Ik ben in het boek "Vrij van schaamte" van Christine Caine bezig en zij beschreef de woestijn aan de hand van het volk Israël dat daar 40 jaar rondzwierf over een reis van 11 dagen. Maar ze hadden deze periode nodig er moest veel in hen gebeuren.
Ze waren uit de slavernij van Egypte verlos, maar de slavernij zat nog in hen.
Christine zegt het heel mooi : "In de woestijn moeten hun gebroken harten, hun verwonde ziel en hun gekwelde geest hersteld worden, vernieuwd en opnieuw geprogrammeerd, zodat de Israëlieten zouden weten hoe ze in het Beloofde Land moeten leven en tot bloei konden komen."
Schaamte is slavernij, en daar wil God ons uit bevrijden, Hij wil niet dat we gebukt gaan onder deze last, Hij wil dat wij leven in de vrijheid, wij mogen zijn zoals Hij ons bedoeld heeft : kinderen van Hem met een vrije wil, een wil die zich vrijwillig voegt naar Zijn wil, want dán zullen we werkelijk vrij zijn.
Vrij zijn binnen Zijn bescherming.
De 10 leefregels die God Mozes in de woestijn gaf zoals beschreven in Exodus 20:1-17 waren niet om het volk te beperken maar om ze te beschermen tegen invloeden van buitenaf die hen weer gevangen wilde nemen, waardoor ze weer beschadigd zouden worden.
Het is moeilijk om je aan te passen en te leren om in vrijheid te leven als je je leven lang gebonden geweest bent, zegt Christine en dat herken ik wel.
Door dit boek heb ik me gerealiseerd wat schaamte voor stempel op mijn leven heeft gedrukt van jongs af aan.
Gelukkig gaat het veroveren van de vrijheid met kleine stukjes. Teveel vrijheid in een keer zou niet te behappen zijn, dat zou te veel zijn, hoe moet je daar mee omgaan ? Bij ieder nieuw stukje bevrijd gebied moet geleerd worden om vanuit de overwinning te leven.
Om vrij te komen van de schaamte, die vaak diep verstopt ligt in donkere hoekjes en gaatjes is het nodig dat alles beschenen word met het licht van Gods woord en waarheid.
Alles wat nog niet in het licht is gebracht, zijn stukjes die Jezus nog niet kennen, en hebben vaak een negatief effect op ons functioneren ook al zijn we ons dat niet bewust.
Ik vond het zo mooi hoe Christine zei dat een slaaf uit de slavernij halen een reddingsactie is, maar de slavernij uit slaaf halen is een voorbereidingsproces.
In de woestijn vind het voorbereidingsproces plaats, daar worden we veranderd, getransformeerd om met de vrijheid waarin we zijn overgezet om te kunnen gaan, zodat we voluit kunnen gaan genieten in het Beloofde Land.
Maar wat vallen we makkelijk terug in dat oude gedrag wat zo bekend is, als het veranderingsproces zwaar valt, lang duurt. ons onzeker maakt.
Het lijkt wel of we dan vergeten waar we vandaan komen en hoe moeilijk dat was in de slavernij.
Het volk Israël verlangde op een gegeven moment in de woestijn ook terug naar de vleespotten van Egypte (Exodus 16) als ik heel eerlijk ben ben ik soms geen haar beter.
Ik herken de moeheid in het volhouden, in het consequent volgen van het nieuwe spoor, het even niet meer willen doorzetten.
Even rusten in de makkelijkere manier, maar voor ik er erg in heb zit je weer in die makkelijkere manier ingesleten, en dan kost het je weer behoorlijk wat moeite om daaruit te klimmen, terug in dat nieuwe, nog niet zo diep ingesleten spoor te komen.
Terwijl ik weet dat dat nieuwe spoor me iets veel beters gaat brengen dan dat oude spoor.
Heer help mij zonder te murmureren achter U aan te gaan door de woestijn-periodes van mijn leven.
Nu ik dit gebed schrijf moet ik denken aan Jesaja 35:1-4 "De woestijn en het dorre land zullen blij zijn. De steppe zal juichen en zal bloeien als een roos. De steppe zal vol bloemen staan en juichen en jubelen. Het wordt er zo prachtig als op de Libanon, de Karmel en de Saron-vlakte. Laat je slappe handen weer sterk worden. Strek je knikkende knieën. Zeg tegen de mensen die alle hoop hadden verloren: Wees vastberaden en wees niet bang. Want let op, jullie God zal jullie vijanden komen straffen voor alles wat ze jullie hebben aangedaan. Hij zal jullie komen bevrijden."
In de woestijn waar het flink moeilijk kan zijn mogen we vertrouwen op onze God die voor ons zorgt en voor ons strijd.
Heer help mij in de woestijn te jubelen en te juichen terwijl ik achter U aan ga naar de vrijheid, het Beloofde Land.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
dinsdag 27 november 2018
donderdag 22 november 2018
Anders kijken
Vandaag had mijn moeder jarig geweest, ze zou 86 jaar geworden, maar toen ze 79 was en het leven haar had uitgeput haalde Vader haar thuis en mocht ze rusten van haar strijd op deze aarde.
Zo rond die tijd denk ik dan vaak toch weer aan haar terug, en ik begin anders te kijken naar deze vrouw, mijn moeder.
Wat bijzonder is het toch dat als je God vraagt om je door Zijn Geest te gaan laten zien waar de bron van de dingen ligt Hij dat ook doet.
Een zo'n gebied waar veel pijn ligt / lag is gekoppeld aan mijn moeder, een vrouw die zelf ook zwaar door het leven getekend was.
Zij wilde geen slechte moeder zijn, en dat was ze ook niet, maar er is wel een hoop mis gegaan tussen mijn moeder en mij, er was geen veilige, gezonde relatie. Niet omdat ze dat niet wilde, maar omdat ze niet kon geven wat ze zelf niet had, en ook omdat er soms gewoon dingen gebeuren waar niemand schuld aan heeft.
Als de bevalling niet op een goede manier verloopt en moeder en kind de eerste drie dagen van het jonge leven gescheiden zijn vind er geen gezonde hechting plaats.
In een eerder blog : Bijzonder, vertelde ik al over mijn geboorte. In mijn proces van innerlijke genezing heeft God me terug gebracht naar dat moment, daar was die schreeuwende baby en de roep "waar ben je", zo'n enorme eenzaamheid, verlatenheid, ik schreef daar de blog Ik werd gezien over.
Mama heeft dit ook nooit gewild, ik kon vergeven en genezing ontvangen, Hij haalde de pijn daaruit en ik mocht daar weer gehecht worden, dat was zo bijzonder.
Er werd mij ook duidelijk dat ik al heel jong een veel te zware last te dragen kreeg. Ik wist het wel maar ik ervoer daar nu erkenning voor, bevestiging, het was zo.
Ook hier gaat het niet om de schuldvraag, dingen gebeuren en gaan zoals ze gaan.
Ik geloof niet dat die last heel bewust op mij gelegd is, misschien heb ik uit loyaliteit die last wel zelf op me genomen (kinderen zijn enorm loyaal naar ouders) ik zocht geen oordeel, ik zocht genezing. en om genezing te kunnen ontvangen moeten dingen duidelijk worden, erkent worden en aan het licht gebracht worden.
Hoe mooi dat alles wat duister is moet wijken als we het in het licht brengen. Gods licht, Gods waarheid geneest.
Die zware last die mijn hele jeugd op mij gedrukt heeft en mijn leven voor een groot deel heeft bepaald mocht ik loslaten, er kwam een stukje ruimte.
Sapje voor stapje leer ik anders naar mijn moeder kijken, komt er begrip in mij voor haar en haar situatie, ik begin me te realiseren dat God net zo naar haar keek als dat Hij nu naar mij kijkt,vol liefde.
Zij heeft in haar leven geroeid met de riemen die ze had, net als ik dat heb gedaan, ook daar schreef ik al eens eerder iets over in de blog Moederdag, het is mooi om te ervaren dat God steeds meer inzicht geeft, het gaat in kleine stapjes en die kleine stapjes begin ik te waarderen.
Het liefst zou ik met grote zevenmijlslaarzen door het proces banjeren, ben je er snel klaar mee, soms wil ik gewoon klaar zijn, maar dan gebeurt het niet zorgvuldig en secuur en dat is wel de manier waarop God te werk gaat, voorzichtig en vol liefde, en alleen als wij Hem daar toelaten.
Ik mag met hele kleine stapjes leren hoe God vol bewogenheid kijkt naar mij, en eigenlijk vind ik dat soms best eng, durf ik me helemaal bloot te geven, mag Hij in al die donkere, pijnlijke hoekjes en gaatjes kijken en daar Zijn licht laten schijnen ?
De Bijbel zegt dat Hij "met innerlijke ontferming bewogen" is als Hij kijkt.
In Hem is geen oordeel, enkel en alleen liefde die stroomt vanuit Zijn Vaderhart.
Mattheus 9:36 is een van verschillende teksten in de Bijbel waar deze houding van Jezus word beschreven : "En Hij, de schare ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, gelijk schapen, die geen herder hebben."
Hij ziet in wat voor omstandigheden we zijn, Hij weet hoe we daar in terecht gekomen zijn. Van al die pijn word je zo moe, je bent er innerlijk door verdwaald geraakt in jezelf. Je probeert gas te geven in het leven terwijl er ook flink op de rem getrapt word, de oude pijn houd je tegen, bewust of onbewust.
Wat ik al zei, soms vind ik dat zo verschrikkelijk eng en vlucht ik soms terug in oude vertrouwde overlevingsmechanismes, ik weet inmiddels dat dat een hele natuurlijke logische reactie is en ook dat is een proces waar ik met mijn Vader aan mag werken maar dat word denk ik een ander blog....of twee.
Dit proces is echt nog niet ten einde, maar er zijn mooie dingen gebeurd, stappen gezet, en ik ben enorm dankbaar voor de heling die het bracht.
