Vreugde kiezen

Ik ben zo dankbaar voor de vreugde die ik leer kennen in Hem, de vreugde des Here is echt een hele bijzondere kracht. Ik heb Hem niet alleen gevraagd om Zijn vreugde, ik ervoer ook dat ik Hem ook toestemming moest geven om het vrij te zetten in mij, en ik bad : Heer ik geef U toestemming Uw vreugde vrij te zetten in elke vezel van mijn wezen. Uw vreugde zal mijn kracht zijn zoals Nehemia 8:10b zegt. Heel bijzonder gaf God me ook daar weer een lied (helaas heb ik geen idee hoe ik deze geluidsopnamen in m'n blog kan delen) Ik ervaar ook zoveel vreugde in het gewoon doen wat Hij zegt zonder daar al te veel mijn eigen gedachten omheen te vouwen. Nog altijd volg ik Dutch Sheets's  (Engelstalige) overdenkingen Give Him 15 Ik deel hier het filmpje : Love's motivation. In dit filmpje raakte me dat hij zei dat sommige christenen eerst willen weten wat God wil voordat ze besluiten of ze het al dan niet willen doen.  Hoe graag gaan we er eerst zelf eens over nadenken, en willen we eerst het hele plaatje duidelijk hebben voor we op weg gaan. Dutch noemt dit een recept voor falen. Wij moeten vooraf besluiten dat Hij de leiding heeft en dat wij alles zullen doen wat Hij van ons vraagt.

Dit deed me terugdenken aan iets wat ik eerder had gelezen in het boek Een God van mogelijkheden, waar ik het al vaker over heb gehad. Ik las daar "Doorgaans ben je je niet bewust van je diepste overtuigingen over God. Je kunt bepaalde dingen over God geloven omdat je dat zo geleerd hebt, terwijl het godsbeeld dat je ten diepste koestert, daarvan afwijkt. Je hart reageert altijd op wat je werkelijk, diep vanbinnen gelooft, en niet wat je op theoretisch niveau denkt dat je gelooft. Daarom wordt wat je zegt te geloven niet altijd in je leven weerspiegeld." BAM, dat kwam binnen, en ik dacht : Dat dus ! nu snap ik het ! Als ik diep van binnen niet geloof dat God veilig en te vertrouwen is, ook al spreek ik dat verstandelijk uit, dan hapert het. Daarom is het zo nodig dat dat niet alleen mijn denken maar elke vezel van mijn wezen, mijn onderbewuste word vernieuwd en  innerlijk geneest. Dit is wat elke mens nodig heeft ! Ons hart heeft zoveel genezing nodig, ik geloof dat er geen mens is waar dat niet voor geld, we zijn allemaal mensen die overtuigingen (vaak als gevolg van opgelopen pijn) in ons hart hebben waar we ons niet van bewust zijn maar waar we de effecten wel van in ons leven proeven en waar we tegenaan lopen, en soms tegenaan knallen en dat doet pijn.

Romeinen 10:9 zegt "Als u met uw mond de Heer Jezus belijdt en met uw hart gelooft........" Je begint uit te spreken met je mond (hard op) en van daaruit moet het zakken naar je hart waar ons geloof geworteld is. Ons hart staat voor onze ziel : ons denken, onze wil, onze emoties. Tijdens de Profetische training die ik heb gevolgd bij Living in your desteny, ontving ik een woord waarin God zei : Ik wil in jou ziel zijn Wie Ik ook jou onze geest ben. Dat kwam toen enorm bij me binnen. Ik heb ooit eens de uitspraak gehoord, en ik ben 'm nooit vergeten (weet niet meer van wie deze uitspraak is) God woont in je geest, je geest is een nieuwe schepping, het moet alleen nog even door je ziel en je lichaam heen komen. Ik moet wel zelf de keuze maken of ik Hem daar ook toestemming voor geef om daar ook daadwerkelijk te mogen zijn Wie Hij daar zo graag voor mij wil zijn. God zal zich nooit opdringen en het zal ook niet vanzelf, automatisch gebeuren.

Even terug naar het filmpje van Dutch, gehoorzaamheid is een keuze, gehoorzaamheid is vaak ook een voorwaarde, het brengt ons in de beweging die nodig is om de volgende stap/instructie te ontvangen. Gehoorzaamheid uit liefde, uit verlangen je leven met Hem te leven, onder Zijn leiding, ook als het ons geloof oprekt. Wat ons hart werkelijk gelooft over Wie God werkelijk is heeft invloed op de keuze die wij maken. God verlangt ernaar ons (onbewuste) beeld van Hem in lijn te brengen met Zijn Waarheid. Vertrouw ik Hem om in vertrouwen te doen wat Hij van mij vraagt omdat Hij iets wil bereiken op deze aarde wat Hij door mij op deze aarde wil bereiken. 

In onze maatschappij willen we graag weten wat iets ons oplevert, als het niets oplevert vind ik het dan nuttig om daarin te investeren ? Om het even heel oneerbiedig te zeggen : God levert altijd wat op. Maar dat is niet de basis waarop ik wil kijken naar Hem, zo wil ik niet leven. Misschien kan ik beter vragen : lever ik Hem iets op ? Maar ook Hij wil zo niet naar mij kijken en zo niet met mij leven. Hij heeft mij/ons/mensen geschapen om het prachtige Leven dat Hij is mee te delen, Hij wilde niet alleen zijn, Hij wilde de mens, om mee te leven, om mee te genieten. 

Heer ik wil beschikbaar zijn, U hebt dat verlangen in mij gelegd, U gaf mij leven, U hebt mijn leven op meerdere momenten gespaart en in stand gehouden. Ik kies ervoor dit ontvangen leven te leven voor U en met U, mee te bewegen in Uw plan zodat U Uw doel voor deze aarde kunt uitwerken en Uw Koninkrijk zichtbaar word op deze aarde zoals in de hemel. U hebt de leiding en ik gehoorzaam. Wees in mijn ziel wie U bent in mijn geest. Ik moet ineens denken aan een oud lied Laat heel de wereld het zien, dit is wat er gebeurt als ik/wij optrekken als U zegt : kom in beweging. En Uw opdrachten zijn altijd gemotiveerd door Liefde. Misschien vind ik het proces niet altijd fijn, maar de vrucht zal altijd goed zijn.  

Dank U Heer voor wie U bent, voor wat U mij leert, dank U wel voor het geweldige werk dat U in mij werkt, ik geef U toestemming het af te maken, het proces is soms moeilijk, en ik zie ze niet altijd gelijk, maar de vruchten zijn heerlijk en ik geniet ervan. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Verheug je

Vorige week schreef ik over Keuzevrijheid, hoe God mij steeds meer laat zien hoe Hij met mij wil samenwerken, hoe het Hem om relatie gaat, hoe dat Zijn prioriteit heeft. Hoe Hij dus ook wil samenwerken in het veranderen van mijn denken zoals Efeze 4:23 zegt "En dat u vernieuwd wordt in de geest van uw denken" In het prachtige dagboekje Ik ben altijd bij je van Sarah Young las ik het volgende : Ik geniet ervan jouw perspectief te veranderen door mijn licht.....Ik kwam om blinden de ogen te openen, om gevangenen te bevrijden uit de kerker, wie in duister zitten uit de gevangenis. (Jesaja42:7) Als je merkt dat je gevangen zit in ondankbaarheid, vraag Mij dan je ogen te openen en je uit die duistere plaats te bevrijden...... Je geest vullen met mijn Woord kan je helpen dingen te bekijken vanuit mijn oneindig wijze perspectief. Mijn Woord is scherper dan een tweesnijdend zwaard. (Hebreeën 4:12) Ik gebruik het voor het uitvoeren van geestelijke operaties, om de opvattingen en gedachten van je hart (Hebreeën 4:12) bloot te leggen en gezond te maken. Wanneer mijn Woord je blik verlicht, bevrijd Ik je uit de kerker van ondankbaarheid. Ik maak je vrij, zodat je kunt genieten van de vreugde van een dankbaar hart." 

Toen ik dit stukje las moest ik gelijk denken aan een tekst die God regelmatig in mijn gedachten terug bracht. Lucas 10:20 "Verblijd u echter niet daarover dat de geesten aan u onderworpen zijn, maar verblijd u erover dat uw namen opgeschreven zijn in de hemel." Verblijd je erover dat je naam staat geschreven in de hemel. En dan moet ik denken aan Nehemia 8:11b ".......Wees niet bedroefd, want de vreugde van de Here is uw kracht." Den denk ik aan woorden die over mij zijn uitgesproken waarin God zei : Ik wil jou levensvreugde herstellen. Ik schreef daarover in de blog Vreugde. God wil mijn levensvreugde herstellen, maar dan is het ook nodig dat mijn denken over wat vreugde is wordt vernieuwd. Alleen Zijn Woord vol liefde kan mijn opvattingen en gedachten vaneen scheiden. Steeds bracht Papa God me weer terug bij : verheug je dat je naam geschreven staat in de hemel, laat dat genoeg zijn om je over te verheugen. Verheugen is blijdschap ervaren, de Bijbel roept ons in Filippenzen 4:4 ons altijd in de Heer te verblijden "Verblijd u altijd in de Heere, ik zeg het opnieuw : Verblijd u." Paulus doet in zijn brief aan de Filippenzen een opsomming van wat hij zoal mee heeft gemaakt voor het evangelie en dat was niet niks. Toch zegt hij in vs. 13 van datzelfde hoofdstuk "Alle dingen kan ik aan door Christus, Die mij kracht geeft." Zijn vreugde was niet afhankelijk van zijn omstandigheden, wat een les. Hij doet ook geen suggestie over dat het slim zou zijn je te verheugen, nee hij stelt het als een opdracht, en in Nehemia lezen we daar de rede voor : de vreugde des Here is uw kracht.

Dat deed mij toch wel realiseren dat ik me nog meer bewuster zou mogen verheugen in Hem, dat ik Zijn geliefde kind ben, dat ik in Hem en Hij in mij is (Johannes 15:1-8) Ik bedacht me hoe ik niet genoeg stil sta bij zoveel liefde en genade die ik ontvang in en door de Heer Jezus. Heer dank U wel dat U Uw licht op mijn eigen wereldje laat schijnen en me aanmoedigt het nog meer van Uw kant te bekijken en dankbaarheid in mijn hart te kweken voor alles wat ik elke dag weer ontvang uit Uw hand. Te beginnen dat mijn naam staat geschreven in de hemel, dat ik daar bekend ben, gekend, erkend, dat ik van waarde ben. Dat ik 's morgens mijn ogen weer mag open doen in de veiligheid van het huis waar we mogen wonen, dat ik adem haal, dat ik U daarvoor mag eren, dat ik door wie ik ben U mag reflecteren, dat U een liefdevolle God en Vader bent, die van mij houd zonder oordeel, die van mij geniet. Heer doordrenk elke vezel van mijn wezen van die enorme reden tot vreugde en dankbaarheid. Papa wat bent U goed. 

