Leiderschap

Inmiddels ben ik in het 2e jaar (track) van de online-Bijbelschool van Frontrunners begonnen en de de 2e module gaat over leiderschap. Daar heb ik best even tegenaan zitten hikken want ik zag mezelf absoluut niet als (potentiele) leider. Maar God begon me te laten zien dat iedereen een leider is, in eerste plaats te beginnen over zijn of haar eigen leven. Je bent niet bedoeld om willoos met elke beweging van de golven mee te bewegen en zo op de levenszee te dobberen. Je hebt meer invloed dan je denkt !

Opgroeiend heb ik dat niet bewust meegekregen, het is naar om te zeggen maar ik groeide eigenlijk op in een omgeving waar een zekere mate van slachtoffer sfeer hing, de onmogelijkheden waren heel duidelijk en wat kon je er aan doen, je moest er maar het beste van maken. Onbewust neem je dat over en ook al begin je te horen dat het anders kan is het in praktijk brengen een volgende stap die je niet één, twee, drie zet. Ja ik ben enorm anders gaan denken de afgelopen 5 jaar, en heb daarin ook zeker stappen gezet, maar dit voelde als een hele grote stap, alsof de volgende trede op de ladder ineens veel groter was. Een wijze vriendin zei tegen me : Waarom maak je er dan geen kleine stapjes van, en die opmerking liet me niet los. 

Ik besloot een moment te prikken waarop ik met deze module zou beginnen. Omdat we in die tijd vol spanning op ons 4e kleinkind wachtte en wij in zouden springen om grote broer als het moment daar zou zijn op te vangen besloot ik na de geboorte m'n studie weer op te pakken. Een week na zijn geboorte heb ik de keuze gemaakt me aan mijn voornemen te houden en het weer op te pakken, en één van de eerste dingen die ik hoorde dat leiderschap voor iedereen is en dat het begint bij je eigen leven, precies wat God me al had duidelijk gemaakt. 

Leiders maken keuzes, laat God daar nu al een tijdje met me bezig zijn over bewust-worden en -zijn, keuzes maken. Leiders hebben oog voor de lange termijn, ze kijken verder dan korte termijn oplossingen. Kijken naar de lange termijn i.p.v. op korte termijn verlangens bevredigen, ook dat onderwerp was God  begonnen in mij aan te aan te stippen. Toen kwam ik een (Engelstalig) filmpje tegen met een gesprek met Helen Roseveare, een vrouw die voor de WEC (Worldwide Evangelisation for Christ) in Congo had gewerkt en daar hele heftige dingen had doorgemaakt. Deze vrouw vertelde dat God haar een vraag had gesteld : Can you thank Me for trusting you with this experiance even if I never tell you why ? Kun jij me danken dat Ik jou heb vertrouwd met deze ervaring, ook als Ik je nooit uitleg waarom ? 

Ik moest weer denken aan mijn blogs Herkauwen, Herkauwen (vervolg), De ladder op klimmen en Danken voor alles) God danken in situaties waar je menselijker wijs niet echt vrolijk van wordt, maar kiezen om God te danken en te vertrouwen dat het alles in Zijn perfecte plan pas. Ineens realiseerde ik me : dat is leiding geven, regeren, jijzelf bepaalt hoe je reageert. En omdat de wereld om je heen ziet hoe jij door Gods kracht en hulp kan reageren zien ze iets van Wie Hij is, dan zien ze het verschil en dat is Zijn getuigenis in deze wereld. Jezus riep ons op om Zijn getuige te zijn, gewoon op de plek waar God jou geplaatst heeft, midden in deze wereld. En op die plaats word zichtbaar dat jij niet ván deze wereld bent omdat jij anders reageert, niet vanuit je pijn, boosheid, frustratie, maar vanuit Zijn liefde. Jij hebt Iemand die al jou pijn, boosheid en frustratie voor je gedragen heeft aan het kruis van Golgotha en daarom hoef jij er niet zelf mee rond te zeulen, je brengt het bij Hem en je krijgt er rust, vrede, vreugde voor terug te midden van jou omstandigheden. 