Heer dank U wel dat U mij anders leert kijken, leert te kijken door Uw ogen, terug te kijken zoals U het zag, U zag zowel mijn moeder als mij. U hield en houd van ons beide, U wist en weet alles, U geneest en hersteld, ik wil mij overgeven aan Uw genezende liefde. Geef mij de moed U toe te laten in elke pijnlijke en misschien wel diep weggestopte plek.
Ik ben zo enorm dankbaar voor de weg die ik hierin al heb mogen maken.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
Zo rond die tijd denk ik dan vaak toch weer aan haar terug, en ik begin anders te kijken naar deze vrouw, mijn moeder.
Wat bijzonder is het toch dat als je God vraagt om je door Zijn Geest te gaan laten zien waar de bron van de dingen ligt Hij dat ook doet.
Een zo'n gebied waar veel pijn ligt / lag is gekoppeld aan mijn moeder, een vrouw die zelf ook zwaar door het leven getekend was.
Zij wilde geen slechte moeder zijn, en dat was ze ook niet, maar er is wel een hoop mis gegaan tussen mijn moeder en mij, er was geen veilige, gezonde relatie. Niet omdat ze dat niet wilde, maar omdat ze niet kon geven wat ze zelf niet had, en ook omdat er soms gewoon dingen gebeuren waar niemand schuld aan heeft.
Als de bevalling niet op een goede manier verloopt en moeder en kind de eerste drie dagen van het jonge leven gescheiden zijn vind er geen gezonde hechting plaats.
In een eerder blog : Bijzonder, vertelde ik al over mijn geboorte. In mijn proces van innerlijke genezing heeft God me terug gebracht naar dat moment, daar was die schreeuwende baby en de roep "waar ben je", zo'n enorme eenzaamheid, verlatenheid, ik schreef daar de blog Ik werd gezien over.
Mama heeft dit ook nooit gewild, ik kon vergeven en genezing ontvangen, Hij haalde de pijn daaruit en ik mocht daar weer gehecht worden, dat was zo bijzonder.
Er werd mij ook duidelijk dat ik al heel jong een veel te zware last te dragen kreeg. Ik wist het wel maar ik ervoer daar nu erkenning voor, bevestiging, het was zo.
Ook hier gaat het niet om de schuldvraag, dingen gebeuren en gaan zoals ze gaan.
Ik geloof niet dat die last heel bewust op mij gelegd is, misschien heb ik uit loyaliteit die last wel zelf op me genomen (kinderen zijn enorm loyaal naar ouders) ik zocht geen oordeel, ik zocht genezing. en om genezing te kunnen ontvangen moeten dingen duidelijk worden, erkent worden en aan het licht gebracht worden.
Hoe mooi dat alles wat duister is moet wijken als we het in het licht brengen. Gods licht, Gods waarheid geneest.
Die zware last die mijn hele jeugd op mij gedrukt heeft en mijn leven voor een groot deel heeft bepaald mocht ik loslaten, er kwam een stukje ruimte.
Sapje voor stapje leer ik anders naar mijn moeder kijken, komt er begrip in mij voor haar en haar situatie, ik begin me te realiseren dat God net zo naar haar keek als dat Hij nu naar mij kijkt,vol liefde.
Zij heeft in haar leven geroeid met de riemen die ze had, net als ik dat heb gedaan, ook daar schreef ik al eens eerder iets over in de blog Moederdag, het is mooi om te ervaren dat God steeds meer inzicht geeft, het gaat in kleine stapjes en die kleine stapjes begin ik te waarderen.
Het liefst zou ik met grote zevenmijlslaarzen door het proces banjeren, ben je er snel klaar mee, soms wil ik gewoon klaar zijn, maar dan gebeurt het niet zorgvuldig en secuur en dat is wel de manier waarop God te werk gaat, voorzichtig en vol liefde, en alleen als wij Hem daar toelaten.
Ik mag met hele kleine stapjes leren hoe God vol bewogenheid kijkt naar mij, en eigenlijk vind ik dat soms best eng, durf ik me helemaal bloot te geven, mag Hij in al die donkere, pijnlijke hoekjes en gaatjes kijken en daar Zijn licht laten schijnen ?
De Bijbel zegt dat Hij "met innerlijke ontferming bewogen" is als Hij kijkt.
In Hem is geen oordeel, enkel en alleen liefde die stroomt vanuit Zijn Vaderhart.
Mattheus 9:36 is een van verschillende teksten in de Bijbel waar deze houding van Jezus word beschreven : "En Hij, de schare ziende, werd innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, gelijk schapen, die geen herder hebben."
Hij ziet in wat voor omstandigheden we zijn, Hij weet hoe we daar in terecht gekomen zijn. Van al die pijn word je zo moe, je bent er innerlijk door verdwaald geraakt in jezelf. Je probeert gas te geven in het leven terwijl er ook flink op de rem getrapt word, de oude pijn houd je tegen, bewust of onbewust.
Wat ik al zei, soms vind ik dat zo verschrikkelijk eng en vlucht ik soms terug in oude vertrouwde overlevingsmechanismes, ik weet inmiddels dat dat een hele natuurlijke logische reactie is en ook dat is een proces waar ik met mijn Vader aan mag werken maar dat word denk ik een ander blog....of twee.
Dit proces is echt nog niet ten einde, maar er zijn mooie dingen gebeurd, stappen gezet, en ik ben enorm dankbaar voor de heling die het bracht.
Heer dank U wel dat U mij anders leert kijken, leert te kijken door Uw ogen, terug te kijken zoals U het zag, U zag zowel mijn moeder als mij. U hield en houd van ons beide, U wist en weet alles, U geneest en hersteld, ik wil mij overgeven aan Uw genezende liefde. Geef mij de moed U toe te laten in elke pijnlijke en misschien wel diep weggestopte plek.
Ik ben zo enorm dankbaar voor de weg die ik hierin al heb mogen maken.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
dinsdag 20 november 2018
Het gaat goed met mijn ziel
Een prachtig oud hymn "It is well"
- When peace, like a river, attendeth my way,When sorrows like sea billows roll;Whatever my lot, Thou hast taught me to say,It is well, it is well with my soul.
- Refrain:It is well with my soul,It is well, it is well with my soul.
- Though Satan should buffet, though trials should come,Let this blest assurance control,That Christ hath regarded my helpless estate,And hath shed His own blood for my soul.
- My sin—oh, the bliss of this glorious thought!—My sin, not in part but the whole,Is nailed to the cross, and I bear it no more,Praise the Lord, praise the Lord, O my soul!
- For me, be it Christ, be it Christ hence to live:If Jordan above me shall roll,No pang shall be mine, for in death as in lifeThou wilt whisper Thy peace to my soul.
- But, Lord, ’tis for Thee, for Thy coming we wait,The sky, not the grave, is our goal;Oh, trump of the angel! Oh, voice of the Lord!Blessed hope, blessed rest of my soul!
- And Lord, haste the day when the faith shall be sight,The clouds be rolled back as a scroll;The trump shall resound, and the Lord shall descend,Even so, it is well with my soul.
De letterlijke vertaling van het prachtige lied "It is well with my soul" is "Het gaat goed met mijn ziel"
Dit lied werd geschreven door Horatio Spafford, een man die aan het einde van de 19e eeuw een enorm verlies leed, zijn verhaal kun je hier lezen, en dan deze woorden schrijven, dat getuigd van een vast geloof in God. Hij wist wie zijn God was en dat die God hem nooit los zou laten, hoe hart de boze ook aan zijn bestaan schudde.
Er is ook een Nederlandse variatie van dit lied, daar zegt de tekst "'t is mij goed wat mijn God mij beschikt"
‘t Zij vreugde mijn deel is, of smart mij verteert
en stormwind en nacht mij verschrikk’.
Gij hebt mij, mijn Heiland, te roemen geleerd:
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
‘t Is mij goed, wat God doet;
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
en stormwind en nacht mij verschrikk’.
Gij hebt mij, mijn Heiland, te roemen geleerd:
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
‘t Is mij goed, wat God doet;
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
Uw deel, hoeveel zwaarder is ‘t hier niet geweest!
Hoe spande niet satan zijn strik
en ziend’ op Uw kruis roemt in mij ook mijn geest;
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
‘t Is mij goed, wat God doet;
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
Heer, laat in mijn sterven Uw troost mij nabij,
dat mij dan Uw liefde verkwikk’;
dan dank ik, hoe bang mij de doodstrijd ook zij:
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
‘t Is mij goed, wat God doet;
‘t Is mij goed, wat mijn God mij beschikk’.
In de tijd voor God mij bijzonder aanraakte met Pasen 2016 ging ik bijna elke nacht slapen met een gebed op mijn lippen waarvan ik inmiddels overtuigd ben dat God dat daar legde "Heer U geneest mijn ziel" Ik wist niet waar het vandaan kwam, maar het was daar steeds weer voor een hele lange tijd en het begon me hoop te geven ook al begreep ik niet wat het inhield.
Horatio schrijft in dit lied dat of het nu een rivier van vrede of woeste golven zijn die we tegenkomen, wat voor lot ons ook treft, Hij heeft ons geleerd om te zeggen dat het goed gaat met onze ziel.
Ik kan het hem inmiddels volmondig nazeggen, wat er ook gebeurd, door welk proces ik ook heen ga, het is goed.
Het is goed wat God doet, Hij kent mij door en door en weet precies wat er nodig is om mij te vormen naar het beeld dat Hij voor ogen had toen Hij mij weefde in de buik van mijn moeder en waar ik door de pijn van het leven vanaf gedreven ben. Hij hersteld mij terug naar Zijn oorspronkelijke maaksel.
