Relaties

Eigenlijk sluit dit blog heel erg aan op het vorige blog Zelfbeeld, het beeld dat wij van onszelf hebben weerspiegeld op onze relaties. Al een tijd is God bezig met me te leren hoe Hij naar mij kijkt en dat Hij zo graag ziet dat ik op Zijn manier naar mezelf kijk, vol liefde. Tegelijk spreekt Hij al een tijd over verbinden, relaties aangaan, dat vraagt erom dat ik mezelf open stel, me kwetsbaar op durf te stellen. Over mijn weg daarin heb ik regelmatig gesproken in m'n blogs. Ik ben dankbaar voor de verandering die ik proef in m'n eigen hart, ik leer genieten van de mooie mensen waar ik mijn dagelijkse leven mee mag delen, en hen die God in mijn leven brengt. Ik mag hun schoonheid leren zien en daar van genieten, maar ik mag ook oog krijgen voor wie ik zelf ben en daar van genieten, want ook ik durf nu te zeggen : wat een mooi mens ben ik, wat heeft God mij mooi gemaakt, wat een mooie dingen heeft Hij in mij gelegd. Ik kan ook eerlijk zeggen dat ik geniet van hoe Hij het door mij heen tot bloei brengt. Ik verzucht regelmatig : Heer U bent geweldig ! Wat een Kunstenaar ben U !

Maar ik realiseer me ook dat ik nog een weg te gaan heb ik mijn groei naar geestelijke volwassenheid, naar de krachtige vrouw zijn die Hij schiep en mij bedoelde te zijn. Toen kwam het boek Laat je liefde werken van Danny Silk onder m'n aandacht en ik wist dat ik het moest gaan lezen. Het stond zelfs al in m'n kast en dat was weer zo'n knipoog die me zei : Ik bereidde jou hier al op voor. Toen ik ging lezen kwam het enorm binnen en ik sloeg aan het eten, en ik wist : oké dit triggert mij dus enorm, Heer wat is hier aan de hand ? Wat mij raakte was dat ik herkende hoe een "krachteloos persoon" reageert vanuit angst en pijn, daar komt ook controle uitoefenen en straffen vandaan. En wat zit er een hoop angst verweven in onze maatschappij. Het was of ik in de spiegel keek van hoe ik vele jaren ben omgegaan met relaties, mensen op afstand houden uit angst om pijn gedaan te worden, angst dat ze te dichtbij komen en mijn gebied betreden waar ik ze niet hebben wil. Er is niets mis met gezonde grenzen, maar hoe geef je die aan ? 

Eer paar dingen die Danny zegt en die mij aan het denken zette wil ik hier delen : Als je een relatie wilt koesteren, dan moet je antwoorden op angst en pijn in plaats van reageren. Antwoorden gaat niet vanzelf. Je kunt reageren zonder erbij na te denken, maar je kunt niet antwoorden zonder je verstand te leren denken, je wil te leren kiezen en je lichaam te leren gehoorzamen. Dit heeft alles te maken met bewustwording en bewustzijn. Hij zegt ook : Krachtige mensen zijn geen slaaf van hun instinct. Krachtige mensen kunnen vanuit liefde antwoorden als ze worden geconfronteerd met pijn en angst. Dit vermogen om te antwoorden is essentieel als je aan gezonde relaties wilt bouwen. 

Controle uitoefenen mag je alleen op jezelf, niet voor niets is een onderdeel van de vrucht van de Geest zelfbeheersing lezen we in Galaten 5:22 "De vrucht van de Geest is echter : liefde, blijdschap, vrede, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing." Zelfbeheersing - het vermogen jezelf te beheersing, bewust met je volle verstand antwoorden op een situatie. Danny zegt ook : Angst en liefde zijn elkaars vijand. Angst komt van de duivel, die niets liever wil dan dat je permanent afgesloten en geisoleerd bent. Liefde komt van God die altijd werkt aan het herstel van je verbinding met Hem en anderen en je op weg helpt naar gezonde relaties, levengevende relaties.

Ik realiseerde dat ik een "krachtig persoon" wil zijn, iemand die wéét wie die is, en daarvanuit antwoord geeft. Dat vraagt bewustwording van de plekken waar ik nog vanuit angst reageer. 1 Johannes 4:18 zegt "Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit. De vrees houdt immers straf in, en wie vreest, is niet volmaakt in de liefde." Danny zegt dan : Als je wilt samenwerken met Heilige Geest, dan moet je een strikt zerotolerancebeleid voeren ten aanzien van angst en straf, voor jou persoonlijke relaties. Het maakt niet uit hoe lang je gebruikgemaakt hebt van je oude tools - je moet ze opgeven ! Ik wist dat dit klopt, maar ik realiseerde me ook dat het een proces en weg is. Het is heel belangrijk hoe ik onderweg met mijzelf omga hierin. 

Ik nam een besluit dat ik in mijn leven voortaan op Zijn manier wilde gaan omgaan en antwoorden op mijn pijnplekken. Die pijnplekken zitten niet alleen in relaties maar vooral ook in mezelf en mijn relatie met mezelf, daar begint het. God begint in elke situatie waarin je graag verandering wil zien altijd met jouzelf. Je kan een ander niet veranderen maar je hebt wel de vrijheid om voor en over jezelf te beslissen, de vrijheid om zelf open te staan voor verandering. Heer ik geef U toestemming elke misvatting die er nog is in mijn denken, ieder ding wat niet in lijn is met Uw liefde aan te raken en mijn hele wezen in lijn te brengen met Uw  verbindende liefde. Ik kies ervoor eerlijk en transparant te zijn naar U en mezelf. Dank U wel dat U mij helpt, mij onderwijst, mij troost, mij kracht geeft, dank U wel dat U alles bent wat ik nodig heb om deze weg te gaan, om de krachtige vrouw te zijn die U geschapen hebt. Dank U wel dat er door dit proces steeds meer delen van mij aan U over gegeven worden, tot leven worden gebracht door U, mijn angst wijkt voor de kracht van Uw liefde. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem 

Maak Mij groot

De laatste dag van het (Engelstalige)leesplan  Guide your mind, guard your heart, grace your tongue kwam ook weer erg bij me binnen. God gaf ons een tong om Hem de hele dag door eer te bewijzen, we zijn geschapen om God te loven. Dat is ook iets waar God me steeds weer aan herinnert : Maak Mij groot. Wij hebben een stem gekregen om Hem lofliederen te zingen. Zingen.....ja ook dat wilde God terug brengen in mijn leven. In mijn jonge jaren zong in in een zanggroep in de kerk waar ik opgroeide, soms zelfs solo's, later zong ik in een koor waar een best wel kritische dirigent me al heel snel een solo gaf, en van deze man was dat echt een compliment. Eens in een kerkdienst stond ik tijdens de samenzang bij iemand in de buurt die mij later aansprak en vroeg : doe jij iets met die stem ? Natuurkijk kreeg ik niet alleen positieve reacties en was ik zelf ook niet echt positief, ik wist heel goed wat er niet goed ging en daar legde ik vaak de nadruk op.

Toen ik op mijn 16e m'n diploma van de huishoudschool behaalde kreeg ik van mijn ouders een gitaar, zo'n groot cadeau had ik nog nooit gehad en ik leerde mezelf met een boekje van van Youth for Christ waar gitaarakkoorden in uitgetekend stonden zelf wat gitaar spelen, genoeg om mezelf wat te begeleiden. Ik schreef zelf wat eigen liedjes, maar degene aan wie ik ze lied horen zag er niet veel in dus ook daar ging ik niet in verder. Het stelde toch niets voor. Nu ik dit schrijf realiseer ik me dat eigenlijk hier hetzelfde gebeurde als met de verhaaltjes die ik schreef, ik schreef daarover in de blog Schrijven.

Toen onze kinderen klein waren heb ik vooral met onze dochter veel gezongen met de gitaar, die vond dat een periode heel leuk, de rest van ons gezin vond dat toch wat minder. De topkam van m'n gitaar sleet op den duur zover in dat de snaren vreselijk begonnen te trillen tegen de fretten dat er niet goed meer op te spelen was. Repareren was geen optie werd mij verteld toen ik er mee naar een muziekhandel ging. Daarbij was ik enorm bezig in die tijd om me los te maken van mijn verleden en heb op een gegeven moment besloten de gitaar weg te gooien, en ik deed ook alle muziek boeken weg, daar had ik ook niks meer aan. Ja ik weet dat klinkt erg rigoureus maar dat was ook wel een beetje mijn aard, zeker toen. Met dat ik de kerk de rug toekeerde hield het muziek maken eigenlijk ook op.

Al vanaf het moment dat ik terug kwam bij God begon Hij muziek te gebruiken om door de muren die ik om mijn hart had gebouwd te verweken. Al jaren word ik zeer regelmatig wakker met een zin uit een lied. Sinds een tijdje ben ik onderdeel van een gebedsgroep en we beginnen onze tijd met zingen, en daar wordt gitaar gespeeld. Dat maakte langzaam iets in me los, er begon weer wat te kriebelen en eigenlijk wist ik dat ik een gitaar moest kopen. Ik vroeg God of ik als tiener zelf toen een gitaar wilde hebben en of ik 'm daarom had gekregen, ik wist het niet meer, en het was of God zei : Ik heb je moeder dat idee gegeven, en dat raakte me. Ook muziek maken voor Hem was van me gestolen. God grootmaken met gesproken woorden is prima, maar God had mij een stem gegeven en vingers en ik had heel sterk het idee dat Hij zei dat Hij graag wilde dat ik weer zou gaan zingen om Hem groot te maken. Gewoon thuis met m'n gitaar. 