Dat is een heleboel om op te kauwen voor mij, en ik realiseer me dat ik nog een hele weg te gaan heb, dat ik me meer bewust mag worden van mijn afhankelijkheid van Hem. Dat ik op moet passen dat ik mezelf niet op de borst sla dat ik al ben gekomen waar ik nu ben, want ik heb nog maar een paar baby stapjes gezet, er ligt nog een hele weg voor me en daar heb ik Hem enorm hart bij nodig. Maar wat een bijzondere weg ook. Wat mij enorm raakte in het verhaal van Helen was dat ze zei : het is een voorrecht, dat lijden, die moeilijke dingen zijn een voorrecht, ik vind het heel wat dat ze dat kon zeggen. Maar is dat ook niet precies wat wat de Bijbel ons in 1 Petrus 4:12-16, 19 leert, je niet te verbazen over de vuurproef. En dan zegt Paulus in 2 Korinthe 12:9-10 "Maar Hij zei tegen mij : Je hebt niet meer dan Mijn genade nodig, want kracht wordt zichtbaar in zwakheid. Dus laat ik mij veel liever voorstaan op mijn zwakheid, zodat de kracht van Christus mij kracht schenkt, schep ik vreugde in mijn zwakheid : in beledigingen, nood, vervolging. In mijn zwakheid ben ik sterk."

Om in de Geest van God te reageren op zulke zware dingen in het leven, of zoals ik het iemand wel eens heb horen noemen : in een tegenovergestelde geest, dwars tegen je eigen gevoel in, dat vraagt leiderschap, leiderschap over jezelf. Ik heb nog een hele boel om op te herkauwen, om bewust mijn denken in te vernieuwen, om te leren, erin te groeien. Gelukkig is leiderschap ook niet iets wat je ineens zomaar even doet, je mag erin groeit. Ik heb besloten dat ik dat wil, te beginnen in mijn eigen leven en daar heb ik al een hele kluif aan als ik eerlijk ben.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Roer recht

God heeft me in de afgelopen tijd hele mooi, maar ook hele moeilijke dingen laten zien en steeds borrelde het door elkaar weer op en bleef het bij me rommelen. Ik vroeg wel eens : Heer hoe dan, wat bedoeld U precies, laat het me maar zien. Op een gegeven moment waren er twee liederen die steeds bij me opkwamen en waar ik ook regelmatig mee wakker werd : Nimmer alleen, vooral de zin : Neen, nimmer alleen, neen, nimmer alleen, Hij zal u nimmer verlaten, nimmer laat Hij u alleen. Voor mij een heel bekent lied omdat ik opgroeide met o.a. Johannes de Heer. Ook het lied Blessings dat gebaseerd is op Numeri 6: 24-25 "De Heere zegene u en behoede u ! De Heere doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig ! De Heere verheffe Zijn aangezicht over u en geve u vrede !" Alsof God steeds maar zei : Ik ben bij je, Ik laat je nooit alleen, Ik zegen je. Terug naar de beelden die God me in de afgelopen tijd gaf : Houd je oog alleen op Mij gericht, ga maar op Mijn voeten staan, Ik houd je vast, Ik leer je te dansen, zo gaan we samen door dit donkere dal.....als jij wilt. Hij weet van de situatie maar Hij kan niet de juiste keuzes voor mij maken, dat moet ik zelf doen, maar als ik die juiste keuze maak is Hij daar om kracht te geven om erin te volharden. 

Toen bracht Hij me ook Jacobus 1:6-8 in gedachten "Maar laat Hij er in geloof om vragen en daarbij niet twijfelen. Immers, wie twijfelt, lijkt op een golf van de zee, die door de wind voortgestuwd en op- en neergeworpen wordt. Want zo iemand moet niet denken dat hij iets ontvangen zal van de Heere. Hij is een dubbelhartig man, onstandvastig in al zijn wegen." God liet me zien dat dat niet alleen voor gebed geld maar ook voor het bepalen van de richting in ons leven. Als je aan het roer van een schip staat en je manoeuvreert steeds van links naar rechts dan vaar je geen rechte koers, dat is niet stabiel en de kans dat je valt als je erop moet lopen is veel groter dan wanneer je een stabiele koers vaart. Even naar het koord uit het beeld waarop Jezus met mij liep (ik schreef daarover in Zien wat het word) als het koord heen en weer zwabbert lig je er heel snel af. 