Het is goed wat God doet, Hij kent mij door en door en weet precies wat er nodig is om mij te vormen naar het beeld dat Hij voor ogen had toen Hij mij weefde in de buik van mijn moeder en waar ik door de pijn van het leven vanaf gedreven ben. Hij hersteld mij terug naar Zijn oorspronkelijke maaksel.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
zaterdag 17 november 2018
Ik wil U aan het werk zien
Dit keer geen oud lied wat in mij kwam opborrelen, maar een lied dat ik hoorde toen ik naar "Hour op Power" keek (een in mijn ogen goede vaste gewoonte van mij op zondagmorgen) en wat me enorm aansprak, een lied van verlangen naar meer van God.
I've seen darkness, shattered by light
I've seen joy break, after the night
I want to see it again
I've seen tragic, and hopeless days
Turn to stories, of amazing grace
I want to see it again!
Ohh come Lord, like a rushing wind
We are desperate, for Your presence
Revive us, by Your spirit within
We want to see You again
See You again!
I've seen laughter, conquer the tears
I've seen strength rise, to persevere
I want to see it again
I've seen bodies, ruined and frail
Rise in power, completely healed
I want to see it again!
Oh-oh-ohh come Lord, like a rushing wind
We are desperate, for Your presence
Revive us, by Your spirit within
We want to see You again
See You again!
Ohh come Lord, like a rushing wind
We are desperate, for Your presence
Revive us, by Your spirit within
We want to see You again
See You again!
We remember all the great things You have done
We believe that greater things are still to come
Oh-oh-ohh
Ohh come Lord, like a rushing wind
We are desperate, for Your presence
Revive us, by Your spirit within
We want to see You again
See You again...
We want to see You again
See You again
Ja ik heb duister verbrijzelt zien worden door licht, ik heb vreugde zien doorbreken na periodes zo donker als de nacht. Ik heb tragische en hopeloos lijkende situaties zien veranderen door Gods verbazingwekkende genade. En daar wil ik meer van zien.
Niet omdat wat ik heb ervaring niet genoeg is of omdat ik er niet tevreden mee ben, maar omdat ik vol verbazing ben over de grootheid van de God die dat kan doen in een mensenleven. Ik kan daar geen genoeg van krijgen.
Kom Heer als een ruisende wind, want ik verlang wanhopig naar Uw aanwezigheid. Laat mij herleven door Uw Geest in mij. Ik verlang naar mee van U.
Ik herinner me wat U in mijn leven hebt gedaan en doet en ik geloof dat U nog veel meer wil en kan doen, zegt dit lied.
Dat ik geloof dat God meer wil geven is niet omdat ik geloof in een voorspoedsevangelie, absoluut niet !
Het leven is niet alleen rozengeur en maneschijn, ook het leven met God niet. Moeilijkheden (lijden) is onderdeel van het leven en door het leven heen leren we lessen, word ons karakter gevormd.
Jezus zegt ons in Johannes 14:12 "Luister goed ! Ik zeg jullie: iedereen die in Mij gelooft, zal dezelfde dingen doen als Ik. Hij zal zelfs nog geweldigere dingen doen."
Jezus heeft het zelf gezegd en wij mogen Hem geloven op Zijn woord, Zijn woord is de waarheid en daarom magen wij ook meer van Hem verwachten in en door ons heen.
En als deze dingen gebeuren is dat maar om één reden : tot Zijn eer en glorie, en anders niks.
Alle eer zal voor Hem zijn. Daarvoor zijn wij mensen op deze aarde, om onze Maker te eren, en om een kanaal te zijn voor Hem om doorheen te werken, een kanaal waardoor Zijn heerlijkheid en Zijn Koninkrijk zichtbaar zal worden in deze wereld.
Wat wil ik me daar graag voor openstellen, wat wil ik me daar graag voor laten gebruiken. Het woord gebruiken heeft zo'n nare klank maar zo heeft God dat niet bedoeld. Hij kijkt naar ons en naar wat Hij met en door ons kan doen en zegt dan : Kijkt die eens, die is van Mij, kan je het zien, kijk eens hoeveel die al op Mij lijkt.
En aan het eind van mijn reis hier op aarde wil ik Hem zo graag horen zeggen wat Jezus vertelde in de gelijkenis van de dienaren en het geld in Mattheus 25:21 "Goed gedaan ! Je bent een goede en trouwe dienaar."
Heer geef dat ik goed zal omgaan met wat U mij gegeven heb in dit leven, dat mijn leven zal zijn tot eer van U alleen.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
dinsdag 13 november 2018
Genade, zo oneindig groot
Wie kent het hymne "Amazing grace" nu niet, ik vind 'm prachtig.
Ook ik ben vol verwonderen over hoe God een leven kan omkeren, zo af en toe kom ik wel eens iemand tegen die tegen me zegt : wat ben jij veranderd, en dan raakt me dat. De Enige die daar alle eer voor verdiend is mijn Heer en Maker Jezus Christus.
Alleen Hij was in staat die boze opstandige, kapotte mens met heel veel liefde te veranderen in de mooie vrouw die ik tegenwoordig mag zijn en meer en meer mag worden.
Het proces is nog niet af, ik ben nog steeds in en onder de vaardige vormende en helende handen van mijn Heelmeester, maar ik ben al zo enorm blij met het resultaat tot nu toe.
Ik raak steeds meer onder de indruk van zoveel liefdevolle genade, ik kan het niet bevatten en dat hoeft ook niet, ik mag er in rusten, ervan genieten.
Genade, zo oneindig groot,
Dat ik, die 't niet verdien
het leven vond, want ik was dood
en blind, maar nu kan 'k zien.
Genade die mij heeft geleerd
te vrezen voor het kwaad.
Maar ook - als ik mij tot Hem keer
dat God mij nooit verlaat.
Want Jezus droeg mij zondelast
en tranen aan het kruis.
Hij houdt mij door genade vast
en brengt mij veilig thuis.
Als ik daar in zijn heerlijkheid
mag stralen als de zon,
dan prijs ik Hem in eeuwigheid
dat ik genade vond.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
vrijdag 9 november 2018
Alleen door U
Op een ochtend was ik bezig met dingen die moesten gebeuren, en al doende kwam de zin "Alleen door U, alleen door Uw dood, Uw liefde zo groot" in mij op, toen ik weer thuis kwam ben ik gaan googelen en kwam ik bij Opwekking 498 terecht.
Inderdaad alleen Hij is mijn ontstaan, mijn basis. wat een bijzonder offer heeft Hij gebracht voor mij.
In deze wereld heb ik weinig contact gehad met mijn familie, zowel van moeders als vaders kant, en als ik dan naar een programma als "Verborgen verleden" kijk wat ik enorm leuk vind bekruipt me wel eens de vraag : waar hoor ik bij ?
Maar ik ben zo blij dat ik nu weet bij Wie ik hoor, bij iemand die alles voor mij over had, die Zijn Zoon voor mij gaf omdat Hij wilde dat ik bij Hem zou horen.
Ik mag er niet alleen zijn, ik hoor er ook nog eens bij, bij Iemand.
Ook al hou ik zielsveel van mijn man en geniet ik van ons leven samen, en ben ik dankbaar voor onze kinderen, met hen ben ik alleen op deze aarde verbonden, tijdelijk.
Maar met Hem ben ik met mijn ziel voor eeuwig verbonden, ik kijk er zo naar uit om Hem te zien, Hem te ontmoeten. Hem die mij gewild heeft, gemaakt heeft, gekozen heeft, en intens lief heeft.
Wat een feest zal die ontmoeting zijn, als ik Hem zal zien, wat ben ik benieuwd naar Zijn gezicht, Zijn handen, voor altijd samen.
Er is een stad
met gouden straten,
vol van Jezus’ heerlijkheid.
Er is een weg
die daarheen leidt;
daar is leven in eeuwigheid.
Alleen door U, alleen door U,
alleen door uw dood,
uw liefde zo groot.
Nooit meer rouw, nooit meer tranen,
nooit meer lijden, nooit meer nood,
nooit meer pijn, nooit meer ziekte,
nooit meer onrecht, nooit meer dood.
Refrein:
Alleen door U, alleen door U,
alleen door uw dood, uw liefde zo groot.
Oh, de schuld is afbetaald,
we kunnen eeuwig leven;
nu is er weer hoop,
alleen door U.
Oh, eens zien wij uw gezicht
en iedereen zal dansen
in de stad van onze God;
alleen door U.
Altijd licht, altijd vrede,
altijd blijdschap, altijd feest,
altijd wijn die blijft stromen
op het grote bruiloftsfeest.
(refrein)
Alleen door U, alleen door U,
alleen door uw dood, uw liefde zo groot.
Oh, de schuld is afbetaald,
we kunnen eeuwig leven;
nu is er weer hoop,
alleen door U.
Oh, eens zien wij uw gezicht
en iedereen zal dansen
in de stad van onze God;
alleen door U.
Heer dank U wel voor wie U bent en dat ik bij U hoor. Ik verlang ernaar dat U alles in mijn leven zal zijn, en ik kijk er naar uit U te ontmoeten en tot die tijd wil ik U steeds meer leren kennen, ontdekken wie U bent.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
maandag 5 november 2018
Schut het van je af
Het mooie van een dagboek is dat je dingen nog eens terug kan lezen. De laatste dagen moet ik steeds terug denken aan een bijzondere wandeling die ik al weer ruim een jaar geleden maakte.
Op een gegeven moment liep ik langs een groepje bomen, en een van die bomen zat vol met van die leuke vogeltjes met een geel buikje, geen idee hoe ze heten want ik ben echt geen vogelkenner.
Als ik wat googel kom ik bij een foto van een koolmeesje, misschien zijn die het wel geweest, daar met z'n allen in die boom. Ik vond het wel heel bijzonder dat er zo veel in die ene boom zaten, ze hupten vrolijk en al kwetterend heen en weer en ze pikte aan de vruchtjes.
Ik stopte even om er naar te kijken omdat ik het zo bijzonder vond dat die enen boom zo vol zat en het was of God tegen mij zei "zo zorg Ik voor jou", ik werd er stil van en ik wandelde verder.