Het boekje De effecten van lofprijs van Andrew Wommack, las ik ook rond dat was ook enorm verhelderend voor me. Lofprijs is een onderdeel van intimiteit met God, Hem loven geeft ook waarde en een doel aan je eigen leven. Lofprijs heeft de kracht om een gewoon leven te verandering in een veelbetekenend leven. In Psalm 22:4 zegt David "Maar U bent heilig, U troont op de lofzangenen van Israël" en in Psalm 103:1 spreekt hij tot zijn eigen ziel : "Loof de Heer, mijn ziel, en al wat in mij is, Zijn heilige Naam." Ik leer hier van David, en door het lezen van zo'n leesplan en zo'n boek dat ik een keus heb. Als ik ga lofprijzen zullen er dingen veranderen. Hoe mijn omstandigheden ook zijn, ik heb altijd een keus, wat ga ik uitspreken, uitzingen. Zo lang ik leef en ik van God adem krijg om in mijn longen te zuigen en ademen heb,  is het mijn opdracht Hem groot te maken. Als ik Hem groot maak dan komt Hij, Hij kan niet anders dan reageren op de lofzangen van Zijn volk, Zijn kinderen, Zijn kind, mijn lofzang voor Hem. 

Ik denk dat het dé sleutel is waarmee ik door de modder van het leven en z'n processen heen kom, want soms voelt het als modder. Ik ben heel dankbaar voor het werk dat Hij doet in mijn leven maar mijn ziel (verstand, emoties, gevoel) staan regelmatig nou niet bepaald te springen van enthousiasme en het lijkt wel of de strijd wat taaier word. Maar toen deelde een wijze vriendin iets met me wat binnen kwam. Johannes 10:10 zegt "De dief komt alleen om te stelen en te slachten en verloren te laten gaan....." de dief, de boze, komt alleen maar om te stelen als er wat te stelen valt. Je hebt iets kostbaars waar hij jaloers op is en wat hij je niet gunt. Het is ook zo dat hij het alleen kan stelen als hij erbij kan komen omdat wijzelf een raam of deur open hebben gezet door onze daden of woorden. Dat was iets waar ik flink op moest kauwen, ik ben daar ook nog niet uit, maar eigenlijk weet ik dat er een grote kern van waarheid in zit maar ik worstel daar nog mee. Het zegt ook iets over mijn waarde, over de waarde van de gaven die God ons geeft, over de waarde van Zijn vreugde, genade, goedheid, over Zijn....... vul maar in. Ik die waarde dus ook zelf zien en me realiseren dat het van waarde is en het waarderen, koesteren en het bewaren in mijn hart. En dan moet ik weer denken aan Spreuken 4:23 "Bescherm je hart boven alles wat te beschermen is, want daaruit zijn de uitingen van het leven."

Heer maak mij diep intens bewust van wie ik ben in U, breng elk stukje van mijn wezen tot Leven in U, doordring mij van de waarde die U ziet en open mijn hart, open mijn mond dat daaruit Uw lof zal vloeien, Lof waar U op troont. Vanaf een troon word geregeerd, regeer in mijn leven Heer, regeer over mijn denken, regeer in mijn hart, regeer over mijn mond. Dan komt het lied Regeer in mij in m'n gedachten, Ja Heer, Regeer in mij, met al Uw kracht, in mijn mooiste droom, in mijn zwartste nacht. Er is een ding dat ik U vraag, o Heer regeer in mij vandaag.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Herkauwen (vervolg)

Ik kauw nog even verder op het boek Van kramp naar kracht. De Bijbel leert ons in Romeinen 8:28 "En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn." Ik ga een stukje uit het boek delen omdat ik niet weet hoe ik het in eigen woorden zo krachtig kan zeggen. 

Juist de daad van lofprijzing maakt dat de kracht van God in een reeks omstandigheden gaat werken en stelt God in staat ze te veranderen als dat Zijn bedoeling is. Heel vaak is het onze eigen houding die de oplossing van een probleem verhindert. God is soeverein en zou beslist onze verkeerde gedachtenpatronen en houding kunnen doorkruisen. Maar Zijn volkomen plan is het om een ieder van ons tot aanbidding en gemeenschap met Hem te brengen, en daarom laat Hij omstandigheden en gebeurtenissen toe, die maken dat wij het verkeerde van onze houding gaan zien.

Ik ben tot de overtuiging gekomen, dat het gebed van lofprijzing de hoogste vorm van gemeenschap met God is en altijd een grote kracht in ons leven brengt. Het prijzen van Hem is niet iets wat we doen omdat wij ons prettig voelen, het is veeleer een daad van gehoorzaamheid. Heel vaak wordt het lofprijzingsgebed enkel en alleen uitgesproken in de kracht van een vastberaden wil. Toch, als we erin volharden, dan wordt de kracht van God op de een of andere manier in ons en de situatie geopenbaard. In het begin misschien alleen druppelsgewijs, maar later in een steeds wassende stroom die ons tenslotte overspoelt, en de oude verwondingen en littekens wegneemt.

Dat aanbidding gemeenschap met Hem is liet me denken aan het soaken waar God zo over bezig is met mij. Genezing is onderdeel van het reinigings en heiligingsproces wat God door Zijn Geest in ons leven doet. Dankbaarheid, je verblijden in Hem ongeacht de omstandigheden is genezend.  Op een gegeven moment heb ik God gevraagd Zijn blijdschap in mij vrij te zetten, het lijkt wel of ik met een soort rem daarop leef. Er was ook weinig vreugde in het huisgezin waarin ik opgroeide, dat zou er best mee te maken kunnen hebben. Maar als God ons oproept altijd blij te zijn in Hem heeft Hij dat ook voor mij bedoelt en in mij gelegd en mag het uit het hoekje komen waar het tot nu toe zit verstopt en ten volle tot leven komen zoals God het bedoeld heeft. Best een spannende uitdaging maar dan komt toch ook mijn nieuwsgierigheid om de hoek kijken die Hij in me heeft gelegd en die er mag zijn, hoe zou dat zijn om voluit blij te zijn ?  Laat ik zeggen, hierdoor is de kier weer een beetje verder open gegaan en ik gluur er steeds een beetje langer doorheen. 

Ik weet dat God al een tijd geleden gesproken heeft dat Hij mijn levensvreugde wil herstellen - levensvreugde doet me denken aan blijdschap,  je verheugen - mijn eerste gedachte was toen : heb ik die dan ? (eerder schreef ik daar de blog Vreugde over) Toch nu ik daar iets van ben gaan proeven in mijn weg met Hem, vind ik het toch ook best spannend om ook daar verder/dieper in te groeien en er verder vrij in te komen, wat zal dat inhouden ? 

Wat ik ook merk is dat ik de dingen die ik ontdek, leer, die God nieuw leven inblaast in mijn leven moet blijven voeden, anders is het weer geneigd weg te kruipen in het hoekje waar het vandaan kwam. Oude patronen hebben tijd en oefening nodig om te veranderen in gezonde patronen. Ik vind ook dat best een uitdaging. maar eigenlijk is dat ook een soort van herkauwen. Ik vind het lastig want het word zo makkelijk een kramp, oppassen dat het niet weer fout gaat, in plaats van rusten in Hem en Hem Zijn werk in mij laten doen en me daar gewillig voor openen en aan over geven. Hij waakt over Zijn werk, Filippenzen 1:6 zegt "Ik vertrouw erop dat Hij Die in u een goed werk begonnen is, dat voltooien zal tot op de dag van Jezus Christus." Tot de dag dat ik voor goed hier op aarde mijn ogen sluit of de dag dat de Heer Jezus terug komt blijft dit een doorgaand proces waarin ik mag groeien in het blij en dankbaar zijn ongeacht de omstandigheden, ook al gaat het dwars tegen m'n gevoel in. God heeft ieder detail van het/mijn leven in Zijn hand, er niets dat Hem ontgaat en wat Hij niet ten goede kan/zal keren als ik doe wat Hij van mij vraagt : Hem dank ook voor de moeilijke dingen.

Ook hierin geld dat volharding nodig is, dan moet ik denken aan een zin uit het lied Hou vol, Hij laat niet los. Heer geef mij genade dat ik met mijn denken en mijn houding Uw werk niet zal frustreren, geef me genade gewillig mee te bewegen met Uw Heilige Geest. Om U te danken ook als ik er niets van begrijp, maar gewoon gehoorzaam te zijn aan Uw opdracht uit de Bijbel, U alleen bent de Enige echte oplossing voor welke situatie dan ook waar ik in mijn leven mee geconfronteerd word. Dan komt toch Spreuken 4:23 weer in me opborrelen "Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven." Hoe houd je je hart schoon, door je aan Gods wetten/leefregels/richtlijnen te houden.

ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Herkauwen

Het boek Van kramp naar kracht (ik zag dat het zelfs nog nieuw te koop is) wat ik in mijn vorige blog aanhaalde maakt verschrikkelijk veel in mij los. Het brengt herinneringen boven waarvan ik me niet eens meer bewust was. Als meisje van acht koos ik heel bewust voor de Here Jezus, op mijn tiende werd ik gedoopt omdat ik het zelf zo graag wilde, ik wilde Jezus gehoorzamen. Maar van 12e tot mijn 16e werd ik een opstandige puber. Ik kreeg steeds meer  vragen, daarover praten deed ik niet omdat ik het leven voor mama niet nog moeilijker wilde maken als dat het al was, ik moest voor haar zorgen. Ook in de kerk hoorde ik geen antwoorden waar ik iets mee kon, dat was voor mij net zo min een veilige plek.  Een van die vele vragen was : Als God een God van liefde is waarom is mama dan zo gehandicapt, beperkt in haar lichaam, waarom zoveel verdriet ?  

Aan de buitenkant bleef ik redelijk in het gareel, maar aan de binnenkant was er pijn, verdriet, en groeide de opstandigheid, bitterheid, woede, haat, werd ik hart, bot, moeilijk bereikbaar. Nu ik dit schrijf realiseer ik me dat dat een tijd was waarin ik een stuk van mezelf heb geparkeerd achter een dikke muur. Die muur in stand houden heeft me bakken energie gekost.