Ik heb zoveel rede om me te verheugen, ook als ik gestretcht word, als dingen onwennig voelen omdat het buiten m'n comfortzone ligt, of omdat ik nieuw terrein betreed. Maar daar vind de groei en de ontwikkeling plaats. daar verandert je denken, dat is onderdeel van worden wie je bent, van in de vrijheid treden, uit de gevangenis van ondankbaarheid, onmogelijkheid. En eigenlijk kom ik dan weer uit bij m'n blog van vorige week waar ik het ook had over de boeken  De kracht van verbeelding en Beperk God niet, die me helpen om te gaan kijken vanuit Zijn perspectief. Ik ben zo blij dat ik de rest van mijn leven heb om te groeien en te ontwikkelen. Het beste komt nog ! En dan bedoel ik niet de hemel, alhoewel daar alle strijd voorbij zal zijn, maar ook hier op aarde komt het beste nog voor mij. Hij is bij mij en heeft het beste met mij voor en mijn naam staat geschreven in de hemel.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Keuzevrijheid

De Blog Opstaan (vervolg) die al een tijdje geleden online kwam is nog steeds zo actueel, het is dan ook een levenslang proces denk ik om Hem meer en meer te leren kennen, maar ook jezelf, zoals Hij je gemaakt hebt te leren kennen, te weten wie je bent in Hem. Ik ben zo blij en dankbaar voor het diepe proces wat ik doormaak hierin, dat ik leer zijn, m'n lach en m'n traan er leer te laten zijn, maar ook de wiebeligheid, mijn niet zeker weten. Ik merk ook dat ik niet zo nodig altijd meer een mening hoef te hebben en 'm zeker ook niet altijd hoef te ventileren. Ik heb zo genoeg aan mijn eigen straatje, mijn eigen hart, om dat in overeenstemming te brengen en houden met het hart van Papa God.  Het raakt me hoeveel liefde Hij geeft, hoe onvoorwaardelijk Hij is.

Ik heb ontdekt dat er zo enorm veel wettisisme in mij verweven en verborgen zat, wat ben ik dankbaar dat Papa daar mijn ogen meer en meer voor opent en zegt : jij bent vrij, jij mag kiezen, Ik leg jou niks op, leg dan ook jezelf niks op en je hoeft je ook niks op te laten leggen door een ander. Ik wil met jou samenwerken, Ik vraag jou om met Mij samen te werken, maar jij hebt de vrijheid om te kiezen. Ik wijs je niet af als je "nu even niet" of "nee" zegt. Ik veroordeel je niet, Ik manipuleer je niet. Vorige week haalde ik het boek Een God van mogelijkheden ook al aan, hoe verder ik kwam in dit boek hoe meer ik Gods liefde proefde voor mij, Zijn schepping die Hij als vrij mens schiep. Hij nam een enorm risico door daar voor te kiezen, en Hij is nooit op die beslissing terug gekomen, en dat raakt me zo enorm. Hoe liefdevol is Hij. In die enorme liefde heeft Hij ook heel veel klaarliggen voor hen die met Hem op weg willen gaan en zich door Hem willen laten leiden.

Twee andere boeken die ik in diezelfde tijd las sloten daar op aan voor mij. Ik begon in De kracht van verbeelding van Andrew Wommack en daarin verwees hij naar een ander boek van hem : Beperk God niet, en ook dat bleek in mijn kast te staan dus begon ik ook daarin. Papa God heeft zo ontzetten veel voor ons klaarliggen wat Hij ons aanbied, waar Hij met ons mee aan de gang wil, waarmee Hij wil samenwerken met ons, maar de keuze is aan ons. Wat was ik onwetend van de enorme rijkdom Papa God voor mij heeft. In Hosea 4:6 zegt God tegen de priesters "Mijn volk is uitgeroeid, omdat het zonder kennis is. Omdat u de kennis verworpen hebt, heb Ik u verworpen om als priester voor Mij te dienen. Omdat u de wet van uw God hebt vergeten." God spreekt hier tot de priesters, maar ik geloof dat we ook zelf een grote verantwoordelijkheid hebben Gods wil te zoeken en open te staan voor wat Hij ons als Zijn kinderen wil leren. 

Ik heb ontdekt dat als je Hem vanuit het verlangen meer en meer openbaring van Hem te ontvangen en wijsheid en onderscheidingsvermogen, Hij het geeft. Ik vind het een feest om met Hem op deze ontdekkingstocht te zijn, wat een bevrijding ervaar ik door het veranderd worden in mijn denken, de genezing en bevrijding die daarmee hand in hand gaat. Maar elke volgende stap begint met een keuze die ik vanuit de vrijheid die Hij mij geeft maak. Hij nodigt me uit, stimuleert me, ik kan bij wijze van spreken het verlangen en de plezier in Zijn ogen zien, Hij geniet hier nog veel meer van dan ik. Maar ik zie ook Zijn liefde en bewogenheid. Tegelijk met de vreugde is er ook regelmatig pijn en op een keer was het of Hij zei : Ik weet hoe pijn het doet. Ik realiseerde me dat Hij dat inderdaad wist want Hij heeft mijn pijn aan het kruis gedragen. Het doet me zo goed te weten : Ik ben nooit alleen, dit (kinder)liedje borrelt dan ook regelmatig in me op. Papa is bij me, Papa weet alles, Papa weet wat Hij doet, Papa weet hoe het moet. En ik, ik leer Papa steeds dieper vertrouwen en geniet van de vrijheid die ik heb om zo enorm veel keuzes te mogen maken. 

De last van : zo en niet anders, geen andere mogelijkheid, het moeten, het beklemmende van : je hebt geen keus, het zal voor jou niet veranderen, je hebt je beste tijd gehad, je doet het er maar mee, glijd steeds meer van me af naarmate ik er voor kies te zeggen : Nee ! Stop ! Dit is een bolwerk van leugen en ik neem je nu gevangen en breng je onder onder Gods Waarheid, daar buig ik voor en voor niets anders. Ik kom in de Vrijheid die Jezus voor mij kocht aan het kruis van Golgotha, wat een liefde en genade dat ik daarin mag leren leven. Dat gaat niet vanzelf, dat vraagt actie, actief zoeken, keuzes maken en in beweging komen. Ja dat is regelmatig eng, dat vraagt dat je uit je comfortzone komt, achter je laat wat je je leven lang hebt meegekregen, wat zo vertrouwd was. Maar ik laat me niet langer beroven door het zogenaamde goede, of onwetendheid van het beste dat Papa God voor me heeft.

Ik ben vrijgekocht, ik ben bedoeld om in vrijheid, vrede, vreugde, liefde, hoop te leven. Ik ben geliefd, gewenst, hoog geschat, bevoorrecht en bemind, deze woorden spreek ik dan ook regelmatig hart op over mezelf uit als proclamatie in de geestelijke wereld. Ik weet wie ik ben en wie ik bedoeld ben te zijn. Ik ben nog niet waar ik wezen zal maar ik ben ook niet meer waar ik geweest ben, ik ben onderweg en geniet van de wandeling samen met Papa God. Ondertussen word ik getest en getraind en word duidelijk wat er écht in mijn hart leeft en wil Papa God daar samen met mij naar kijken en wil Hij me helpen verder te groeien en ontwikkelen en raak ik dieper gegrondvest in Zijn liefde. 

In het boek Een God van mogelijkheden las ik  iets wat ik toch nog wil delen : God heerst door liefde, niet door alles onder de duim te houden. Gods heerlijkheid wordt juist zichtbaar door het feit dat Hij zich door ons laat beïnvloeden. En Zijn soevereiniteit bestaat ook uit Zijn openheid voor ons en de toekomst die wij mede vormgeven. Hoe bijzonder is dat, ik mag mee vormgeven aan mijn eigen toekomst, net als het volk Israël door z'n gedrag hun toekomst mee vormde (b.v. 40 jaar in de woestijn i.p.v. een veel kortere reis) maar ook individuen als Abraham, Mozes. Ik had dat nooit eerder zo gezien, zo dankbaar voor deze eyeopener.  Ondertussen jubelt mijn hart : Groot is Hij !

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Bewustwording

Ik heb al vaker in mijn blogs gedeeld hoe bijzonder ik het vind hoe God m'n blogs gebruikt ook in mijn eigen proces. Hoe ze terwijl ik ze schrijf actueel zijn en als ze gemiddeld een maand of 3 later online komen opnieuw enorm actueel zijn. dat gebeurde ook weer met de blogs Accepteer waar je bent en Laat ze er zijn. Emoties, ze zijn een enorme uitdaging voor me, en ik ben God enorm dankbaar voor de liefdevolle manier waarop Hij op dat gebied aan mij werkt, me weer tot leven wekt en me er mee om leert gaan, me er inzicht in geeft, ook in hoe het werkt. En dan lees ik op een ochtend in het boek Rust bij Jezus iets waarvan ik denk : Natuurlijk ! "Bedenk je eens wat je op een dag allemaal aan informatie binnenkrijgt. En wat dat bij je teweegbrengt. Iedereen verwerkt informatie met emotie." Ik heb er nooit zo bewust bij stil gestaan dat alles wat wij horen, zien, voelen, ruiken, een bepaalde emotie losmaakt. De Bijbel spreekt zo vaak over ons hart, ons hart is meer dan alleen het fysieke onderdeel van ons lichaam dat ons bloed rondpompt en wat van levensbelang is. Als dit orgaan er mee ophoud vloeit het leven uit ons fysieke lichaam en houd ons leven hier op aarde op. Ons hart staat ook voor onze ziel (ons denken, ons voelen/emoties, en onze wil) Meer en meer word ik me bewust van de invloed die ik heb op de toestand van mijn ziel. Ik ben niet overgeleverd aan de grillen van mijn ziel, ik ben bedoeld om daar heel bewust over te regeren, er sturing aan te geven. 

Het boek Een God van mogelijkheden (een absolute aanrader) was een enorme eyeopener voor mij. Niet alles licht vast in het leven, we krijgen van God zoveel mogelijkheden om zelf te kiezen. Door het lezen van dit boek heb ik me gerealiseerd hoe ik onbewust toch heel lang behoorlijk fatalistisch heb gedacht : zo is het, niets aan te doen, je moet er het beste maar van maken, en onbewust ging ik er dan ook nog van uit dat het zo Gods wil was, het was niet anders, niets aan te doen. Ik denk niet dat ik me bewust zo geleerd is, maar waarschijnlijk is dat wel de sfeer geweest die ik geproefd heb om me heen, bij mijn ouders thuis en ik de kerk waarin ik opgroeide. Echt positief was dat in ieder geval niet. God heeft ons zo mooi gemaakt met een brein/hersenen die zo enorm geniaal werken, die in staat zijn om oude patronen af te leren en nieuwe patronen aan te leren. Die geactiveerd en geprikkeld kunnen worden door waar wij aan kiezen om te denken, door waar wij voor kiezen naar te kijken, door wat wij kiezen te lezen. Kolossenzen 3:2 zegt "Bedenk de dingen die boven zijn en niet die op de aarde zijn." Filippenzen 4: 8 geeft heel goed advies "Verder broeders, al wat waar is, al wat eerbaar is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat prijzenswaardig is, bedenk dat." Wij hebben een vrije keus om te kiezen wat we bedenken, hoe wij antwoorden op wat op ons afkomen. 

Zoals God had gesproken over "sensoren" versus zintuigen, ik schreef daarover in de blog Afwijzing sprak Hij ook over antwoorden (dat moet je bewust doen) versus reageren (dat doe je onbewust)  over in de blog Relaties Ik moet eerlijk toegeven dat dit anders leren denken en anders met mijn emoties om leren gaan een flinke uitdaging is, maar ik ervaar ook Gods liefdevolle nabijheid en sturing. Papa weet wat dit allemaal in me losmaakt en wat dat met me doet.  Zo bracht Hij ook het boek Cleaning up your mental mess van Caroline Leaf onder mijn aandacht, een neurowetenschapper die in haar onderzoek vind wat al in de Bijbel word beschreven over ons brein. Het is niet een boek wat ik ff doorlees, maar steeds weer als ik wist : nu moet ik verder lezen, sloot het steeds weer aan op wat God me aan het leren was, en was het of Hij knipoogde : zo werkt het dus, zo bijzonder heb ik jou geschapen, dit is mijn cadeau aan jou en daar mag jij mee aan het werk gaan en Ik help je daarbij. Samen, jij en Ik, gaan wij deze weg, Mijn weg en ga jij meer en meer op Mij lijken en weerspiegelen wij het Koninkrijk van de hemel op de plaats waar Ik jou geplaatst heb. 