Toen las ik in het leesrooster Vrij van schaamte het volgende : God heeft een doel met alles wat we meemaken.....ongeacht het specifieke doel van onze omstandigheden, God wordt in alles geopenbaard. Als we Hem groots liefhebben, mogen we ernaar streven Hem in alle omstandigheden te eren en te verheerlijken. God danken in alles (ik schreef daarover in de blogs Herkauwen, Herkauwen (vervolg), De ladder op klimmen en Danken voor alles) is Hem eren in alle omstandigheden. God bracht me weer terug bij mijn lichaam, beter gezegd mijn houding, denken ten opzichten van mijn lichaam. Ik heb mijn koerst niet recht, niet vast, vanuit....???.... begin ik steeds weer heen en weer te zwabberen, en zo ga ik niet het doel dat God voor mij heeft bereiken, zo blijf ik heen en weer zwerven over de -woeste- golven en de boze zweept de golven met liefde nog wat op. 

Ik moest denken aan Deuteronomium 6:4-5 "Luister, Israel ! De Heere onze God, de Heere is één ! Daarom zult u de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht." met heel je hart, resoneerde het in me. Met alles, blijkbaar is er nog een stuk van mijn hart hierin dat nog niet volledig aan Hem was toevertrouwd, nog niet volledig het roer had overgegeven aan Hem om het door Hem te laten besturen. Heer wat, waar, waar wringt het nog, wat zit er nog verborgen, bang, in de verdediging, misschien wel in rebellie. Soms zou ik zo graag met een vingerknip het opgelost zien, maar het is een weg er door heen, een lange weg, veel langer dan mij lief is, maar er bestaat onkruid wat je hele tuin overneemt als je het niet grondig tot het laatste stukje wortel uitroeit en zo voelt dit proces met eten en mijn lichaam. 

In het lied van Blessings staan de woorden : He is for you (Hij is voor jou) Heer U bent niet tegen mij, U bent voor mij, U heeft met deze weg een heel bewust doel. Ever verder met een stukje tekst uit dit lied wat ik gemakshalve maar gelijk een beetje vrij vertaal in het Nederlands omdat het voelt alsof Hij dat tegen me zegt : Mijn aanwezigheid gaat voor je uit, Ik ben achter je, Ik ben naast je, overal om je heen, Ik ben binnenin je. In de ochtend, in de avond, als je komt, als je gaat, als je huilt, als je blij bent, Ik ben voor je. (May His presence go before you, and behind you, and beside you, all around, and within you. He is with you, He is with you. In the morning, in the evening, in your coming, and your gaing, in your weeping, and rejoicing, He is for you) Alsof Hij zegt : Deze weg heeft een doel, je leert terwijl je deze weg gaat, het zal uiteindelijk tot vreugde leiden, tot heelheid, het zal je in staat stellen om te ontvangen en van daaruit zal je weer uit kunnen delen. 

Heer help, leer me, vorm me, breng me maar daar waar het goed is voor mij en waar ik in de juiste positie ben voor U om alles te ontvangen wat U voor mij heeft en door mij wil doorgeven aan de ander. Dank U wel voor Uw tedere liefde en leiding, dat U me zo bijzonder laat weten dat U erbij bent en me nooit alleen zal laten.

Wat ook wel enorm bij me binnen kwam in deze context was een boodschap van Marjon Rijswijk, ik had nooit eerder van haar gehoord, maar als God wil dat je iets hoort/ziet brengt Hij je er wel. Ik deel 'm gewoon erbij.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Herkauwen

Het boek Van kramp naar kracht (ik zag dat het zelfs nog nieuw te koop is) wat ik in mijn vorige blog aanhaalde maakt verschrikkelijk veel in mij los. Het brengt herinneringen boven waarvan ik me niet eens meer bewust was. Als meisje van acht koos ik heel bewust voor de Here Jezus, op mijn tiende werd ik gedoopt omdat ik het zelf zo graag wilde, ik wilde Jezus gehoorzamen. Maar van 12e tot mijn 16e werd ik een opstandige puber. Ik kreeg steeds meer  vragen, daarover praten deed ik niet omdat ik het leven voor mama niet nog moeilijker wilde maken als dat het al was, ik moest voor haar zorgen. Ook in de kerk hoorde ik geen antwoorden waar ik iets mee kon, dat was voor mij net zo min een veilige plek.  Een van die vele vragen was : Als God een God van liefde is waarom is mama dan zo gehandicapt, beperkt in haar lichaam, waarom zoveel verdriet ?  

Aan de buitenkant bleef ik redelijk in het gareel, maar aan de binnenkant was er pijn, verdriet, en groeide de opstandigheid, bitterheid, woede, haat, werd ik hart, bot, moeilijk bereikbaar. Nu ik dit schrijf realiseer ik me dat dat een tijd was waarin ik een stuk van mezelf heb geparkeerd achter een dikke muur. Die muur in stand houden heeft me bakken energie gekost.