Dit boek is geschreven door een legerpredikant die een hele diepe les van God kreeg. 1 Thessalonicenzen 5:16-18 "Verblijd u altijd. Bid zonder ophouden. Dank God in alles. Want dat is de wil van God in Christus." Een les die heel verkeert geïnterpreteerd kan worden, als liefdeloos kan worden bestempelt en ik heb er ook heel wat mee af geworsteld en ik kan me zo voorstellen dat mijn moeder hier enorm mee geworsteld heeft. God oprecht danken voor je handicap, God danken voor je moeilijke huwelijk, God danken voor de dood van je kind. God danken en geloven dat Hij echt van je houd en dat je omstandigheden onderdeel van Zijn plan is met je leven.

Wat mij raakte was dat God niet zomaar vraagt om ons in alles te verblijden. God vroeg aan het begin van dit proces in Merlin : Ben je blij dat Jezus voor je zonden is gestorven ? Geeft het je een fijn gevoel als je je bedenkt, dat Hij voor jouw zonden is gestorven ? Maakt het je gelukkig te weten dat Hij je eeuwig leven heeft geschonken, doordat Hij voor jou is gestorven ? Moet je jezelf geweld aandoen of je inspannen om van blijdschap vervuld te zijn, omdat Hij voor jou stierf ?  Hij realiseerde zich door deze vragen dat hij zo makkelijk blij kon zijn hierom, dat er niets in het leven belangrijker voor hem kon zijn, hem meer blij kon maken. Dit raakte me omdat het de dingen in het leven zo in perspectief zet als je erover nadenkt. 

We zijn zo geneigd om onze theologie aan te passen aan ons gevoel in plaats van Gods woord te nemen zoals Hij het spreekt. Daarbij is de Bijbel geen boek met goede adviezen, het is Gods Woord van autoriteit, het is een gebod. Een gebod geïnspireerd door Zijn onvoorwaardelijke liefde. Hij heeft ons gemaakt en Hij wéét wat het beste voor ons is. Maar het is nogal een opdracht om in elke situatie die we in het leven tegen komen blij te zijn, en God te danken en dat in gebed naar Hem uit te spreken met een oprecht hart. 

Het volgende vers (vers 19) zegt "Blus de Geest niet uit" Als wij niet in alles blij zijn, Hem niet in alles danken, wij dat niet zonder ophouden blijven uitspreken naar Hem in gebed blussen wij dus de Geest, Zijn Heilige Geest die in ons woont uit. En dan verzen 23-24 "En moge de God van de vrede Zelf u geheel en al heiligen en mogen uw oprechte geest, de ziel en het lichaam onberispelijk bewaard worden bij de komst van onze Here Jezus Christus. Hij die u roept, is getrouw : Hij zal het ook doen." Blij zijn en Hem danken in alles is onderdeel van het proces van heiligen, voor onze geest, onze ziel en ons lichaam. God heeft ons hele plaatje op het oog. 

Ik vind dit allemaal nogal wat en dan heb ik nog maar ongeveer een kwart van het boek gelezen. Het voelt als kauwen, herkauwen, en nog eens herkauwen op deze Bijbelverzen die denk ik niet voor meerder uitleg vatbaar zijn, zo duidelijk zijn ze, maar ook herkauwen op herinneringen. Heel bewust kiezen om God Zijn Licht erop te laten schijnen, om Zijn liefde hierin te willen zien. 

Waarschijnlijk is dit alles mede een gevolg van een gebed dat ik gebeden heb : Heer ik wil U dieper leren kennen, weten Wie U bent, Uw hart leren kennen, laat me zien waarom U doet wat U doet, ik wil Uw motivatie, Uw intenties leren kennen. Eigenlijk vroeg ik : Laat me zien hoe het met U werkt. Ik wil zijn zoals U mij bedoeld hebt te zijn, zoals U mij gemaakt hebt. Ik wil met U samenwerken -want ook daarvoor heeft U de mens/mij gemaakt- om het plan dat U voor mijn leven en het gebied waarin ik functioneer hebt uit te leven. Waarschijnlijk een hele vrijmoedige vraag, je kan 'm zelfs brutaal of te vrijpostig vinden, maar het is een eerlijke vraag recht uit mijn hart en ik geloof dat God daarvan houd, en Hij geeft altijd antwoord, dat heb ik ook ontdekt.

Ik ben heel benieuwd waar dit me verder gaat brengen......

ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Volharden (vervolg)

 Misschien is volharden wel een levensstijl, dit begon ik me af te vragen nadat ik bij de online-Bijbelschool onderwijs kreeg over bidden en vasten. Ik moest denken aan een boekje dat ik al een tijdje geleden had gelezen en wat erge indruk op me had gemaakt : Rees Howells op de bres van Norman Grubb. Rees werd bijzonder door God gebruikt in genezing maar het vroeg een leven van toewijding aan God, dat ging zelfs zo ver dat God van Rees vroeg op een bepaalde manier te eten, 2 sobere maaltijden per dag. 

Vasten onderwerpt je lichaam aan je geest die geleid word door de Heilige Geest, vasten is niet alleen niet eten (of beperkter eten zoals b.v. het Daniel vasten) maar het is vooral meer tijd doorbrengen met God, tijd die je anders besteed aan eten en alles wat daar bij komt kijken. Het maakt dat je meer gefocust bent op God en Zijn stem beter verstaat. Degene die dit onderwijs op de Bijbelschool gaf kan soms stevige uitspraken doen en eigenlijk hou ik daarvan. Vroeger hoorde ik nogal eens een oud gezegde "Zachte heelmeesters maken stinkende wonden." Om het vuil uit ons leven te krijgen zijn soms stevige maatregelen nodig en dan heb ik het nodig om iets te horen waar een scherp randje aan zit, dat me prikkelt tot nadenken, en dat bij me blijft hangen ook als ik het liever aan de kant schuif omdat het toch wel pijn doet. Hij zei : veel christenen worden geleid door hun lichaam (geen zin, moe, moeilijk.....) in plaats van door hun geest. 

Dat was al zo in de Bijbel, in Mattheus 26:41 staat "Waak en bid, opdat u niet in verzoeking komt, de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak." Ik moet eerlijk bekennen dat dit onderwijs me flink door elkaar schut, en dat het steeds weer bij me terug komt omdat ik me steeds meer realiseer dat ik weet wat God van mij vraagt en waar nog niet zo heel veel van zichtbaar is in mijn dagelijkse leven. Zoals ik vorige week al schreef en verwees naar een eerder blog over regeren, geestelijk volwassen worden, opstaan en doen wat je weet dat je moet doen, doen wat goed voor je is en doen waar je Vader mee eert omdat je Hem gehoorzaamd en Hij daardoor zichtbaarder word in deze aarde waar wij leven : Zijn Schepping, Zijn Koninkrijk. 

Ik begin me steeds meer te realiseren dat het "wij" (christenen) "zij" (niet christenen) niet van God is. Hij schiep deze hele aarde, alles erop en erin, niet alleen de natuur maar ook alle mensen zijn Zijn schepping waar Hij zielsveel van houd. Wij zijn onderdeel van Zijn schepping samen met die mensen die Hem niet als Heer erkennen. Alleen daarom zouden we ieder mens moeten eren, ook als we het niet met ze eens zijn, die mens is een schepping van God. 

Jezus kwam naar deze aarde en predikte het Evangelie van het Koninkrijk door zieken te genezen zegt Mattheus 4:23 "En Jezus trok rond in heel Galilea, gaf onderwijs in de synagogen en predikte het Evangelie van het Koninkrijk, en Hij genas elke ziekte en elke kwaal onder het volk."  en door demonen uit te werpen. In Mattheus 12:28 zegt Hij "Maar als ik door de Geest van God de demonen uitdrijf, dan is het Koninkrijk van God bij u gekomen." Zieken die genezen en demonen die op de vlucht moeten laten het Koninkrijk van God zien op deze aarde. In Mattheus 6 leert Jezus Zijn discipelen een gebed wat ons wel bekent is "Onze Vader, Die in de hemelen zijt. Uw Naam worde geheiligd, Uw Koninkrijk kome, Uw wil geschiede, zoals in de hemel zo ook op de aarde. Geef ons heden ons dagelijks brood. En vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven onze schuldenaren vergeven. En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze. Want van U is het Koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid. Amen." 

Hoe word Zijn Koninkrijk zichtbaar op aarde ? Door ons, de handen en voeten van Jezus op deze aarde, gevuld met dezelfde Heilige Geest die in Jezus was en waardoor Hij tekenen en wonderen deed. Dat vraagt van mij een levensstijl waarin ik heel gevoelig ben voor de stem van de Heilige Geest die me aanwijzingen geeft, die me laat zien wat Jezus ziet als ik bereid ben op die manier naar mensen te gaan kijken met een hart dat geraakt word door de bewogenheid en liefde van Jezus voor Zijn schepping. 

Ik kan Zijn stem beter verstaan als mijn vlees (natuurlijke verlangens) en mijn ziel (mijn denken, mijn emoties) onderworpen is aan mijn geest waar de Heilige Geest zich aan verbonden heeft. Vasten is een manier om te leren je vlees te onderwerpen aan je geest. Dit heeft me eerlijk gezegd niet meer los gelaten toen ik dit ging begrijpen. In Marcus 16:17-18 staat "En hun die geloofd zullen deze tekenen volgen : in Mijn Naam zullen ze demonen uitdrijven, in vreemde talen zullen zij spreken, slangen zullen zij oppakken, en als zij iets dodelijks zullen drinken zal het hen beslist niet schaden, op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen gezond worden." Het is geen optie, het is een logisch gevolg. 

En als dat niet gebeurd .....? Dan ligt het in ieder geval niet aan God want Hij heeft ons diezelfde Geest gegeven die in Jezus was, dan hapert er dus nog iets bij mij, is het nodig dat er bij mij een diepere bekering plaatsvind, een diepere overgave, een dieper geloof, dat ik vrij kom van mijn vrees. 