In de blog Zelfbeeld schreef ik over de vier aspecten die ons zelfbeeld vormen, ook dat gebeurd vaak onbewust, maar wij kunnen daar wel degelijk heel bewust voor kiezen om dat beeld van onszelf te veranderen in het beeld wat Papa God van ons heeft en wat Hij voor ons bedoeld heeft. Ik bad al een tijdje regelmatig : Heer laat mij maar zien wat er nog in mijn denken is wat niet in lijn is met Uw denken, laat me maar zien waar ik (nog) leugens geloof over mezelf of U. En dan lees ik in het boek  Genezing van beschadigde emoties over : Perfectionisme. Dat kwam enorm binnen en er begon zich van alles te roeren en ik dacht : ik was toch geen perfectionist ? Ik was er eerder van overtuigd dat ik het allemaal niet kon. En dan lees ik wat de symptomen van een perfectionist zijn : * Tirannie van het moeten, * Zelfverwerping, * Innerlijke onrust, * Wettisisme, * Bitterheid, * Ontkenning. En dan lees ik in de beschrijvingen toch wel heel erg veel herkenning, vooral in het "moeten",  de zelfverwerping, het wettisisme en de ontkenning. Gelukkig weet ik dat Papa al heel liefdevol met mij op die gebieden bezig is, maar ik realiseer me ook dat Hij hier heel liefdevol de wortel aanwijst. Een wortel die ik niet als zodanig had herkend of erkend. Het is tijd dat ik dit beleid als zonde en me hiervan bekeer en met Hem hierin mijn denken dieper ga vernieuwen, mijn beeld van mijzelf in lijn ga brengen met Zijn beeld, Zijn Waarheid. 

Papa God dank U wel dat U erbij bent, dat U de regie hebt, dank U wel dat U veilig bent, vol van Liefde, genadig, dat U door Heilige Geest de inwonende kracht in mij bent die me in staat stelt te doen wat nodig is om te veranderen naar Uw beeld. Het is zoals U regelmatig tegen me zegt : het is jij en Ik, wij samen, we zijn een team, Ik kan en wil het niet zonder jou doen. Jij doet wat jij kan, jij wil de weg gaan die Ik je wijs, jij vraagt mij jou dieper bereidwillig te maken en dat doe Ik, jij geeft Mij toestemming om te doen wat jij niet kan en in die samenwerking komen we tot Mijn doel met het leven dat Ik jou heb gegeven. Ik vind dat zo mooi. Met dat ik dit schrijf moet ik weer denken aan wat U ook regelmatig tegen me zegt : jij kan meer dan je denkt. Nee ik kan het niet in eigen kracht, maar ik ben aangesloten op de Krachtbron van Leven, genezing, heelheid en overvloed. En dan moet ik weer denken aan die oude Country Gospel song Me and Jesus. Ik heb een tijdje getwijfeld of dit wel kon, zo'n lied, maar ik denk dat Papa zegt : ja hoor, geniet jij maar van die muziek. Geniet jij maar van Mijn werk in jou, je hoeft het allemaal niet zo zwaar op te nemen, dat doe Ik ook niet. Ik geniet van jou, Ik zie hoe je groeit en ontwikkeld. Zoals jij kijkt naar een (klein)kind dat leert lopen, met vallen en opstaan, zo kijk ik vol genoegen naar jou en bedenk me hoe trots Ik op je ben en hoeveel Ik van je hou. Dan word ik stil en komt er weer een lied in me op : I can't even walk without You holding my hand. Zonder U kan ik niet eens lopen Heer, ik heb U zo nodig. Dank U wel dat U er altijd bent, en mij helpt en leidt.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Relaties

Eigenlijk sluit dit blog heel erg aan op het vorige blog Zelfbeeld, het beeld dat wij van onszelf hebben weerspiegeld op onze relaties. Al een tijd is God bezig met me te leren hoe Hij naar mij kijkt en dat Hij zo graag ziet dat ik op Zijn manier naar mezelf kijk, vol liefde. Tegelijk spreekt Hij al een tijd over verbinden, relaties aangaan, dat vraagt erom dat ik mezelf open stel, me kwetsbaar op durf te stellen. Over mijn weg daarin heb ik regelmatig gesproken in m'n blogs. Ik ben dankbaar voor de verandering die ik proef in m'n eigen hart, ik leer genieten van de mooie mensen waar ik mijn dagelijkse leven mee mag delen, en hen die God in mijn leven brengt. Ik mag hun schoonheid leren zien en daar van genieten, maar ik mag ook oog krijgen voor wie ik zelf ben en daar van genieten, want ook ik durf nu te zeggen : wat een mooi mens ben ik, wat heeft God mij mooi gemaakt, wat een mooie dingen heeft Hij in mij gelegd. Ik kan ook eerlijk zeggen dat ik geniet van hoe Hij het door mij heen tot bloei brengt. Ik verzucht regelmatig : Heer U bent geweldig ! Wat een Kunstenaar ben U !

Maar ik realiseer me ook dat ik nog een weg te gaan heb ik mijn groei naar geestelijke volwassenheid, naar de krachtige vrouw zijn die Hij schiep en mij bedoelde te zijn. Toen kwam het boek Laat je liefde werken van Danny Silk onder m'n aandacht en ik wist dat ik het moest gaan lezen. Het stond zelfs al in m'n kast en dat was weer zo'n knipoog die me zei : Ik bereidde jou hier al op voor. Toen ik ging lezen kwam het enorm binnen en ik sloeg aan het eten, en ik wist : oké dit triggert mij dus enorm, Heer wat is hier aan de hand ? Wat mij raakte was dat ik herkende hoe een "krachteloos persoon" reageert vanuit angst en pijn, daar komt ook controle uitoefenen en straffen vandaan. En wat zit er een hoop angst verweven in onze maatschappij. Het was of ik in de spiegel keek van hoe ik vele jaren ben omgegaan met relaties, mensen op afstand houden uit angst om pijn gedaan te worden, angst dat ze te dichtbij komen en mijn gebied betreden waar ik ze niet hebben wil. Er is niets mis met gezonde grenzen, maar hoe geef je die aan ? 

Eer paar dingen die Danny zegt en die mij aan het denken zette wil ik hier delen : Als je een relatie wilt koesteren, dan moet je antwoorden op angst en pijn in plaats van reageren. Antwoorden gaat niet vanzelf. Je kunt reageren zonder erbij na te denken, maar je kunt niet antwoorden zonder je verstand te leren denken, je wil te leren kiezen en je lichaam te leren gehoorzamen. Dit heeft alles te maken met bewustwording en bewustzijn. Hij zegt ook : Krachtige mensen zijn geen slaaf van hun instinct. Krachtige mensen kunnen vanuit liefde antwoorden als ze worden geconfronteerd met pijn en angst. Dit vermogen om te antwoorden is essentieel als je aan gezonde relaties wilt bouwen. 

Controle uitoefenen mag je alleen op jezelf, niet voor niets is een onderdeel van de vrucht van de Geest zelfbeheersing lezen we in Galaten 5:22 "De vrucht van de Geest is echter : liefde, blijdschap, vrede, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing." Zelfbeheersing - het vermogen jezelf te beheersing, bewust met je volle verstand antwoorden op een situatie. Danny zegt ook : Angst en liefde zijn elkaars vijand. Angst komt van de duivel, die niets liever wil dan dat je permanent afgesloten en geisoleerd bent. Liefde komt van God die altijd werkt aan het herstel van je verbinding met Hem en anderen en je op weg helpt naar gezonde relaties, levengevende relaties.

Ik realiseerde dat ik een "krachtig persoon" wil zijn, iemand die wéét wie die is, en daarvanuit antwoord geeft. Dat vraagt bewustwording van de plekken waar ik nog vanuit angst reageer. 1 Johannes 4:18 zegt "Er is in de liefde geen vrees, maar de volmaakte liefde drijft de vrees uit. De vrees houdt immers straf in, en wie vreest, is niet volmaakt in de liefde." Danny zegt dan : Als je wilt samenwerken met Heilige Geest, dan moet je een strikt zerotolerancebeleid voeren ten aanzien van angst en straf, voor jou persoonlijke relaties. Het maakt niet uit hoe lang je gebruikgemaakt hebt van je oude tools - je moet ze opgeven ! Ik wist dat dit klopt, maar ik realiseerde me ook dat het een proces en weg is. Het is heel belangrijk hoe ik onderweg met mijzelf omga hierin. 

Ik nam een besluit dat ik in mijn leven voortaan op Zijn manier wilde gaan omgaan en antwoorden op mijn pijnplekken. Die pijnplekken zitten niet alleen in relaties maar vooral ook in mezelf en mijn relatie met mezelf, daar begint het. God begint in elke situatie waarin je graag verandering wil zien altijd met jouzelf. Je kan een ander niet veranderen maar je hebt wel de vrijheid om voor en over jezelf te beslissen, de vrijheid om zelf open te staan voor verandering. Heer ik geef U toestemming elke misvatting die er nog is in mijn denken, ieder ding wat niet in lijn is met Uw liefde aan te raken en mijn hele wezen in lijn te brengen met Uw  verbindende liefde. Ik kies ervoor eerlijk en transparant te zijn naar U en mezelf. Dank U wel dat U mij helpt, mij onderwijst, mij troost, mij kracht geeft, dank U wel dat U alles bent wat ik nodig heb om deze weg te gaan, om de krachtige vrouw te zijn die U geschapen hebt. Dank U wel dat er door dit proces steeds meer delen van mij aan U over gegeven worden, tot leven worden gebracht door U, mijn angst wijkt voor de kracht van Uw liefde. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem 

Zelfbeeld

In de blog Ik wil meer schreef ik over hoe ik het idee had dat Papa God me steeds liet merken : Ik wil meer van jou, maar dat er tegelijk ook een verlangen in mij groeide om meer van Papa te hebben. Natuurlijk is het zo dat Hij alles al heeft gegeven en dat alles van Hem beschikbaar is voor Zijn kinderen en ieder mens die Hem wil aannemen als zijn Redder en Verlosser, Hem wil erkennen als Heer. Zijn onvoorwaardelijke intense liefde is enorm confronterend voor het beeld dat ik van mijzelf heb. 

Een mens is alleen niet één massief stuk, een mens is opgebouwd uit laagjes, net als een boom uit ringen bestaat die je pas ziet als je die boom omzaagt. Die ringen worden ook wel groeiringen genoemd, aan die ringen is af te lezen hoe oud die boom is, maar ook onder welke omstandigheden die boom is (op)gegroeid. En zo is het bij een mens ook. Al groeiend worden we "beschreven" door de dingen die we meemaken, worden we "getekend" 

Terwijl ik las in het boek : Groeien naar volwassenheid van David A. Seamands wat ik 2e hands gevonden had, en het vervolg was van een boek dat ik in m'n kast had staan, wist ik dat ik dat 1e deel wat nog bij m'n moeder vandaan kwam weer moest lezen : Genezing van beschadigde emoties. Ik had het jaren geleden gelezen, nog voor ik God de rug toekeerde, en ik herinner me dat ik het toen best een pittig boek vond, waarschijnlijk omdat ik behoorlijk wat beschadigde emoties had en daar totaal geen raad mee wist. Na wat gedraal heb ik het toch maar opgepakt en begon het te lezen, en wat een eyeopener was dat. Ik realiseerde me hoe liefdevol Papa is en Hij precies weet wanneer de tijd rijp is om dingen onder je aandacht te brengen. 

Wat mij enorm heeft geholpen is de uitleg die David in dit boek geeft over het ontstaan van je zelfbeeld. Er zijn vier factoren die je helpen een beeld van jezelf op te bouwen : de buitenwereld, de innerlijke wereld, Satan met alle machten van het kwaad, en God en Zijn Woord. 

