaar de tijd die Papa God daar voor uitkoos.

Het was of Hij zei, nee niet versnellen, je leert zo goed om rustiger aan te gaan, weet je nog dat Ik heb gezegd : Ik heb alle tijd die je wilt ? Ik wil alle tijd met jou, ik verlang ernaar dat je leert om stil te zijn bij mij. In die tijd was ik ook begonnen in een boek met 90 meditaties van Willem de Vink : Rust bij Jezus. Het was of Papa zei : Kom, neem je tijd, bij Mij. Laat Mij je onderdompelen in Mijn Liefde. Ik moest denken aan mijn one-word voor dit jaar : gegrondvest. Efeze 3:16-17 "Moge Hij vanuit zijn rijke luister u innerlijk kracht en sterkte schenken door de Geest, zodat door uw geloof Christus kan gaan wonen in uw hart, en u geworteld en gegrondvest blijft in de liefde." Gegrondvest in de Liefde (God zelf) En ik kon alleen maar zeggen : Ja Heer, Papa, hier wil ik de tijd voor nemen, samen met U. 

Ik vind dat rustigere tempo best wennen, maar ik begin ook de rijkdom ervan te zien, dingen komen zoveel dieper binnen als je er de tijd voor neemt en er de ruimte aan geeft. Ja soms is dat ook spannend, maar Papa God weet precies hoe Hij mijn hart moet winnen, veroveren. 

Een lied wat in die tijd vaak in mij opborrelde was : Er is meer, alsof Papa steeds zei : Ik heb meer voor jou, Ik wil meer met jou delen, Ik kan nog veel meer in jou uitwerken. Je vind Mij nu al zo bijzonder en geweldig, maar Ik wil je nog veel meer laten zien. Ik moest denken aan Johannes 11:40 "Jezus zei tegen haar : Heb Ik u niet gezegd dat u, als u gelooft, de heerlijkheid van God zult zien ?" Het was of Hij zei : Ik wil je nog veel meer van Mijn heerlijkheid laten zien. 

Papa God spreekt, gebruikt Woorden die mijn mensenhart raken, woorden van Liefde, woorden van Leven, Zijn woorden brengen Licht, en Zijn Woorden geven kracht en moed om op te staan, m'n rug te rechten, m'n kin omhoog te heffen, mijn ogen op Zijn ogen gericht, stevig te staan op Zijn voeten en op weg te gaan aan met Hem. Een zin die terug grijpt op heel wat eerdere blogs, teveel om te gaan linken. Ik ben zo verwonderd over hoe Papa God heel teder, liefdevol, geduldig alles in elkaar weeft. Hij weet precies welke woorden Hij wanneer moet spreken, Hij heeft heel duidelijk een doel voor ogen van wat Hij wil bereiken met het proces wat Hij in en door mij heen uitwerkt. 

Langzaam raak ik steeds meer onder de indruk van Zijn Liefde en helpt Hij me die Liefde binnen te laten druppelen, de barrière tussen mijn hoofd en mijn hart wordt dunner en er ontstaan steeds meer verweekte plekken waar Zijn Liefde doorheen kan dringen. Zijn Liefde, Zijn bloed is het transportmiddel van Wie Hij is, het spreekt boekdelen. Ik merk dat ik het in het proces soms een hele uitdaging vind om er goed woorden aan te geven, en ik leer dat dat ook niet direct hoeft. Ik mag het er gewoon laten zijn en het toelaten en ervan genieten, me erin koesteren, het heel diep binnen laten dringen, erin soaken, er totaal van doordrongen worden. Dat is een proces van leren openstellen wat soms best eng is, enorm wiebelig voelt, maar het is mooi om te merken dat ik daarin liefdevoller leer kijken naar mezelf en het proces meer leer te waarderen.

Ik begrijp nu waarom Hij zei : rustig aan, langzamer, leer het van Mij. Mattheus 11:28-30 "Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht."  Papa weet hoe het moet, Papa weet wat Hij doet. Papa geeft het ritme aan en ik mag leren me daar in te voegen, ik mag de waarde daarvan leren inzien en leren genieten, van Zijn ritme, Zijn aanwezigheid, Zijn Woorden vol liefde en het effect dat Zijn Woorden hebben op mijn leven en door mijn leven heen op de mensen die ik onderweg tegenkom.

Spreuken 18:21 zegt "Dood en leven zijn in de macht van de tong, wie hem liefheeft, zal de vrucht ervan eten." Ik moest eraan denken dat de woorden die wij accepteren, waar we mee instemmen zullen manifesteren. Het kan nodig zijn om woorden van ongeloof heel bewust af te wijzen. Woorden profeteren, woorden spreken leven of dood, ze zijn nooit neutraal. Heer maak me diep bewust van hoe ik omga met woorden, ik wil leven spreken en kiezen en dood afwijzen want dat is niet uit U.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

dinsdag 8 februari 2022

Twijfel niet (vervolg)

In de tijd dat de blog Twijfel niet ! online kwam begon ik steeds meer te twijfelen. Ik verbaas me steeds weer hoe accuraat een blog dat zo'n 3 maanden eerder is geschreven kan zijn als het online komt. Het was in mij een enorme mengelmoes van emoties en diep in mij zou ik het liefst op de vlucht slaan.....maar wat schiet ik daar mee op. Na verloop van tijd loopt ik dan weer tegen dit punt aan, dat heeft de ervaring me wel geleerd. Het is zo'n kruispunt waar je een keuze moet maken, en geen keuze maken is ook een keuze maken. Ik bad vaak : Heer help, houd me vast, ik wil de goede weg van U gaan.

