Zo dus

In de tijd die achter me licht heeft werd ik zeer regelmatig wakker met zinnen uit lied "Goodness of God"  

Zinnen als "All my life You have been faithful, all my live You have been good so good" Ja U bent mijn hele leven trouw geweest, U bent er altijd geweest ook als ik dat niet zag. Mijn hele leven bent U goed geweest. Dan hoef ik alleen maar te denken aan het feit dat ik leef, iets wat helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Ik schreef daar al eens over in de blog "Bijzonder" 

Maar ook de zin "Your mercy never failed me" Uw genade was daar steeds weer en dan moet ik denken aan Klaagliederen 3:22-23 "Het is de goedertierenheid van de Heer dat we niet omgekomen zijn, dat Zijn barmhartigheid niet opgehouden is ! Nieuw zijn ze, elke morgen; groot is Uw trouw !"

En dan vooral de zin "Whit every breath that I am able I'm will swing of the  goodness of God" Hem groot maken dat is het sterkste geestelijke wapen in de strijd.

In het filmpje hierboven word dit lied gecombineerd met een ander lied, maar eigenlijk zocht ik het nooit op om eens te kijken welk lied dat dat helemaal was. Toen ik dat wel deed kwam het enorm binnen. Dat stukje wat ik kende "This is how I fight my battles" sprak me al zo aan, want dat was precies wat God me heeft geleerd : zingen, Hem groot maken midden in de moeite.

Het lied begint met de tekst van Jesaja 61:3 aan te halen "Om over de treurenden van Sion te beschikken, dat men hun geve hoofdsieraad in plaats van as, vreugdeolie in plaats van een rauw, een lofgewaad in plaats van een kwijnende geest. En men zal hen noemen : Terabinten der gerechtigheid, een planting des Heren, tot zijn verheerlijking."

Het zegt eigenlijk : Trek je lofgewaad aan, want zo strijd je de strijd. 

Het deed me ook denken aan Paulus en Silas die in de gevangenis, midden in de nacht God lofzingen, met als gevolg dat er een aardbeving komt, de ketenen en de gevangenis deuren openspringen. Dit verhaal staat in Handelingen 16. De bijkomstigheid is dat de gevangenis bewaarder en z'n gezin zo verbaasd zijn dat ze meer willen weten over die God van Paulus en Silas en ervoor kiezen dat ze die God ook willen dienen. Deze mannen gingen op een hele bijzonder manier om met een hele benarde situatie, en dat staat denk ik juist in de Bijbel om ons aan te moedigen hun voorbeeld te volgen. Is de manier waarop wij met de moeilijke dingen in het leven omgaan voor de mensen om ons heen ook een reden dat ze wel eens iets meer willen weten over die God van ons ?

Uit ervaring durf ik inmiddels wel te zeggen dat het niet altijd de makkelijkste maar zeker wel de meest effectieve manier is om door moeilijke situaties heen te komen.

Vorige week schreef ik over los laten, nou zo doe ik dat dus. Niet op omstandigheden kijken maar je oog en vooral je hart op Hem richten en gericht houden. Als ik Hem groot maak om wie Hij is heb ik niet meer de behoefte zelf de touwtjes in handen te houden want dan weet ik dat Hij zorgt en zo tilt Hij mij boven al mijn zorgen en verdriet uit.

The word says

"For the spirit of heaviness

Put on the garment of praise"

This is how I fight my battles

This is how I fight my battles (4x)

Just when you think you're lost,

it may look like I'm surrounded, but I'm surrounded by You

it may look like I'm surrounded, but I'm surrounded by You

it may look like I'm surrounded, but I'm surrounded by You

it may look like I'm surrounded, but I'm surrounded by You

This is how I fight my battles.