De eerste bron : de buitenwereld zien we beelden en gevoelens over onszelf gereflecteerd in onze familieleden/de mensen uit onze naaste omgeving, die als een spiegel functioneren. We komen tot een opvatting over wie we zijn door onze allereerste relaties, door de manier waarop we worden behandeld en verzorgt, liefdevol of niet, en de taal van de relaties die we leren terwijl we opgroeien.  

De tweede bron : de binnenwereld bestaat uit ons fysieke, emotionele en geestelijke dat we meebrengen in deze wereld. Hierbij horen onze zintuigen, onze zenuwen, ons vermogen om te leren, te constateren, te reageren. Maar we zijn niet echt een onbeschreven blad, ons DNA is al beschreven door onze (voor)ouders waar we uit voort komen. Op het materiaal dat we meebrengen bij onze geboorte word er verder geschreven en schrijven we ook zelf verder als reactie op de boodschappen die wij oppakken van onze omgeving. Kinderen nemen enorm veel informatie op, maar zijn nog niet instaat informatie op de juiste waarde te schatten maar op die informatie die binnen komt vormen ze zichzelf wel een zelfbeeld. 

Romeinen 3:10 is duidelijk "Zoals er geschreven staat: Er is niemand rechtvaardig, ook niet één." net als Psalm 14:3 "Zij allen zijn afgedwaald, tezamen zijn zij verdorven, er is niemand die goed doet, zelfs niet één." Als gevolg van wat er gebeurde in de Hof van Eden, waar onze eerste voorouders keuzes maakte, die wij echt niet beter zouden hebben gemaakt, heeft ieder mens de neiging tot het kwaad in zich. Juist daarom hebben we onze Hemelse Papa ook zo nodig, zo heeft Hij ons niet bedoeld, en Hij wil ons zo graag terug vormen naar Zijn beeld.

De derde bron : Satan gebruikt ons gevoel van zelfverachting als afschuwelijk wapen in drie rollen die hij speelt. Satan is een leugenaar zegt Johannes 8:44 "....die was een mensenmoordenaar van het begin af, en staat niet in de waarheid. Wanneer hij de leugen spreekt, spreekt hij het vanuit wat van hemzelf is, want hij is een leugenaar en de vader van de leugen." Satan is een aanklager zegt Openbaring 12:10 "En ik hoorde een luide stem in de hemel zeggen: Nu is gekomen de zaligheid en de macht van Zijn Christus, want de aanklager van onze broeders, die hen dag en nacht aanklaagde voor onze God is neergeworpen.", en hij is het die ons verstand verblind zegt 2 Korinthe 4:4 "Van hen, de ongelovigen, geldt dat de god van deze eeuw, hun gedachten heeft verblind, opdat de verlichting met Evangelie van de heerlijkheid van Christus, Die het beeld van God is, hen niet zou bestralen." In deze drie rollen gebruikt hij minderwaardigheidsgevoelens en zelfverwerping om christenen de nederlaag toe te brengen en te voorkomen dat ze zich volledig gaan gedragen als Gods kinderen. 

De vierde bron : God zelf en Zijn Woord. Hij is in staat en is de Kracht in ons als wij Hem hebben aangenomen als Heer en Heiland om al de leugens - de informatie die niet overeenkomt met Zijn Waarheid over ons - te overschrijven zoals Efeze 4:23-24 zegt "En dat u vernieuwd wordt in de geest van uw denken, en u bekleedt met de nieuwe mens, die overeenkomstig het beeld van God geschapen is, de ware gerechtigheid en heiligheid." 

Ik geef toe, dit proces, want het is een levenslang proces, is een hele klus, en het vraagt hele bewuste keuzes die flink pijn kunnen doen maar nu ik al een tijdje op dit pad loop aan Papa's hand heb ik ook ontdekt dat het alle (tijdelijke) pijn en moeite zo waard is. Ik zou het voor geen goud meer willen missen. Het zelfbeeld wat ik had daar werd ik absoluut niet gelukkig van, het beeld dat Papa van mij heeft is zo enorm mooi. Het kost me best regelmatig heel wat moeite om Zijn visie te omarmen en als Waarheid over mezelf aan te nemen, dan moet ik weer door een stukje pijn heen, maar nogmaals, het is zo de moeite waard want ik word er zo blij van. En ik merk ook dat Papa er blij van word en daar word ik nog blijer van. 

Lucas 10:20 zegt "Verblijd u echter niet daarover dat de geesten aan u onderworpen zijn, maar verblijd u erover dat uw namen opgeschreven zijn in de hemel." Verblijd je, verheug je, dat je naam is opgeschreven in de hemel. Het was of Papa zei : Het gaat niet om wat je doet, het gaat erom dat je je verblijd, geniet van jou en Mij, Mij en jou, dat wat wij samen hebben. Ik - jou Vader -, Jezus - jou Bruidegom, jou Vriend - en Heilige Geest - jou Helper, jou Trooster -, Wij zijn blij met jou en willen niets liever dat jij met elke vezel van je wezen doordrenkt ben van Onze/Mijn Liefde, en dat jij je daar in verheugd, blij bent met onze verbondenheid, onze relatie en dat jij jezelf ziet zoals Wij/Ik jou zie. Ik doe alles om jou van Mijn beeld van jou te overtuigen en Ik geef jou alles - handvaten, wijsheid, kracht - wat je nodig hebt om jou denken te vernieuwen, maar je hoeft het niet alleen te doen, Ik help je.  

Papa ik ben zo enorm dankbaar dat ik anders naar mezelf mag leren kijken, en Uw Waarheid over mijzelf mag leren omarmen en geloven. Ik moet ineens denken aan een oude Country Gospel song : My life's story started once upon a hill. Mijn levensverhaal begon eens op een heuvel Golgotha, wat daar gebeurde maakt dat mijn levensverhaal herschreven kan worden. Mijn Heer keert alles om ten goede, mijn pijn keert Hij om in vreugde, en dat proces is nog steeds gaande. En dan moet ik aan nog zo'n oude Country Gospel song denken : Me and Jesus. En dan moet ik lachen, Hij en ik, en onze "liefdestaal" muziek.

Dank U wel Papa voor dit mooie proces van U dieper leren kennen, van wie U werkelijk bent, bewustwording van wie U zegt dat ik ben, innerlijke genezing en het herschrijven van mijn "groeiringen", verandering van mijn denken waar al mijn daden hun oorsprong hebben. Het is zoals Jeremia 29:11 zegt "Ik immers, Ik ken de gedachten die Ik over u koester, spreekt de Heere. Het zijn gedachten van vrede en niet van kwaad, namelijk om u een toekomst van hoop te geven."  

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Opschonen

Als Papa God gedreven door Zijn liefde meer van je wil - ik schreef daar de blog Ik wil meer over - en jij meer van Hem wil als reactie op Zijn liefde voor jou, dan is het nodig dat je aardse huis steeds schoner word zodat er meer ruimte ontstaat waar Hij kan wonen, waar Hij de regie mag hebben. want God kan zich niet verenigen met zonde. Diepere reiniging, heiliging en toewijding is een gevolg van die wederzijdse liefde die van Hem uitgaat en het werk van Heilige Geest in de mens waar Hij alle ruimte krijgt. 

Een tijd  geleden las ik het boekje Ja kom binnen Heer van Annie Berents-Kardijk en de link die zij legt tussen het natuurlijke huis en je levenshuis is me altijd bijgebleven. Ook het boekje Buitensporige genade van Jan Pool heeft me geholpen dieper inzicht te krijgen in wat het inhoud om Jezus echt Heer over heel je leven te laten zijn. Ja Pool legde uit dat het woord Heer betekend in onze maatschappij een aanspreektitel voor een man, maar in de grondtekst heeft het de betekenis van "meester", "hoogste gezag" of "eigenaar". Hij haalt Charles Spurgeon aan die schreef dat de King James vertaling het woord "dienaar" gebruikt waar eigenlijk "lijfeigene" moet staan. 

Ik moest denken aan Exodus 21:1-6 word geschetst hoe een slaaf vrijwillig bij zijn meester verkiest te blijven omdat hij zijn meester, de vrouw die zijn meester hem gegeven heeft en de kinderen die uit die verbintenis zijn voortgekomen lief heeft. Dat werd beklonken door het oor van de slaaf door zijn meester met een priem aan de deurpost te laten doorboren. Deze slaaf koos er vrijwillig voor om zijn meester de rest van zijn leven te dienen. Toch vraag een goede meester ook van een slaaf die zich vrijwillig heeft aangemeld voor de rest van zijn leven gehoorzaamheid. 

Ik vond dit zo'n mooi beeld en werd hier zo blij van, ik kies ervoor mijn Meester vrijwillig voor de rest van mijn leven, het leven dat Hij me heeft gegeven, te dienen omdat Hij zo ontzettend goed voor mij is en zoveel van me houd dat Hij het beste met mij voorheeft, en Hij goede plannen voor mij heeft, dat zegt Hij zelf in Jeremia 29:11 "Ik immers, Ik ken de gedachten die Ik over u koester, spreekt de Heere. Het zijn gedachten van vrede en niet van kwaad, namelijk om u een toekomst van Hoop te geven."

Ook in het boek Vrijspraak komt dit aan de orde, en ik ervoer steeds meer de vraag van Papa God of Hij ook Heer mocht zijn over mijn aanzienlijke DVD collectie die ik door de jaren heen heb opgebouwd. Dat was best even een dingetje, want als ik hier ja op zou zeggen zou dat ook effect hebben op mijn man, en ik verwachte niet dat hij hier zonder enige slag of stoot in mee zou gaan, het ging wel over zo'n beetje de helft van de collectie. Inmiddels ben ik er van overtuigd dat er een geest van dood en perversiteit zit achter het geweld en de seks die door allerlei films en series centraal staat.  Zo worden we langzaam maar zeker vergiftigd onder het mom van (onschuldige) ontspanning en entertainment. Jaren was vond ik het heerlijk om detectives,  te kijken  maar ik begon me er steeds ongemakkelijker bij te voelen. 

Wat laat ik door de poorten van mijn ogen en oren binnen komen, waar ik naar kijk en luister word geëtst op  mijn geestelijke harde schijf en zal daar voor altijd blijven staan. Maar God....ik ben zo dankbaar dat Hij vergeeft als wij onze zonden belijden zegt 1 Johannes 1:9 "Als wij onze zonden belijden : Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid." 

Spreuken 4:23 zegt Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven." Ik wist dat een keuze moest maken die consequenties zou hebben. Ik ben gaan bidden en heb mensen gevraagd hierin met mij te staan in gebed. Ik geloof namelijk dat wijsheid ook heel belangrijk is, zeker als het om de huwelijkspartner gaat, in dit geval mijn man, waarvan ik weet dat God ons bij elkaar heeft gebracht. Dat Hij mij door Zijn Geest veranderd betekend niet dat Hij iets doet dat dat heilige verbond dat het huwelijk is, zal schaden. Ik heb gebeden : Heer dit is van U, dat weet ik, maar dan moet U maken dat mijn man hierin ook meegaat. En dat is precies wat Hij deed. 

Zacharia 4:6 zegt "Daarop antwoordde Hij en zei tegen mij: Dit is het woord van de Heer tegen Zerubbabel: Niet door kracht of door geweld, maar door Mijn Geest zegt de Heere van de legermachten." En dit is precies wat ik heb zien gebeuren, zonder één ongetogen woord ging mij man hierin mee. Hij zei te zien dat ik veranderen en weet ook hoe dat komt en wil niet dat ik dan dingen "moet" kijken die ik niet wil. Zo soepel had ik het niet verwacht - niet dat ik iets enorm heftigs verwachtte hoor want ik heb een hele lieve, nuchtere, rustige man - maar dit was echt boven mijn verwachtingen. Ondertussen sprak God steeds tot mij met stukjes van de woorden uit Jesaja 41:10 uit de AMPC vertaling die ik op muziek had gezet en vooral de dikgedrukte letters "Fear not (there is nothing to fear) for I am with you, do not look around you in terror and be dismayed, for I am your God.(Ik ben jou God) I will strengthen and harden you to diffeculties, yes I will help you, yes I will hold you up and retain you (Ik zal je omhoog houden en behouden), with My (victorious) right hand of righteousness and justice." Dit was zo bijzonder.