Volharden is doorzetten, net zolang doorgaan tot het doel bereikt is. Welk doel ? Gods doel. En wat is Gods doel ? Dat ik een afspiegeling zal zijn van Jezus op deze aarde, dat mijn voeten zullen gaan waar Hij me zend, dat mijn handen op zieken zullen worden gelegd en dat ze genezen, dat mijn hart bewogen is met wat Zijn hart beweegt en dat als dat gebeurd in mijn leven dan word Zijn Koninkrijk zichtbaar op deze aarde. Dat onzichtbare Geestelijke Koninkrijk word dan zichtbaar op deze zichtbare aarde, daar kwam Jezus voor.

Heer ik heb nog zo enorm veel te leren, ga door met Uw werk aan en in mij Vader, ik geef U toestemming ieder aspect van mijn leven aan te raken, U mag mij vragen wat U wilt van ik ben Uw eigendom, Uw kind, maar help me dan alstublieft om gehoorzaam te zijn in vertrouwen en bereidwillig te zijn want ook daar hepert het wel aan als ik eerlijk ben, op U te doen wat U van me vraagt. Uw Woord roept me zo vaak op niet te vrezen en moedig te zijn, dat betekend de dingen te doen die je eng vind, breng me daar Heer zodat ik Uw Koninkrijk niet zal verhinderen te komen omdat ik niet bereid ben om het zichtbaar te maken waar U mij roept. Heer ik vind dit een worsteling, maar ik dank U dat U getrouw bent en het in me uit zal werken, U geeft de hoop niet op, nooit.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

God wil mij

Er gebeurd de laatste tijd zoveel in mij dat ik het soms best lastig vind om de dingen te verwoorden in een blog, maar ik weet ook dat ik het moet delen, dat was de opdracht die ik kreeg om te bloggen over wat Hij heeft gedaan en doet in mijn leven en daar wil ik gehoor aan geven ook als ik het lastig vind, maar vorige week heb ik belooft deze les te delen dus bij deze.

Op een rustige zaterdagmiddag zat ik in een al wat oudere Eva te lezen met daarin een interview met Henk Binnendijk, ik kan deze man enorm waarderen dus was erg benieuwd. Dan lees ik een zin die binnenkomt als een lichtflits. Henk spreekt hier over Gods genade die hij proefde : "Hij liet me zien : jij kunt Mij loslaten, maar Ik laat jou niet los. Je bent mijn kind ! Je kunt wel denken dat jij niet zonder Mij kunt, maar Ik kan niet zonder jou." 

God zegt : Ik kan niet zonder jou !
Even dacht ik, kan ik dat zo zeggen, en toen was daar die bevestiging in mijn geest : Klopt, Ik wil en kan niet zonder jou.

In mijn blog Stil vertrouwen schreef ik al hoe God mij herinnerde dat Zijn ogen onafgebroken op mij gericht zijn (trouwens niet alleen op mij maar op ieder mens persoonlijk) en nu ging Hij nog een stapje verder in Zijn bevestiging aan en van mij : Ik kan niet zonder jou. Mijn hart verlangt zo intens naar jou (mens) dat ik er alles voor over heb om jou liefde voor Mij te winnen.

In die zelfde tijd las ik het boekje "Geheimen van de wijnstok" van Bruce Wilkinson waar hij ingaat op wat Jezus zijn discipelen leert in Johannes 15:1-8 De oproep van Jezus is : blijf in Mij, blijf alsjeblieft in Mij, heel dicht bij Mij, dan kan Mijn leven door jou heen stromen, dan zijn wij ten volle met elkaar verbonden, dan kan al Mijn goeds in jou stromen. Al dat goeds dat ik voor jou heb, zoveel meer als dat jij je kan voorstellen. En als jij daar helemaal van doordrongen en vervult ben gaat er iets heel moois gebeuren, dan ga jij overstromen, dan gaat het naar anderen toe stromen, ga jij dus vrucht dragen.

Realiseren wij ons wel echt en terdege hoeveel God van ons houd ? Als ik heel eerlijk ben denk ik dat dat besef veel dieper kan dan dat het nu is, zelfs nu het door deze realisatie dieper is geworden. Zijn liefde voor ons is zo groot dat wij het met ons menselijke verstand niet kunnen bevatten. Maar het is Zijn verlangen dat we ons daar wel naar uitstrekken en het ook willen ontvangen.
Hij verlangt er zo intens naar om ons te vullen met een besef van Zijn liefde dat er geen ruimte meer overblijft voor iets anders, dat ons leven word zoals Romeinen 11: 36 zegt "Want uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen. Hem zij de heerlijkheid, tot in eeuwigheid. Amen."

In die tijd begon ik me ook te realiseren hoe diep mijn neiging om te vluchten zit, als er dingen gebeuren waar ik zelf geen invloed op heb, die onverwachts zijn en die buiten mijn comfortabele zone gaan heb is er iets in mij dat het liefst de benen neemt. Toen liet God me zien dat ik mag vluchten en dat Hij er naar uitkijkt dat ik naar Hem toevlucht, dat ik dan bij Hem kom schuilen. En ik bedacht me dat als je bij Iemand gaat schuilen je er het liefst heel dicht tegenaan kruipt zoals een klein kind bij zijn vader of moeder wegkruipt als er iets voor hem of haar engs gebeurt. Ze zouden het liefst in je kruipen, daar verlangt God nou ook naar, dat ik in Hem wegkruip als ik het eng vind wat er gebeurt. 

Met Pasen hadden wij een brunch in onze gemeente en op ieder bord lag een tekstkaartje, op de mijne stond 1 Korinthe 16:13 "Wees waakzaam, volhard in het geloof, WEES MOEDIG en sterk."
Ik heb dit kaartje in het hoesje van m'n mobiel gestoken en regelmatig word ik er door Papa God aan herinnert : WEES MOEDIG, die woorden stonden niet voor niets groter gedrukt dan de andere woorden. Moed is handelen terwijl je angstig bent. De bijbel zegt 365 x vrees niet, ik hoef niet bang te zijn, ik mag moedig zijn Fillipenzen 4:13 zegt "Ik kan alle dingen aan, dankzij Christus die mij kracht geeft." 

Dank U wel Vader dat ik niet moedig hoef te zijn in eigen kracht, ik mag moedig zijn door Christus die mij kracht geeft. Ik mag wegkruipen in U, me helemaal aan U toevertrouwen en alles wat in U is door mij heen laten stromen. Daar hoef ik me alleen maar voor aan U te hechten, U doet de rest. Het enige wat U van mij vraagt is in U te blijven, ik wil niets liever Papa God, want U bent goed, en U bent alles wat ik nodig heb en U bent alles wat ik kan zijn.
Dank U wel Vader, ik ga steeds meer van U houden door wat U mij allemaal over Uzelf leert.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Jezelf vergeven

God maakt in Zijn liefde heel wat ik mij los, Hij laat mij zien hoe Hij naar mij kijkt en Hij wijst mij wat het beste is voor mij en helpt mij mezelf daarin te voegen, uit liefde voor Hem.

Een boek waar ik nog steeds  ben ik bezig ben is "Laat los" van Scheils Walsh. Ook dat maakt veel in me los en na de eerste hoofdstukken waar ik eerder het blog "Nooit verlaten" over schreef heeft het een hele tijd op een stapel liggen wachten omdat er een hoop verteerd moest worden, en dat proces had tijd nodig, en eerlijk gezegd, het is nog steeds niet uit, het is weer op de stapel beland maar door de hoofdstukken die ik weer las werd ik me pijnlijk bewust van hoe negatief ik naar mezelf keek en hoe ik daarmee God verdriet deed, maar ook een deur open zet voor de boze om mij te veroordelen, hij helpt me met alle plezier een handje mee om mezelf naar beneden te halen, hij geniet er met volle teugen van. 

Maar zoals zo vaak werkt God vanuit allerlei kanten, zo mooi hoe Hij dat doet, door filmpjes en boeken op je weg te brengen, precies op Zijn tijd om je te raken, te leren, te onderwijzen. Een ander boek wat Hij daar ook voor gebruikt is "Bestemd voor overwinning" van Joseph Prince. 

Gods vergeving is in Zijn bloed, niet zo nu en dan een druppeltje maar een constante douche. Het belijden van onze zonden (tekortkomingen) is niet om vergeven te worden, we zijn al vergeven toen Jezus aan het kruis stierf, het is om de dingen uit het duister van het verborgene (schaamte) in het licht van Zijn vergeving te brengen. Stap niet zo nu en dan onder die douche, sta eronder, dat is de plaats waar je hoort te staan, waar je voor bestemd bent, waar Hij je heeft geplaatst toen jij je leven in Zijn hand gaf en Hij Zijn intrek in jou hart nam. Het beeld van die constante douche was nieuw voor me, ik had het kunnen weten maar ik had het gewoon nooit zo gehoord en gezien, het was een echte eye-opener.

Er is een definitieve weg uit uit de schuld en schaamte, de onzekerheid en de angst : Jezus is die weg, maar terwijl ik onder de douche van Zijn genade stap is het wel van belang dat ik dingen los laat en mezelf vergeef. 
Het drong tot me door dat als ik onder die douche stap en blijf staan het ook minder eng word om al die dingen los te laten. Als ik daar onder sta strek ik als vanzelf, mijn handen uit naar dat reinigende bloed, het water van Zijn Geest, Zijn genade waar geen eind aan komt, dat over me heen stroomt en me schoon wast en me vrij maakt van ieder spoortje vuil, van binnen en van buiten.