Een stuk verder stond er een reiger langs het water en vanaf het bruggetje bleef ik even naar dit mooie dier kijken en terwijl ik sta te kijken schut hij z'n veren uit en kreeg ik in gedachten "schut het maar van je af, schut maar los en ontspan"
Dit was zo bijzonder.
Aan dit tafereeltje moet ik de laatste dagen vaak steeds denken nu er zoveel is waar ik me zorgen om zou kunnen maken. Dingen waar ik niets aan kan veranderen, dus je zorgen maken heeft ook absoluut geen zin, het is verspilde energie. Het berooft je van je eigen rust. God wil niet dat we ons zorgen maken, Hij wil dat we Hem vertrouwen.
Spreuken 3:5 zegt "Vertrouw met je hele hart op de Heer en vertrouw niet op je eigen verstand."
Heer ik leg het in Uw hand, steeds weer als het in mijn gedachten komt, ik wil op U vertrouwen met mijn hele hart.
Jeremia 17:7-8 zegt "Gezegend is de man die op de Heer vertrouwt, wiens vertrouwen in de Heer is. Hij zal zijn als een boom, die bij water geplant is en die zijn wortels laat uitlopen bij een waterloop. Hij merkt het niet als er hitte komt, zijn blad blijft groen. Een jaar van droogte deert hem niet, hij houdt niet op met vrucht dragen."
Als ik op Hem vertrouw, als ik mijn ogen op Hem gericht houd en mijn wortels diep in Hem laat doordringen merk ik zelfs niks van de hitte (al die problemen die ik zie en die me willen opslokken) de hitte zal me niet deren, ik blijf gewoon groen en blijf zelfs vrucht dragen.
Ik heb iemand eens horen zegen, de boze heeft als taak ons af te leiden en ons bezig te houden, zolang we maar niet met de dingen van God bezig zijn. Dat waar je aandacht aan besteed word groter.
Wil ik dat mijn zorgen groter worden : NEE. Dan moet ik mijn aandacht op God richten, dan word Hij groter en dat is wat ik wil, want Hij kan wel iets doen aan die situatie waar ik zo enorm machteloos in sta.
Wat voor situatie het ook is, dat maakt geen verschuil.
Waar richt ik mijn ogen op.
Het is een terugkerend thema in mijn blogs, maar het blijft zo actueel, het is een keuze die we elke dag moeten maken, en God gaf me daarvoor een hele mooie reminder.
"Schut het van je af, schut maar los, ontspan."
Heer leer mij te ontspannen, in het volste vertrouwen dat U voor mij en voor iedereen die mij zo lief en dierbaar is zorgt.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
Op een gegeven moment liep ik langs een groepje bomen, en een van die bomen zat vol met van die leuke vogeltjes met een geel buikje, geen idee hoe ze heten want ik ben echt geen vogelkenner.
Als ik wat googel kom ik bij een foto van een koolmeesje, misschien zijn die het wel geweest, daar met z'n allen in die boom. Ik vond het wel heel bijzonder dat er zo veel in die ene boom zaten, ze hupten vrolijk en al kwetterend heen en weer en ze pikte aan de vruchtjes.
Ik stopte even om er naar te kijken omdat ik het zo bijzonder vond dat die enen boom zo vol zat en het was of God tegen mij zei "zo zorg Ik voor jou", ik werd er stil van en ik wandelde verder.
Een stuk verder stond er een reiger langs het water en vanaf het bruggetje bleef ik even naar dit mooie dier kijken en terwijl ik sta te kijken schut hij z'n veren uit en kreeg ik in gedachten "schut het maar van je af, schut maar los en ontspan"
Dit was zo bijzonder.
Aan dit tafereeltje moet ik de laatste dagen vaak steeds denken nu er zoveel is waar ik me zorgen om zou kunnen maken. Dingen waar ik niets aan kan veranderen, dus je zorgen maken heeft ook absoluut geen zin, het is verspilde energie. Het berooft je van je eigen rust. God wil niet dat we ons zorgen maken, Hij wil dat we Hem vertrouwen.
Spreuken 3:5 zegt "Vertrouw met je hele hart op de Heer en vertrouw niet op je eigen verstand."
Heer ik leg het in Uw hand, steeds weer als het in mijn gedachten komt, ik wil op U vertrouwen met mijn hele hart.
Jeremia 17:7-8 zegt "Gezegend is de man die op de Heer vertrouwt, wiens vertrouwen in de Heer is. Hij zal zijn als een boom, die bij water geplant is en die zijn wortels laat uitlopen bij een waterloop. Hij merkt het niet als er hitte komt, zijn blad blijft groen. Een jaar van droogte deert hem niet, hij houdt niet op met vrucht dragen."
Als ik op Hem vertrouw, als ik mijn ogen op Hem gericht houd en mijn wortels diep in Hem laat doordringen merk ik zelfs niks van de hitte (al die problemen die ik zie en die me willen opslokken) de hitte zal me niet deren, ik blijf gewoon groen en blijf zelfs vrucht dragen.
Ik heb iemand eens horen zegen, de boze heeft als taak ons af te leiden en ons bezig te houden, zolang we maar niet met de dingen van God bezig zijn. Dat waar je aandacht aan besteed word groter.
Wil ik dat mijn zorgen groter worden : NEE. Dan moet ik mijn aandacht op God richten, dan word Hij groter en dat is wat ik wil, want Hij kan wel iets doen aan die situatie waar ik zo enorm machteloos in sta.
Wat voor situatie het ook is, dat maakt geen verschuil.
Waar richt ik mijn ogen op.
Het is een terugkerend thema in mijn blogs, maar het blijft zo actueel, het is een keuze die we elke dag moeten maken, en God gaf me daarvoor een hele mooie reminder.
"Schut het van je af, schut maar los, ontspan."
Heer leer mij te ontspannen, in het volste vertrouwen dat U voor mij en voor iedereen die mij zo lief en dierbaar is zorgt.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
vrijdag 2 november 2018
Ik verlang wanhopig naar U
De lucht die je inademt, waar je je longen mee vol zuigt heb je nodig, zonder die lucht kan je niet leven !
Ik denk er weinig over na hoe bijzonder het is dat mijn longen zich vullen met adem, zuurstof, lucht, zonder die lucht stik je en vloeit het leven uit je weg.
Dit is een heel natuurlijk voorbeeld, maar ook geestelijk heb ik adem nodig. Dit lied zegt het heel mooi : Gods aanwezigheid is de adem die mijn ziel nodig heeft. Zonder Zijn aanwezigheid vloeit het geestelijke leven uit mij weg.
In Johannes 5:24 zegt Jezus zelf : "Luister goed ! Ik zeg jullie : iedereen die naar Mij luistert en gelooft in de Vader die Mij heeft gestuurd, heeft het eeuwige leven. Hij zal niet veroordeeld worden. Want zo iemand is niet langer dood, maar is het leven binnen gegaan."
Alleen in Jezus kan mijn ziel leven, maar dan moet ik Hem wel in Zijn aanwezigheid zijn om Hem te kunnen inademen, Heb ik het wel nodig dat ik gevoed word door Zijn Woord dat mij het leven geeft.
Waar vul ik mijzelf mee ?
Heer ik wil mij alleen nog maar vullen met U, met Uw waarheid en niets anders. Wanhopig verlang ik naar U, naar meer en meer van U. Dat ik zo vol zal zijn van U dat er niets anders meer bij kan, geen twijfel, geen eigen ideeën, niet wat ik wil, dat U allesoverheersend zal zijn in mijn leven.
Toen ik in een periode steeds met de zin : "I'm lost without You" (ik ben niets zonder U) wakker werd snapte ik dat niet gelijk en vroeg Heer wat wilt U zeggen ?
Er kwam antwoord in de vorm van een andere zin uit een ander lied "When I trust You I don't need to understand." (als ik U vertrouw hoef ik niet te begrijpen) van New Wine. Ik snapte het nog steeds niet maar kon het loslaten, ik wilde vertrouwen dat Hij met me bezig was en dat Hij wist wat Hij deed.
Het vervaagde en later kwam het terug, Ik ben verloren zonder Hem als ik mijn geestelijke longen niet vol zuig met Hem, dan ga ik naar adem snakken en vloeit het geestelijke leven uit mij weg, dan komt er ruimte voor zorgen, verdriet, twijfel, pijn, onmacht, allemaal dingen die me in beslag nemen, die me leeg zuigen.
Daarom moet ik zorgen dat ik vol blijf van Hem, daarom is het nodig dat ik wanhopig verlang naar Hem, want zonder Hem ben ik niets.
Ik ben boven alles een geestelijk wezen en woon op deze aarde in een lichamelijk omhulsel.
In deze wereld draait bijna alles om dat lichamelijke omhulsel, en natuurlijk hebben we de verantwoordelijkheid daar goed voor te zorgen, we krijgen er maar één en daar moeten we het in onze tijd hier op aarde mee doen, en soms voelt dat aardse omhulsel helemaal niet fijn omdat ik er niet goed voor zorg en schreeuwen schuld en schaamte tegen me.
Het allerbelangrijkste voor mij is dan dat ik me realiseer dat ik bovenal een geestelijke wezen ben, een levend wezen dat niet sterft, dat leeft voor de eeuwigheid. Dat geliefd en aanvaard is.
Dat wezen, daar wil ik nog veel beter voor zorgen. Het is mijn verantwoordelijkheid om te zorgen dat mijn geestelijke mens alle ruimte krijgt om haar longen vol te zuigen in Zijn aanwezigheid, hoe mijn aardse omhulsel zich ook voelt.
Dat zij leeft is belangrijk.
Vul mij, vorm mij, ik vertrouw U, verlang naar U, hoe ik mij ook voel.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
Ik denk er weinig over na hoe bijzonder het is dat mijn longen zich vullen met adem, zuurstof, lucht, zonder die lucht stik je en vloeit het leven uit je weg.