Ik ben God zo enorm dankbaar voor Zijn liefde, voor het werk van Heilige Geest in mij en in mijn man, voor de liefde van mijn man. Ik heb alles uitgezocht en in vuilniszakken gedaan wat weg moest - heel bewust heb ik er voor gekozen om dingen die ik als belast ervaar niet door te gaan verkopen en er anderen mee te belasten - en samen hebben we het afgevoerd. Ik voelde me een stuk lichter na deze opschoon-actie, en zo blij en dankbaar, maar er kwam ook een enorm stuk vrede en rust.  

Dank U wel Papa, dat U zo'n goede Meester bent, dat ik Uw kind ben, maar ook Uw "lijfeigene", ik vind dat wel een mooi woord, met mijn lijf, het lichaam dat U mij gegeven hebt wil ik U dienen en Uw leiding volgen. Op die manier zal ik alles zijn wat U voor ogen had met mijn leven toen U mij weefde in mijn moeders schoot (Psalm 139) Ik ben zo blij dat U mij rein en heilig wil hebben voor Uzelf en dat U de bereidheid in mijn hart en in de harten van de mensen die erdoor geraakt worden in mijn naaste omgeving uitwerkt. Achteraf zag ik hoe U hier al een hele tijd naartoe aan het werken bent geweest, in mij, en ik denk ook in mijn man. Papa U weet wat U doet. U bent zo goed.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Ik wil meer

Als deze blog online komt is het alweer begin juni, maar ik schreef 'm al toen Februari naar z'n einde liep en de stormen over ons land gingen. Stormen, harde wind, je zag de bomen flink bewegen, je hoorde 'm buiten loeien om de flat. Ik moest denken aan Johannes 3:8 "De wind waait waarheen hij wil en u hoort zijn geluid, maar u weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat, zo is het met iedereen die uit de Geest geboren is." 

In die periode sprak God van alle kanten - ik heb in voorgaande blogs al verschillende van die bronnen aangestipt : Het (Engelstalige) onderwijs over de The orphan spirit door Leif Hetland, Het boek Rust bij Jezus van Willem de Vink, en het boek Vaders liefdesbrief, maar ook het dagboek Ik ben altijd bij je van Sarah Young - en het was of Papa me steeds aanspoorde om meer in contact te komen en zijn met Hem, ik proefde Zijn verlangen om nauwer verbonden te zijn. Hij wilde zo intens graag Zijn Liefde dieper in mij uitgieten, Hij wilde zo graag dat ik het zou kunnen indrinken, opnemen, en totaal van doordrongen zou raken dat ik intens geliefd ben door Hem die mij geschapen heeft, en goede plannen voor mij heeft. Om dat even bij de wind te blijven, Hij blies met plezier het vuurtje in mij aan, Hij deed er zo zijn best voor om mij te verlokken met Zijn intense liefde. 

Papa verlangt ernaar dat ik elk detail van het leven dat ik van Hem heb ontvangen met Hem deel. Ik las in het dagboek van Sarah Young heel mooi verwoord : Ik weet alles al van jou en je omstandigheden, dus je kunt vrijuit met Me praten. Ik zal je nooit afwijzen, want de prijs voor jouw zonden is volledig betaald met Mijn bloed. Ik wil dat je genoeg vertrouwen in Mij hebt om je hart voor Mij te openen want Ik ben je schuilplaats.

Op een bijzondere manier kreeg ik de vraag of ik mee wilde naar de Profetenschool 1 van Living in your destiny. (Onderwijs, training, ruimte om in een veilige setting en onder begeleiding te oefenen en fouten te mogen maken, bijgestuurd te worden) In 1 Korinthe 14:1 zegt Paulus "Jaag de liefde na en streef naar de geestelijke gaven, en vooral daarnaar dat u mag profeteren." In Openbaring 19:10 staat ".....Het getuigenis van Jezus is namelijk de geest van profetie." Profetie is altijd bemoedigend, opbouwend en troostend. Het is Gods stem verstaan om door te geven aan de ander. Als je een keuze maakt om je leven aan Jezus te geven komt Zijn Geest in je wonen en kan niets je meer van Hem scheiden zegt Romeinen 8:38-39 "Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch krachten, noch tegenwoordige, noch toekomstige dingen, noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God in Christus Jezus onze Heer." Maar God heeft meer. Hij wil ieder kind van Hem vervullen met Heilige Geest, dat uit zich in het spreken van Tongentaal, dat is een persoonlijke taal tussen jou en God die niemand anders kan verstaan dan Hij, Zijn Geest die door jou heen bid, die jou opbouwt. Diezelfde Geest stelt je in staat Zijn Stem te verstaan voor jezelf en voor anderen, dat doorgeven noem je profeteren. De Bijbel zegt dus : strek je daar naar uit. We zijn bedoeld om elkaar op te bouwen en daar is profetie een onderdeel van, want profetie is zoals ik al zei altijd bemoedigend, opbouwend en troostend. 

Ieder kind van God is bedoelt om in 2 dimensies te leven, ons lichaam leeft op aarde in het natuurlijke, maar wij zijn een geest en die is bedoelt om in de geestelijke dimensie van Gods Koninkrijk te leven. Begrijp ik dit helemaal, nee, maar ik vind het enorm opwindend. Kolossenzen 3:1-17 roept op om de dingen te zoeken die boven zijn, dat kunnen we alleen met onze geest. Efeze 1:3 zegt "Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegen in de hemelse gewesten." Daarmee zijn we dus in staat gesteld om die dingen van boven te zoeken. En het mooie is Hij legt zelf ook nog dat verlangen in ons zegt Fillipenzen 2:13 "Want het is God, Die in ons werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen." God wil niets liever dan dat wij hartstochtelijk naar Hem verlangen, want Hij verlangt hartstochtelijk naar ons mensen.

Wat mij ook enorm aanmoedigde was de gratis Psalm 23 challenge van de Steunpijler (absoluut een aanrader om te doen) Ja ik wil meer leren Zijn Stem te verstaan, voor mezelf, daar begint het leerproces mee, maar zeker ook voor de ander. God is een relationele God, Hij heeft het gezin (man, vrouw en kinderen) als hoeksteen voor de maatschappij gegeven. Toen wij Hem erkenden als onze Vader werden we een lid van Zijn geestelijke gezin. Een gezin vormen is meestal best een uitdaging, en binnen die veilige omgeving (zo is een gezin bedoeld te zijn) vind de vorming plaats van ieder persoon die onderdeel is van dat gezin. Papa voed ons liefdevol op en roept ons op om liefdevol met elkaar om te gaan, elkaar te bemoedigen, op te bouwen en te troosten. Dat zijn vaardigheden die aangeleerd kunnen worden en ik wil dat leren. Ik geloof dat ik daarvoor heel dicht bij Papa in de buurt moet blijven en gewoon meer met Hem moet praten, delen van wat me bezig houd, vragen wat ik aan moet met wat ik om me heen zien, vragen wat Hij tegen die andere persoon wil zeggen. 

Papa ik vind het een spannende reis, maar ik proef Uw verlangen en ik wil U blij maken, daar word ik zelf dan ook weer blij van, en hoe mooi is het om de ander waar ik onderweg langszij kom blij te maken. Hoe mooi is het om met elkaar in de grazige weiden te gaan en te liggen, herkauwen om het voedsel dat U ons geeft, om met elkaar te delen wat we met U beleven en hoe we U ervaren en te delen wat U zegt, elkaar te bemoedigen, op te bouwen en te troosten, met elkaar te genieten van Uw goedheid. Ik besluit dat ik wil leren, wil groeien, kwetsbaar wil leren en durven zijn, Uw liefde wil ontvangen voor mezelf en voor de ander en altijd bereid te zijn Uw woorden door te geven.

ONDERWEG naar Hem en met Hem. 

De les van het traplopen

Ik ben niet echt een heel sportief typetje, de sportschool is niet een plek waar ik me erg op m'n gemak voel. Een aantal jaren geleden heb ik een periode een "Lady's only" sportschool bezocht maar ik ben het nooit echt leuk gaan vinden en de klat kwam er dan ook in. Daarbij vind ik de prijzen die er betaald moeten worden voor een sportschool, zeker met begeleiding - wat me dan overigens wel verstandig lijkt - best pittig voor mijn portemonnee, daarmee wil ik overigens niets zeggen over de redelijkheid van de prijs. Aangezien ik geen rijbewijs heb ben ik aangewezen op de benenwagen en de fiets en dat zijn prima vervoermiddelen voor mij. Daar ik niet een heel reislustig typje ben kan ik me er prima mee behelpen, en als het nodig is als ik wel wat verder weg moet zijn, dan heb ik een man die wel auto kan en wil rijden of loopt het zo dat ik met iemand anders kan meerijden. 

Nu ik geen post meer loop sinds eind April 2021 merkte ik op een gegeven moment toch dat m'n conditie wat afnam. Ik weet dat ik daar zeker ook zelf een verantwoordelijk in heb. In de zomer heb ik veel gefietst (heel bewust nog gewoon ouderwets zonder accu) maar toen het weer wat minder rustig werd werd dat minder. Ik vroeg aan Papa of Hij me een idee wilde geven, met in mijn achterhoofd de wetenschap dat als Hij een idee geeft Hij ook de kracht geeft en me ertoe in staat stelt en het dus goed zou uitpakken voor mijn lichaam en me geen schade zou aanbrengen, dat vond ik toch ook wel heel belangrijk. Je kan als een malle van alles gaan doen maar voor je het weet breng je schade aan door onverstandig bewegen of overbelasten en aangezien ik geen 20 meer ben is wijsheid denk ik wel geboden. 

Ik kreeg het idee (weer) te gaan traplopen. Wij wonen in een groot flatgebouw wat in een hoekformatie staat, een hoog flat van 17 verdiepingen en een laag gedeelte van 9 verdiepingen waar wij in wonen op de 1e verdieping. Op de 16e verdieping woont een vrouw met een behoorlijke leeftijd waar ik al bijna 25 jaar over de vloer kom. Eerst alleen als huishoudelijke hulp, inmiddels 2 x per dag als mantelzorger. Er is een periode geweest dat ik vanaf de 9e verdieping ging lopen naar de 16e, maar ik ging meer doen en ook nog eens naar beneden lopen tot de 1e en daar begonnen mijn knieën op te protesteren, en ook daar kwam de klad in. Ik help een ander vrouwtje en die woont in een ander flatje op de 3e en toen ik merkte dat die trapjes me wat zwaarder begonnen te vallen (1 x per week) was dat mijn sein om te zeggen : hier moet iets gebeuren.

Ik kreeg dus weer het idee om trap te gaan lopen, 1 x per dag, en alleen omhoog, en begon vriendelijk, vanaf de 12e, en na een week begon ik op de 11e, en zo elke week een verdieping meer. Bij de 9e dacht ik : dit is wel goed zo. Maar ik kreeg het idee dat Papa zei: We gaan een stapje verder, level up, neem ook de 8e maar. 