Ik schreef dat het als vanzelf gaat, maar het begint met een keus, de keus om onder die douche te stappen, de keus om mijn handen leeg te maken. Terwijl ik dit schrijf schiet mij nog een beeld te binnen. Voor wij onder de douche stappen ontdoen we ons van onze kleding, we stappen naakt in de straal, niets is dan meer verborgen, alles is zichtbaar. Hij mag alles zien, alles wat in ons hart en leven verborgen licht. Onder die douche stappen is een keus om helemaal zichtbaar te zijn, Hem alle ruimte te geven om aan te wijzen in je gedachten, in je hart wat niet Hem reflecteert, wat Hem verdriet doet en jou schade aanbrengt, zoals negatieve gedachten over jezelf. Erkennen dat het niet goed was en dan jezelf vergeven en aanvaarden dat Hij het je al lang vergeven heeft, dan kan je het los laten en dat is zo bevrijdend mocht ik leren.

Helaas dat is niet in één keer klaar, het is een proces waarin Hij zo liefdevol en geduldig stukje voor stukje onder je aandacht brengt en je vraagt : wil je dat ook aan Mij laten zien, wil je het aan Mij geven, wil jij vergeven, die ander (waar nodig), maar ook jezelf,  mag ik de pijn  uit jou tillen en mag ik die wond schoonwassen met Mijn kostbaar bloed wat voor jou gevloeid heeft en mag ik daar dan mijn genezende balsem overheen gieten, mag ik die plaats vullen met Mijn liefde voor jou zodat daar nog meer van Mij zal zijn ?  
Hij verlangt daar zo intens naar, ik leerde daar een hele bijzondere les over maar dat in het volgende blog.

Dank U wel liefdevolle Vader dat U zoveel geduld met mij hebt en me zulke diepgaande en kostbare lessen wil leren. Ik vind het soms verschrikkelijk lastig, maar als ik terug kijk ben ik U zo enorm dankbaar. 


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Luisteren

Nadat God me duidelijk had gemaakt dat ik mezelf niet meer moest veroordelen om wat ik eet omdat Hij mij niet veroordeeld kwam er heel sterk een vraag in mij op : kies ik om te luister ik naar wat Gods Geest mij ingeeft of luister ik naar mijn eigen verlangens ?

Het deed me aan eerdere lessen terug denken : Als ik mijn ogen op Hem richt heb ik geen oog voor andere verlangens.
Een tekst die me daarover opviel was Gelaten 5:25 "De mensen die van Christus zijn, hebben hun "ik" met alles wat daarbij hoort gekruisigd. Laat je dus leiden door Gods Geest. Dan zul je ook door de Geest op het rechte pad blijven." 

Ook bedacht ik me of toegeven aan mijn eigen verlangens wel zo gezond was voor mijn lichaam ? Als ik toegeef aan mijn trek in vanalles eet ik veel meer suikers / koolhydraten en dat heeft als effect dat de kilo's eraan komen en mijn hba1c omhoog gaat en ik dus weer dichter bij de gevarenzone van diabetes kom. Als ik eet zoals God mij heeft duidelijk gemaakt, via het GOK principe, 3 maaltijden per dag komt mijn bloedsuiker op een gezond niveau en mijn lichaam op een gezond gewicht. 
Ik vind het zo mooi hoe God ons in hele praktische dingen ook de weg wijst, heel persoonlijk, Hij weet precies wat er goed is voor mij en wat niet.

Ik was 30 kilo afgevallen, ik schreef daarover in mijn blog "Veranderd eetpatroon" maar de kilo's eraf houden en dit gezonde eetpatroon vast houden was een moeilijkere weg. Maar toch ook een weg waarin God mij mooie inzichten gaf en liet weten dat ieder detail van mij en mijn leven voor Hem belangrijk is. Dat Hij mij ook in hele praktische dingen raad wil geven en weet wat het beste is voor mij.
Maar in deze les leerde ik iets wat veel belangrijker werd dan m'n gewicht en gezondheid. 
Ik heb verkeert eten heel lang als zonde gezien (het was niet goed en niet Gods wil voor mij) en dat bracht me steeds terug in veroordeling van mezelf, afwijzing en ik heb daar enorm mee geworsteld, ik schreef daar al over in een eerder blog "Geen veroordeling" 

Toen ik het boekje "Geheimen van de wijnstok" van Bruce Wilkinson las werd mij daarin iets duidelijk, God snoeide mij. Het principe van snoeien is "minder word meer" minder blad dat de zon bij de vrucht vandaan houd. Snoeien heeft als doel de groei te bevorderen, door te snoeien haalt Hij weg wat ons van afhoud van Hem.
Als ik luisterde naar zijn Geest was ik dichter bij Hem, ervoer ik meer (eet)rust en dát is wat mij gelukkig maakte en wat ik wilde vasthouden, ik wilde niet meer van Hem verwijderd worden door de bevrediging van mijn eigen verlangens. 

Even terug naar die vraag : Luister ik naar de Geest of naar mijn eigen verlangens ? 
Romeinen 8 zegt daar ook hele mooie dingen over. "Maar als je bij Jezus Christus hoort, word je niet meer veroordeeld. Want dan leef je op de manier die de Geest wil, en niet meer op de manier die je "ik" wil. Want doordat jullie bij Hem horen, heeft "de wet van de Geest" die levend maakt, jullie vrijgemaakt van "de wet van het kwaad" die doodt...............De mensen die zich door hun "ik"laten leiden, doen wat ze zelf willen. Maar de mensen die zich door de Geest laten leiden, leven op de manier die de Geest wil..............Daarom broeders en zusters, hoeven wij niet langer te doen wat ons oude "ik" wil...........Maar door de Geest kunnen jullie je verlangens van je oude "ik" overwinnen. Als jullie je door Hem laten leiden, zullen jullie leven." 

Het koste tijd, maar langzaam maar zeker begon het me te dagen, het zakte van m'n hoofd naar m'n hart en dieper tot in mijn bewustzijn, en ik las ineens de woorden die weer een stukje verder stonden ook anders : "Want jullie hebben geen geest gekregen die bange slaven van jullie maakt. Maar jullie hebben Gods Geest gekregen. Het maakt jullie tot kinderen van God. Door Gods Geest noemen we Hem [vol vertrouwen] "Abba Vader"  Gods Geest die in ons is, laat onze eigen geest weten dat we kinderen van God zijn."  Dat was nu precies wat er gebeurde. "We erven hetzelfde van God als Jezus Christus." Daar schreef ik eerder over in de blog "Eeuwig erfdeel" 

Zo bijzonder hoe God stukje voor stukje de dingen bij elkaar brengt en me leert en onderwijst. Dingen die ik al zo vaak gehoord had maar ineens in een heel ander licht komen te staan. Wat een genadige, liefdevolle en wijze Vader hebben wij.

Hebreeën 10:22 zegt  " Laten we God  naderen met een oprecht hart en een rotsvast geloof, met een hart dat gereinigd is van een slecht geweten en met een lichaam dat met zuiver water is gewassen."  Joseph Prince zegt in zijn boek "Bestemd voor Overwinning" daarover : Onze harten zijn door het bloed van Jezus van een slecht geweten gereinigd. Een slecht geweten is een geweten dat zich voortdurend van zonde en mislukking bewust is en daardoor altijd straf verwacht. Het is een geweten wat zich onder veroordeling bevindt.

In Romeinen 8 lazen we dat we niet meer naar die oude "ik" met z'n verlangens en eisen hoeven te luisteren, we zijn in staat naar die zachte stem van Gods Geest te luisteren die ons de goede weg wijst, de weg van leven.
Ik mag me vergevingsbewust zijn, bewust van mijn gerechtigheid in Christus Jezus, zelfs als ik faal.
Een goed geweten, gereinigd door het bloed van Jezus teert niet op de kennis van goed en kwaad. Een goed geweten teert op het leven van Christus en geeft ons het vertrouwen om tot God te naderen, dat God niet boos op ons is, zegt Joseph.

Natuurlijk gebeurt het regelmatig dat het vlees het wind van de Geest, maar toen las ik een mooie tekst in Spreuken 24:16 "Een rechtvaardige komt zevenmaal ten val maar telkens staat hij op. De goddeloze struikelt door zijn slechte daden en komt voorgoed ten val." 
In het boek "Getallen in de Bijbel" las ik dat zeven staat voor "vol zijn", "voldaan zijn" of "genoeg hebben" 
Wat er ook gebeurd steeds staat de rechtvaardige weer op, God richt hem steeds weer op. Voor mij is dit heel hoopvol.
Ik mag groeien, en groeien gaat met vallen - en dat vallen was hart en pijnlijk en ging gepaard met schaamte, een gebied waar ook regelmatig opnieuw aan geschaafd moet worden -  maar ook (uiteindelijk) weer opstaan.

Dank U Heer dat U me steeds weer optilt als ik ben gevallen, dank U wel dat U mij steeds bewuster maakt van de keuzes die ik mag maken. Dat mijn denken vernieuwen mag, ik het steeds weer tegen Uw Waarheid mag houden. Dank U wel dat U er altijd bij bent en dat U mij liefdevol en geduldig leidt op mijn weg naar U toe door dit leven. Dank U wel dat U juist dat wat mijn leven heeft beheerst gebruikt om mij zulke mooie en waardevolle lessen te leren. Soms voelt het alsof het opnieuw de overhand heeft, maar dan bedenk ik me dat U mij vrij hebt gezet. Uw woord zegt in Johannes 8:36 "Als de Zoon u vrijmaakt heeft bent u werkelijk vrij."  U bent zo goed, zo liefdevol en geduldig. Dank U wel voor wie U bent.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Proeft en ziet

"Proeft en ziet dat de Here goed is", deze zin uit dit lied gebaseerd op Psalm 34, bleef bij mij hangen in een periode dat verschillende dingen mij duidelijk werden over mijn eetgedrag. 

In oude aantekeningen had ik een opmerking van mijn psychotherapeut gelezen uit 2015 waar hij had gezegd dat hij vermoedde dat mijn eetgedrag niet zozeer gerelateerd was aan eten op zich maar aan een basale behoefte. Toen ik dat terug las ben ik God gaan vragen wat voor behoefte dat dan was. In mijn processen heb ik ontdekt dat Hij alles weet en ziet en dat Hij de knelpunten ook wil laten zien zodat we ze samen in Zijn licht kunnen brengen zodat Hij daarin kan komen met Zijn genezing.