Dit is een heel natuurlijk voorbeeld, maar ook geestelijk heb ik adem nodig. Dit lied zegt het heel mooi : Gods aanwezigheid is de adem die mijn ziel nodig heeft. Zonder Zijn aanwezigheid vloeit het geestelijke leven uit mij weg.
In Johannes 5:24 zegt Jezus zelf : "Luister goed ! Ik zeg jullie : iedereen die naar Mij luistert en gelooft in de Vader die Mij heeft gestuurd, heeft het eeuwige leven. Hij zal niet veroordeeld worden. Want zo iemand is niet langer dood, maar is het leven binnen gegaan."
Alleen in Jezus kan mijn ziel leven, maar dan moet ik Hem wel in Zijn aanwezigheid zijn om Hem te kunnen inademen, Heb ik het wel nodig dat ik gevoed word door Zijn Woord dat mij het leven geeft.
Waar vul ik mijzelf mee ?
This is the air I breathe
this is the ait I breathe
Your holy presence living in me
This is my daily bread
this is my daily bread
Your very word spoken to me
And I I'm desperate for you
And I I'm lost without you
Heer ik wil mij alleen nog maar vullen met U, met Uw waarheid en niets anders. Wanhopig verlang ik naar U, naar meer en meer van U. Dat ik zo vol zal zijn van U dat er niets anders meer bij kan, geen twijfel, geen eigen ideeën, niet wat ik wil, dat U allesoverheersend zal zijn in mijn leven.
Toen ik in een periode steeds met de zin : "I'm lost without You" (ik ben niets zonder U) wakker werd snapte ik dat niet gelijk en vroeg Heer wat wilt U zeggen ?
Er kwam antwoord in de vorm van een andere zin uit een ander lied "When I trust You I don't need to understand." (als ik U vertrouw hoef ik niet te begrijpen) van New Wine. Ik snapte het nog steeds niet maar kon het loslaten, ik wilde vertrouwen dat Hij met me bezig was en dat Hij wist wat Hij deed.
Het vervaagde en later kwam het terug, Ik ben verloren zonder Hem als ik mijn geestelijke longen niet vol zuig met Hem, dan ga ik naar adem snakken en vloeit het geestelijke leven uit mij weg, dan komt er ruimte voor zorgen, verdriet, twijfel, pijn, onmacht, allemaal dingen die me in beslag nemen, die me leeg zuigen.
Daarom moet ik zorgen dat ik vol blijf van Hem, daarom is het nodig dat ik wanhopig verlang naar Hem, want zonder Hem ben ik niets.
Ik ben boven alles een geestelijk wezen en woon op deze aarde in een lichamelijk omhulsel.
In deze wereld draait bijna alles om dat lichamelijke omhulsel, en natuurlijk hebben we de verantwoordelijkheid daar goed voor te zorgen, we krijgen er maar één en daar moeten we het in onze tijd hier op aarde mee doen, en soms voelt dat aardse omhulsel helemaal niet fijn omdat ik er niet goed voor zorg en schreeuwen schuld en schaamte tegen me.
Het allerbelangrijkste voor mij is dan dat ik me realiseer dat ik bovenal een geestelijke wezen ben, een levend wezen dat niet sterft, dat leeft voor de eeuwigheid. Dat geliefd en aanvaard is.
Dat wezen, daar wil ik nog veel beter voor zorgen. Het is mijn verantwoordelijkheid om te zorgen dat mijn geestelijke mens alle ruimte krijgt om haar longen vol te zuigen in Zijn aanwezigheid, hoe mijn aardse omhulsel zich ook voelt.
Dat zij leeft is belangrijk.
Vul mij, vorm mij, ik vertrouw U, verlang naar U, hoe ik mij ook voel.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
maandag 29 oktober 2018
Geduldig
Een "Rhema woord" is een woord dat specifiek en persoonlijk is, een woord of zin die bij je binnen komt en waar God je dan iets mee wil zeggen. Dat kan op allerlei manieren, door een woord uit de Bijbel, een lied (dat gebeurd mij regelmatig), door een preek gewoon iets algemeens, God kan alles gebruiken.
Op een zondag ochtend keek ik zoals mijn gewoonte is naar "Hour of Power" en de preek ging over onthaasten en die kwam binnen.
Jezus had nooit haast.
Haast zorgt ervoor dat je overal voorbij raast en niet ziet wat je onderweg tegen komt. Haast zorgt ervoor dat je geen tijd hebt voor liefde, compassie, echte oprechte aandacht.
We haasten ons omdat we bang zijn iets te missen, en terwijl we zo gehaast zijn missen we juist een heleboel.
Mattheus 6:33 zegt "Zoek eerst Zijn Koninkrijk en Zijn gerechtigheid en dit alles zal u bovendien geschonken worden."
Wat is "dit alles" ?
Alles wat je nodig hebt, God zorgt voor ieder detail van ons leven, Hij weet alles, dus Hij weet ook wat ik nodig heb.
Laat je niet opjagen, neem de tijd.
1 Korinthe 13 spreekt over de liefde en het eerste wat benoemd word in vers 4 is "De liefde is geduldig..."
Die sprong eruit, je hoort dingen voor de zoveelste keer en ineens is het of je het voor het eerst écht hoort.
In mijn proces van innerlijke genezing ontdek ik dingen van mezelf die best wat aandacht verdienen, die ik anders mag leren doen en één van die dingen is dat ik niet met zevenmijlslaarzen door moeilijke periodes hoef heen te banjeren zodat ze maar zo snel mogelijk voorbij mogen zijn.
Op die manier door-denderen maakt dat je dingen mist, dat het proces ook niet grondig doorleeft word met als resultaat dat je er dan weer naar terug moet om het verder uit te diepen, want álles moet aan het licht komen om te genezen, wat niet aan het licht komt blijft zitten en speelt vroeg of laat weer op, gaat weer pijn doen. Het blijft etteren.
Bobby Schuller haalde een quote aan over wandelen met God op wandeltempo (kon niet terug vinden van wie de quote was)
Wandelend kan je om je heen kijken, kan je zien en genieten, ben je je bewust van je omgeving, waar je doorheen gaat.
Spreuken 3:5-6 geven hele goede raad "Vertrouw met je hele hart op de Heer en vertrouw niet op je eigen wijsheid. Overleg al je plannen met Hem. Dan zal Hij je leven leiden."
Toen ik later gewoon even bezig was met normale dingen die ik elke dag doe kwam er een oud lied in mij op. Het staat in Glorieklokken 243a "Immer dichter aan Uw zij."
Als je dicht aan iemands zij loopt, samen, dan kan je niet rennen bedacht ik me, dan ga je op in elkaars aanwezigheid, dan heb je oog voor elkaar en wandel je rustig samen op.
Op een zondag ochtend keek ik zoals mijn gewoonte is naar "Hour of Power" en de preek ging over onthaasten en die kwam binnen.
Jezus had nooit haast.
Haast zorgt ervoor dat je overal voorbij raast en niet ziet wat je onderweg tegen komt. Haast zorgt ervoor dat je geen tijd hebt voor liefde, compassie, echte oprechte aandacht.
We haasten ons omdat we bang zijn iets te missen, en terwijl we zo gehaast zijn missen we juist een heleboel.
Mattheus 6:33 zegt "Zoek eerst Zijn Koninkrijk en Zijn gerechtigheid en dit alles zal u bovendien geschonken worden."
Wat is "dit alles" ?
Alles wat je nodig hebt, God zorgt voor ieder detail van ons leven, Hij weet alles, dus Hij weet ook wat ik nodig heb.
Laat je niet opjagen, neem de tijd.
1 Korinthe 13 spreekt over de liefde en het eerste wat benoemd word in vers 4 is "De liefde is geduldig..."
Die sprong eruit, je hoort dingen voor de zoveelste keer en ineens is het of je het voor het eerst écht hoort.
In mijn proces van innerlijke genezing ontdek ik dingen van mezelf die best wat aandacht verdienen, die ik anders mag leren doen en één van die dingen is dat ik niet met zevenmijlslaarzen door moeilijke periodes hoef heen te banjeren zodat ze maar zo snel mogelijk voorbij mogen zijn.
Op die manier door-denderen maakt dat je dingen mist, dat het proces ook niet grondig doorleeft word met als resultaat dat je er dan weer naar terug moet om het verder uit te diepen, want álles moet aan het licht komen om te genezen, wat niet aan het licht komt blijft zitten en speelt vroeg of laat weer op, gaat weer pijn doen. Het blijft etteren.
Bobby Schuller haalde een quote aan over wandelen met God op wandeltempo (kon niet terug vinden van wie de quote was)
Wandelend kan je om je heen kijken, kan je zien en genieten, ben je je bewust van je omgeving, waar je doorheen gaat.
Spreuken 3:5-6 geven hele goede raad "Vertrouw met je hele hart op de Heer en vertrouw niet op je eigen wijsheid. Overleg al je plannen met Hem. Dan zal Hij je leven leiden."
Toen ik later gewoon even bezig was met normale dingen die ik elke dag doe kwam er een oud lied in mij op. Het staat in Glorieklokken 243a "Immer dichter aan Uw zij."
Als je dicht aan iemands zij loopt, samen, dan kan je niet rennen bedacht ik me, dan ga je op in elkaars aanwezigheid, dan heb je oog voor elkaar en wandel je rustig samen op.
Ik ben zwak, maar Gij zijt sterk
Jezus doe in mij Uw werk
'k Heb Uw blijdschap slechts in mij
Als 'k mag gaan, trouwe Heer aan Uw zij.
In een wereld vol van smart
Wie vertroost het bange hart ?
Wie maakt rijk en wie maakt vrij ?
Alleen Gij trouwe Heer, allen Gij.
Als mijn werk is afgedaan
Aan het eind des levensbaan
Komt de paarlenpoort in 't zicht
Van de stad door Uw hand zelf gesticht.
Als 'k de hemel binnen ga
En de wond'ren gadesla
Iedere voetstap in dat land
Zal dan zijn trouwe Heer aan Uw hand.