Ik leer al lopend zulke geestelijke lessen : volharden, volhouden, gewoon doen. Maar ook op Hem vertrouwen dat ik het kan en dat mijn benen/knieën het aankunnen, en onder het lopen leer ik Hem te danken dat Hij mij helpt, mij traint, mij opvoed. Hij laat mij zien dat ik geen genoegen hoef te nemen met dat waarvan ik denk dat het wel genoeg is zo, maar dat ik Hem mag laten bepalen tot hoever we gaan, en hoe we gaan. Hij leert me geduld met mezelf als het de ene dag me beter afgaat dan de andere. Hij leert me te wachten op Zijn tijd en aanwijzingen, het op Zijn manier te doen en niet enthousiast uit eigenwijsheid vooruit te hollen of achter te blijven omdat ik denk dat dat beter is of dat ik het niet kan. Hij leert me liefdevol te zijn naar mijn lichaam, mijn lichaam te waarderen - het is een geschenk van Hem - en er goed voor te zorgen en het te zegenen en te eren. Hij leert mij dat Hij leidt op nieuwe wegen, dat verandering ons mooie dingen kan brengen. Regelmatig overdenk ik dit proces en deze lessen als ik in de ochtend deze traptreden opklim. 

Op de 16/17 verdieping is in de renovatie een tijdje geleden een grote erker geplaats waardoor je een heel mooi uitzicht over Delft hebt en er een zee van licht je tegemoet komt als je van de 15e naar de 16e verdieping opklimt, ieder verdieping bestaat uit 2 kleine trapjes dus halverwege kom je de hoek om en krijg je zicht op dit fanatische uitzicht. En ook hier zit een les in, je klimt naar het Licht, ik wil je brengen op plekken waar je met Mij van het uitzicht kan genieten van wat Ik je wil laten zien, van de plekken waar Ik je breng. Jij moet in beweging komen, moed vatten om je ene voet voor de andere te gaan zetten, en dat deed me denken aan een leesrooster wat ik met 2 mooie vrouwen deed : Elia op de berg Karmel: Alles leren geven voor God. Elia werd bijzonder door God gebruikt, maar God bracht Hem in situaties die Elia zelf misschien niet zou hebben uitgekozen, het waren nogal opdrachten die God hem gaf, maar Hij ging. Zijn hart brandde voor de God van zijn voorvaderen, de God van Abraham, Isaak en Jacob (Israël), de God van trouw. Toen God op de Karmel had laten zien Wie de Enige Waarachtige God is kondigde Elia regen aan terwijl er nog geen wolkje te zien was, maar hij wist dat God het had gezegd en dat Hij het dus ook zou doen. Elia bad, en bad, en bad tot het wekelijkheid werd. 

Ook dat is een enorme geestelijke les : Houd je vast aan Gods beloftes, blijf ze verwachten terwijl je bid en Hem grootmaakt. 1 Thessalonicenzen 5:16-19 zegt "Verblijd u altijd, Bid zonder ophouden. Dank God in alles. Want dit is de wil van God in Christus voor u. Blus de Geest niet uit." Ook die laatste zin raakt me : Blus de Geest niet uit. Als wij de Stem van de Heilige Geest negeren, niet luisteren word het lastiger die Stem te verstaan. Ik vond daar een duidelijk stukje uitleg over op Webbijbel.nl : Het bedroeven en het uitblussen van de Geest. Zelfs het lopen van trappen is mooie manier om te oefenen in het leren luisteren naar die zachte Stem die me de weg wijst terwijl ik zelf ervoor kies om lichamelijk in beweging te komen. Het Koninkrijk van God word zichtbaar op deze aarde terwijl wij letterlijk in beweging komen op de Stem die ons de weg wijst, en terwijl ik trappen loop word ik getraind als voorbereiding, en het maakt me sterker, voor dat wat Hij voor me heeft om te doen.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Not a fan

In de afgelopen 2 blogs heb ik gelinkt naar Leif Hetland en zijn onderwijs over de Orphan spirit (wees-geest) en een van de dingen die hij ook zei en die bij me binnen kwam was : onderschat het proces niet. Er is niets wat groeit zonder een proces, het proces is nootzakelijk. Daar raakte hij denk ik een gevoelige snaar voor mij, ik heb de neiging te snel te willen, ik wil van het "gedoe" af, klaar ermee. Maar zo werkt het niet. 

Iets anders wat hij zei daar moest ik een poosje op kauwen en dat doe ik eigenlijk nog steeds : je hebt alleen autoriteit over datgene waar je van houd. 

Als wij autoriteit willen hebben moeten we er eerst van leren houden. Je kan alleen verandering brengen op die plekken waar je van houd, je hebt alleen invloed op de plaatsen waar je liefde kan en wil brengen. Dat deed me denken aan een film die ik had opgenomen die Family7 had uitgezonden : Not a fan a followers story. Van de film kan ik nergens een link vinden, hij is ook niet meer te koop. wel vond ik een gelijknamige serie op YouTube : Not a fan. De boodschap komt zo enorm overeen met de boodschap van Leif. We kunnen een fan zijn van Jezus, ons hart aan Hem geven zodat we eeuwig leven krijgen en alle goeds dat Hij voor ons heeft. Hem geweldig vinden en Hem waarderen om het goede voorbeeld dat Hij is. Maar het is wat anders om een volgeling te zijn en dagelijks je kruis op te nemen en te leven voor Hem. De dag dat je je leven aan Jezus geeft is de dag dat je sterft. Niet meer jij leeft maar Christus leeft vanaf dat moment in jou zegt Paulus in Galaten 2:20 "Ik ben met Christus gekruisigd, en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij, en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven."

Om echt te kunnen houden van....is het nodig dat ik er eerst zelf compleet van doordrongen ben dat er van mij gehouden wordt, dat ik geliefd ben door Papa God. Een fan vind het allemaal leuk en aardig maar wil wel z'n eigen leventje blijven leiden. Een volgeling (discipel - gedisciplineerd volgeling) mag het alles kosten, die is bereid alles ervoor op te geven, die is bereid de prijs te betalen wat de kosten ook zijn. 

Iets anders wat Leif zegt en wat me raakt is dat zolang ik niet van mij kan houden zoals Papa van mij houd ik niet zal kunnen houden van de ander of zoals Jezus ons leert, mijn vijanden. En als ik dat niet kan zal dat problemen opleveren omdat ik dan ga reageren vanuit de wees-geest. Dan zal ik anderen pijn doen vanuit mijn eigen pijn. het is de bedoeling dat stoel 1 mijn thuis is. Dat ik leer vanuit stoel 1 te leven, en ja dan kan ik door dat leven soms in stoel 2 terecht komen maar dat ik vanuit stoel 2 wel weer naar huis ga, naar stoel 1 waar ik bedoeld ben, waar Papa woont. Hij wil me leren hoe ik vanuit stoel 1 stoel 3 kan beïnvloeden. Ik realiseer me dat het flink wat tijd zal kosten om alle 6 de filmpjes te kijken, maar geloof mij het is absoluut de moeite waard als je het Engels goed kan volgen.

Hoe meer ik bereid ben Hem de pijn vanuit mijn wees (het niet écht kennen van het hart van de Vader) zijn bloot te laten leggen en het genezingsproces te ondergaan, en het is echt een proces dat tijd kost, een uitstrekken naar vernieuwing van mijn denken, hoe meer ik me bewust word en doordrongen en doordrenkt raak van de Liefde van de Vader voor mij. En daar waar is zo enorm doordrenkt ben van Hem komt dat eruit daar waar ik in contact kom met een ander. - Een mooi beeld daarvan is een spons die doordrenkt is met water, dat ding druipt - zo zijn wij bedoeld te zijn met Papa's Liefde voor ons om anderen "nat" te maken met Zijn Liefde. Een kleddernatte spons maakt alles nat. Maar het vraagt de moed en de wil om al die pijnplekken aan te laten raken door de Liefde van Papa God zodat ze doordrenkt kunnen gaan raken van Zijn Liefde.

Hij is echt, en ik wil echt zijn, mensen verlangen denk ik enorm naar echtheid in deze wereld die vol is van vanalles en nog, wat dat lijkt op, maar het toch eigenlijk niet is, namaak, nep. Een fan volgt alleen wat hem bevalt, een volgeling, een discipel blijft volgen, volhard,  wat de kosten ook zijn, zelfs als het ten koste van zichzelf gaat omdat hij het voorbeeld van de Meester wil volgen die alles gaf, omdat hij/zij wil zijn als de Meester, als de Enige, de Echte, de Ware, de Waarheid, het Echte Leven, de Enige Weg. 

Heer dit is een heleboel om heel lang op te kauwen, steeds weer komt het op verschillende niveaus en gradaties bij me terug. Ik geeft U toestemming dit uit te werken in mijn leven, maak mij echt, maar mij levend naar Uw Woord. Filippenzen 2:13 "Want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen." Heer werk U dit maar uit in mijn leven, leer mij, train mij, en maak mij maar precies zoals U mij bedoeld hebt, maak mij bewust van de zoon-schap (dochters zijn daarbij ingesloten in de Bijbel) dat ik van U heb ontvangen, ik ben door U geadopteerd en erkend, U hebt mij alles gegeven wat ik nodig heb om Uw autoriteit te vertegenwoordigen op deze aarde. Heer U mag door mij heen Uw Koninkrijk zichtbaar maken op deze aarde zoals het ook in de hemel is, daar ben ik voor geschapen en bedoeld, en gebracht in deze aarde.  

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Laat (het) zijn en wees stil

Ik heb al verschillende keren in m'n blogs (Les van een kamerplant, Twijfel niet !, Twijfel niet (vervolg)) verteld dat God tegen me heeft gezegd : Twijfel niet. Sinds Hij tegen me sprak over de orphan spirit (wees-geest) was het of Hij ook zei : Twijfel niet aan Wie IK BEN. Ik wil dat jij dieper doordrongen bent van Wie Ik ben. Twijfel niet aan hoe groot Ik ben, twijfel niet aan hoe goed Ik ben, twijfel niet aan Mijn trouw, twijfel niet aan Mijn goedheid, twijfel niet aan Mijn liefde, twijfel niet aan wat Ik kan doen, twijfel er niet dat jij Mijn geliefde dochter bent. Twijfel er niet aan, Ik laat jou nooit in de steek, twijfel er niet aan, ik zal nooit teleurgesteld in jou raken, twijfel er niet aan, Ik weet alles, Ik ken je pijn, Ik ken je strijd, Ik weet hoe je naar Mij verlangt, Ik zie je worsteling en Ik houd van je.

Sinds ik weer een gitaar heb, ik schreef daarover in de blog Maak Mij groot zit ik regelmatig wat te spelen en op die manier God groot te maken, gewoon uit m'n hoofd en uit m'n hart. Uit een boek spelen lukt me niet zo best, maar ik denk dat God zegt : Ik wil jou hart. Het repertoire is niet groot, maar ik ben er blij mee, het helpt me mijn liefde voor Papa God uit te drukken. There is no better place, een liedje van Don Francisco is één van mijn favorieten. Er is geen betere plaats dan voor Zijn troon, opkijkend naar Zijn aangezicht, God van barmhartigheid en vertroosting. Het lied is gebaseerd op Johannes 4:13-14 en 2 Korinthe 1:3, en daar houd ik van. Ik wil Gods woord zingen, en zo kwam er een melodietje in me op bij de woorden van Psalm 46:10 (uit de AMPC vertaling) Let be en be still, know that I am God. Let be and be still, know that I am God. I will be exalted among the nations, I will be exalted among the earth.  

Ik was in die dagen regelmatig aan het stoeien met mijn gevoelens over mezelf, over hoe dingen gingen en keer op keer kwam de eerste zin van dit vers in me op : Let be and be stil, laat (het) zijn en weest stil, laat het zijn. Het is wat het is en het mag er zijn. Oei het is heel wat makkelijker om dat op te schrijven en met je verstand denken te weten dan om het ook echt te voelen. Maar het was of God zei : Het is wat het is en Ik houd van je, je bent geliefd, weet dat, mag dat tot je doordringen ? 

Heer hoe laat ik dat tot me doordringen ? 