Versta ik Gods Stem echt wel goed, het lijkt soms of Zijn Stem minder duidelijk is voor me. Heeft het te maken met het gevoel dat de stretch-zone waar ik in zit nog wat gestretcht wordt ? Het voelt alsof m'n bordje nu wel erg vol komt met dingen die ik enorm spannend en eng vind. Het grappige is dat God me op mijn taalgebruik aanspraak, ik zei anders vaak :"it scars the hell out of me", en het was of God zei : hoezo de hel, jij bent niet van de hel, waarom zeg je niet gewoon dat je het heel eng vind, en dat ben ik dus ook gaan doen. 

Ik ontdekte dat ik het nog zo belangrijk vond om het goed te doen, op zich niet erg maar het moet niet iets worden waar je je identiteit aan op hangt. In het Engelstalige leesplan I am : 7 key's to unlock your future (Ik ben : 7 sleutels om je toekomst te ontgrendelen) iets wat enorm bij me binnenkwam over zelfverzekerd zijn : Zelfverzekerd zijn / zelfvertrouwen hebben geeft ons de vrijheid om te leren, groeien en te ontwikkelen. Het staat ons toe om falen te riskeren als onderdeel van het leerproces, omdat we het niet nodig hebben om perfect over te komen om een goede indruk op een ander te maken of om een goed gevoel te hebben over onszelf. Ik denk dat God daar een stukje blootlegde wat nog steeds diep in mijn hart verankert zit en dat begin ik flink vervelend te vinden. 

Misschien moest er daarom ook wel tandje langzamer. In die gelijknamige blog vertelde ik over de een online curses en de vierde week was het thema : geen lat maar hangmat, en die raakte me enorm. De hangmat was een tweepersoons hangmat, een beeld van rust nemen, niet alleen maar bij Jezus. Jezus en ik, toen ik daar over nadacht vond ik dat een heel mooi beeld. Ik stelde me de hangmat tussen twee bomen in voor aan de rand van een bos met uitzicht op het open veld. Als eerste dacht ik aan hoe ik met mijn rug naar Hem toe in Zijn armen lag, genietend van elkaars nabijheid, de rust en het uitzicht. Ik realiseerde me dat ik graag wilde zien wat er op me af zou komen terwijl ik daar lag. Dat was goed, het was niet goed of fout, het was zoals het was en ik vind dat nog best een lastige, dat het mag zijn zoals het is, zonder veroordeling, kijken met liefde, Zijn liefde naar mijzelf en het punt waar ik op dat moment ben. Toen was het of Hij zei : waarom draai je je niet om naar Mij toe, leg je hoofd maar op Mijn schouder/borst, en ik realiseerde me dat ik vanuit die houding ook makkelijker in Zijn ogen kon kijken. In de blog Zien wat het word schreef ik hoe God tegen me begon te spreken over alleen naar Zijn ogen kijken, en nu herinnerde Hij me daar liefdevol aan. 

Ik realiseerde hoe ik mag leren rusten bij Hem, gewoon maar te zijn, ik vind dat nog zo lastig, maar het was niet de eerste keer dat Hij daar over tegen me sprak, ik beschreef dat al in de blog Ontspannen, het is blijkbaar nog iets wat ik nog niet echt onder de knie heb maar wat wel nodig is om te leren. Net als leren om me bewust te zijn, te weten dat ik weet dat ik weet dat Hij altijd bij me is en vol liefde naar me kijkt, dat niets wat ik doe of niet doe daar iets aan kan veranderen. Ik ben zo dankbaar dat ik mag weten dat Hij mij op mijn weg met Hem alle ruimte en tijd geeft om te leren, dieper gegrondvest te raken in Hem. En dan is dat nog Zijn werk ook en niet het mijne, ook laat Hij me liefdevol regelmatig weten : Ik doe 24/7 Mijn werk in jou, of jij het nu voelt of niet, geloof het maar, vertrouw Mij maar. Rust jij maar in Mij, twijfel niet, vertrouw Mij, twijfel er niet aan of je Mijn Stem wel goed verstaat, je kent Mijn zachte Stem, kom in de stilte, daar zal je 'm beter verstaan. 

Ik vind het vaak best eng, het voelt zo wiebelig, maar ik zie ook Zijn werk in mij, en dat maakt me blij en geeft me moet om door te gaan op deze weg van leren de regie helemaal bij Hem te laten, te ontspannen, rusten. Ik moet ineens denken aan een zin uit Psalm 127:2 ".....de Heere geeft het Zijn beminden in de slaap." Het is uiteindelijk Zijn werk terwijl ik rust bij Hem. In die tijd werd ik dagen achter elkaar wakker met zinnen uit het lied Geef me Jezus : Ik wil niets liever dan Jezus, Hem alleen......alles wat deze wereld me bied valt in het niet bij Jezus. En ik wist, het is God zelf die dit enorme verlangen naar Hem in me heeft gelegd, het is Hij die ernaar verlangt om in de rust, in de stilte tijd met me door wil brengen, die me steeds meer wil laten zien wie Hij werkelijk is, me wil doordringen van Zijn liefde, er naar verlangt dat ik die liefde dieper ga/kan indrinken, me dieper bewust word van Zijn liefde voor mij. 


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Overgave

In de blog  Heiligheid schreef ik over het boek  Heiligheid is geen optie , dit is een boek wat me enorm prikkelt en me tot nadenken zet. T...