Immer dichter aan Uw zij
Dichter, dichter U nabij
Aan Uw hand doorboord voor mij
Laat mij gaan, trouwe Heer, aan Uw zij.
Heer leer mij te wandelen, zonder haast, rustig voort te gaan in mijn proces waar ik met U doorheen mag, en te genieten van wat U laat zien en van wat er gebeurt, van wat U doet in mijn leven.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
zaterdag 27 oktober 2018
Afgeleid en bezig blijven, twijfelen
Een aantal teksten uit de Bijbel zeggen mij keer op keer waar mijn prioriteit zou moeten liggen, iets wat mij behoorlijk bezig houd de laatste tijd.
Deuteronomium 10:12 zegt "Israël, luister. Jullie Heer God vraagt één ding van jullie: dat jullie diep ontzag voor Hem hebben. Hij wil dat jullie doen wat Hij zegt en van Hem houden. Dien de Heer God met je hele hart en met je hele ziel."
Mattheus 6:33 zegt "Geef het Koninkrijk van God en het doen van Gods wil de eerste plaats in je leven. Dan zal Hij al deze dingen geven."
Welke dingen ?
Dat staat in het vers ervoor, alles wat je nodig hebt, want je Hemelse Vader weet wat je nodig hebt.
Marcus 12:30 zegt "Houd van de Heer God met je hele hart en met je hele ziel, met je hele verstand en met alles wat je hebt."
God houd zoveel van ons dat Hij Zijn Zoon voor ons gaf om ons mensen weer met Hem te verbinden, Hij verlangt er naar met ons verbonden te zijn daarom gaf Hij Zijn Zoon.
Heeft Hij dan geen recht op mijn volle aandacht ?
Dit is een vraag die mij enorm bezighoud, krijgt God mijn volle aandacht, heeft Hij toegang tot ieder hoekje en gaatje van mijn hart, mijn leven.
Laatst hoorde ik het weer in een preek zeggen, en natuurlijk had ik dat al wel vaker gehoord en weet ik het eigenlijk ook wel, maar wat doe ik er écht mee.
Als mijn man aandacht van me wil weet ik dat ik daar beter aandacht aan kan besteden als ik mijn huwelijk goed en fijn wil houden. Maar als God me laat weten dat Hij meer aandacht van me wil, handel ik daar dan ook naar ?
De boze doet alles om ons af te leiden, en om ons bezig te houden, desnoods met een vroom sausje, als we maar niet écht met God verbonden zijn, als God maar niet écht op die eerste plaats staat.
Een van de dingen die mij enorm afleid is Facebook. Nadat ik eens geplaagd was door een naar virus ben ik een tijdje weg geweest en eigenlijk beviel me dat wel, maar toch miste ik wel het bijbelstudie groepje waar ik in mee deed, en oja, die site of groep is toch ook wel erg interessant, en die......en die.....
Zo sluipen er er steeds meer in.
Ook al had ik al mijn vrienden op "niet volgen" gezet zodat je niet alles te zien kreeg ging ik toch weer steeds vaker even kijken.
Steeds vaker vroeg ik me af wat ik nou eigenlijk aan het doen was want wees eerlijk als je "even" gaat kijken is er zo weer een uur voorbij.
Ik betrapte me er ook op dat als het proces waar ik in zit te dichtbij kwam ik afleiding ging zoeken, soort van vluchtgedrag en dan is Facebook erg makkelijk aangeklikt, je kan er heerlijk op rondneuzen zonder na te hoeven denken, de tijd vliegt voorbij zonder dat je er erg in hebt.
Maar als ik graag wil dat God de ruimte in mijn leven krijgt om mijn pijnplekken aan te raken om te genezen moet ik niet wegvluchten, moet ik niet in de val van de boze trappen en me af laten leiden of bezig laten houden met dingen die niet God op de eerste plaats houden in mijn leven.
Ook had ik nadat ik terug was gekomen op Facebook besloten dat ik 'm niet meer op m'n mobiel wilde hebben, wat me trouwens heel goed beviel. Via m'n tablet die ook de hele dag op tafel ligt kijk je net zo makkelijk, dus heb ik na heel wat wikken en wegen besloten om 'm daar ook af te halen.
Nu kon ik alleen nog via m'n pc nog kijken en dat hielp me enorm om mijn gebruik onder controle te houden. Eigenlijk was ik best tevreden met dit compromis, natuurlijk is niet alles aan Facebook of het internet verkeerd, maar voor mij is het vooral de vraag : waar besteed ik mijn tijd en aandacht aan ?
Maar al snel ging er in mijn achterhoofd iets knagen : waarom gewoon niet helemaal stoppen met Facebook ?
Het zou dus heel goed kunnen dat ik alsnog ga besluiten om er gewoon helemaal te stoppen met sociale media, de weken dat ik off-line was nadat een vervelend virus mijn fb-account plaagde gaven echt rust.
Mocht je me binnenkort ineens missen dan heb ik waarschijnlijk de knoop doorgehakt, wees dan niet verbaasd.
Mijn blog blijft natuurlijk wel bestaan, en wie dat echt wil volgen kan zich aanmelden voor een melding via de mail.
Ik valt mij in onderwijs dat ik luister steeds meer op dat het belangrijk is om voldoende de tijd te nemen om naar God te luisteren, Hij spreekt als ik Hem mijn volle aandacht geef, en ik denk dat dat waar is.
God wil geen bijzaak zijn in mijn leven.
Als we verliefd zijn krijgt het onderwerp van onze liefde alle aandacht, die aandacht daar verlangt Jezus naar.
Ik wil heel graag Zijn stem verstaan, beter leren verstaan, maar ik vind het ook heel lastig om stil te zijn en te luisteren, daar echt de tijd voor te nemen, mij daar bewust op te consenteren.
Het is een leerproces dat ik best lastig vind, Heer wilt U mij helpen.
Ik vind het een lastig onderwerp, ik wil niet de super vrome tante uithangen, maar ik zie wel degelijk de enorme noodzaak van mijn focus is en zo interessant vind ik het sociale media gebeuren niet meer, ik verlang naar echt en puur contact.
Twijfel, twijfel..........
ONDERWEG naar Hem en met Hem
P.S. Zoals mensen die regelmatig op mijn blog reageren wel weten, ik reageer vrijwel altijd even terug, ook is er de mogelijkheid om me te mailen, mijn mail-adres staat onder mijn blog vermeld en van daaruit kunnen we altijd zien hoe het contact verder uitgroeit.
Deuteronomium 10:12 zegt "Israël, luister. Jullie Heer God vraagt één ding van jullie: dat jullie diep ontzag voor Hem hebben. Hij wil dat jullie doen wat Hij zegt en van Hem houden. Dien de Heer God met je hele hart en met je hele ziel."
Mattheus 6:33 zegt "Geef het Koninkrijk van God en het doen van Gods wil de eerste plaats in je leven. Dan zal Hij al deze dingen geven."
Welke dingen ?
Dat staat in het vers ervoor, alles wat je nodig hebt, want je Hemelse Vader weet wat je nodig hebt.
Marcus 12:30 zegt "Houd van de Heer God met je hele hart en met je hele ziel, met je hele verstand en met alles wat je hebt."
God houd zoveel van ons dat Hij Zijn Zoon voor ons gaf om ons mensen weer met Hem te verbinden, Hij verlangt er naar met ons verbonden te zijn daarom gaf Hij Zijn Zoon.
Heeft Hij dan geen recht op mijn volle aandacht ?
Dit is een vraag die mij enorm bezighoud, krijgt God mijn volle aandacht, heeft Hij toegang tot ieder hoekje en gaatje van mijn hart, mijn leven.
Laatst hoorde ik het weer in een preek zeggen, en natuurlijk had ik dat al wel vaker gehoord en weet ik het eigenlijk ook wel, maar wat doe ik er écht mee.
Als mijn man aandacht van me wil weet ik dat ik daar beter aandacht aan kan besteden als ik mijn huwelijk goed en fijn wil houden. Maar als God me laat weten dat Hij meer aandacht van me wil, handel ik daar dan ook naar ?
De boze doet alles om ons af te leiden, en om ons bezig te houden, desnoods met een vroom sausje, als we maar niet écht met God verbonden zijn, als God maar niet écht op die eerste plaats staat.
Een van de dingen die mij enorm afleid is Facebook. Nadat ik eens geplaagd was door een naar virus ben ik een tijdje weg geweest en eigenlijk beviel me dat wel, maar toch miste ik wel het bijbelstudie groepje waar ik in mee deed, en oja, die site of groep is toch ook wel erg interessant, en die......en die.....
Zo sluipen er er steeds meer in.
Ook al had ik al mijn vrienden op "niet volgen" gezet zodat je niet alles te zien kreeg ging ik toch weer steeds vaker even kijken.
Steeds vaker vroeg ik me af wat ik nou eigenlijk aan het doen was want wees eerlijk als je "even" gaat kijken is er zo weer een uur voorbij.
Ik betrapte me er ook op dat als het proces waar ik in zit te dichtbij kwam ik afleiding ging zoeken, soort van vluchtgedrag en dan is Facebook erg makkelijk aangeklikt, je kan er heerlijk op rondneuzen zonder na te hoeven denken, de tijd vliegt voorbij zonder dat je er erg in hebt.
Maar als ik graag wil dat God de ruimte in mijn leven krijgt om mijn pijnplekken aan te raken om te genezen moet ik niet wegvluchten, moet ik niet in de val van de boze trappen en me af laten leiden of bezig laten houden met dingen die niet God op de eerste plaats houden in mijn leven.
Ook had ik nadat ik terug was gekomen op Facebook besloten dat ik 'm niet meer op m'n mobiel wilde hebben, wat me trouwens heel goed beviel. Via m'n tablet die ook de hele dag op tafel ligt kijk je net zo makkelijk, dus heb ik na heel wat wikken en wegen besloten om 'm daar ook af te halen.