Ik begon me af te vragen wat het betekent om God God te laten zijn, ik denk dat het te maken heeft met alle controle los te laten en die over te geven aan Degene die als Enige écht controle heeft. Ik moet denken aan het onderwijs wat ik heb bekeken van Leif Hetland over de Orphan spirit (ik schreef daarover in m'n vorige blog) en dat je op stoel 2 zo enorm je best kan doen om het op het leven op stoel 1 te doen lijken,  maar waar het nog steeds om "mij" draait, vanuit mijn pijn, vanuit mijn angst, waar ik me nog steeds gedraag als wees in plaats van als zoon (dochters zijn daarbij ingesloten in de Bijbel) Leif haalt Lucas 15:11-32, het verhaal dat Jezus vertelde over de wachtende vader, Hij liet hierin het hart van Zijn en onze Vader zien, die altijd op de uitkijk staat om Zijn kind in Zijn open armen te sluiten en het beste van wat Hij heeft te geven omdat Hij zo blij is dat zijn kind besluit terug te komen. Eigenlijk hebben de meeste van ons beide zonen in ons, en ze gedroegen zich beide als wees. In het huis van de vader gedroeg de oudste zoon zich als een wees, ik vind dit zo'n lastige. 

Ik las ergens een mooie zin : Give control to the Only One who can set you free, geef de contole aan de Enige die je vrij kan zetten. De HSV vertaling zegt "Geef het op en weet dat Ik God ben..." de Bijbel in gewone taal zegt "Stop de strijd, en weet dat de Heer God is...."  de NBG'51 zegt "Laat af en weet dat Ik God ben..." de Basis Bijbel zegt "Houd op ! want Ik ben God..." Eigenlijk zeggen deze vertalingen allemaal : hou op met het zelf te doen ! Dan vind ik Het Boek ook wel erg mooi, die legt de vinger voor mij nu op de zere plek en zegt "Word rustig en weet dat ik God ben..." Word rustig, met alles wat er in mij rondgaat is het niet rustig en kan ik eigenlijk ook niet stil worden. Maar ook de TPT vertaling raakt een gevoelige snaar "Surrender your anxiety. Be still and realize that I am God..." geef je angst over, en daar heb je denk ik de wortel : angst, de angst van een wees die zich niet veilig weet als zoon van Papa God.

Eigenlijk is deze tekst uit de Bijbel, het Levende Woord van God geen optie, maar een opdracht. En dan komt er een zin in mijn gedachten : Stil, mijn ziel, wees stil. Ik ben blij dat Papa God me hierop gewezen heeft, maar het haalt heel wat overhoop in mij......... maar Hij zegt ook, laat het er maar zijn, en weet Ik ben God.  Heer dank U wel dat U goed bent en dat U mijn arglistige hart kent, dank U wel dat U mijn hart doorgrond, en dat U in Uw liefde mij wil laten zien wat er in mijn hart is zodat ik het aan U kan uitleveren. Help me, leer me de strijd te staken en te wéten dat ik weet dat ik weet dat U God bent. Een goede God en Vader wiens hart van liefde overloopt voor mij Zijn kind, ook als dat kind zich nog regelmatig als een wees gedraagt. Heer wilt U mij verlossen van die verweesde delen want ze eren U niet als de geweldige Vader die U bent, het zijn plekken waar Uw leven nog niet voluit kan stromen, en het zijn plekken waar de boze zijn leugens kan rondstrooien en dat is niet iets waar ik blij van wordt. 

Stil mijn ziel, stop de strijd, geef het op, word rustig en wees stil, geef je angst maar aan Papa en weet Hij is God.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Orphan spirit

In de gebedsgroep waar God mij geplaatst heeft zijn we bezig gegaan met het boek Vrijspraak. Het is zo belangrijk dat je jezelf laat reinigen, heiligen, genezen, want dit ontneemt de boze gebieden waarop hij je kan aanvallen en zijn leugens kan planten in je denken waardoor je verlamt raakt en geen bedreiging meer voor hem bent. Gods Geest openbaarde dingen uit de bloedlijn van mijn voorgeslacht die ik behoorlijk heftig vond, maar Hij is een genadige God en Hij zet vrij. Dit boek is zo praktisch en samen met Heilige Geest wil Hij ons laten zien waar nog genezing nodig is. Ik ontdekte dat afwijzing, angst en boosheid diepgewortelde waren in mij, ik dacht dat ik al flinke stappen had gezet maar er zaten nog wortels en waar wortels zitten blijft het groeien. Op een gegeven moment sprak Heilige Geest : Orphan spirit (wees-geest) en ik ging zoeken naar onderwijs over dit onderwerp en ik vond een serie met (Engelstalig) onderwijs van Leif Hetland die me heeft geholpen om hier inzicht in te krijgen. op de plekken waar ik er niet doordrongen ben dat ik een geliefde dochter gedraag ik me als wees. 

Een wees doet erg zijn best om ergens bij te horen, om goed genoeg te zijn om geaccepteerd te worden, een wees is bang om afgewezen te worden, wil gezien worden. Als je niet weet wie je bent en waar je vandaan komt blijft er iets in je altijd op zoek. Ik moest mezelf bekennen dat mijn bewustzijn van het zijn van Gods geliefde dochter toch een wankel evenwicht was. Daarom vind ik de uitleg van Leif zo mooi over de drie stoelen. Stoel 1 is het Koninkrijk van God. Je weet je dat je een zoon/dochter van de Koning bent, dat Hij in alles voor je zorgt en dat je bedoeld bent om de ander te dienen, je focus is niet op jou maar op de ander. Stoel 2 is het koninkrijk van "mij", van de wees geest, alles draait om mij en daar word ik enorm beïnvloed door stoel 3, het koninkrijk van de wereld. Heel veel christenen switchen van stoel 1 naar stoel 2 en terug als ze door het leven gaan, en dat herken ik ook bij mezelf. Dit inzicht was best confronterend want ik leef meer op stoel 2 en breng bezoekjes aan stoel 1.

We zijn geschapen en bestemd voor stoel 1, en vanaf deze positie beïnvloeden we stoel 3. God verlangt ernaar dat alleen stoel 1 overblijft, dat was het gebed van Jezus in Mattheus 6:8-15 "Wordt dan aan hen niet gelijk, want uw Vader weet wat u nodig hebt, voordat u tot Hem bidt. Bid u dan zo : Onze Vader, Die in de hemelen zijt. Uw Naam worde geheiligd. Uw Koninkrijk kome, Uw wil geschiede, zoals in de hemel als op aarde. Geef ons heden ons dagelijks brood. En vergeef ons onze schulden, zoals ook wij onze schuldenaren vergeven. En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze. Want van U is het Koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid, tot in eeuwigheid. Amen. Want als u de mensen hun overtredingen, zal uw hemelse Vader u ook vergeven. Maar als u de mensen hun overtredingen niet vergeeft, zal uw Vader uw overtredingen ook niet vergeven."

En dan haalt Leif Efeze 3:16-17 aan : "Opdat Hij u geeft, naar de rijkdom van Zijn heerlijkheid, met kracht gestekt te worden door Zijn Geest in de innerlijke mens, opdat Christus door het geloof in uw harten woont en u in de liefde geworteld en gefundeerd bent." Een andere vertaling zegt : geworteld en gegrondvest in de liefde. Gegrondvest, het woord dat God me gaf voor dit jaar. En ineens raakte het me weer, al dit opruimen van mijzelf en ook namens mijn voorgeslacht had als doel dieper geworteld en gegrondvest te raken in Zijn Liefde, God is liefde zegt 1 Johannes 4:1-12. 

Jezus bad in Johannes 17:20-26 nog een gebed, het enige gebed van Jezus dat nog niet verhoord is. "En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor hen die door hun woord in Mij zullen geloven, opdat zij allen één zullen zijn, zoals U Vader, in Mij, en Ik in U, dat ook zij in Ons één zullen zijn, opdat de wereld zal geloven dat U Mij gezonden hebt. En Ik heb hun de heerlijkheid gegeven die U Mij gegeven hebt, opdat zij één zijn, zoals Wij Eén zijn. Ik in hen, en U in Mij, opdat zij volmaakt één zijn en opdat de wereld erkent dat U Mij gezonden hebt en hun liefgehad hebt, zoals U Mij hebt liefgehad. Vader, Ik wil dat waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn die U Mij gegeven hebt, opdat zij Mijn heerlijkheid zien, die U Mij gegeven hebt, omdat U Mij hebt liefgehad vóór de grondlegging van de wereld. Rechtvaardige Vader, de wereld heeft U niet gekend, maar Ik heb U gekend en deze hebben erkend dat U Mij gezonden hebt. En Ik heb hun Uw Naam bekendgemaakt, en zal die bekendmaken, opdat de liefde waarmee U Mij hebt liefgehad in hen is, en Ik in hen."

Door dit onderwijs begon mij langzaam maar zeker iets te dagen en ging ik deze Bijbelteksten met heel andere ogen bekijken. Wij zijn bedoeld om in twee dimensies te leven. Onze voeten lopen op deze aarde, maar ons hart, ons denken, onze emoties, elke vezel van ons wezen is bedoeld om te leven in en vanuit het Koninkrijk van God waar wij door geloof in de Heer Jezus Christus onderdeel van zijn geworden. Wij zijn geschapen voor stoel 1, het Koninkrijk van God. Daar is de eenheid zoals Jezus één is met Zijn en onze Vader. De pijn en verdeeldheid die wij in deze wereld onder christenen zien komt vanuit stoel 2, het koninkrijk van "mij" van "ikke" "ikke", vanuit de pijn van de "wees-geest", het niet doordrongen zijn van wat het inhoud een kind te zijn van God.

Papa God ik heb het zo nodig meer en meer doordrongen te raken van wat het inhoud Uw geliefde kind te zijn, om van daaruit te leven in stoel 1 en niet steeds terug te schieten naar een leven vanuit stoel 2. Het is Uw verlangen dat elke vezel van mijn wezen tot een eenheid verweven is met U. Dan moet ik denken aan Johannes 15:1-8 waar U het leven verbonden met U zo mooi uitlegt aan de hand van de wijnstok, ik heeft daar in de afgelopen periode ook zo vaak door tot mij gesproken. Eigenlijk is dat het leven vanuit stoel 1. Grondvest mij dieper in U Papa God, breng mij dieper in U, geworteld en gegrondvest in de Liefde. 

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Maak Mij groot

De laatste dag van het (Engelstalige)leesplan  Guide your mind, guard your heart, grace your tongue kwam ook weer erg bij me binnen. God gaf ons een tong om Hem de hele dag door eer te bewijzen, we zijn geschapen om God te loven. Dat is ook iets waar God me steeds weer aan herinnert : Maak Mij groot. Wij hebben een stem gekregen om Hem lofliederen te zingen. Zingen.....ja ook dat wilde God terug brengen in mijn leven. In mijn jonge jaren zong in in een zanggroep in de kerk waar ik opgroeide, soms zelfs solo's, later zong ik in een koor waar een best wel kritische dirigent me al heel snel een solo gaf, en van deze man was dat echt een compliment. Eens in een kerkdienst stond ik tijdens de samenzang bij iemand in de buurt die mij later aansprak en vroeg : doe jij iets met die stem ? Natuurkijk kreeg ik niet alleen positieve reacties en was ik zelf ook niet echt positief, ik wist heel goed wat er niet goed ging en daar legde ik vaak de nadruk op.

Toen ik op mijn 16e m'n diploma van de huishoudschool behaalde kreeg ik van mijn ouders een gitaar, zo'n groot cadeau had ik nog nooit gehad en ik leerde mezelf met een boekje van van Youth for Christ waar gitaarakkoorden in uitgetekend stonden zelf wat gitaar spelen, genoeg om mezelf wat te begeleiden. Ik schreef zelf wat eigen liedjes, maar degene aan wie ik ze lied horen zag er niet veel in dus ook daar ging ik niet in verder. Het stelde toch niets voor. Nu ik dit schrijf realiseer ik me dat eigenlijk hier hetzelfde gebeurde als met de verhaaltjes die ik schreef, ik schreef daarover in de blog Schrijven.