Heer regelmatig lijkt het of ik omgeven word door van alles, voel ik me ingesloten en in het nauw gedreven, dan neig ik naar het optrekken van beschermingsmuren, en dan komt een andere zin uit dit lied in m'n gedachten "it may look like I'm surrounded, but I'm surrounded by You" U bent het die me omgeeft zoals Psalm 139:5 zegt "Gij omgeeft mij van achteren en van voren, en Gij legt Uw hand op mij." U beschermd mij, help me mezelf daar volledig aan over te geven en niet door gebrek aan vertrouwen in U mijzelf te gaan proberen te beschermen, want eigenlijk beschadig ik daar mezelf alleen maar mee.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Geloof en daden

Een tijdje geleden schreef ik de blog "Kennis of gehoorzaamheid" over dat God niet zal vragen als we voor Hem moeten verschijnen wat we wisten maar wel wat we er mee hebben gedaan. Het is een onderwerp wat de laatste tijd op allerlei manieren bij me terug komt. Zo las ik Jacobus 2:14-26, een gedeelte daarvan wil ik hier delen wat me nooit eerder was opgevallen "Is Abraham, onze vader, niet uit de werken gerechtvaardigd, toen hij Izaak, zijn zoon, op het altaar offerde ? Ziet u wel dat het geloof samenwerkte met zijn werken en dat door de werken het geloof volmaakt is geworden." Het volgende vers is zo bekent "En de Schrift is vervuld die zegt : En Abraham geloofde God, en het is hem tot gerechtigheid gerekend, en hij werd een vriend van God genoemd." Maar eerlijk gezegd dacht ik dan niet aan de verzen ervoor, dat het geloof van Abraham ook een keerzijde had : alles doen wat God van hem vroeg, zelfs als dat dwars tegen je menselijke gevoel en verstand ingaat. 

Geloof is vertrouwen.

"U ziet dus nu dat een mens uit de werken gerechtvaardigd wordt en niet alleen uit geloof." Ik geloof trouwens wel dat het hier gaat om de werken die God ook echt van je vraagt, waarvan je weet dat je weet dat je weet dat God dat van je vraagt. En niet de werken die je doet omdat je je min of meer verplicht voelt of waarvan je zelf denkt dat het goed is om te doen. Zulke werken putten je uit en daar verbind God denk ik ook niet Zijn kracht aan. Hij geeft kracht om te doen wat Hij van je vraagt, niet om te doen wat jij denkt dat goed is.

Het is zo belangrijk om in alles Gods raad en leiding te vragen.
Ik vind dat best een lastige weg, maar ik ervaar ook dat Hij nooit denkt : Help daar heb je d'r weer, nee ik geloof dat Hij blij is om mijn stem te horen en Hij vind het heerlijk om mij de weg te wijzen.

Soms lijken dingen zo tegenstrijdig, maar als we gewoon doen wat Hij van ons vraagt, zonder vragen, ervaar ik Zijn rust en vrede. God heeft op heel wat vlakken van mijn leven tegen me gezegd : Laat los. Een boek wat me daarin enorm heeft geholpen is "Laat los en leef" van Joseph Prince. Ik ging inderdaad ook ervaren dat loslaten genezing brengt. Als we dingen los laten in Zijn hand is dat het doen wat Hij van ons vraagt, de werken die de andere kant van geloof zijn zoals Jacobus zegt. 
Maar het is steeds weer een keuze. God gaf ons een eigen vrije wil, keuzevrijheid, niet om te doen waar we maar zin in hebben, maar om te kunnen kiezen om niet te doen wat ons vlees schreeuwt dat we moeten doen, maar in plaats daarvan Zijn wil te doen. En heel vaak zie ik daar niet eens direct het resultaat van, maar ook volhouden, volharden noemt de Bijbel dat is een keus.

Toen God mij vroeg mijn kinderen en kleinkinderen los te laten zodat ik ze niet meer vasthield en Hij alle ruimte kreeg om Zijn werk in hun levens te doen vond ik dat heel moeilijk. Maar ik realiseerde me ook dat Hij niets kon doen zolang ik van alles probeerde, zolang ik me zorgen maakte omdat ik er niets aan kon veranderen. Ik moest leren loslaten (mijn rechten om....opgeven) mijn ogen op Hem alleen leren richten, te vertrouwen dat Hij zal voorzien in alles wat nodig is, en Hem te eren voor wie Hij is, Hem groot maken. 
Ik vond (en vind dat soms nog steeds) dat zo verschrikkelijk moeilijk, ook al wist ik dat Hij veel meer nog van hen hield als ik, en Hij ook veel grotere en betere veranderingen kon doen in hun levens dan ik. Hij kan beschermen waar ik dat niet kan, Hij kan harten veranderen, spreken in gedachten. Hij weet waarom ze doen wat ze doen, Hij heeft alle achtergrondinformatie die ik niet weet. 