En ik kreeg antwoord : veiligheid.

Wat een openbaring, ja dat was het.

Er begon me te dagen dat veiligheid al vanaf mijn conceptie afwezig was geweest. 

Ik groeide niet veilig in de baarmoeder, mijn geboorte, de eerste 3 dagen in quarantaine, het verlies van mijn oma en broertje op jonge leeftijd die enorm veel invloed hebben gehad op het gezin waarin ik opgroeide, de pesterijen op school en in de straat waar ik opgroeide, het niet geaccepteerd voelen..........

Wat bijzonder dat God het altijd ziet en weet, dat Hij als we het Hem vragen ons wil laten zien waar de knelpunten zitten en de wortel eruit wil halen. 

Natuurlijk heb ik ook wel eens gedacht : kan Hij het niet gewoon oplossen, dat zou een stuk makkelijker zijn. Maar dan heb ik er niets van geleerd, had ik er niet door kunnen groeien. Hij wil ons inzicht geven en met dat inzicht ben ik ook gaan zien hoe liefdevol en wijs Hij is, hoe goed Hij is.

Ik realiseerde me dat als God me niet eerst had geleerd dat Hij mij zag, me niet had geleerd dat ik er mag zijn, mij niet had geleerd dat ik compleet, totaal aanvaard ben ik deze waarheid nooit had aangekund.

Hoe grondig gaat Hij te werk in het genezen van een mensenhart, liefdevol gaat Hij steeds een beetje dieper.

Dieper en dieper vloeide Zijn balsem in mijn wonden, op plekken waar ik me niet eens van bewust was, en bracht daar genezing.

 

I sought the Lord

Ik zocht de Heer
And He answered me
Hij antwoordde mij
And delivered me
Hij bevrijdde mij
From every fear
Van al mijn vrees

Those who look on Him
Degene die naar Hem opkijken
Are radiant
Stralen
They'll never be ashamed
Ze zullen niet worden beschaamd
They'll never be ashamed
Ze zullen niet worden beschaamd
This poor man cried
Deze arme man riep het uit

And the Lord heard me
En de Here hoorde me
And saved me from
En Hij redde mij
My enemies
Van mijn vijanden
The Son of God
De Zoon van God

Surrounds His saints
Omringt Zijn heiligen
He will deliver them
Hij zal hen bevrijden
He will deliver them
Hij zal hen bevrijden

Magnify the Lord with me
Maak de Here groot met mij
Come exalt His name together
Laten we met elkaar Zijn Naam verhogen
Glorify the Lord with me
Verheerlijk Zijn Naam met mij
Come exalt His name forever
Kom verhef Zijn Naam voor eeuwig 

Taste and see
Proeft en ziet
That the Lord is good
Dat de Here goed is
Oh blessed is he
Gezegend is hij
Who hides in Him
Die in Hem schuild

Oh fear the Lord
Oh vrees de Heer
Oh all you saints
Oh alle heiligen
He'll give you everything
Hij geeft je alles
He'll give you everything
Hij geeft je alles

Magnify the Lord with me
Maak de Here groot met mij
Come exalt His name together
Laten we met elkaar Zijn Naam verhogen
Glorify the Lord with me
Verheerlijk Zijn Naam met mij
Come exalt His name forever
Kom verhef Zijn Naam voor eeuwig 

Let us bless the Lord

Laten we de Heer zegenen

Every day and night

Elke dag en nacht

Never ending praise

Lofprijs die nooit ophoud

May our incense rise

Mag onze wierook opstijgen

Magnify the Lord with me

Maak de Here groot met mij

Come exalt His name together

Laten we met elkaar Zijn Naam verhogen

Glorify the Lord with me

Verheerlijk Zijn Naam met mij

Come exalt His name forever

Kom verhef Zijn Naam voor eeuwig

Taste and see

Proeft en ziet

That the Lord is good

Dat de Here goed is

He'll give you everything

Hij geeft je alles

He'll give you everything

Hij geeft je alles

In het boek "Het Vaderhart van God" van Floyd McClung zegt hij iets wat me raakte : "God koestert het diepe verlangen dat u genezing vindt van deze wonden en van de patronen die ze in uw leven hebben veroorzaakt. Maar dat kan pas gebeuren al u Hem, uw Schepper en hemelse Vader, het middelpunt van uw leven maakt, in plaats van uzelf."

Dank U Heer dat het Uw verlangen is dat ik genees, dank U wel ik ik mag proeven en zien hoe goed U bent. Help mij, geef mij Uw genade om U ten alle tijden het middelpunt van mijn leven te laten zijn. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Nooit verlaten

Ik realiseer me dat dit blog veel kan losmaken, dat heeft het bij mij ook gedaan, toch deel ik 'm omdat het onderdeel is van mijn proces.
Op een bijzondere manier ben ik terecht gekomen bij het boek "Laat los" van Sheila Walsh, voor mij was het duidelijk dat ik dat boek op dat moment moest lezen. In het 3e hoofdstuk las ik iets wat waar ik toch in eerste instantie mijn vraagtekens bij had, maar ik zie ook hoe God mij vooorbereid heeft voor dit punt in mijn proces. 

Sheila had er zelf ook mee geworsteld vertelde ze toen God haar die les leerde. Ze sprak hier over iets wat zij in een ander boek had gelezen en haar een les had geleerd, het idee : "Wat had moeten gebeuren is gebeurd." Zo vaak kijken we terug op gebeurtenissen en zeggen dat het anders had gemoeten, maar er is niets meer aan die gebeurtenis te veranderen, het is verleden tijd en een vaststaand feit. Het brengt niets goeds jezelf er om af te ranselen. 

Deze gedachte is goed te verteren als er bijvoorbeeld iets relatief's is gebeurd, maar een stuk lastiger als er mensen bij betrokken zijn die beschadigd zijn geraakt door een situatie is het een stuk lastiger om te zeggen dat er gebeurd is wat had moeten gebeuren.

De dingen die anders zijn gelopen in de opvoeding van onze kinderen is heel lang een enorm pijnpunt geweest voor mij en ik vroeg aan God of Hij bedoelde dat dit zo had moeten gebeuren ?

Dat vond ik nogal wat moet ik je eerlijk vertellen. 

Ik moest denken aan Johannes 9:3 waar Jezus antwoord op de vraag van zijn leerlingen of de blindgeborene had gezondigd of zijn ouders "Hij niet en zijn ouders ook niet, was het antwoord van Jezus, maar Gods werk moet door hem zichtbaar worden." 

Jezus rekent af met de schuldvraag, het is gebeurd en het had een doel, namelijk opdat Gods werk door hem zichtbaar zou worden. 

Ik (we) heb toen gehandeld vanuit de kennis die we toen hadden, ik (we) heb niet opzettelijk anderen pijn gedaan, het is zinloos onszelf met het effect van de beslissingen die ik (we) toen hebben genomen om de oren te blijven slaan. 

Wat Sheila dan schrijft raakte me : Aanvaard het zoals het is, omarm het, het is er en het mag er zijn, er is gebeurd wat heeft moeten gebeurden. En dan mogen we roepen vanuit onze pijn "God, U had erbij moeten zijn !" en dan is Gods antwoord : "Lieve dochter, Ik was er ook. Ik heb je vast gehouden, zelfs al kon je mijn armen niet zien. Ik heb je tranen opgevangen. Je was noot alleen." Ze haalt daar Psalm 139:7-12 aan waar David zegt : "Hoe zou ik aan uw aandacht ontsnappen, hoe aan uw blik ontkomen ? Klom ik op naar de hemel - u tref ik daar aan, lag ik neer in het dodenrijk - u bent daar. Al zei ik : Laat het duister mij opslokken, het licht om mij heen veranderen in nacht, ook dan zou het duister voor u niet donker zijn - de nacht zou oplichten als de dag, het duister helder zijn als het licht."

Er is geen plek of situatie waar God ons niet ziet of ons in de steek laat, we zijn nooit door Hem verlaten. 

Jezus droeg die verlatenheid voor ons aan het kruis, Hij  riep het uit : "Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten ?" zegt Psalm 22:2.

Nooit maar dan ook nooit verlaat Hij ons !

Er is maar een manier om af te rekenen met "wat had moeten zijn" en dat is het los laten en omarmen wat het is. 

Voor mij was dit een enorme les die mijn ogen heeft geopend, het is niet Gods wil dat ik de rest van mijn leven gebukt ga onder schuld en schaamte, dat zijn de plannen van Gods tegenstander. Jezus stierf opdat ik vrij zou zijn, Gods plan voor mij is vrijheid en vreugde, geen knagend verdriet.

1 Petrus 5:8 zegt : "Wees waakzaam, wees op uw hoede, want uw vijand, de duivel zwerft rond als een brullende leeuw, op zoek naar een prooi." Hij zal ons steeds weer proberen aan te klagen, maar Jezus zegt : Je bent vrij door Mijn offer aan het kruis, en ik heb ervoor gekozen om dat offer met beide handen aan te pakken, ik leer het meer en meer leren omarmen, er is gebeurd wat heeft moeten gebeuren. 

In dit proces las ik op een ochtend in het dagboekje "Gods woord bidden" het volgende : "Als God heeft toegelaten dat er in het leven van zijn kinderen iets moeilijks is gebeurd, wil Hij dat op een grootse manier gebruiken, als zijn kinderen Hem daar de gelegenheid toe geven." 

Geef ik Hem die ruimte om mijn littekens op een grootse manier te gebruiken ? 