Toen onze kinderen klein waren heb ik vooral met onze dochter veel gezongen met de gitaar, die vond dat een periode heel leuk, de rest van ons gezin vond dat toch wat minder. De topkam van m'n gitaar sleet op den duur zover in dat de snaren vreselijk begonnen te trillen tegen de fretten dat er niet goed meer op te spelen was. Repareren was geen optie werd mij verteld toen ik er mee naar een muziekhandel ging. Daarbij was ik enorm bezig in die tijd om me los te maken van mijn verleden en heb op een gegeven moment besloten de gitaar weg te gooien, en ik deed ook alle muziek boeken weg, daar had ik ook niks meer aan. Ja ik weet dat klinkt erg rigoureus maar dat was ook wel een beetje mijn aard, zeker toen. Met dat ik de kerk de rug toekeerde hield het muziek maken eigenlijk ook op.

Al vanaf het moment dat ik terug kwam bij God begon Hij muziek te gebruiken om door de muren die ik om mijn hart had gebouwd te verweken. Al jaren word ik zeer regelmatig wakker met een zin uit een lied. Sinds een tijdje ben ik onderdeel van een gebedsgroep en we beginnen onze tijd met zingen, en daar wordt gitaar gespeeld. Dat maakte langzaam iets in me los, er begon weer wat te kriebelen en eigenlijk wist ik dat ik een gitaar moest kopen. Ik vroeg God of ik als tiener zelf toen een gitaar wilde hebben en of ik 'm daarom had gekregen, ik wist het niet meer, en het was of God zei : Ik heb je moeder dat idee gegeven, en dat raakte me. Ook muziek maken voor Hem was van me gestolen. God grootmaken met gesproken woorden is prima, maar God had mij een stem gegeven en vingers en ik had heel sterk het idee dat Hij zei dat Hij graag wilde dat ik weer zou gaan zingen om Hem groot te maken. Gewoon thuis met m'n gitaar. 

Het boekje De effecten van lofprijs van Andrew Wommack, las ik ook rond dat was ook enorm verhelderend voor me. Lofprijs is een onderdeel van intimiteit met God, Hem loven geeft ook waarde en een doel aan je eigen leven. Lofprijs heeft de kracht om een gewoon leven te verandering in een veelbetekenend leven. In Psalm 22:4 zegt David "Maar U bent heilig, U troont op de lofzangenen van Israël" en in Psalm 103:1 spreekt hij tot zijn eigen ziel : "Loof de Heer, mijn ziel, en al wat in mij is, Zijn heilige Naam." Ik leer hier van David, en door het lezen van zo'n leesplan en zo'n boek dat ik een keus heb. Als ik ga lofprijzen zullen er dingen veranderen. Hoe mijn omstandigheden ook zijn, ik heb altijd een keus, wat ga ik uitspreken, uitzingen. Zo lang ik leef en ik van God adem krijg om in mijn longen te zuigen en ademen heb,  is het mijn opdracht Hem groot te maken. Als ik Hem groot maak dan komt Hij, Hij kan niet anders dan reageren op de lofzangen van Zijn volk, Zijn kinderen, Zijn kind, mijn lofzang voor Hem. 

Ik denk dat het dé sleutel is waarmee ik door de modder van het leven en z'n processen heen kom, want soms voelt het als modder. Ik ben heel dankbaar voor het werk dat Hij doet in mijn leven maar mijn ziel (verstand, emoties, gevoel) staan regelmatig nou niet bepaald te springen van enthousiasme en het lijkt wel of de strijd wat taaier word. Maar toen deelde een wijze vriendin iets met me wat binnen kwam. Johannes 10:10 zegt "De dief komt alleen om te stelen en te slachten en verloren te laten gaan....." de dief, de boze, komt alleen maar om te stelen als er wat te stelen valt. Je hebt iets kostbaars waar hij jaloers op is en wat hij je niet gunt. Het is ook zo dat hij het alleen kan stelen als hij erbij kan komen omdat wijzelf een raam of deur open hebben gezet door onze daden of woorden. Dat was iets waar ik flink op moest kauwen, ik ben daar ook nog niet uit, maar eigenlijk weet ik dat er een grote kern van waarheid in zit maar ik worstel daar nog mee. Het zegt ook iets over mijn waarde, over de waarde van de gaven die God ons geeft, over de waarde van Zijn vreugde, genade, goedheid, over Zijn....... vul maar in. Ik die waarde dus ook zelf zien en me realiseren dat het van waarde is en het waarderen, koesteren en het bewaren in mijn hart. En dan moet ik weer denken aan Spreuken 4:23 "Bescherm je hart boven alles wat te beschermen is, want daaruit zijn de uitingen van het leven."

Heer maak mij diep intens bewust van wie ik ben in U, breng elk stukje van mijn wezen tot Leven in U, doordring mij van de waarde die U ziet en open mijn hart, open mijn mond dat daaruit Uw lof zal vloeien, Lof waar U op troont. Vanaf een troon word geregeerd, regeer in mijn leven Heer, regeer over mijn denken, regeer in mijn hart, regeer over mijn mond. Dan komt het lied Regeer in mij in m'n gedachten, Ja Heer, Regeer in mij, met al Uw kracht, in mijn mooiste droom, in mijn zwartste nacht. Er is een ding dat ik U vraag, o Heer regeer in mij vandaag.

ONDERWEG naar Hem en met Hem

Afwijzing

Ook al heeft dit blog een andere titel, het is het vervolg van het blog van vorige week. Als ik dacht dat ik klaar was met het onderwerp "afwijzing" dan had ik het mis, daar zaten blijkbaar meer haken en oogjes aan. God had terwijl ik buiten wandelde met mijn jongste kleinzoon in de kinderwagen 3 dingen tegen me gezegd : God zei : Ik heb een persoonlijkheid in jou gelegd, en ik moest gelijk denken aan hoe Hij mij geleidt had naar de DISC test, ik schreef daarover in de blog Wie ben ik ?. Ook zei Hij : Ik heb "sensoren" in jou gelegd om te voelen, en ik dacht aan het proces van het wakker maken van mijn emoties en het met Hem daarna leren kijken. Iets wat ik overigens nog een hele uitdaging vind en waar ik nog regelmatig mee in oude mechanismen schiet helaas en dat vind ik heel lastig.  En Hij zei : Ik heb jou lichaam gevormd om daarmee te kunnen doen wat Ik in je hart leg. Dat laatste dat vond ik de lastigste en ik wist dat dat nog dieper doorgewerkt moest worden, dat dat nog niet klaar was.

God heeft me hele dierbare vriendinnen gegeven, en deze twee zeiden beiden dingen waarvan ik wist : God legt nu de vinger op de zere plek. Ik ontdekte dat ik mezelf ergens diep in mij nog steeds niet goed genoeg voelde, een gevoel van waardeloosheid, niet bruikbaar voor Gods plan. M'n lichaam dat sporen draagt (slappe huid) van jaren overgewicht en wat ik heel moeilijk vind om te omarmen. M'n vriendin zei begon over Kintsugi een Japanse kunstvorm waar stukken gebroken porselein worden gerepareerd met goudlijm. Als iets kapot is geweest en wordt hersteld blijven er littekens/sporen zichtbaar die herinneren aan de gebrokenheid. Die tijd is niet waardeloos geweest, niet voor niets. Hij was erbij in die tijd, Hij keert de pijn uit die tijd om ten goede dat is wat Romeinen 8:28 "En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken te goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn." en dan schrijft Paulus verder "Want hen die Hij van te voren gekend heeft, heeft Hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zou zijn onder vele broeders. En hen die Hij er van te voren toe bestemd heeft, die heeft Hij ook geroepen en hen die Hij geroepen heeft, die heeft Hij ook gerechtvaardigd, en hen die Hij gerechtvaardigd heeft heeft Hij ook verheerlijkt." 

Op een avond zat ik wat gitaar te spelen (dat is weer een heel ander verhaal en waarschijnlijk wel een keer een blog) en wat wel meer gebeurd is dat ik dan overga in zingen wat er in me op borrelt en ik zong : U bent goud, en ineens flitste het Kintsugi verhaal door mijn gedachten en het was of God zei : Mag ik die plekken met goud bedekken, wil je Mij zien als je daarnaar kijkt.

Ik weet dat ik niet meer de vraag moet stellen : Heer weet U het zeker, want ik weet dat Hij zeker weet wat Hij doet. Ik twijfel aan mezelf en dat doet Hem verdriet, Hij heeft mij gekocht en betaald met Zijn kostbaar bloed en mij zoals Paulus zegt gerechtvaardigd, rechtvaardig verklaard, smetteloos, goed genoeg in Gods oog.  En ik denk dat het ook een landingsplaats creëert  voor de boze en dat is geen verstandig plan. Waar wij een leugen van de boze geloven over onszelf is daar een opening om nog meer leugens in ons te planten en geloven we niet Gods Waarheid. Ik vond dat heel confronterend, er moest nog een laagje vuil van mijn denken worden geschept in de opgestookte smeltkroes van van het leven. En dan realiseer ik me weer dat God mijn gebeden beantwoord want ik heb Hem regelmatig gevraagd mijn denken in lijn te brengen met Zijn denken, me te reinigen en te heiligen, wilt U me mijzelf, mijn lichaam laten zien zoals U het ziet. Soms vind ik het best een lastig en pijnlijk, verwarrend proces, maar ik weet dat Hij het is en dat het goed is wat Hij in mij uitwerkt, dat Hij goede plannen met mij heeft.

De ander vriendin hielp mij te zien dat ik complimenten langs me heen laat gaan om maar zo snel mogelijk naar God te wijzen : Je ontkent je eigen aandeel. Ja het is Gods Geest door jou heen, maar jij, Zijn maaksel bent onderdeel van Zijn werk. Als jij een compliment op een gezonde manier in ontvangst neemt word Zijn maaksel en Zijn werk geëerd en dat eert Hem en jij geeft Hem daar de eer voor. Hoe noemen ze dat ? Valse nederigheid. Die bleef ook haken. Jezelf afwijzen is geen nederigheid. Jezus zegt in Mattheus 11:28-30  "Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht." Jezus was ons voorbeeld in nederigheid, maar Hij wees zichzelf niet af, Hij wist wie Hij was en wuifde dat niet weg. 

Eigenlijk komt dit hele proces weer neer op : weet wie je bent, en dat is dus best nog een uitdaging, en is er nog heel wat in mijn hart waar ik me niet eens van bewust was en wat ik best confronterend vind. Is dit denken van : verbeeld je maar niks, (stukje Calvinisme ?), religieus (aan wetten en regels voldoen) zit dit dieper in me dan me lief is ? Dank U wel Heer dat U van mij houd zoals ik ben, U houd zelfs van de sporen die ik in het leven heb opgelopen, ook door mijn eigen toedoen. U omarmd ze en wil mij leren ze door Uw ogen te bekijken, en dat raakt me. U wilt de leugens in mijn denken overschrijven met Uw Waarheid, zodat ik aan de binnenkant zal gaan opstaan in de wetenschap wie ik ben door U, door Uw genade en door Uw Geest, maar ik mag daar staan stralen, ik ben Uw schepping waar U met zoveel liefde naar kijkt en van geniet. Laat dat alstublieft heel diep in elke vezel van mijn wezen landen en verankert raken, dat ik daar met ieder vezel van mijn wezen van overtuigt zal raken. U zegt : wijs jezelf niet af, je bent waardevol, geliefd, kostbaar en mooi, van binnen en van buiten.

ONDERWEG naar Hem en met Hem