Maanden later kreeg ik zo nu en dan een inkijkje en dan werd ik zo enorm dankbaar dat God me leerde met Hem aan mij te werken en niet aan die ander. Ik had het nodig om verandert te worden, ik had het nodig om dingen te gaan zien door Zijn ogen en te leren dat ik alleen maar verantwoordelijk ben voor mij. Het was nodig dat ik leerde en nog leer om los te laten en ruimte te geven, dat is een daad van liefde waarvan ik nu mag weten dat die enorm gewaardeerd word en dat horen maakte me heel dankbaar. Uit liefde en door geloof iets kunnen doen wat je zelf graag gehad had, en dat nu kunnen geven. 

Ik ben dankbaar dat Hij me leert om te doen wat goed is ook als het helemaal niet goed voelt en zeker niet makkelijk is. Alleen geloof dat God dingen kan veranderen was niet genoeg, het was belangrijk dat ik ging handelen naar dat geloof en erop zou vertrouwen dat Hij zou zijn wie Hij is, de God die zorgt en voorziet als ik Hem vertrouw. Dank U wel Heer voor het werk dat U in mij doet.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Schut het van je af

Het mooie van een dagboek is dat je dingen nog eens terug kan lezen. De laatste dagen moet ik steeds terug denken aan een  bijzondere wandeling die ik al weer ruim een jaar geleden maakte.

Op een gegeven moment liep ik langs een groepje bomen, en een van die bomen zat vol met van die leuke vogeltjes met een geel buikje, geen idee hoe ze heten want ik ben echt geen vogelkenner.
Als ik wat googel kom ik bij een foto van een koolmeesje, misschien zijn die het wel geweest, daar met z'n allen in die boom. Ik vond het wel heel bijzonder dat er zo veel in die ene boom zaten, ze hupten vrolijk en al kwetterend heen en weer en ze pikte aan de vruchtjes. 
Ik stopte even om er naar te kijken omdat ik het zo bijzonder vond dat die enen boom zo vol zat en het was of God tegen mij zei "zo zorg Ik voor jou", ik werd er stil van en ik wandelde verder.

Een stuk verder stond er een reiger langs het water en vanaf het bruggetje bleef ik even naar dit mooie dier kijken en terwijl ik sta te kijken schut hij z'n veren uit en kreeg ik in gedachten "schut het maar van je af, schut maar los en ontspan" 
Dit was zo bijzonder.

Aan dit tafereeltje moet ik de laatste dagen vaak steeds denken nu er zoveel is waar ik me zorgen om zou kunnen maken. Dingen waar ik niets aan kan veranderen, dus je zorgen maken heeft ook absoluut geen zin, het is verspilde energie. Het berooft je van je eigen rust. God wil niet dat we ons zorgen maken, Hij wil dat we Hem vertrouwen.

Spreuken 3:5 zegt "Vertrouw met je hele hart op de Heer en vertrouw niet op je eigen verstand." 
Heer ik leg het in Uw hand, steeds weer als het in mijn gedachten komt, ik wil op U vertrouwen met mijn hele hart.

Jeremia 17:7-8 zegt "Gezegend is de man die op de Heer vertrouwt, wiens vertrouwen in de Heer is. Hij zal zijn als een boom, die bij water geplant is en die zijn wortels laat uitlopen bij een waterloop. Hij merkt het niet als er hitte komt, zijn blad blijft groen. Een jaar van droogte deert hem niet, hij houdt niet op met vrucht dragen."

Als ik op Hem vertrouw, als ik mijn ogen op Hem gericht houd en mijn wortels diep in Hem laat doordringen merk ik zelfs niks van de hitte (al die problemen die ik zie en die me willen opslokken) de hitte zal me niet deren, ik blijf gewoon groen en blijf zelfs vrucht dragen.

Ik heb iemand eens horen zegen, de boze heeft als taak ons af te leiden en ons bezig te houden, zolang we maar niet met de dingen van God bezig zijn. Dat waar je aandacht aan besteed word groter.
Wil ik dat mijn zorgen groter worden : NEE. Dan moet ik mijn aandacht op God richten, dan word Hij groter en dat is wat ik wil, want Hij kan wel iets doen aan die situatie waar ik zo enorm machteloos in sta. 