Wat Sheila zegt in het gebed waarmee ze het hoofdstuk afsluit bid ik haar na : Verlos me van de pijn van het verleden en gebruik mijn littekens tot opbouw van uw koninkrijk.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Horen versus luisteren

Op de huishoudschool hadden we een Engels leraar die ik door één van zijn uitspraken nooit vergeten ben. 
Meneer Antonius was een grote bruine man met een vriendelijk gezicht, hij straalde rust uit, ik zie hem zo weer voor me staan.
Ook al was Engels niet mijn sterkste vak en waren m'n cijfers vanwege m'n dyslexie maar magertjes, ik zat graag bij hem in de les.
Ik herinner me zijn lachende ogen, maar hij was ook consequent, hij verwachte dat je bij de les bleef, dat je oplette. 

De uitspraak die altijd bij me is blijven hangen was:

Jullie horen me wel, maar jullie luisteren niet.

Een rondje Google leerde me dat horen het met je oren waarnemen is en  luisteren is je aandacht erop richten om het te horen, hem gehoorzamen. 

Meneer Antonius wilde dus dat iets zouden opsteken van zijn lessen.

Ik moest hier weer aan terug denken toen ik in het boek "Zittend aan de voeten van Rabbi Jezus" van Ann Spangler & Lois Tveberg over het Sjema, het gebed begint met:  

 "Luister Israel ! De HEERE, onze God, de HEERE is één !" 

Dit gebed is opgebouwd uit teksten uit Deutronomium 6:4-9 en 11:13-21 en Numeri 15:37-41.

Sjema betekent "hoor", "luister" maar dan in de actieve vorm: let op, neem het ter harte, voer het uit, gehoorzaam !

Het boek legt uit dat het Sjema bidden is jezelf toewijden aan een liefhebbende God en het gehoorzamen van Zijn geboden. 

Als in Mattheus 22 de wetgeleerden Jezus proberen te vangen op zijn woorden vragen ze hem wat volgens hem de belangrijkste wet uit de wet van Mozes is, Jezus geeft ze dan twee teksten, te beginnen met de Sjema "Daarom zult u de HEERE, uw God liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht (Deutronomium 6:5) en "U mag geen wraak nemen of wrok koesteren tegen uw volksgenoten, maar u moet uw naaste liefhebben als uzelf. Ik ben de HEERE" (Leviticus 19:18) 

Deze twee zijn aan elkaar verbonden, alleen God dienen en niet naar je naaste omzien dan mis je de essentie van God want Hij is liefde, Zijn hele zijn word gedreven door liefde.

Als we alleen naar je naaste omziet en God vergeten zul je ontdekken dat het niet vol te houden is, Hij is de bron van liefde.

1 Korinthe 13:3 zegt "Stel dat ik alles weggaf aan de arme mensen, en stel dat ik er trots op kon zijn dat ik mijn lichaam opofferde [vanwege mijn geloof in de Heer] Maar als ik dat zonder liefde deed, had ik er niets aan."

"Als je oren hebt, moet je goed luisteren." zegt Jezus is Mattheus 13:9 

Hoor je of kies je er bewust voor om te luisteren ?

Eerlijk gezegd betrap ik me er regelmatig op dat mijn luisteren terug loopt naar horen en moet ik mezelf weer aansporen om bij de les te blijven en heel bewust te luisteren, en bid ik dat God me leert en helpt ook te gehoorzamen.

Toen ik deze blog die ik al even geleden had voorbereid gisteren weer terug las voordat hij geplaatst zou worden moest ik denken aan een blog dat ik eerder schreef over mijn ervaring Pasen 2016 toen God die dag bij het woord "eatingdisorder" mijn aandacht trok en zei "hé let je ff op". 

God verlangt naar mijn (onze) volle aandacht, als wij Hem die aandacht geven waar Hij recht op heeft en bij de les blijven gebeuren er dingen. Dan is er contact, communicatie, actie en reactie, dan bewegen dingen, dan komen we vooruit, gaat het proces dieper en dieper, dan kan Hij tot mij doordringen. 
Dat is dan ook regelmatig mijn gebed als God mij dingen duidelijk maakt : "Heer grif dit heel diep in mijn hart, doordring mij hier zo van dat ik het nooit meer vergeet." 

Zo makkelijk vergeet ik weer wat God me heeft gezegd of heeft laten zien, mijn geheugen heeft daarin echt een probleem en ik moet daar alert op zijn. De boze vind het helemaal prima als ik me laat afleiden of geestelijk in slaap sukkel, maar dat is niet wat ik wil. Het is mijn verlangen te luisteren, allebei mijn oren gespitst te houden op Zijn zachte stem die mij de weg wijst en Hem lief te hebben boven alles. 

P.S.
Over God liefhebben boven alles hoorde ik deze week een hele mooie preek over van Henk Binnendijk en die wil ik toch nog even delen hierbij.

ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Mijn vader

Nadat ik het boek "Goede genade 365x" van Willem de Vink had doorgewerkt ben ik verder gegaan met het vervolg "Genade op genade 365x" Daarin legt hij Jezus naast het Oude Testament, wat een prachtige eye-openers ontdekte ik daar.
Natuurlijk had ik wel horen zeggen dat je Jezus op elke bladzij van de bijbel kon terug vinden, maar ik kon die link niet altijd leggen eerlijk gezegd. Dit boek geeft mij dus veel meer inzicht daarin en daar ben ik blij om.

Maar het legde voor mij ook een gevoelig punt bloot : mijn vaderbeeld.

God als een Vader, daar heb ik jaren mee geworsteld, mede doordat ik met mijn aardse vader geen goede band had, in een eerder blog met de titel "Normaal" heb ik daar al eens iets over verteld.
Ook al was het toen hij stierf "goed" tussen ons en weet ik dat ik alles wat ik kon voor hem gedaan heb in de laatste 3 maanden van zijn leven die heel heftig waren. Maar zijn dood was een "opluchting", het lijden was voorbij (en die laatste maanden heeft hij afschuwelijk geleden) maar het was ook het eind van een relatie met een man waar ik geen raad mee wist.

De enige traantjes die ik heb weggepinkt waren toen ik de kist met zijn lichaam in de rouwauto aan zag komen rijden naar hun huis waar wij werden opgehaald om samen naar het rouwcentrum te gaan waar we afscheid van hem gingen nemen en hem naar zijn laatste rustplaats brachten. Die aanblik maakte dat het definitief was, en ik weet nog dat ik dacht "daar ga je" 
Na zijn dood werd veel van mijn aandacht opgeslokt door de zorg van mijn gehandicapte moeder die flink overspannen was, hoe moest het verder met haar, zou zij het redden nu ze alleen was.

En daarnaast gewoon nog de zorg voor ons gezin wat ook doorging, vooral onze dochter had het er erg moeilijk mee want zij was dol op haar opa, iets was ik nooit echt heb kunnen begrijpen en dat was voor haar weer moeilijk te begrijpen. Daardoor konden we er ook moeilijk over praten. Zij was toen 9 maar voelde de dingen haarscherp aan en ik stopte het liever weg. Dat hoofdstuk was over, dicht dat boek, en het liefst nog een zwaar hangslot erop.
Ik heb de man dan ook nooit gemist.

Maar in het genezingsproces waar God me doorheen leid, is het nu blijkbaar tijd voor dit hoofdstuk.
In deze studie drong het eigenlijk nu pas goed tot me door dat de Bijbel zegt dat Jezus en de Vader één zijn, Vader kom je overal tegen.

Op YouTube vond ik wat filmpjes van Willem de Vink over genade die ik ging beluisteren en daar sprak hij over zijn moeizame relatie met zijn vader in zijn jeugd, oei dat was wel erg herkenbaar. 
In opstand komen tegen tegen die man waar je gewoon geen respect voor kon opbrengen, ook enorm herkenbaar, en toen ontdekte ik dat hij zijn levensverhaal op papier had gezet in het boek "Getekend" waarin een hij schreef over zijn geloofszoektocht van jongs af aan, maar ook over zijn proces met zijn vader, een proces van acceptatie en vergeving.
Dat boek wilde ik lezen, en het was ook heel snel uit, wat een herkenning.

Ik begon me af te vragen hoe goed ik mijn vader eigenlijk heb gekend, en mijn conclusie moet zijn, eigenlijk niet.
Na zijn dood heb ik wel iets meer inzicht gekregen waardoor ik begreep dat hij zeker geen makkelijk leven heeft gehad, en op zijn manier zeker wel zijn best heeft gedaan en met die wetenschap heb ik het boek dicht gedaan, het was goed zo.......dat dacht ik.
Maar op een vuilnisbelt moet je niet bouwen, dat gaat het bouwwerk vroeg of laat schuiven merk ik nu.

Het is tijd om herinneringen toe te gaan staan omdat ze er mogen zijn, ook de emoties er bij toe te gaan laten.
Het was zoals het was, daar is niets meer aan te veranderen.
Het hoeft ook niet allemaal verklaard te worden denk ik, maar uit het boek van Willem heb ik begrepen dat er een acceptatie mag gaan komen, een acceptatie van hem, want ook hij was Gods geliefde zoon. Met al zijn fouten en gebreken was hij kostbaar in Gods oog.

Als kind hoorde ik vaak dat ik op mijn vader leek en ik vond het afschuwelijk, dat was wel het laatste wat ik wilde !
Zoals mijn vader wilde ik absoluut niet zijn, maar als ik nu terug kijk heb ik me net als hij geprobeerd te redden in deze wereld met een enorme grote bek en een dik pantser.
Wat zat daar onder zijn pantser ?

Ik weet het eigenlijk niet, maar ik ga wel op zoek naar de leuke herinneringen aan mijn vader, want die zijn er vast ook.

Onze dochter was voor hem denk ik een tweede kans, met de kleine Danielle wist hij waarschijnlijk geen raad, een kleinkind daar sta je veel onbevangener tegenover, dat merk ik nu ik zelf oma ben. Je hebt alleen de "lusten" en niet meer de "lasten" je mag van zo'n klein, vrolijk kind genieten dat zich vol liefde aan je overgeeft, je neemt zoals je bent.