Dit boek is geschreven door een legerpredikant die een hele diepe les van God kreeg. 1 Thessalonicenzen 5:16-18 "Verblijd u altijd. Bid zonder ophouden. Dank God in alles. Want dat is de wil van God in Christus." Een les die heel verkeert geïnterpreteerd kan worden, als liefdeloos kan worden bestempelt en ik heb er ook heel wat mee af geworsteld en ik kan me zo voorstellen dat mijn moeder hier enorm mee geworsteld heeft. God oprecht danken voor je handicap, God danken voor je moeilijke huwelijk, God danken voor de dood van je kind. God danken en geloven dat Hij echt van je houd en dat je omstandigheden onderdeel van Zijn plan is met je leven.

Wat mij raakte was dat God niet zomaar vraagt om ons in alles te verblijden. God vroeg aan het begin van dit proces in Merlin : Ben je blij dat Jezus voor je zonden is gestorven ? Geeft het je een fijn gevoel als je je bedenkt, dat Hij voor jouw zonden is gestorven ? Maakt het je gelukkig te weten dat Hij je eeuwig leven heeft geschonken, doordat Hij voor jou is gestorven ? Moet je jezelf geweld aandoen of je inspannen om van blijdschap vervuld te zijn, omdat Hij voor jou stierf ?  Hij realiseerde zich door deze vragen dat hij zo makkelijk blij kon zijn hierom, dat er niets in het leven belangrijker voor hem kon zijn, hem meer blij kon maken. Dit raakte me omdat het de dingen in het leven zo in perspectief zet als je erover nadenkt. 

We zijn zo geneigd om onze theologie aan te passen aan ons gevoel in plaats van Gods woord te nemen zoals Hij het spreekt. Daarbij is de Bijbel geen boek met goede adviezen, het is Gods Woord van autoriteit, het is een gebod. Een gebod geïnspireerd door Zijn onvoorwaardelijke liefde. Hij heeft ons gemaakt en Hij wéét wat het beste voor ons is. Maar het is nogal een opdracht om in elke situatie die we in het leven tegen komen blij te zijn, en God te danken en dat in gebed naar Hem uit te spreken met een oprecht hart. 

Het volgende vers (vers 19) zegt "Blus de Geest niet uit" Als wij niet in alles blij zijn, Hem niet in alles danken, wij dat niet zonder ophouden blijven uitspreken naar Hem in gebed blussen wij dus de Geest, Zijn Heilige Geest die in ons woont uit. En dan verzen 23-24 "En moge de God van de vrede Zelf u geheel en al heiligen en mogen uw oprechte geest, de ziel en het lichaam onberispelijk bewaard worden bij de komst van onze Here Jezus Christus. Hij die u roept, is getrouw : Hij zal het ook doen." Blij zijn en Hem danken in alles is onderdeel van het proces van heiligen, voor onze geest, onze ziel en ons lichaam. God heeft ons hele plaatje op het oog. 

Ik vind dit allemaal nogal wat en dan heb ik nog maar ongeveer een kwart van het boek gelezen. Het voelt als kauwen, herkauwen, en nog eens herkauwen op deze Bijbelverzen die denk ik niet voor meerder uitleg vatbaar zijn, zo duidelijk zijn ze, maar ook herkauwen op herinneringen. Heel bewust kiezen om God Zijn Licht erop te laten schijnen, om Zijn liefde hierin te willen zien. 

Waarschijnlijk is dit alles mede een gevolg van een gebed dat ik gebeden heb : Heer ik wil U dieper leren kennen, weten Wie U bent, Uw hart leren kennen, laat me zien waarom U doet wat U doet, ik wil Uw motivatie, Uw intenties leren kennen. Eigenlijk vroeg ik : Laat me zien hoe het met U werkt. Ik wil zijn zoals U mij bedoeld hebt te zijn, zoals U mij gemaakt hebt. Ik wil met U samenwerken -want ook daarvoor heeft U de mens/mij gemaakt- om het plan dat U voor mijn leven en het gebied waarin ik functioneer hebt uit te leven. Waarschijnlijk een hele vrijmoedige vraag, je kan 'm zelfs brutaal of te vrijpostig vinden, maar het is een eerlijke vraag recht uit mijn hart en ik geloof dat God daarvan houd, en Hij geeft altijd antwoord, dat heb ik ook ontdekt.

Ik ben heel benieuwd waar dit me verder gaat brengen......

ONDERWEG naar Hem en met Hem.