Wat voor situatie het ook is, dat maakt geen verschuil.
Waar richt ik mijn ogen op.
Het is een terugkerend thema in mijn blogs, maar het blijft zo actueel, het is een keuze die we elke dag moeten maken, en God gaf me daarvoor een hele mooie reminder. 
"Schut het van je af, schut maar los, ontspan."

Heer leer mij te ontspannen, in het volste vertrouwen dat U voor mij en voor iedereen die mij zo lief en dierbaar is zorgt.


ONDERWEG naar Hem en met Hem

Maandagmorgen

De maandagochtenden zijn me dierbaar geworden.

Een tijdje geleden vertelde ik in deze blog dat God mij een vriendin heeft gegeven, een vriendschap waar ik heel blij mee ben en waar ik ook veel van leer, we maken mooie dingen mee.

Sinds een tijdje gebruiken we onze ochtenden om samen Bijbelstudie te doen omdat we beide naar verlangen naar meer van Hem te leren.

We kiezen ervoor om ieder keer gewoon te zien hoever we komen en zo doen we rustig 2 tot 3 weken over een hoofdstukje, de gesprekken gaan meestal heel erg diep en dan vind ik het heerlijk om daarna even m'n hoofd leeg te lopen in een flinke omweg van een uur of anderhalf terug naar huis.

Eigenlijk loop ik dan nog na te kauwen op onze studie en ons gesprek en vraag ik God het bij me te laten zakken wat er diep in mijn hart moet zakken, en me te helpen zien wat Hij tegen me wil zeggen.

Op een van die wandelingen na een ochtend waarin we het hadden gehad over puzzelstukjes die in elkaar vallen en over God hand kreeg die wandeling een mooi vervolg.

Gods hand die naar ons uitgestoken is om ons te geven.

Maar soms pakken we die hand vast (dat is heel wat anders dan je hand in Zijn hand leggen om je te laten leiden) om zelf grip op die hand te hebben omdat we bang zijn voor wat die hand gaat doen.

Ontvangen doe je met open handen, en al lopend moest ik denken aan "loslaten" een onderwerp waar God ook mee bezig is met mij en waar ik laatst een hele mooie preek over hoorde n.a.v. Lucas 14:33  "Zo kunnen jullie dus alleen mijn leerlingen zijn als jullie alles wat jullie hebben kunnen loslaten." 

Het loslaten van je wil, jou controle over de dingen, loslaten.......het kan van alles zijn wat je moet loslaten, wat je mag leren overlaten aan die goede, veilige Vaderhanden.

En toen kwam er een oud lied in mij op, een lied wat al op verschillende momenten in mijn leven een speciale betekenis voor me had. 

Wat kwam die tekst weer opnieuw binnen en ik bad: Heer wat er ook gebeurd, ik wil U vertrouwen, ik wil loslaten en het overlaten aan U want U weet wat het beste is voor mij (deze situatie), ik wil niet zelf beslissen, ik wil Uw hand niet sturen, ik wil loslaten en mijn handen open doen om te ontvangen wat U voor mij (deze situatie) hebt.

Wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heren hand

moedig sla ik dus de ogen naar het onbekende land

Leer mij volgen zonder vragen: Vader wat Gij doet is goed

Leer mij slechts het heden dragen met een rustig kalme moed.

Heer, ik wil uw liefde loven, al begrijpt mijn ziel U niet

Zalig hij die durft geloven, ook wanneer het oog niet ziet.

Schijnen mij uw wegen duister, zie ik vraag U niet : waarom ?

Eenmaal zie ik al uw luister als ik in de hemel kom.

Laat mij niet mijn lot beslissen: zo ik mocht, ik durfde niet.

Ach hoe zou ik mij vergissen, als Gij mij de keuze liet.

Wil mij als een kind behand'len dat alleen de weg niet vindt

neem mijn hand in uwe handen en geleid mij als een kind.

Waar de weg mij brengen moge, aan des Vaders trouwe hand,

loop ik met gesloten ogen naar het onbekende land.

Wat voel ik me dan geliefd, gezien, gezegend als ik zo met mijn Vader door de polder mag wandelen.

ONDERWEG naar Hem en met Hem.