Nu kon ik alleen nog via m'n pc nog kijken en dat hielp me enorm om mijn gebruik onder controle te houden. Eigenlijk was ik best tevreden met dit compromis, natuurlijk is niet alles aan Facebook of het internet verkeerd, maar voor mij is het vooral de vraag : waar besteed ik mijn tijd en aandacht aan ?
Maar al snel ging er in mijn achterhoofd iets knagen : waarom gewoon niet helemaal stoppen met Facebook ?
Het zou dus heel goed kunnen dat ik alsnog ga besluiten om er gewoon helemaal te stoppen met sociale media, de weken dat ik off-line was nadat een vervelend virus mijn fb-account plaagde gaven echt rust.
Mocht je me binnenkort ineens missen dan heb ik waarschijnlijk de knoop doorgehakt, wees dan niet verbaasd.
Mijn blog blijft natuurlijk wel bestaan, en wie dat echt wil volgen kan zich aanmelden voor een melding via de mail.
Ik valt mij in onderwijs dat ik luister steeds meer op dat het belangrijk is om voldoende de tijd te nemen om naar God te luisteren, Hij spreekt als ik Hem mijn volle aandacht geef, en ik denk dat dat waar is.
God wil geen bijzaak zijn in mijn leven.
Als we verliefd zijn krijgt het onderwerp van onze liefde alle aandacht, die aandacht daar verlangt Jezus naar.
Ik wil heel graag Zijn stem verstaan, beter leren verstaan, maar ik vind het ook heel lastig om stil te zijn en te luisteren, daar echt de tijd voor te nemen, mij daar bewust op te consenteren.
Het is een leerproces dat ik best lastig vind, Heer wilt U mij helpen.
Ik vind het een lastig onderwerp, ik wil niet de super vrome tante uithangen, maar ik zie wel degelijk de enorme noodzaak van mijn focus is en zo interessant vind ik het sociale media gebeuren niet meer, ik verlang naar echt en puur contact.
Twijfel, twijfel..........
ONDERWEG naar Hem en met Hem
P.S. Zoals mensen die regelmatig op mijn blog reageren wel weten, ik reageer vrijwel altijd even terug, ook is er de mogelijkheid om me te mailen, mijn mail-adres staat onder mijn blog vermeld en van daaruit kunnen we altijd zien hoe het contact verder uitgroeit.
vrijdag 26 oktober 2018
Een sprekende God
Wij hebben een sprekende God, onze God is niet van steen, hout, goud of zilver met oren die niet horen, ogen die niet zien en een mond die niet spreekt.
Psalm 115 spreekt daarover in de verzen 5-7 "Zij hebben een mond, maar spreken niet; zij hebben een neus, maar ruiken niet; hun handen, die tasten niet; hun voeten, die gaan niet; er komt geen geluid uit hun keel."
Onze God hoort ons, Hij verstaat zelfs ons zuchten, Hij ziet alles, Zijn ogen zijn onafgebroken op ons gericht, en wil tot ons spreken.
Maar zijn wij bereid te luisteren, willen wij ons erin oefenen om Zijn stem te verstaan, ook als dat betekend dat mensen om ons heen daar niks van begrijpen, ons misschien dan wel vreemd vinden.
Geven we dan op of zetten we onze zoektocht door.
Ik vind het heerlijk om te ervaren dat God tot mij spreekt, en dat vind ik zo bijzonder, Het maakt me blij, ik geniet ervan, natuurlijk hoor ik ook wel eens dingen die ik lastig vind, maar ik ben er van overtuigd dat Hij alles zegt vanuit Zijn enorme liefde voor mij.
Vluchten is zo´n menselijk trekje en zo begrijpelijk, als het even te lastig is geweest of er teveel pijn werd opgerakeld heb ik die neiging om me terug te trekken, alsof ik zeg `Nu even niet Heer`, en dat mag, God forceert ons niet. Maar Hij verlangt er zo naar dat we bij Hem schuilen ook als het pijn heeft gedaan als Hij het vuil uit de wond heeft gespoeld, Hij verlangt ernaar om ons te troosten.
Psalm 115 spreekt daarover in de verzen 5-7 "Zij hebben een mond, maar spreken niet; zij hebben een neus, maar ruiken niet; hun handen, die tasten niet; hun voeten, die gaan niet; er komt geen geluid uit hun keel."
Onze God hoort ons, Hij verstaat zelfs ons zuchten, Hij ziet alles, Zijn ogen zijn onafgebroken op ons gericht, en wil tot ons spreken.
Maar zijn wij bereid te luisteren, willen wij ons erin oefenen om Zijn stem te verstaan, ook als dat betekend dat mensen om ons heen daar niks van begrijpen, ons misschien dan wel vreemd vinden.
Geven we dan op of zetten we onze zoektocht door.
Ik vind het heerlijk om te ervaren dat God tot mij spreekt, en dat vind ik zo bijzonder, Het maakt me blij, ik geniet ervan, natuurlijk hoor ik ook wel eens dingen die ik lastig vind, maar ik ben er van overtuigd dat Hij alles zegt vanuit Zijn enorme liefde voor mij.
Hier is mijn hart, Heer.
Hier is mijn hart, Heer.
Spreek uw waarheid
binnen in mij.
Ik ben van U. Ik ben aanvaard.
Hier is mijn hart, Heer.
Spreek uw waarheid
binnen in mij.
Ik ben van U. Ik ben aanvaard.
Ik ben geliefd en puur gemaakt.
Ik leef opnieuw. Ik adem in.
Ik vind herstel, een nieuw begin.
Hier is mijn hart, Heer.
Hier is mijn hart, Heer.
Spreek uw waarheid
binnen in mij.
Ik ben van U, ik ben aanvaard
Ik ben geliefd en puur gemaakt.
Ik leef opnieuw. Ik adem in.
Ik vind herstel, een nieuw begin
U bent sterk. U behoudt.
U vergeeft. U bent trouw.
U bent licht. Schijn in mij.
U die leeft, leef in mij.
Hier is mijn leven.
Hier is mijn leven.
Spreek uw waarheid
binnen in mij.
U bent meer dan genoeg.
U bent hier. U bent goed.
U bent hoop. U die redt,
U bent al wat ik heb
Spreek uw waarheid
binnen in mij.
Ik leef opnieuw. Ik adem in.
Ik vind herstel, een nieuw begin.
Hier is mijn hart, Heer.
Hier is mijn hart, Heer.
Spreek uw waarheid
binnen in mij.
Ik ben van U, ik ben aanvaard
Ik ben geliefd en puur gemaakt.
Ik leef opnieuw. Ik adem in.
Ik vind herstel, een nieuw begin
U bent sterk. U behoudt.
U vergeeft. U bent trouw.
U bent licht. Schijn in mij.
U die leeft, leef in mij.
Hier is mijn leven.
Hier is mijn leven.
Spreek uw waarheid
binnen in mij.
U bent meer dan genoeg.
U bent hier. U bent goed.
U bent hoop. U die redt,
U bent al wat ik heb
Spreek uw waarheid
binnen in mij.
Wat een prachtig gebed is dit lied, een lied wat ik wel kende, maar wat God nog eens extra onder mijn aandacht bracht doordat iemand mij het op het juiste moment toestuurde.
Soms bespeur ik ook strijd in mij en wil ik liever even niet luisteren.
Vluchten is zo´n menselijk trekje en zo begrijpelijk, als het even te lastig is geweest of er teveel pijn werd opgerakeld heb ik die neiging om me terug te trekken, alsof ik zeg `Nu even niet Heer`, en dat mag, God forceert ons niet. Maar Hij verlangt er zo naar dat we bij Hem schuilen ook als het pijn heeft gedaan als Hij het vuil uit de wond heeft gespoeld, Hij verlangt ernaar om ons te troosten.
Hij wil ons zo graag laten weten, laten voelen dat we veilig zijn in de Zijn sterke armen, de veilige armen van Vader.
Liefdevolle Vader help mij niet meer weg te kruipen op andere plekken, maar bij U te kruipen en me te koesteren in Uw liefdevolle veilige armen.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
maandag 22 oktober 2018
Ik werd gezien
In een eerder blog schreef ik al dat God tegen mij zei "Ik zie jou" en hoeveel dat voor mij betekende.
Mijn leven lang heb ik het gevoel gehad dat ik er niet mocht zijn.
Ik kreeg een mailtje van iemand die mijn blogs las en zij vroeg of ik wel eens van Wonderfull Free Life Ministries had gehoord.
Ik ben heb de site opgezocht en begon het onderwijs te beluisteren over innerlijke genezing en dat kwam diep in mij binnen. Ik leerde dat dat er dingen (trauma) in onze ziel weggestopt kunnen zitten die we ons niet kunnen herinneren. Maar God ziet die pijn plekken wél en Hij kan ze in onze herinnering terug brengen als wij Hem dat vragen, er voor open staan om Hem in die pijn uit te nodigen, die pijn in Zijn licht te brengen.
Geheimen die in het licht gebracht worden verliezen hun kracht.
Huilend heb ik gebeden Heer legt U de wortel maar bloot, want ik begrijp het niet en het doet zo'n pijn, ik wil me zo niet voelen.
Langzaam maar zeker werden mij meer en meer pijnpunten duidelijk. Ook al wist ik nog niet wat ik er mee moest, het gaf wel inzicht.
Toen ik een tijdje geleden deze ministry bezocht werd me daar iets duidelijk : Een klein schreeuwende baby, een schreeuw "Waar ben je ?!" en ik herinnerde me wat mijn moeder mij altijd heeft vertelt over mijn geboorte, in de blog "Bijzonder" heb ik daar al over verteld. Die 3 dagen in quarantaine hebben een enorme impact gehad. Ik was daar zo alleen, voelde me zo enorm verlaten.