Inmiddels is het 15 jaar geleden dat hij dit aardse bestaan inwisselde voor het hemelse, en wat gunde ik hem dat na een leven dat alles behalve makkelijk voor hem was geweest.
Het is goed dat God hier heel liefdevol Zijn vinger op legt en zegt, kom maar kind, ik ga met je mee, we gaan deze kant op.
Er zal vast nog wel eens een vervolg op dit blog komen.


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Genade is liefde

Al een aardig tijdje ben ik aan het herkauwen op het begrip genade, wat is dat nou eigenlijk, hoe werkt het ? 
Het is zo moeilijk te vatten voor mij.

In het Nederlands hebben we daar alleen ons woord genade voor, maar in het Engels zijn daar twee woorden voor : mercy (iets wat je niet krijgt terwijl je het wel verdient, straf voor gemaakte fouten)  en grace (je krijgt iets wat je niet hebt verdiend, vergeving, bevrijding bescherming) 

Zelf vind ik die twee verschillende benaderingen heel mooi, je krijgt niet wat je eigenlijk verdiend, maar je krijgt iets wat je helemaal niet verdiend. Waar je totaal geen recht op hebt als mens.
Je krijgt het omdat God zo ontzettend veel van je hield (Hij kon niet anders want Hij is liefde) dat Hij Zijn enige Zoon : Jezus, voor je naar de aarde stuurde met een opdracht, om te sterven in jou plaats, en Jezus was bereid om die weg te gaan en die opdracht uit te voeren, uit liefde om ons door Zijn dood weer met God te verzoenen.
Liefde, niet alleen in woord maar vooral in daden. 

Ik had al een hele tijd een (dag)boek van Willem de Vink op de plank staan en ik ben het als studieboek gaan gebruiken, ik ben de teksten gaan uitschrijven omdat ze op die manier veel beter bij me binnen komen en beter blijven hangen, en ben het van plan helemaal door gaan werken, ik ben nu op de helft en ik begin me zo te verbazen over Zijn enorme bijzondere gave, want dat is wat genade is.
Het is een cadeau van de Vader aan ons, uit liefde.

Toen kwam ik op de site van de Bijbelse Cultuur Stichting een  uitleg tegen over genade (als je op het woord genade klikt kom je op die link) die me raakte. 
Het is gerelateerd aan een gebaar van vriendelijkheid, genegenheid, vol aandacht en zorgzaamheid.

Genade is inherent aan liefde zegt Willem in zijn boek en dat raakte me, want liefde is toch echt nog wel een dingetje voor mij, liefde moet je leren ontvangen, liefde leer je pas echt kennen als je erop vertrouwd. 
Voor mij een enorme uitdaging, of zoals hij het zegt : een geweldig rijk avontuur, het is een weg die je aflegt, een proces waarin je Zijn liefde meer en meer leert kennen naarmate je Hem meer en meer gaat vertrouwen. 

In het leren kennen van Zijn liefde ontdek je ook die enorme genade, je kan alleen genade krijgen vanuit liefde, het is niet los verkrijgbaar.

Het kost me wat om dit echt heel diep binnen te laten komen, ik kan het niet bevatten, voel me onwaardig, ik heb het niet verdiend voor m'n gevoel. 
Zo vaak betrap ik mezelf nog op oordeel, vind ik dat ik het niet goed genoeg heb gedaan, gefaald heb.
Maar Romeinen 8:1 kan gewoon niet duidelijker zijn

"Dus wie in Christus Jezus zijn, worden niet meer veroordeeld"

Dan hoef of kan ik beter zeggen, dan mag ik mezelf ook niet meer veroordelen, dan zou ik dat niet eens meer moeten willen doen.

Het cadeau is er, het is gekocht en betaald, het word me aangeboden door doorboorde handen en daarboven ogen vol liefde en verwachting die me aankijken, waar ik de vraag in zie : pakt ze het aan ?

Pak ik het aan ?
Durf ik dat ?
Zeg ik "Dank U wel"
Ga ik het uitpakken ?
Ga ik ontdekken wat erin zit ?

De Gever wil zo graag dat ik het aanpak, Hij wil het me zo graag geven, Hij weet hoe hart ik het nodig heb, en Hij gunt het me zo dat ik ten volle zal begrijpen wat het betekend, wat het inhoud. 
Ik denk dat ik bezig ben met uitpakken, ontdekken, maar ik kan nog steeds niet geloven dat het voor mij is.

Waarschijnlijk zal ik nog heel lang in dit proces zitten om deze twee dingen : genade en liefde te leren omarmen, en dat mag, want ook dat is genade.


ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Kavana

De Bijbel is een boek dat me heel erg dierbaar is geworden de laatste jaren, maar er zijn vaak dingen die ik niet helemaal begrijp vanuit het westerse denken waar ik mee opgegroeid ben.

De Bijbel speelde in een hele andere tijd en cultuur, Jezus was een Jood en was bekend met de Joodse gewoonten en gebruiken, van daaruit leefde en leerde Hij.

Toen ik dus dit boek van Lois Tverberg en Ann  Spangler tegen kwam en begreep dat deze de Bijbel in de tijd van Jezus zetten, en er daardoor een heel ander licht op Zijn uitspraken en de Bijbel geven werd ik heel nieuwsgierig en wilde ik het heel graag lezen.

 In het boek "Zittend aan de voeten van Rabbi Jezus" werd ik enorm geraakte door de uitleg van het woord "kavana"
Nee het is geen woord dat in de Bijbel staat maar het beschrijft de levenshouding van gelovige Joden, ook Jezus had deze houding.

In het boek halen ze de Joodse theoloog en schrijver Abraham Herchel aan die het woord kavana als actieve aandacht voor God, de grote dankbaarheid voor het feit dat je in Zijn nabijheid mag zijn  verwoord. 

Hier in het westen hebben we God losgekoppeld van ons dagelijkse leven, God is ver weg in de hemel.
Maar God is met een ouderwets woord alomtegenwoordig, wij zijn constant overal in Gods nabijheid.
Toe ik dat las was het eigenlijk ook wel heel logisch, Hij woont door Zijn Geest in ons, natuurlijk is Hij altijd overal bij.

Oeps, daar gedraag ik me niet altijd naar als ik heel eerlijk ben.
Toch is het ook niets iets om bang van te worden, want deze God is één en al liefde, goedheid, trouw, genade.
Die God verdiend al onze dank en eer !

In Jezus' tijd en ook nu nog spreken Joden zegenspreuken uit, ze danken God voor alles, daardoor komen ook teksten als "Dankt aldoor God de Vader voor alles, door onze Heer Jezus Christus" uit Efeze 5:20 en "En alles wat jullie zeggen en doen, moeten jullie doen namens de Heer Jezus. Dank ook God de Vader door Hem" uit Kolossenzen 3:17 en "Bid zonder ophouden. Dankt God altijd, wát er ook gebeurt. Want dat is wat God van jullie wil nu jullie bij Jezus Christus horen" uit 1 Tessalonicenzen 5:17-18 in een ander licht.
Het was geen vraag om het onmogelijke, God danken voor alles en in allerlei omstandigheden was gewoon onder gelovige Joden en de discipelen riepen ook heidenen die in Jezus gingen geloven op dit te doen voor hun was het niet iets wat ze hun leven lang al hadden mee gekregen, wij ook niet.

Daarnaast heeft het ook een enorme invloed op hoe je in je leven staat. 
Een dankbare levenshouding veranderd je kijk op het leven, maakt je positiever. 

Toen ik me dit realiseerde moest ik terug denken aan een ander boek van Ann Voskamp wat ik een tijdje terug las, de titel zegt al genoeg "Duizendmaal dank" Zij beschrijft daarin hoe ze had geleerd om God heel bewust voor alles tot in de kleine dingen te danken en hoe dat haar leven heeft veranderd.  

Efeze 4:23 zegt "Maar nu kunnen jullie je leven veranderen door een nieuwe manier van denken"

Na het boek van Ann gelezen te hebben heb ik een tijdje heel bewust me op dankbaarheid gericht maar door de tijd heen ebt het dan toch weer weg. Je bedenkt het je nog wel eens zo nu en dan maar het is niet in je leven verweven.


Volgens de Rabbi's zijn er vier activiteiten die we met kavana moeten doen :
* Gebed
* Bestuderen van de Schrift
* Daden van vriendelijkheid en liefde
* Ons dagelijks werk
Het is dus een levenshouding die in alles wat je doet door zou moeten vloeien.

Een mooie les die me zeker aan het denken heeft gezet.
Wat staan er mooie en wijze lessen in Gods woord, alleen door ons westerse (filosofisch gerichte) denken zien we ze niet zo duidelijk meer.

Ik ervaar het als een verrijking om door het lezen van dit boek meer te leren over de context van de tijd van de Bijbel, gelukkig heb ik nog een paar boeken van deze schrijfster staan dus ik kan nog even vooruit, heerlijk genieten, ik kom deze zomer zo wel door.

Dank U wel voor mensen die deze prachtige boeken maken waar ik weer zoveel van kan leren.
Dank U wel dat ik deze boeken heb ontdekt en ze kon kopen.
Dank U wel dat mijn ogen deze boeken kunnen lezen.
Dank U wel dat mijn handen in staat zijn om het boek vast te houden.
Dank U wel ......
Of zoals een Jood het zou zeggen : Gezegend is Hij.....

Het doet me ook nog denken aan Filippenzen 4:8 zegt "En broeders en zusters, richt je gedachten op alles wat waar, eerlijk, heilig, mooi en goed is"

Inderdaad er zijn duizenden redenen waarvoor ik Hem elke dag kan groot maken.

Misschien klinkt het overdreven maar ik word er wel heel blij van om me te realiseren dat ik altijd in Zijn aanwezigheid mag zijn, dat maakt dankbaar.


ONDERWEG naar Hem en met Hem.