Stop met vechten

Toen ik niet anders meer kon heb ik me gewonnen gegeven aan God, ik kon niet meer, ik had Zijn genade zo nodig.
Maar langzaam maar zeker kwam mijn eigen kracht weer terug en stak ook mijn eigen wil z'n kop weer op.

Soms bid je dingen en is het antwoord heel anders dan je had verwacht. Ik bad eens dat God alle donkere hoekjes van mijn hart zou leeg vegen omdat ik zo graag dichter bij Hem wilde zijn.
Het effect had ik niet goed ingeschat, God bracht me in situaties die me lieten zien wat er in die donkere hoekjes lag en daar werd ik eerlijk gezegd niet vrolijk van.

Wat ik zag en het idee dat dat opgeruimd moest worden riep een enorme weerstand in me op, wil ik dit wel ?!?!

God heeft een plan met m'n leven, en Hij weet wat het beste voor me is, zat dit besef toch meer in m'n hoofd dan in m'n hart ?
Wilde, durfde ik mijn trotse kop te buigen nu mijn kopje niet vanzelf meer buigt, nu ik daar heel bewust voor moest kiezen ?
Dat heeft een flinke strijd in mij ontketend.

Ik vind het zo mooi hoe God dan een lied gebruikt en een muziekje wat doel weet te raken in je hart, en op die manier dingen bij elkaar brengt. Dat deed Hij met het lied "Living in the name of Love"  
Love - Hij is liefde

Ik ga de tekst even doorlopen: 
Let me be as your lamb - met Pasen was ik daar mee bezig geweest.
Help me know who I am - was Hij me dat al niet een tijdje aan het duidelijk maken.
Open up my mind like a child - die ochtend was ik wakker geworden met de gedachte dat een dienaar uit gehoorzaamheid reageert, maar met een kind heb je een relatie, in een relatie is ruimte voor vragen en daar zat ik vol mee.
Touch my heart touch my soul - was dat niet mijn verlangen geweest sinds God mij aangeraakt had die Pasen in 2016.
Precious Jesus make me whole - is dat niet wat ik graag wil, wat Hij in al Zijn liefde graag voor mij wil.
Let me live my life
Living in the name of love.

Living in the name of love, livin in the name of love.
I'll live my life praising the Lord abouve - was dat niet wat ik zei dat mijn verlangen was.
Living ik the name of love, living in the name of love
Praise God livin in the name of love.

Give me strength to carry on - was dat niet Zijn belofte dat Hij altijd kracht zou geven.
Till the day that I'm called hame
To the everlasting land beyond the sun
Put your word om my tounge - was dit niet de opdracht die Hij mij had gegeven, te vertellen wat Hij in mijn leven had gedaan met daarbij de belofte dat Hij me zou helpen.
Lord and let your will be done - dit was het punt waar ik zo mee worstelde, geeft een Vader zijn kind stenen voor brood staat er ergens in de Bijbel, nee, Hij wil het beste voor zijn kind. 
Let me live my life
Livin in the name of love

Living in the name of love, livin in the name of love.
I'll live my life praising the Lord abouve 
Living ik the name of love, living in the name of love
Praise God livin in the name of love.

En dan geeft Hij gewoon nog een lied als antwoord op mijn vraag waarom het dan zo verschrikkelijk moeilijk is.
Het refrein van het volgende lied kreeg ik het antwoord.

In the eye of the storm God is waiting
You'll find shelter there for your weary soul
He'll be right there by  your site
with His arms held open whyte
In the eye of the storm He'll make you whole.

Midden in de storm die in mij woedde was Hij erbij, liet Hij me niet aan mijn lot over, was daar Zijn bescherming en wachtte Hij tot ik heel dicht bij Hem zou komen en mijn strijd zou opgeven. 
Hij herinnerde me eraan dat ik in een eerder proces had ik geleerd dat Hij pas iets kan doen als ik loslaat.
Loslaten en buigen is soms heel lastig en pijnlijk en kost me soms enorm veel moeite, maar in het oog van de storm was Hij. 
Hij wachtte daar op mij tot ik  kom en Hem de ruimte  geef en me voeg naar Zijn wil om met Hem mee te werken, zodat we samen kunnen bereiken wat ik Hem gevraagd had.
Daar was alles mee begonnen, met een vraag van mij aan mijn Hemelse Vader.


ONDERWEG naar Hem en met Hem.