Niemand heeft daar schuld aan, mama ook niet, zij was zelf veel te ziek. Dingen gingen toen zo, de doktoren en zusters deden ook wat zij dachten dat het beste was voor moeder en kind. Ook al kende ik het feit, ik heb me nooit gerealiseerd dat diep daarin de wortel lag.
Er is met me gebeden en dat kleine schreeuwende baby'tje werd weer verbonden met mij, ze werd erkend en ik mocht haar omarmen en God bracht daar Zijn troost, zoals Hij alleen kan troosten, en ik kon alleen maar huilen en bidden : doe maar Heer, herstelt U het maar, troost U maar, ik wil heel worden tot Uw eer.
Hoewel ik altijd enorm sceptisch ben geweest over dit soort dingen was hier niks raars of engs of zweverig's aan.
Dit was zo enorm bijzonder, het was zo'n enorme bevestiging van wat God met Pasen 2016 tegen mij zei "Ik zie jou".
Hij zag wat ik niet wist, niet kon weten omdat ik veel te klein was toen dit mij overkwam, maar Hij wist dat daar een stukje van mijn ziel dat zo enorm veel pijn deed als een plakje was losgesneden en was geparkeerd in een donker hoekje.
Maar zulke donkere hoekjes hebben onbewust zo enorm veel effect.
Daarna werd mij duidelijk dat ik daardoor mijzelf mijn leven lang heb verteld dat ik er niet mocht zijn, en de signalen van de buitenwereld bevestigde dat voor mij. Ik heb mezelf het zwijgen opgelegd, mocht niet voelen wat ik voelde, zette m'n gevoel en emoties zo veel mogelijk op slot, duwde mezelf naar beneden.
Dat ik er niet mocht zijn was niet de waarheid, het was een regelrechte leugen uit het rijk van de duisternis !
Ieder zaadje dat binnendringt in een eicel en zich ontwikkelt tot een mensje is gewenst en gewild door de Hemelse Vader.
Psalm 139:13 zegt dat heel mooi "U hebt mij gemaakt, in de buik van mijn moeder gevormd."
Vanaf dat prilste begin ziet Hij elk mensenkind en is Zijn oog daar op gericht, en hij verliest hem / haar nooit meer uit het oog.
Mijn leven lang heb ik het gevoel gehad dat ik er niet mocht zijn.
Ik kreeg een mailtje van iemand die mijn blogs las en zij vroeg of ik wel eens van Wonderfull Free Life Ministries had gehoord.
Ik ben heb de site opgezocht en begon het onderwijs te beluisteren over innerlijke genezing en dat kwam diep in mij binnen. Ik leerde dat dat er dingen (trauma) in onze ziel weggestopt kunnen zitten die we ons niet kunnen herinneren. Maar God ziet die pijn plekken wél en Hij kan ze in onze herinnering terug brengen als wij Hem dat vragen, er voor open staan om Hem in die pijn uit te nodigen, die pijn in Zijn licht te brengen.
Geheimen die in het licht gebracht worden verliezen hun kracht.
Huilend heb ik gebeden Heer legt U de wortel maar bloot, want ik begrijp het niet en het doet zo'n pijn, ik wil me zo niet voelen.
Langzaam maar zeker werden mij meer en meer pijnpunten duidelijk. Ook al wist ik nog niet wat ik er mee moest, het gaf wel inzicht.
Toen ik een tijdje geleden deze ministry bezocht werd me daar iets duidelijk : Een klein schreeuwende baby, een schreeuw "Waar ben je ?!" en ik herinnerde me wat mijn moeder mij altijd heeft vertelt over mijn geboorte, in de blog "Bijzonder" heb ik daar al over verteld. Die 3 dagen in quarantaine hebben een enorme impact gehad. Ik was daar zo alleen, voelde me zo enorm verlaten.
Niemand heeft daar schuld aan, mama ook niet, zij was zelf veel te ziek. Dingen gingen toen zo, de doktoren en zusters deden ook wat zij dachten dat het beste was voor moeder en kind. Ook al kende ik het feit, ik heb me nooit gerealiseerd dat diep daarin de wortel lag.
Er is met me gebeden en dat kleine schreeuwende baby'tje werd weer verbonden met mij, ze werd erkend en ik mocht haar omarmen en God bracht daar Zijn troost, zoals Hij alleen kan troosten, en ik kon alleen maar huilen en bidden : doe maar Heer, herstelt U het maar, troost U maar, ik wil heel worden tot Uw eer.
Hoewel ik altijd enorm sceptisch ben geweest over dit soort dingen was hier niks raars of engs of zweverig's aan.
Dit was zo enorm bijzonder, het was zo'n enorme bevestiging van wat God met Pasen 2016 tegen mij zei "Ik zie jou".
Hij zag wat ik niet wist, niet kon weten omdat ik veel te klein was toen dit mij overkwam, maar Hij wist dat daar een stukje van mijn ziel dat zo enorm veel pijn deed als een plakje was losgesneden en was geparkeerd in een donker hoekje.
Maar zulke donkere hoekjes hebben onbewust zo enorm veel effect.
Daarna werd mij duidelijk dat ik daardoor mijzelf mijn leven lang heb verteld dat ik er niet mocht zijn, en de signalen van de buitenwereld bevestigde dat voor mij. Ik heb mezelf het zwijgen opgelegd, mocht niet voelen wat ik voelde, zette m'n gevoel en emoties zo veel mogelijk op slot, duwde mezelf naar beneden.
Dat ik er niet mocht zijn was niet de waarheid, het was een regelrechte leugen uit het rijk van de duisternis !
Ieder zaadje dat binnendringt in een eicel en zich ontwikkelt tot een mensje is gewenst en gewild door de Hemelse Vader.
Psalm 139:13 zegt dat heel mooi "U hebt mij gemaakt, in de buik van mijn moeder gevormd."
Vanaf dat prilste begin ziet Hij elk mensenkind en is Zijn oog daar op gericht, en hij verliest hem / haar nooit meer uit het oog.
Petrina Haak een blogster die ik met veel plezier en waardering volg is een eigen praktijk gestart : Echt-leven en van haar is de volgende vlog die zo enorm mooi uitlegt hoe belangrijk het is om van jezelf te houden.
Zij eindigt deze vlog met de conclusie dat liefde de sleutel is naar echt leven, en daar ben ik van overtuigd.
Zijn liefde voor mij heeft mij leven gegeven, Zijn liefde voor mij heeft me laten zien dat ik gewild, gewenst en geliefd ben, dat ik er mag zijn en dat ik van mezelf mag houden en vanuit die liefde ook van anderen mag houden.
Liefde zonder oordeel, liefde die ruimte geeft aan mezelf en aan de ander.
Trouwe lezers hebben misschien al eens gemerkt dat ik liefde altijd maar een lastig onderwerp vond, maar deze ervaring heeft mijn fundament verbreed en verstevigd, ik mag daarop verder groeien en ontwikkelen en wat kijk ik daar naar uit.
Hij zet mij stevig op mijn voeten met mijn wortels diep in de grond.
Ik word hier zo blij van, deze wandeling aan Gods hand is zo bijzonder, ik krijg zin om te huppelen, zou ik misschien zelfs in de toekomst durven te gaan dansen van vreugde.
Als ik denk aan Gods ogen die voortdurend op mij gericht zijn gaat er van alles door mij heen, voorlopig ga ik die gevoelens gewoon leren toelaten, en er van leren te genieten, want dat mag, dat is Zijn bedoeling, dat ik geniet van mijn leven hier op deze aarde met Hem.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
zaterdag 20 oktober 2018
Vertrouwen
Vertrouwen, ik vind het best een dingetje, het is een hele leerschool, maar wat is het mooi en kostbaar om te leren.
Je vertrouwen stellen op Jezus.
Hebreeën 12.2 zegt "Daarbij moeten we alleen op Jezus letten, want Hij is onze Leider. Hij wijst ons de weg en gaat voor ons uit. Hij is ons voorbeeld in het geloof. Hij verdroeg de dood aan het kruis en alle schande, omdat Hij wist hoe blij Hij daarna zou zijn. Nu zit Hij naast God op de troon."
Jezus keek niet naar de omstandigheden, Hij hield Zijn ogen gericht op Zijn doel, Hij wist waarvoor Hij naar deze wereld was gekomen.
Zijn doel was de mensen Zijn liefde te laten zien, een voorbeeld voor ons mensen te zijn van hoe het ook kon. Een leven niet gebaseerd op onze menselijke gevoelens en verlangens, maar een leven geleid door Gods Geest.
'Tis so sweet to trust in Jesus,
Just to take Him at His Word
Just to take Him at His Word
Just to rest upon His promise,
Just to know, "Thus saith the Lord!"
Jesus, Jesus, how I trust Him!
How I've proved Him o'er and o'er
How I've proved Him o'er and o'er
Jesus, Jesus, precious Jesus!
Oh, for grace to trust Him more!
I'm so glad I learned to trust Him,
Precious Jesus, Savior, Friend
Precious Jesus, Savior, Friend
And I know that He is with me,
Will be with me to the end.
Oh, how sweet to trust in Jesus,
Just to trust His cleansing blood
Just to trust His cleansing blood
And in simple faith to plunge me
'Neath the healing, cleansing flood!
Yes, 'tis sweet to trust in Jesus,
Just from sin and self to cease
Just from sin and self to cease
Just from Jesus simply taking
Life and rest, and joy and peace.
Dit leren leven vanuit Zijn Geest is een proces van vallen en opstaan, van meer willen en soms ook gewoon even niet meer willen omdat het proces soms gewoon tegen valt of pijn doet, maar mijn ervaring is inmiddels dat ik toch steeds weer bij Hem terug kom en met Hem verder wil, ik mag leren om me niet meer af te laten schrikken door de dingen die ik op mijn weg tegen kom.
Ik mag leren de dingen op die weg te nemen zoals ze komen en op Hem te vertrouwen en te leven in de vreugde en vrede die Hij geeft.
ONDERWEG naar Hem en met Hem
Abonneren op:
Posts (Atom)